Relaties
alle pijlers
Notoire vreemdganster
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:37
Weinig berichten op het forum gaan over vreemdgaande vrouwen. Het zijn meestal de mannen. Misschien is het zo'n groot taboe?
Ik ben volgens mij de meest vreselijke notoire vreemdgangster die er is. Het is afschuwelijk, het is als drugs: je neemt er van, bent verslaafd en voelt je telkens na afloop schuldig.
Ik heb 4 jaar een relatie en woon nu 3 jaar samen. Mijn vriend is een fantastische vent, hij is knap, lief en attent; een man die met bloemen thuis komt. Ik vraag me weleens af waar ik hem aan heb verdiend.
Ondertussen ga ik geregeld vreemd, en heb ik zelfs twee (korte) affaires gehad. De zieke gedachte aan vreemdgaan steekt vooral de kop op als ik na een paar biertjes weer een oude bekende tegen kom. Vaak zijn mijn oude scharrels uit mijn studententijd al net zulke boefjes als ik, dus kost het nog moeite om ze weg te jagen. Ik geniet van de aandacht, het flirten en de zoete herinnering aan toen ik nog vrijgezel was.
Voordat ik mijn vriend ontmoette had ik een paar korte relaties. Ook hierin was ik steeds ontrouw. Van de zomer kwam ik op de braderie een jongen tegen van de middelbare school. Met hem had ik gezoend tijdens mijn eerste vriendje. Hoogverraad, want die jongen was zijn beste vriend. Zijn toespelingen lieten weinig te raden over, en voor ik het weet stond ik met hem te zoenen, als die avond dat we 15 waren. Al waren we nu dan ruim 10 jaar verder, woon ik samen en is hij getrouwd en heeft hij 2 kinderen.
Ik kan het zo moeilijk laten. Ik doe zo mijn best want ik hou vreselijk veel van mijn vriend. Ik kan toch onmogelijk de enige zijn met deze zwakte? Wat doe ik eraan, of ben ik gewoon zo? Ik wil dit niet!!!
Ik ben volgens mij de meest vreselijke notoire vreemdgangster die er is. Het is afschuwelijk, het is als drugs: je neemt er van, bent verslaafd en voelt je telkens na afloop schuldig.
Ik heb 4 jaar een relatie en woon nu 3 jaar samen. Mijn vriend is een fantastische vent, hij is knap, lief en attent; een man die met bloemen thuis komt. Ik vraag me weleens af waar ik hem aan heb verdiend.
Ondertussen ga ik geregeld vreemd, en heb ik zelfs twee (korte) affaires gehad. De zieke gedachte aan vreemdgaan steekt vooral de kop op als ik na een paar biertjes weer een oude bekende tegen kom. Vaak zijn mijn oude scharrels uit mijn studententijd al net zulke boefjes als ik, dus kost het nog moeite om ze weg te jagen. Ik geniet van de aandacht, het flirten en de zoete herinnering aan toen ik nog vrijgezel was.
Voordat ik mijn vriend ontmoette had ik een paar korte relaties. Ook hierin was ik steeds ontrouw. Van de zomer kwam ik op de braderie een jongen tegen van de middelbare school. Met hem had ik gezoend tijdens mijn eerste vriendje. Hoogverraad, want die jongen was zijn beste vriend. Zijn toespelingen lieten weinig te raden over, en voor ik het weet stond ik met hem te zoenen, als die avond dat we 15 waren. Al waren we nu dan ruim 10 jaar verder, woon ik samen en is hij getrouwd en heeft hij 2 kinderen.
Ik kan het zo moeilijk laten. Ik doe zo mijn best want ik hou vreselijk veel van mijn vriend. Ik kan toch onmogelijk de enige zijn met deze zwakte? Wat doe ik eraan, of ben ik gewoon zo? Ik wil dit niet!!!
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:14
Scarlett, in je OP zeg je dat sex voor jou als een drug is. Misschien moet je het dan ook als zodanig gaan behandelen.
Iedere drugsverslaafde heeft zijn eigen zwakte, de ene gaat voor bruin, de andere wit, weer een ander voor alcohol. Voor jou is dit je zwakte. Het is niet zo dat -in het algemeen gesproken- je voorbestemd bent om een 'drugs-verslaving' te krijgen, integendeel. Wel is het zo dat sommige mensen gevoeliger zijn voor verslavingen. Waar die verslaving zich dan op richt is een kwestie van smaak, zeg maar. Voor sommigen kunnen zelfs dingen als werken of hardlopen een verslaving vormen.
Op zich zijn dat dingen die niet problematisch hoeven te zijn. Behalve als je de controle verliest, dan spreek je van een echte verslaving.
Jij geeft aan dat je een probleem hiermee hebt dus misschien moet je dit nu echt gaan benaderen als een verslaving.
Voor (sex-)verslaving is gespecialiseerde hulpverlening een mogelijkheid. Daar kun je o.a. bij je huisarts naar informeren, een psycholoog kan je wellicht ook op weg helpen.
Iedere drugsverslaafde heeft zijn eigen zwakte, de ene gaat voor bruin, de andere wit, weer een ander voor alcohol. Voor jou is dit je zwakte. Het is niet zo dat -in het algemeen gesproken- je voorbestemd bent om een 'drugs-verslaving' te krijgen, integendeel. Wel is het zo dat sommige mensen gevoeliger zijn voor verslavingen. Waar die verslaving zich dan op richt is een kwestie van smaak, zeg maar. Voor sommigen kunnen zelfs dingen als werken of hardlopen een verslaving vormen.
Op zich zijn dat dingen die niet problematisch hoeven te zijn. Behalve als je de controle verliest, dan spreek je van een echte verslaving.
Jij geeft aan dat je een probleem hiermee hebt dus misschien moet je dit nu echt gaan benaderen als een verslaving.
Voor (sex-)verslaving is gespecialiseerde hulpverlening een mogelijkheid. Daar kun je o.a. bij je huisarts naar informeren, een psycholoog kan je wellicht ook op weg helpen.
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:17
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:18
Ik kan me ook zo voorstellen dat het buiten spanning ook een bepaalde bevestiging kan geven. Dat je nog "gewild"ben zeg maar. Het moment is spannend maar hoe voel jeje achteraf?
Goedkoop, schuldig, leeg? Denk je eens in dat het uitkomt? De wereld is klein. Elke keer dat je vreemdgaat zet jeje relatie op het spel. Leg het eens in de weegschaal....is dat het echt waard? Ik denk echt dat je een positiever gevoel krijgt over jezelf als je met je hoofd in de lucht van zo'n "boefje"wegloopt dan dat je hem naar zijn bed volgt.
Denk ook eens aan de reputatie die je krijgt, makkelijk over te halen, ontrouw, oneerlijk, en dan zeg ik het netjes....
Goedkoop, schuldig, leeg? Denk je eens in dat het uitkomt? De wereld is klein. Elke keer dat je vreemdgaat zet jeje relatie op het spel. Leg het eens in de weegschaal....is dat het echt waard? Ik denk echt dat je een positiever gevoel krijgt over jezelf als je met je hoofd in de lucht van zo'n "boefje"wegloopt dan dat je hem naar zijn bed volgt.
Denk ook eens aan de reputatie die je krijgt, makkelijk over te halen, ontrouw, oneerlijk, en dan zeg ik het netjes....
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:22
Mijn mening:
Ik vind dat je het aan je vriend moet opbiechten. Nu lieg je 'm gewoon voor. Hij denkt in een fijne relatie te zitten en doet zn best voor je terwijl jij je bezig houdt met andere mannen.
Bovendien is vreemdgaan niet iets wat gebeurt, dat is iets wat je kiest. En als jij er voor kiest is het dus iets wat je kunt voorkomen. En blijkbaar is het dus niet iets wat je wilt voorkomen.
Ik kan er met m'n hoofd dan ook niet bij dat mensen vreemdgaan....
Ik vind dat je het aan je vriend moet opbiechten. Nu lieg je 'm gewoon voor. Hij denkt in een fijne relatie te zitten en doet zn best voor je terwijl jij je bezig houdt met andere mannen.
Bovendien is vreemdgaan niet iets wat gebeurt, dat is iets wat je kiest. En als jij er voor kiest is het dus iets wat je kunt voorkomen. En blijkbaar is het dus niet iets wat je wilt voorkomen.
Ik kan er met m'n hoofd dan ook niet bij dat mensen vreemdgaan....
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:25
Esje, je hebt helemaal gelijk. Ik zou me veel beter voelen als ik ervan weg zou lopen. In de meeste gevallen doe ik dat ook wel. En dat geeft mij eigenlijk nog veel meer het gevoel dat ik gewild ben en een beter gevoel van eigenwaarde. Het is net als weglopen van iedere willekeurige verslaving. Weglopen van de chocoladetaart die op tafel staat als je aan de lijn bent, zonder druppel alcohol weggaan uit de kroeg als je een drinker bent.... dat is pas overwinning. En ik moet dit ook overwinnen.
@ julus, dan deed ik het gewoon niet? jij leeft vast in een fijne overzichtelijke wereld. Als je wil stoppen met roken dan rook je toch gewoon niet. heerlijk, als het leven zo eenvoudig was.
@ julus, dan deed ik het gewoon niet? jij leeft vast in een fijne overzichtelijke wereld. Als je wil stoppen met roken dan rook je toch gewoon niet. heerlijk, als het leven zo eenvoudig was.
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:26
quote:uhuh schreef op 08 oktober 2010 @ 17:22:
Bovendien is vreemdgaan niet iets wat gebeurt, dat is iets wat je kiest. En als jij er voor kiest is het dus iets wat je kunt voorkomen. En blijkbaar is het dus niet iets wat je wilt voorkomen.
Ik kan er met m'n hoofd dan ook niet bij dat mensen vreemdgaan....
Wijze woorden!!!!! Is trouwens op heeeel veel toepasbaar!
Dank voor deze wijsheid Ik ga er een tegeltje van maken
Bovendien is vreemdgaan niet iets wat gebeurt, dat is iets wat je kiest. En als jij er voor kiest is het dus iets wat je kunt voorkomen. En blijkbaar is het dus niet iets wat je wilt voorkomen.
Ik kan er met m'n hoofd dan ook niet bij dat mensen vreemdgaan....
Wijze woorden!!!!! Is trouwens op heeeel veel toepasbaar!
Dank voor deze wijsheid Ik ga er een tegeltje van maken
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:28
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:34
Waarom heb je jouw vriend niet over jouw vreemdgaan vertelt?
Dat niet vertellen draagt toch alleen bij aan de eenzame worsteling?
Heb je gezwegen om hem niet te kwetsen? '' Wat niet weet wat enz. ''
Of uit angst hem te verliezen?
Je schrijft in je postings niet of je tegenover hem een schuldgevoel hebt, je schrijft alsof het voor jouw meer een kwestie van eigenwaarde is, bevestiging krijgen en de 'teleurstelling van weer toegeven' erna.
Nu een belangrijke vraag: Stel dat je niet deze geschikte vriend zou hebben gehad,
zou je je dan hetzelfde voelen over je losbandige gedrag?
( Voor de duidelijkheid, ik gebruik het woord losbandig, maar niet op sarcastische, verwijtende enz. manier.)
Dat niet vertellen draagt toch alleen bij aan de eenzame worsteling?
Heb je gezwegen om hem niet te kwetsen? '' Wat niet weet wat enz. ''
Of uit angst hem te verliezen?
Je schrijft in je postings niet of je tegenover hem een schuldgevoel hebt, je schrijft alsof het voor jouw meer een kwestie van eigenwaarde is, bevestiging krijgen en de 'teleurstelling van weer toegeven' erna.
Nu een belangrijke vraag: Stel dat je niet deze geschikte vriend zou hebben gehad,
zou je je dan hetzelfde voelen over je losbandige gedrag?
( Voor de duidelijkheid, ik gebruik het woord losbandig, maar niet op sarcastische, verwijtende enz. manier.)
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:40
@HansHier: het is een combinatie van redenen om het hem niet te vertellen: niet willen kwetsen en bang om hem te verliezen. Hij is het waard om voor te vechten en iets te doen aan mijn gedrag. De gevoelens erna zijn al eveneens een mengeling van alles dat je noemt, inclisief het schuldgevoel.
Als ik niet deze geschikte vriend had gehad, bedoel je dan dat ik vrijgezel zou zijn? ik ben hiervoor lang vrijgezel geweest, en was toen vrij losbandig. Daar heb ik nooit wroeging, teleurstelling of schuld gevoelens over gehad. Ik had er plezier in. Toen ik merkte dat ik meer mannen ging versieren voor mijn eigenwaarde, hield ik daarmee op. Een jaar lang versierde ik helemaal niemand en toen leerde ik mijn vriend kennen. Klinkt dus niet echt als een ongezond zelfbeeld. Mijn gedrag nu vind ik daarom erg moeilijk te verklaren.
Als ik niet deze geschikte vriend had gehad, bedoel je dan dat ik vrijgezel zou zijn? ik ben hiervoor lang vrijgezel geweest, en was toen vrij losbandig. Daar heb ik nooit wroeging, teleurstelling of schuld gevoelens over gehad. Ik had er plezier in. Toen ik merkte dat ik meer mannen ging versieren voor mijn eigenwaarde, hield ik daarmee op. Een jaar lang versierde ik helemaal niemand en toen leerde ik mijn vriend kennen. Klinkt dus niet echt als een ongezond zelfbeeld. Mijn gedrag nu vind ik daarom erg moeilijk te verklaren.
