wat is wijsheid

15-12-2010 21:36 30 berichten
Mijn vriend en ik zijn tien jaar samen. En het begint steeds meer te kriebelen om proberen een kindje te krijgen.

We wonen al acht jaar samen in een twee kamer appartement, die we al ruim een jaar te koop hebben staan.



We hebben dus maar 1 slaapkamer, wel redelijk groot. Aangezien het er niet naar uitziet dat we ons appartement snel zullen verkopen, denken we eraan om hier een baby te"krijgen".



Is dat wel te doen met maar 1 slaapkamer? Wat als de baby veel huilt? Een baby heeft denk ik best veel spullen nodig, en het is al best wel klein hier, zal dat wel gaan?



Of toch maar wachten? Maar hoe lang nog en ik word er ook niet jonger op.



Heeft iemand hier ervaring mee? Tips?



Alvast bedankt!
Alle reacties Link kopieren
Waarom zou het niet kunnen? Je hebt toch een aparte kamer? Ook met 6 kamers huilt een baby,
Alle reacties Link kopieren
quote:lollystokje schreef op 15 december 2010 @ 21:36:



Is dat wel te doen met maar 1 slaapkamer? Wat als de baby veel huilt? Een baby heeft denk ik best veel spullen nodig, en het is al best wel klein hier, zal dat wel gaan?Wat voor huis had je in gedachten als je denkt dat je dat niet meer hoort in een ander huis?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
Ik bedoel dat de baby dus bij ons op de slaapkamer zal liggen.

En wij dus altijd ieder zuchtje, bebrabbel en huilen etc. zullen horen. In het begin lijkt me wel fijn om te baby dicht bij je te hebben, maar na zes maanden? Of een jaar?
Alle reacties Link kopieren
Joh kan best, als de baby veel huilt doe je gewoon oordoppen in.
Alle reacties Link kopieren
Lijkt mij wel handig, het kind naast je bed.
Alle reacties Link kopieren
Wij hadden onze kinderen altijd het eerste jaar bij ons op de slaapkamer, dat is echt geen probleem. Inderdaad, je moet er toch uit als het huilt, scheelt een paar stappen!



Wat spullen betreft, een wieg en een commode en je komt al een heel eind. Natuurlijk kun je de wereld aan meubels kopen, maar het is niet echt nodig. Maak je een mooie peuterkamer in je nieuwe huis...



Ik zou niet wachten vanwege het huis. Bovendien, als je zwanger bent duurt het nog zo'n 9 maanden voor het echt zover is. Misschien is jullie appartement dan al lang verkocht. En misschien lukt het helemaal niet zo snel om zwanger te worden.
Mijn babies slapen sowieso het eerste jaar bij ons op de kamer. Wen je wel aan. Of niet
Alle reacties Link kopieren
Ik zou niet weten waarom het niet zou kunnen. Wiegje en commode op de kamer, klaar! En ja, de meeste baby's huilen wel eens. Maar of dat anders is als ze op een andere kamer liggen? Denk het eerlijk gezegd niet.
Alle reacties Link kopieren
En je moet eerst nog zwanger raken. Stel dat dat een half jaar duurt, wat gemiddeld is en je telt de 9 maanden daarna er bij op, dan ben je zo weer ruim een jaar verder. Dus wie weet heb je in die tijd ook wel een ander huis,
Poezsie je hebt gelijk. Maar het is niet hoe ik het gedacht had.

Niet een mooie babykamer...

En alles word zo krap.



Ik mis nu al vaak opbergruimte, een hobbykamer/plek.
Alle reacties Link kopieren
Wij hebben zat kamers, maar vonden het handiger om ze in elk geval het eerste half jaar op onze kamer te hebben.
Alle reacties Link kopieren
Je kan trouwens ook best hoogzwanger of met een baby verhuizen. Heb het een paar keer gedaan, gaat prima. Ik zie dus geen reden om te wachten op een ander huis. Als het komt, dan komt het
yette dat is waar



maar ik zie vaak zo erg tegen dingen op...



maar inderdaad als het komt dan komt het
Alle reacties Link kopieren
quote:lollystokje schreef op 15 december 2010 @ 21:45:

Ik bedoel dat de baby dus bij ons op de slaapkamer zal liggen.

En wij dus altijd ieder zuchtje, bebrabbel en huilen etc. zullen horen. In het begin lijkt me wel fijn om te baby dicht bij je te hebben, maar na zes maanden? Of een jaar?



Die hoor je anders over de babyfoon naast je bed.



Lijkt mij wel handig lekker dichtbij! Speen erin en hoppa!

Ik moet steeds een kamer verder zijn, lig ik 5min gegint hij weer.



Freezing hier in huis ook nog eens...



En een commode, heb je eigenlijk niet eens noddig. Ik doe het ook vaak op ons bed of de bank of... waar het lekker makkelijk uitkomt.
Een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is maar de helft
misschien maak ik me wel te druk....



toch zou ik het fijn vinden ervaringen van anderen te horen



en misschien tips
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een vriendinnetje die de 2e op komst heeft in een 2 kamer appartement... Ook niet helemaal zo gewild, maar ze wilden ook niet al te lang wachten met de 2e... En hun huis wordt ook niet verkocht... Zal eens vragen of ze hier wil reageren...
lollipop; Ik bewaar de mooiste herinneringen uit de tijd dat wij in een twee kamerappartement hartje centrum woonden met kind.

