Relaties
alle pijlers
Relatie beëindigen?
zaterdag 8 januari 2011 om 12:28
Even nieuwe nick aangemaakt om herkenbaarheid te verminderen. Ik ben 5 jaar samen met mijn vriend en heb net met hem een huis gekocht (wonen er net). Het begin van onze relatie was best ingewikkeld doordat we uit totaal andere achtergronden komen, andere manier van leven hadden etc. Ik was jong al erg volwasssen, hij was redelijk oud toen hij pas onder de vleugels van zijn moeder weg ging.
Toch kwam het allemaal goed, en na jaren erg gelukkig en harmonieus samen te hebben gewoond een huis gekocht. En nu is hij dus helemaal terug naar zijn oude gewoontes en erger. Doet helemaal niks in het nieuwe huis, is vaak chagerijnig en bot. Zelfs zijn familie heeft hem er paar keer op aangesproken, maar hij vind dat hij gewoon zichzelf is. Duurt nu al 2 maanden en ik heb, volgens mij, alles geprobeerd. Kan niet geloven dat ik mijn beste vriend kwijt ben en wil relatie liever niet verbreken, maar dit hou ik ook niet vol. Hebben jullie nog ideëen?
Toch kwam het allemaal goed, en na jaren erg gelukkig en harmonieus samen te hebben gewoond een huis gekocht. En nu is hij dus helemaal terug naar zijn oude gewoontes en erger. Doet helemaal niks in het nieuwe huis, is vaak chagerijnig en bot. Zelfs zijn familie heeft hem er paar keer op aangesproken, maar hij vind dat hij gewoon zichzelf is. Duurt nu al 2 maanden en ik heb, volgens mij, alles geprobeerd. Kan niet geloven dat ik mijn beste vriend kwijt ben en wil relatie liever niet verbreken, maar dit hou ik ook niet vol. Hebben jullie nog ideëen?
zaterdag 8 januari 2011 om 12:32
zaterdag 8 januari 2011 om 12:37
De verbouwing bracht erg veel stress met zich mee en ik zag hem in die tijd steeds meer terugtrekken tot de bom barste (bot was hij vroeger nooit)
Heb hem aangegeven hoe hoog het me zit, maar krijg als enige reactie dat als ik wegga we met een schuld komen te zitten.
Praten heb ik geprobeerd, maar niet het gevoel dat ik doordring. Hij haalt of zijn schouders op of word kwaad. Ook als zijn familie het probeer.
Heb hem aangegeven hoe hoog het me zit, maar krijg als enige reactie dat als ik wegga we met een schuld komen te zitten.
Praten heb ik geprobeerd, maar niet het gevoel dat ik doordring. Hij haalt of zijn schouders op of word kwaad. Ook als zijn familie het probeer.
zaterdag 8 januari 2011 om 12:40
Op basis van je beschrijving zou ik eerder denken dat hij problemen van psychische aard heeft dan een mentaliteits- of gedragprobleem.
Ik ben geen arts, maar ik denk aan bv een burn-out oid. Vooral ook omdat je schrijft dat de stress rond de verbouwing de druppel was.
Heb je al eens je zorgen geuit (ipv je frustratie) en hem gevraagd naar de dokter te gaan?
Ik ben geen arts, maar ik denk aan bv een burn-out oid. Vooral ook omdat je schrijft dat de stress rond de verbouwing de druppel was.
Heb je al eens je zorgen geuit (ipv je frustratie) en hem gevraagd naar de dokter te gaan?
zaterdag 8 januari 2011 om 12:48
'Met iemand praten' kan een grotere stap zijn dan naar de huisarts te gaan. Ik zou dus echt nog eens vanuit zorg met hem gaan praten en hem vragen om - eventueel samen - naar de huisarts te gaan.
Praten is overigens niet voor iedereen de oplossing. Misschien is hij wel meer gebaat bij een time out in de vorm van een vakantie of bij afreageren in de sportschool.
Praten is overigens niet voor iedereen de oplossing. Misschien is hij wel meer gebaat bij een time out in de vorm van een vakantie of bij afreageren in de sportschool.
zaterdag 8 januari 2011 om 12:56
Een klassiek kenmerk van psychische overbelasting is trouwens dat mensen erg 'lui' worden. Gewoon de moed niet meer hebben om ook maar iets te doen, al is het een kopje in de vaatwasser zetten bij wijze van spreken.
Wellicht helpt het als je hem verteld dat jij je ongerust maakt en vraagt of hij mee naar de dokter wil al was het alleen maar voor jouw geruststelling?
Ook denk ik dat jouw eigen opstelling naar hem toe veel verschil kan maken. Als jij boos, geirriteerd en kortaf reageert, dan voeg je vooral problemen toe bovenop de problemen die hij al heeft. Dat is een begrijpelijke manier van reageren als je uitgaat van een gedragsprobleem, maar funest als het psychisch blijkt te zijn.
Wellicht helpt het als je hem verteld dat jij je ongerust maakt en vraagt of hij mee naar de dokter wil al was het alleen maar voor jouw geruststelling?
Ook denk ik dat jouw eigen opstelling naar hem toe veel verschil kan maken. Als jij boos, geirriteerd en kortaf reageert, dan voeg je vooral problemen toe bovenop de problemen die hij al heeft. Dat is een begrijpelijke manier van reageren als je uitgaat van een gedragsprobleem, maar funest als het psychisch blijkt te zijn.
zaterdag 8 januari 2011 om 12:57
Stress rond verbouwing, over een schuld beginnen als je weg gaat, geen geld willen uitgeven voor hulp. Zou het kunnen dat hij dit koophuis als een zware financiële last ervaart wat hem stress oplevert? Een huis kopen brengt natuurlijk een financiële verantwoordelijkheid met zich mee waar je niet zo makkelijk meer vanaf komt. Misschien valt hem dit zwaar?
zaterdag 8 januari 2011 om 13:08
Ga wat leuks doen, hier zitten de strubbelingen een beetje in het weer. Althans, daar schuif ik het graag op af. In ieder geval, ga lekker strandwandelen of een dvdtje kijken. Iets leuks, samen, zonder maar moeten en kiften over de rolverdeling in huis. Gewoon gezellig, heeft iedereen toch op z'n tijd nodig?
zaterdag 8 januari 2011 om 13:13
Hmm.. Ja, tijd voor iets leuks. Volgend weekend weekendje weg plannen. Of dagje weg. Heeft hij paar jaar geleden ook voor mij gedaan toen ik druk was. Filmpje en lekker eten kan er nog wel vanaf.
Geld kan inderdaad een oorzaak zijn. Hij was altijd erg gierig (soort dagobert duck) en heeft flink wat spaargeld in de verbouwing gestopt. Dit werd ook nog eens veel meer dan gepland.
Geld kan inderdaad een oorzaak zijn. Hij was altijd erg gierig (soort dagobert duck) en heeft flink wat spaargeld in de verbouwing gestopt. Dit werd ook nog eens veel meer dan gepland.
zaterdag 8 januari 2011 om 13:14
Bliebje, toen ik met mijn vriend ging samenwonen was ik een paar weken onhandelbaar. De druk dat 'dit t dan ook moest worden' en 'dat ik dan ook wel heel erg verliefd moest zijn nog' en 'was ik dat eigenlijk wel' was me even teveel. Nu was dat maar een paar weken, maar ik kan me voorstellen als daar ook nog financiele druk bij komt kijken door het kopen van een huis (een misschien eigenlijk te duur huis?) dat het dan moeilijker is om de knop om te zetten. Mijn vriend was superbegripvol en had het eigenlijk al zien aankomen. Ik had het begrepen als hij de boel meteen had teruggedraaid, zo vervelend was ik, maar ik ben hem nog steeds dankbaar dat hij alleen maar heel lief is gebleven. Daardoor ging ik me schuldig voelen, en zien hoe lief hij eigenlijk was en hoe gek ik ook nog steeds op hem was. Dat een huis samen niet betekent dat alles perfect moet zijn.
Nu wil ik helemaal niet zeggen dat je alleen maar lief moet zijn en alles moet pikken, want ik weet ook niet of je vriend erin staat zoals ik toen, maar wat ik denk ik wil zeggen is dat het niet per se betekent dat hij je niet meer waardeert of de relatie zat is of dat hij niet meer kan bijdraaien...
Nu wil ik helemaal niet zeggen dat je alleen maar lief moet zijn en alles moet pikken, want ik weet ook niet of je vriend erin staat zoals ik toen, maar wat ik denk ik wil zeggen is dat het niet per se betekent dat hij je niet meer waardeert of de relatie zat is of dat hij niet meer kan bijdraaien...
