Relaties
alle pijlers
Eigenlijk heel alleen
dinsdag 26 oktober 2010 om 00:49
Ik weet niet zeker of het op relaties past, of meer op psyche...
Op één of andere manier wil 't niet vlotten in de liefde. Mannen willen graag een leuke vriendschap met mij, of ze willen seks - of toevallig allebei. Maar een relatie, nee, dat wordt 'm op één of andere manier niet.
Als ik vrienden vraag of zij weten waarom ik geen 'relatiemateriaal' ben, krijg ik te horen dat ik 'gewoon pech heb gehad', 'dat ze het ook niet weten', 'dat ik juist zo'n leuke meid ben'. Maar ja, zelf zien ze me ook gewoon als vriend en niet als relatiemateriaal.
Ik ben niet lelijk, niet wanhopig en ook niet vreselijk op zoek. Maar zo langzaamaan breekt het me echt op. Als dit zo doorgaat, blijf ik gewoon alleen - en dat doet best pijn eigenlijk.
Het is te makkelijk om te zeggen 'dat ik de juiste nog niet ben tegengekomen'. Anderen hebben makkelijk relaties, bij mij gebeurt het gewoon niet. Zelfs al gaat zo'n relatie fout, dan nog zijn ze een tijd samen met iemand en hebben ze een leuke tijd. Ik heb dat gewoon niet.
Ik heb leuke vrienden en leuke familie, ik geloof ook zeker dat mijn familie wel van me houdt - maar het doet pijn dat er niemand is die gewoon van me houdt, die er voor mij is (en ik voor hem).
Ik heb altijd het idee gehad dat ik ooit wil trouwen, maar misschien moet ik mijn hele toekomst beeld maar bijstellen en me erbij neerleggen dat ik nu eenmaal alleen ben en daardoor af en toe eenzaam. Ik weet het gewoon niet meer.
Ik vind mezelf best leuk en anderen vinden mij ook best leuk, maar niet als relatie.
Ex bedacht ook dat ie me meer als goede vriend zag waar hij toevallig fijn mee kon neuken, en niet zozeer als 'relatie' of 'zijn vriendin'. (Is al een tijd uit trouwens.)
Ik ben het zat om altijd maar de oh-zo-goede vriend te zijn, of enkel neukmateriaal, of what the heck, eens allebei tegelijk.
Vrienden om mij heen gaan steeds meer settelen. Relatie, samenwonen, trouwen, kindje... En ik, ik blijf alleen.
Nu gaat het nog wel redelijk omdat ik leuke vrienden om me heen heb, maar die contacten worden natuurlijk uiteindelijk minder naarmate zij zich meer settelen. En dan blijf ik over.
Ik heb het er op het moment gewoon echt zwaar mee eigenlijk. Straks blijft het zo, dan ga ik eenzaam dood. Niet een fijn vooruitzicht.
Ik zie het nu echt somber in. Waarom lukt het mij niet in een relatie?
Op één of andere manier wil 't niet vlotten in de liefde. Mannen willen graag een leuke vriendschap met mij, of ze willen seks - of toevallig allebei. Maar een relatie, nee, dat wordt 'm op één of andere manier niet.
Als ik vrienden vraag of zij weten waarom ik geen 'relatiemateriaal' ben, krijg ik te horen dat ik 'gewoon pech heb gehad', 'dat ze het ook niet weten', 'dat ik juist zo'n leuke meid ben'. Maar ja, zelf zien ze me ook gewoon als vriend en niet als relatiemateriaal.
Ik ben niet lelijk, niet wanhopig en ook niet vreselijk op zoek. Maar zo langzaamaan breekt het me echt op. Als dit zo doorgaat, blijf ik gewoon alleen - en dat doet best pijn eigenlijk.
Het is te makkelijk om te zeggen 'dat ik de juiste nog niet ben tegengekomen'. Anderen hebben makkelijk relaties, bij mij gebeurt het gewoon niet. Zelfs al gaat zo'n relatie fout, dan nog zijn ze een tijd samen met iemand en hebben ze een leuke tijd. Ik heb dat gewoon niet.
Ik heb leuke vrienden en leuke familie, ik geloof ook zeker dat mijn familie wel van me houdt - maar het doet pijn dat er niemand is die gewoon van me houdt, die er voor mij is (en ik voor hem).
Ik heb altijd het idee gehad dat ik ooit wil trouwen, maar misschien moet ik mijn hele toekomst beeld maar bijstellen en me erbij neerleggen dat ik nu eenmaal alleen ben en daardoor af en toe eenzaam. Ik weet het gewoon niet meer.
Ik vind mezelf best leuk en anderen vinden mij ook best leuk, maar niet als relatie.
Ex bedacht ook dat ie me meer als goede vriend zag waar hij toevallig fijn mee kon neuken, en niet zozeer als 'relatie' of 'zijn vriendin'. (Is al een tijd uit trouwens.)
Ik ben het zat om altijd maar de oh-zo-goede vriend te zijn, of enkel neukmateriaal, of what the heck, eens allebei tegelijk.
Vrienden om mij heen gaan steeds meer settelen. Relatie, samenwonen, trouwen, kindje... En ik, ik blijf alleen.
Nu gaat het nog wel redelijk omdat ik leuke vrienden om me heen heb, maar die contacten worden natuurlijk uiteindelijk minder naarmate zij zich meer settelen. En dan blijf ik over.
Ik heb het er op het moment gewoon echt zwaar mee eigenlijk. Straks blijft het zo, dan ga ik eenzaam dood. Niet een fijn vooruitzicht.
Ik zie het nu echt somber in. Waarom lukt het mij niet in een relatie?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 23:35
Wat een leuke reacties weer!
Dank jullie wel!
Nevanka, wat fjin dat je weer nader tot elkaar bent gekomen. Je eenzaam voelen ín een relatie, lijkt me nog lastiger dan je soms eenzaam voelen als single..
Yhabibi, ook van jou een fijne reactie. Het 'drukke leven' is herkenbaar, daarmee heb je wellicht best wel een punt! Ik heb niet alle idealen overboord gegooid hoor, bepaalde normen&waarden vind ik bijzonder belangrijk.
Aninha, ik begrijp wat je bedoelt, maar ik kleed en beweeg me zeker wel vrouwelijk. Dat krijg ik ook regelmatig te horen . En mijn baan opgeven en inruilen voor iets 'dienstbaarders' oid gaat me nét iets te ver . Wellicht schrikt mijn zelfstandigheid wel af.
Ik hou trouwens van flirten en ik doe dat ook geregeld (onschuldig flirten, dat dan weer wel.)
Ik weet niet meer wie het vroeg zo uit mijn hoofd, maar diegenen die seks wilden, dat waren idd of scharrels, of ik wilde niet .
Ook alle anderen hartstikke bedankt, er staan super reacties tussen en wat fijn dat anderen het ook herkennen. (Nou ja, niet fijn dat er meer zijn die zich zo voelen, maar jullie snappen wat ik bedoel...)
En ja, ik ben weer een beetje uitgehuild. Voelde me vandaag nog wel rot, maar iig weer iets beter!
Al met al is het leven best mooi natuurlijk. Het zou alleen wellicht nóg mooier kunnen zijn als je het kan delen met iemand.
Dank jullie wel!
Nevanka, wat fjin dat je weer nader tot elkaar bent gekomen. Je eenzaam voelen ín een relatie, lijkt me nog lastiger dan je soms eenzaam voelen als single..
Yhabibi, ook van jou een fijne reactie. Het 'drukke leven' is herkenbaar, daarmee heb je wellicht best wel een punt! Ik heb niet alle idealen overboord gegooid hoor, bepaalde normen&waarden vind ik bijzonder belangrijk.
Aninha, ik begrijp wat je bedoelt, maar ik kleed en beweeg me zeker wel vrouwelijk. Dat krijg ik ook regelmatig te horen . En mijn baan opgeven en inruilen voor iets 'dienstbaarders' oid gaat me nét iets te ver . Wellicht schrikt mijn zelfstandigheid wel af.
Ik hou trouwens van flirten en ik doe dat ook geregeld (onschuldig flirten, dat dan weer wel.)
Ik weet niet meer wie het vroeg zo uit mijn hoofd, maar diegenen die seks wilden, dat waren idd of scharrels, of ik wilde niet .
Ook alle anderen hartstikke bedankt, er staan super reacties tussen en wat fijn dat anderen het ook herkennen. (Nou ja, niet fijn dat er meer zijn die zich zo voelen, maar jullie snappen wat ik bedoel...)
En ja, ik ben weer een beetje uitgehuild. Voelde me vandaag nog wel rot, maar iig weer iets beter!
Al met al is het leven best mooi natuurlijk. Het zou alleen wellicht nóg mooier kunnen zijn als je het kan delen met iemand.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
woensdag 27 oktober 2010 om 01:09
quote:Gamayun schreef op 26 oktober 2010 @ 23:35:
Aninha, ik begrijp wat je bedoelt, maar ik kleed en beweeg me zeker wel vrouwelijk. Dat krijg ik ook regelmatig te horen . En mijn baan opgeven en inruilen voor iets 'dienstbaarders' oid gaat me nét iets te ver . Wellicht schrikt mijn zelfstandigheid wel af.
Dat zou ik ook zeker niet doen!!
Bedoel natuurlijk meer te zeggen dat niet alle mannen dat kunnen hebben, maar als ze zelf een vergelijkbare goede baan hebben zal het sowieso geen probleem zijn lijkt me...
Touwens, als ik naar zo'n programma kijk als dat van Bridget Maasland (op zoek naar n vent of zo) en zij zich maar blijft afvragen, oh, ik ben mooi, ik ben rijk, waarom vind ik nou niemand, dan denk ik echt: omdat je gewoon een bitch bent! Gewoon níet aardig, of lief, of zacht, of gevoelig (=óók vrouwelijk!). En bitchy vinden mannen wel leuk voor seks, maar niet voor de moeder van hun kinderen.. denk ik..
Aninha, ik begrijp wat je bedoelt, maar ik kleed en beweeg me zeker wel vrouwelijk. Dat krijg ik ook regelmatig te horen . En mijn baan opgeven en inruilen voor iets 'dienstbaarders' oid gaat me nét iets te ver . Wellicht schrikt mijn zelfstandigheid wel af.
Dat zou ik ook zeker niet doen!!
Bedoel natuurlijk meer te zeggen dat niet alle mannen dat kunnen hebben, maar als ze zelf een vergelijkbare goede baan hebben zal het sowieso geen probleem zijn lijkt me...
Touwens, als ik naar zo'n programma kijk als dat van Bridget Maasland (op zoek naar n vent of zo) en zij zich maar blijft afvragen, oh, ik ben mooi, ik ben rijk, waarom vind ik nou niemand, dan denk ik echt: omdat je gewoon een bitch bent! Gewoon níet aardig, of lief, of zacht, of gevoelig (=óók vrouwelijk!). En bitchy vinden mannen wel leuk voor seks, maar niet voor de moeder van hun kinderen.. denk ik..
woensdag 27 oktober 2010 om 01:14
quote:Yhabibi schreef op 26 oktober 2010 @ 23:23:
Aninha,
Jij bent een vrouw naar m'n hart.
En het flirten hier is ook al niet veel soeps. Als je hier over straat loopt, dan kijken ze allemaal stuurs voor zich uit. Of ze zijn via hun mobieltje bezig met hun vriendinnen (onder andere elkaar wijs maken dat mannen vallen op vrouwen in een trui op spijkerbroek met een paar legerkistjes, Yuck). Echt geen leven in de brouwerij.
Maar ja, ik heb van een salsa-vriendin dan ook te horen gekregen dat ik hier niet thuishoor... Misschien moet ik toch ook maar verhuizen.Jaa, waar is de passie!! hahaha.. zal wel met t weer te maken hebben
Aninha,
Jij bent een vrouw naar m'n hart.
En het flirten hier is ook al niet veel soeps. Als je hier over straat loopt, dan kijken ze allemaal stuurs voor zich uit. Of ze zijn via hun mobieltje bezig met hun vriendinnen (onder andere elkaar wijs maken dat mannen vallen op vrouwen in een trui op spijkerbroek met een paar legerkistjes, Yuck). Echt geen leven in de brouwerij.
Maar ja, ik heb van een salsa-vriendin dan ook te horen gekregen dat ik hier niet thuishoor... Misschien moet ik toch ook maar verhuizen.Jaa, waar is de passie!! hahaha.. zal wel met t weer te maken hebben
woensdag 27 oktober 2010 om 01:22
En nog even off-topic (wat ik me nu al langere tijd afvraag over Nederland en/of Noord-Europa/VS): wat is dat toch met dat de hele tijd druk móeten zijn?? Als je niet iedere minuut van je leven iets te doen hebt, vinden mensen je maar lui en kansloos (of mensen krijgen een schuldgevoel als ze eens een avondje op de bank doorbrengen, of voelen dat ze er een goed excuus voor nodig hebben).
Ik begrijp het niet. Ik doe graag leuke dingen, maar hou ook van rust, uitslapen, dingen op m'n gemak doen, noem me dan maar lui, maar ik ga niet als een kip zonder kop 24/7 mezelf een hartaanval bezorgen op 40-jarige leeftijd..
Zo, dat moest ik even kwijt
Ik begrijp het niet. Ik doe graag leuke dingen, maar hou ook van rust, uitslapen, dingen op m'n gemak doen, noem me dan maar lui, maar ik ga niet als een kip zonder kop 24/7 mezelf een hartaanval bezorgen op 40-jarige leeftijd..
Zo, dat moest ik even kwijt
woensdag 27 oktober 2010 om 01:29
quote:Gamayun schreef op 26 oktober 2010 @ 00:49:
Vrienden om mij heen gaan steeds meer settelen. Relatie, samenwonen, trouwen, kindje... En ik, ik blijf alleen.
Nu gaat het nog wel redelijk omdat ik leuke vrienden om me heen heb, maar die contacten worden natuurlijk uiteindelijk minder naarmate zij zich meer settelen. En dan blijf ik over.
Ik heb verder geen reacties gelezen maar wil alleen even hierop ingaan omdat ik dit wel vaker zie in dit soort topics. Ik snap hier helemaal niks van. Of ik nou wel of niet single ben, of dat vriendinnen wel of niet single zijn, dat heeft eigenlijk helemaal geen verband in hoe vaak of niet wel elkaar zien. Zelfs niet met de vriendinnen die inmiddels ook al kinderen hebben. Roesten al die mensen dan ineens zo vast, of denk je zelf dat ze er geen zin meer in hebben -want man en kind(eren)- en neem je zelf minder contact op. Want dat zou nog weleens mee kunnen vallen hoor, in mijn kringetje zijn eigenlijk al mijn vriendinnencontacten niet wezenlijk veranderd nadat zij aan de man en of kinderen waren (oke, bij sommigen mss het 1e half jaar ofzo van eerste verliefdheid of eerste kind, maar daarna was het weer als vanouds. En oh ja, ik heb 1 vriendin die wel ca. 12 maanden een soort van onbereikbaar was na de geboorte van haar 1e kind, maar dat is nu ook weer als vanouds).
Vrienden om mij heen gaan steeds meer settelen. Relatie, samenwonen, trouwen, kindje... En ik, ik blijf alleen.
Nu gaat het nog wel redelijk omdat ik leuke vrienden om me heen heb, maar die contacten worden natuurlijk uiteindelijk minder naarmate zij zich meer settelen. En dan blijf ik over.
Ik heb verder geen reacties gelezen maar wil alleen even hierop ingaan omdat ik dit wel vaker zie in dit soort topics. Ik snap hier helemaal niks van. Of ik nou wel of niet single ben, of dat vriendinnen wel of niet single zijn, dat heeft eigenlijk helemaal geen verband in hoe vaak of niet wel elkaar zien. Zelfs niet met de vriendinnen die inmiddels ook al kinderen hebben. Roesten al die mensen dan ineens zo vast, of denk je zelf dat ze er geen zin meer in hebben -want man en kind(eren)- en neem je zelf minder contact op. Want dat zou nog weleens mee kunnen vallen hoor, in mijn kringetje zijn eigenlijk al mijn vriendinnencontacten niet wezenlijk veranderd nadat zij aan de man en of kinderen waren (oke, bij sommigen mss het 1e half jaar ofzo van eerste verliefdheid of eerste kind, maar daarna was het weer als vanouds. En oh ja, ik heb 1 vriendin die wel ca. 12 maanden een soort van onbereikbaar was na de geboorte van haar 1e kind, maar dat is nu ook weer als vanouds).
woensdag 27 oktober 2010 om 01:34
woensdag 27 oktober 2010 om 01:38
En om nog even verder te relativeren, ik lees nu dat je pas 26 bent. Joh, toen ik 26 was dácht ik nog niet eens aan een vaste relatie. Tijd zat nog zou ik zeggen, laat je niet gek maken! (en ik snap echt wel dat je niet op dit soort reacties zit te wachten nu, maar echt, je bent nog zo jong, echt echt echt tijd zat!)
woensdag 27 oktober 2010 om 11:20
quote:Gamayun schreef op 26 oktober 2010 @ 23:35:
Ik weet niet meer wie het vroeg zo uit mijn hoofd, maar diegenen die seks wilden, dat waren idd of scharrels, of ik wilde niet .
Hoi Gamayun, fijn dat je je weer wat beter voelt.
Het kan je misschien veel inzicht geven als je er over nagaat denken waarom die scharrels niet 'meer' werden. Hoe verliep dat dan? En waarom je bij diegenen waar je zelf niet wilde dat niet wilde. Waar zit 'm dat dan in?
Juist in het prille begin zijn er van die momenten die bepalen dat iets verder gaat of niet. Als je bijv. gaat internet daten zul je ook die momenten weer tegenkomen. Het helpt dan als je beter doorhebt hoe dat precies verloopt, en wat jou aandeel daarin is (zodat je je anders op kunt stellen).
Ik weet niet meer wie het vroeg zo uit mijn hoofd, maar diegenen die seks wilden, dat waren idd of scharrels, of ik wilde niet .
Hoi Gamayun, fijn dat je je weer wat beter voelt.
Het kan je misschien veel inzicht geven als je er over nagaat denken waarom die scharrels niet 'meer' werden. Hoe verliep dat dan? En waarom je bij diegenen waar je zelf niet wilde dat niet wilde. Waar zit 'm dat dan in?
Juist in het prille begin zijn er van die momenten die bepalen dat iets verder gaat of niet. Als je bijv. gaat internet daten zul je ook die momenten weer tegenkomen. Het helpt dan als je beter doorhebt hoe dat precies verloopt, en wat jou aandeel daarin is (zodat je je anders op kunt stellen).
woensdag 27 oktober 2010 om 13:17
[quote]Dee_ schreef op 27 oktober 2010 @ 01:29:
[...]
Of ik nou wel of niet single ben, of dat vriendinnen wel of niet single zijn, dat heeft eigenlijk helemaal geen verband in hoe vaak of niet wel elkaar zien. Zelfs niet met de vriendinnen die inmiddels ook al kinderen hebben. Roesten al die mensen dan ineens zo vast, of denk je zelf dat ze er geen zin meer in hebben -want man en kind(eren)- en neem je zelf minder contact op. quote]
Wat er gebeurt is dat mensen met kinderen heel inflexibel worden en een andere dagindeling krijgen (vroeg opstaan en niet te laat naar bed). Een avondje uit moet twee weken van te voren worden gepland, even wat drinken op een terrasje na het werk kan niet want de kinderen moeten uit de creche gehaald, in het weekend uit lukt ook niet vanwege familieverplichtingen, of ze zitten als de kinderen slapen samen doodmoe op de bank omdat de wekker de volgende ochtend weer om zeven uur gaat.
Dat wordt pas weer beter als de kinderen oud genoeg zijn om zonder oppas thuis te kunnen blijven. Althans, dat is mijn ervaring. Jij hebt dat gevoel kennelijk niet, dus ik vraag me af hoe en waar jij je vriendinnen dan ziet?
[...]
Of ik nou wel of niet single ben, of dat vriendinnen wel of niet single zijn, dat heeft eigenlijk helemaal geen verband in hoe vaak of niet wel elkaar zien. Zelfs niet met de vriendinnen die inmiddels ook al kinderen hebben. Roesten al die mensen dan ineens zo vast, of denk je zelf dat ze er geen zin meer in hebben -want man en kind(eren)- en neem je zelf minder contact op. quote]
Wat er gebeurt is dat mensen met kinderen heel inflexibel worden en een andere dagindeling krijgen (vroeg opstaan en niet te laat naar bed). Een avondje uit moet twee weken van te voren worden gepland, even wat drinken op een terrasje na het werk kan niet want de kinderen moeten uit de creche gehaald, in het weekend uit lukt ook niet vanwege familieverplichtingen, of ze zitten als de kinderen slapen samen doodmoe op de bank omdat de wekker de volgende ochtend weer om zeven uur gaat.
Dat wordt pas weer beter als de kinderen oud genoeg zijn om zonder oppas thuis te kunnen blijven. Althans, dat is mijn ervaring. Jij hebt dat gevoel kennelijk niet, dus ik vraag me af hoe en waar jij je vriendinnen dan ziet?
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
vrijdag 29 oktober 2010 om 15:18
Hoi Gamayun,
Wat mij opvalt,is dat als forummers hier suggesties doen over wat je evt kan veranderen/ wat hen opvalt(ik zeg niet dat ze ook gelijk hebben hoor), jij ze eigenlijk altijd ongelijk geeft.
bv:
heb je een negatief zelfbeeld? Jij: nee, dat is niet zo
misschien wat vrouwelijker kleden? jij, nee, dat doe ik al!
Nu geloof ik je, maar ik krijg de indruk dat, hoewel je niet blij bent met de huidige situatie (geen relatie), niet kritisch kijkt naar wat jij evt zelf zou kunnen doen om dit te veranderen.
Hiermee bedoel ik niet dat jij je leven totaal moet veranderen. Want volgens mij heb je het prima voor elkaar en mag je daar trots op zijn. En ik wil ook niet zeggen dat het jouw 'schuld'is dat je alleen bent.
Maar wie weet zijn er toch kleine dingetjes die je net iets anders kan aanpakken, die zouden kunnen helpen. Wie weet zijn er mensen in jouw omgeving die je dat eerlijk kunnen vertellen?
Want op zich is het commentaar uit je omgeving van 'met jou is niets mis! 'natuurlijk fijn, maar het helpt je ook niet om verder te komen (vergelijk situatie op je werk waarin je altijd hoort dat je het goed doet, op zich fijn voor je ego maar leren doe je er niet van. en, als je echt alles goed zou doen, warom ben je dan geen directeur???)
Waar het op neerkomt is dat ik denk dat je a) je leven prima voor elkaar hebt b) dat die relatie heus wel komt maar c) er vast kleine dingetjes zijn die jij kan doen/laten waardoor die relatie iets dichterbij komt.
Ik gun het je in ieder geval van harte.
Wat mij opvalt,is dat als forummers hier suggesties doen over wat je evt kan veranderen/ wat hen opvalt(ik zeg niet dat ze ook gelijk hebben hoor), jij ze eigenlijk altijd ongelijk geeft.
bv:
heb je een negatief zelfbeeld? Jij: nee, dat is niet zo
misschien wat vrouwelijker kleden? jij, nee, dat doe ik al!
Nu geloof ik je, maar ik krijg de indruk dat, hoewel je niet blij bent met de huidige situatie (geen relatie), niet kritisch kijkt naar wat jij evt zelf zou kunnen doen om dit te veranderen.
Hiermee bedoel ik niet dat jij je leven totaal moet veranderen. Want volgens mij heb je het prima voor elkaar en mag je daar trots op zijn. En ik wil ook niet zeggen dat het jouw 'schuld'is dat je alleen bent.
Maar wie weet zijn er toch kleine dingetjes die je net iets anders kan aanpakken, die zouden kunnen helpen. Wie weet zijn er mensen in jouw omgeving die je dat eerlijk kunnen vertellen?
Want op zich is het commentaar uit je omgeving van 'met jou is niets mis! 'natuurlijk fijn, maar het helpt je ook niet om verder te komen (vergelijk situatie op je werk waarin je altijd hoort dat je het goed doet, op zich fijn voor je ego maar leren doe je er niet van. en, als je echt alles goed zou doen, warom ben je dan geen directeur???)
Waar het op neerkomt is dat ik denk dat je a) je leven prima voor elkaar hebt b) dat die relatie heus wel komt maar c) er vast kleine dingetjes zijn die jij kan doen/laten waardoor die relatie iets dichterbij komt.
Ik gun het je in ieder geval van harte.
