Relaties
alle pijlers
**LDR deel 15**
donderdag 14 oktober 2010 om 10:35
Ha ladies,
Ik weet het, ik ben heeel erg lang niet meer hier geweest, maar ik heb wel veel meegelezen hoor! Soms weet ik gewoon niet zo goed wat ik moet zeggen of heb ik het te druk *schaamt zich*. Voel me nu ook een beetje stom dat ik zo binnen kom vallen, maar moet toch even iets kwijt.
Mijn LDR is helaas snel tot een onverwacht einde gekomen. We hadden van tevoren zoveel gesprekken gehad over of we wel of niet deze LDR aan moesten gaan, en zijn uiteindelijk vol vertrouwen en optimisme samen het avontuur ingestapt (dacht ik).
Ik had na een paar weken het gevoel dat het allemaal een beetje afstandelijk was als we elkaar spraken. Het ging een beetje over koetjes en kalfjes, maar die extra dingetjes en af en toe die lieve woorden bleven een beetje uit. (af en toe was het er wel hoor)
Ik heb het daar vaak met hem over gehad, en hij bleef me op het hart drukken dat er niets aan de hand was en dat alles goed was. Hij had die bevestiging gewoon wat minder nodig, en had daarom soms niet in de gaten dat ik dat soms wel nodig heb. Hij beloofde er wat meer energie in te steken, want hij wilde niet dat het stuk zou lopen.
Nog geen 2 dagen later verteld hij mij dat hij de LDR te moeilijk vind en dat het te pijnlijk voor hem is, dat hij het alleen maar kan als hij het afstandelijk houdt en doordeweeks doet of ik er niet ben. Hij heeft een nare ervaring met een vorige LDR, en weet nu zeker dat hij hier ook ongelukkig van gaat worden.
Ik had het totaal niet zien aankomen, en vind het kwalijk dat hij zijn twijfels, die hij dus al langer had, voor zich heeft gehouden. Ik zit nog vol optimisme, en ik denk dat we het best hadden kunnen redden. We zouden elkaar vanaf nu om de 2 maanden zien en in de zomer zouden we weer 3 maanden samen zijn. Daarna was het nog maar 1 jaar...
Aan de ene kant voel ik me nu heel verdrietig en neem ik het hem kwalijk dat hij niet eerder eerlijk was, aan de andere kant wil ik het liefst alleen maar dat ik hem vast kan houden en door zijn haar kan strijken en zeggen dat het allemaal wel goed komt.
Ik weet het, ik ben heeel erg lang niet meer hier geweest, maar ik heb wel veel meegelezen hoor! Soms weet ik gewoon niet zo goed wat ik moet zeggen of heb ik het te druk *schaamt zich*. Voel me nu ook een beetje stom dat ik zo binnen kom vallen, maar moet toch even iets kwijt.
Mijn LDR is helaas snel tot een onverwacht einde gekomen. We hadden van tevoren zoveel gesprekken gehad over of we wel of niet deze LDR aan moesten gaan, en zijn uiteindelijk vol vertrouwen en optimisme samen het avontuur ingestapt (dacht ik).
Ik had na een paar weken het gevoel dat het allemaal een beetje afstandelijk was als we elkaar spraken. Het ging een beetje over koetjes en kalfjes, maar die extra dingetjes en af en toe die lieve woorden bleven een beetje uit. (af en toe was het er wel hoor)
Ik heb het daar vaak met hem over gehad, en hij bleef me op het hart drukken dat er niets aan de hand was en dat alles goed was. Hij had die bevestiging gewoon wat minder nodig, en had daarom soms niet in de gaten dat ik dat soms wel nodig heb. Hij beloofde er wat meer energie in te steken, want hij wilde niet dat het stuk zou lopen.
Nog geen 2 dagen later verteld hij mij dat hij de LDR te moeilijk vind en dat het te pijnlijk voor hem is, dat hij het alleen maar kan als hij het afstandelijk houdt en doordeweeks doet of ik er niet ben. Hij heeft een nare ervaring met een vorige LDR, en weet nu zeker dat hij hier ook ongelukkig van gaat worden.
Ik had het totaal niet zien aankomen, en vind het kwalijk dat hij zijn twijfels, die hij dus al langer had, voor zich heeft gehouden. Ik zit nog vol optimisme, en ik denk dat we het best hadden kunnen redden. We zouden elkaar vanaf nu om de 2 maanden zien en in de zomer zouden we weer 3 maanden samen zijn. Daarna was het nog maar 1 jaar...
Aan de ene kant voel ik me nu heel verdrietig en neem ik het hem kwalijk dat hij niet eerder eerlijk was, aan de andere kant wil ik het liefst alleen maar dat ik hem vast kan houden en door zijn haar kan strijken en zeggen dat het allemaal wel goed komt.
donderdag 14 oktober 2010 om 11:04
Oh he wat naar KL. hoop dat je je snel weer wat beter mee voelt.
Mongolie!!!! GAAAF! Mag toch wel zeggen dat ik nu een heel klein beetje jaloers ben he Klinkt lastig met Willie, maar hoe zit het met de nieuwe liefde? Kunnen jullie contact houden? En wat wil je zelf met Willie?
Chilli en mijnwerkers vind ik echt een super verhaal, en ik kan me voorstellen dat dit over een tijdje in de verfilming gaat. Ook echt zo super dat ze het allemaal goed maken en levend en heelhuids naar boven zijn gekomen.
Ik ben eigenijk wel blij mijn vriend weer deze kant op komt over en paar maanden en dat we elkaar dan gewoon echt vaker kunnen zien. En weer nieuwe herinneringen maken, want elkaar 3weekjes zien op een heel jaar is gewoon echt te weinig. En dan kan skype nog zo leuk zijn, het is gewoon niet hetzelfde als elkaar vastpakken.
Mongolie!!!! GAAAF! Mag toch wel zeggen dat ik nu een heel klein beetje jaloers ben he Klinkt lastig met Willie, maar hoe zit het met de nieuwe liefde? Kunnen jullie contact houden? En wat wil je zelf met Willie?
Chilli en mijnwerkers vind ik echt een super verhaal, en ik kan me voorstellen dat dit over een tijdje in de verfilming gaat. Ook echt zo super dat ze het allemaal goed maken en levend en heelhuids naar boven zijn gekomen.
Ik ben eigenijk wel blij mijn vriend weer deze kant op komt over en paar maanden en dat we elkaar dan gewoon echt vaker kunnen zien. En weer nieuwe herinneringen maken, want elkaar 3weekjes zien op een heel jaar is gewoon echt te weinig. En dan kan skype nog zo leuk zijn, het is gewoon niet hetzelfde als elkaar vastpakken.
donderdag 14 oktober 2010 om 13:24
quote:Snorhaar schreef op 14 oktober 2010 @ 08:22:
HH, jouw vriend had toch ook iets met Chili? Hoort ie dan niet met een vlaggetje in het rond te springen? En Chi-Chi-Chi-Le-Le-Le te roepen?
Nee. zo issie dan weer niet geloof ik. Hij heeft het wel vannaf dat er een teken van leven was gevolgd (volgens mij waren we toen samen op vakantie). Maar zo is hij ook met voetbal, hij volgt het allemaal wel, maar zal niet snel zich in de nationale kleur hijsen. Ach ja, het was in ieder geval erg gezellig.
KL, ik ben een relatieve newbie hier, dus ken je verhaal niet helemaal. Maar wat naar zeg
HH, jouw vriend had toch ook iets met Chili? Hoort ie dan niet met een vlaggetje in het rond te springen? En Chi-Chi-Chi-Le-Le-Le te roepen?
Nee. zo issie dan weer niet geloof ik. Hij heeft het wel vannaf dat er een teken van leven was gevolgd (volgens mij waren we toen samen op vakantie). Maar zo is hij ook met voetbal, hij volgt het allemaal wel, maar zal niet snel zich in de nationale kleur hijsen. Ach ja, het was in ieder geval erg gezellig.
KL, ik ben een relatieve newbie hier, dus ken je verhaal niet helemaal. Maar wat naar zeg
vrijdag 15 oktober 2010 om 13:27
KL, dat is kl***, zeg. Ik had de indruk uit je verhaal dat je het helemaal zag zitten met hem.
MZ komt je vriend nu binnenkort definitief naar Europa of alleen op bezoek?
Ja ja, Mongolië... Voor iedereen die van afgelegen ongerepte en weidse landschappen houdt, zou ik zeggen, ga daar eens kijken!! Ik vond het geweldig, het weer heeft ook leuk meegeholpen trouwens.
Flinke crisis met Willie. Of dat een relatie moet worden of niet, daar zijn we allebei niet uit. Misschien blijkt hieruit wel van niet. Het is gewoon nooit heel makkelijk tussen ons (en ik denk dat het daar misging in de vakantie, dat was namelijk wel heel makkelijk). Hij lijkt meer iemand waar ik niet met en niet zonder kan. Maar ik merk wel dat de vriendschap met hem me heel veel waard is en die had ik nooit op het spel mogen zetten.
Wat vakantieliefde betreft, dat was een kortzichtige actie. Ik ben er nooit vanuit gegaan dat dat toekomst kon hebben, want ook weer LDR. Totdat ik merkte dat het afscheid me toch wel zwaar viel en dat ik het aardig te pakken had.
MZ komt je vriend nu binnenkort definitief naar Europa of alleen op bezoek?
Ja ja, Mongolië... Voor iedereen die van afgelegen ongerepte en weidse landschappen houdt, zou ik zeggen, ga daar eens kijken!! Ik vond het geweldig, het weer heeft ook leuk meegeholpen trouwens.
Flinke crisis met Willie. Of dat een relatie moet worden of niet, daar zijn we allebei niet uit. Misschien blijkt hieruit wel van niet. Het is gewoon nooit heel makkelijk tussen ons (en ik denk dat het daar misging in de vakantie, dat was namelijk wel heel makkelijk). Hij lijkt meer iemand waar ik niet met en niet zonder kan. Maar ik merk wel dat de vriendschap met hem me heel veel waard is en die had ik nooit op het spel mogen zetten.
Wat vakantieliefde betreft, dat was een kortzichtige actie. Ik ben er nooit vanuit gegaan dat dat toekomst kon hebben, want ook weer LDR. Totdat ik merkte dat het afscheid me toch wel zwaar viel en dat ik het aardig te pakken had.
vrijdag 15 oktober 2010 om 14:35
Jeetje Snorhaar, dat lijkt me nogal een beslissing om te nemen.
Ik zou me trouwens niet teveel zelf verwijten maken over een vriendschap die je wel of niet op het spel had moeten zetten. De dingen zijn nou eenmaal zoals ze zijn, daar doe je toch niks aan. Naar ik begrepen heb, hebben jullie ook wel meer verleden natuurlijk, misschien dat dat het moeilijker maakt, ook om afstnad van te nemen, maar ook om er wat onbezonnener mee om te gaan, zoals je dat kan met iemand die je net hebt ontmoet. Wat ik bedoel te zeggen is dat het misschien ook jullie situatie is, en niet zozeer iets in jullie persoonlijkheden. Met iemand die je al langer kent, zijn de verwachtingen toch anders.
Ik zou me trouwens niet teveel zelf verwijten maken over een vriendschap die je wel of niet op het spel had moeten zetten. De dingen zijn nou eenmaal zoals ze zijn, daar doe je toch niks aan. Naar ik begrepen heb, hebben jullie ook wel meer verleden natuurlijk, misschien dat dat het moeilijker maakt, ook om afstnad van te nemen, maar ook om er wat onbezonnener mee om te gaan, zoals je dat kan met iemand die je net hebt ontmoet. Wat ik bedoel te zeggen is dat het misschien ook jullie situatie is, en niet zozeer iets in jullie persoonlijkheden. Met iemand die je al langer kent, zijn de verwachtingen toch anders.
vrijdag 15 oktober 2010 om 15:17
HH, ik begrijp geloof ik niet helemaal wat je bedoelt met situatie of persoonlijkheden.
Ik heb wel een sterke band en veel diepe gesprekken met Willie, dus inderdaad niet iets om lichtzinnig mee om te gaan. De storm lijkt nu wel iets afgenomen te zijn en de tickets konden toch niet meer geannuleerd worden, dus misschien dat het bezoek toch doorgaat.
Ik heb wel een sterke band en veel diepe gesprekken met Willie, dus inderdaad niet iets om lichtzinnig mee om te gaan. De storm lijkt nu wel iets afgenomen te zijn en de tickets konden toch niet meer geannuleerd worden, dus misschien dat het bezoek toch doorgaat.
vrijdag 15 oktober 2010 om 18:37
zaterdag 16 oktober 2010 om 12:59
Snorhaar, ten eerste: Mongolie, gaaaaaf!
Vakantieliefde is ook leuk, maar in deze omstandigheden minder. Lastig. Vooral omdat ik de indruk krijg dat Willie ook niet altijd even makkelijk is in het relatie/geen relatie/relatie op afstand-gebeuren. Nouja, misschien is het een goede wake/up call voor hem.
Wat zijn je gevoelens of gedachten nu naar Willie toe? Vind je hem echt leuk, ben je verliefd of is het meer dat jullie elkaar lang kennen, je elkaar mag en je er al zoveel tijd in gestoken hebt?
Vakantieliefde is ook leuk, maar in deze omstandigheden minder. Lastig. Vooral omdat ik de indruk krijg dat Willie ook niet altijd even makkelijk is in het relatie/geen relatie/relatie op afstand-gebeuren. Nouja, misschien is het een goede wake/up call voor hem.
Wat zijn je gevoelens of gedachten nu naar Willie toe? Vind je hem echt leuk, ben je verliefd of is het meer dat jullie elkaar lang kennen, je elkaar mag en je er al zoveel tijd in gestoken hebt?
zondag 17 oktober 2010 om 11:48
quote:Snorhaar schreef op 15 oktober 2010 @ 13:27:
KL, dat is kl***, zeg. Ik had de indruk uit je verhaal dat je het helemaal zag zitten met hem.
Het was fantastisch tussen ons, open en eerlijk, helemaal onszelf en geen vuiltje aan de lucht. Daar ligt het dus ook niet aan, het ligt puur en alleen aan de afstand. Als hij in Nederland was gebeven was het waarschijnlijk (nog) niet gebeurt.
Ik ben nog zo strijdlustig en zit nog zo vol optimisme, het frutreerd mij zo enorm dat ik daar niets mee kan .
Jouw situatie is overigens ook kl*te, ik hoop voor je dat je er positief uit zult komen, wat de uitkomst ook mag zijn.
KL, dat is kl***, zeg. Ik had de indruk uit je verhaal dat je het helemaal zag zitten met hem.
Het was fantastisch tussen ons, open en eerlijk, helemaal onszelf en geen vuiltje aan de lucht. Daar ligt het dus ook niet aan, het ligt puur en alleen aan de afstand. Als hij in Nederland was gebeven was het waarschijnlijk (nog) niet gebeurt.
Ik ben nog zo strijdlustig en zit nog zo vol optimisme, het frutreerd mij zo enorm dat ik daar niets mee kan .
Jouw situatie is overigens ook kl*te, ik hoop voor je dat je er positief uit zult komen, wat de uitkomst ook mag zijn.
maandag 18 oktober 2010 om 14:34
Hi girls!
Het is hier zooo rustig. Meestal moet ik minimaal 3 pagina's bijlezen wanneer ik een paar daagjes niet heb gekeken
KL: Ik snap dat 't allemaal lastig. Hebben jullie nu nog wel contact of dat ook helemaal over?
snorhaar: Wel spannen dat Willy misschien toch komt! En misschien doet jou avontuur hem wel beseffen dat hij jou toch wel echt superleuk vindt.
Ik hier zit dus in een emotionele spagaat. Aan de ene kant wil ik supergraag met mijn vriend samenzijn, maar ik wil ook een carriere/leuke interstante baan. En ik heb het idee dat dat niet zo makkelijk gaat in dat specifieke land want ik spreek de taal van daar niet. En ditt lijkt allemaal een beetje moeilijk samen te gaan en dat is best wel k*t. En ondertussen komt het punt waarop ik die beslissing moet gaan nemen steeds dichterbij en ik word er steeds meer gestresst van
Het is hier zooo rustig. Meestal moet ik minimaal 3 pagina's bijlezen wanneer ik een paar daagjes niet heb gekeken
KL: Ik snap dat 't allemaal lastig. Hebben jullie nu nog wel contact of dat ook helemaal over?
snorhaar: Wel spannen dat Willy misschien toch komt! En misschien doet jou avontuur hem wel beseffen dat hij jou toch wel echt superleuk vindt.
Ik hier zit dus in een emotionele spagaat. Aan de ene kant wil ik supergraag met mijn vriend samenzijn, maar ik wil ook een carriere/leuke interstante baan. En ik heb het idee dat dat niet zo makkelijk gaat in dat specifieke land want ik spreek de taal van daar niet. En ditt lijkt allemaal een beetje moeilijk samen te gaan en dat is best wel k*t. En ondertussen komt het punt waarop ik die beslissing moet gaan nemen steeds dichterbij en ik word er steeds meer gestresst van
maandag 18 oktober 2010 om 15:12
quote:mevrouwtjezonneschijn schreef op 18 oktober 2010 @ 14:34:
snorhaar: Wel spannen dat Willy misschien toch komt! En misschien doet jou avontuur hem wel beseffen dat hij jou toch wel echt superleuk vindt.
Of mij dat het beter bij een goede vriendschap kan blijven.
Hij komt, dus we zullen het zien. Ik heb voor mezelf wel het doel om na die week te weten wat ik met hem wil en daar kon hij zich ook wel in vinden. En het wordt vast ook leuk want we vinden elkaar niet ineens helemaal stom ofzo.
MZ, wou jij niet het onderzoek ingaan of heb ik dat zelf verzonnen? Dan zou beheersing van Engels toch genoeg moeten zijn? Of werkt dat daar niet zo?
Hmm, inderdaad stil hier! Heeft niemand iets te vertellen of verveelt niemand zich?
snorhaar: Wel spannen dat Willy misschien toch komt! En misschien doet jou avontuur hem wel beseffen dat hij jou toch wel echt superleuk vindt.
Of mij dat het beter bij een goede vriendschap kan blijven.
Hij komt, dus we zullen het zien. Ik heb voor mezelf wel het doel om na die week te weten wat ik met hem wil en daar kon hij zich ook wel in vinden. En het wordt vast ook leuk want we vinden elkaar niet ineens helemaal stom ofzo.
MZ, wou jij niet het onderzoek ingaan of heb ik dat zelf verzonnen? Dan zou beheersing van Engels toch genoeg moeten zijn? Of werkt dat daar niet zo?
Hmm, inderdaad stil hier! Heeft niemand iets te vertellen of verveelt niemand zich?
maandag 18 oktober 2010 om 17:29
MZ, wou jij niet het onderzoek ingaan of heb ik dat zelf verzonnen? Dan zou beheersing van Engels toch genoeg moeten zijn? Of werkt dat daar niet zo?
[quote]
Dat is waar, maar ook die banen liggen niet voor het oprapen.. Ik heb wel een paar organisaties daar op het oog die ik nog een brief moet sturen. Maar als het niet gaat lukken om daar binnen te komen, dan wordt het een andere verhaal. Voor andere soort banen die je met mijn studie-achtergrond zou kunnen doen is het denk is wel belangrijk om de lokale taal te beheersen.
Ik vind overigens wel dat ik redelijk goed engels spreek en schrijf, dus dat zou 't probleem niet moeten zijn. Het is meer dat wanneer vriendlief een baan in een engelstalig land had gevonden dat het dan een stuk makkelijker zou zijn om de stap te maken om mee te gaan.
[quote]
Dat is waar, maar ook die banen liggen niet voor het oprapen.. Ik heb wel een paar organisaties daar op het oog die ik nog een brief moet sturen. Maar als het niet gaat lukken om daar binnen te komen, dan wordt het een andere verhaal. Voor andere soort banen die je met mijn studie-achtergrond zou kunnen doen is het denk is wel belangrijk om de lokale taal te beheersen.
Ik vind overigens wel dat ik redelijk goed engels spreek en schrijf, dus dat zou 't probleem niet moeten zijn. Het is meer dat wanneer vriendlief een baan in een engelstalig land had gevonden dat het dan een stuk makkelijker zou zijn om de stap te maken om mee te gaan.
maandag 18 oktober 2010 om 19:26
Snorhaar, hier niet veel te vertellen eigenlijk. Maar, Mongolië, gaaf zeg! Vertel jij er anders wat meer over! Wel 'n fijne situatie waar je in zit, die verliefdheid-ver-weg blijft zonder vervolg? Ben ook benieuwd naar wat Fille vraagt over Willie.
KL, wat shit dat je vriend/ex (klinkt dan zo definitief) er ineens zo anders over denkt. Vaag ook, want gevoelens kunnen toch niet ineens over zijn lijkt me.
KL, wat shit dat je vriend/ex (klinkt dan zo definitief) er ineens zo anders over denkt. Vaag ook, want gevoelens kunnen toch niet ineens over zijn lijkt me.
maandag 18 oktober 2010 om 19:35
quote:isiss schreef op 18 oktober 2010 @ 19:26:
KL, wat shit dat je vriend/ex (klinkt dan zo definitief) er ineens zo anders over denkt. Vaag ook, want gevoelens kunnen toch niet ineens over zijn lijkt me.
De gevoelens zijn ook helemaal niet over, en daarom kan ik zo moeilijk begrijpen dat hij zichzelf geen schop onder z'n reet geeft en er voor gaat!
Het probleem is een beetje dat hij maar 1 serieuze relatie heeft gehad van 4 jaar, en dat was een LDR. Daar is hij toen heel zorgeloos ingestapt en heeft zijn ziel en zaligheid daarin gegooid. Uiteindelijk is hij er heel ongelukkig van geworden en heeft hij te lang in die relatie gezeten. Hij is nu ineens bang dat hij van onze LDR ook alleen maar ongelukkig gaat worden en dat het niet gaat werken, of dat we over ene paar jaar moeten contateren dat het niet werkt.
Hij idealiseerd een relatie waarin je elkaar kan zien wanneer je dat wil, en dat is natuurlijk ook beter/makkelijker, maar ook niet zonder problemen en ook dan ben je niet zeker over je toekomst samen. Ik kan hem dit alleen niet zo goed aan zijn verstand gebracht krijgen.
Ik had een week niets meer van hem gehoord ineens, ondanks dat ik hem een paar keer mailde en zei dat ik het niet leuk vond op deze manier en hem graag wilde spreken. Uiteindelijk nog maar een mail gestuurd en kreeg vandaag reactie met excuses. Hij had gedacht dat het beter was mij even ruimte te geven. Verder heeft hij nu andere dingen aan zijn hoofd, een familielid ligt op sterven. Ik weet niet zo goed wat ik nu moet doen. Ik wil nu het liefst bij hem zijn en hem troosten en vasthouden.
KL, wat shit dat je vriend/ex (klinkt dan zo definitief) er ineens zo anders over denkt. Vaag ook, want gevoelens kunnen toch niet ineens over zijn lijkt me.
De gevoelens zijn ook helemaal niet over, en daarom kan ik zo moeilijk begrijpen dat hij zichzelf geen schop onder z'n reet geeft en er voor gaat!
Het probleem is een beetje dat hij maar 1 serieuze relatie heeft gehad van 4 jaar, en dat was een LDR. Daar is hij toen heel zorgeloos ingestapt en heeft zijn ziel en zaligheid daarin gegooid. Uiteindelijk is hij er heel ongelukkig van geworden en heeft hij te lang in die relatie gezeten. Hij is nu ineens bang dat hij van onze LDR ook alleen maar ongelukkig gaat worden en dat het niet gaat werken, of dat we over ene paar jaar moeten contateren dat het niet werkt.
Hij idealiseerd een relatie waarin je elkaar kan zien wanneer je dat wil, en dat is natuurlijk ook beter/makkelijker, maar ook niet zonder problemen en ook dan ben je niet zeker over je toekomst samen. Ik kan hem dit alleen niet zo goed aan zijn verstand gebracht krijgen.
Ik had een week niets meer van hem gehoord ineens, ondanks dat ik hem een paar keer mailde en zei dat ik het niet leuk vond op deze manier en hem graag wilde spreken. Uiteindelijk nog maar een mail gestuurd en kreeg vandaag reactie met excuses. Hij had gedacht dat het beter was mij even ruimte te geven. Verder heeft hij nu andere dingen aan zijn hoofd, een familielid ligt op sterven. Ik weet niet zo goed wat ik nu moet doen. Ik wil nu het liefst bij hem zijn en hem troosten en vasthouden.
maandag 18 oktober 2010 om 20:49
Voor mij zo dat een optie zijn en ik zoek ook uit buiten dat betreffende land. Het probleem binnen Europa is de recessie en ik krijg de indruk dat vooral onderzoek binnen de richting milieu daar nogal de dupe van is. Maar hij heeft straks echt een supergoede baan die supergoed is voor z'n carriere. Dit is voor hem zo'n kans die volgens mij niet vaak voorbij komt en daarom zou ik niet willen dat hij dit nu opgeeft.
En op sommige momentjes maak ik me gewoon heel erg druk over hoe dit straks nou moet. En dan helpt t gewoon niet als vriendinnen zeggen dat het lijkt alsof hij niet voor mij kiest als hij voor die baan naar land X ga.
En ik weet dat ik me niet druk moet maken. Voor nu is gewoon de enige oplossing thesis afschrijven (wat overigens wel goed gaat want iedereen is enthausiast oer mijn data!!!!!) en open sollicitatie schrijven. En er vertrouwen in blijven houden dat het allemaal wel op z'n pootjes terecht komt.
KL: je was toch ook van plan om naar hem toe te gaan en dat te combineren met je studie? Of duurt dat nog heel erg lang? Een jaar een LDR hebben is misschien nog wel te overzien voor hem?
Snorhaar: Ik wil ook wel meer over Mongolie weten!!!! Foto''? En heb je daar op kamelen/paarden rondgereden en in zo'n tent gebivakeerd?
En op sommige momentjes maak ik me gewoon heel erg druk over hoe dit straks nou moet. En dan helpt t gewoon niet als vriendinnen zeggen dat het lijkt alsof hij niet voor mij kiest als hij voor die baan naar land X ga.
En ik weet dat ik me niet druk moet maken. Voor nu is gewoon de enige oplossing thesis afschrijven (wat overigens wel goed gaat want iedereen is enthausiast oer mijn data!!!!!) en open sollicitatie schrijven. En er vertrouwen in blijven houden dat het allemaal wel op z'n pootjes terecht komt.
KL: je was toch ook van plan om naar hem toe te gaan en dat te combineren met je studie? Of duurt dat nog heel erg lang? Een jaar een LDR hebben is misschien nog wel te overzien voor hem?
Snorhaar: Ik wil ook wel meer over Mongolie weten!!!! Foto''? En heb je daar op kamelen/paarden rondgereden en in zo'n tent gebivakeerd?
dinsdag 19 oktober 2010 om 00:10
quote:mevrouwtjezonneschijn schreef op 18 oktober 2010 @ 20:49:
KL: je was toch ook van plan om naar hem toe te gaan en dat te combineren met je studie? Of duurt dat nog heel erg lang? Een jaar een LDR hebben is misschien nog wel te overzien voor hem?
Dat plan bleek uiteindelijk niet haalbaar, en het was makkelijker (en goedkoper) om mijn studie gewoon hier in NL voort te zetten.
Vanaf nu zouden we elkaar om de 2 maanden zien (hij is hier van half december tot eind januari, ik zou in april 2 weken naar hem gaan en eind mei zou hij weer hier zijn tot eind augustus). Daarna hadden we het nog maar een jaartje vol hoeven houden (waarin we wlkaar natuurlijk ook zouden zien) en dan ben ik helemaal klaar en kan ik zijn kant op komen en daar werk zoeken.
Voor mij was het dus allemaal wel te overzien en lijkt het niet onmogelijk. Maar hij is bang dat we het deze 2 jaar volhouden en dat het dan alsnog mis gaat en we 2 jaar hebben verspild, en hij wil niet meer van vakantie tot vakantie leven. Bovendien weet hij niet zeker of hij na 5 jaar (als hij klaar is met zijn PhD) wel terug naar NL komt en verwacht hij dat het dan alsnog fout zal lopen en we dus geen toekomst hebben samen.
Ik denk: We'll cross that bridge when we come to it. Welk stel weet nou wel al zeker dat ze over 5 jaar nog steeds samen zullen zijn? Laten we het gewoon proberen en er van genieten zolang het duurt, en wie weet hoe we tegen die tijd in het leven staan. Misschien is het dan wel helemaal geen issue dat hij niet terug naar NL gaat.
Ik krijg hem dit allemaal alleen niet zo goed aan zijn verstand gepraat
KL: je was toch ook van plan om naar hem toe te gaan en dat te combineren met je studie? Of duurt dat nog heel erg lang? Een jaar een LDR hebben is misschien nog wel te overzien voor hem?
Dat plan bleek uiteindelijk niet haalbaar, en het was makkelijker (en goedkoper) om mijn studie gewoon hier in NL voort te zetten.
Vanaf nu zouden we elkaar om de 2 maanden zien (hij is hier van half december tot eind januari, ik zou in april 2 weken naar hem gaan en eind mei zou hij weer hier zijn tot eind augustus). Daarna hadden we het nog maar een jaartje vol hoeven houden (waarin we wlkaar natuurlijk ook zouden zien) en dan ben ik helemaal klaar en kan ik zijn kant op komen en daar werk zoeken.
Voor mij was het dus allemaal wel te overzien en lijkt het niet onmogelijk. Maar hij is bang dat we het deze 2 jaar volhouden en dat het dan alsnog mis gaat en we 2 jaar hebben verspild, en hij wil niet meer van vakantie tot vakantie leven. Bovendien weet hij niet zeker of hij na 5 jaar (als hij klaar is met zijn PhD) wel terug naar NL komt en verwacht hij dat het dan alsnog fout zal lopen en we dus geen toekomst hebben samen.
Ik denk: We'll cross that bridge when we come to it. Welk stel weet nou wel al zeker dat ze over 5 jaar nog steeds samen zullen zijn? Laten we het gewoon proberen en er van genieten zolang het duurt, en wie weet hoe we tegen die tijd in het leven staan. Misschien is het dan wel helemaal geen issue dat hij niet terug naar NL gaat.
Ik krijg hem dit allemaal alleen niet zo goed aan zijn verstand gepraat
dinsdag 19 oktober 2010 om 00:26
AH, KL, ik weet weer wi je bent de vriend met de PhD in de VS, toch?
Hmmm, dat is ook wel een hele verandering voor hem, niet alleen naar een ander land, maar ook een PhD beginnen. Promoveren komt met nogal wat druk en kan me voorstellen (no offense) dat hij zich naast die druk zich nu zorgen gaat maken om problemen die er nog niet zijn en denkt dat hij dat er misschien niet bij kan hebben. Men lijdt het meest aan het lijden dat men vreest zeg maar. Ja, daar heb je niks aan natuurlijk als ik dat zeg, maar toch.
Hmmm, dat is ook wel een hele verandering voor hem, niet alleen naar een ander land, maar ook een PhD beginnen. Promoveren komt met nogal wat druk en kan me voorstellen (no offense) dat hij zich naast die druk zich nu zorgen gaat maken om problemen die er nog niet zijn en denkt dat hij dat er misschien niet bij kan hebben. Men lijdt het meest aan het lijden dat men vreest zeg maar. Ja, daar heb je niks aan natuurlijk als ik dat zeg, maar toch.
dinsdag 19 oktober 2010 om 08:37
@ Isiss (en Fille), met Willie is het meer zo dat het contact tussen ons heel bijzonder is, maar dat we allebei niet weten of dat gaat werken in een relatie. Wat dan op afstand ook weer moeilijk is om uit te vinden. We raken elkaar nogal zeg maar. Ik ben nu niet echt verliefd op hem, maar ben dat vroeger wel heel erg geweest.
Mijn vakantielief zorgt ervoor dat ik met zo'n stomme grijns op mijn gezicht rondloop
Vanaf nu ga ik het wel netjes houden, dus eerst uitzoeken hoe het nu met Willie zit en daar hangt vanaf of vakantieliefde vervolg krijgt of dat ik het contact afkap.
In Mongolië heb ik een trekking gedaan, dus te voet. Echt heel mooi, het landschap was elke dag weer anders! De bagage werd meegenomen door paarden en kamelen. Teveel details wil ik hier niet neerzetten, maar MZ, ik zag geloof ik een keer je mailadres voor bij komen, dus ik stuur wel even een mail.
Mijn vakantielief zorgt ervoor dat ik met zo'n stomme grijns op mijn gezicht rondloop
Vanaf nu ga ik het wel netjes houden, dus eerst uitzoeken hoe het nu met Willie zit en daar hangt vanaf of vakantieliefde vervolg krijgt of dat ik het contact afkap.
In Mongolië heb ik een trekking gedaan, dus te voet. Echt heel mooi, het landschap was elke dag weer anders! De bagage werd meegenomen door paarden en kamelen. Teveel details wil ik hier niet neerzetten, maar MZ, ik zag geloof ik een keer je mailadres voor bij komen, dus ik stuur wel even een mail.
woensdag 20 oktober 2010 om 12:48
quote:heejhallo schreef op 19 oktober 2010 @ 00:26:
AH, KL, ik weet weer wi je bent de vriend met de PhD in de VS, toch?
Hmmm, dat is ook wel een hele verandering voor hem, niet alleen naar een ander land, maar ook een PhD beginnen. Promoveren komt met nogal wat druk en kan me voorstellen (no offense) dat hij zich naast die druk zich nu zorgen gaat maken om problemen die er nog niet zijn en denkt dat hij dat er misschien niet bij kan hebben. Men lijdt het meest aan het lijden dat men vreest zeg maar. Ja, daar heb je niks aan natuurlijk als ik dat zeg, maar toch.
Jep, that's me .
Ik denk dat je weleens gelijk in zou kunnen hebben, en ik begrijp ook heel goed dat hij nu die druk voelt en dat hij zich gewoon volledig op het promoveren moet richten. Ik snap ook heel goed dat hij van tevoren natuurlijk niet goed in heeft kunnen schatten hoe dat zou zijn en wat het met hem zou doen.
Toch denk ik dat als we gewoon ook niet zoveel druk leggen op onze relatie en in het moment leven dat het allemaal niet zo negatief hoeft te zijn. Dat we het best zouden kunnen redden samen.
Vandaag of morgen ga ik voor het eerst sinds de break-up weer met hem Skypen. Vind het eng, weet niet hoe ik erop zal reageren en weet ook niet zo goed wat ik wil zeggen, en of ik wel wat moet zeggen en wat dan.
Verder ligt een familielid van hem op sterven en verwacht ik dat hij daar graag over wil praten, weet niet of ik dan daarna of daarvoor wel over "ons" moet beginnen.
AH, KL, ik weet weer wi je bent de vriend met de PhD in de VS, toch?
Hmmm, dat is ook wel een hele verandering voor hem, niet alleen naar een ander land, maar ook een PhD beginnen. Promoveren komt met nogal wat druk en kan me voorstellen (no offense) dat hij zich naast die druk zich nu zorgen gaat maken om problemen die er nog niet zijn en denkt dat hij dat er misschien niet bij kan hebben. Men lijdt het meest aan het lijden dat men vreest zeg maar. Ja, daar heb je niks aan natuurlijk als ik dat zeg, maar toch.
Jep, that's me .
Ik denk dat je weleens gelijk in zou kunnen hebben, en ik begrijp ook heel goed dat hij nu die druk voelt en dat hij zich gewoon volledig op het promoveren moet richten. Ik snap ook heel goed dat hij van tevoren natuurlijk niet goed in heeft kunnen schatten hoe dat zou zijn en wat het met hem zou doen.
Toch denk ik dat als we gewoon ook niet zoveel druk leggen op onze relatie en in het moment leven dat het allemaal niet zo negatief hoeft te zijn. Dat we het best zouden kunnen redden samen.
Vandaag of morgen ga ik voor het eerst sinds de break-up weer met hem Skypen. Vind het eng, weet niet hoe ik erop zal reageren en weet ook niet zo goed wat ik wil zeggen, en of ik wel wat moet zeggen en wat dan.
Verder ligt een familielid van hem op sterven en verwacht ik dat hij daar graag over wil praten, weet niet of ik dan daarna of daarvoor wel over "ons" moet beginnen.
