Flutmoeder?!

Elska, ik zal je verhaal goed onthouden en mijn eigen verwachtingspatroon er op aanpassen: mijn dochter is nog maar 8 weken en ik zit nog in de fase "alles mag". Ik kan me inderdaad voorstellen dat dat over een maand anders is... Hier nu nog strak elke 3 uur een voeding (afgelopen nacht zelfs elke anderhalf uur, toen had ik het wel even gehad met haar verzoekjes tot voeden...), maar ik hoop wel dat dat een keer minder wordt. En graag vóór ik weer aan het werk moet alsjeblieft! Heb ook wel een beetje die 3 maanden grens in mijn hoofd, wie weet moet ik dat wat aanpassen dus...?



En wat je verder schrijft herken ik ook wel hoor: afspraken met vrienden kunnen nauwelijks door de week want iedereen werkt (gelukkig hier wel een paar part-timers in vriendenkring), en in de weekeinden is het juist fijn om iets met vriend en/of gezin te kunnen doen, want dat komt er door de week niet van. Ik doe tegenwoordig veel aan shoppen met baby: dat voelt redelijk als tijd voor mezelf omdat mijn dochter nu nog goed slaapt. En shoppen is iets dat ik sowieso graag alleen doe.

Verder probeer ik op de dagen dat de oudste naar het kvv is ook iets werk-inhoudelijks te doen: vakliteratuur bijhouden, artikelen opzoeken, enz. Meestal lukt dat trouwens niet of nauwelijks hoor, maar alleen de pogingen geven me al het idee dat er iets meer is dan alleen de kinderen...

ik zag dit een beetje aankomen. Heb mijn verlof ná de bevalling welliswaar echt nodig gehad om zowel psychisch als lichamelijk te herstellen van alles, en te wennen aan het nieuwe leventje (welk leven?). Iedereen vond het bijzonder dat ik me aan de standaard 16 weken verlof hield. Hoe heerlijk ik het ook vind om thuis te zijn niet te hoeven werken, je wereldje is toch wel heel klein, en je doet geen fuk. je stompt een beetje af zeg maar Maar dat je dit soort gedachten hebt, maakt je heus geen flutmoeder hoor! gekkie!!

Overigens zei vriend van de week ook tegen me dat hij het leuker vindt als ik weer werk. Omdat ik dan meer te vertellen heb, omdat ik me duidelijk beter voel als ik níet de hele dag thuis ben en omdat we de taken dan weer iets gelijkwaardiger kunnen verdelen

Leuk elska! Gaan we elkaar eindelijk zien. Mailadres is supersmollie @ gmail . com.

Ik vond de babytijd niet zo heel geweldig, maar had toen wel ouderschapsverlof. Achteraf had ik dat liever nu gehad (ze zijn nu 7 en 9 jaar) en ik echt van ze kan genieten.

Nou, ik ben blij dat je het zelf zegt, want ik vind je idd een flutmoeder!

Ik heb bij de jongste ook heel erg naar de 3 maanden toegeleefd, maar hij bleek het pas een beetje leuk te gaan doen na 4 maanden. Dan duurt die extra maand láng, maar dat is je dus ook al opgevallen. En, even tussen ons, écht leuk wordt het natuurlijk pas na 8 a 9 maanden.

Ik heb alleen nooit echt verlangd naar het einde van mijn verlof, maar dat komt omdat ik stom werk heb

Ik heb er destijds voor gekozen om geleidelijk weer te beginnen. Ik ben drie weken voor ik mijn 32 uur per week weer oppakte, geleidelijk gaan opbouwen. Dat werkte voor mij heel goed, en voor mijn kleintje ook.

quote:elska schreef op 15 september 2010 @ 19:32:



Ik ga overigens ook wel op pad, maar heb een verstokte workaholic vriendenkring dus lang niet elke dag een afspraak. En met al die regen komt er ook niet elke dag wat van een wandeling. Het wordt altijd net droog als ik zoonlief in bed heb gestopt...Same here.....grom! Ben ook wel weer eens toe aan een lunchafspraak door de week. De weekenden zijn wel erg hectisch en dat babygesnurk ben ik ook regelmatig zat. En lief maar zeggen, ja maar ik moet werken: alsof dat erg is Ik snap je helemaal! Welke regio woon je? Kunnen we die draken van 2 loslaten in een speeltuin.....