Tegen beter weten in

19-12-2010 21:49 36 berichten
Alle reacties Link kopieren
Tja, hoe begin je je verhaal, zoveel te vertellen of uit te leggen.

We houden van elkaar, hebben een lat-relatie, zijn collega's, wonen ver uit elkaar, kinderen uit een eerdere relatie, weinig tijd en compleet verschillend.

Ik kan soms uit mijn dak gaan door hormonen, persoonlijke frustraties, het leven en richt dat dan helaas op hem. Hoewel ik, wanneer de storm weer is geluwd, mijn excuses doe en het probeer uit te leggen, is het iets waar hij eigenlijk niet meer mee geconfronteerd wil worden. Is het niet zijn beeld van een relatie.

Ik werk eraan maar soms is het sterker dan ik en raas ik maar door. Voor hem is dat teveel en niet iets waar hij 80 mee kan worden..

Dus dat is het dan.

Mijn periode van rouw gaat beginnen en vraag me af hoe hier uit te komen, hem tegen komen op het werk en hopen dat er ooit iemand komt 'who can handle me' (zo erg zal het toch niet zijn?)
Alle reacties Link kopieren
quote:marelmar schreef op 19 december 2010 @ 21:49:

Tja, hoe begin je je verhaal, zoveel te vertellen of uit te leggen.

We houden van elkaar, hebben een lat-relatie, zijn collega's, wonen ver uit elkaar, kinderen uit een eerdere relatie, weinig tijd en compleet verschillend.

Ik kan soms uit mijn dak gaan door hormonen, persoonlijke frustraties, het leven en richt dat dan helaas op hem. Hoewel ik, wanneer de storm weer is geluwd, mijn excuses doe en het probeer uit te leggen, is het iets waar hij eigenlijk niet meer mee geconfronteerd wil worden. Is het niet zijn beeld van een relatie.

Ik werk eraan maar soms is het sterker dan ik en raas ik maar door. Voor hem is dat teveel en niet iets waar hij 80 mee kan worden..

Dus dat is het dan.

Mijn periode van rouw gaat beginnen en vraag me af hoe hier uit te komen, hem tegen komen op het werk en hopen dat er ooit iemand komt 'who can handle me' (zo erg zal het toch niet zijn?)wellicht is een goede start te beginnen jezelf onder controle te krijgen.... voor een overschot aan hormonen kun je naar de dokter en voor persoonlijke frustraties die je niet kunt handelen naar een loog....
quote:marelmar schreef op 19 december 2010 @ 21:49:

(zo erg zal het toch niet zijn?)Blijkbaar wel. En jezelf wijs maken dat het wel mee valt gaat het niet beter maken he?
Alle reacties Link kopieren
marelmar, eerst een dikke knuffel voor, ik kan me voorstellen dat het moeilijk voor je wordt. ( heb een lange relatie met mijn werkgever gehad).



Maar zoals jij het nu verteld, kan ik me voorstellen dat hij zo geen 80 met je wil worden.

Hoe komt het toch dat je lontje zo kort is?? Of is dat altijd zo geweest?
Alle reacties Link kopieren
quote:marelmar schreef op 19 december 2010 @ 21:49:

(zo erg zal het toch niet zijn?)Ik zou zelf ook niet met iemand kunnen leven die zichzelf niet in de hand heeft. Ik raad je aan om eerst aan jezelf te werken: zelfhulpboeken, een psycholoog. Niet alleen om een relatie te kunnen behouden, maar ook en vooral voor jezelf: het leven is zoveel leuker als je je emoties beter in de hand hebt.
Alle reacties Link kopieren
Ben ook bezig met therapeuten en gesprekken maar net de verkeerde plek, verkeerde tijd en zijn hyper-sensitiviteit en het is weer over met de relatie..
Alle reacties Link kopieren
Een hyper-sensitieve man... *proest*
Alle reacties Link kopieren
quote:marelmar schreef op 19 december 2010 @ 22:09:

Ben ook bezig met therapeuten en gesprekken maar net de verkeerde plek, verkeerde tijd en zijn hyper-sensitiviteit en het is weer over met de relatie..dus je kunt er eigenlijk niets aan doen???
Alle reacties Link kopieren
quote:liselore schreef op 19 december 2010 @ 22:15:

[...]



dus je kunt er eigenlijk niets aan doen???Goeie!
Alle reacties Link kopieren
Had jij zo wel 80 willen worden dan? Misschien helpt die gedachten bij het verwerken van het verdriet.
Alle reacties Link kopieren
Waar twee vechten, hebben twee schuld. En ik begrijp wel dat het af en toe teveel wordt maar wanneer is het teveel om het helemaal op te geven? En 'proest' ja, hij is erg gevoelig.
Alle reacties Link kopieren
Madhe, je hebt een punt maar waarom blijven dan die 'maar als, maar dan' toch bij me knagen?
Alle reacties Link kopieren
quote:marelmar schreef op 19 december 2010 @ 22:21:

Waar twee vechten, hebben twee schuld. En ik begrijp wel dat het af en toe teveel wordt maar wanneer is het teveel om het helemaal op te geven? En 'proest' ja, hij is erg gevoelig.en alleen je eigen aandeel kun je veranderen, dus neem je verantwoordelijkheid voor jouw aandeel en ga met jezelf aan de slag als het nodig is. Hou op met je hormonen je frustratie, de pleken de tijd of zijn gevoeligheid de schuld te geven.
Alle reacties Link kopieren
Ook een punt voor Liselore maar... mijn relatie is wel over..
Alle reacties Link kopieren
quote:marelmar schreef op 19 december 2010 @ 22:26:

Ook een punt voor Liselore maar... mijn relatie is wel over..Wat bedoel je hiermee? Het is erg vervelend voor je .... betekent toch niet dat jij geen verantwoordelijkheid hebt voor jouw aandeel?
quote:marelmar schreef op 19 december 2010 @ 22:21:

Waar twee vechten, hebben twee schuld. En ik begrijp wel dat het af en toe teveel wordt maar wanneer is het teveel om het helemaal op te geven? En 'proest' ja, hij is erg gevoelig.

Populaire misvatting onder hormonenbommen, emoterroristen en anderen die zichzelf niet in de hand kunnen of willen houden, en die meer energie steken in zichzelf vrij pleiten dan zichzelf eens in de hand te leren houden. Nee, waar twee vechten hebben er niet altijd twee schuld. Je ex zou schuld hebben als hij door was gegaan. Dat hij weg loopt voor jouw gedrag maakt hem niet schuldig.



Maar goed, hoewel je zelf in je OP aangeeft dat het probleem zit in jouw onvermogen jezelf in de hand te houden, is het natuurlijk niet de bedoeling dat mensen je daarin gelijk geven?



Wat wil je precies? Moeten we hier zeggen "nee joh, het is juist hardstikke fijn om een relatie te hebben met iemand die emotioneel incontinent is, en die ex van je, da is zeker zo'n hypersensitieve aanstellert!"



Je zegt het maar hoor, wat wil je horen?
Alle reacties Link kopieren
Als het hormonaal is dan raad ik maar weer eens acupunctuur aan. Heeft bij mij ook wonderen gedaan (ex-slachtoffer van hormonale disbalans (lees: voormalig kutwijf/tang/bitch; nu heel lief en bovenal 'at ease'))
Alle reacties Link kopieren
Heb absoluut verantwoordelijkheid voor mijn aandeel en ben me daar erg van bewust. Het heeft alleen nu even weinig zin omdat dat hem niet terugbrengt, dat bedoel ik.
Alle reacties Link kopieren
quote:marelmar schreef op 19 december 2010 @ 22:31:

Heb absoluut verantwoordelijkheid voor mijn aandeel en ben me daar erg van bewust. Het heeft alleen nu even weinig zin omdat dat hem niet terugbrengt, dat bedoel ik.

als jij blijft zoals je bent brengt dat hem ook niet terug......

bovendien lijkt het mij voor jezelf ook erg vervelend als jij jezelf niet onder controle hebt.....

Dus het enige wat je kunt doen is uithuilen en zorgen dat je een verbeterde versie van jezelf wordt....
Alle reacties Link kopieren
Lizzi, die accupunctuur klinkt als een optie, met welke 'klachten'' ben je gegaan, hormonaal?
quote:Lizzl schreef op 19 december 2010 @ 22:28:

Als het hormonaal is dan raad ik maar weer eens acupunctuur aan. Heeft bij mij ook wonderen gedaan (ex-slachtoffer van hormonale disbalans (lees: voormalig kutwijf/tang/bitch; nu heel lief en bovenal 'at ease'))Stepford?
Alle reacties Link kopieren
Rider, ik mag je felheid! Wat ik wil horen? De waarheid, ook al weet ik die eigenlijk wel. Maar als je dan in je eentje op de bank zit te piekeren, is een beetje feedback wel fijn, ook wanneer de waarheid hard is.
Alle reacties Link kopieren
Absoluut Stepford



@Marelmar:

Ja. Helemaal uit de doeken gedaan wat ik voel, wanneer ik het voel, hoe ik handel, functioneer (of juist niet), etc. Het is een wat langer verhaal, maar dat is nu niet van belang.

Ik begon na 4 behandelingen al verschil te merken, terwijl ik er zo'n 16 jaar last van heb gehad.
Alle reacties Link kopieren
Marelmar, dit is niet de eerste keer dat jullie uitelkaar gaan.



Je wist dus al waar de problemen lagen en dat het zeer waarschijnlijk weer mis zou gaan.

Waarom noem je hem overgevoelig als jij de hysterische bent in dit verhaal?

Excuses aanbieden , is op een gegeven moment niet genoeg meer en heeft hij zijn grens bereikt, maar dat maakt hem nog niet overgevoelig.



Werk eerst eens aan jezelf ipv hem ook de schuld te geven
Alle reacties Link kopieren
quote:marelmar schreef op 19 december 2010 @ 22:26:

Ook een punt voor Liselore maar... mijn relatie is wel over..Dan kun je nog steeds met jezelf aan de slag

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven