Postnatale depressie????

06-10-2010 12:37 79 berichten
Alle reacties Link kopieren
Lieve mensen,



Ik heb een kindje van 5 weken. En ik ben hier heel blij mee maar ik voel mij vreselijk. Ik huil om alles en ik ben superonzeker. Ik slaap bijna niet omdat ik bang ben voor wiegendood en ik durf 's avonds nergens alleen naartoe. Op het consultatiebureau zeiden ze dat ze bang zijn dat ik een postnatale depresse kan krijgen.

Wat is dit en wie heeft dit ook gehad???
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor dit topic. Ik herken gelukkig niet alles wat je beschrijft, maar helaas wel te veel naar mijn zin. Misschien toch ook maar eens naar de huisarts stappen...



Heel veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Hoe ging het bij de huisarts?





opgoedgeluk: op naar de huisarts!
Alle reacties Link kopieren
Nou lieve mensen,



Ik ben gisteren bij de huisarts geweest en ik heb mijn verhaal gedaan. Ik heb er wel 3kwartier gezeten.

Ik heb zitten janken joh. Ik had me juist voorgenomen om dat niet te doen maar ja.

Ik ben uiteindelijk doorverwezen naar een psycholoog. Hij/zij kan mij helpen om dingen weer in een beter daglicht te zien.

Ik hoop dat ik de kracht heb om maandag meteen een afspraak te maken. Ik vind het wel eng om met een vreemd iemand in gesprek te gaan. Kent iemand een aardige psy in Utrecht?????
Alle reacties Link kopieren
Bubbles, wat goed en wat fijn. Ik hoop dat je een goede klik maakt (helaas, ik ken niemand in Utreg). Let goed op jezelf hoor en hou zelf goed in de gaten of je het idee hebt dat de psy. doorheeft wat er speelt. Ik speelde ondanks aangeven kennelijk toch nog te goed weer, waardoor niemand de ernst inzag (o.k. ze heeft het moeilijk, o.k. ze heeft het zwaar, maar dat heeft elke moeder wel eens). Ik had verdomme met mijn vuist op tafel moeten slaan. Maar ja, als je je zo voelt, neem je bijna alles wel aan van anderen, want die zullen het wel weten.



Dus, let goed op jezelf hoor meid! En verder, het komt goed, Echt waar. Alleen moet je eerst deze dikke modderzooi door. En daar krijg je nu als het goed is hulp bij.
Alle reacties Link kopieren
Goed van je Bubbles! Ik herken wat je schrijft en in mijn ervaring hoort het erbij dat je overal tegen op ziet. (Naar de HA, bellen voor een afspraak met de psychologe etc.)



Misschien kan je met je zus of man afspreken om ook de psycholoog samen te bellen en vragen of er een van twee met je mee gaat naar die afspraak?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
ik was ook bang dat ik een pnd had, maar bij mij was het mijn schildklier. wel heel veel overeenkomsten.



wil niet zeggen dat jij dit ook hebt, maar zou willen dat iemand mij eerder hierop gewezen had, dat dit ook nog bestond.
Alle reacties Link kopieren
hallo bubblesx



je bent goed bezig om hulp te krijgen voor jezelf maar het is idd niet makkelijk om dan te zoeken naar de juiste persoon om je verhaal bij kwijt te kunnen. Ik ben een begeleiding opgestart omdat zoveel vrouwen dat moeilijk vinden en ik het toendertijd toen ikzelf klachten had, helemaal niet durfde. Wat fijn dat je naaste familie hebt die er voor je is, erg belangrijk! Ik weet van psychologes/instanties in of in de buurt van utrecht maar je kunt er ook zelf op googelen. Let er goed op dat je een klik met de betreffende persoon hebt. En de oorzaak is niet iets van alleen maar tussen de oren maar ook een combi met fysiek! hoe zorg jij voor jezelf zeker nu met een kleintje erbij? kijk er eens naar. succes en groetjes
Alle reacties Link kopieren
hoi destrijder,



Je zegt dat je wel iets weet van psychologen in utrecht.

Kun je mij iemand aanraden? Ik vind dt al doodeng dus als je iemand kent???
Misschien kun je even je huisarts bellen om te vragen of zij veel contact met iemand hebben? Meestal kennen ze wel iemand.



Het lijkt me ook handig om te vragen wat voor soort therapeut het is. Met een ouderwetse psychoanalyticus schiet je niet zo veel op, iemand die aan cognitieve therapie doet waarschijnlijk wel.



Het is wel belangrijk dat het klikt met de therapeut. Mocht je na het eerste gesprek een vervelend gevoel over die persoon hebben, zoek dan even verder. Dat is helemaal niet gek, je moet je zo veilig voelen dat je je hele hebben en houwen op tafel gooit.
Alle reacties Link kopieren
heeft de ha geen tips gegeven? er is trouwens ook een startpagina-postpartum waar veel op staat. ik weet van altrecht en indigo en www.psychologe-utrecht.com Googel eens op postnatale of postpartum depressie praktijk utrecht enzo.



niet huiverig zijn. er zijn nou eenmaal momenten in ons leven die een enorme impact kunnen hebben zoals het krijgen van een kindje. bij elke andere gebeurtenis volg je een cursus o.i.d. maar dat heb je hier niet mee. Andere mensen die meer ervaring hebben of (professioneel) een andere kijk op de psyche kunnen je veel uitleggen waar je echt bij gebaat kunt zijn. Twijfel je of je fysiek oke bent laat dan via je ha je bloed prikken op een B12 tekort of een schildklierstoornis
Alle reacties Link kopieren
Slik je misschien anticonceptie? Diverse vrouwen uit mijn omgeving met een PPD zijn gestopt hiermee en daarmee was de depressie verleden tijd.
Alle reacties Link kopieren
Allereerst even vanaf de computer een hart onder de riem! Wat kan het heftig zijn he, om je eigen gevoelens niet te herkennen!? Wat goed dat je op zoek gaat naar steun en hulp! Het gaat over, het komt goed echt waar!



Ik wil je de tip geven om te googelen op Eileen Engels (hoop dat dit niet wordt opgevat als reclame). Zij begeleid mensen via telefoon en internet. Dan is de drempel misschien wat minder groot.. Kijk maar even of het wat voor je is.

Hoe dat ook hoop ik dat je snel ruggesteun krijgt. Zet 'm op!!
Alle reacties Link kopieren
Algemeen bloedbeeld laten onderzoeken kan nooit kwaad. Een stevige bloedarmoede in combinatie met een PPD maakt alles alleen nog maar zwaarder bijvoorbeeld. En het komt nogal eens voor dat een vrouw na een zwangerschap tekorten heeft van het een of ander. Dus misschien iets om in je achterhoofd te houden, tesamen met je zoektocht naar een hulpverlener.
Alle reacties Link kopieren
Ja, trouwens ook erg eens met de mensen die benadrukken dat ook fysieke dingen moeten worden bekeken! Schildklierwerking nakijken en de dingen die schrijfster hierboven noemt...
Alle reacties Link kopieren
Eileen Engels is super, heeft mij ook geholpen!
Alle reacties Link kopieren
Hallo lieve mensen,



Ik heb even een tijdje niet gereageerd omdat ik een paar klotedagen achter de rug heb.

Ik kan maar niet stoppen met janken. Ik word gek va de negatieve verhalen uit het nieuws, een zwager die kanker heeft hebben we net gehoord. Jeetje wat een leven. Er kan dus zomaar iets met je gebeuren! Ik word gek door de gedachte dat ik of mijn man zomaar ziek zou worden. Wie moet er in godsnaam voor mijn lieve zoontje zorgen?

heeft iemand ervarig met een voogd aanstellen??? Hoe gaat dat in zijn werk???
Alle reacties Link kopieren
Bubblesx, alles op z'n tijd. Een goede vraag natuurljk en ook zeker iets om eens op te pakken en te regelen. Maar stel je gezondheid nu even op de eerste plaats. Heb je al een belletje gedaan naar een mogelijke psych?
Alle reacties Link kopieren
Nee want ik durf niet zo goed. Ik weet dat ik het moet doen maar ik kan mij zelf er niet toe aanzetten.

Ik kan het niet zelf oplossen blijkbaar en dat zit mij vreselijk dwars. Verdorie zeg. waarom moet dit nou zo?
Alle reacties Link kopieren
Een goede psycholoog kan wonderen doen. Maar bij mij heeft mijn eigen instelling alles veranderd.



In december 2006 krijg ik na 6 maanden zwangerschap een depressie/psychose. Maart 2007 is zoon geboren. En einde maart 2007 ben ik verplicht opgenomen geweest. Ik bleef maar wanen.



Het heeft uiteindelijk tot september 2009 geduurd eer ik weer de oude was. En sinds juli dit jaar werk ik weer en ik kan ik mijn werk houden.



Neem nog altijd antipysychotica. En ben niet van plan om ermee te stoppen.



Heb er eindelijk ook vrede mee kunnen nemen dat nog een kind krijgen niet raadzaam is voor mijn eigen gezondheid.
Alle reacties Link kopieren
quote:Bubblesx schreef op 17 oktober 2010 @ 16:03:

Hallo lieve mensen,



Ik heb even een tijdje niet gereageerd omdat ik een paar klotedagen achter de rug heb.

Ik kan maar niet stoppen met janken. Ik word gek va de negatieve verhalen uit het nieuws, een zwager die kanker heeft hebben we net gehoord. Jeetje wat een leven. Er kan dus zomaar iets met je gebeuren! Ik word gek door de gedachte dat ik of mijn man zomaar ziek zou worden. Wie moet er in godsnaam voor mijn lieve zoontje zorgen?

heeft iemand ervarig met een voogd aanstellen??? Hoe gaat dat in zijn werk???Niet panikeren en doemdenken. Ik deed dit ook. Ik denk dat het echt raadzaam is dat je een goede psycholoog/psychiater opzoekt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Bubblesx schreef op 18 oktober 2010 @ 09:48:

Nee want ik durf niet zo goed. Ik weet dat ik het moet doen maar ik kan mij zelf er niet toe aanzetten.

Ik kan het niet zelf oplossen blijkbaar en dat zit mij vreselijk dwars. Verdorie zeg. waarom moet dit nou zo?



Begrijpelijk Bubblesx. Alleen is dat nou juist wat je NIET gaat helpen. Want zonder zelf die hulpvraag uit te spreken, is er geen psycholoog op de wereld bekend met jou. Met andere woorden, er komt niet op een dag iemand aanbellen om te vragen of je misschien hulp nodig hebt. Tenzij je al zo ver heen bent dat je door familie en vrienden gebracht moet worden, maar dan heb je het over een opname oid.



Jij hebt hulp nodig! Edit, jij wilt hulp (want je wilt je beter voelen toch?). Lukt het je niet alleen, vraag dan ajb je vriend/man/moeder/zus/broer/beste vriend of wie dan ook om samen een afspraak met je te maken en desnoods er samen heen te gaan.



Maar jouw problemen gaat niet als sneeuw voor de zon weg als je zelf niet je hand uitsteekt en hulp vraagt. Het feit dat je het zo graag zelf wilt doen, zegt waarschijnlijk ook wel iets over de aard van je probleem.



Dus, ajb, vraag iemand vertrouwd om je erbij te helpen, maar doe het wel. Voor jezelf en voor je kindje!
Alle reacties Link kopieren
Een verwaarloosde depressie kan uitmonden in een psychose als je niks doet. Hoeft niet, maar kan wel. Zorg dat het niet zover hoeft te komen.
Alle reacties Link kopieren
Volledig akkoord met schouderklopje. Zelf had ik tijdens mijn zwangerschap een depressie en kwam bij de verkeerde psychiater terecht. Die zei me dat ik mijn gedachten best niet zei tegen mijn gyn. Dus ik niet meer naar de psychiater gegaan, omdat ik schrik had dat hij het ging zeggen tegen de gyn.



En toen ook een psychose gehad, had beter naar een andere psychiater uitgekeken en alles verteld tegen mijn gyn. Was zover dat ik gewoon een andere gyn koos.



Jammer genoeg woon ik niet in NL maar wel in BE en daar weet ik een zeer goede psychiater die kan helpen bij postnatale problematiek. Ga nog steeds na 4 jaar bij haar op consultatie ter opvolging.
Alle reacties Link kopieren
Bubbletje, pak die telefoon en bel! Jij bent juist degene die het op kan lossen. Door hulp te zoeken, door die stap te zetten. Dat is het dapperste en moeilijkste wat je kunt doen. Geef jezelf en je kindje, je gezin, die kans.



Er zijn veel meer mensen die je willen en kunnen helpen dan je denkt. En weet je, je hebt de moeilijkste stap al genomen. Aan jezelf, de huisarts en je zus toe geven dat het niet meer gaat. Je man, of zus willen je vast helpen om de drempel over te gaan en te bellen. Vraag of er iemand naast je wil zitten zodat je er niet meer onder uit kunt.



En wees trots op jezelf dat je deze stappen neemt!
Alle reacties Link kopieren
Hoe gaat het Bubblesx?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven