Werk & Studie
alle pijlers
Internationale baan en kinderen
maandag 11 oktober 2010 om 13:53
Binnen het bedrijf waar ik werk zijn diverse mogelijkheden voor een internationale functie. Standplaats is dan wel in Nederland, maar in dergelijke functies ben je relatief veel aan het reizen (zeker elke week 1 of 2 nachten weg).
Ik zou het geweldig vinden om een dergelijke functie te gaan doen omdat het qua werkinhoud echt heel leuk is. Dat reizen ansich leuker klinkt dan het is, weet ik ook. Ik zit nu ongeveer eens in de 3 maanden in het buitenland en veel meer dan het vliegveld en het kantoor waar je op bezoek bent, zie ik niet. Maar vakinhoudelijk is het werk wel heel leuk.
Mijn grootste twijfel zit hem echter in het feit dat ik twee kleine kinderen thuis heb zitten. Wil ik die zoveel missen (en trekken zij het om mij minder te zien)? Nu moet ik dit natuurlijk uiteindelijk zelf besluiten, maar ik ben wel benieuwd naar ervaringsverhalen. In mijn vriendenkring ken ik alleen mannen die veel in het buitenland zitten (soms weken achtereen) en die missen dus heel veel van hun gezin. Bij mij zou het gaan om 2 dagen per week, soms 3 en soms ook een week niets.
Kortom: wie heeft een internationale functie en kleine kinderen? Hoe gaat dat? Weegt de leukheid van je werk op tegen het (ongetwijfeld) aanwezige schuldgevoel? Hoe heb je het thuis geregeld?
Ik zou het geweldig vinden om een dergelijke functie te gaan doen omdat het qua werkinhoud echt heel leuk is. Dat reizen ansich leuker klinkt dan het is, weet ik ook. Ik zit nu ongeveer eens in de 3 maanden in het buitenland en veel meer dan het vliegveld en het kantoor waar je op bezoek bent, zie ik niet. Maar vakinhoudelijk is het werk wel heel leuk.
Mijn grootste twijfel zit hem echter in het feit dat ik twee kleine kinderen thuis heb zitten. Wil ik die zoveel missen (en trekken zij het om mij minder te zien)? Nu moet ik dit natuurlijk uiteindelijk zelf besluiten, maar ik ben wel benieuwd naar ervaringsverhalen. In mijn vriendenkring ken ik alleen mannen die veel in het buitenland zitten (soms weken achtereen) en die missen dus heel veel van hun gezin. Bij mij zou het gaan om 2 dagen per week, soms 3 en soms ook een week niets.
Kortom: wie heeft een internationale functie en kleine kinderen? Hoe gaat dat? Weegt de leukheid van je werk op tegen het (ongetwijfeld) aanwezige schuldgevoel? Hoe heb je het thuis geregeld?
dinsdag 12 oktober 2010 om 11:43
Mijn moeder had een dergelijke baan toen ik klein was. Ze was heel vaak op reis (wel binnen Europa, dus geen lange vluchten of grote tijdsverschillen) en werkte de rest van de week ook. Wel werkte ze 1 dag thuis. Mijn vader werkte ook fulltime. Ik had een vaste oppas aan huis. Dat was toen wel ongebruikelijk, kinderdagverblijven had je nog niet (iig niet waar ik woonde) en mijn moeder was de enige moeder in mijn klas met een 'echte' baan.
Ik heb daar nooit problemen aan over gehouden. Als mijn moeder 's nachts in het buitenland was, dan was mijn vader er gewoon. En ik had natuurlijk altijd dezelfde oppas, dus dat was helemaal niet verwarrend o.i.d. Ik denk dat kinderen veel flexibeler zijn dan mensen denken. Sterker nog, ik denk dat als je als ouders gelukkig bent met je baan, dat dat alleen maar goed is voor je kinderen. En zelfs als je 40 of 50 uur per week werkt, dan ben je dus nog altijd het grootste deel van de tijd thuis. Ik heb ook nog steeds een goede band met mijn vroegere oppas.
Dus als dit je droombaan is, je man staat er achter, jullie kunnen goede opvang regelen... waarom niet?? De praktische bezwaren daar zijn allemaal wel oplossingen voor te vinden: boodschappen kun je laten bezorgen, je kunt iemand inhuren om je huis te poetsen en de was te doen, etc.
Ik heb daar nooit problemen aan over gehouden. Als mijn moeder 's nachts in het buitenland was, dan was mijn vader er gewoon. En ik had natuurlijk altijd dezelfde oppas, dus dat was helemaal niet verwarrend o.i.d. Ik denk dat kinderen veel flexibeler zijn dan mensen denken. Sterker nog, ik denk dat als je als ouders gelukkig bent met je baan, dat dat alleen maar goed is voor je kinderen. En zelfs als je 40 of 50 uur per week werkt, dan ben je dus nog altijd het grootste deel van de tijd thuis. Ik heb ook nog steeds een goede band met mijn vroegere oppas.
Dus als dit je droombaan is, je man staat er achter, jullie kunnen goede opvang regelen... waarom niet?? De praktische bezwaren daar zijn allemaal wel oplossingen voor te vinden: boodschappen kun je laten bezorgen, je kunt iemand inhuren om je huis te poetsen en de was te doen, etc.
dinsdag 12 oktober 2010 om 22:20
Vragen mannen in deze functies zichzelf dit soort dingen ook af? Nee toch? Deze mannen hebben de ondersteuning van een vrouw die thuis de zaak op de rit houdt. Jij hebt een man die dit kan opvangen. Geregeld toch?
Ik ben heel weinig op reis voor mijn werk maar als het dan gebeurt dan is het inderdaad mijn vriend die er even alleen voor staat. Ook hij is wel eens weg en de grens over en ja,...we regelen dat prima. Maar misschien is het dan te onregelmatig en goed op te vangen. Juist als het structureler is dan zou je denken dat het nog beter loopt.
Ik ben heel weinig op reis voor mijn werk maar als het dan gebeurt dan is het inderdaad mijn vriend die er even alleen voor staat. Ook hij is wel eens weg en de grens over en ja,...we regelen dat prima. Maar misschien is het dan te onregelmatig en goed op te vangen. Juist als het structureler is dan zou je denken dat het nog beter loopt.
