Relaties
alle pijlers
Scheiden wat nu?
woensdag 20 oktober 2010 om 19:35
Hallo,
Ik had al een onderwerp lopen op het forum, maar helaas is het nu van een niet goed huwelijk naar scheiding gegaan.
Afgelopen zondagavond heeft mijn man dit aan mij verteld. Hij wil scheiden. Na bijna 4.5 jaar huwelijk, 9 jaar samen zijn, 2 kinderen van 3 jaar en van 8 maanden oud.
Hij zegt dat zijn gevoel voor mij weg is. Dat sinds we kinderen hebben gekregen 3 jaar geleden ik veranderd ben (ja ik ben moeder geworden net als hij vader is geworden)
Hij zegt dat hij al ruim ander half jaar ongelukkig rondt liep. Voor mij kwam het echt als donderslag bij heldere hemel.
Dit was even het verhaal in het kort.
Wie o wie kan mij advies geven of even een positieve praat.
Ik weet niet goed waar ik nu moet beginnen met advies inwinnen wat zijn mijn rechten en plichten, kinderen nieuwe woning enz enz Hoe pak ik het allemaal aan?
Ik merk aan mijn man dat hij al veel verder is hierin en dat ik echt zoiets heb heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeelp wat moet ik nu doen
bedankt voor het lezen en alvast voor jullie advies
Ik had al een onderwerp lopen op het forum, maar helaas is het nu van een niet goed huwelijk naar scheiding gegaan.
Afgelopen zondagavond heeft mijn man dit aan mij verteld. Hij wil scheiden. Na bijna 4.5 jaar huwelijk, 9 jaar samen zijn, 2 kinderen van 3 jaar en van 8 maanden oud.
Hij zegt dat zijn gevoel voor mij weg is. Dat sinds we kinderen hebben gekregen 3 jaar geleden ik veranderd ben (ja ik ben moeder geworden net als hij vader is geworden)
Hij zegt dat hij al ruim ander half jaar ongelukkig rondt liep. Voor mij kwam het echt als donderslag bij heldere hemel.
Dit was even het verhaal in het kort.
Wie o wie kan mij advies geven of even een positieve praat.
Ik weet niet goed waar ik nu moet beginnen met advies inwinnen wat zijn mijn rechten en plichten, kinderen nieuwe woning enz enz Hoe pak ik het allemaal aan?
Ik merk aan mijn man dat hij al veel verder is hierin en dat ik echt zoiets heb heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeelp wat moet ik nu doen
bedankt voor het lezen en alvast voor jullie advies
woensdag 20 oktober 2010 om 19:39
woensdag 20 oktober 2010 om 19:56
hoi svm,
had ook al op je andere topic gepost, maar wil je veel sterkte wensen. Ik zit nu ook midden in een scheiding en de dingen die je op een rijtje moet zetten zijn:
- wat gaat er met het huis gebeuren?
- hoe wil je het regelen met de kinderen?
- kunnen jullie nog door 1 deur en het dus regelen met 1 advocaat?
- en een advocaat regelen. Die weet alles van de practische kanten.
En tja emotioneel zal het voorlopig een enorme rollercoaster worden omdat dit zo heel anders is dan je had gehoopt. Ik hoop voor je dat je lieve vrienden en familie om je heen hebt om je verhaal bij kwijt te kunnen en die je kunnen steunen.
En probeer vooral van je kinderen te blijven genieten, dat is met name wat mij enorme kracht geeft om door te gaan!!!!
dikke knuffel!
had ook al op je andere topic gepost, maar wil je veel sterkte wensen. Ik zit nu ook midden in een scheiding en de dingen die je op een rijtje moet zetten zijn:
- wat gaat er met het huis gebeuren?
- hoe wil je het regelen met de kinderen?
- kunnen jullie nog door 1 deur en het dus regelen met 1 advocaat?
- en een advocaat regelen. Die weet alles van de practische kanten.
En tja emotioneel zal het voorlopig een enorme rollercoaster worden omdat dit zo heel anders is dan je had gehoopt. Ik hoop voor je dat je lieve vrienden en familie om je heen hebt om je verhaal bij kwijt te kunnen en die je kunnen steunen.
En probeer vooral van je kinderen te blijven genieten, dat is met name wat mij enorme kracht geeft om door te gaan!!!!
dikke knuffel!
woensdag 20 oktober 2010 om 20:18
maria2005 bedankt voor je berichtje. Ben jij ook gescheiden of zit je er nog in. Hoe ben jij ermee omgegaan? En wonen jullie nog bij elkaar in de buurt? Ik wil namelijk terug naar mijn ouwe woonplaats en dat is zeker 100 km hier vandaan.
En ja hoe vind ik een woning daar ben ik misschien nog wel het meeste mee bezig ja buiten de kids om dan want die zijn het aller belangrijkste.
En ja hoe vind ik een woning daar ben ik misschien nog wel het meeste mee bezig ja buiten de kids om dan want die zijn het aller belangrijkste.
woensdag 20 oktober 2010 om 20:27
svm, mijn man woont nog hier, is op zoek naar een andere woonruimte. Ons huis staat te koop. Hij heeft in mei al aangekondigd niet verder te willen, maar bleef maar hangen... We hebben de alimentatie etc uit laten rekenen (kreeg hij een behoorlijke rolberoerte van). Ik heb geeist dat ik eerst 3 maanden rust krijg (ben het na al die maanden ZOOO zat) en dan starten we in februari de daadwerkelijke scheiding. We blijven beide in de plaats wonen waar we nu wonen, voor de kinderen.
Hoe ik er mee om ben gegaan? Tja het zijn een aantal fases waar je doorheen moet. ongeloof, verdriet, boosheid en vervolgens berusting. Ik heb lang getracht hem op andere gedachten te brengen (dit was niet wat ik wilde). Maar dat had geen enkele zin. En nu zit ik in de fase berusting. Wat moet ik met een man die mij niet meer wil? Ik ben een sterke, onafhankelijke vrouw en ik red het wel. Net zoals jij het ook gaat redden samen met je kinderen. Als ik 1 ding heb geleerd is dat ik sterker ben dan ik ooit had vermoed.
En nee, dit is niet hoe we ons ons leven hadden voorgesteld, maar we gaan hier sterker uitkomen dan ooit!!!
Hoe ik er mee om ben gegaan? Tja het zijn een aantal fases waar je doorheen moet. ongeloof, verdriet, boosheid en vervolgens berusting. Ik heb lang getracht hem op andere gedachten te brengen (dit was niet wat ik wilde). Maar dat had geen enkele zin. En nu zit ik in de fase berusting. Wat moet ik met een man die mij niet meer wil? Ik ben een sterke, onafhankelijke vrouw en ik red het wel. Net zoals jij het ook gaat redden samen met je kinderen. Als ik 1 ding heb geleerd is dat ik sterker ben dan ik ooit had vermoed.
En nee, dit is niet hoe we ons ons leven hadden voorgesteld, maar we gaan hier sterker uitkomen dan ooit!!!
woensdag 20 oktober 2010 om 20:29
Ik heb dit ook van zeer dichtbij meegemaakt bij een goede vriendin. Heel verdrietig allemaal. Je kunt wellicht eerst mediation proberen. Dat is overigens bij haar niet gelukt en ze is bij een advocaat terecht gekomen. Zou adviseren om dan ook een eigen advocaat te nemen. Denk goed na wat je wil ook voor de kinderen. Als je zo ver weg gaat wonen is co-ouderschap al uitgesloten. Wellicht willen jullie dat ook helemaal niet. Dicht bij elkaar wonen heeft ook nadelen, je wordt constant met elkaar geconfronteerd. Ik wil je heel veel sterkte wensen want makkelijk zal het zeker niet worden!
woensdag 20 oktober 2010 om 20:44
maria2005, kan het me goed voorstellen dat je het heel zat bent. Dat merk ik nu zelf al soms en ik zit nog maar net in het begin. Wat is jullie reden om pas in feb echt te gaan scheiden?
Nou ik krijg al van veel mensen te horen hoeveel bewondering ze voor mij hebben en hoe sterk en krachtig ik over kom en ben. En ook ik ben denk ik een sterke en ofhankelijke vrouw. Ik zal laten zien dat ik mijn eigen boontjes kan doppen. En financieel kom jij er goed vanaf? Werk jij ook nog?
Ik denk zeker wel en vooral voor ons vrouwen dat we er sterker dan ooit uit komen. En waarschijnlijk komt er voor ons ook wel weer geluk.
Ik ben nog steeds gelukkig met 2 lieve kids.
Nou ik krijg al van veel mensen te horen hoeveel bewondering ze voor mij hebben en hoe sterk en krachtig ik over kom en ben. En ook ik ben denk ik een sterke en ofhankelijke vrouw. Ik zal laten zien dat ik mijn eigen boontjes kan doppen. En financieel kom jij er goed vanaf? Werk jij ook nog?
Ik denk zeker wel en vooral voor ons vrouwen dat we er sterker dan ooit uit komen. En waarschijnlijk komt er voor ons ook wel weer geluk.
Ik ben nog steeds gelukkig met 2 lieve kids.
woensdag 20 oktober 2010 om 20:45
provinciaaltje bedankt voor je advies, maar er zijn op dit moment zoveel mensen ook in mijn omgeving die beginnen over wat je wel of niet moet doen terwijl ze zelf niet in zo'n situatie hebben gezeten. Mijn man en ik kunnen nu nog door 1 deur en dat willen we beide ook zo houden (als dat mogelijk is) we willen proberen om er met 1 advocaat uit te komen, maar de tijd zal het leren.
woensdag 20 oktober 2010 om 20:56
Er zijn verschillende redenen om het pas volgend jaar te doen. We zitten al meer dan een jaar in een negatieve spiraal. Duwen en trekken (emotioneel dan), dat ik vind dat we eerst rust moeten creeeren voordat we definitieve beslissingen nemen. We zijn al zo lang samen dat ik vind dat we de beslissing in alle rust moeten nemen. Niet dat ik denk dat het nog goed gaat komen, maar ik wil niet beslissen op basis van alle negativiteit die er nu tussen ons zit. Daarnaast heb ik gewoon geen zin in scheidings-shit in de feestmaand. Ik wil rustig, samen met mijn kinderen een nieuw ritme vinden.
Ja financieel kom ik er goed vanaf. Liep/loop nog te dubben wat ik met de partneralimentatie wil, maar mijn man heeft de afgelopen dagen zoveel shit over me uitgestort dat ik het nu niet meer weet. Ik werk ook, ben dit jaar alvast wat meer gaan werken en ben nog met extra uren bezig. Dus wat dat betreft heb ik hem niet nodig. Werk jij ook?
Dat is het rare he? Dat je ondanks alle ellende gewoon gelukkig kunt zijn he?! Iedereen gaat er natuurlijk anders mee om en ik kan ook niet voor anderen spreken, maar ondanks het verdriet voel ik me gelukkig en ben ik ook helemaal niet in een depressie oid gestort.
Ja financieel kom ik er goed vanaf. Liep/loop nog te dubben wat ik met de partneralimentatie wil, maar mijn man heeft de afgelopen dagen zoveel shit over me uitgestort dat ik het nu niet meer weet. Ik werk ook, ben dit jaar alvast wat meer gaan werken en ben nog met extra uren bezig. Dus wat dat betreft heb ik hem niet nodig. Werk jij ook?
Dat is het rare he? Dat je ondanks alle ellende gewoon gelukkig kunt zijn he?! Iedereen gaat er natuurlijk anders mee om en ik kan ook niet voor anderen spreken, maar ondanks het verdriet voel ik me gelukkig en ben ik ook helemaal niet in een depressie oid gestort.
donderdag 21 oktober 2010 om 00:36
Hoi,
Ik heb je eerdere topic niet gelezen, dus weet niet precies hoe het zit, maar ik begrijp dat de mededeling van je man als donderslag bij helder hemel komt.
In ieder geval ben ik een ervaringsdeskundige, helaas. Ex-manlief (ahum) ging ervandoor met een ander toen ik zwanger was van derde kindje. Blijkbaar was hij al twee jaar ongelukkig(had mij ook even ingelicht!). In ieder geval zijn we er er met een mediator uitgekomen, ik had daarnaast wel een advocaat voor mezelf zodat ik zeker wist dat de belangen van de kinderen en mij behartigd werden. Ik wilde perse in het huis blijven wonen, zodat de kinderen in ieder geval geen last hadden van een verhuizing. Ik heb hem uitgekocht.
Op dit moment werk ik bijna fulltime, kinderen veel op het kinderdagverblijf, doordat ex-man ver weg is gaan wonen. Co-ouderschap was geen optie. Als jij 100 km verder weg gaat wonen is dit ook geen optie, weet je zeker dat dat is wat je wilt?
Ik heb het gered, nu ruim twee jaar verder. Het is soms nog vreselijk moeilijk, moet af en toe voor mijn gevoel veel te veel een beroep doen op vrienden en familie. Op hem kan ik, buitenom de omgangsregeling, niet bouwen. Maar het kan! Je bent sterk! En je bent zeker meer waard dan een leven met zo'n man, die overduidelijk wegloopt voor zijn verantwoordelijkheden. Ik noem dat soort mensen egoisten, maar goed da's mijn mening. Veel sterkte.
Ik heb je eerdere topic niet gelezen, dus weet niet precies hoe het zit, maar ik begrijp dat de mededeling van je man als donderslag bij helder hemel komt.
In ieder geval ben ik een ervaringsdeskundige, helaas. Ex-manlief (ahum) ging ervandoor met een ander toen ik zwanger was van derde kindje. Blijkbaar was hij al twee jaar ongelukkig(had mij ook even ingelicht!). In ieder geval zijn we er er met een mediator uitgekomen, ik had daarnaast wel een advocaat voor mezelf zodat ik zeker wist dat de belangen van de kinderen en mij behartigd werden. Ik wilde perse in het huis blijven wonen, zodat de kinderen in ieder geval geen last hadden van een verhuizing. Ik heb hem uitgekocht.
Op dit moment werk ik bijna fulltime, kinderen veel op het kinderdagverblijf, doordat ex-man ver weg is gaan wonen. Co-ouderschap was geen optie. Als jij 100 km verder weg gaat wonen is dit ook geen optie, weet je zeker dat dat is wat je wilt?
Ik heb het gered, nu ruim twee jaar verder. Het is soms nog vreselijk moeilijk, moet af en toe voor mijn gevoel veel te veel een beroep doen op vrienden en familie. Op hem kan ik, buitenom de omgangsregeling, niet bouwen. Maar het kan! Je bent sterk! En je bent zeker meer waard dan een leven met zo'n man, die overduidelijk wegloopt voor zijn verantwoordelijkheden. Ik noem dat soort mensen egoisten, maar goed da's mijn mening. Veel sterkte.
donderdag 21 oktober 2010 om 08:22
maria2005 en ladidada,
Ja ik werk nu 20 uur in de week ik heb 4 uur ouderschapsverlof in de week, maar aangezien ik wil gaan verhuizen zal ik nieuwe werk moeten zoeken en dat wil ik dan doen voor 20 a 24 uur in de week en mochten mijn kinderen straks beide in de toekomst naar school gaan, dan zou ik misschien nog wat meer uren kunnen maken. Ze zijn tenslotte nog maar 3 jr en 8.5 maand oud.
Ik weet nog niet wat mijn rechten zijn in partneralimitatie. Maar ik wil hem ook zeker niet gaan uitkleden financieel gezien, maar zo denk ik er nu over. Wij zitten nu nog maar aan het begin van de scheiding.
Mijn man wil graag in dit huis blijven wonen en ook hier aangezien hij hier vandaan komt, maar ik kom uit het midden van het land (100 km verder dus) en ik wil daar graag naar terug en zodat ik daar een nieuw leven op kan bouwen. In een vertrouwde omgeving samen met de kinderen. Alleen voor de kinderen zal het even anders zijn. Het voordeel is dat ze nog niet naar school gaan, dus dat kunnen ze dan mooi daar opbouwen.
Het is bij mij nu echt hoe vingt ik een goed en geschikt huis.
En wat die egoisten betreft ben ik het helemaal mee eens hoor. Mijn man heeft altijd al veel aan zichzelf gedacht en vind spullen en geld erg belangrijk.
Ja ik werk nu 20 uur in de week ik heb 4 uur ouderschapsverlof in de week, maar aangezien ik wil gaan verhuizen zal ik nieuwe werk moeten zoeken en dat wil ik dan doen voor 20 a 24 uur in de week en mochten mijn kinderen straks beide in de toekomst naar school gaan, dan zou ik misschien nog wat meer uren kunnen maken. Ze zijn tenslotte nog maar 3 jr en 8.5 maand oud.
Ik weet nog niet wat mijn rechten zijn in partneralimitatie. Maar ik wil hem ook zeker niet gaan uitkleden financieel gezien, maar zo denk ik er nu over. Wij zitten nu nog maar aan het begin van de scheiding.
Mijn man wil graag in dit huis blijven wonen en ook hier aangezien hij hier vandaan komt, maar ik kom uit het midden van het land (100 km verder dus) en ik wil daar graag naar terug en zodat ik daar een nieuw leven op kan bouwen. In een vertrouwde omgeving samen met de kinderen. Alleen voor de kinderen zal het even anders zijn. Het voordeel is dat ze nog niet naar school gaan, dus dat kunnen ze dan mooi daar opbouwen.
Het is bij mij nu echt hoe vingt ik een goed en geschikt huis.
En wat die egoisten betreft ben ik het helemaal mee eens hoor. Mijn man heeft altijd al veel aan zichzelf gedacht en vind spullen en geld erg belangrijk.
donderdag 21 oktober 2010 om 10:17
@svm: wat je je wel moet realiseren is dat het zoeken van ander werk ook een onzekere factor met zich mee gaat brengen. Met name nu het met de economie alle kanten op kan gaan. Heb je bij je huidige werkgever een vast contract? Ik werk zelf al bijna 9 jaar bij mijn huidige werkgever. Het is misschien niet op het niveau dat ik zou willen (dat waren keuzes die we samen hebben gemaakt), maar mijn werkgever is erg flexibel en ik heb hier zekerheden die ik bij een nieuwe baan op zou geven.
Mijn eerste reactie was ook 'ik ga terug naar mijn roots'. Maar is dat iets wat je echt voor je kinderen en je man zou willen? Ook al vind je hem nu een egoist, het blijft de vader van je kinderen. Mijn kinderen zitten al wel op school en ik wil die basis niet van ze afnemen. Maar ook al zaten ze dat nog niet, dan zou ik niet een heel eind bij hun vader vandaan gaan wonen. Neem iig geen overhaaste beslissingen!
Als jullie een koopwoning hebben, moet je deze laten taxeren. Jij hebt recht op de helft van de overwaarde. Misschien dat je dan een ander huis voor jezelf en de kinderen zou kunnen kopen?
En tja, wat egoisten betreft? Ik deelde die mening ook, ben heel lang boos geweest dat hij zo lang zijn mond heeft gehouden, maar als ik het zo lees, is dat een mannenkwaal. Hopelijk treffen we in de toekomst een man, die beter zijn gevoelens uit en niet pas dingen verteld als het eigenlijk al te laat is. Uiteindelijk, ook al wil je dat nu waarschijnlijk niet zien, zal het in de meeste gevallen toch zo zijn dat je beide verantwoordelijk bent voor een situatie waarin je niet meer gelukkig bent. Vreemdgaan is natuurlijk een heel ander verhaal.
Mijn eerste reactie was ook 'ik ga terug naar mijn roots'. Maar is dat iets wat je echt voor je kinderen en je man zou willen? Ook al vind je hem nu een egoist, het blijft de vader van je kinderen. Mijn kinderen zitten al wel op school en ik wil die basis niet van ze afnemen. Maar ook al zaten ze dat nog niet, dan zou ik niet een heel eind bij hun vader vandaan gaan wonen. Neem iig geen overhaaste beslissingen!
Als jullie een koopwoning hebben, moet je deze laten taxeren. Jij hebt recht op de helft van de overwaarde. Misschien dat je dan een ander huis voor jezelf en de kinderen zou kunnen kopen?
