Psyche
alle pijlers
mijn nieuwe start
zondag 26 december 2010 om 16:20
Ik ben er opeens helemaal klaar mee. Al heel lang voel ik me alleen, verdrietig, mislukt enz. Al mijn hele leven heb ik het gevoel dat ik minder waard ben, niet aan de verwachtingen van anderen kan voldoen en cijfer ik mezelf weg. Ik trek me de mening van anderen veel te veel aan, vul zelf in wat zij wel niet over me zullen denken en doe van alles om maar aardig gevonden te worden. Keer op keer ben ik door de mensen om mij heen gekwetst en stelden zij mij teleur. Genoeg is genoeg!
Ik ben op zoek naar inspirerende verhalen van anderen die ook het roer hebben omgegooid en voor zichzelf hebben gekozen. Of naar mensen die dit net als ik van plan zijn. Ik zoek tips, een schop onder mijn kont en af en toe een knuffel.
Ik begin vandaag en heb net best een heel drastische beslissing genomen, waarvan ik weet dat niet iedereen in mijn omgeving het er mee eens is. Maar voor mij is het een mooie kans en ik ga ervoor!
Ik ben op zoek naar inspirerende verhalen van anderen die ook het roer hebben omgegooid en voor zichzelf hebben gekozen. Of naar mensen die dit net als ik van plan zijn. Ik zoek tips, een schop onder mijn kont en af en toe een knuffel.
Ik begin vandaag en heb net best een heel drastische beslissing genomen, waarvan ik weet dat niet iedereen in mijn omgeving het er mee eens is. Maar voor mij is het een mooie kans en ik ga ervoor!
zondag 26 december 2010 om 16:34
Wauw verademuis ik heb bewondering voor je!
Er is er maar 1 die de regie van jouw leven in handen heeft en dat ben jij, heel sterk van je om zelf het roer helemaal om te gooien, te vertrouwen op jezelf en je nu eens niets van de mening van een ander aan te trekken!
You go girl!!!
Geniet van het leven en leef dan ook je eigen leven!
Wees trots op jezelf en vrees niet om eens een schop onder je achterste te vragen van een ander, je kan het!!!
Er is er maar 1 die de regie van jouw leven in handen heeft en dat ben jij, heel sterk van je om zelf het roer helemaal om te gooien, te vertrouwen op jezelf en je nu eens niets van de mening van een ander aan te trekken!
You go girl!!!
Geniet van het leven en leef dan ook je eigen leven!
Wees trots op jezelf en vrees niet om eens een schop onder je achterste te vragen van een ander, je kan het!!!
zondag 26 december 2010 om 16:40
zondag 26 december 2010 om 16:52
Ah, dat is fijn zeg, een nieuwe omgeving, dat kan de start zijn van allemaal mooie dingen.
Ik vraag me een ding af, zonder je natuurlijk te kennen: hoe voorkom je dat de ingesleten patronen in jouw karakter niet weer optreden in de nieuwe situatie? Want, of je nou in timboektoe zit of op de veluwe, zelfvertrouwen moet toch echt uit jou komen, waar je ook bent. Die plek zal nooit veranderen.
Ik vraag me een ding af, zonder je natuurlijk te kennen: hoe voorkom je dat de ingesleten patronen in jouw karakter niet weer optreden in de nieuwe situatie? Want, of je nou in timboektoe zit of op de veluwe, zelfvertrouwen moet toch echt uit jou komen, waar je ook bent. Die plek zal nooit veranderen.
zondag 26 december 2010 om 17:10
Ja klopt, ik werk nu ook in het buitenland en zou eigenlijk terug naar Nederland gaan aankomende zomer. Vooral omdat ik me schuldig voel tegenover vrienden en familie.
Al 3 1/2 half jaar lang vlieg ik drie keer per jaar terug naar Nederland, doe mijn best om iedereen op te zoeken, ben enthousiast over alle ontwikkelingen in hun leven (samenwonen, trouwen, kinderen). Allemaal dingen die ik al heel lang ook graag zou willen, ben alleen de juiste man nog niet tegengekomen.
En nu heb ik dus kans op een baan in een ander land. Een leuke baan, een mooie kans en ik wil dit heel graag. Toch hield iets me tegen om ervoor te gaan: vrienden en familie.
Ik ben nu twee weken in Nederland en was erg moe. Ik heb dus niet zoveel mensen opgezocht als anders en het lijkt wel of het niemand iets kan schelen dat ik nu hier ben. Geen smsje, belletje of wat dan ook. Ik werd hier heel verdrietig van en heb veel nagedacht de afgelopen dagen. Ik merk dat ik mijn beslissingen af laat hangen van wat anderen ervan vinden en ben hier zo klaar mee. Het interesseert ze heel bal wat ik doe. Daarom heb ik de knoop doorgehakt, ik ga voor die baan.
(dit banen gedoe is slechts één van de voorbeelden, er zijn veel meer voorbeelden van situaties waarin ik niet voor mezelf heb gekozen)
Al 3 1/2 half jaar lang vlieg ik drie keer per jaar terug naar Nederland, doe mijn best om iedereen op te zoeken, ben enthousiast over alle ontwikkelingen in hun leven (samenwonen, trouwen, kinderen). Allemaal dingen die ik al heel lang ook graag zou willen, ben alleen de juiste man nog niet tegengekomen.
En nu heb ik dus kans op een baan in een ander land. Een leuke baan, een mooie kans en ik wil dit heel graag. Toch hield iets me tegen om ervoor te gaan: vrienden en familie.
Ik ben nu twee weken in Nederland en was erg moe. Ik heb dus niet zoveel mensen opgezocht als anders en het lijkt wel of het niemand iets kan schelen dat ik nu hier ben. Geen smsje, belletje of wat dan ook. Ik werd hier heel verdrietig van en heb veel nagedacht de afgelopen dagen. Ik merk dat ik mijn beslissingen af laat hangen van wat anderen ervan vinden en ben hier zo klaar mee. Het interesseert ze heel bal wat ik doe. Daarom heb ik de knoop doorgehakt, ik ga voor die baan.
(dit banen gedoe is slechts één van de voorbeelden, er zijn veel meer voorbeelden van situaties waarin ik niet voor mezelf heb gekozen)
zondag 26 december 2010 om 17:15
zondag 26 december 2010 om 17:18
zondag 26 december 2010 om 17:25
Luun , ik denk het wel, maar het is nog niet 100% zeker. Wel een grote kans...
Ik heb wel FB, maar dan echt prive, geen speciaal forumaccount. Misschien moet ik dat maar eens aanmaken...
Goede vraag Sjakie!
Het stomme is dat ik me nu pas realiseer dat ik dit doe. Ik denk dat dit een valkuil blijft, maar het feit dat ik me dit realiseer is voor mij al een hele stap vooruit. Bij beslissingen zal ik me vanaf nu telkens moeten afvragen 'Doe ik dit voor mezelf of probeer ik anderen te pleasen'.
Verder merk ik dat ik in mijn baan en in het land waar ik nu woon meer zelfvertrouwen heb dan hier in Nederland. Ik ben goed in wat ik doe en heb daar ook een leuke groep mensen om mij heen. Toch hou ik veel contact met vrienden en familie in Nederland en speelt de mening hun mening ondanks de afstand wel erg mee. En waarom, geen idee?
Ik heb wel FB, maar dan echt prive, geen speciaal forumaccount. Misschien moet ik dat maar eens aanmaken...
Goede vraag Sjakie!
Het stomme is dat ik me nu pas realiseer dat ik dit doe. Ik denk dat dit een valkuil blijft, maar het feit dat ik me dit realiseer is voor mij al een hele stap vooruit. Bij beslissingen zal ik me vanaf nu telkens moeten afvragen 'Doe ik dit voor mezelf of probeer ik anderen te pleasen'.
Verder merk ik dat ik in mijn baan en in het land waar ik nu woon meer zelfvertrouwen heb dan hier in Nederland. Ik ben goed in wat ik doe en heb daar ook een leuke groep mensen om mij heen. Toch hou ik veel contact met vrienden en familie in Nederland en speelt de mening hun mening ondanks de afstand wel erg mee. En waarom, geen idee?
zondag 26 december 2010 om 17:35
Vin, ik heb nergens de garantie dat ik een leuke man tegenkom. Die kans is in Nederland net zo klein/groot als ergens anders op de wereld. Die droom blijft, maar ik wil niet ergens gaan wonen omdat daar meer leuke mannen zijn . Ik wil keuzes maken die goed zijn voor mijzelf. En zorgen dat ik tevreden met en trots ben op het leven dat ik leid. Een leuke man zou ik heel graag willen, maar ik moet er rekening mee houden dat het er misschien gewoon niet inzit voor mij. Nog meer reden om te zorgen dat het alternatief (een leven in m'n uppie) ontzettend de moeite waard is.
zondag 26 december 2010 om 18:44
Wat goed om te lezen! Ik kan me niet voorstellen dat je ooit spijt zal krijgen, omdat je voor jezelf hebt gekozen!
Ik hoop dat je weer een mooi nieuw avontuur tegemoet mag gaan, waar je veel in kwijt kan en ik ben ervan overtuigd dat deze ervaringen je alleen maar zullen verrijken.
Veel succes Vera!
Ik hoop dat je weer een mooi nieuw avontuur tegemoet mag gaan, waar je veel in kwijt kan en ik ben ervan overtuigd dat deze ervaringen je alleen maar zullen verrijken.
Veel succes Vera!
zondag 26 december 2010 om 18:51
Klinkt goed!
Jammer dat je zo weinig hebt gehoord van je Nederlandse vrienden. Maar het gaf je kennelijk wel net het duwtje wat je nodig had.
Helaas, als je elkaar minder ziet, gaan sommige vriendschappen toch verwateren. Zeker als je heel verschillende levens hebt. Het hoeft niet te gebeuren, maar vaak is het wel zo.
Komen er ook wel eens mensen bij jou eigenlijk, om jou op te zoeken? (in het buitenland dus)
Jammer dat je zo weinig hebt gehoord van je Nederlandse vrienden. Maar het gaf je kennelijk wel net het duwtje wat je nodig had.
Helaas, als je elkaar minder ziet, gaan sommige vriendschappen toch verwateren. Zeker als je heel verschillende levens hebt. Het hoeft niet te gebeuren, maar vaak is het wel zo.
Komen er ook wel eens mensen bij jou eigenlijk, om jou op te zoeken? (in het buitenland dus)
zondag 26 december 2010 om 19:49
