Notoire vreemdganster
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:37
Weinig berichten op het forum gaan over vreemdgaande vrouwen. Het zijn meestal de mannen. Misschien is het zo'n groot taboe?
Ik ben volgens mij de meest vreselijke notoire vreemdgangster die er is. Het is afschuwelijk, het is als drugs: je neemt er van, bent verslaafd en voelt je telkens na afloop schuldig.
Ik heb 4 jaar een relatie en woon nu 3 jaar samen. Mijn vriend is een fantastische vent, hij is knap, lief en attent; een man die met bloemen thuis komt. Ik vraag me weleens af waar ik hem aan heb verdiend.
Ondertussen ga ik geregeld vreemd, en heb ik zelfs twee (korte) affaires gehad. De zieke gedachte aan vreemdgaan steekt vooral de kop op als ik na een paar biertjes weer een oude bekende tegen kom. Vaak zijn mijn oude scharrels uit mijn studententijd al net zulke boefjes als ik, dus kost het nog moeite om ze weg te jagen. Ik geniet van de aandacht, het flirten en de zoete herinnering aan toen ik nog vrijgezel was.
Voordat ik mijn vriend ontmoette had ik een paar korte relaties. Ook hierin was ik steeds ontrouw. Van de zomer kwam ik op de braderie een jongen tegen van de middelbare school. Met hem had ik gezoend tijdens mijn eerste vriendje. Hoogverraad, want die jongen was zijn beste vriend. Zijn toespelingen lieten weinig te raden over, en voor ik het weet stond ik met hem te zoenen, als die avond dat we 15 waren. Al waren we nu dan ruim 10 jaar verder, woon ik samen en is hij getrouwd en heeft hij 2 kinderen.
Ik kan het zo moeilijk laten. Ik doe zo mijn best want ik hou vreselijk veel van mijn vriend. Ik kan toch onmogelijk de enige zijn met deze zwakte? Wat doe ik eraan, of ben ik gewoon zo? Ik wil dit niet!!!
Ik ben volgens mij de meest vreselijke notoire vreemdgangster die er is. Het is afschuwelijk, het is als drugs: je neemt er van, bent verslaafd en voelt je telkens na afloop schuldig.
Ik heb 4 jaar een relatie en woon nu 3 jaar samen. Mijn vriend is een fantastische vent, hij is knap, lief en attent; een man die met bloemen thuis komt. Ik vraag me weleens af waar ik hem aan heb verdiend.
Ondertussen ga ik geregeld vreemd, en heb ik zelfs twee (korte) affaires gehad. De zieke gedachte aan vreemdgaan steekt vooral de kop op als ik na een paar biertjes weer een oude bekende tegen kom. Vaak zijn mijn oude scharrels uit mijn studententijd al net zulke boefjes als ik, dus kost het nog moeite om ze weg te jagen. Ik geniet van de aandacht, het flirten en de zoete herinnering aan toen ik nog vrijgezel was.
Voordat ik mijn vriend ontmoette had ik een paar korte relaties. Ook hierin was ik steeds ontrouw. Van de zomer kwam ik op de braderie een jongen tegen van de middelbare school. Met hem had ik gezoend tijdens mijn eerste vriendje. Hoogverraad, want die jongen was zijn beste vriend. Zijn toespelingen lieten weinig te raden over, en voor ik het weet stond ik met hem te zoenen, als die avond dat we 15 waren. Al waren we nu dan ruim 10 jaar verder, woon ik samen en is hij getrouwd en heeft hij 2 kinderen.
Ik kan het zo moeilijk laten. Ik doe zo mijn best want ik hou vreselijk veel van mijn vriend. Ik kan toch onmogelijk de enige zijn met deze zwakte? Wat doe ik eraan, of ben ik gewoon zo? Ik wil dit niet!!!
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:49
quote:Scarlettt schreef op 08 oktober 2010 @ 17:25:
@ julus, dan deed ik het gewoon niet? jij leeft vast in een fijne overzichtelijke wereld. Als je wil stoppen met roken dan rook je toch gewoon niet. heerlijk, als het leven zo eenvoudig was.
Scarlett, ik wil niet vervelend zijn maar hier heb je precies geschreven wat je dus moet doen: het niet meer doen.
Ook ik heb eens met een verslaving te kampen gehad en daar wil ik nu niet te ver op ingaan maar er was maar 1 ding wat me echt hielp: me realiseren dat ik gewoon moest stoppen.
Toen ik nog in de problematische fase zat was ik soms dagenlang aan het filosoferen over hoe ik moest stoppen.
Totdat het tot me doordrong dat er maar 1 ding op zat: gewoon stoppen. Tuurlijk was het moeilijk. Maar er mee doorgaan terwijl het zoveel problemen geeft is uiteindelijk veel moeilijker.
Deze zin heeft me er toen doorheen geholpen, klinkt misschien stom maar zo simpel was het: als het niet leuk meer is dan hou je er mee op.
En bedenk daarbij ook het volgende: hou je er niet mee op, dan is het schijnbaar toch nog leuk, dan moet je eigenlijk ook niet klagen.
@ julus, dan deed ik het gewoon niet? jij leeft vast in een fijne overzichtelijke wereld. Als je wil stoppen met roken dan rook je toch gewoon niet. heerlijk, als het leven zo eenvoudig was.
Scarlett, ik wil niet vervelend zijn maar hier heb je precies geschreven wat je dus moet doen: het niet meer doen.
Ook ik heb eens met een verslaving te kampen gehad en daar wil ik nu niet te ver op ingaan maar er was maar 1 ding wat me echt hielp: me realiseren dat ik gewoon moest stoppen.
Toen ik nog in de problematische fase zat was ik soms dagenlang aan het filosoferen over hoe ik moest stoppen.
Totdat het tot me doordrong dat er maar 1 ding op zat: gewoon stoppen. Tuurlijk was het moeilijk. Maar er mee doorgaan terwijl het zoveel problemen geeft is uiteindelijk veel moeilijker.
Deze zin heeft me er toen doorheen geholpen, klinkt misschien stom maar zo simpel was het: als het niet leuk meer is dan hou je er mee op.
En bedenk daarbij ook het volgende: hou je er niet mee op, dan is het schijnbaar toch nog leuk, dan moet je eigenlijk ook niet klagen.
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:50
Wauw wat kunnen mensen egoistisch zijn. Ik vraag me af of je wel écht van je vriend houdt. Dan zou het niet zo moeilijk moeten zijn (m.i.) om hiermee te stoppen. Lullig voor je dat jij je er rot over voelt. Probeer eens te bedenken hoe HIJ zich voelt als hij er achter komt (en dat gebeurt vanzelf...). Een sterke eigen wil heb je blijkbaar niet. Dus hou op met zielig doen en geef jezelf een schop onder je achterste. Je vriend verdiend beter...
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:54
quote:Guinevieve schreef op 08 oktober 2010 @ 17:49:
[...]
Totdat het tot me doordrong dat er maar 1 ding op zat: gewoon stoppen. Tuurlijk was het moeilijk. Maar er mee doorgaan terwijl het zoveel problemen geeft is uiteindelijk veel moeilijker.
Deze zin heeft me er toen doorheen geholpen, klinkt misschien stom maar zo simpel was het: als het niet leuk meer is dan hou je er mee op.
En bedenk daarbij ook het volgende: hou je er niet mee op, dan is het schijnbaar toch nog leuk, dan moet je eigenlijk ook niet klagen.Dank! Mooie, wijze woorden! Stoppen lijkt moeilijk, maar ermee doorgaan is inderdaad uiteindelijk veel moeilijker!
[...]
Totdat het tot me doordrong dat er maar 1 ding op zat: gewoon stoppen. Tuurlijk was het moeilijk. Maar er mee doorgaan terwijl het zoveel problemen geeft is uiteindelijk veel moeilijker.
Deze zin heeft me er toen doorheen geholpen, klinkt misschien stom maar zo simpel was het: als het niet leuk meer is dan hou je er mee op.
En bedenk daarbij ook het volgende: hou je er niet mee op, dan is het schijnbaar toch nog leuk, dan moet je eigenlijk ook niet klagen.Dank! Mooie, wijze woorden! Stoppen lijkt moeilijk, maar ermee doorgaan is inderdaad uiteindelijk veel moeilijker!
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:55
Scarlett,
Lijkt me een eenzame positie waarin jij je bevindt.
Met een paar mogelijkheden, die vrij zware compromissen zijn.
Bijv, je tanden op elkaar bijten en binnen je relatie blijven,
of weer een avontuur hebben en een nog groter geheim dat je alleen draagt en bijbehorende schuldgevoel naar je vriend.
Of zeggen, fuck it, ik ben wie ik ben, take it or leave it, en alle kaarten op tafel gooien en dan misschien zien hoe je vriend opeens een stukje doodgaat en jullie allebei verliezen, ( zo'n puinhoop is wel een puinhoop maar vaak ook vrij schoon.)
Misschien ontdekken dat je vriend een stuk toleranter is dat je hem voor aanziet, Wie weet weet hij meer van jou dan je denkt.
Al met al, ik kan je weinig zinnig advies geven hier, Heb je wel eens met een profesional gepraat?
Lijkt me een eenzame positie waarin jij je bevindt.
Met een paar mogelijkheden, die vrij zware compromissen zijn.
Bijv, je tanden op elkaar bijten en binnen je relatie blijven,
of weer een avontuur hebben en een nog groter geheim dat je alleen draagt en bijbehorende schuldgevoel naar je vriend.
Of zeggen, fuck it, ik ben wie ik ben, take it or leave it, en alle kaarten op tafel gooien en dan misschien zien hoe je vriend opeens een stukje doodgaat en jullie allebei verliezen, ( zo'n puinhoop is wel een puinhoop maar vaak ook vrij schoon.)
Misschien ontdekken dat je vriend een stuk toleranter is dat je hem voor aanziet, Wie weet weet hij meer van jou dan je denkt.
Al met al, ik kan je weinig zinnig advies geven hier, Heb je wel eens met een profesional gepraat?
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:01
Dank, Hans. Volgens mij ziet iedereen mij vooral als een egoïst, terwijl weinigen inzien dat dit me echt veel pijn doet. Ik zal niet zeggen: fuck it, ik ben wie ik ben. Want ik wil niet zo zijn. Ik moet mn tanden maar op elkaar zetten en zeggen: nooit meer doen.
Helaas een eenzame strijd, ik ken geen lotgenoten. Alleen de mannen in kwestie, maar die wil ik nou juist niet meer zien.
Helaas een eenzame strijd, ik ken geen lotgenoten. Alleen de mannen in kwestie, maar die wil ik nou juist niet meer zien.
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:11
quote:Scarlettt schreef op 08 oktober 2010 @ 18:01:
Dank, Hans. Volgens mij ziet iedereen mij vooral als een egoïst, terwijl weinigen inzien dat dit me echt veel pijn doet. Ik zal niet zeggen: fuck it, ik ben wie ik ben. Want ik wil niet zo zijn. Ik moet mn tanden maar op elkaar zetten en zeggen: nooit meer doen.
Helaas een eenzame strijd, ik ken geen lotgenoten. Alleen de mannen in kwestie, maar die wil ik nou juist niet meer zien.
Lotgenoten? Dat snap ik niet. Hoezo lotgenoten? Je wordt toch niet gedwongen om seks te hebben met die mannen? Dat je je achteraf klote voelt is omdat je geweten gaat spreken. Op het moment zelf voel je je toch helemaal niet vervelend?
Als motivatie geef je aan dat je de aandacht prettig vindt, maar om die aandacht te krijgen hoef je toch niet all the way te gaan? De bevestiging op de vleesmarkt kan je krijgen, betekent niet dat je het ook moet consumeren. Of krijg je niet genoeg seks bij je vriend?
ps: ik vind de reacties hier nog aardig mild. Als een man dit had geschreven had het halve Viva forum 'm al afgefakkeld
Dank, Hans. Volgens mij ziet iedereen mij vooral als een egoïst, terwijl weinigen inzien dat dit me echt veel pijn doet. Ik zal niet zeggen: fuck it, ik ben wie ik ben. Want ik wil niet zo zijn. Ik moet mn tanden maar op elkaar zetten en zeggen: nooit meer doen.
