Relaties
alle pijlers
**LDR deel 15**
vrijdag 1 oktober 2010 om 18:09
Lieve mensen,
Misschien heeft een aantal van jullie mijn topic gelezen op deze pijler. Kort samengevat ben ik voor mijn vriend geemigreerd naar een land welke voor ons beide niet ons thuisland is. Hij vindt het vreselijk hier te zijn, maar is puur voor zaken de komende jaren. Maar zijn negativiteit heeft veel invloed op onze relatie en ik trek dat niet meer zo. Heb het gevoel hier mijn eigen leven te leiden, hij wil niets. Niet meer samen uit eten, op pad of whatever. Hij heeft nergens behoefte aan. Komt ook doordat hij niet echt lekker in z'n vel zit natuurlijk, dat besef ik, maar ik (en wij samen) lijden daar vreselijk onder. Zo erg, dat ik overweg terug te gaan naar NL om de draad van mijn eigen leven weer op te pakken. Ik heb hier weinig om handen en begin het vertrouwde oude stabiele leventje steeds meer te missen (zou anders kunnen zijn als alles vlekkeloos verliep in de relatie, dat realiseer ik me).
Ik zit er compleet doorheen. Zit te wikken en te wegen, maar hoe maak je zo'n keus? Ik hou nog steeds zielsveel van hem, maar zie weinig vooruitgang in onze relatie hier, wat doodzonde is en ook nog eens erg vermoeiend.
Terugkeren naar NL en dan een LDR onderhouden, kan dat echt? Is dat niet vreselijk raar? Ik kan me er nauwelijks een voorstelling van maken, maar echt stabiel ben ik nu ook niet. Ben haast wanhopig op zoek naar ieders mening, waar dat op slaat weet ik ook niet, maar ik heb steun nodig. Ik red het niet zo goed. Daarom mijn bericht op dit topic, mensen die ervaring hebben met LDR's en misschien wat zinnigs te zeggen hebben over mijn situatie?
Dank je wel.
Misschien heeft een aantal van jullie mijn topic gelezen op deze pijler. Kort samengevat ben ik voor mijn vriend geemigreerd naar een land welke voor ons beide niet ons thuisland is. Hij vindt het vreselijk hier te zijn, maar is puur voor zaken de komende jaren. Maar zijn negativiteit heeft veel invloed op onze relatie en ik trek dat niet meer zo. Heb het gevoel hier mijn eigen leven te leiden, hij wil niets. Niet meer samen uit eten, op pad of whatever. Hij heeft nergens behoefte aan. Komt ook doordat hij niet echt lekker in z'n vel zit natuurlijk, dat besef ik, maar ik (en wij samen) lijden daar vreselijk onder. Zo erg, dat ik overweg terug te gaan naar NL om de draad van mijn eigen leven weer op te pakken. Ik heb hier weinig om handen en begin het vertrouwde oude stabiele leventje steeds meer te missen (zou anders kunnen zijn als alles vlekkeloos verliep in de relatie, dat realiseer ik me).
Ik zit er compleet doorheen. Zit te wikken en te wegen, maar hoe maak je zo'n keus? Ik hou nog steeds zielsveel van hem, maar zie weinig vooruitgang in onze relatie hier, wat doodzonde is en ook nog eens erg vermoeiend.
Terugkeren naar NL en dan een LDR onderhouden, kan dat echt? Is dat niet vreselijk raar? Ik kan me er nauwelijks een voorstelling van maken, maar echt stabiel ben ik nu ook niet. Ben haast wanhopig op zoek naar ieders mening, waar dat op slaat weet ik ook niet, maar ik heb steun nodig. Ik red het niet zo goed. Daarom mijn bericht op dit topic, mensen die ervaring hebben met LDR's en misschien wat zinnigs te zeggen hebben over mijn situatie?
Dank je wel.
vrijdag 1 oktober 2010 om 18:16
Kym, ik herken het een beetje en wil er wel op in gaan en vooral je een hart onder de riem steken, maar wil nu nét niet veel persoonlijke info erop gooien.