Baby bij ons op de kamer en gewoon heel handig indelen. Spullen die je niet meer gebruikt maar nog wel wilt bewaren bij ouders opslaan.



Het meest heb ik me gestoord aan familie/vrienden die riepen dat het allemaal zo klein was en niet te doen. Ik was alleen maar gelukkig, niets meer niets minder.



Een van mijn vriendinnen heeft ooit geroepen; "ik begin pas aan kinderen als ik "alles" voor elkaar heb. Getrouwd, een echt huis, 2 auto's, genoeg spaargeld op de bank etc. Deze lieve vriendin kreeg, nadat alles tiptop in orde was en het kind gebaard was, een zware depressie, Dat betekende dat ze hele dagen in bed doorbracht in haar mooie huis met die tweede auto voor de deur. Baby werd of naar creche gebracht of naar opa en oma. Baby was alleen in het weekend thuis als haar man thuis was. Pas twee jaar later kwam ze uit haar depressie.



Het een heeft niets te maken met het ander maar ik heb echt ervaren dat geluk niet in vierkante meters zit. Ik heb er heel wat voor over om nog even terug in de tijd te kunnen gaan. Naar die mooie zomer 2000, wandelend door de stad met mijn baby en weer terug naar mijn kleine huisje.



Go for it!


sorry, lees nu pas goed, het is lollystokje
Over "geluidsoverlast"; De huizen waren erg gehorig idd. Als baby huilde/wakker werd, haalden wij hem altijd bij ons in bed. Niet alleen voor de buren maar ook omdat hij dan altijd meteen stil was en we het heerlijk vonden.



Eerste paar jaar heeft hij dus voornamelijk tussen ons in doorgebracht. En nu moet ik smeken of ie nog heel even 's ochtends bij mij wilt kruipen. ALs ie in een hele goede bui is wilt ie het nog wel eens doen (10 jr) maar meestal hoor ik hem iets mompelen in de trant van; je stinkt (het schatje ) of dat hij haast heeft....



Toen wij verhuisden en nr 2 snel geboren werd (en later nr 3), vond ik het zo vreemd en raar dat mijn kinderen "zover" weg lagen, Moest ik echt aan wennen.
Alle reacties Link kopieren
wij wonen met baby in een appartementje van 60m2....klein maar fijn...wij hebben welleswaar 2 slaapkamers, maar baby (bijna 7maand) slaapt nog altijd bij ons in de slaapkamer (van 5-6m2 tis echt proppen!) kan m zo zittend in bed uit zijn wiegje pakken (wiegje, want ledikant past niet)



en idd...het huis staat nu een jaar te koop...bij ons in de straat stond een jaar geleden 7 huizen te koop (in een straat van 80 appartementjes) en ondertussen zijn al die huizen al verkocht en staan er nu twee nieuwe te koop...de situatie kan dus in een jaar tijd helemaal veranderen...



en ja, ik had ook graag een uitgebreide mooie babykamer gehad...en een mooi huis met heel veel ruimte...maar het is niet anders...we zijn er niks minder gelukkig om met onze uk..
Alle reacties Link kopieren
quote:lollystokje schreef op 15 december 2010 @ 21:57:



een hobbykamer/plek.Nou, vergeet het m,aar met kinderen!
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
Lekker romantisch voor je liefdes/seksleven zo'n baby op je kamer. De nachten zouden juist voor jou en je partner alleen moeten zijn.

En 'n baby blijft geen jankende plaspop, die moet toch ook z'n eigen ruimte hebben als kind. Dus waarom niet eerst werken aan de eerste prioriteit: verhuizen naar 'n huis waar 'n kind leuk kan opgroeien met 'n eigen kamer?
Zou jij toch prima moeten vinden Elninjo, kind ertussenin voorkomt het maken van nog zo'n pakketje verdriet.
Het gebeurt vaker dat mensen de baby het eerste jaar op hun eigen slaapkamer hebben slapen, dus dat hoeft geen probleem te zijn. Mijn schoonzus en zwager hebben dat zelfs volgehouden totdat hun kind twee was (ook wegens ruimtegebrek).



Maar zelf had ik er echt niet aan moeten denken, ben erg gesteld op mijn nachtrust en ik doe geen oog dicht als mijn kind in dezelfde kamer slaapt (gebeurt nog wel eens als we ergens logeren). En een baby heeft in principe niet veel spullen nodig, maar als ik kijk wat wij allemaal hadden/hebben: ledikant, commode, box, wipstoeltje en later kinderstoel, en niet te vergeten de kinderwagen (staat bij ons in de woonkamer, want nergens anders is er plek). Niet al deze dingen zijn noodzakelijk, maar ik vind ze toch wel heel erg handig.



Kortom, het kan zeker maar ik denk dat het ook van je eigen instelling afhangt of het een langdurig succes wordt.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven