Bam! sfeer weg
donderdag 2 december 2010 om 13:48
Ik wil ervaringen uitwisselen en misschien wat tips over het volgende.
We hebben een dochter van 4 jaar, die teruggetrokken en rustig is vooral als het erg druk is.
Nu hebben mijn schoonzussen beide 2 kinderen, waarvan de oudsten steeds ruzie met elkaar maken.(de jongsten zijn nog baby's)
En niet een beetje.
Het is: slaan bijten krabben duwen schreeuwen.
Ik vind het verschrikkelijk en mijn dochter blijft ook liever thuis als ze weet dat ze er zijn.Ze wordt gewoon bang van die agressie.
Jullie begrijpen het al: help de 'feest' dagen komen eraan.
Eerder gingen we weleens een weekeindje weg, maar ik heb gezegd dat ik het te erg vind en dat ik liever wacht totdat ze ouder zijn.Mijn schoonzus was verbaasd...
We hebben een dochter van 4 jaar, die teruggetrokken en rustig is vooral als het erg druk is.
Nu hebben mijn schoonzussen beide 2 kinderen, waarvan de oudsten steeds ruzie met elkaar maken.(de jongsten zijn nog baby's)
En niet een beetje.
Het is: slaan bijten krabben duwen schreeuwen.
Ik vind het verschrikkelijk en mijn dochter blijft ook liever thuis als ze weet dat ze er zijn.Ze wordt gewoon bang van die agressie.
Jullie begrijpen het al: help de 'feest' dagen komen eraan.
Eerder gingen we weleens een weekeindje weg, maar ik heb gezegd dat ik het te erg vind en dat ik liever wacht totdat ze ouder zijn.Mijn schoonzus was verbaasd...
donderdag 2 december 2010 om 17:10
quote:fleurtje schreef op 02 december 2010 @ 16:53:
[...]
Ik denk, gevoelsmatig, dat er een verschil is tussen je familie die zo doet, of kinderen in de klas. goed punt, heb je misschien wel gelijk in
TO geeft alleen aan dat dochter ook op school de ruzies uit de weg gaat
[...]
Ik denk, gevoelsmatig, dat er een verschil is tussen je familie die zo doet, of kinderen in de klas. goed punt, heb je misschien wel gelijk in
TO geeft alleen aan dat dochter ook op school de ruzies uit de weg gaat
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
donderdag 2 december 2010 om 17:41
Ik vind dat juist eigenlijk wel een goede houding. Het uit de weg gaan. Als het niet eens jouw ruzie is, waarom zou je het dan níet uit de weg gaan. Ik snap niet zo goed waarom dit kind zou moeten veranderen. Dat geldt in mijn opinie eerder voor de kinderen die zich níet weten te gedragen.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
donderdag 2 december 2010 om 17:42
quote:sosofie schreef op 02 december 2010 @ 16:52:
Aandacht geven als ze even lief speelden en al het afpakken, gemene gedoe negeren hielp veel beter. Vooral niet op gehuil reageren, maar een kind het zelf laten oplossen (en als ze drie zijn help je ze daar natuurlijk wel bij).
Fijn dat het in jouw geval op jouw manier hielp. Hoefde ik niet te doen, ging het van kwaad tot erger, zelfs tot bloedens toe.
Die manier werkte dus averechts op mijn kinderen. Dat kon ik echt niet doen, dan vielen er gewonden.
Aandacht geven als ze even lief speelden en al het afpakken, gemene gedoe negeren hielp veel beter. Vooral niet op gehuil reageren, maar een kind het zelf laten oplossen (en als ze drie zijn help je ze daar natuurlijk wel bij).
Fijn dat het in jouw geval op jouw manier hielp. Hoefde ik niet te doen, ging het van kwaad tot erger, zelfs tot bloedens toe.
Die manier werkte dus averechts op mijn kinderen. Dat kon ik echt niet doen, dan vielen er gewonden.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
donderdag 2 december 2010 om 17:44
quote:mamamuis schreef op 02 december 2010 @ 15:11:
[...]
Heel verhaal getypt en toen zorgde er een paar peutervingertjes voor dat de laptop uit ging.
Maar enfin.....ik bedoelde absoluut niet dat het gedrag van de kinderen en de ouders normaal of zelfs acceptabel is. Integendeel.
Ik denk alleen dat het in het belang van de dochter van TO het goed zou zijn als ze er beter mee om leert gaan. Niet alleen voor nu maar ook op school. Daar zullen ook wel ruzies voorkomen en het zou voor haar niet leuk zijn als ze straks met tegenzin naar school gaat.
Daarom haar ook bevestigen dat het inderdaad niet leuk is maar dat het soms wel eens gebeurd dat mensen ruzie maken en er niet goed mee omgaan.Oké, ik begrijp je. Zoals je het nu stelt, kan ik daar wel in meegaan. Maar zoals ik het zie, pakt de dochter van TO het wel goed aan en hoeft zij niet te veranderen. Ze houdt gewoon niet van ruzie en gedoe. Daar is toch niet iets mis mee?
[...]
Heel verhaal getypt en toen zorgde er een paar peutervingertjes voor dat de laptop uit ging.
Maar enfin.....ik bedoelde absoluut niet dat het gedrag van de kinderen en de ouders normaal of zelfs acceptabel is. Integendeel.
Ik denk alleen dat het in het belang van de dochter van TO het goed zou zijn als ze er beter mee om leert gaan. Niet alleen voor nu maar ook op school. Daar zullen ook wel ruzies voorkomen en het zou voor haar niet leuk zijn als ze straks met tegenzin naar school gaat.
Daarom haar ook bevestigen dat het inderdaad niet leuk is maar dat het soms wel eens gebeurd dat mensen ruzie maken en er niet goed mee omgaan.Oké, ik begrijp je. Zoals je het nu stelt, kan ik daar wel in meegaan. Maar zoals ik het zie, pakt de dochter van TO het wel goed aan en hoeft zij niet te veranderen. Ze houdt gewoon niet van ruzie en gedoe. Daar is toch niet iets mis mee?
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
donderdag 2 december 2010 om 17:52
Het is ook absoluut goed dat ze het uit de weg gaat. Dat is de beste oplossing!
Maar ze moet er van huilen en raakt erdoor van slag en daarin zou ze zich zekerder gaan voelen.
Door niet meer naar de schoonzussen te gaan bevestig je dat een ruzie (tussen andere mensen) zo erg is dat je niet meer naar die mensen moet gaan en dat zou ik niet doen.
Maar dat is mijn mening, ik ken de dochter van TO niet, dus weet niet wat voor haar wel en niet werkt.
Maar ze moet er van huilen en raakt erdoor van slag en daarin zou ze zich zekerder gaan voelen.
Door niet meer naar de schoonzussen te gaan bevestig je dat een ruzie (tussen andere mensen) zo erg is dat je niet meer naar die mensen moet gaan en dat zou ik niet doen.
Maar dat is mijn mening, ik ken de dochter van TO niet, dus weet niet wat voor haar wel en niet werkt.
donderdag 2 december 2010 om 17:58
quote:mamamuis schreef op 02 december 2010 @ 17:52:
Maar ze moet er van huilen en raakt erdoor van slag en daarin zou ze zich zekerder gaan voelen.
Als ze er last van zou hebben maar is dat wel zo? Ze kwam verder toch vrolijk en relaxt over, had ik begrepen.
quote:Door niet meer naar de schoonzussen te gaan bevestig je dat een ruzie (tussen andere mensen) zo erg is dat je niet meer naar die mensen moet gaan en dat zou ik niet doen.Ik bedoelde ook niet nooit meer op bezoek gaan, helemaal geen contact meer. Ik zou alleen niet in een situatie gaan zitten waar je een paar dagen met elkaar opgescheept zit. Dan geef je m.i. een signaal af dat je dergelijke dingen maar moet accepteren, ongeacht wat. Dat zou ik dan weer niet doen. Een visite van een paar uurtjes hoef je niet uit de weg te gaan.
Maar ze moet er van huilen en raakt erdoor van slag en daarin zou ze zich zekerder gaan voelen.
Als ze er last van zou hebben maar is dat wel zo? Ze kwam verder toch vrolijk en relaxt over, had ik begrepen.
quote:Door niet meer naar de schoonzussen te gaan bevestig je dat een ruzie (tussen andere mensen) zo erg is dat je niet meer naar die mensen moet gaan en dat zou ik niet doen.Ik bedoelde ook niet nooit meer op bezoek gaan, helemaal geen contact meer. Ik zou alleen niet in een situatie gaan zitten waar je een paar dagen met elkaar opgescheept zit. Dan geef je m.i. een signaal af dat je dergelijke dingen maar moet accepteren, ongeacht wat. Dat zou ik dan weer niet doen. Een visite van een paar uurtjes hoef je niet uit de weg te gaan.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
donderdag 2 december 2010 om 22:38
quote:shahla schreef op 02 december 2010 @ 17:42:
[...]
Fijn dat het in jouw geval op jouw manier hielp. Hoefde ik niet te doen, ging het van kwaad tot erger, zelfs tot bloedens toe.
Die manier werkte dus averechts op mijn kinderen. Dat kon ik echt niet doen, dan vielen er gewonden.
Mijn neefje heeft zijn baby broertje ook al eens tot bloedens toe verwond..En daar schrok hij enorm van, hij vond het heel erg.
Het is een heel lief jongetje, maar soms...
[...]
Fijn dat het in jouw geval op jouw manier hielp. Hoefde ik niet te doen, ging het van kwaad tot erger, zelfs tot bloedens toe.
Die manier werkte dus averechts op mijn kinderen. Dat kon ik echt niet doen, dan vielen er gewonden.
Mijn neefje heeft zijn baby broertje ook al eens tot bloedens toe verwond..En daar schrok hij enorm van, hij vond het heel erg.
Het is een heel lief jongetje, maar soms...
donderdag 2 december 2010 om 22:43
Shahia, ik begrijp je.
Ik heb ook besloten om niet een weekeinde met ze weg te gaan.De feestdagen ga ik wel, maar ga nu echt mijn grenzen aangeven.Los van mijn dochter worden mijn man en ik en opa en oma er ook gek van.
Mijn schoonvader zei laatst dat hij het zo erg vond, dat hij zijn eigen huis uit wou vluchten.
En dat heeft hij voor het eerst tegen ze gezegd.
Dus ik denk dat we op de goede weg zijn, en ik ga zeker zijn voorbeeld volgen.Niet om ruzie te maken, maar juist om het te voorkomen. Ik merk namelijk aan mezelf dat ik steeds meer ergernissen krijg.
Ga zeker niet wachten tot ik dingen ga zeggen wat enorm kwetsend is gewoon omdat ik alles steeds voor me hou.
Ik heb ook besloten om niet een weekeinde met ze weg te gaan.De feestdagen ga ik wel, maar ga nu echt mijn grenzen aangeven.Los van mijn dochter worden mijn man en ik en opa en oma er ook gek van.
Mijn schoonvader zei laatst dat hij het zo erg vond, dat hij zijn eigen huis uit wou vluchten.
En dat heeft hij voor het eerst tegen ze gezegd.
Dus ik denk dat we op de goede weg zijn, en ik ga zeker zijn voorbeeld volgen.Niet om ruzie te maken, maar juist om het te voorkomen. Ik merk namelijk aan mezelf dat ik steeds meer ergernissen krijg.
Ga zeker niet wachten tot ik dingen ga zeggen wat enorm kwetsend is gewoon omdat ik alles steeds voor me hou.
vrijdag 3 december 2010 om 19:46
quote:LaDy76 schreef op 02 december 2010 @ 22:38:
[...]
Mijn neefje heeft zijn baby broertje ook al eens tot bloedens toe verwond..En daar schrok hij enorm van, hij vond het heel erg.
Het is een heel lief jongetje, maar soms...Hier gold altijd. Apart waren ze super. Samen waren het draken.
[...]
Mijn neefje heeft zijn baby broertje ook al eens tot bloedens toe verwond..En daar schrok hij enorm van, hij vond het heel erg.
Het is een heel lief jongetje, maar soms...Hier gold altijd. Apart waren ze super. Samen waren het draken.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
vrijdag 3 december 2010 om 19:49
quote:LaDy76 schreef op 02 december 2010 @ 22:43:
Shahia, ik begrijp je.
Ik heb ook besloten om niet een weekeinde met ze weg te gaan.De feestdagen ga ik wel, maar ga nu echt mijn grenzen aangeven.Los van mijn dochter worden mijn man en ik en opa en oma er ook gek van.
Mijn schoonvader zei laatst dat hij het zo erg vond, dat hij zijn eigen huis uit wou vluchten.
En dat heeft hij voor het eerst tegen ze gezegd.
Dus ik denk dat we op de goede weg zijn, en ik ga zeker zijn voorbeeld volgen.Niet om ruzie te maken, maar juist om het te voorkomen. Ik merk namelijk aan mezelf dat ik steeds meer ergernissen krijg.
Ga zeker niet wachten tot ik dingen ga zeggen wat enorm kwetsend is gewoon omdat ik alles steeds voor me hou.
Ik denk dat het de beste oplossing inderdaad is weekendjes samen te vermijden. De ouders hebben nu gemerkt hoe de rest van de familie het voelt. Hopelijk proberen ze er nu echt iets aan te doen.
Aan de andere kant vind ik het ook wel weer sneu voor de ouders. Tenslotte was ik zelf zo'n ouder die het ook niet zo wil maar niet goed weet hoe het tij te keren.
Misschien kunnen jullie allemaal samen dingen bedenken om te proberen rust in de keet te houden als jullie bij elkaar op visite zijn.
Shahia, ik begrijp je.
Ik heb ook besloten om niet een weekeinde met ze weg te gaan.De feestdagen ga ik wel, maar ga nu echt mijn grenzen aangeven.Los van mijn dochter worden mijn man en ik en opa en oma er ook gek van.
Mijn schoonvader zei laatst dat hij het zo erg vond, dat hij zijn eigen huis uit wou vluchten.
En dat heeft hij voor het eerst tegen ze gezegd.
Dus ik denk dat we op de goede weg zijn, en ik ga zeker zijn voorbeeld volgen.Niet om ruzie te maken, maar juist om het te voorkomen. Ik merk namelijk aan mezelf dat ik steeds meer ergernissen krijg.
Ga zeker niet wachten tot ik dingen ga zeggen wat enorm kwetsend is gewoon omdat ik alles steeds voor me hou.
Ik denk dat het de beste oplossing inderdaad is weekendjes samen te vermijden. De ouders hebben nu gemerkt hoe de rest van de familie het voelt. Hopelijk proberen ze er nu echt iets aan te doen.
Aan de andere kant vind ik het ook wel weer sneu voor de ouders. Tenslotte was ik zelf zo'n ouder die het ook niet zo wil maar niet goed weet hoe het tij te keren.
Misschien kunnen jullie allemaal samen dingen bedenken om te proberen rust in de keet te houden als jullie bij elkaar op visite zijn.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)