En tja, wat egoisten betreft? Ik deelde die mening ook, ben heel lang boos geweest dat hij zo lang zijn mond heeft gehouden, maar als ik het zo lees, is dat een mannenkwaal. Hopelijk treffen we in de toekomst een man, die beter zijn gevoelens uit en niet pas dingen verteld als het eigenlijk al te laat is. Uiteindelijk, ook al wil je dat nu waarschijnlijk niet zien, zal het in de meeste gevallen toch zo zijn dat je beide verantwoordelijk bent voor een situatie waarin je niet meer gelukkig bent. Vreemdgaan is natuurlijk een heel ander verhaal.
donderdag 21 oktober 2010 om 11:56
Ja dat weet ik, maar dat heb ik ook tegen mijn man gezegt, dat ik niet 1,2,3 ander werk daar heb en hij wilde daar wel in mee denken financieel gezien. Gelukkig snap hij wel goed dat ik die kant op wil.
Al heb ik hier natuurlijk vast werk, vrienden enz enz, maar ook schoonouders op de hoek wonen die mij niet mogen en ik daardoor hun ook niet en ik wil echt niet in dezelfde plaats met hun willen zitten. (Moeilijk onderwerp voor mij)
Mijn man heeft zelf al gezegt dat hij waarschijnlijk in de toekomst dan in de buurt van ons komt wonen. Het ziet er naar huis dat mijn man hier in het huis wil blijven (als hij dat met alles nog kan betalen) Want hij zou mij moeten uikopen en zelf kopen zal denk ik niet gaan. Ik merk nu al dat huren via een makelaar al niet al te makkelijk gaat. Ze stellen best hoge eisen.
Ik moet nog niet aan een andere man denken
Zelf heb ik (en nog andere met mij) het idee dat mijn man een ander heeft, maar ja daar wil ik niet teveel over nadenken. Hij zegt van niet.
Waar ik gewoon echt van baal, dat ons huwelijk en tussen ons alles goed ging tot we kids kregen en toen is het van zijn kant veranderd, omdat hij vind dat ik veranderd ben nu dat ik moeder ben. Dat steekt mij zo erg.
Al heb ik hier natuurlijk vast werk, vrienden enz enz, maar ook schoonouders op de hoek wonen die mij niet mogen en ik daardoor hun ook niet en ik wil echt niet in dezelfde plaats met hun willen zitten. (Moeilijk onderwerp voor mij)
Mijn man heeft zelf al gezegt dat hij waarschijnlijk in de toekomst dan in de buurt van ons komt wonen. Het ziet er naar huis dat mijn man hier in het huis wil blijven (als hij dat met alles nog kan betalen) Want hij zou mij moeten uikopen en zelf kopen zal denk ik niet gaan. Ik merk nu al dat huren via een makelaar al niet al te makkelijk gaat. Ze stellen best hoge eisen.
Ik moet nog niet aan een andere man denken
Zelf heb ik (en nog andere met mij) het idee dat mijn man een ander heeft, maar ja daar wil ik niet teveel over nadenken. Hij zegt van niet.
Waar ik gewoon echt van baal, dat ons huwelijk en tussen ons alles goed ging tot we kids kregen en toen is het van zijn kant veranderd, omdat hij vind dat ik veranderd ben nu dat ik moeder ben. Dat steekt mij zo erg.
donderdag 21 oktober 2010 om 13:02
Waar je wel rekening mee moet houden is dat de sfeer tussen jullie kan veranderen. Dat merk ik hier ook. In mei hadden we besloten tijdelijk uit elkaar te gaan. Mijn man is maar blijven hangen en dit heeft de sfeer geen goed gedaan. Ik merk ook dat nu de financieen moeten worden besproken, het ineens allemaal heel zakelijk begint te worden. Het wordt ieder voor zich omdat het algemeen belang er niet meer is. Ik wil niet zeggen dat dat bij jou ook zal gebeuren, maar hou er wel rekening mee. Dingen die nu in alle redelijkheid worden gezegd en beloofd, hoeven geen garantie te geven dat dit ook daadwerkelijk gaat gebeuren als puntje bij paaltje komt.
Tja wat je schoonouders betreft, daar kan ik niets over zeggen natuurlijk, behalve dat het hoe dan ook de opa en oma van je kinderen zullen blijven.
Dat zoeken naar redenen komt mij heel bekend voor. Misschien is het iets vrouwelijks dat we alles willen begrijpen? Ook ik heb al tig keer de vraag gekregen of er geen ander is. Zo vaak dat ik daar in begon te geloven en overal potentiele vriendinnen zag. Ik heb hem er zelfs meerdere keren mee geconfronteerd. Maar geloof me, of het nu zo is of niet, je wordt er niet beter van om het te weten en het gaat de feiten ook niet veranderen.
Ook bij ons was er tot dik een jaar geleden niets aan de hand. We waren prima gelukkig ook met de kinderen. Ook ik heb me maanden lang af lopen vragen 'hoe, wat, waarom, ik snap het niet'. Maar uiteindelijk schiet je er niets mee op. Als de één weg wil omdat de gevoelens zijn verdwenen, overtuig je hem toch niet met argumenten. Dan kun je maar beter proberen te accepteren wat er gaat gebeuren en ervoor zorgen dat je sterk bent. Ik weet dat klinkt nu misschien wel veel te makkelijk en dat heeft ook tijd nodig, maar geloof me, dat punt ga jij ook bereiken.
Tja wat je schoonouders betreft, daar kan ik niets over zeggen natuurlijk, behalve dat het hoe dan ook de opa en oma van je kinderen zullen blijven.
Dat zoeken naar redenen komt mij heel bekend voor. Misschien is het iets vrouwelijks dat we alles willen begrijpen? Ook ik heb al tig keer de vraag gekregen of er geen ander is. Zo vaak dat ik daar in begon te geloven en overal potentiele vriendinnen zag. Ik heb hem er zelfs meerdere keren mee geconfronteerd. Maar geloof me, of het nu zo is of niet, je wordt er niet beter van om het te weten en het gaat de feiten ook niet veranderen.
Ook bij ons was er tot dik een jaar geleden niets aan de hand. We waren prima gelukkig ook met de kinderen. Ook ik heb me maanden lang af lopen vragen 'hoe, wat, waarom, ik snap het niet'. Maar uiteindelijk schiet je er niets mee op. Als de één weg wil omdat de gevoelens zijn verdwenen, overtuig je hem toch niet met argumenten. Dan kun je maar beter proberen te accepteren wat er gaat gebeuren en ervoor zorgen dat je sterk bent. Ik weet dat klinkt nu misschien wel veel te makkelijk en dat heeft ook tijd nodig, maar geloof me, dat punt ga jij ook bereiken.
donderdag 21 oktober 2010 om 13:24
Ja daar hou ik ook zeker wel rekening mee. Maar tot nu toe denken we beide hetzelfde erover, dat we willen proberen alles in goede orde af te handelen. Tot op heden hebben wij ook nog GEEN ruzie gehad.
Wat wel scheelt is dat mijn man de deur uit is. toevallig komt hij vanavond en blijft hij ook slapen, maar het is ook zijn huis en tot nu toe vind ik dat prima.
Ja wat dat financieel betreft ik merk nu al dat hij daar best zakelijk in is, dat komt misschien ook, omdat hij zo van geld houdt en leuke spullen.
Maar ik wil eerst kijken wat mijn rechten zijn en waar je op moet letten.
Inderdaad ik heb momenten dat ik even instort en inderdaad probeer te begrijpen wat er fout is gegaan, maar dan lijkt het wel of ik een stem hoor die zegt kom op. Niet zo zielig doen. Je hebt 2 lieve kinderen waar je voor moet zijn. Hij kiest ervoor om weg te gaan (denkt het misschien ergens anders beter te krijgen) dan moet hij dat maar doen. En ik zal laten zien dat ik een sterke vrouw ben die goed voor haar kinderen en voor zichzelf kan zorgen. En ook haar eigen boontjes kan doppen. Soms wel makkelijker gezegt dan gedaan, maar toch.
Wat wel scheelt is dat mijn man de deur uit is. toevallig komt hij vanavond en blijft hij ook slapen, maar het is ook zijn huis en tot nu toe vind ik dat prima.
Ja wat dat financieel betreft ik merk nu al dat hij daar best zakelijk in is, dat komt misschien ook, omdat hij zo van geld houdt en leuke spullen.
Maar ik wil eerst kijken wat mijn rechten zijn en waar je op moet letten.
Inderdaad ik heb momenten dat ik even instort en inderdaad probeer te begrijpen wat er fout is gegaan, maar dan lijkt het wel of ik een stem hoor die zegt kom op. Niet zo zielig doen. Je hebt 2 lieve kinderen waar je voor moet zijn. Hij kiest ervoor om weg te gaan (denkt het misschien ergens anders beter te krijgen) dan moet hij dat maar doen. En ik zal laten zien dat ik een sterke vrouw ben die goed voor haar kinderen en voor zichzelf kan zorgen. En ook haar eigen boontjes kan doppen. Soms wel makkelijker gezegt dan gedaan, maar toch.
donderdag 21 oktober 2010 om 13:33
SVM, ik heb ook in je andere topic gereageerd.
Begin met het maken van kopien van belangrijke financiële zaken. Dus van hypotheekaktes, pensioenen, verzekeringen bankzaken e.d.. Als jouw man deze papieren, om wat voor reden dan ook, meeneemt heb jij nog de kopiën waarop je terug kunt vallen.
Je hebt de verkoop van de woning. Zit hier onder- of overwaarde op? Kan je man je uitkopen? Bij onderwaarde moet je hem betalen.
Er dient een ouderschapsplan opgesteld te worden. Hoe gaan jullie de zorg regelen e.d.
Alimentatie, sowieso voor de kinderen, maar ook voor jouw. Hoewel je dat misschien niet wilt kan het zijn dat je man dit wel moet betalen. Met name als jij onder bijstandsniveau uitkomt. Of je zult meer moeten gaan werken.
Mediation is een mogelijkheid, maar laat het convenant altijd toetsen bij je eigen advocaat. Het gebeurd te vaak dat een dergelijk convenant vooral voor 1 partij heel gunstig is. Je kunt ook vast voorlopige voorzingen aanvragen. Jij kunt dan met de kinderen in het huis blijven wonen, je man dient dan tijdelijk elders te verblijven.
Maar neem eerst rust. Zet voor jezelf zaken op een rijtje. Bespreek dit met je man. Zeg tegen hem dathij hier al tijden met bezig is en het voor jou als donderslag bij heldere hemel komt en je dus even tijd nodig hebt om aan het idee te wennen. Laat je vooral niet opjagen.
Begin met het maken van kopien van belangrijke financiële zaken. Dus van hypotheekaktes, pensioenen, verzekeringen bankzaken e.d.. Als jouw man deze papieren, om wat voor reden dan ook, meeneemt heb jij nog de kopiën waarop je terug kunt vallen.
Je hebt de verkoop van de woning. Zit hier onder- of overwaarde op? Kan je man je uitkopen? Bij onderwaarde moet je hem betalen.
Er dient een ouderschapsplan opgesteld te worden. Hoe gaan jullie de zorg regelen e.d.
Alimentatie, sowieso voor de kinderen, maar ook voor jouw. Hoewel je dat misschien niet wilt kan het zijn dat je man dit wel moet betalen. Met name als jij onder bijstandsniveau uitkomt. Of je zult meer moeten gaan werken.
Mediation is een mogelijkheid, maar laat het convenant altijd toetsen bij je eigen advocaat. Het gebeurd te vaak dat een dergelijk convenant vooral voor 1 partij heel gunstig is. Je kunt ook vast voorlopige voorzingen aanvragen. Jij kunt dan met de kinderen in het huis blijven wonen, je man dient dan tijdelijk elders te verblijven.
Maar neem eerst rust. Zet voor jezelf zaken op een rijtje. Bespreek dit met je man. Zeg tegen hem dathij hier al tijden met bezig is en het voor jou als donderslag bij heldere hemel komt en je dus even tijd nodig hebt om aan het idee te wennen. Laat je vooral niet opjagen.
donderdag 21 oktober 2010 om 14:12
Bedankt voor je info.
Nou dan heb ik heel wat kopien te maken. Ik heb wel al veel belangrijke zaken gemaild naar iemand over hypotheek enz enz. Met daarbij ook klantnr enz.
Hij wil graag in de woning blijven wonen als dit kan. We laten het huis nog taxeren, want er zit nu waarschijnlijk onderwaarde op ivm verbouwing en daarvoor extra hypotheek. Dus verkoop zal niet goed zijn voor ons beide.
Ik ben druk aan het kijken of ik een goede huurwoning kan vinden, dan weet ik ook wat daar de kosten voor zullen zijn dus kan ik een beter financieel beeld maken voor mezelf en de kinderen. Daarbij wil ik nog wel part time blijven werken zo'n 24 uur in week, maar omdat ik ga verhuizen zal ik nieuwe werk moeten gaan zoeken.
Nou mijn man mag best voor mij betalen. Hij wil bij mij weg en hij heeft een hele goede baan, dus hij kan dat best betalen.
Ik laat zeker dingen goed uitzoeken (ben ik al mee bezig) Hij is nu ergens anders, maar hij denkt zelf dat hij hier weer kan gaan wonen als het hem uit komt, dus ik ga dit ook goed navragen. Niet dat we nu ruzie hebben, maar dat wil voorkomen dus dan lijkt het mij beter dan hij hier niet woont.
Ik probeer rust te nemen, maar wel moeilijk want er spookt van alles door mijn hoofd. Vooral goede woonruimte, zodat ik straks ook goed opnieuw kan beginnen met de kinderen.
Nou dan heb ik heel wat kopien te maken. Ik heb wel al veel belangrijke zaken gemaild naar iemand over hypotheek enz enz. Met daarbij ook klantnr enz.
Hij wil graag in de woning blijven wonen als dit kan. We laten het huis nog taxeren, want er zit nu waarschijnlijk onderwaarde op ivm verbouwing en daarvoor extra hypotheek. Dus verkoop zal niet goed zijn voor ons beide.
Ik ben druk aan het kijken of ik een goede huurwoning kan vinden, dan weet ik ook wat daar de kosten voor zullen zijn dus kan ik een beter financieel beeld maken voor mezelf en de kinderen. Daarbij wil ik nog wel part time blijven werken zo'n 24 uur in week, maar omdat ik ga verhuizen zal ik nieuwe werk moeten gaan zoeken.
Nou mijn man mag best voor mij betalen. Hij wil bij mij weg en hij heeft een hele goede baan, dus hij kan dat best betalen.
Ik laat zeker dingen goed uitzoeken (ben ik al mee bezig) Hij is nu ergens anders, maar hij denkt zelf dat hij hier weer kan gaan wonen als het hem uit komt, dus ik ga dit ook goed navragen. Niet dat we nu ruzie hebben, maar dat wil voorkomen dus dan lijkt het mij beter dan hij hier niet woont.
Ik probeer rust te nemen, maar wel moeilijk want er spookt van alles door mijn hoofd. Vooral goede woonruimte, zodat ik straks ook goed opnieuw kan beginnen met de kinderen.
donderdag 21 oktober 2010 om 14:21
Hier ook midden in de scheiding. Hier liep het wederzijds niet lekker meer en zaten we in relatietherapie. Alleen kwam ik er achter dat hij intussen al iemand had leren kennen (vond een hotelbevestiging...had een uitje met haar gepland?!). Dat was de genadeklap. Zijn affaire is inmiddels over overigens maar hij heeft wel alweer een nieuwe...
We zijn intussen een paar maanden onderweg in onze scheiding, maar het is een soort koordansen boven een bak eieren hoor. Emotioneel slopend. Zicht op een huis heb ik nog steeds niet. Hij wil in ons huis blijven.
We hebben ook twee kleine kinderen..willen een soort co ouderschap maar ik heb ze dan wel iets meer dan hij.
Bij de mediator gaat het redelijk. Wel heeft hij al meerdere keren geroepen dat hij vind dat hij aan het kortste eind trekt en dat hij niet meer mee gaat, maar ik heb nog hoop dat we het daar allemaal kunnen afronden. Uiteindelijk moet je je leven lang samen verder als ouders...
Hoe staat hij erin wat betreft de kinderen? Wij hebben bv de afspraak dat we enigsinds bij elkaar in de buurt blijven wonen voor de kinderen..hij wil ook geen weekendvader zijn
Sterkte!!!!!!
het is waardeloos allemaal maar we schijnen hier ook wel weer doorheen te komen..
We zijn intussen een paar maanden onderweg in onze scheiding, maar het is een soort koordansen boven een bak eieren hoor. Emotioneel slopend. Zicht op een huis heb ik nog steeds niet. Hij wil in ons huis blijven.
We hebben ook twee kleine kinderen..willen een soort co ouderschap maar ik heb ze dan wel iets meer dan hij.
Bij de mediator gaat het redelijk. Wel heeft hij al meerdere keren geroepen dat hij vind dat hij aan het kortste eind trekt en dat hij niet meer mee gaat, maar ik heb nog hoop dat we het daar allemaal kunnen afronden. Uiteindelijk moet je je leven lang samen verder als ouders...
Hoe staat hij erin wat betreft de kinderen? Wij hebben bv de afspraak dat we enigsinds bij elkaar in de buurt blijven wonen voor de kinderen..hij wil ook geen weekendvader zijn
Sterkte!!!!!!
het is waardeloos allemaal maar we schijnen hier ook wel weer doorheen te komen..
donderdag 21 oktober 2010 om 14:30
Jeetje zeg ook erg heftig.
Ja inderdaad hoe lang duurt een scheiding. als je inderdaad maar voor jezelf een nieuwe en vooral na te vredenheid een woonruimte heb voor jou en de kids. Daar denk ik nu wel heel erg aan. Omdat ik dat dan als iets positiefs zie.
Mijn man snapt wel dat ik graag terug wil naar mijn oude woonplaats of daar in de buurt. Co ouderschap wil hij niet (lukt hem ook niet met zijn werk) Maar het zal denk ik zo gaan om het weekend bij hem en half of half in de vakantie's als ze straks naar school gaan. Maar ja dat moeten we nog bespreken.
Als ik veel mensen mag geloven en ook collega's die dit in het verleden hebben mee gemaakt (vrouwen) komt het ook wel weer goed en die zijn alweer gelukkig met iemand anders of getrouwd. Nu weet ik niet of ik dat ooit nog eens zal doen, maar ja ik ben nog jong.
Ja inderdaad hoe lang duurt een scheiding. als je inderdaad maar voor jezelf een nieuwe en vooral na te vredenheid een woonruimte heb voor jou en de kids. Daar denk ik nu wel heel erg aan. Omdat ik dat dan als iets positiefs zie.
Mijn man snapt wel dat ik graag terug wil naar mijn oude woonplaats of daar in de buurt. Co ouderschap wil hij niet (lukt hem ook niet met zijn werk) Maar het zal denk ik zo gaan om het weekend bij hem en half of half in de vakantie's als ze straks naar school gaan. Maar ja dat moeten we nog bespreken.
Als ik veel mensen mag geloven en ook collega's die dit in het verleden hebben mee gemaakt (vrouwen) komt het ook wel weer goed en die zijn alweer gelukkig met iemand anders of getrouwd. Nu weet ik niet of ik dat ooit nog eens zal doen, maar ja ik ben nog jong.
donderdag 21 oktober 2010 om 14:38
@svm: waarom wil jouw man eigenlijk in het huis blijven en laat hij jou en de kinderen daar voorlopig niet zitten? Als hij toch wil verhuizen op den duur, lijkt me dat niet meer dan fair. Heb jij iig rust totdat je iets hebt gevonden in de plaats waar je naar toe wilt.
@Kkaat, hmmm een ander in het spel lijkt me inderdaad vreselijk. En zo te horen is de afwikkeling verder ook niet erg makkelijk. Sterkte iig!
@Kkaat, hmmm een ander in het spel lijkt me inderdaad vreselijk. En zo te horen is de afwikkeling verder ook niet erg makkelijk. Sterkte iig!
