Kinderen
alle pijlers
Bedrust tijdens zwangerschap
maandag 20 december 2010 om 15:37
Hallo!
Afgelopen september hebben wij ons zoontje verloren agv een cervixinsuffientie. Nu ben ik weer zwanger, 9 weken, en over 4 weken wordt er een bandje (cerclage) om mijn baarmoedermond geplaatst. Vanaf dan, 13 weken dus, moet ik zeker tot 34 weken bedrust houden thuis.
Nu is mijn vraag: wie heeft hier ervaring mee? En hoe ben je de dagen doorgekomen?
Hebben jullie tips, adviezen?
Oftewel alle reacties zijn welkom!
Groetjes Nolleke
Afgelopen september hebben wij ons zoontje verloren agv een cervixinsuffientie. Nu ben ik weer zwanger, 9 weken, en over 4 weken wordt er een bandje (cerclage) om mijn baarmoedermond geplaatst. Vanaf dan, 13 weken dus, moet ik zeker tot 34 weken bedrust houden thuis.
Nu is mijn vraag: wie heeft hier ervaring mee? En hoe ben je de dagen doorgekomen?
Hebben jullie tips, adviezen?
Oftewel alle reacties zijn welkom!
Groetjes Nolleke
maandag 20 december 2010 om 15:43
Wat verdrietig dat jullie, jullie zoontje zijn verloren.
Ik heb tijdens mijn beide zwangerschappen zowel thuis als in het zh bedrust moeten houden. Gelukkig was dat beide keren niet zolang als jij.
Wat ik veel heb gedaan is forummen (met laptop), dvd's kijken, uitzending gemist kijken (er zijn veel goede documantaires terug te kijken van bijvoorbeeld Holland doc., ncrv Dokument en Zembla), lezen en puzzelen. Verder is het fijn dat er regelmatig bezoek komt. Dus probeer er voor te zorgen dat er bv drie keer per week iemand komt koffieleuten 's middags, dat breekt de dag een beetje.
Wat ik wel belangrijk vond was een soort van ritme te houden. Dus 's ochtends eert douchen en omkleden (jogginpak ipv pyama haha, maar het gaat om het idee) dan ontbijten, daarna bv een film kijken, tijdje puzzelen, lunchen enz. enz.
Zo hak je de dag een beetje in stukken en lijkt het minder eindeloos.
Ik heb tijdens mijn beide zwangerschappen zowel thuis als in het zh bedrust moeten houden. Gelukkig was dat beide keren niet zolang als jij.
Wat ik veel heb gedaan is forummen (met laptop), dvd's kijken, uitzending gemist kijken (er zijn veel goede documantaires terug te kijken van bijvoorbeeld Holland doc., ncrv Dokument en Zembla), lezen en puzzelen. Verder is het fijn dat er regelmatig bezoek komt. Dus probeer er voor te zorgen dat er bv drie keer per week iemand komt koffieleuten 's middags, dat breekt de dag een beetje.
Wat ik wel belangrijk vond was een soort van ritme te houden. Dus 's ochtends eert douchen en omkleden (jogginpak ipv pyama haha, maar het gaat om het idee) dan ontbijten, daarna bv een film kijken, tijdje puzzelen, lunchen enz. enz.
Zo hak je de dag een beetje in stukken en lijkt het minder eindeloos.
The time is now
maandag 20 december 2010 om 15:47
Hoi Banba,
Dank je voor je reactie.
Zeker heel verdrietig dat we ons zoontje zijn verloren. Het lijkt alsof ik er zo overheen schrijf, besef ik me nu ik het teruglees. Maar dat is absoluut niet zo, maar aangezien dit topic over deze zwangerschap gaat, heb ik het zo kort gehouden.
Dat ritme houden had ik ook al ingedachten inderdaad. Ben nu al druk bezig met allerlei tijdschriften, boeken, puzzels en tv-series te verzamelen.
Verder is (zoals het er nu uitziet) sowieso op maandag mijn beste vriendin bij me en op donderdag mijn moeder. De rest van de dagen hoop ik ook bezoek te krijgen.
Ook zal ik dit forum geregeld gaan bezoeken.
Dank je voor je reactie.
Zeker heel verdrietig dat we ons zoontje zijn verloren. Het lijkt alsof ik er zo overheen schrijf, besef ik me nu ik het teruglees. Maar dat is absoluut niet zo, maar aangezien dit topic over deze zwangerschap gaat, heb ik het zo kort gehouden.
Dat ritme houden had ik ook al ingedachten inderdaad. Ben nu al druk bezig met allerlei tijdschriften, boeken, puzzels en tv-series te verzamelen.
Verder is (zoals het er nu uitziet) sowieso op maandag mijn beste vriendin bij me en op donderdag mijn moeder. De rest van de dagen hoop ik ook bezoek te krijgen.
Ook zal ik dit forum geregeld gaan bezoeken.
maandag 20 december 2010 om 15:55
Een vriendin van mij moest een tijd bed rust houden en ook echt verzorgd worden (woonde alleen, mocht niet uit bed om te koken bijvoorbeeld). Zij heeft al haar vriendinnen een mail gestuurd en gezegd, ik kan dit de komende 6 weken niet alleen, willen jullie me helpen? Vervolgens een lijstje met data en iedereen kon terugsturen wanneer ze kwamen helpen. Nu is het voordeel dat wij toen allemaal nog studeerden, maar ze heeft geen uur alleen gezeten. Er waren eigenlijk altijd mensen om haar te verzorgen.
Ik denk dat als je een mail stuurt al je vriendinnen/oom/tantes/neven/nichten je wel een keer een paar uur gezelschap willen houden.
Ik denk dat als je een mail stuurt al je vriendinnen/oom/tantes/neven/nichten je wel een keer een paar uur gezelschap willen houden.
maandag 20 december 2010 om 15:55
Geen ervaring, maar wel een en wellicht een tip: puzzelen en films kijken is leuk en ontspannend tijdversdrijf, maar misschien is het juist leuk om ook iets inspannender (hersengewijs) te doen. Misschien iets dat te maken heeft met je vak (bijvoorbeeld beginnen met die berg ongelezen vakliteratuur) of een zelfstudie bij de Loi oid., maar ook bijvoorbeeld deze gratis cursussen bij de open universiteit www.opener.ou.nl
maandag 20 december 2010 om 16:01
Wat mij hielp, naast alle afleiding in de vorm van forum, tijdschriften, dvd's, televisie en bezoek, was heel veel zennnnn. Accepteer dat dit blijkbaar de manier is die voor JOU de grootste kans op succes geeft. Vergelijk je zwangerschap dus niet met die van een ander, maar richt je enkel op de jouwe. En richt je op het einddoel wat je hoopt te bereiken, namelijk: een levend kind. Zeker als je al een kind verloren hebt, zal de angst je waarschijnlijk ook heel veel kracht kunnen geven. Mij maakte dat in ieder geval erg strijdlustig. Strijdlustig in de zin van: de situatie accepteren, veerkracht houden en de moed vinden om dag voor dag, week voor week stil te blijven liggen en me koest te houden voor mijn kind. Mijn voornaamste tip zou dus zijn: probeer je angst (die je ongetwijfeld zult hebben, zeker gezien het verlies van je zoontje) om te zetten in kracht. Mij heeft meditatie daar goed bij geholpen.
Heel veel sterkte!
Heel veel sterkte!
maandag 20 december 2010 om 16:01
Hoi Nolleke,
ik heb 4 (bijna 5)weken verplichte bedrust moeten houden in het ziekenhuis. Ik kwam de dagen door, door 's morgens op te staan, dan voor mezelf rustig te ontbijten. (had daar alle tijd voor in het ziekenhuis) daarna een aflevering kijken van een serie die op herhaling kwam van de dag ervoor tijdens bezoek tijd. Meestal was dat ATWT en GTST en daarna de lunch waar ik wederom lang over deed. Dan was het rust uurtje en probeerde ik ook echt wat te slapen, tenslotte is rust het beste he.. Daarna kwam er iemand op bezoek, wat ik zelf zoveel mogelijk probeerde te verdelen. Daarna op mijn gemak diner en dan ;s avonds bezoek. Maar meestal was dat alleen mijn ouders en mijn man, vond het prettig om af en toe helemaal alleen met hem te zijn. Hij kroop dan bij mij op bed en dan keken we samen een film. Personeel wist dat en kwam dan vaak met een pot (ipv kop) thee en dan bleven ze even kijken welke film we keken en dan gingen ze weer gauw weg
Wat ik hoorde van iemand die ik sprak in de laatste week van t ziekenhuis voor de bedrust, was dat zij vanaf de 13e week net als jij, tot het einde van de zwangerschap in het ziekenhuisbed had gelegen, was dat zij een cursus was gaan volgen waarvoor je de deur niet uit hoeft en die ze altijd al had willen doen, maar er niet aan te kwam..
Wens je sowieso het allerbeste toe.
ik heb 4 (bijna 5)weken verplichte bedrust moeten houden in het ziekenhuis. Ik kwam de dagen door, door 's morgens op te staan, dan voor mezelf rustig te ontbijten. (had daar alle tijd voor in het ziekenhuis) daarna een aflevering kijken van een serie die op herhaling kwam van de dag ervoor tijdens bezoek tijd. Meestal was dat ATWT en GTST en daarna de lunch waar ik wederom lang over deed. Dan was het rust uurtje en probeerde ik ook echt wat te slapen, tenslotte is rust het beste he.. Daarna kwam er iemand op bezoek, wat ik zelf zoveel mogelijk probeerde te verdelen. Daarna op mijn gemak diner en dan ;s avonds bezoek. Maar meestal was dat alleen mijn ouders en mijn man, vond het prettig om af en toe helemaal alleen met hem te zijn. Hij kroop dan bij mij op bed en dan keken we samen een film. Personeel wist dat en kwam dan vaak met een pot (ipv kop) thee en dan bleven ze even kijken welke film we keken en dan gingen ze weer gauw weg
Wat ik hoorde van iemand die ik sprak in de laatste week van t ziekenhuis voor de bedrust, was dat zij vanaf de 13e week net als jij, tot het einde van de zwangerschap in het ziekenhuisbed had gelegen, was dat zij een cursus was gaan volgen waarvoor je de deur niet uit hoeft en die ze altijd al had willen doen, maar er niet aan te kwam..
Wens je sowieso het allerbeste toe.
maandag 20 december 2010 om 16:04
quote:Kaaaaaaaatje schreef op 20 december 2010 @ 15:55:
Een vriendin van mij moest een tijd bed rust houden en ook echt verzorgd worden (woonde alleen, mocht niet uit bed om te koken bijvoorbeeld). Zij heeft al haar vriendinnen een mail gestuurd en gezegd, ik kan dit de komende 6 weken niet alleen, willen jullie me helpen? Vervolgens een lijstje met data en iedereen kon terugsturen wanneer ze kwamen helpen. Nu is het voordeel dat wij toen allemaal nog studeerden, maar ze heeft geen uur alleen gezeten. Er waren eigenlijk altijd mensen om haar te verzorgen.
Ik denk dat als je een mail stuurt al je vriendinnen/oom/tantes/neven/nichten je wel een keer een paar uur gezelschap willen houden.Dat, en laat ze dan meteen hun voorraad oude tijdschriften meenemen! Ik kreeg op die manier echt stapels tijdschriften, waardoor ik altijd leesvoorraad had!
Een vriendin van mij moest een tijd bed rust houden en ook echt verzorgd worden (woonde alleen, mocht niet uit bed om te koken bijvoorbeeld). Zij heeft al haar vriendinnen een mail gestuurd en gezegd, ik kan dit de komende 6 weken niet alleen, willen jullie me helpen? Vervolgens een lijstje met data en iedereen kon terugsturen wanneer ze kwamen helpen. Nu is het voordeel dat wij toen allemaal nog studeerden, maar ze heeft geen uur alleen gezeten. Er waren eigenlijk altijd mensen om haar te verzorgen.
Ik denk dat als je een mail stuurt al je vriendinnen/oom/tantes/neven/nichten je wel een keer een paar uur gezelschap willen houden.Dat, en laat ze dan meteen hun voorraad oude tijdschriften meenemen! Ik kreeg op die manier echt stapels tijdschriften, waardoor ik altijd leesvoorraad had!
maandag 20 december 2010 om 16:06
En een vaste dagroutine, dat is ook belangrijk inderdaad. Anders worden de dagen zo'n brij van niets-doen, waar je alleen maar ongelukkig van wordt.
Een cursus was in mijn geval niet aan de orde (had pre-eclampsie vanaf de 19e week, dus was simpelweg te ziek voor dat soort dingen), maar vind ik zeker een goede tip!
Een cursus was in mijn geval niet aan de orde (had pre-eclampsie vanaf de 19e week, dus was simpelweg te ziek voor dat soort dingen), maar vind ik zeker een goede tip!
maandag 20 december 2010 om 17:06
Bedankt voor jullie tips en verhalen allemaal!
Zo te lezen had ik toch al een aardig idee van wat ik allemaal zou kunnen doen.
Een mailtje naar collega's/familie/vrienden was ik inderdaad ook van plan, maar dan meer in de trant van: Ik vind het leuk als jullie langskomen. Sparen jullie tijdschriften voor me op en hebben jullie nog leuke tv-series. Zoiets...
Verder heb ik zitten denken over een taalcursus, wat me interessant lijkt en wat ook handig is voor op mijn werk.
Mijn vriend denkt nu dat alles hem alleen gaat lukken en daar heb ik ook alle vertrouwen in, maar op de een of andere manier wil ik hem toch proberen te ontlasten. Dus ik heb een aanvraag gedaan voor hulp in het huishouden bij de gemeente. Er is genoeg aanbod van hulp van familie en vrienden om te helpen, maar als zij langskomen vind ik het fijner om met ze theeleuten, dan dat ze gaan poetsen ofzo.
En Qwertuu, wat je schrijft over angst omzetten in wilskracht, strijdlust, dat is iets wat ik inderdaad nog zal moeten leren.
Ik heb absoluut de instelling dat ik dit 'gewoon' ga doen, het is de enige manier waarop wij een levend kindje kunnen krijgen, dus het moet gewoon!
Maar ik vergelijk momenteel nog wel met anderen, maar dat komt wrs ook omdat het verlies van Sam nog zo vers is. Ik vind het zo oneerlijk wat ons als gezin overkomen is en soms lijkt het alsof iedereen maar zwanger wordt en ervan uit gaat dat alles goed gaat. Maar dat zijn mijn gedachten en ik kan helemaal niet voor anderen denken, dus dat moet ik ook niet doen.
Ook voel ik me angstig voor wat komen gaat en dan met name de angst om nog een kindje te verliezen.
Gelukkig weet ik uit ervaring (ik werk zelf in de verloskunde) dat het met een preventieve cerclage (bijna) altijd goed gaat.
Zo te lezen had ik toch al een aardig idee van wat ik allemaal zou kunnen doen.
Een mailtje naar collega's/familie/vrienden was ik inderdaad ook van plan, maar dan meer in de trant van: Ik vind het leuk als jullie langskomen. Sparen jullie tijdschriften voor me op en hebben jullie nog leuke tv-series. Zoiets...
Verder heb ik zitten denken over een taalcursus, wat me interessant lijkt en wat ook handig is voor op mijn werk.
Mijn vriend denkt nu dat alles hem alleen gaat lukken en daar heb ik ook alle vertrouwen in, maar op de een of andere manier wil ik hem toch proberen te ontlasten. Dus ik heb een aanvraag gedaan voor hulp in het huishouden bij de gemeente. Er is genoeg aanbod van hulp van familie en vrienden om te helpen, maar als zij langskomen vind ik het fijner om met ze theeleuten, dan dat ze gaan poetsen ofzo.
En Qwertuu, wat je schrijft over angst omzetten in wilskracht, strijdlust, dat is iets wat ik inderdaad nog zal moeten leren.
Ik heb absoluut de instelling dat ik dit 'gewoon' ga doen, het is de enige manier waarop wij een levend kindje kunnen krijgen, dus het moet gewoon!
Maar ik vergelijk momenteel nog wel met anderen, maar dat komt wrs ook omdat het verlies van Sam nog zo vers is. Ik vind het zo oneerlijk wat ons als gezin overkomen is en soms lijkt het alsof iedereen maar zwanger wordt en ervan uit gaat dat alles goed gaat. Maar dat zijn mijn gedachten en ik kan helemaal niet voor anderen denken, dus dat moet ik ook niet doen.
Ook voel ik me angstig voor wat komen gaat en dan met name de angst om nog een kindje te verliezen.
Gelukkig weet ik uit ervaring (ik werk zelf in de verloskunde) dat het met een preventieve cerclage (bijna) altijd goed gaat.
maandag 20 december 2010 om 17:45
Nolleke misschien een oproepje plaatsen op het prikbord voor mede zwangeren die langskomen om te beppen? Het zijn toch maanden die je thuiszit. Of een topic openen 'vermaak Nolleke tijdens haar bedrust'.
Ik vind het supertof dat je weer zwanger bent, en zo snel! (niet te snel hè, zo bedoel ik het niet) gefeliciteerd, juli dan toch?
Je kan ik het voorjaar wel lekker buiten zitten/liggen op een veldbedje oid.
Ik vind het supertof dat je weer zwanger bent, en zo snel! (niet te snel hè, zo bedoel ik het niet) gefeliciteerd, juli dan toch?
Je kan ik het voorjaar wel lekker buiten zitten/liggen op een veldbedje oid.
maandag 20 december 2010 om 18:16
Hoi!
Hier nog iemand met (helaas) ervaring... Ook ik ben ons zoontje verloren, ik denk wel een stuk vroeger in de zwangerschap dan jullie, namelijk bij 16 weken. Waardoor precies weten ze niet, maar het leek op cervixinsufficiëntie (wat vreemd is bij die termijn, maar het was wel doordat mijn cervix open was gaan staan).
Ik ben hierna opnieuw zwanger geraakt van een tweeling (na in totaal 5 keer ivf/ICSI) waardoor de risico's nog groter waren. Ik heb in het begin iedere twee weken een cervix meting gehad, en bij 26 weken was hij inderdaad verkort. Ik heb een ring om mijn cervix gekregen en moest vanaf dat moment ook bedrust houden. Uiteindelijk ben ik met bijna 35 weken bevallen. De tweeling doet het hartstikke goed!
Ik kan weinig toevoegen aan de tips hieronder, vooral het stukje van Qwertuu herken ik erg. Maar wat ik wel nog even wil toevoegen: Ik heb veel belangrijke dingen gemist, zo heb ik de bruiloft van mijn enige broer èn die van mijn beste vriendin (waarbij ik getuige zou zijn) gemist. Ik heb er menig potje om gejankt, ik heb voor mijn gevoel nooit de zwangerschap gehad die ik 'verdiende', maar als ik nu kijk naar mijn twee kanjers, weet ik dat ik de gelukkigste mama van de wereld ben! Het is het echt allemaal zoooooo waard! Probeer daar tussendoor regelmatig bij stil te staan.
Het is spannend, en niemand kan die spanning voor je wegnemen helaas. Maar het enige wat je zelf eraan kunt doen, is echt rust houden, en je zo min mogelijk druk maken (makkelijk gezegd, ik weet het...).
Ik wens je heeeeeeel veel sterkte en succes de komende maanden, en duim voor een lief, mooi en bovenal gezond kindje voor jullie!
Dikke
Hier nog iemand met (helaas) ervaring... Ook ik ben ons zoontje verloren, ik denk wel een stuk vroeger in de zwangerschap dan jullie, namelijk bij 16 weken. Waardoor precies weten ze niet, maar het leek op cervixinsufficiëntie (wat vreemd is bij die termijn, maar het was wel doordat mijn cervix open was gaan staan).
Ik ben hierna opnieuw zwanger geraakt van een tweeling (na in totaal 5 keer ivf/ICSI) waardoor de risico's nog groter waren. Ik heb in het begin iedere twee weken een cervix meting gehad, en bij 26 weken was hij inderdaad verkort. Ik heb een ring om mijn cervix gekregen en moest vanaf dat moment ook bedrust houden. Uiteindelijk ben ik met bijna 35 weken bevallen. De tweeling doet het hartstikke goed!
Ik kan weinig toevoegen aan de tips hieronder, vooral het stukje van Qwertuu herken ik erg. Maar wat ik wel nog even wil toevoegen: Ik heb veel belangrijke dingen gemist, zo heb ik de bruiloft van mijn enige broer èn die van mijn beste vriendin (waarbij ik getuige zou zijn) gemist. Ik heb er menig potje om gejankt, ik heb voor mijn gevoel nooit de zwangerschap gehad die ik 'verdiende', maar als ik nu kijk naar mijn twee kanjers, weet ik dat ik de gelukkigste mama van de wereld ben! Het is het echt allemaal zoooooo waard! Probeer daar tussendoor regelmatig bij stil te staan.
Het is spannend, en niemand kan die spanning voor je wegnemen helaas. Maar het enige wat je zelf eraan kunt doen, is echt rust houden, en je zo min mogelijk druk maken (makkelijk gezegd, ik weet het...).
Ik wens je heeeeeeel veel sterkte en succes de komende maanden, en duim voor een lief, mooi en bovenal gezond kindje voor jullie!
Dikke
Alle dieren -behalve de mens- weten dat het leven in de eerste plaats bedoeld is om ervan te genieten. ~Samuel Butler~
maandag 20 december 2010 om 21:46
Krijg tranen in mijn ogen van de post van Soezie.
Het zal inderdaad, bij tijd en wijle, zwaar zijn. Hou je doel voor ogen en geef ook aan bij anderen dat je het op dat moment er zwaar mee hebt. Dat zal helpen!
Voor je man zou ik inderdaad ook iets regelen, ook hij verdient het om te genieten van jouw zwangerschap. Al is het maar dat er gestofzuigt wordt of de wc een keer wordt gedaan.
Sterkte ermee!
Het zal inderdaad, bij tijd en wijle, zwaar zijn. Hou je doel voor ogen en geef ook aan bij anderen dat je het op dat moment er zwaar mee hebt. Dat zal helpen!
Voor je man zou ik inderdaad ook iets regelen, ook hij verdient het om te genieten van jouw zwangerschap. Al is het maar dat er gestofzuigt wordt of de wc een keer wordt gedaan.
Sterkte ermee!
dinsdag 21 december 2010 om 09:29
dinsdag 21 december 2010 om 11:03
Hallo meiden,
@Phoehee, haha, ik pakte het ook goed op hoor. Het is ook snel, sneller als wij zelf hadden verwacht! Maar nu het zo is, besef ik me dat dit het beste was voor mij/ons. Nu vallen namelijk sommige moeilijke momenten waar ik tegenop zag samen met mooie momenten.
Zoals de dag dat ik met zwangerschapsverlof zou gaan, die dag hadden we de eerste echo en zagen we voor het eerst het hartje kloppen.
Op de dag dat ik uitgerekend was van Sam, ben ik nu 13 weken en dat betekent dat ik die week mijn cerclage ga krijgen.
Het blijft verdrietig, maar dit wondertje zorgt ervoor dat ik er beter mee om kan gaan.
@Soezie, wat vreselijk dat ook jullie jullie zoontje zijn verloren. Sam is geboren na 20 weken en 3 dagen.
Ik moet zeggen dat ik tijdens de echo's ook angstig was dat het een tweeling zou zijn, gezien de grotere risico's. Maar volgens de gyn is het vooralsnog 1.
Super om te horen dat je kindjes tot 35 weken zijn blijven zitten, ondanks de zware zwangerschap waarschijnlijk.
Ik ga vanaf 16 weken wekelijks een meting van mijn baarmoedermond krijgen. Ik moet toch iedere week een spuit met weeenremmers krijgen, dus dan kijken ze ook meteen naar mijn baarmoedermond.
Ik houd me ook vast aan het gevoel dat jij omschrijft: dat je later terugkijkt op deze periode en dan naar je kindje kan kijken en weet waar je het voor gedaan hebt.
@Vera, bedankt voor je berichtje en dat je me gezelschap wil komen houden hier.
@Tataaa, daarom wil ik inderdaad iets voor mijn vriend regelen. Ik wil dat hij naast zijn fulltime baan ook vrije tijd heeft om samen met mij te genieten of leuke dingen te doen met vrienden.
@Mamamuis, ook bedankt voor jouw berichtje. Het blijft raar dat ik eigenlijk nog bij jullie hoorde te kletsen over de laatste-loodjes-kwaaltjes. Ik hoop dat alles goed gaat met jullie!
Ik moet eerlijk zeggen dat ik al even niet meer meelees, omdat ik het steeds moeilijker vind, hoe dichterbij de uitgerekende datum komt.
Liefs Nolleke
@Phoehee, haha, ik pakte het ook goed op hoor. Het is ook snel, sneller als wij zelf hadden verwacht! Maar nu het zo is, besef ik me dat dit het beste was voor mij/ons. Nu vallen namelijk sommige moeilijke momenten waar ik tegenop zag samen met mooie momenten.
Zoals de dag dat ik met zwangerschapsverlof zou gaan, die dag hadden we de eerste echo en zagen we voor het eerst het hartje kloppen.
Op de dag dat ik uitgerekend was van Sam, ben ik nu 13 weken en dat betekent dat ik die week mijn cerclage ga krijgen.
Het blijft verdrietig, maar dit wondertje zorgt ervoor dat ik er beter mee om kan gaan.
@Soezie, wat vreselijk dat ook jullie jullie zoontje zijn verloren. Sam is geboren na 20 weken en 3 dagen.
Ik moet zeggen dat ik tijdens de echo's ook angstig was dat het een tweeling zou zijn, gezien de grotere risico's. Maar volgens de gyn is het vooralsnog 1.
Super om te horen dat je kindjes tot 35 weken zijn blijven zitten, ondanks de zware zwangerschap waarschijnlijk.
Ik ga vanaf 16 weken wekelijks een meting van mijn baarmoedermond krijgen. Ik moet toch iedere week een spuit met weeenremmers krijgen, dus dan kijken ze ook meteen naar mijn baarmoedermond.
Ik houd me ook vast aan het gevoel dat jij omschrijft: dat je later terugkijkt op deze periode en dan naar je kindje kan kijken en weet waar je het voor gedaan hebt.
@Vera, bedankt voor je berichtje en dat je me gezelschap wil komen houden hier.
@Tataaa, daarom wil ik inderdaad iets voor mijn vriend regelen. Ik wil dat hij naast zijn fulltime baan ook vrije tijd heeft om samen met mij te genieten of leuke dingen te doen met vrienden.
@Mamamuis, ook bedankt voor jouw berichtje. Het blijft raar dat ik eigenlijk nog bij jullie hoorde te kletsen over de laatste-loodjes-kwaaltjes. Ik hoop dat alles goed gaat met jullie!
Ik moet eerlijk zeggen dat ik al even niet meer meelees, omdat ik het steeds moeilijker vind, hoe dichterbij de uitgerekende datum komt.
Liefs Nolleke
dinsdag 21 december 2010 om 11:15
Nolleke wat verdrietig dat jullie je zoontje zijn verloren
Ik heb geen ervaring met bedrust, maar zelf kon ik de laatste weken van mijn zwangerschap geen kant op en om de tijd wat door te komen ben ik gaan haken. Er staat hier op het forum een leuk topic erover! Ik vond het wel lekker ontspannend, en het is weer eens wat anders als tv kijken en lezen.
En verder sluit ik me natuurlijk aan bij voorgaande tips, er staan leuke en wijze dingen tussen. Veel sterkte en geluk de komende tijd!
Ik heb geen ervaring met bedrust, maar zelf kon ik de laatste weken van mijn zwangerschap geen kant op en om de tijd wat door te komen ben ik gaan haken. Er staat hier op het forum een leuk topic erover! Ik vond het wel lekker ontspannend, en het is weer eens wat anders als tv kijken en lezen.
En verder sluit ik me natuurlijk aan bij voorgaande tips, er staan leuke en wijze dingen tussen. Veel sterkte en geluk de komende tijd!
dinsdag 21 december 2010 om 12:06
Ik zou alvast bedenken wat je allemaal nodig hebt bij je bed zodat je zo weinig mogenlijk uit je bed hoeft om steeds vanalles te halen;
- telefoon
- laptop
- pen + papier
- boeken, magazines, cursusmateriaal, hobbydingen, puzzels, puzzelboekjes, dvd's, cd's
- drinken
- een schoottafeltje
Verder kun je inderdaad al bedenken wat je wilt gaan doen, ga evt. nu nog langs een hobbywinkel, bibliotheek. Denk aan:
- photoshoppen
- haken, breien, borduren
- leuke dingen maken voor als de baby geboren is
- brieven/mails schrijven
- dagboek bijhouden
- receptenboek of fotoalbum maken
en als je veel geld te besteden hebt:
- online shoppen
- bellen
als je geld wilt verdienen:
- werken voor een callcentre
- telefoon
- laptop
- pen + papier
- boeken, magazines, cursusmateriaal, hobbydingen, puzzels, puzzelboekjes, dvd's, cd's
- drinken
- een schoottafeltje
Verder kun je inderdaad al bedenken wat je wilt gaan doen, ga evt. nu nog langs een hobbywinkel, bibliotheek. Denk aan:
- photoshoppen
- haken, breien, borduren
- leuke dingen maken voor als de baby geboren is
- brieven/mails schrijven
- dagboek bijhouden
- receptenboek of fotoalbum maken
en als je veel geld te besteden hebt:
- online shoppen
- bellen
als je geld wilt verdienen:
- werken voor een callcentre
dinsdag 21 december 2010 om 15:21
allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik heb geen ervaring met bedrust tijdens de zwangerschap, maar ken wel onze gemeentelijke richtlijnen voor aanvraag huishoudelijke hulp.
Je schrijft namelijk dat je graag (huishoudelijke) hulp wilt om je vriend te ontlasten. Bij mijn gemeente krijg je dat niet als er een gezonde partner aanwezig is, in dit geval je vriend.
Ze vinden dat hij het dan moet doen en anders minder moet gaan werken. Misschien dat het biij jouw gemeente anders is maar wilde je vast voorbereiden op een eventuele teleurstelling
sterkte verder
Ik heb geen ervaring met bedrust tijdens de zwangerschap, maar ken wel onze gemeentelijke richtlijnen voor aanvraag huishoudelijke hulp.
Je schrijft namelijk dat je graag (huishoudelijke) hulp wilt om je vriend te ontlasten. Bij mijn gemeente krijg je dat niet als er een gezonde partner aanwezig is, in dit geval je vriend.
Ze vinden dat hij het dan moet doen en anders minder moet gaan werken. Misschien dat het biij jouw gemeente anders is maar wilde je vast voorbereiden op een eventuele teleurstelling
sterkte verder
woensdag 22 december 2010 om 17:12
Hoi -a-, daar houd ik zeker al rekening mee inderdaad. Ik denk ook dat we geen hulp krijgen, maar ik dacht: niet geschoten is altijd mis!
Mevrouwtje, bedankt voor je tips!
19juni, wie weet ga ik inderdaad nog beginnen met haken of breien ofzo. Ik weet wel dat ik breien vroeger altijd heel leuk vond, alleen kon ik niet echt iets maken, dus maakte ik gewoon hele lange lappen, haha. Misschien toch dat topic maar eens opzoeken.
Mevrouwtje, bedankt voor je tips!
19juni, wie weet ga ik inderdaad nog beginnen met haken of breien ofzo. Ik weet wel dat ik breien vroeger altijd heel leuk vond, alleen kon ik niet echt iets maken, dus maakte ik gewoon hele lange lappen, haha. Misschien toch dat topic maar eens opzoeken.
donderdag 23 december 2010 om 17:59
hee nolleke, van hele lange lappen kan je prima babydekentjes maken! en dan heb je meteen een mantra voor tijdens het breien: 'dit is voor mijn superbaby, dit is voor mijn superbaby'.
ik zit nu een weekje thuis met vakantie en ik verveel me nu al, dus blijkbaar ben ik niet zo goed met tijdverdoen. jij weet echt waar je het voor doet. succes!
ik zit nu een weekje thuis met vakantie en ik verveel me nu al, dus blijkbaar ben ik niet zo goed met tijdverdoen. jij weet echt waar je het voor doet. succes!
