Relaties
alle pijlers
Einzelgänger
maandag 13 september 2010 om 12:33
Ik wist niet precies waar ik dit moest plaatsen, maar het heeft de meeste raakvlakken met 'relatie' vandaar dus maar hier.
Ik voel me soms een beetje een 'outcast' of in ieder geval 'anders'. Ik heb namelijk helemaal geen behoefte aan heel hechte vriendschappen. Ik vind het leuk om zo nu en dan (lees eens of twee keer in de maand) bij een vriendin wat te drinken of een hapje te eten en daar houdt het ook wel echt bij op. Ik voel me gewoon het prettigst als ik niet al te 'sociaal' hoef te doen. Iedereen hoor ik door de weeks vooral 'dingen doen' met vrienden en dat schijnt normaal te zijn. Of wel beter gezegd, het is eigenlijk 'niet normaal' als je die behoefte helemaal niet hebt.
Ik heb dit eigenlijk al mijn hele leven. Ook toen er nog geen kinderen waren, was ik het liefst gewoon thuis. Of alleen. Ik vind het bijvoorbeeld tig keer leuker om een avondje een boek te lezen of wat te computeren dan dat ik iets 'moet' doen met 'vrienden/vriendinnen'. Als ik dan al eens zoiets doe wil ik dat ook ruim van te voren gepland hebben eigenlijk. Nu heb ik gelukkig vriendinnen die precies zo in het leven staan dus is dat ook geen probleem natuurlijk.
Ook in mijn werk merk ik dat. Ik heb een functie waarin ik alleen werk. Ik heb niet zo heel veel met andere mensen te maken en zou ook totaal niet functioneren in een team. Ik voel me dan totaal niet op mijn gemak. Uitjes en personeelsfeestjes sla ik ook graag standaard over. Het is gewoon niet 'ik' en ik hou er echt niet van. Wel ben ik weer een familiemens. Daar maak ik dan weer wel graag tijd voor vrij. Voor mensen buiten mijn familie heb ik dat niet zo. Het lijkt meer dan normaal dat je minimaal 10 vrienden heb waar je elke week meermaals dingen mee doet. Ik moet daar gewoon echt niet aan denken eigenlijk. Soms kom je er niet onderuit en heb je meerdere dingen in 1 week. Die kun je niet voorkomen. Die hele week voel ik me dan gewoon echt niet prettig. Als ik 1 dingetje heb, zoals een etentje met een vriendin, kan ik daar nog wel veel plezier aan beleven. Heb ik bijvoorbeeld OOK nog eens een verjaardag in die week dan is het enige gevoel dat overblijft na afloop van beide dingen 'zo, dat heb ik ook weer gehad'....
Is dat een probleem. Nah, niet echt omdat ik er zelf niet onder lijd natuurlijk. Maar ik vroeg me af, ik kan toch niet de enige zijn die gewoon het meest heppie is zonder al te veel sociale contacten en activiteiten. Einzelgangerts... meldt u!
Ik voel me soms een beetje een 'outcast' of in ieder geval 'anders'. Ik heb namelijk helemaal geen behoefte aan heel hechte vriendschappen. Ik vind het leuk om zo nu en dan (lees eens of twee keer in de maand) bij een vriendin wat te drinken of een hapje te eten en daar houdt het ook wel echt bij op. Ik voel me gewoon het prettigst als ik niet al te 'sociaal' hoef te doen. Iedereen hoor ik door de weeks vooral 'dingen doen' met vrienden en dat schijnt normaal te zijn. Of wel beter gezegd, het is eigenlijk 'niet normaal' als je die behoefte helemaal niet hebt.
Ik heb dit eigenlijk al mijn hele leven. Ook toen er nog geen kinderen waren, was ik het liefst gewoon thuis. Of alleen. Ik vind het bijvoorbeeld tig keer leuker om een avondje een boek te lezen of wat te computeren dan dat ik iets 'moet' doen met 'vrienden/vriendinnen'. Als ik dan al eens zoiets doe wil ik dat ook ruim van te voren gepland hebben eigenlijk. Nu heb ik gelukkig vriendinnen die precies zo in het leven staan dus is dat ook geen probleem natuurlijk.
Ook in mijn werk merk ik dat. Ik heb een functie waarin ik alleen werk. Ik heb niet zo heel veel met andere mensen te maken en zou ook totaal niet functioneren in een team. Ik voel me dan totaal niet op mijn gemak. Uitjes en personeelsfeestjes sla ik ook graag standaard over. Het is gewoon niet 'ik' en ik hou er echt niet van. Wel ben ik weer een familiemens. Daar maak ik dan weer wel graag tijd voor vrij. Voor mensen buiten mijn familie heb ik dat niet zo. Het lijkt meer dan normaal dat je minimaal 10 vrienden heb waar je elke week meermaals dingen mee doet. Ik moet daar gewoon echt niet aan denken eigenlijk. Soms kom je er niet onderuit en heb je meerdere dingen in 1 week. Die kun je niet voorkomen. Die hele week voel ik me dan gewoon echt niet prettig. Als ik 1 dingetje heb, zoals een etentje met een vriendin, kan ik daar nog wel veel plezier aan beleven. Heb ik bijvoorbeeld OOK nog eens een verjaardag in die week dan is het enige gevoel dat overblijft na afloop van beide dingen 'zo, dat heb ik ook weer gehad'....
Is dat een probleem. Nah, niet echt omdat ik er zelf niet onder lijd natuurlijk. Maar ik vroeg me af, ik kan toch niet de enige zijn die gewoon het meest heppie is zonder al te veel sociale contacten en activiteiten. Einzelgangerts... meldt u!
maandag 13 september 2010 om 18:18
dinsdag 14 september 2010 om 06:39
quote:lopendvuurtje schreef op 13 september 2010 @ 18:14:
Schrik me dan rot als de telefoon gaat en liefst neem ik dan niet op.....gewoon omdat ik vaak geen zin heb om te praten enzo (ik denk altijd dat ik toch niks interessants te melden heb). Heb best wel wat vriendinnen, mn gezin, collega's maar soms ga ik bewust contacten uit de weg.
Merk ook dat ik het moeilijk vind om vriendschappen te onderhouden en dat ik mezelf soms moet dwingen iemand te bellen (heb ook nog een lichte vorm van telefoonangst, hyves is echt een uitkomst voor mij). En toch ben ik echt gek op onze vrienden en vriendinnen en kan erg van hun gezelschap genieten, dus het is best wel dubbel.
Dat heb ik dus ook. Ik neem vaker niet op dan wel. Zeker als het privenummer is, neem ik niet op, dat vind ik heel vervelend (zacht uitgedrukt). Ook beetje belangst (prive dan, ik bel nml voor mijn werk ook). Probleem van mijn werk is, dat zij met privenummer bellen, maar dan spreken ze maar wat in. Dan luister ik het af en besluit dan of ik het wel of zogenaamd niet heb afgeluisterd.
Op vorig werk belden ze wel herkenbaar, en nam ik vaak ook niet op. Zij belden nml alleen als ik extra moest werken, waar ik meestal geen zin in had. Dus als ik dan niet opneem, kunnen ze me ook niet vragen. En ik had inmiddels wel geleerd dat als ik wel opnam en zei niet te kunnen werken, dat ze me dan gingen overhalen/dwingen wel te komen. Pardon?! Gevolg is dat ze mijn voicemail inspraken, maar een fout maakten. Ze zeiden zoiets als: "Als je dit heb afgeluisterd rekenen we erop dat je komt." Eeehm, mss luister ik het wel niet af?!
Schrik me dan rot als de telefoon gaat en liefst neem ik dan niet op.....gewoon omdat ik vaak geen zin heb om te praten enzo (ik denk altijd dat ik toch niks interessants te melden heb). Heb best wel wat vriendinnen, mn gezin, collega's maar soms ga ik bewust contacten uit de weg.
Merk ook dat ik het moeilijk vind om vriendschappen te onderhouden en dat ik mezelf soms moet dwingen iemand te bellen (heb ook nog een lichte vorm van telefoonangst, hyves is echt een uitkomst voor mij). En toch ben ik echt gek op onze vrienden en vriendinnen en kan erg van hun gezelschap genieten, dus het is best wel dubbel.
Dat heb ik dus ook. Ik neem vaker niet op dan wel. Zeker als het privenummer is, neem ik niet op, dat vind ik heel vervelend (zacht uitgedrukt). Ook beetje belangst (prive dan, ik bel nml voor mijn werk ook). Probleem van mijn werk is, dat zij met privenummer bellen, maar dan spreken ze maar wat in. Dan luister ik het af en besluit dan of ik het wel of zogenaamd niet heb afgeluisterd.
Op vorig werk belden ze wel herkenbaar, en nam ik vaak ook niet op. Zij belden nml alleen als ik extra moest werken, waar ik meestal geen zin in had. Dus als ik dan niet opneem, kunnen ze me ook niet vragen. En ik had inmiddels wel geleerd dat als ik wel opnam en zei niet te kunnen werken, dat ze me dan gingen overhalen/dwingen wel te komen. Pardon?! Gevolg is dat ze mijn voicemail inspraken, maar een fout maakten. Ze zeiden zoiets als: "Als je dit heb afgeluisterd rekenen we erop dat je komt." Eeehm, mss luister ik het wel niet af?!
zondag 19 september 2010 om 11:42
Ik ben ook precies zo, ik herken mezelf helemaal hierin. Wat leuk, want ik dacht altijd dat ik 'raar' was..
Ben begin 20 en heb dit al sinds ik alleen woon. Ik vind het heerlijk met een boekje op de bank, beetje thuis rommelen, en af en toe is met een vriendin een dagje weg, ofzo. Maar zeker niet elke dag, en elk weekend stappen!
Veel vriendinnen snapten dat ook niet, gelukkig een paar wel:)
En nu heb ik een vriend en die vind het ook fijn om lekker met zn 2tjes thuis te zijn. We gaan wel zeer regelmatig naar familie etc inderdaad, maar de agenda staat zeer zeker niet elke dag volgepland!!
Ben begin 20 en heb dit al sinds ik alleen woon. Ik vind het heerlijk met een boekje op de bank, beetje thuis rommelen, en af en toe is met een vriendin een dagje weg, ofzo. Maar zeker niet elke dag, en elk weekend stappen!
Veel vriendinnen snapten dat ook niet, gelukkig een paar wel:)
En nu heb ik een vriend en die vind het ook fijn om lekker met zn 2tjes thuis te zijn. We gaan wel zeer regelmatig naar familie etc inderdaad, maar de agenda staat zeer zeker niet elke dag volgepland!!
zondag 19 september 2010 om 13:02
quote:Wellhello schreef op 13 september 2010 @ 18:18:
Hier ook zo iemand!
heeft bij mij ook andere oorzaak, maar ik vind mensen irl vaak ronduit vermoeiend.
Hahaha, heb ik ook . Maar ik heb desondanks toch best veel contacten dus een echte Einzelganger zou ik mezelf niet willen noemen. Sowieso lees ik hier veel mensen schrijven over hun partner en dan vind ik het ook anders. Heel veel mensen zetten hun sociale contacten op een lager pitje als ze een partner krijgen. Of je echt een Einzelganger bent weet je pas als je ook zonder partner altijd je contacten op een laag pitje houdt.
Ik zat met m'n vriendje ook veel met z'n tweeen op de bank en sprak weinig af met anderen, maar nu ik niet meer met hem ben merk ik dat ik toch wel degelijk de behoefte aan contacten heb en dus zou mezelf niet betitelen als Einzelganger.
Hier ook zo iemand!
heeft bij mij ook andere oorzaak, maar ik vind mensen irl vaak ronduit vermoeiend.
Hahaha, heb ik ook . Maar ik heb desondanks toch best veel contacten dus een echte Einzelganger zou ik mezelf niet willen noemen. Sowieso lees ik hier veel mensen schrijven over hun partner en dan vind ik het ook anders. Heel veel mensen zetten hun sociale contacten op een lager pitje als ze een partner krijgen. Of je echt een Einzelganger bent weet je pas als je ook zonder partner altijd je contacten op een laag pitje houdt.
Ik zat met m'n vriendje ook veel met z'n tweeen op de bank en sprak weinig af met anderen, maar nu ik niet meer met hem ben merk ik dat ik toch wel degelijk de behoefte aan contacten heb en dus zou mezelf niet betitelen als Einzelganger.
zondag 19 september 2010 om 15:03
Hoi allemaal,
Ik kan wel van mezelf zeggen dat ik ook een echte einzelganger ben. Vroeger als kind kon ik me al uren alleen vermaken in mijn eentje op mijn slaapkamer.
Later ging ik wel met een paar vriendinnen uit maar echt heel leuk heb ik het nooit gevonden. Toen ik mijn man tegenkwam was het ook heel gauw gedaan met het uitgaan. We zijn beide huismussen. Hij is int. chauffeur en is doordeweeks al zo vaak weg dat hij die behoefte in het weekend absoluut niet heeft.
2 weken terug hadden we zowel op zaterdag als zondag een verjaardag. We hebben dan beiden zoiets van; "al weer een weekend naar de knoppen".
Ik heb 1 beste vriendin maar door afstand spreken we elkaar alleen via de telefoon/email. Daarnaast heb ik nog 2 "losse"vriendinnen waar ik maar eens per 3-6 maanden mee afspreek en eigenlijk ben ik daarmee best tevreden.
Ook winkelen doe ik het liefst in mijn eentje; lekker in je eigen tempo dingen doen. Ik moet er niet aan denken om mijn schoonzus mee te vragen of mijn moeder of wat dan ook. Ik wil kunnen gaan en staan waar ik wil.
Mijn schoonzus heeft me laatst ook al gevraagd of ik niet elke week een eind met haar wil wandelen in het kader van de overtollige kilo's weg te werken.
Ik heb vriendelijk bedankt. Ik loop genoeg heen en weer naar school en daarnaast heb ik een bloedhekel aan verplichtingen.
Vroeger op school had ik al de pest in groepsopdrachten. Als we iets met z'n vieren moesten doen dan had ik de bui al hangen. Ik maak het liefste huiswerk in mijn eentje.
Zo kan ik nog wel meer dingen bedenken waar ik me in mijn eentje lekkerder bij voel; ook werk bv. Ik werk liever alleen dan in een groot team.
groetjes heidi
Ik kan wel van mezelf zeggen dat ik ook een echte einzelganger ben. Vroeger als kind kon ik me al uren alleen vermaken in mijn eentje op mijn slaapkamer.
Later ging ik wel met een paar vriendinnen uit maar echt heel leuk heb ik het nooit gevonden. Toen ik mijn man tegenkwam was het ook heel gauw gedaan met het uitgaan. We zijn beide huismussen. Hij is int. chauffeur en is doordeweeks al zo vaak weg dat hij die behoefte in het weekend absoluut niet heeft.
2 weken terug hadden we zowel op zaterdag als zondag een verjaardag. We hebben dan beiden zoiets van; "al weer een weekend naar de knoppen".
Ik heb 1 beste vriendin maar door afstand spreken we elkaar alleen via de telefoon/email. Daarnaast heb ik nog 2 "losse"vriendinnen waar ik maar eens per 3-6 maanden mee afspreek en eigenlijk ben ik daarmee best tevreden.
Ook winkelen doe ik het liefst in mijn eentje; lekker in je eigen tempo dingen doen. Ik moet er niet aan denken om mijn schoonzus mee te vragen of mijn moeder of wat dan ook. Ik wil kunnen gaan en staan waar ik wil.
Mijn schoonzus heeft me laatst ook al gevraagd of ik niet elke week een eind met haar wil wandelen in het kader van de overtollige kilo's weg te werken.
Ik heb vriendelijk bedankt. Ik loop genoeg heen en weer naar school en daarnaast heb ik een bloedhekel aan verplichtingen.
Vroeger op school had ik al de pest in groepsopdrachten. Als we iets met z'n vieren moesten doen dan had ik de bui al hangen. Ik maak het liefste huiswerk in mijn eentje.
Zo kan ik nog wel meer dingen bedenken waar ik me in mijn eentje lekkerder bij voel; ook werk bv. Ik werk liever alleen dan in een groot team.
groetjes heidi
zondag 19 september 2010 om 15:56
quote:Hummeltje_ schreef op 13 september 2010 @ 16:40:
Als mijn partner, of de enige vriendin die ik heb, niet meekan ergens heen, ga ik net zo lief alleen. Bios, concert, stadten, noem maar op.
Ik zou zelfs een vakantie alleen heerlijk vinden. Lekker doen wat IK wil (al is het de halve dag in bed liggen, of bij het zwembad).
Partner? Wat is dat voor vies woord?
Ik heb dus geen partner, daar ben ik veel te einzelgangerig voor. Met vriendschappen heb ik al moeite, laat staan een partner! En dan moet je zeker ook nog in 1 huis wonen?
Als mijn partner, of de enige vriendin die ik heb, niet meekan ergens heen, ga ik net zo lief alleen. Bios, concert, stadten, noem maar op.
Ik zou zelfs een vakantie alleen heerlijk vinden. Lekker doen wat IK wil (al is het de halve dag in bed liggen, of bij het zwembad).
Partner? Wat is dat voor vies woord?
Ik heb dus geen partner, daar ben ik veel te einzelgangerig voor. Met vriendschappen heb ik al moeite, laat staan een partner! En dan moet je zeker ook nog in 1 huis wonen?
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
zondag 19 september 2010 om 20:54
quote:Oriane schreef op 13 september 2010 @ 12:33:
Is dat een probleem. Nah, niet echt omdat ik er zelf niet onder lijd natuurlijk. Maar ik vroeg me af, ik kan toch niet de enige zijn die gewoon het meest heppie is zonder al te veel sociale contacten en activiteiten. Einzelgangerts... meldt u!
Heel herkenbaar, vier al jaren mijn verjaardag niet, wel met
de kids maar voor de rest niet.
Ga al sinds jaar en dag alleen op vakantie, uiteraard buiten
de vakantie met de kinderen dan.
Ben nu ook alleen op pad, zit in een internetcafe in een ver oord.
Mijn persoonlijk record was 5 weken alleen in Zuif Afrika
jaren terug (vrijgezel & geen kids) en heb niemand gemist.
Mijn omgeving vraagt ook altijd "vind je dat niet eenzaam dan"
Dan leg ik voor de zoveelste keer geduldig uit dat alleen niet
meteen eenzaam hoeft te zijn.
Feestjes sla ik meestal gewoon over, vroeger verzon ik een
smoes maar tegenwoordig zeg ik gewoon eerlijk dat ik
niet van feestjes houd en ik het zonde vind een plaats
bezet te houden van iemand die het wel leuk vind.
Overigens heb ik natuurlijk wel eens een feest waar ik
niet onderuit kom maar dan vind ik een uurtje lang genoeg
en dat weten ze ook.
Laatst heb ik een feest record gebroken, de ruk uitgezeten
3 uur!! Maar dat was een uitzondering.
Mijn tip is:
Wees gewoon eerlijk tegen je omgeving die smoezen
gaan opvallen.
Is dat een probleem. Nah, niet echt omdat ik er zelf niet onder lijd natuurlijk. Maar ik vroeg me af, ik kan toch niet de enige zijn die gewoon het meest heppie is zonder al te veel sociale contacten en activiteiten. Einzelgangerts... meldt u!
Heel herkenbaar, vier al jaren mijn verjaardag niet, wel met
de kids maar voor de rest niet.
Ga al sinds jaar en dag alleen op vakantie, uiteraard buiten
de vakantie met de kinderen dan.
Ben nu ook alleen op pad, zit in een internetcafe in een ver oord.
Mijn persoonlijk record was 5 weken alleen in Zuif Afrika
jaren terug (vrijgezel & geen kids) en heb niemand gemist.
Mijn omgeving vraagt ook altijd "vind je dat niet eenzaam dan"
Dan leg ik voor de zoveelste keer geduldig uit dat alleen niet
meteen eenzaam hoeft te zijn.
Feestjes sla ik meestal gewoon over, vroeger verzon ik een
smoes maar tegenwoordig zeg ik gewoon eerlijk dat ik
niet van feestjes houd en ik het zonde vind een plaats
bezet te houden van iemand die het wel leuk vind.
Overigens heb ik natuurlijk wel eens een feest waar ik
niet onderuit kom maar dan vind ik een uurtje lang genoeg
en dat weten ze ook.
Laatst heb ik een feest record gebroken, de ruk uitgezeten
3 uur!! Maar dat was een uitzondering.
Mijn tip is:
Wees gewoon eerlijk tegen je omgeving die smoezen
gaan opvallen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 19 september 2010 om 22:22
Ik vermijd feestjes en grote groepen. Kan moeilijk praten over 'niks' en vind het lastig om me in te leven in een ander en dan maar meelullen. Neuhh, bedankt. Het kleine clubje vrienden dat ik heb is genoeg, zij kennen mij door en door.
Ik woon wel samen, maar we doen de hele dag door ons eigen ding, werken of sporten (alleen natuurlijk). We hebben een gezamenlijke hobby en zelfs die voeren we apart uit, terwijl het juist iets is wat mensen samen doen.
We zijn allebei gezellig autist en dat gaat samen erg goed!
Ik woon wel samen, maar we doen de hele dag door ons eigen ding, werken of sporten (alleen natuurlijk). We hebben een gezamenlijke hobby en zelfs die voeren we apart uit, terwijl het juist iets is wat mensen samen doen.
We zijn allebei gezellig autist en dat gaat samen erg goed!
This is not kosher!
maandag 20 september 2010 om 11:24
quote:tonkje schreef op 19 september 2010 @ 15:56:
[...]
Partner? Wat is dat voor vies woord?
Ik heb dus geen partner, daar ben ik veel te einzelgangerig voor. Met vriendschappen heb ik al moeite, laat staan een partner! En dan moet je zeker ook nog in 1 huis wonen? Tonkje, herken jij je hierin?
Ik heb afgelopen zaterdag een rotuur gehad. Mijn vriend wilt me zonodig apart voorstellen aan iedereen van zijn vrienden (stuk of 4 stellen). Iets waar ik helemaal geen zin in heb, maar ja, het moet toch.
Dus zaterdag gingen we naar een stel. Die had ik eerder ontmoet op de gezamelijke BBQ, afgelopen zomer. Toen ik de vrouwelijke kant daar zag, wist ik gelijk: die mag ik niet. Vraag me niet waarom, ik voel mensen gewoon goed aan.
En ook afgelopen zaterdag wilde ik niets liever dan weg daar. We zijn er net aan een uurtje geweest, maar ik heb echt de tijd uitgezeten, en die kroop voorbij. Ik kan haar gewoon niet aardig vinden.
Nou hebben ze voorgesteld om over een tijdje te gaan wokken met z'n allen... Leuk.
[...]
Partner? Wat is dat voor vies woord?
Ik heb dus geen partner, daar ben ik veel te einzelgangerig voor. Met vriendschappen heb ik al moeite, laat staan een partner! En dan moet je zeker ook nog in 1 huis wonen? Tonkje, herken jij je hierin?
Ik heb afgelopen zaterdag een rotuur gehad. Mijn vriend wilt me zonodig apart voorstellen aan iedereen van zijn vrienden (stuk of 4 stellen). Iets waar ik helemaal geen zin in heb, maar ja, het moet toch.
Dus zaterdag gingen we naar een stel. Die had ik eerder ontmoet op de gezamelijke BBQ, afgelopen zomer. Toen ik de vrouwelijke kant daar zag, wist ik gelijk: die mag ik niet. Vraag me niet waarom, ik voel mensen gewoon goed aan.
En ook afgelopen zaterdag wilde ik niets liever dan weg daar. We zijn er net aan een uurtje geweest, maar ik heb echt de tijd uitgezeten, en die kroop voorbij. Ik kan haar gewoon niet aardig vinden.
Nou hebben ze voorgesteld om over een tijdje te gaan wokken met z'n allen... Leuk.
maandag 20 september 2010 om 11:26
quote:hollebollegijs schreef op 19 september 2010 @ 20:54:
[...]
Heel herkenbaar, vier al jaren mijn verjaardag niet, wel met
de kids maar voor de rest niet.
Ga al sinds jaar en dag alleen op vakantie, uiteraard buiten
de vakantie met de kinderen dan.
Ben nu ook alleen op pad, zit in een internetcafe in een ver oord.
Mijn persoonlijk record was 5 weken alleen in Zuif Afrika
jaren terug (vrijgezel & geen kids) en heb niemand gemist.
Mijn omgeving vraagt ook altijd "vind je dat niet eenzaam dan"
Dan leg ik voor de zoveelste keer geduldig uit dat alleen niet
meteen eenzaam hoeft te zijn.
Feestjes sla ik meestal gewoon over, vroeger verzon ik een
smoes maar tegenwoordig zeg ik gewoon eerlijk dat ik
niet van feestjes houd en ik het zonde vind een plaats
bezet te houden van iemand die het wel leuk vind.
Overigens heb ik natuurlijk wel eens een feest waar ik
niet onderuit kom maar dan vind ik een uurtje lang genoeg
en dat weten ze ook.
Laatst heb ik een feest record gebroken, de ruk uitgezeten
3 uur!! Maar dat was een uitzondering.
Mijn tip is:
Wees gewoon eerlijk tegen je omgeving die smoezen
gaan opvallen.Hopelijk had je toen nog geen kinderen...
[...]
Heel herkenbaar, vier al jaren mijn verjaardag niet, wel met
de kids maar voor de rest niet.
Ga al sinds jaar en dag alleen op vakantie, uiteraard buiten
de vakantie met de kinderen dan.
Ben nu ook alleen op pad, zit in een internetcafe in een ver oord.
Mijn persoonlijk record was 5 weken alleen in Zuif Afrika
jaren terug (vrijgezel & geen kids) en heb niemand gemist.
Mijn omgeving vraagt ook altijd "vind je dat niet eenzaam dan"
Dan leg ik voor de zoveelste keer geduldig uit dat alleen niet
meteen eenzaam hoeft te zijn.
Feestjes sla ik meestal gewoon over, vroeger verzon ik een
smoes maar tegenwoordig zeg ik gewoon eerlijk dat ik
niet van feestjes houd en ik het zonde vind een plaats
bezet te houden van iemand die het wel leuk vind.
Overigens heb ik natuurlijk wel eens een feest waar ik
niet onderuit kom maar dan vind ik een uurtje lang genoeg
en dat weten ze ook.
Laatst heb ik een feest record gebroken, de ruk uitgezeten
3 uur!! Maar dat was een uitzondering.
Mijn tip is:
Wees gewoon eerlijk tegen je omgeving die smoezen
gaan opvallen.Hopelijk had je toen nog geen kinderen...
maandag 20 september 2010 om 12:00
Tonkje, even wat anders, die avatar van jou, lijkt sprekend op mijn kat! Zou zo een tweelingbroer/zusje kunnen zijn. Doet hier verder niet ter zake, maar ik vond het leuk om even te zeggen.
Ik ben ook een einzelganger trouwens, althans volgens mijn moeder. Hier is al eerder een heel leuk topic over geweest.
Ik vind het zelf nog wel meevallen, bijna elke weekend heb ik wel iets sociaals. Maar af en toe wil ik gewoon even geen mensen zien. Op mijn werk zit ik ook al de hele dag tussen de mensen.
Privé bellen doe ik vrijwel nooit, ik sms of mail liever. Op mijn werk vind ik bellen trouwens geen probleem, daar zit ik wel de hele dag aan de telefoon.
Ik weet ook niet of ik ooit nog zal gaan samenwonen (behalve met de kat dan). Ik wil echt af en toe alleen kunnen zijn.
Ik ben ook een einzelganger trouwens, althans volgens mijn moeder. Hier is al eerder een heel leuk topic over geweest.
Ik vind het zelf nog wel meevallen, bijna elke weekend heb ik wel iets sociaals. Maar af en toe wil ik gewoon even geen mensen zien. Op mijn werk zit ik ook al de hele dag tussen de mensen.
Privé bellen doe ik vrijwel nooit, ik sms of mail liever. Op mijn werk vind ik bellen trouwens geen probleem, daar zit ik wel de hele dag aan de telefoon.
Ik weet ook niet of ik ooit nog zal gaan samenwonen (behalve met de kat dan). Ik wil echt af en toe alleen kunnen zijn.
maandag 20 september 2010 om 12:08
Hummeltje, wat ik bij voorkeur doe in zo'n situatie, is met mijn vriend afspreken dat ik weg kan wanneer ik wil. Dus als we bijvoorbeeld naar een feest gaan van vrienden van mijn vriend, gaan we er met apart vervoer naartoe. Als ik er dan na een uurtje of wat genoeg van heb, ga ik weg en kan hij blijven als hij wil.
Of ik ben de bob, dan bepaal ik wanneer we weggaan.
Doe ik trouwens niet altijd hoor, soms blijf ik wel keurig en heel sociaal tot het eind.
Maar het idee dat ik weg kan wanneer ik wil, neemt al zoveel spanning bij me weg dat ik vaak juist langer blijf dan ik had verwacht.
Of ik ben de bob, dan bepaal ik wanneer we weggaan.
Doe ik trouwens niet altijd hoor, soms blijf ik wel keurig en heel sociaal tot het eind.
Maar het idee dat ik weg kan wanneer ik wil, neemt al zoveel spanning bij me weg dat ik vaak juist langer blijf dan ik had verwacht.
anoniem_41663 wijzigde dit bericht op 20-09-2010 12:10
Reden: spelfout
Reden: spelfout
% gewijzigd
maandag 20 september 2010 om 14:58
quote:Hummeltje_ schreef op 20 september 2010 @ 11:24:
[...]
Tonkje, herken jij je hierin?
Ik herken zeker allerlei trekjes van mezelf in de schizoïde persoonlijkheid, ook die van Asperger trouwens.
Maar zolang ik er zelf niet onder lijdt en anderen ook niet, ga ik er niet mee naar de dokter om het eens verder uit te zoeken.
Ik vind dit wel wijs trouwens (knip+plak van wikipedia):
Of de stoornis eigenlijk wel een stoornis is, staat nog ter discussie, omdat de patiënt of zijn omgeving er niet noodzakelijk onder lijden. Veel mensen staan kritisch tegenover de neiging van de samenleving om afwijkend gedrag simpelweg af te doen als een ziekte of stoornis, enkel omdat dit gedrag onconventioneel is.
[...]
Tonkje, herken jij je hierin?
Ik herken zeker allerlei trekjes van mezelf in de schizoïde persoonlijkheid, ook die van Asperger trouwens.
Maar zolang ik er zelf niet onder lijdt en anderen ook niet, ga ik er niet mee naar de dokter om het eens verder uit te zoeken.
Ik vind dit wel wijs trouwens (knip+plak van wikipedia):
Of de stoornis eigenlijk wel een stoornis is, staat nog ter discussie, omdat de patiënt of zijn omgeving er niet noodzakelijk onder lijden. Veel mensen staan kritisch tegenover de neiging van de samenleving om afwijkend gedrag simpelweg af te doen als een ziekte of stoornis, enkel omdat dit gedrag onconventioneel is.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
maandag 20 september 2010 om 15:01
quote:okapi73 schreef op 20 september 2010 @ 12:00:
Tonkje, even wat anders, die avatar van jou, lijkt sprekend op mijn kat! Zou zo een tweelingbroer/zusje kunnen zijn. Doet hier verder niet ter zake, maar ik vond het leuk om even te zeggen.
Ik hoop dat die van jou net zo lief is als mijn Dender (vrijdoos, aaibak, slijmbal, eeuwige knor, ...)
quote:Ik weet ook niet of ik ooit nog zal gaan samenwonen (behalve met de kat dan). Ik wil echt af en toe alleen kunnen zijn.Een vriendin van mij zag mij nog weleens samenwonen met een vent. Maar dan wel in een groot huis, zodat we elk eigen kamers zouden hebben. En ze zag ons dan samen ontbijten in de keuken: elk met de krant voor onze neus en elkaar amper opmerkend.
Tonkje, even wat anders, die avatar van jou, lijkt sprekend op mijn kat! Zou zo een tweelingbroer/zusje kunnen zijn. Doet hier verder niet ter zake, maar ik vond het leuk om even te zeggen.
Ik hoop dat die van jou net zo lief is als mijn Dender (vrijdoos, aaibak, slijmbal, eeuwige knor, ...)
quote:Ik weet ook niet of ik ooit nog zal gaan samenwonen (behalve met de kat dan). Ik wil echt af en toe alleen kunnen zijn.Een vriendin van mij zag mij nog weleens samenwonen met een vent. Maar dan wel in een groot huis, zodat we elk eigen kamers zouden hebben. En ze zag ons dan samen ontbijten in de keuken: elk met de krant voor onze neus en elkaar amper opmerkend.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
maandag 20 september 2010 om 15:09
Tonkje, ja, de mijne is ook heeeeel lief. En nogal dik trouwens, echt zo'n theemuts, die van jou toevallig ook?
Maar we dwalen af. Haha, met mensen mogen wij dan niet zoveel op hebben, maar katten daarentegen...
Ik heb ooit samengewoond in een piepklein flatje, maar omdat hij ook nogal een einzalganger was en veel weg, ging het wel goed. Al is het nu wel uit. Inmiddels ben ik zo gewend om mijn eigen gang te gaan dat ik niet weet of ik nog een keer met iemand in hetzelfde huis zou kunnen wonen. Ja, in een heel groot huis misschien wel...
Maar we dwalen af. Haha, met mensen mogen wij dan niet zoveel op hebben, maar katten daarentegen...
Ik heb ooit samengewoond in een piepklein flatje, maar omdat hij ook nogal een einzalganger was en veel weg, ging het wel goed. Al is het nu wel uit. Inmiddels ben ik zo gewend om mijn eigen gang te gaan dat ik niet weet of ik nog een keer met iemand in hetzelfde huis zou kunnen wonen. Ja, in een heel groot huis misschien wel...
maandag 20 september 2010 om 19:49
quote:Hummeltje_ schreef op 20 september 2010 @ 11:24:
[...]
Dus zaterdag gingen we naar een stel. Die had ik eerder ontmoet op de gezamelijke BBQ, afgelopen zomer. Toen ik de vrouwelijke kant daar zag, wist ik gelijk: die mag ik niet. Vraag me niet waarom, ik voel mensen gewoon goed aan.
En ook afgelopen zaterdag wilde ik niets liever dan weg daar. We zijn er net aan een uurtje geweest, maar ik heb echt de tijd uitgezeten, en die kroop voorbij. Ik kan haar gewoon niet aardig vinden.
Nou hebben ze voorgesteld om over een tijdje te gaan wokken met z'n allen... Leuk.
Zo, dat is best onaardig! Wat heeft ze voor vreselijks dan dat jij haar niet mag? Als jij voor jezelf besloten hebt dat ze onaardig is, punt, dan is het voor haar ook wel héél moeilijk om zichzelf naar jou toe te 'bewijzen' he. Waarom geef je haar niet gewoon een eerlijke kans? Je kent haar helemaal niet! Bovendien, een eerste indruk hoeft niet altijd te kloppen.
On topic: Ik ben echt een kluizenaar. Hou van mijn vrienden en familie, maar ik MOET echt elke dag een paar uur alleen zijn, anders word ik chagrijnig. Alleen gaan stappen zal ik nooit doen, maar alleen naar de bios vind ik geen enkel probleem (je zit toch in het donker en het gaat om de film). Sinds kort wel een prille relatie, waarbij ik het heerlijk vind om het hele weekend met hem op de bank te cocoonen
[...]
Dus zaterdag gingen we naar een stel. Die had ik eerder ontmoet op de gezamelijke BBQ, afgelopen zomer. Toen ik de vrouwelijke kant daar zag, wist ik gelijk: die mag ik niet. Vraag me niet waarom, ik voel mensen gewoon goed aan.
En ook afgelopen zaterdag wilde ik niets liever dan weg daar. We zijn er net aan een uurtje geweest, maar ik heb echt de tijd uitgezeten, en die kroop voorbij. Ik kan haar gewoon niet aardig vinden.
Nou hebben ze voorgesteld om over een tijdje te gaan wokken met z'n allen... Leuk.
Zo, dat is best onaardig! Wat heeft ze voor vreselijks dan dat jij haar niet mag? Als jij voor jezelf besloten hebt dat ze onaardig is, punt, dan is het voor haar ook wel héél moeilijk om zichzelf naar jou toe te 'bewijzen' he. Waarom geef je haar niet gewoon een eerlijke kans? Je kent haar helemaal niet! Bovendien, een eerste indruk hoeft niet altijd te kloppen.
On topic: Ik ben echt een kluizenaar. Hou van mijn vrienden en familie, maar ik MOET echt elke dag een paar uur alleen zijn, anders word ik chagrijnig. Alleen gaan stappen zal ik nooit doen, maar alleen naar de bios vind ik geen enkel probleem (je zit toch in het donker en het gaat om de film). Sinds kort wel een prille relatie, waarbij ik het heerlijk vind om het hele weekend met hem op de bank te cocoonen
dinsdag 21 september 2010 om 07:21
Ehm, ik leg het toch uit Pear. Wat ik al zei, lezen is ook een vak.
Ik voel mensen aan. En dat klopt altijd.
Goed voorbeeldje: Ik werkte ooit bij TPG (toen nog). En er was een jongen die ik, net zoals in deze situatie, niet mocht. Terwijl ik nog nooit met m had gesproken ofzo. Wat bleek later: Hij stal mobiele telefoons (hij deed pakketpost).
Dus val me niet aan op dit, terwijl je er helemaal niks van weet, hoe ik het voel, please.
Ik voel mensen aan. En dat klopt altijd.
Goed voorbeeldje: Ik werkte ooit bij TPG (toen nog). En er was een jongen die ik, net zoals in deze situatie, niet mocht. Terwijl ik nog nooit met m had gesproken ofzo. Wat bleek later: Hij stal mobiele telefoons (hij deed pakketpost).
Dus val me niet aan op dit, terwijl je er helemaal niks van weet, hoe ik het voel, please.
woensdag 22 september 2010 om 15:07
quote:Cacaopoeder schreef op 20 september 2010 @ 11:26:
[...]
Hopelijk had je toen nog geen kinderen...
Tijdens die 5 weken z afrika niet.
Maar ook in de periode met nu ex ging
ik wel eens op pad maar dan bescheiden.
5-6 dagen max in overleg uiteraard.
[...]
Hopelijk had je toen nog geen kinderen...
Tijdens die 5 weken z afrika niet.
Maar ook in de periode met nu ex ging
ik wel eens op pad maar dan bescheiden.
5-6 dagen max in overleg uiteraard.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