Helaas een eenzame strijd, ik ken geen lotgenoten. Alleen de mannen in kwestie, maar die wil ik nou juist niet meer zien.
Lotgenoten? Dat snap ik niet. Hoezo lotgenoten? Je wordt toch niet gedwongen om seks te hebben met die mannen? Dat je je achteraf klote voelt is omdat je geweten gaat spreken. Op het moment zelf voel je je toch helemaal niet vervelend?
Als motivatie geef je aan dat je de aandacht prettig vindt, maar om die aandacht te krijgen hoef je toch niet all the way te gaan? De bevestiging op de vleesmarkt kan je krijgen, betekent niet dat je het ook moet consumeren. Of krijg je niet genoeg seks bij je vriend?
ps: ik vind de reacties hier nog aardig mild. Als een man dit had geschreven had het halve Viva forum 'm al afgefakkeld
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:12
Met de uitdrukking '' Fuck it , ik ben wie ik ben.'' bedoel ik niet iets als, "ik heb dit gedaan en ga er mee door''.
Ik bedoelde het als schoon schip maken, een schone lei beginnen, ook met je vriend. Zeggen wat er gebeurd is en zien hoe jullie er dan uitkomen. Misschien pakt hij z'n biezen inderdaad, maar dan kun je denken dat het 'not meant to be' was.
Maar heb je er met een professional over gepraat of niet?
Ik bedoelde het als schoon schip maken, een schone lei beginnen, ook met je vriend. Zeggen wat er gebeurd is en zien hoe jullie er dan uitkomen. Misschien pakt hij z'n biezen inderdaad, maar dan kun je denken dat het 'not meant to be' was.
Maar heb je er met een professional over gepraat of niet?
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:14
quote:Scarlettt schreef op 08 oktober 2010 @ 18:01:
Dank, Hans. Volgens mij ziet iedereen mij vooral als een egoïst, terwijl weinigen inzien dat dit me echt veel pijn doet. Ik zal niet zeggen: fuck it, ik ben wie ik ben. Want ik wil niet zo zijn. Ik moet mn tanden maar op elkaar zetten en zeggen: nooit meer doen.
Helaas een eenzame strijd, ik ken geen lotgenoten. Alleen de mannen in kwestie, maar die wil ik nou juist niet meer zien.
Wat mensen nu van je denken doet toch helemaal niet ter zake, richt je op je doel die je jezelf hebt gesteld -nooit meer vreemdgaan- en op hoe je dat kunt bereiken. En als je dat niet kan bereiken wat je dan gaat doen.
(overigens vind ik het niet heel raar dat mensen aan je vriend denken, die al 4 jaar lang wordt voorgelogen, en dat zou je wel moeten begrijpen neem ik aan. Maar wat mensen vinden is nu even niet het belangrijkste)
Het is moeilijk je te adviseren, want:
- Je wil niet zomaar stoppen met vreemdgaan, want dat is te moeilijk.
- Je wil geen therapie want je denkt dat dat niet helpt; maar je kan je gedrag ook niet verklaren.
- Je wil het niet aan je vriend vertellen en er samen aan werken, omdat je hem dan kwetst en hem kwijtraakt
- Je wil geen open relatie voorstellen
Tja...wat blijft er verder over? Ik weet het niet..
Dank, Hans. Volgens mij ziet iedereen mij vooral als een egoïst, terwijl weinigen inzien dat dit me echt veel pijn doet. Ik zal niet zeggen: fuck it, ik ben wie ik ben. Want ik wil niet zo zijn. Ik moet mn tanden maar op elkaar zetten en zeggen: nooit meer doen.
Helaas een eenzame strijd, ik ken geen lotgenoten. Alleen de mannen in kwestie, maar die wil ik nou juist niet meer zien.
Wat mensen nu van je denken doet toch helemaal niet ter zake, richt je op je doel die je jezelf hebt gesteld -nooit meer vreemdgaan- en op hoe je dat kunt bereiken. En als je dat niet kan bereiken wat je dan gaat doen.
(overigens vind ik het niet heel raar dat mensen aan je vriend denken, die al 4 jaar lang wordt voorgelogen, en dat zou je wel moeten begrijpen neem ik aan. Maar wat mensen vinden is nu even niet het belangrijkste)
Het is moeilijk je te adviseren, want:
- Je wil niet zomaar stoppen met vreemdgaan, want dat is te moeilijk.
- Je wil geen therapie want je denkt dat dat niet helpt; maar je kan je gedrag ook niet verklaren.
- Je wil het niet aan je vriend vertellen en er samen aan werken, omdat je hem dan kwetst en hem kwijtraakt
- Je wil geen open relatie voorstellen
Tja...wat blijft er verder over? Ik weet het niet..
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:16
@ Hans, nee nooit over gepraat. op dit forum is de eerste keer dat ik hier ooit iets over vertel.
@ Pear, je hebt helemaal gelijk. een blik van iemand is ook voldoende aandacht, je hoeft echt niet all the way te gaan. Bij mij is het volledig uit de hand gelopen, als een soort verslaving. Ik moet ervanaf. Lotgenoten dus, die een soortgelijke 'verslaving' hebben.
@ Pear, je hebt helemaal gelijk. een blik van iemand is ook voldoende aandacht, je hoeft echt niet all the way te gaan. Bij mij is het volledig uit de hand gelopen, als een soort verslaving. Ik moet ervanaf. Lotgenoten dus, die een soortgelijke 'verslaving' hebben.
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:18
quote:Primabella schreef op 08 oktober 2010 @ 18:14:
Wat mensen nu van je denken doet toch helemaal niet ter zake, richt je op je doel die je jezelf hebt gesteld -nooit meer vreemdgaan- en op hoe je dat kunt bereiken.
(overigens vind ik het niet heel raar dat mensen aan je vriend denken, die al 4 jaar lang wordt voorgelogen, en dat zou je wel moeten begrijp neem ik aan. Maar wat mensen vinden is nu even niet belangrijk)
Het is moeilijk je te adviseren, want:
- Je wil niet zomaar stoppen want dat is te moeilijk.
- Je wil geen therapie want je denkt dat dat niet helpt; maar je kan je gedrag ook niet verklaren.
- Je wil het niet aan je vriend vertellen en er samen aan werken, omdat je hem dan kwetst en hem kwijtraakt
- Je wilt geen open relatie voorstellen
Tja...wat blijft er verder over? Ik weet het niet..Mee eens. Als je echt wilt veranderen zal dat heel veel energie kosten. Een verandering gaat niet vanzelf. Mar als je het zo wilt laten,moet je vooral niets doen, maar dan ook niet hier komen klagen. En ik vind het echt te erg voor woorden voor je vriend, ba. Die moet je het hoe dan ook vertellen. Daar heeft hij recht op.
Wat mensen nu van je denken doet toch helemaal niet ter zake, richt je op je doel die je jezelf hebt gesteld -nooit meer vreemdgaan- en op hoe je dat kunt bereiken.
(overigens vind ik het niet heel raar dat mensen aan je vriend denken, die al 4 jaar lang wordt voorgelogen, en dat zou je wel moeten begrijp neem ik aan. Maar wat mensen vinden is nu even niet belangrijk)
Het is moeilijk je te adviseren, want:
- Je wil niet zomaar stoppen want dat is te moeilijk.
- Je wil geen therapie want je denkt dat dat niet helpt; maar je kan je gedrag ook niet verklaren.
- Je wil het niet aan je vriend vertellen en er samen aan werken, omdat je hem dan kwetst en hem kwijtraakt
- Je wilt geen open relatie voorstellen
Tja...wat blijft er verder over? Ik weet het niet..Mee eens. Als je echt wilt veranderen zal dat heel veel energie kosten. Een verandering gaat niet vanzelf. Mar als je het zo wilt laten,moet je vooral niets doen, maar dan ook niet hier komen klagen. En ik vind het echt te erg voor woorden voor je vriend, ba. Die moet je het hoe dan ook vertellen. Daar heeft hij recht op.
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:21
@ primabella: ik wil stoppen en sta overal voor open, ook voor therapie. ik vind het alleen wel eng, want ik heb hier nooit over gepraat. ik heb daarom ook niet eerder aan therapie gedacht en weet ook niet of het helpt, ik ken niemand die er ervaring mee heeft.
@clary: ik vraag me af of de mens uberhaubt van nature monogaam is. We zorgen er alleen voor dat we het zijn. volgens mij is dat best te sturen. Hoop ik. In elk geval vind ik het nastrevenswaardig om monogaam te zijn.
@clary: ik vraag me af of de mens uberhaubt van nature monogaam is. We zorgen er alleen voor dat we het zijn. volgens mij is dat best te sturen. Hoop ik. In elk geval vind ik het nastrevenswaardig om monogaam te zijn.
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:23
quote:Scarlettt schreef op 08 oktober 2010 @ 18:21:
@clary: ik vraag me af of de mens uberhaubt van nature monogaam is. We zorgen er alleen voor dat we het zijn. volgens mij is dat best te sturen. Hoop ik. In elk geval vind ik het nastrevenswaardig om monogaam te zijn.Ik zeg ook niet dat de mens van nature monogaam is, dat is een keuze en -eventueel- een afspraak. Maar als je het niet bent, vind ik het wel zo eerlijk om dat te zeggen tegen je partner.
@clary: ik vraag me af of de mens uberhaubt van nature monogaam is. We zorgen er alleen voor dat we het zijn. volgens mij is dat best te sturen. Hoop ik. In elk geval vind ik het nastrevenswaardig om monogaam te zijn.Ik zeg ook niet dat de mens van nature monogaam is, dat is een keuze en -eventueel- een afspraak. Maar als je het niet bent, vind ik het wel zo eerlijk om dat te zeggen tegen je partner.
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:23
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:25
Scarlett,
Je hebt er nooit over gepraat zeg je, in dat geval is het een goed idé iemand te zoeken die dit soort situaties herkent,een professional dus.
Een beetje gemoraliseer word je natuurlijk ook niet beter van.
Wat 'lotgenoten' betreft, die zijn er zeer zeker, dus zoek die op ( via die professional dus) doe een praatgroep met die dames, ga gezellig de stad in, drankje en de stad onveilig maken ( This was a Joke , moet kunnen toch?)
Want, de bottom line is, niemand is zo uniek dat hij of zij de enige is, en niets menselijks is ons vreemd enz. enz.
Ik denk dat het een, klinkt lullig, soort van herkenning zal zijn met andere gelijkgezinde dames, in contact te komen, en dat je daar meer aan hebt dan aan een forum waar toch een muur van onherkenning staat.
Je hebt er nooit over gepraat zeg je, in dat geval is het een goed idé iemand te zoeken die dit soort situaties herkent,een professional dus.
Een beetje gemoraliseer word je natuurlijk ook niet beter van.
Wat 'lotgenoten' betreft, die zijn er zeer zeker, dus zoek die op ( via die professional dus) doe een praatgroep met die dames, ga gezellig de stad in, drankje en de stad onveilig maken ( This was a Joke , moet kunnen toch?)
Want, de bottom line is, niemand is zo uniek dat hij of zij de enige is, en niets menselijks is ons vreemd enz. enz.
Ik denk dat het een, klinkt lullig, soort van herkenning zal zijn met andere gelijkgezinde dames, in contact te komen, en dat je daar meer aan hebt dan aan een forum waar toch een muur van onherkenning staat.
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:28
Ik heb er heel wat voorover om zo rechtgeaard te zijn als jullie allemaal zijn. Het lijkt wel of nooit iemand in het zelfde schuitje heeft gezeten....
Maar ja, ik ben blij dat ik dit topic gepost heb. Dat ik voor het eerst hierover geschreven heb, en dat jullie de moeite hebben genomen om te reageren. Dat jullie mij terug zetten in de realiteit. Dat ik in elk geval niet verder kan zonder iets te veranderen. En dat ga ik doen.
Dank voor al jullie reacties!
Maar ja, ik ben blij dat ik dit topic gepost heb. Dat ik voor het eerst hierover geschreven heb, en dat jullie de moeite hebben genomen om te reageren. Dat jullie mij terug zetten in de realiteit. Dat ik in elk geval niet verder kan zonder iets te veranderen. En dat ga ik doen.
Dank voor al jullie reacties!
