Kinderen
alle pijlers
Tweeling-eigen
zondag 26 september 2010 om 00:36
Zomaar eens even benieuwd.....
Wij hebben een tweeling, jongen en meisje, van net 2 jaar. We genieten ons suf, het is ook wel heel bijzonder, 2 mensjes die zo hetzelfde, maar toch ook zo anders zijn.....
Ik ben wel benieuwd naar verhalen, wat is nou écht tweeling eigen???
Wij hadden ons bijvoorbeeld laten vertellen dat een tweeling een eigen taaltje kan gaan ontwikkelen. Nadat knul best goed begon te kletsen, en meisjelief het verpofte, het eens bespreekbaar gemaakt op het consultatiebureau. Daar vertelden we de arts iets nieuws..... Die had daar nog nooit van gehoord. Vond het ook lichtelijk onzin dat we daar iets mee zouden doen, het kwam wel goed. Nu is het ook goed gekomen, madam praat inmiddels beter dan haar broer, maar toch..... Ze begrijpen elkaar zonder veel woorden, en soms zijn ze al echt een beetje aan het smoezen. Lief om te zien, maar vaak komt er dan een ontdeugende actie achter weg.....
Kortom, ik ben benieuwd naar leuke verhalen, en het lijkt me zo leuk om met andere tweelingmama's daarover te kletsen.....
Groetjes!
Wij hebben een tweeling, jongen en meisje, van net 2 jaar. We genieten ons suf, het is ook wel heel bijzonder, 2 mensjes die zo hetzelfde, maar toch ook zo anders zijn.....
Ik ben wel benieuwd naar verhalen, wat is nou écht tweeling eigen???
Wij hadden ons bijvoorbeeld laten vertellen dat een tweeling een eigen taaltje kan gaan ontwikkelen. Nadat knul best goed begon te kletsen, en meisjelief het verpofte, het eens bespreekbaar gemaakt op het consultatiebureau. Daar vertelden we de arts iets nieuws..... Die had daar nog nooit van gehoord. Vond het ook lichtelijk onzin dat we daar iets mee zouden doen, het kwam wel goed. Nu is het ook goed gekomen, madam praat inmiddels beter dan haar broer, maar toch..... Ze begrijpen elkaar zonder veel woorden, en soms zijn ze al echt een beetje aan het smoezen. Lief om te zien, maar vaak komt er dan een ontdeugende actie achter weg.....
Kortom, ik ben benieuwd naar leuke verhalen, en het lijkt me zo leuk om met andere tweelingmama's daarover te kletsen.....
Groetjes!
zondag 26 september 2010 om 03:27
Mijn broertje en zusje zijn tweeling. Toevallig had ik het er deze week nog met mijn ouders over. Wij zullen het nooit van ze winnen, in de zin van dat het echt een eenheid is. Ze komen voor elkaar op. Het zijn 2 hele verschillende karakters, en kibbelen genoeg maar zullen elkaar niet laten vallen. Heel veel dingen die een 'gewone' broer en zus ook met elkaar kunnen hebben.
Maar mijn ouders of ik zullen het nooit winnen van mijn zusje ten opzichte van mijn broertje of van mijn broertje ten opzichte van mijn zusje.
Maar mijn ouders of ik zullen het nooit winnen van mijn zusje ten opzichte van mijn broertje of van mijn broertje ten opzichte van mijn zusje.
zondag 26 september 2010 om 07:25
Vind je het ook leuk om ervaringen te delen met
een tweeling?
Ik heb zelf een tweelingzus (twee-eiig). Wat Mimpi zegt klopt helemaal, wij zijn inderdaad een eenheid waar niemand tussen kan komen. Wij hebben echt alles voor elkaar over en dat gaat bijna automatisch (soms tot grote ergernis van vriend ha ha ha). Als mijn zus mij vraagt iets te doen wat heel lastig is dan gebeurd het toch, hoe
dan ook.
Over die eigen taal wij hebben dat wel gehad toen we net konden praten. Precies wat jij zegt, ouders snapte er niks van maar na een paar rare woorden kwam er altijd een gezamelijke actie.
Wij hebben eigenlijk nog steeds geen woorden nodig, ik kan aan mijn zus zien wat ze bedoeld of voelt. Soms zelfs als we niet bij elkaar zijn.
Mijn zus heeft, bijvoorbeeld, bij al mijn zwangerschappen al gevoeld/gezien dat ik zwanger was voordat ik het haar verteld had.
Voor haar zie ik er dan anders uit
Ik heb ook een broer en onze band is ook heel goed maar zo anders dan met mijn zus.
een tweeling?
Ik heb zelf een tweelingzus (twee-eiig). Wat Mimpi zegt klopt helemaal, wij zijn inderdaad een eenheid waar niemand tussen kan komen. Wij hebben echt alles voor elkaar over en dat gaat bijna automatisch (soms tot grote ergernis van vriend ha ha ha). Als mijn zus mij vraagt iets te doen wat heel lastig is dan gebeurd het toch, hoe
dan ook.
Over die eigen taal wij hebben dat wel gehad toen we net konden praten. Precies wat jij zegt, ouders snapte er niks van maar na een paar rare woorden kwam er altijd een gezamelijke actie.
Wij hebben eigenlijk nog steeds geen woorden nodig, ik kan aan mijn zus zien wat ze bedoeld of voelt. Soms zelfs als we niet bij elkaar zijn.
Mijn zus heeft, bijvoorbeeld, bij al mijn zwangerschappen al gevoeld/gezien dat ik zwanger was voordat ik het haar verteld had.
Voor haar zie ik er dan anders uit
Ik heb ook een broer en onze band is ook heel goed maar zo anders dan met mijn zus.
zondag 26 september 2010 om 10:13
Volgens mij kan die band tussen twee-eiige tweelingen ook ontzettend sterk zijn hoor. Ik heb met een klasgenoot in het buitenland gestudeerd en op een gegeven moment zat hij niet lekker in zijn vel. Zijn zus stuurde die dag een mail met de vraag of het wel ging, want ze had het gevoel dat hij zich niet happy voelde. We zaten aan de andere kant van de wereld en ik vond dat toch wel bijzonder 
Hoe erg het ook is, chocola helpt!
zondag 26 september 2010 om 10:18
Ik heb geen ervaring met tweelingen. Wel een hele goede band met mijn zus (exact 4 jaar ouder, op dezelfde datum geboren)
Ik kan mij wel voorstellen dat onze band nóg hechter geweest zou zijn, als we de baarmoeder ook nog gedeeld hadden (op hetzelfde moment erin gezeten dan ) en we gelijktijdig door dezelfde fases gegaan waren. Alleen daarom al kan ik me voorstellen dat álle tweelingen een andere band hebben dan gewone broers en zussen. Wil niet altijd zeggen dat tweelingen dús goed met elkaar overweg kunnen. Er zijn toch ook verhalen van tweelingen die nooit meer contact hebben?
Ik kan mij wel voorstellen dat onze band nóg hechter geweest zou zijn, als we de baarmoeder ook nog gedeeld hadden (op hetzelfde moment erin gezeten dan ) en we gelijktijdig door dezelfde fases gegaan waren. Alleen daarom al kan ik me voorstellen dat álle tweelingen een andere band hebben dan gewone broers en zussen. Wil niet altijd zeggen dat tweelingen dús goed met elkaar overweg kunnen. Er zijn toch ook verhalen van tweelingen die nooit meer contact hebben?
Later is nu
zondag 26 september 2010 om 11:51
Ik ben de helft van een twee-eige tweeling. Wij zullen elkaar nooit in de steek laten, hebben een best aparte band met elkaar..maar hebben elkaar ook wel eens een jaar niet gesproken door heftige ruzies.
Ik denk vooral dat je een tweeling ook als individu moet zien, als een persoon met een eigen karakter. Ik heb er echt een hekel aan gehad om constant vergeleken te worden met m'n zus..wij zijn 2 personen, met 2 heel verschillende karakters die toevallig m'n moeders baarmoeder op dezelfde tijd hebben gebruikt.
Ik denk vooral dat je een tweeling ook als individu moet zien, als een persoon met een eigen karakter. Ik heb er echt een hekel aan gehad om constant vergeleken te worden met m'n zus..wij zijn 2 personen, met 2 heel verschillende karakters die toevallig m'n moeders baarmoeder op dezelfde tijd hebben gebruikt.
zondag 26 september 2010 om 11:57
Mijn broertje en zusje zijn ook een tweeling ( nu net 17 jaar oud).
Alles deden en doen ze samen. Ze komen voor elkaar op en hebben een band met elkaar waar ik soms jaloers van word
Ze zijn samen opgegroeid, hebben samen van alles geleerd, gingen samen naar school, gingen samen bij sportclubjes, hadden dezelfde vriendjes, lagen met elkaar te brabbelen als ze niet konden slapen. Dat is wat anders dan een broer en zus die qua leeftijd al verschillen. ( Merk ik zelf ) Mijn broertje en zusje hebben tot nu toe alles samen dooorlopen en nu ze eindelijk op verschillende scholen een studie volgen, merk je pas dat ze elkaar echt missen.
Een band zoals zij hebben zal ik nooit hebben met een van hen, maar we hebben het met zn drieen wel altijd erg gezellig!
Alles deden en doen ze samen. Ze komen voor elkaar op en hebben een band met elkaar waar ik soms jaloers van word
Ze zijn samen opgegroeid, hebben samen van alles geleerd, gingen samen naar school, gingen samen bij sportclubjes, hadden dezelfde vriendjes, lagen met elkaar te brabbelen als ze niet konden slapen. Dat is wat anders dan een broer en zus die qua leeftijd al verschillen. ( Merk ik zelf ) Mijn broertje en zusje hebben tot nu toe alles samen dooorlopen en nu ze eindelijk op verschillende scholen een studie volgen, merk je pas dat ze elkaar echt missen.
Een band zoals zij hebben zal ik nooit hebben met een van hen, maar we hebben het met zn drieen wel altijd erg gezellig!
zondag 26 september 2010 om 14:33
Wat leuk al die reacties.....
Ik geloof ook zeker dat het bij een eeneïge tweeling nóg closer kan zijn, dat hebben we ook al regelmatig gehoord.
Toch merk ik nu al dat ons duo erg verknocht is aan elkaar, knulletjelief gaat bijvoorbeeld écht niet slapen als zijn zusje nog niet in het bedje ernaast ligt. Ze moeten elkaar ook áltijd even begroeten als ze wakker zijn, dan moet er echt even geknuffeld worden. Als er met meisje wat gebeurd, is knulletje daarvan van slag, en andersom. Hoewel ons mannetje er wel meer last van heeft dan de kleine dame.
We proberen ook regelmatig iets met één van de twee te doen, lijkt me ook niet verkeerd..... We zien ze ook écht als twee eigen mensjes, eigen individuen. Omgeving ziet dat nog neit altijd, hoe vaak we niet moeten verbeteren als mensen zeggen: dé tweeling..... nee, het is Jelke en Ferdau! Ik blijf dat ook stug volhouden, vind het wel belangrijk (jammer dat het alleen bij sommige mensen zolang duurt voordat het doordringt.... hahahaha)
Grote broer van bijna 4 is af en toe ook wel jaloers, dat zal hij wel gaan herkennen van jou Chantilly
Hoe is het voor de tweelingen dan op school geweest? Hebben jullie altijd samen in een klas gezeten? Of juist bewust niet? En sliepen jullie lang samen op een kamer? We kunnen ons nl best voorstellen dat de twee knullen bij elkaar zouden willen slapen, en dat meisjelief een eigen kamertje krijgt. Toch hoorde ik laatst van een collega van mij, dat ze tot haar 18e met haar tweelingbroer op één kamer sliep, omdat ze niet zonder hem kon....
Ik geloof ook zeker dat het bij een eeneïge tweeling nóg closer kan zijn, dat hebben we ook al regelmatig gehoord.
Toch merk ik nu al dat ons duo erg verknocht is aan elkaar, knulletjelief gaat bijvoorbeeld écht niet slapen als zijn zusje nog niet in het bedje ernaast ligt. Ze moeten elkaar ook áltijd even begroeten als ze wakker zijn, dan moet er echt even geknuffeld worden. Als er met meisje wat gebeurd, is knulletje daarvan van slag, en andersom. Hoewel ons mannetje er wel meer last van heeft dan de kleine dame.
We proberen ook regelmatig iets met één van de twee te doen, lijkt me ook niet verkeerd..... We zien ze ook écht als twee eigen mensjes, eigen individuen. Omgeving ziet dat nog neit altijd, hoe vaak we niet moeten verbeteren als mensen zeggen: dé tweeling..... nee, het is Jelke en Ferdau! Ik blijf dat ook stug volhouden, vind het wel belangrijk (jammer dat het alleen bij sommige mensen zolang duurt voordat het doordringt.... hahahaha)
Grote broer van bijna 4 is af en toe ook wel jaloers, dat zal hij wel gaan herkennen van jou Chantilly
Hoe is het voor de tweelingen dan op school geweest? Hebben jullie altijd samen in een klas gezeten? Of juist bewust niet? En sliepen jullie lang samen op een kamer? We kunnen ons nl best voorstellen dat de twee knullen bij elkaar zouden willen slapen, en dat meisjelief een eigen kamertje krijgt. Toch hoorde ik laatst van een collega van mij, dat ze tot haar 18e met haar tweelingbroer op één kamer sliep, omdat ze niet zonder hem kon....
zondag 26 september 2010 om 16:42
Ik ken een tweeling (jongens) die allebei in een andere klas zitten. Ze zijn nu 6. Ouders hebben hier bewust voor gekozen zodat ze ook zonder elkaar zich zelf kunnen ontwikkelen. De één sneeuwde nogal makkelijk onder bij de ander, niet altijd negatief, maar hij vond het gewoon makkelijk een broer die het voortouw wel neemt.
Mijn moeder is ook van een tweeling. Zij heeft mij wel eens verteld dat haar broer een keer een ongeluk heeft gehad en zij op dat moment het gevoel kreeg dat iemand haar in de maag stompte. Ze wist ook dat het met hem te maken had en heeft contact gezocht. Een andere keer werd zij ineens heel erg duizelig, zo erg dat ze met haar hoofd tussen haar knieën moest gaan zitten en dacht dat ze neer ging. Mijn oom heeft op datzelfde ogenblik zijn hoofd gestoten en een zware hersenschuddig aan over gehouden. Ik vind het bijzonder. Nu maken ze dit volgens mij niet veel meer mee, want ze zijn nu lang zoveel niet meer samen als dat ze vroeger waren.
Mijn moeder is ook van een tweeling. Zij heeft mij wel eens verteld dat haar broer een keer een ongeluk heeft gehad en zij op dat moment het gevoel kreeg dat iemand haar in de maag stompte. Ze wist ook dat het met hem te maken had en heeft contact gezocht. Een andere keer werd zij ineens heel erg duizelig, zo erg dat ze met haar hoofd tussen haar knieën moest gaan zitten en dacht dat ze neer ging. Mijn oom heeft op datzelfde ogenblik zijn hoofd gestoten en een zware hersenschuddig aan over gehouden. Ik vind het bijzonder. Nu maken ze dit volgens mij niet veel meer mee, want ze zijn nu lang zoveel niet meer samen als dat ze vroeger waren.
maandag 27 september 2010 om 13:37
Hoi,
Ik ben een moeder van een jongens en meisjes tweeling van bijna 7 weken oud.
Ben benieuwd naar de verhalen, want tot nu toe lijken ze zich weinig van elkaar aan te trekken. Ben benieuwd of dat dat bij jou wel zo was vanaf het begin.
Ben al blij dat ze elkaar niet aansteken met huilen (behalve wanneer ze allebei willen drinken)
Ik kan tot nu toe nog niet zoveel meekletsen, want ze zijn nog erg jong en pas 3 weken thuis.
Ik lees gezellig mee.
Ik ben een moeder van een jongens en meisjes tweeling van bijna 7 weken oud.
Ben benieuwd naar de verhalen, want tot nu toe lijken ze zich weinig van elkaar aan te trekken. Ben benieuwd of dat dat bij jou wel zo was vanaf het begin.
Ben al blij dat ze elkaar niet aansteken met huilen (behalve wanneer ze allebei willen drinken)
Ik kan tot nu toe nog niet zoveel meekletsen, want ze zijn nog erg jong en pas 3 weken thuis.
Ik lees gezellig mee.
maandag 27 september 2010 om 14:52
Vlindertje: lk heb ook een jongens/meisje tweeling en het contact met elkaar komt vanzelf.
De eerste paar maanden hadden ze hier ook absoluut geen oog voor elkaar. Ze reageerden op alles en iedereen behalve op elkaar. Wel sabbelden ze af en toe op elkaars knuistje, alsof het hun eigen hand was en sloegen ze elkaar per ongeluk. Ze zijn nu vijf maanden oud en sinds een paar weken hebben ze elkaar eindelijk ontdekt. Erg leuk! Ze zoeken elkaar steeds op, liggen hand in hand en lachen naar elkaar wanneer ze elkaar zien. Ze liggen continue te brabbelen tegen elkaar. Echt hele gesprekken hebben ze, Meisje zegt wat en dan reageert het jongetje daarop en andersom.
Verder hebben ze natuurlijk nog niet echt tweeling dingen, het enige wat wel grappig is, is dat ze bijna altijd exact hetzelfde liggen wanneer ze tegelijkertijd liggen te slapen.
De eerste paar maanden hadden ze hier ook absoluut geen oog voor elkaar. Ze reageerden op alles en iedereen behalve op elkaar. Wel sabbelden ze af en toe op elkaars knuistje, alsof het hun eigen hand was en sloegen ze elkaar per ongeluk. Ze zijn nu vijf maanden oud en sinds een paar weken hebben ze elkaar eindelijk ontdekt. Erg leuk! Ze zoeken elkaar steeds op, liggen hand in hand en lachen naar elkaar wanneer ze elkaar zien. Ze liggen continue te brabbelen tegen elkaar. Echt hele gesprekken hebben ze, Meisje zegt wat en dan reageert het jongetje daarop en andersom.
Verder hebben ze natuurlijk nog niet echt tweeling dingen, het enige wat wel grappig is, is dat ze bijna altijd exact hetzelfde liggen wanneer ze tegelijkertijd liggen te slapen.
maandag 27 september 2010 om 19:14
