en nu?

Hallo, Ik ben Diana 24 jaar en mijn vriend(35jaar) en ik willen graag een kindje.

Een tijdje geleden besloten wij samen na er wat over gepraat te hebben om te stoppen met de pil. Dat is zo'n 5 maanden geleden.

We willen allebei graag een kindje en ja waarom dan niet nu. Zekerheid heb je toch nooit zeggen we altijd. Na weet ik het hoeveel keer sex en hoeveel testen was ik nog altijd even teleurgesteld als de test niet zwanger aangaf. Ik wilde me laten testen op vruchtbaarheid. Waarop ik naar de drogist ging en keek of daar iets voor te krijgen was.. Wel voor de mannen, niet voor de vrouw.. Dus ik nam die voor de man in elk geval maar mee en vroeg aan mijn vriend of hij deze test wilde uitvoeren.

Zo gezegd zo gedaan. Terwijl ik na mijn werk in coma was beland op de bank voor de televisie heeft hij boven op zijn gemak de test kunnen uitvoeren. De test wees uit dat er weinig tot geen leven in zijn sperma aanwezig was. Daar schrokken we best wel van uiteraard. We bedachten meteen dat we naar de huisarts wilden om een officiele test bij het ziekenhuis te laten doen. We grapten een beetje hier en daar over een donor of adoptie enzovoort. Adoptie dat zie ik niet zitten. En een donor lijkt mij een prima oplossing als er geen leven zaad aanwezig is.

Wij hebben de test bij het ziekenhuis gedaan er daaruit kwam inderdaad dat er maar heeeel weinig leven in zijn sperma zat en dat er nog een test uitgevoerd moest worden.

Afgelopen maandag is hij voor een 2e test gegaan en vanmorgen belde hij voor de uitslag. Er zat helemaal geen leven in.

Zo.. Word daar even de grond onder je voeten vandaan getrokken..

Hij wil een derde test uit laten voeren omdat hij het niet geloofd.

Ik denk dat hij er alleen maar meer pijn van zal krijgen en durf hem niet ervoor te behoeden. We kunnen over alles en nog wat praten en zal hem toch zeker hier niet om verlaten. Hoewel het een groot punt is in mijn leven om moeder te worden. Ik durf hem nu niet te vragen of het donor-idee er nog steeds is.. Aangezien hij het een aantal maanden gelegen nog een goed idee vond, heb ik het idee dat ik hem daarmee alleen maar kan kwetsen.. Het hoeft niet vandaag of morgen. Maar ik wil er ook niet nog een jaar mee wachten..



Heeft iemand tips??

Groetjes Diana

Zo... das duidelijke taal.. Ik zet mezelf nogal egoïstisch neer.

Wij zijn meer het type van niet links om?? dan maar rechtsom..

Ik ben erg blij met jullie reacties.. Ben nog even van me stoel geduwt op het moment maar het besef komt waarschijnlijk nog wel..



Het is ook zo dat dit de jongen is waarmee ik een kindje wil... het is ook de eerste die dit met mij wilt.. vandaar.. angst dat hij zich bedenkt misschien...



ik ben nu inderdaad ook best bang dat onze sexuele deel een optater krijgt.. en eigenlijk ook onze hele relatie..

Ik weet het allemaal even niet.. zoveel gemenge gevoelens..



We doen op dit moment hier thuis alsof er niets aan de hand is en ik zit net zoals vaak s'avonds op de laptop. En hij is aan het studderen,. niets nieuws...

raar allemaal... gespannen sfeertje maar toch ook alles heel normaal.. het zal vanavond wel komen als we naast elkaar liggen en niets anders te doen hebben...



Bedankt voor de vele reacties.. Wist niet dat er uberhaupt op gereageerd zou worden... en dan ook nog zo masaal...



Bedankt...