Wat misschien helpt is denken buiten de box, het is toch niet alleen, of daar samen miserabel zitten te wezen, of jij terug naar Nederland en een long distance beginnen? Kan hij zijn baan opzeggen / zaken verkopen? Is er een mogelijkheid om (op termijn) naar een ander land te gaan voor jullie? Als dat laatste het geval is, vaak helpt het al om te weten "dit is niet voor altijd, over x tijd ben ik weg". Zelfs als dat over 3 jaar is, je weet dan dat je de shit niet altijd zal hoeven verdragen en kunt je focussen op zoveel mogelijk uit die drie jaar halen. Zijn dat mogelijkheden?
En verder, ik weet hoe rot het is als er iets is en je familie en vrienden zitten ver weg, en de meeste mensen hebben nooit met dit bijltje gehakt dus kunnen je geen ervaringen vertellen.
Wat misschien helpt is denken buiten de box, het is toch niet alleen, of daar samen miserabel zitten te wezen, of jij terug naar Nederland en een long distance beginnen? Kan hij zijn baan opzeggen / zaken verkopen? Is er een mogelijkheid om (op termijn) naar een ander land te gaan voor jullie? Als dat laatste het geval is, vaak helpt het al om te weten "dit is niet voor altijd, over x tijd ben ik weg". Zelfs als dat over 3 jaar is, je weet dan dat je de shit niet altijd zal hoeven verdragen en kunt je focussen op zoveel mogelijk uit die drie jaar halen. Zijn dat mogelijkheden?
En verder, ik weet hoe rot het is als er iets is en je familie en vrienden zitten ver weg, en de meeste mensen hebben nooit met dit bijltje gehakt dus kunnen je geen ervaringen vertellen.
vrijdag 1 oktober 2010 om 18:18
Hoi Kym, ik heb je topic niet gelezen maar dat ga ik alsnog doen. Ik vind een LDR erg moeilijk, maar zoals het met jullie nu gaat werkt het blijkbaar ook niet? Vind jij het wel leuk daar?
Ik kom mijn LDR door met het uitzicht dat het niet voor altijd zo zal zijn (ik wil gaan emigreren), en dat er een moment zal zijn dat we bij elkaar zijn voor altijd (hoop ik dan maar he).
Misschien werkt het voor je vriend als hij ook probeert zo te denken, want zo negatief hij nu denkt helpt hem ook weinig verder. Proberen positief te denken is al 1 stap, wel een hele moeilijke... Ik zou zeggen dat je elkaar juist hard nodig hebt, en deze tijd even door moet. Eigenlijk net als een LDR maar dan omgekeerd omdat je samen bent en naar NL wil.
Ik heb er dus geen ervaring mee, met jouw situatie perse, en ik heb ook geen oplossing voor je helaas...
Wel leuk om je hier te zien Ik hoop dat het snel beter gaat met jullie
Ik kom mijn LDR door met het uitzicht dat het niet voor altijd zo zal zijn (ik wil gaan emigreren), en dat er een moment zal zijn dat we bij elkaar zijn voor altijd (hoop ik dan maar he).
Misschien werkt het voor je vriend als hij ook probeert zo te denken, want zo negatief hij nu denkt helpt hem ook weinig verder. Proberen positief te denken is al 1 stap, wel een hele moeilijke... Ik zou zeggen dat je elkaar juist hard nodig hebt, en deze tijd even door moet. Eigenlijk net als een LDR maar dan omgekeerd omdat je samen bent en naar NL wil.
Ik heb er dus geen ervaring mee, met jouw situatie perse, en ik heb ook geen oplossing voor je helaas...
Wel leuk om je hier te zien Ik hoop dat het snel beter gaat met jullie
vrijdag 1 oktober 2010 om 18:20
Hee Kym (hoi! ), wat klote dat 't niet loopt. Niet met jullie, maar ook niet met jou daardoor. Ik heb je andere topic niet gelezen, maar kan wel zeggen dat 'n LDR verre van ideaal is, en ik denk dat iedereen die hier schrijft 't met me eens is dat 't eigenlijk alleen maar te doen is als je weet dat 't tijdelijk is. Nou is tijdelijk nogal vaag natuurlijk, maar -naar mijn idee- moet er 'n intentie zijn om straks wel met elkaar & bij elkaar verder te gaan, anders is 't al erg lastig om aan te beginnen. LDR-en tussen twee landen waar je makkelijk van en naar toe reist maakt 't wel makkelijker, en dan kun je ook makkelijker 'maar zien' wat er gaat gebeuren. Maar dat is mijn mening, ik ben nu ruim 3 jaar ldr-af en ik zou 't echt niet meer willen.
Geen tips dus. Ik denk zelf dat 'n ldr alleen gaat werken als je relatie al goed is, niet als oplossing voor problemen in een relatie. Niet heel positief dus.
(kom later terug)
Geen tips dus. Ik denk zelf dat 'n ldr alleen gaat werken als je relatie al goed is, niet als oplossing voor problemen in een relatie. Niet heel positief dus.
(kom later terug)
vrijdag 1 oktober 2010 om 18:26
Dank voor jullie reacties Marg en Punica.
Margh, ik ben benieuwd naar jouw verhaal, als je er meer over kwijt wil (want misschien heb ik er wat aan?), mail me dan?
Voor nu verkoopt ie de boel niet. Het begint nu net lekker te lopen, alhoewel hij dus niet bepaald gelukkig is. Hij geeft het vast nog een goede kant (zijn zaak), maar wie weet besluit ie toch nog het te verkoopt ie het later alsnog. Hij wil dan het liefst terug naar zijn eigen land, in de hoop tegen die tijd ook wat op te zetten. Is lastig daar (net als in NL veel meer concurrentie), vandaar ook nu het zich 'opofferen' in dit land om zoveel mogelijk geld te verdienen.
Ik kan hier redelijk leven, maar mis toch wel dingen. Er zijn hier weinig uitgaansmogelijkheden (zeg maar gerust niets) en ben dus erg aangewezen op hem en een sociaal netwerkje. Maar dat sociale netwerkje is weer tijdelijk, want iedereen vertrekt hier al gauw weer (veel expats). Kortom: weinig houvast. En dat is pijnlijk nu in zo'n lastige situatie. Ik werk niet fulltime (heel moeilijk hier een baan te vinden), maar doe wel wat freelance dingen. Ik mis een volledig inkomen, wat ook knaagt. Mis mijn onafhankelijkheid.
Margh, ik ben benieuwd naar jouw verhaal, als je er meer over kwijt wil (want misschien heb ik er wat aan?), mail me dan?
Voor nu verkoopt ie de boel niet. Het begint nu net lekker te lopen, alhoewel hij dus niet bepaald gelukkig is. Hij geeft het vast nog een goede kant (zijn zaak), maar wie weet besluit ie toch nog het te verkoopt ie het later alsnog. Hij wil dan het liefst terug naar zijn eigen land, in de hoop tegen die tijd ook wat op te zetten. Is lastig daar (net als in NL veel meer concurrentie), vandaar ook nu het zich 'opofferen' in dit land om zoveel mogelijk geld te verdienen.
Ik kan hier redelijk leven, maar mis toch wel dingen. Er zijn hier weinig uitgaansmogelijkheden (zeg maar gerust niets) en ben dus erg aangewezen op hem en een sociaal netwerkje. Maar dat sociale netwerkje is weer tijdelijk, want iedereen vertrekt hier al gauw weer (veel expats). Kortom: weinig houvast. En dat is pijnlijk nu in zo'n lastige situatie. Ik werk niet fulltime (heel moeilijk hier een baan te vinden), maar doe wel wat freelance dingen. Ik mis een volledig inkomen, wat ook knaagt. Mis mijn onafhankelijkheid.
vrijdag 1 oktober 2010 om 18:29
Natuurlijk moet je proberen er "samen doorheen te komen", maar toch merk ik dat de meeste problemen ook altijd wel voor spanningen zorgen. Dit klinkt misschien extremer dan het is, maar als ik bv. mijn baan kwijt ben en me afvraag wat ik eerst moet betalen, huur of boodschappen, ik noem maar wat, dan zal ik daar de caissiere niet mee lastigvallen, mijn vriend wel.
En zo is het met alles denk ik, en ik vind dat er ook ruimte moet zijn in een relatie om chagrijnig te zijn, te balen, verdrietig te zijn, etc. Je hoeft niet altijd een stralende versie van jezelf te zijn bij je partner, dat is heel fake vind ik. En daarom denk ik dat als er een écht probleem is zoals langdurige werkeloosheid, depressieve of ongelukkige gevoelens, geldproblemen, familieproblemen, enzovoort, dat ook altijd een uitdaging is in je relatie.
Naar Nederland gaan is niet de oplossing denk ik. Af en toe even wat tijd voor jezelf (weekendje weg met zorgeloze vriendin ofzo) kan wel ademruimte geven.
En zo is het met alles denk ik, en ik vind dat er ook ruimte moet zijn in een relatie om chagrijnig te zijn, te balen, verdrietig te zijn, etc. Je hoeft niet altijd een stralende versie van jezelf te zijn bij je partner, dat is heel fake vind ik. En daarom denk ik dat als er een écht probleem is zoals langdurige werkeloosheid, depressieve of ongelukkige gevoelens, geldproblemen, familieproblemen, enzovoort, dat ook altijd een uitdaging is in je relatie.
Naar Nederland gaan is niet de oplossing denk ik. Af en toe even wat tijd voor jezelf (weekendje weg met zorgeloze vriendin ofzo) kan wel ademruimte geven.
vrijdag 1 oktober 2010 om 18:30
Je mag me mailen op vivamargaretha@hotmail.com
Het is niet dat het zo heftig is dat het niet geschikt is voor viva, eerder dat ik nu net in een tweespalt zit over doorgaan of niet, informatie die me traceerbaar maakt plaatsen of niet, en daarom nu effe niet er hier op in wil gaan.
Het is niet dat het zo heftig is dat het niet geschikt is voor viva, eerder dat ik nu net in een tweespalt zit over doorgaan of niet, informatie die me traceerbaar maakt plaatsen of niet, en daarom nu effe niet er hier op in wil gaan.
vrijdag 1 oktober 2010 om 18:34
Ok Marg, ik zal je mailen. Jij woont toch samen met je vriend of ben jij inmiddels in NL ofzo? (ik heb je vaker gelezen).
Je oplossing van 'een weekend weg' etc.; ten eerste valt er hier weinig te doen, waar moet ik dan heen? En daarnaast: ik doe al heel veel alleen. Eigenlijk al een hele tijd ga ik alleen op pad met mijn vrienden hier, vriend wil nooit aansluiten. Dat mis ik. En ik wil er ook niet om gaan zeuren ofzo.
Je oplossing van 'een weekend weg' etc.; ten eerste valt er hier weinig te doen, waar moet ik dan heen? En daarnaast: ik doe al heel veel alleen. Eigenlijk al een hele tijd ga ik alleen op pad met mijn vrienden hier, vriend wil nooit aansluiten. Dat mis ik. En ik wil er ook niet om gaan zeuren ofzo.
vrijdag 1 oktober 2010 om 18:53
Ja, natuurlijk, we hebben er heel erg veel over gepraat en dan zegt hij dat ik voor mezelf moet kiezen, voor mijn carriere en thuis in NL. Hij gaat op vakantie, maar altijd naar zijn thuisland. In de zomer hebben we samen een grote trip gemaakt naar onze beide landen. Maakt het ook lastig: hij van daar, ik van daar en samenwonend in een vreemd land.
vrijdag 1 oktober 2010 om 19:01
Marg ik zou het ook heel jammer vinden als je hier stoppen met praten vanwege privacy-gate. Ik vind dat je over het algemeen interesante visies hebt over dingen en een prettige manier van schrijven hebt, waardoor je prettig leesbaar ben.
Geldt trouwens ook voor jou spijker, dat het jammer is als jij hier stopt met schrijven.
Als jullie willen mogen jullie ook wel faceboek vriendjes met mij worden
Kym, kan het zijn dat ik wat van je gelezen heb op het 'outsiders" topic? Lijkt me een moeilijke situatie waarin je bent en zelf vind ik een LDR ook niet altijd leuk. Vooral omdat mijn vriend zo ver weg zit dat je daar niet voor een weekendje of een weekje naar toe gaat. En ook hier is het zo dat het vooruitzicht dat deze afstand niet voor altijd is het makkelijker maakt. Wat vind je vriend eigenlijk van deze situatie? En hoe staat hij er in? En kun je eventueel je eigen werkzaamheden uitbreiden of vrijwilligerswerk ernaast te doen?
Geldt trouwens ook voor jou spijker, dat het jammer is als jij hier stopt met schrijven.
