heb ik bindingsangst? herkenbaar?

Graag gedaan.

Bindingsangst. Ik ken het, althans dat dacht ik.

Heb meerdere langere relaties achter de rug (4,5 jaar, 2 jaar en 2,5 jaar). Tussendoor gereisd en veel genoten. Ook in die relaties veel gepiekerd, als de vlinders waren gezakt. Altijd het ``Hellup, is dit het nou`` gevoel en altijd kwam mijn vrijgevochten kant weer naar boven. Omdat relaties altijd worden geidealiseerd (in mijn omgeving) heb ik ook nachtenlang gepiekerd en nagedacht over wat er ``mis`` kon zijn met mij. Vaak gedacht dat ik bindingsangst had en dat werd door mijn omgeving ook altijd beaamd.

Ik was ook heel goed in het zoeken naar redenen, en vooral dat het niet alleen aan mij lag, maar minpunten zoeken bij die ander.

Nu ik 28 ben weet ik dat het absoluut geen bindingsangst was, maar het feit dat hun niet de personen waren met wie ik daadwerkelijk een toekomst zag en er dus niet aan wou werken.

@Sweetaugust: Ik ben het eens met wat er eerder hier is genoemd. Misschien is het een idee om jezelf niet zo te focussen op bindingsangst, maar diep in je hart te kijken of je eigenlijk wel een relatie wilt? Spelen er andere dingen die je heel graag nog wilt doen? Bij mij was het altijd die ``Ik wil heel graag reizen, maar dan alleen`` drang die het uiteindelijk won.

Ik heb geleerd dat als je je niet kunt binden, en dat ook kunt toegeven, dat het niet ligt aan het feit dat je het niet kunt, maar dat je dat zegt tegen de persoon met wie je het niet wilt.

``Ik ben niet klaar voor een relatie`` is hetzelfde als ``Ik wil wel een relatie, maar niet met jou``.

Misschien dat je die overweging eens kunt nemen?

Er komt vanzelf iemand bij wie je niet wegrent, die je accepteert in het totaalpakket en wie het waard is om jezelf volledig aan te geven en ook te binden en samen dezelfde doelen nastreven en aan werken. Mocht je dan nog zo erover zitten, dan is verlatingsangst meer van toepassing lijkt mij.



Heel veel sterkte en succes!

.