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:32
quote:Scarlettt schreef op 08 oktober 2010 @ 18:21:
@clary: ik vraag me af of de mens uberhaubt van nature monogaam is. We zorgen er alleen voor dat we het zijn. volgens mij is dat best te sturen. Hoop ik. In elk geval vind ik het nastrevenswaardig om monogaam te zijn.
Dat heb ik me ook weleens afgevraagd, of de mens wel voorbestemd is om monogaan te zijn. Mijn conclusie is nee. Volgens sommige wetenschappers zijn we voorbestemd om 'serieel monogaam' te zijn (zie wiki seriële monogamie).
Maar hoe de aard van ons beestjes (zie de aangeklede aap van M Desmond) ook in elkaar mogen steken, we moeten zelf onze keuzes maken. Met onze ratio kunnen we, deels, ons dierlijke instinct aan.
Mijn keuze om monogaam te zijn is eigenlijk berust op egoïsme. Ik zou best weleens vreemd willen gaan maar ik zou er absoluut niet tegen kunnen om bedrogen te worden. Daarom doe ik het zelf ook maar niet. Als ik vreemd ga dan is de kans groot dat mijn vriend 'wraak' neemt en hetzelfde zal doen. En daarnaast leef ik, altijd, volgens het credo: wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet.
@clary: ik vraag me af of de mens uberhaubt van nature monogaam is. We zorgen er alleen voor dat we het zijn. volgens mij is dat best te sturen. Hoop ik. In elk geval vind ik het nastrevenswaardig om monogaam te zijn.
Dat heb ik me ook weleens afgevraagd, of de mens wel voorbestemd is om monogaan te zijn. Mijn conclusie is nee. Volgens sommige wetenschappers zijn we voorbestemd om 'serieel monogaam' te zijn (zie wiki seriële monogamie).
Maar hoe de aard van ons beestjes (zie de aangeklede aap van M Desmond) ook in elkaar mogen steken, we moeten zelf onze keuzes maken. Met onze ratio kunnen we, deels, ons dierlijke instinct aan.
Mijn keuze om monogaam te zijn is eigenlijk berust op egoïsme. Ik zou best weleens vreemd willen gaan maar ik zou er absoluut niet tegen kunnen om bedrogen te worden. Daarom doe ik het zelf ook maar niet. Als ik vreemd ga dan is de kans groot dat mijn vriend 'wraak' neemt en hetzelfde zal doen. En daarnaast leef ik, altijd, volgens het credo: wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:34
quote:Scarlettt schreef op 08 oktober 2010 @ 18:31:
@HansHier, veel dank voor het meedenken. Ik heb hier wat aan! Er moeten toch meer mensen zijn....
Ik heb vroegah ook een hoop domme dingen gedaan, maar ik post met wat ik nu weet. Heb geleerd dat dit soort dingen, de leugens, het gedoe, me niet bracht waar ik wilde zijn.
Vind eerlijkheid veel fijner.
@HansHier, veel dank voor het meedenken. Ik heb hier wat aan! Er moeten toch meer mensen zijn....
Ik heb vroegah ook een hoop domme dingen gedaan, maar ik post met wat ik nu weet. Heb geleerd dat dit soort dingen, de leugens, het gedoe, me niet bracht waar ik wilde zijn.
Vind eerlijkheid veel fijner.
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:34
Ik was in mijn vorige relaties ook zo. Te jong vastigheid (Vanaf mijn 14 tot mijn 24e, een relatie van 2 jaar en een van 8 jaar) en ik ging tot mijn grote schaamte vreemd.
Mijn relatie van 8 jaar maakte ik uit omdat de koek op was én omdat ik een nieuwe start wilde maken. Ik wilde niet meer vreemdgaan. Daarna ben ik zolang mogelijk vrijgezel gebleven. Tot ik mijn huidige vriend ontmoette. Daar ben ik nu zo verliefd op dat ik niet eens aan andere mannen wil dénken.
Maar ik ben soms wel bang, dat ik ooit weer in de verleiding zal komen. :/
Misschien is een therapeut iets voor jou? Als je het echt als een soort verslaving voelt?
Mijn relatie van 8 jaar maakte ik uit omdat de koek op was én omdat ik een nieuwe start wilde maken. Ik wilde niet meer vreemdgaan. Daarna ben ik zolang mogelijk vrijgezel gebleven. Tot ik mijn huidige vriend ontmoette. Daar ben ik nu zo verliefd op dat ik niet eens aan andere mannen wil dénken.
Maar ik ben soms wel bang, dat ik ooit weer in de verleiding zal komen. :/
Misschien is een therapeut iets voor jou? Als je het echt als een soort verslaving voelt?
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:35
[quote]Guinevieve schreef op 08 oktober 2010 @ 18:32:
[...]
Dat heb ik me ook weleens afgevraagd, of de mens wel voorbestemd is om monogaan te zijn. Mijn conclusie is nee. Volgens sommige wetenschappers zijn we voorbestemd om 'serieel monogaam' te zijn (zie wiki seriële monogamie).
Maar hoe de aard van ons beestjes (zie de aangeklede aap van M Desmond) ook in elkaar mogen steken, we moeten zelf onze keuzes maken. Met onze ratio kunnen we, deels, ons dierlijke instinct aan.
Mijn keuze om monogaam te zijn is eigenlijk berust op egoïsme. Ik zou best weleens vreemd willen gaan maar ik zou er absoluut niet tegen kunnen om bedrogen te worden. Daarom doe ik het zelf ook maar niet. Als ik vreemd ga dan is de kans groot dat mijn vriend 'wraak' neemt en hetzelfde zal doen. En daarnaast leef ik, altijd, volgens het credo: wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet.
[...]
Dat heb ik me ook weleens afgevraagd, of de mens wel voorbestemd is om monogaan te zijn. Mijn conclusie is nee. Volgens sommige wetenschappers zijn we voorbestemd om 'serieel monogaam' te zijn (zie wiki seriële monogamie).
Maar hoe de aard van ons beestjes (zie de aangeklede aap van M Desmond) ook in elkaar mogen steken, we moeten zelf onze keuzes maken. Met onze ratio kunnen we, deels, ons dierlijke instinct aan.
Mijn keuze om monogaam te zijn is eigenlijk berust op egoïsme. Ik zou best weleens vreemd willen gaan maar ik zou er absoluut niet tegen kunnen om bedrogen te worden. Daarom doe ik het zelf ook maar niet. Als ik vreemd ga dan is de kans groot dat mijn vriend 'wraak' neemt en hetzelfde zal doen. En daarnaast leef ik, altijd, volgens het credo: wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 8 oktober 2010 om 18:38
@HansHier, ik ben het er totaal niet mee eens met wat je zegt over "gemoraliseer" hier. Eerlijk gezegd vind ik de reacties zéér mild en wordt er al vanaf het begin af aan al meegedacht.
En iemand riep ook al dat er hier wel degelijk lotgenoten op het forum zijn die zelfs eigen topics hebben.
Alleen heeft TO die of gemist of is ze er niet op ingegaan.
@TO: ik weet wel dat je wil stoppen, maar je geeft zelf in je berichtjes aan dat je niet zomaar kunt stoppen; dat je dat niet lukt; dat bedoelde ik ermee te zeggen in mijn vorige berichtje. Dus die optie viel ook af.
Ik snap wel dat je het heel eng vindt om in therapie te gaan en dat je er nog nooit mee te maken hebt gehad, en dat ervaringen hierover zeer welkom zijn. Misschien komen die nog en anders eens ergens een intake doen om te kijken hoe zoiets gaat? Op een gegeven moment moet je toch iets..
En iemand riep ook al dat er hier wel degelijk lotgenoten op het forum zijn die zelfs eigen topics hebben.
Alleen heeft TO die of gemist of is ze er niet op ingegaan.
@TO: ik weet wel dat je wil stoppen, maar je geeft zelf in je berichtjes aan dat je niet zomaar kunt stoppen; dat je dat niet lukt; dat bedoelde ik ermee te zeggen in mijn vorige berichtje. Dus die optie viel ook af.
Ik snap wel dat je het heel eng vindt om in therapie te gaan en dat je er nog nooit mee te maken hebt gehad, en dat ervaringen hierover zeer welkom zijn. Misschien komen die nog en anders eens ergens een intake doen om te kijken hoe zoiets gaat? Op een gegeven moment moet je toch iets..