Werk & Studie
alle pijlers
Dag droombaan!
donderdag 16 september 2010 om 10:53
Dit lijkt een beetje op het verhaal van FlorisFlorijn (Morgen!) maar is toch anders.
Mijn hele studie heb ik keihard gewerkt om dat prachtige CV te krijgen dat ik nu heb. Ik heb hele grote ambities (met bijbehorende verwachtingen over het salaris en maatschappelijke status). Ik was die vrouw die zou gaan bewijzen dat het glazen plafond niet bestond. Omdat mijn studie nogal veeleisend was, heb ik de afgelopen jaren niet echt tijd gehad voor een duurzame hobby (behalve na stagetijd een beetje hardlopen en internetten), omdat ik bang was niet aan de verplichtingen te kunnen voldoen. Onlangs heb ik gesolliciteerd voor een schaars traineeship, dat slechts bij enkele bedrijven wordt aangeboden en dat ik tijdens mijn studie als einddoel voor ogen had. Ik kwam door de voorrondes heen en werd bewonderd door mijn vriendinnen: Karamel was de vrouw die het ging maken. Ik word regelmatig ‘de ambitieuze van het stel’ genoemd. (Ok, het is nu wel duidelijk he? Voor ik jullie begin te vervelen :p)
Momenteel werk ik aan een promotie-onderzoek dat nog zo’n 2 a 3 jaar zal duren. Ook leuk, en dat zal in de toekomst mijn carrièrekansen verhogen (ten opzichte van mensen die het traineeship ook gevolgd hebben, maar niet gepromoveerd zijn). Echter, het traineeship lijkt mij vele malen leuker en ik twijfel over mijn promotie-onderzoek.
Tijdens het laatste gesprek, vóór de definitieve keuze zal vallen tussen mij en een andere kandidaat, heb ik min of meer moeten beloven dat ik ook daadwerkelijk mijn traineeship zal starten over twee maanden, als ik aangenomen word. Mijn toekomstige baas is namelijk bang dat ik besluit mijn huidige promotie-onderzoek toch af te maken (hij heeft meegemaakt dat promotoren dan de arbeidsvoorwaarden opeens sterk verbeteren).
Omdat het traineeship bij slechts enkele bedrijven wordt aangeboden, weet ik dat de selectiecommissies onderling contact houden om te kijken of er bij meerdere bedrijven wordt gesolliciteerd. Mocht ik dus bij nader inzien toch afzien van het traineeship, dan zal solliciteren voor zo’n traineeship uiterst moeilijk gaan worden. (Ik werk in een vrij gespecialiseerde branche, sorry dat het zo vaag blijft ivm herkenningsgevaar)
En nu twijfel ik opeens. Waarom ben ik zo ambitieus? Omdat het van me verwacht wordt? Ik heb de afgelopen jaren nauwelijks tijd gehad om vriendschappen te onderhouden. Ik heb geen vriend, omdat ik geen tijd had ervoor open te staan. Ik voelde me altijd prima zonder vriend, maar toen ik laatst een date had die bij me kwam koken, merkte ik opeens hoe gezellig het is om samen te koken en te eten. (Het is niks geworden, helaas.)
Opeens vallen de schellen me van de ogen en nu vraag ik me af of ik überhaupt wel zo’n succesvolle vrouw wil worden met een werkweek van 60 uur (want dat zal de realiteit worden), een dik salaris en een landhuis met 10 kamers en 3 badkamers (ok, die laatste twee zijn altijd welkom). Opeens snap ik ook waarom al die mannen in topfuncties in mijn branche, kunnen doen wat ze doen: ze hebben een vrouw achter zich met hooguit een parttime baan, die voor de kinderen zorgt, het huishouden op gang houdt en het eten klaar heeft staan als hij om half 8 weer eens thuiskomt.
Dus ik heb besloten dat ik het traineeship ga afzeggen voor het me toegewezen is (met het excuus dat ik mijn promotie-onderzoek afmaak en dan alsnog kom solliciteren). Mijn vriendinnen zullen mijn omslag niet begrijpen en denken dat ik een geweldige kans weggooi (het is uitzonderlijk dat je als pas afgestudeerde in aanmerking komt voor dat traineeship). Dus mijn vraag is of jullie me een beetje willen bemoedigen en misschien zijn er onder jullie ook vrouwen die het helemaal gingen 'maken', maar daar nu aan twijfelen (en een aantal die me een sneer geven dat een hoog salaris of maatschappelijk aanzien niet de definitie van succes is
).
Samenvatting: Ik had een droombaan voor ogen en bijna in handen, maar ik weet niet meer of ik daarvoor het offer wil brengen van zeer weinig vrije tijd en een gebrek aan sociaal leven.
Mijn hele studie heb ik keihard gewerkt om dat prachtige CV te krijgen dat ik nu heb. Ik heb hele grote ambities (met bijbehorende verwachtingen over het salaris en maatschappelijke status). Ik was die vrouw die zou gaan bewijzen dat het glazen plafond niet bestond. Omdat mijn studie nogal veeleisend was, heb ik de afgelopen jaren niet echt tijd gehad voor een duurzame hobby (behalve na stagetijd een beetje hardlopen en internetten), omdat ik bang was niet aan de verplichtingen te kunnen voldoen. Onlangs heb ik gesolliciteerd voor een schaars traineeship, dat slechts bij enkele bedrijven wordt aangeboden en dat ik tijdens mijn studie als einddoel voor ogen had. Ik kwam door de voorrondes heen en werd bewonderd door mijn vriendinnen: Karamel was de vrouw die het ging maken. Ik word regelmatig ‘de ambitieuze van het stel’ genoemd. (Ok, het is nu wel duidelijk he? Voor ik jullie begin te vervelen :p)
Momenteel werk ik aan een promotie-onderzoek dat nog zo’n 2 a 3 jaar zal duren. Ook leuk, en dat zal in de toekomst mijn carrièrekansen verhogen (ten opzichte van mensen die het traineeship ook gevolgd hebben, maar niet gepromoveerd zijn). Echter, het traineeship lijkt mij vele malen leuker en ik twijfel over mijn promotie-onderzoek.
Tijdens het laatste gesprek, vóór de definitieve keuze zal vallen tussen mij en een andere kandidaat, heb ik min of meer moeten beloven dat ik ook daadwerkelijk mijn traineeship zal starten over twee maanden, als ik aangenomen word. Mijn toekomstige baas is namelijk bang dat ik besluit mijn huidige promotie-onderzoek toch af te maken (hij heeft meegemaakt dat promotoren dan de arbeidsvoorwaarden opeens sterk verbeteren).
Omdat het traineeship bij slechts enkele bedrijven wordt aangeboden, weet ik dat de selectiecommissies onderling contact houden om te kijken of er bij meerdere bedrijven wordt gesolliciteerd. Mocht ik dus bij nader inzien toch afzien van het traineeship, dan zal solliciteren voor zo’n traineeship uiterst moeilijk gaan worden. (Ik werk in een vrij gespecialiseerde branche, sorry dat het zo vaag blijft ivm herkenningsgevaar)
En nu twijfel ik opeens. Waarom ben ik zo ambitieus? Omdat het van me verwacht wordt? Ik heb de afgelopen jaren nauwelijks tijd gehad om vriendschappen te onderhouden. Ik heb geen vriend, omdat ik geen tijd had ervoor open te staan. Ik voelde me altijd prima zonder vriend, maar toen ik laatst een date had die bij me kwam koken, merkte ik opeens hoe gezellig het is om samen te koken en te eten. (Het is niks geworden, helaas.)
Opeens vallen de schellen me van de ogen en nu vraag ik me af of ik überhaupt wel zo’n succesvolle vrouw wil worden met een werkweek van 60 uur (want dat zal de realiteit worden), een dik salaris en een landhuis met 10 kamers en 3 badkamers (ok, die laatste twee zijn altijd welkom). Opeens snap ik ook waarom al die mannen in topfuncties in mijn branche, kunnen doen wat ze doen: ze hebben een vrouw achter zich met hooguit een parttime baan, die voor de kinderen zorgt, het huishouden op gang houdt en het eten klaar heeft staan als hij om half 8 weer eens thuiskomt.
Dus ik heb besloten dat ik het traineeship ga afzeggen voor het me toegewezen is (met het excuus dat ik mijn promotie-onderzoek afmaak en dan alsnog kom solliciteren). Mijn vriendinnen zullen mijn omslag niet begrijpen en denken dat ik een geweldige kans weggooi (het is uitzonderlijk dat je als pas afgestudeerde in aanmerking komt voor dat traineeship). Dus mijn vraag is of jullie me een beetje willen bemoedigen en misschien zijn er onder jullie ook vrouwen die het helemaal gingen 'maken', maar daar nu aan twijfelen (en een aantal die me een sneer geven dat een hoog salaris of maatschappelijk aanzien niet de definitie van succes is
). Samenvatting: Ik had een droombaan voor ogen en bijna in handen, maar ik weet niet meer of ik daarvoor het offer wil brengen van zeer weinig vrije tijd en een gebrek aan sociaal leven.
donderdag 16 september 2010 om 17:22
quote:Spinster schreef op 16 september 2010 @ 16:50:
[...]
Wat leuk om te lezen allemaal en leuk ook dat je over alle punten nadenkt en er antwoord op geeft . Ik pik even dit laatste zinnetje van je post eruit. Zegt dat niet zooooveel meer dan alles daarboven bij elkaar?
Ja, toen ik dat opschreef moest ik er wel om lachen. Voor veel van mijn voormalig medestudenten is dat het walhalla, maar ze denken dat ze niet goed genoeg zijn. Dus zie je verhoudingsgewijs
veel narcisten in de top. Hoewel een echte narcist niet ver komt, want je moet ook om kunnen gaan met feedback, dus dan loop je al snel tegen de lamp... Maar de vraag is of dat walhalla wel zo leuk is. Is er hier op het forum niet iemand met een signature als 'ik zit liever in de hel met mn vrienden, dan in de hemel met de vromen'?
quote:Wat ik wil zeggen: zoek dat plezier op, ga doen waar je kennelijk goed in bent, waar je al die jaren zo hard voor gestudeerd hebt, waar je hart sneller van gaat kloppen. Jouw tijd om een oude zeurpiet te worden en je in je keuzes te laten regeren door angst komt nog wel .
*Sprint de hordeloopbaan op
quote:Enne: wist je dat de meeste relaties op het werk ontstaan? Dat is in jouw geval alleen maar mooi, dan weten jullie hoe het is. Wat ik ook hier weer met een knipoog wil zeggen is: je leven gaat gewoon door, ook als je werkt en zelfs als je heel veel werkt.
Is dat echt zo? Haha, en ik altijd maar braaf roepen dat ik niks met mijn collega's begin. Overigens hebben mijn collega's vaak al een relatie, vooral de mannen zijn nogal gewild bij de vrouwen, vreemd genoeg :p.
Goed, als ik echt een relatie wil, kan ik beter die alternatieve baan aannemen, daar stikt t van de mannen
quote:
Succes met je uiteindelijke keuze!
Zorg dat je ervan geniet!
Dank je! In tijden geen bloemen meer gehad! (*pinkt traantje weg)
[...]
Wat leuk om te lezen allemaal en leuk ook dat je over alle punten nadenkt en er antwoord op geeft . Ik pik even dit laatste zinnetje van je post eruit. Zegt dat niet zooooveel meer dan alles daarboven bij elkaar?
Ja, toen ik dat opschreef moest ik er wel om lachen. Voor veel van mijn voormalig medestudenten is dat het walhalla, maar ze denken dat ze niet goed genoeg zijn. Dus zie je verhoudingsgewijs
veel narcisten in de top. Hoewel een echte narcist niet ver komt, want je moet ook om kunnen gaan met feedback, dus dan loop je al snel tegen de lamp... Maar de vraag is of dat walhalla wel zo leuk is. Is er hier op het forum niet iemand met een signature als 'ik zit liever in de hel met mn vrienden, dan in de hemel met de vromen'?
quote:Wat ik wil zeggen: zoek dat plezier op, ga doen waar je kennelijk goed in bent, waar je al die jaren zo hard voor gestudeerd hebt, waar je hart sneller van gaat kloppen. Jouw tijd om een oude zeurpiet te worden en je in je keuzes te laten regeren door angst komt nog wel .
*Sprint de hordeloopbaan op
quote:Enne: wist je dat de meeste relaties op het werk ontstaan? Dat is in jouw geval alleen maar mooi, dan weten jullie hoe het is. Wat ik ook hier weer met een knipoog wil zeggen is: je leven gaat gewoon door, ook als je werkt en zelfs als je heel veel werkt.
Is dat echt zo? Haha, en ik altijd maar braaf roepen dat ik niks met mijn collega's begin. Overigens hebben mijn collega's vaak al een relatie, vooral de mannen zijn nogal gewild bij de vrouwen, vreemd genoeg :p.
Goed, als ik echt een relatie wil, kan ik beter die alternatieve baan aannemen, daar stikt t van de mannen
quote:
Succes met je uiteindelijke keuze!
Zorg dat je ervan geniet!
Dank je! In tijden geen bloemen meer gehad! (*pinkt traantje weg)
donderdag 16 september 2010 om 20:55
quote:Karamel schreef op 16 september 2010 @ 16:34:
[...]
Nee, op het gevaar af van labiele persoonlijkheid te promoveren tot narcist, ik denk dat ik wel de capaciteiten in huis heb om topvrouw te worden
(Overigens: was dat promoveren maar zo makkelijk )
Nee hoor, niets narcistisch aan. Je bent gewoon op de hoogte van je eigen kunnen en dat is juist heel goed. Dat maakt de argumenten waarop je je keuze baseert in elk geval zuiver.
(Nu even de rest lezen. Was druk bezig met eten maken/kinderen op bed liggen en kruip net achter de computer om nog wat te werken)
[...]
Nee, op het gevaar af van labiele persoonlijkheid te promoveren tot narcist, ik denk dat ik wel de capaciteiten in huis heb om topvrouw te worden
(Overigens: was dat promoveren maar zo makkelijk
)Nee hoor, niets narcistisch aan. Je bent gewoon op de hoogte van je eigen kunnen en dat is juist heel goed. Dat maakt de argumenten waarop je je keuze baseert in elk geval zuiver.
(Nu even de rest lezen. Was druk bezig met eten maken/kinderen op bed liggen en kruip net achter de computer om nog wat te werken)
donderdag 16 september 2010 om 21:06
Bananabread zegt ook goede dingen.
Het is geen makkelijke keus die je moet maken. Als ik het zo lees vindt je het promoveren echt niet leuk. Ik denk dat daar nog 3 jaar full-time mee bezig zijn je wel eens echt flink kan afstompen.
Mijn advies zou zijn om te doen waar je nu gelukkig(er) van wordt. Kijk wat minder naar de lange termijn, je hebt geen idee hoe het leven gaat lopen. Als je kiest voor het alternatief en over 10 jaar toch de specialistische kant opwilt, denk ik dat je dat ook kunt verkopen op een goede manier. Het is dan een bewuste keuze geweest en iets waar je achter staat valt meestal goed uit te leggen. Daarbij zijn over 10 jaar een deel van die oude zeurpieten vervangen door jongere mensen die ook meer van de wereld willen zien.
Ga nu in elk geval geen dingen laten voor een eventuele toekomstige relatie oid. Zoals je zelf aangeeft vindt je je werk erg belangrijk en een partner die bij jou past zal dat ook begrijpen. En zoals spinster aangeeft heb je op het werk nog wel eens meer kans iemand tegen het lijf te lopen
Het is geen makkelijke keus die je moet maken. Als ik het zo lees vindt je het promoveren echt niet leuk. Ik denk dat daar nog 3 jaar full-time mee bezig zijn je wel eens echt flink kan afstompen.
Mijn advies zou zijn om te doen waar je nu gelukkig(er) van wordt. Kijk wat minder naar de lange termijn, je hebt geen idee hoe het leven gaat lopen. Als je kiest voor het alternatief en over 10 jaar toch de specialistische kant opwilt, denk ik dat je dat ook kunt verkopen op een goede manier. Het is dan een bewuste keuze geweest en iets waar je achter staat valt meestal goed uit te leggen. Daarbij zijn over 10 jaar een deel van die oude zeurpieten vervangen door jongere mensen die ook meer van de wereld willen zien.
Ga nu in elk geval geen dingen laten voor een eventuele toekomstige relatie oid. Zoals je zelf aangeeft vindt je je werk erg belangrijk en een partner die bij jou past zal dat ook begrijpen. En zoals spinster aangeeft heb je op het werk nog wel eens meer kans iemand tegen het lijf te lopen
vrijdag 17 september 2010 om 08:58
@Bananabread
Wbt opmerking 1: Dat is natuurlijk zo. Ik zal gewoon wat beter op mn strepen moeten staan als ik dat traineeship krijg. Ik zal lange dagen maken, maar dan zal ik ter compensatie ook wel eens gewoon op tijd weg kunnen gaan (om aan dat verwaarloosde sociale leven te werken)
Wbt opmerking 2: Saaiere baan kan altijd nog
Heb meteen even opgezocht wat Faust is, en was niet van plan mijn ziel aan de duivel te verkopen (heb ik volgens mij al gedaan :p)
@Marijemarije
Het is denk ik gewoon dat ik van mezelf promoveren leuk móet vinden. Ik zal hoe dan ook vroeg of laat moeten gaan publiceren. Vreemd genoeg heb ik dat in het verleden ook al gedaan, maar blijkbaar vind ik het niet leuk om daar fulltime mee bezig te zijn. Weet ik dat ook weer.
Al met al heb ik besloten gewoon af te wachten of ik het geworden ben. Het is geheel afhankelijk van de andere kandidaten, als groentje maak ik misschien niet al teveel kans. Dan zal ik wel balen, maar dan vind ik wel een andere weg om er te komen!
Ik hou jullie op de hoogte, bedankt allemaal voor het meedenken
Wbt opmerking 1: Dat is natuurlijk zo. Ik zal gewoon wat beter op mn strepen moeten staan als ik dat traineeship krijg. Ik zal lange dagen maken, maar dan zal ik ter compensatie ook wel eens gewoon op tijd weg kunnen gaan (om aan dat verwaarloosde sociale leven te werken)
Wbt opmerking 2: Saaiere baan kan altijd nog
Heb meteen even opgezocht wat Faust is, en was niet van plan mijn ziel aan de duivel te verkopen (heb ik volgens mij al gedaan :p)@Marijemarije
Het is denk ik gewoon dat ik van mezelf promoveren leuk móet vinden. Ik zal hoe dan ook vroeg of laat moeten gaan publiceren. Vreemd genoeg heb ik dat in het verleden ook al gedaan, maar blijkbaar vind ik het niet leuk om daar fulltime mee bezig te zijn. Weet ik dat ook weer.
Al met al heb ik besloten gewoon af te wachten of ik het geworden ben. Het is geheel afhankelijk van de andere kandidaten, als groentje maak ik misschien niet al teveel kans. Dan zal ik wel balen, maar dan vind ik wel een andere weg om er te komen!
Ik hou jullie op de hoogte, bedankt allemaal voor het meedenken
dinsdag 21 september 2010 om 14:19
Update!
Ik ben vandaag gebeld door het bedrijf dat het traineeship aanbiedt. En... Ik ben het niet geworden, helaas.
Niet eens omdat ze vonden dat ik te weinig ervaring had, integendeel, ze vonden me heel geschikt. :p Kreeg allemaal complimentjes over mijn presentatie tijdens het sollicitatiegesprek en mijn CV. Het probleem is alleen dat het bedrijf van het traineeship een band onderhoudt met mijn huidige promotieplaats. Ze hebben het idee dat ze me daar 'wegkapen' en dat ze dat in de toekomst niet in dank afgenomen zal worden.
Mocht ik toch ontslag nemen bij mijn huidige plek, dan raden ze me aan het volgend jaar gewoon weer te proberen, als er dan een traineeship vrijkomt...
Nu alles maar op een rijtje zetten en kijken wat ik nu wil. (Toch mn best doen voor de promotieplek, of doen waar ik nu zin in heb en een alternatieve baan nemen? Het blijft moeilijk: een springerig CV, zoals ik dat nu ook wel een beetje heb, strekt niet altijd tot de aanbeveling...)
Allemaal bedankt voor het meedenken! Zal jullie op de hoogte houden van eventuele nieuwe ontwikkelingen (tenzij niemand daar op zit te wachten natuurlijk :p)
Tot slot: Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest, maar dat nooit op komt dagen, etc...
Ik ben vandaag gebeld door het bedrijf dat het traineeship aanbiedt. En... Ik ben het niet geworden, helaas.
Niet eens omdat ze vonden dat ik te weinig ervaring had, integendeel, ze vonden me heel geschikt. :p Kreeg allemaal complimentjes over mijn presentatie tijdens het sollicitatiegesprek en mijn CV. Het probleem is alleen dat het bedrijf van het traineeship een band onderhoudt met mijn huidige promotieplaats. Ze hebben het idee dat ze me daar 'wegkapen' en dat ze dat in de toekomst niet in dank afgenomen zal worden.
Mocht ik toch ontslag nemen bij mijn huidige plek, dan raden ze me aan het volgend jaar gewoon weer te proberen, als er dan een traineeship vrijkomt...
Nu alles maar op een rijtje zetten en kijken wat ik nu wil. (Toch mn best doen voor de promotieplek, of doen waar ik nu zin in heb en een alternatieve baan nemen? Het blijft moeilijk: een springerig CV, zoals ik dat nu ook wel een beetje heb, strekt niet altijd tot de aanbeveling...)
Allemaal bedankt voor het meedenken! Zal jullie op de hoogte houden van eventuele nieuwe ontwikkelingen (tenzij niemand daar op zit te wachten natuurlijk :p)
Tot slot: Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest, maar dat nooit op komt dagen, etc...
