Gillend gek van schoonmoeder!

13-10-2010 21:45 54 berichten
Gek word ik van mijn schoonmoeder. Verhalen zat maar nu gaat het erom dat ze jaloers is op schoonvader (gescheiden, al jaren, moeizaam contact tussen die 2)



Vandaag heeft mijn man een stamceltransplantatie gehad. Deze cellen heeft hij van zijn broer. Omdat hij donor is wilde hij graag bij de transplantatie zijn en mijn man wilde mij er ook bij.

Schijnbaar had zwager gevraagd aan hun vader of hij hem wilde brengen en die besloot te blijven. Dit wisten wij dus niet van tevoren en vinden het eigenlijk ook helemaal niet nodig!!!



Nu belde ze net op naar mijn man. Ze was erachter gekomen dat haar ex erbij had gezeten en stelde gelijk vragen aan mijn man als: wat beteken ik voor je? Hoe zie jij mij? Sluit jij mij bewust zo buiten? Wat heb ik jullie ooit fout gedaan.

Ik bedoel hoe ziekelijk jaloers ben je en hoe triest ben je als je je zoon lastig valt met zulke vragen op zo'n dag!?!



Gek gek gek word ik van haar en haar zielige gedoe. Ze weet elke dag en gebeurtenis wel om haar te laten draaien.
Alle reacties Link kopieren
quote:biebelien schreef op 13 oktober 2010 @ 22:07:

maar.... *speelt even advocaat van de duivel*





haar zoon is heel erg ziek en zij denkt (rare kronkel,oke) dat ze er buiten gehouden wordt en ze weet niet waarom.

Nou weet ik natuurlijk niet wat voor raar (?) mens ze is maar even ophelderen scheelt voor zowel HIH,IBI en de rest van de familie weer wat rust in de keet.



Wie weet wat moeder denkt in haar wanhoop?Helaas doet schoonmoeder dat zelf. Zij heeft veel te veel genegeerd en nu dan zoiets zeggen? Nee, dat vind ik niet kunnen. Lieve Ieb, laat je ni op je kop zitten he! En ik denk niet dat bellen verstandig is mop. Ik zou voor een mail, sms of zwager gaan.
Alle reacties Link kopieren
IBI, wat naar. Misschien kun jij de telefoon van je man nu even bij je houden? Zodat hij niet lastig gevallen wordt met dit soort vervelende vragen? Ik hoop dat de transplantatie goed uitpakt
Biebelen, ze is idd. best wel raar.



Per sms of mail vind ik wel erg moeilijk omdat je daar je toon niet zo goed duidelijk kan maken.



Zwager wil zich overal buiten houden dus die valt echt af helaas.



HIH zegt dat ik vanavond niet moet bellen maar als ik er morgen nog achter sta dat ik dat dan wel kan doen.

Wil idd. ook bellen om gewoon wat extra uitleg te geven en te vragen wat ze verder van mij verwacht. Ze zei namelijk ook dat als zij niet belt ze niks hoort. Nee dat klopt HIH is prima in staat om zelf te bellen en zij ook. Dan ga ik niet iedere keer naar haar bellen hoor. Heb het druk genoeg al.
quote:Erwt schreef op 13 oktober 2010 @ 22:13:

IBI, wat naar. Misschien kun jij de telefoon van je man nu even bij je houden? Zodat hij niet lastig gevallen wordt met dit soort vervelende vragen? Ik hoop dat de transplantatie goed uitpakt



Dan kunnen we zelf niet meer bellen met elkaar.

En tja het "leed" is nu al geleden dus er valt nu niks meer terug te draaien. Hoogstens bekijken hoe we dit weer kunnen voorkomen in de toekomst.
Alle reacties Link kopieren
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 13 oktober 2010 @ 22:15:





HIH zegt dat ik vanavond niet moet bellen maar als ik er morgen nog achter sta dat ik dat dan wel kan doen.





Dat vind ik een wijze opmerking.



Ik zou wel nagaan bij jezelf wat je dan wil bereiken met dat telefoontje. Denk je dat het iets oplost? Dat het iets verandert? Dat jij je beter voelt?
Als je met haar communiceert dan raad ik je aan om de dingen die je wil zeggen zo te zeggen dat ze geen discussie oproepen. Dus stel eerst je doel vast: is dat je gram/gelijk halen of is dat de zorgen dat je dat soort discussies helemaal niet aanhoeft en dat ze uiteindelijk dimt zeg maar?



-Iemand verwijten maken zorgt voor discussie

-Iemand beschuldigen zorgt voor discussie

-Iemand dingen vragen zorgt voor discussie

-Zeggen wat je vindt zorgt voor discussie



-Zeggen wat je voelt zorgt niet voor discussie

-Zeggen dat je de ander begrijpt zorgt niet voor discussie

-Bevestiging geven aan de ander zorgt niet voor discussie

-Zeggen dat je blijft communiceren met de ander zorgt ook niet voor discussie.



Als je geen oeverloze welles-nietes discussie wil, dan is het handig om deze worden te vermijden: altijd, nooit, waarom.
Alle reacties Link kopieren
Ik snap het Ieb. Kun je wel slapen dan? Ga je niet liggen malen?

Dan moet je morgen even bellen.. Zet wat dingetjes op papier..

En blijf bij jezelf he, verlaag je niet mop. 'Ik vind/wij vinden' en geen 'ja maar jij'. En gewoon uitleggen dat jij het druk genoeg hebt.



Alle reacties Link kopieren
Wat vlinder zegt
Bedankt voor de tips vlinder en choco. Ze zitten wel ergens in mijn hoofd maar altijd goed het weer even naar voren te halen.



Ach, choco je weet het he als ik niet kan slapen dan heb ik altijd kleine ronde vriendjes die zorgen dat het ineens beter gaat.
Wat fijn dat de transplantatie goed lijkt te zijn gegaan!



En wat jammer dat je schoonmoeder weer op zo'n manier de aandacht trekt. Zelf geen interesse tonen en dan opeens jaloers gaan doen. Echt idioot.



Vertel haar rustig en beheerst wat je te zeggen hebt en ga geen discussie aan. Zoals ik het lees kan ze wel wat duidelijkheid gebruiken!



En misschien is het een oplossing om HIH een aparte SIMkaart te geven waar alleen jij het nr van kent, zodat hij die erin kan stoppen op dagen waarop hij even genoeg aan zichzelf en aan jou heeft?
Alle reacties Link kopieren
Slaap lekker alvast mop. You know where to find me for a peptalk I'm out
Alle reacties Link kopieren
Hmm. tja vlinder.... het lijkt me dat als ze zegt wat ze nu voelt die schoonmama er toch nog wel een discussie van weet te maken hoor... ookal vermijd ze al die woorden.



Ik zou juist heel feitelijk blijven



"Vandaag heeft je zoon een hele zware dag gehad, hij heeft hulp gehad van zijn vader die ervoor koos om te blijven, wij hadden teveel aan ons hoofd om te bedenken dat dat iets is wat jij had willen weten." En dan, "Wat vervelend dat jij je dat aantrekt, dat is echt nergens voor nodig want er was geen bedoeling bij, zeker geen ten nadele van jou. Vind je het zelf nou ook niet jammer dat je daar de nadruk op legt na dit alles?"



ehm zoiets?



en dan inderdaad morgen ofzo als je hart wat minder snel klopt...



succes met alles
Sorry, mymelodie, maar jouw suggestie komt nogal sarcastisch/belerend over. Dat is voor je eigen gevoel op korte termijn natuurlijk wel lekker maar op de lange termijn gaat dat tegen je werken.



Zelfs als zij een retemoeilijk mens is, en zelfs als ze half geschift is, het is wel haar zoon die waarschijnlijk door de moeilijkste tijd van zijn (en haar) leven gaat. Dikke kans dat ze d'r eigen leven zou geven voor hem. Dus een beetje meer mededogen is wel op zijn plaats denk ik. Daarom zou ik het zelf neutraler en minder op de man houden.
Alle reacties Link kopieren
Ik bedoel het serieus, niet sarcastisch.

Het lijkt mij dat hoe minder uitgebreid je je verhaal doet hoe minder aanknopingspunten er zijn om over te gaan zeuren.

Je hoeft echt niet dingen te gaan zeggen als 'ik weet dat dit voor jou ook heel moeilijk is bla die bla' want dat is het voor haar zelf namelijk ook en schoonmama hangt ook niet aan de lijn om begrip voor haar op te brengen. Je moet dit gedrag niet gaan belonen met bevestiging, kom nou...



Gewoon duidelijk zijn met zo min mogelijk woorden is niet persé kortaf hoor.
Ligt eraan wat je doel is. Als je doel is gelijk te krijgen in wat je denkt dan is jouw strategie prima. Als je doel is van het gezeur van schoonmams af te komen dan kun je beter iets anders kiezen denk ik, ook al gaat dat tegen je eigen korte termijn gevoel in.



Waarom zou je schoonma niet de ruimte geven die ze zo graag wil? Je hoeft er zelf helemaal niets voor op te geven? Nou ja, een klein stukje ego dan.
Alle reacties Link kopieren
IBI,



Mijn ouders zijn omdezelfde reden gescheiden als HIH's ouders. Mijn vader is gewoon doorgegaan met zijn leven (waardoor ik nu twee halfzusjes heb), maar mijn moeder heeft het er nog steeds erg zwaar mee. Ze vind het erg moeilijk als wij veel aandacht voor onze vader of halfzusjes hebben (wat heel natuurlijk is, het is onze vader!). In haar ogen is hij nog steeds de grote klootzak die haar verliet. Ze vindt dat niemand zo goed voor ons kan zorgen als zijzelf.



Mijn moeder zou in zo'n scenario als jij beschrijft vermoedelijk precies hetzelfde reageren. Het is een schat van eens mens, maar als het op mijn vader aankomt komt het slechtste in haar naar boven. Als (schoon)kind van zulke gescheiden ouders zit je daar dus precies tussen, en het is heel moeilijk om "loyaal" te blijven aan beide ouders, helemaal als de ouders in kwestie zich kinderachtig opstellen.



Mijn suggestie zou dus zijn om niet op dit gedrag in te gaan (negeren), maar haar de volgende keer de ruimte wel te geven (wat Vlinder zegt dus). Ga niet in discussie! Dat win je namelijk nooit.

Neem dit alsjeblieft niet persoonlijk op, je schoonmoeder voelt zich gepasseerd. Laat het waar het thuishoort, bij haar dus!
Maar ik ben wel blij te lezen dat HIH aanspreekbaar is, na de zware operatie
Alle reacties Link kopieren
Wat een Lulla die schoonmoeder van jou

Misschien een idee om als jij en HIH weer even een beetje in rustiger vaarwater terecht komen hier een keer wat over te zeggen, ik vind het echt niet kunnen dat ze jullie op deze bijzondere en "intense" dag lastig valt met haar dingetje, want dat is het, een dingetje
Alle reacties Link kopieren
Mijn ouders zijn 20 jaar geleden gescheiden, pa is hertrouwd. Mijn moeder is sinds de scheiding alleen. Zij voelt zich nog steeds 'achtergesteld' bij mijn vader, denkt dat we meer van hem houden enz. Ze laat dat niet zo vaak merken en ook niet op zo'n extreme manier als jouw schoonmoeder, maar ik heb na zo'n voorval een keer gezegd dat haar gevoelens op dit punt HAAR probleem zijn en dat ze hulp moet gaan zoeken als het zo blijft; dat ze het in elk geval niet bij ons moet neerleggen. Het heeft enigszins geholpen.



Deze vrouw heeft hulp nodig om e.e.a. te verwerken. Ik denk dat een van de zoons haar dat eens duidelijk zou moeten maken op een rustig moment, wanneer er geen conflict is.
Als schoonmoeder voornamelijk de kinderen alleen heeft opgevoed en schoonvader is vooral doorgegaan met zijn leven, dan kan ik mij wel voorstellen dat ze teleurgesteld is dat die man daar wel zit en zij niet. Dan ga ik ervan uit dat zij niet weet dat het niet de bedoeling was dat hij daar aanwezig zou zijn. Niet vergeten dat het om haar kind gaat en zij daar zeer bij betrokken is. Ik kan mij dus wel enigszins in haar verplaatsen.
Alle reacties Link kopieren
quote:malu3 schreef op 14 oktober 2010 @ 08:52:

Als schoonmoeder voornamelijk de kinderen alleen heeft opgevoed en schoonvader is vooral doorgegaan met zijn leven, dan kan ik mij wel voorstellen dat ze teleurgesteld is dat die man daar wel zit en zij niet. Dan ga ik ervan uit dat zij niet weet dat het niet de bedoeling was dat hij daar aanwezig zou zijn. Niet vergeten dat het om haar kind gaat en zij daar zeer bij betrokken is. Ik kan mij dus wel enigszins in haar verplaatsen.Ik ook en kan me dan ook voorstellen dat een telefoontje van zoon of schoondochter wel gewenst is. gewoon even doornemen van de dag geen verwijten etc etc
Alle reacties Link kopieren
Als je het zo stelt als Malu schrijft dan kan ik het me ook nog wel een beetje voorstellen...



Lastig IBI, maar zo fijn dat transplantatie waarschijnlijk goed gelukt is!!
DTEEZ!
Alle reacties Link kopieren
quote:malu3 schreef op 14 oktober 2010 @ 08:52:

Als schoonmoeder voornamelijk de kinderen alleen heeft opgevoed en schoonvader is vooral doorgegaan met zijn leven, dan kan ik mij wel voorstellen dat ze teleurgesteld is dat die man daar wel zit en zij niet. Dan ga ik ervan uit dat zij niet weet dat het niet de bedoeling was dat hij daar aanwezig zou zijn. Niet vergeten dat het om haar kind gaat en zij daar zeer bij betrokken is. Ik kan mij dus wel enigszins in haar verplaatsen.An sich heb je gelijk hoor. Maar ik heb wel eens meer dingen gelezen dat je denkt, dit kan niet. Als ik mij niet vergis dan staat dit niet op zichzelf, in die zin, er zijn vaker "troubles". Sorry IBI als ik het niet goed verwoord heb maar dat idee had ik.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Heb geboeid jullie reacties gelezen.



Ik ga haar bellen vanvond met al doel dergelijke dingen in de toekomst te volkomen en te vragen wat zij van HIH en mij verwacht binnen deze situatie en bespreken of wij wel of niet kunnen voldoen aan deze verwachting.



Moeilijk maakt het dat onze relatie met haar altijd al moeilijk is geweest. Zo stuurde ze op een dag dat wij te horen hadden gekregen dat een vriendin overleden was (wat zij wist) ineens een mail niks meer met ons te maken wilde hebben en ook niet naar de bruiloft kwam. Bleek later dat zij dacht dat er een nicht meegegaan was met kopen van trouwjurk wat dus zeker niet waar was. En dat terwijl HIH haar die middag nog aan de lijn had en haar vroeg of er iets was. Nou ja zo zijn er al veel dingen voorgevallen.



HIH en zijn moeder hebben nu ongeveer om de dag contact. Hij moet altijd vragen wanneer ze weer langs komt daar begint ze nooit zelf over en vaak zegt ze: moet ik alweer?

Ze zegt vaak precies de verkeerde dingen bij binenkomst. Toen de diagnose net gesteld werd zei ze: wat doe je me aan en waar ben je mee bezig? Andere keren roept ze: jeetje wat is je gezicht belachelijk dik geworden komt zeker van de prednison enz enz. En dan hou ik me altijd in. Haar manier om ermee om te gaan hou ik me dan voor.



Zoals het er nu uitziet ga ik haar dus bellen vanavond met bovenstaande doelen. Ben in mijn hoofd bezig met formuleren van zinnen zeker aan de hand van jullie schijven
Jeetje IBI, ik schrik er gewoon van wat je schoonmoeder zegt!



Ik zou haar inderdaad hierop aanspreken, met wat hierboven is gezegd.



Sterkte meissie, dit kun je er ook nog niet bij hebben.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven