zit even ergens mee...

Ik zit even ergens mee.... ik kwam vandaag de moeder van mijn vroegere beste vriendin tegen (van 10 jaar geleden), even gekletst enzo, maar ik zat toch ergens mee. Waarom onze vriendschap destijds was overgegaan, kwam doordat zij destijds mij de schuld van iets had gegeven wat eigenlijk de schuld was van haarzelf en een andere vriendin van haar (waar ze destijds heel close mee was). Haar moeder was dus achter iets gekomen waardoor zij de schuld op mij had afgeschoven onder het mum mijn moeder houdt het wel geheim, wil je niks tegen haar zeggen.

Ik vond het vervelend dat de schuld op mij werd geschoven om haarzelf en die andere vriendin te beschermen, maar goed ik zei er maar niks over. Daardoor was voor mij de vriendschap dus ook klaar. Ik dacht vandaag zal ik het wel of niet zeggen. Dus gewoon gedaan, ik zei van ik moest er af en toe opeens aan denken en wil het toch kwijt. Dus verteld aan haar moeder, die was wel even verbaasd, was het ook vergeten (zegt ze...).

Ik heb het vandaag maar gezegd omdat ik het niet fijn vind dat ik zo ben voorgespiegeld. Het was weliswaar toen we pubers waren maar goed. Zij zei ook van ja dat is in het verleden allang vergeten etc. Vind ik ook, maar ik wilde het wel uitgesproken hebben, maar voel me nu toch wel beetje raar na het gezegd te hebben, mijn moeder vond het overigens ook raar/onnodig. Is dit nu zo raar??!!!

thanks voor de reacties! Doet me goed, ja voel me er nu goed en opgelucht over en ben het eigenlijk alweer vergeten

Het interesseert me eigenlijk ook niet wat die moeder ermee gaat doen. Ben blij dat ik voor mezelf ben opgekomen.



Hasse88 klopt dat vond ik ook raar. Mijn moeder heb ik het wel verteld en beloofd nooit meer te doen, die was meer teleurgesteld. Mijn vader zou denk ik erg boos zijn geworden als ie het had geweten.....



Iris1969 lekker gevoel zeg!!! Dat was blijkbaar wel een 'strenge' juf zeg, een normale juf weet neem ik aan echt wel dat je een kind niet zo mag veroordelen.