Als jullie willen mogen jullie ook wel faceboek vriendjes met mij worden
Kym, kan het zijn dat ik wat van je gelezen heb op het 'outsiders" topic? Lijkt me een moeilijke situatie waarin je bent en zelf vind ik een LDR ook niet altijd leuk. Vooral omdat mijn vriend zo ver weg zit dat je daar niet voor een weekendje of een weekje naar toe gaat. En ook hier is het zo dat het vooruitzicht dat deze afstand niet voor altijd is het makkelijker maakt. Wat vind je vriend eigenlijk van deze situatie? En hoe staat hij er in? En kun je eventueel je eigen werkzaamheden uitbreiden of vrijwilligerswerk ernaast te doen?
vrijdag 1 oktober 2010 om 19:29
quote:Margaretha2 schreef op 01 oktober 2010 @ 17:51:
Ik heb trouwens ook geen overduidelijk schadelijke info over mezelf op internet staan, maarrrrrrrrrrrrr
1) ik vind het heel naïef om te denken "als je niets te verbergen hebt, heb je ook niets te vrezen", en
2) ik vind het ook al geen fijn idee dat iemand kan achterhalen waar ik woon, waar ik werk, en hoe laat ik elke week naar de breiclub ga (en dat ook daadwerkelijk achterhaalt).
Daar ben ik het dan ook weer mee eens. Het 'als je niks te verbergen hebt' argumnet heeft niks met principes van anonimiteit te maken natuurlijk. Vind het wel raar dat een Angels in iemands privezaken gaat neuzen.
Aan de andere kant ben ik zelf wat werk betreft makkelijk vindbaar, maar dat is bewust zo. Ben al wel eens door collega's benaderd nav een congres of zo. En omdat ik verwacht de komende jaren nog wel eens van werkgever te verwisselen verlies je soms weer oude werk emailadressen die dan wel op een publicatie van 5 jaar terug staan ofzo. Maar je krijgt mijn Facebook niet te zien als je me googelt.
Ik heb trouwens ook geen overduidelijk schadelijke info over mezelf op internet staan, maarrrrrrrrrrrrr
1) ik vind het heel naïef om te denken "als je niets te verbergen hebt, heb je ook niets te vrezen", en
2) ik vind het ook al geen fijn idee dat iemand kan achterhalen waar ik woon, waar ik werk, en hoe laat ik elke week naar de breiclub ga (en dat ook daadwerkelijk achterhaalt).
Daar ben ik het dan ook weer mee eens. Het 'als je niks te verbergen hebt' argumnet heeft niks met principes van anonimiteit te maken natuurlijk. Vind het wel raar dat een Angels in iemands privezaken gaat neuzen.
Aan de andere kant ben ik zelf wat werk betreft makkelijk vindbaar, maar dat is bewust zo. Ben al wel eens door collega's benaderd nav een congres of zo. En omdat ik verwacht de komende jaren nog wel eens van werkgever te verwisselen verlies je soms weer oude werk emailadressen die dan wel op een publicatie van 5 jaar terug staan ofzo. Maar je krijgt mijn Facebook niet te zien als je me googelt.
vrijdag 1 oktober 2010 om 19:44
Kym, de LDR succesverhalen die ik ken uit mijn perseoonlijke omgeving zijn allemaal gevallen waarvan men wist hoe lang het uit elkaar zijn zou duren. (Vind trouwens dat je in een enorm rottige situatie zit, had pas een topic van je gelezen 
)
Verder ligt het ook aan wat voor een type je bent, net zoals het niet voor iedereen iets is om te emigreren (ik noem maar wat) is het ook niet iets voor iedereen. Ben het ook eens met de opmerking over 'out of the box' denken. Maar ik heb makkelijk praten, want vannaf dat we begonnen zijn we aan het LDR-en en er dus zo in gestapt (en niet van samenwonen naar een LDR gegaan).
)Verder ligt het ook aan wat voor een type je bent, net zoals het niet voor iedereen iets is om te emigreren (ik noem maar wat) is het ook niet iets voor iedereen. Ben het ook eens met de opmerking over 'out of the box' denken. Maar ik heb makkelijk praten, want vannaf dat we begonnen zijn we aan het LDR-en en er dus zo in gestapt (en niet van samenwonen naar een LDR gegaan).
)
