Relaties
alle pijlers
Relatie beëindigen?
zaterdag 8 januari 2011 om 12:28
Even nieuwe nick aangemaakt om herkenbaarheid te verminderen. Ik ben 5 jaar samen met mijn vriend en heb net met hem een huis gekocht (wonen er net). Het begin van onze relatie was best ingewikkeld doordat we uit totaal andere achtergronden komen, andere manier van leven hadden etc. Ik was jong al erg volwasssen, hij was redelijk oud toen hij pas onder de vleugels van zijn moeder weg ging.
Toch kwam het allemaal goed, en na jaren erg gelukkig en harmonieus samen te hebben gewoond een huis gekocht. En nu is hij dus helemaal terug naar zijn oude gewoontes en erger. Doet helemaal niks in het nieuwe huis, is vaak chagerijnig en bot. Zelfs zijn familie heeft hem er paar keer op aangesproken, maar hij vind dat hij gewoon zichzelf is. Duurt nu al 2 maanden en ik heb, volgens mij, alles geprobeerd. Kan niet geloven dat ik mijn beste vriend kwijt ben en wil relatie liever niet verbreken, maar dit hou ik ook niet vol. Hebben jullie nog ideëen?
Toch kwam het allemaal goed, en na jaren erg gelukkig en harmonieus samen te hebben gewoond een huis gekocht. En nu is hij dus helemaal terug naar zijn oude gewoontes en erger. Doet helemaal niks in het nieuwe huis, is vaak chagerijnig en bot. Zelfs zijn familie heeft hem er paar keer op aangesproken, maar hij vind dat hij gewoon zichzelf is. Duurt nu al 2 maanden en ik heb, volgens mij, alles geprobeerd. Kan niet geloven dat ik mijn beste vriend kwijt ben en wil relatie liever niet verbreken, maar dit hou ik ook niet vol. Hebben jullie nog ideëen?
zaterdag 8 januari 2011 om 14:11
quote:nummerzoveel schreef op 08 januari 2011 @ 14:08:
@liselore
Jij zegt dat ze hem voor de keuze moet stellen 'slikken of stikken'. Juist het dreigement om op te stappen legt veel druk. Je kunt dezelfde boodschap ook zonder dat dreigement overbrengen. Door het dus in te steken vanuit zorg ipv uit boosheid.
Het is geen dreigement het is hoe de kaarten werkelijk geschud nu zijn ook dat kun je met zorg zonder het mes op de keel duidelijk maken.
Jij intepeteert boosheid. Het is geen boosheid het is duidelijkheid.
Zo hangt de vlag erbij...
@liselore
Jij zegt dat ze hem voor de keuze moet stellen 'slikken of stikken'. Juist het dreigement om op te stappen legt veel druk. Je kunt dezelfde boodschap ook zonder dat dreigement overbrengen. Door het dus in te steken vanuit zorg ipv uit boosheid.
Het is geen dreigement het is hoe de kaarten werkelijk geschud nu zijn ook dat kun je met zorg zonder het mes op de keel duidelijk maken.
Jij intepeteert boosheid. Het is geen boosheid het is duidelijkheid.
Zo hangt de vlag erbij...
zaterdag 8 januari 2011 om 15:00
quote:bliebje1 schreef op 08 januari 2011 @ 14:03:
Klinkt misschien liefdeloos omdat ik op een grens zit. Kijkend naar onze levens heb ik behoorlijk wat meegemaakt en heeft hij t relatief makkelijk gehad. Viel op hem doordat hij altijd positief was. Maar in onze relatie ging hij eerst steeds meer op mij leunen en nu dit weer. Alle dipjes komen doordat hij een periode chagerijnig is of geen zin heeft om actie te nemen. Een relatie moet wel in balans zijn.
Tuurlijk ben ik ook niet perfect en heeft hij ook veel pluspunten, maar t slaat nu dus door.
En hij wil/kan niet praten. Nooit gekunt over zijn eigen problemen. Wil ook niet veranderen en ziet geen probleem. ('het is jouw probleem, want jij hebt er last van') wat moet je dan nog?
En ook dit klinkt liefdeloos.
Tussen de regels door proef ik dat jij vindt dat je recht hebt op een redelijk zorgeloos leven, want je hebt genoeg meegemaakt. Hij moet positief zijn, want anders haak jij snel af. Al na 2 maanden moeilijkheden.
Ik krijg het gevoel dat jij voorwaardelijk van deze man houdt (whatever happened met "in goede en in slechte tijden"?).
Ik ben het dus eens met Nummerzoveel.
Klinkt misschien liefdeloos omdat ik op een grens zit. Kijkend naar onze levens heb ik behoorlijk wat meegemaakt en heeft hij t relatief makkelijk gehad. Viel op hem doordat hij altijd positief was. Maar in onze relatie ging hij eerst steeds meer op mij leunen en nu dit weer. Alle dipjes komen doordat hij een periode chagerijnig is of geen zin heeft om actie te nemen. Een relatie moet wel in balans zijn.
Tuurlijk ben ik ook niet perfect en heeft hij ook veel pluspunten, maar t slaat nu dus door.
En hij wil/kan niet praten. Nooit gekunt over zijn eigen problemen. Wil ook niet veranderen en ziet geen probleem. ('het is jouw probleem, want jij hebt er last van') wat moet je dan nog?
En ook dit klinkt liefdeloos.
Tussen de regels door proef ik dat jij vindt dat je recht hebt op een redelijk zorgeloos leven, want je hebt genoeg meegemaakt. Hij moet positief zijn, want anders haak jij snel af. Al na 2 maanden moeilijkheden.
Ik krijg het gevoel dat jij voorwaardelijk van deze man houdt (whatever happened met "in goede en in slechte tijden"?).
Ik ben het dus eens met Nummerzoveel.
zaterdag 8 januari 2011 om 17:09
Ik geloof inderdaad absoluut niet in onverwaardelijke liefde. Lijkt me helemaal niet gezond om wat dan ook bij iemand te blijven.
Ben opgegroeid met een depresieve moeder en heb me vaak afgevraagd waarom mijn vader bij haar bleef. Ik geloof wel in vechten voor een relatie maar niet ten koste van jezelf.
Ben opgegroeid met een depresieve moeder en heb me vaak afgevraagd waarom mijn vader bij haar bleef. Ik geloof wel in vechten voor een relatie maar niet ten koste van jezelf.
zaterdag 8 januari 2011 om 17:13
Ik ben het met je eens dat onvoorwaardelijke liefde niet ten koste van jezelf moet gaan. Maar er is een verschil. Als er echt iets fundamenteels en blijvends fout zit, dan moet je er mee stoppen. Als er echter een tijdelijke kink in de kabel komt, dan vind ik dat van een heel andere orde. Gaat hij door een moeilijke periode of past zijn persoonlijkheid niet bij je?
zaterdag 8 januari 2011 om 17:51
quote:bliebje1 schreef op 08 januari 2011 @ 17:09:
Ik geloof inderdaad absoluut niet in onverwaardelijke liefde.
Ik ook niet. Liefde kan eindigen. Ik mag alleen hopen dat mijn man me meer dan 2 maanden zou geven als ik in een dip terecht kom. Het lijkt me dat je na een relatie van 5 jaar wel wat credits hebt opgebouwd.
Lijkt me helemaal niet gezond om wat dan ook bij iemand te blijven.
Dat is het ook niet.
Ben opgegroeid met een depresieve moeder en heb me vaak afgevraagd waarom mijn vader bij haar bleef. Ik geloof wel in vechten voor een relatie maar niet ten koste van jezelf.
Hm, 2 maanden. Dat noem jij vechten?
Ben jij bang dat je vriend depressief is/wordt en projecteer je nu de situatie met je moeder op je eigen relatie?
Ik geloof inderdaad absoluut niet in onverwaardelijke liefde.
Ik ook niet. Liefde kan eindigen. Ik mag alleen hopen dat mijn man me meer dan 2 maanden zou geven als ik in een dip terecht kom. Het lijkt me dat je na een relatie van 5 jaar wel wat credits hebt opgebouwd.
Lijkt me helemaal niet gezond om wat dan ook bij iemand te blijven.
Dat is het ook niet.
Ben opgegroeid met een depresieve moeder en heb me vaak afgevraagd waarom mijn vader bij haar bleef. Ik geloof wel in vechten voor een relatie maar niet ten koste van jezelf.
Hm, 2 maanden. Dat noem jij vechten?
Ben jij bang dat je vriend depressief is/wordt en projecteer je nu de situatie met je moeder op je eigen relatie?
zaterdag 8 januari 2011 om 18:31
Zoals ik zei hebben we eerder een lange dip van een jaar gehad waarin mijn vriend ook zichzelf moest vinden. ben toen bij m gebleven terwijl ik veel over me heen kreeg. Dit is nu de 2e keer binnen 5 jaar, dus zo'n 25% van de relatie.
Ik heb ook wel eens dipjes, maar na ruim 2 maanden verwacht ik inderdaad wel dat iemand in ieder geval zijn best aan t doen is om eruit te komen.
Verwees naar mijn moeder omdat er in die relatie ook een patroon zat. Eerste keer help je iemand er in volle kracht doorheen, paar keer daarna ook, maar dan? Wanneer maak je de keuze dat t te veel is? Die depressies duurde meestal korter dan 2 maanden. Paar langer.
En ben inderdaad gevoelig voor negatieve mensen. Ben zelf altijd staande gebleven door positief naar dingen te kijken. Als iemand steeds t negatieve ziet is dat erg vermoeiend.
Maar bedoeling van de post was niet zo zeer of het 'hoort' om iemand tijdens een moeilijke periode te verlaten, maar meer hoe je iemand uit zo'n dip krijgt zonder zelf ongelukkig te worden.
Ik heb ook wel eens dipjes, maar na ruim 2 maanden verwacht ik inderdaad wel dat iemand in ieder geval zijn best aan t doen is om eruit te komen.
Verwees naar mijn moeder omdat er in die relatie ook een patroon zat. Eerste keer help je iemand er in volle kracht doorheen, paar keer daarna ook, maar dan? Wanneer maak je de keuze dat t te veel is? Die depressies duurde meestal korter dan 2 maanden. Paar langer.
En ben inderdaad gevoelig voor negatieve mensen. Ben zelf altijd staande gebleven door positief naar dingen te kijken. Als iemand steeds t negatieve ziet is dat erg vermoeiend.
Maar bedoeling van de post was niet zo zeer of het 'hoort' om iemand tijdens een moeilijke periode te verlaten, maar meer hoe je iemand uit zo'n dip krijgt zonder zelf ongelukkig te worden.
zaterdag 8 januari 2011 om 22:55
Hij heeft je en nu zie je zijn ware aard. Kiezen of delen. Jij zegt het maar. Het kan door spanningen bij hem komen, maar zó reageert hij daar dus op. Past dat voldoende bij jou? Kun je dit (als het tijdelijk is) keer op keer handelen bij nieuwe veranderingen?
Edit, nu heb ik alles gelezen.
Wanneer je stopt met een ander te steunen? Ik denk wanneer het ten koste van jezelf gaat. Echt ten koste van jezelf en niet met 2 maanden indammen. Jij hebt hier eerder voorgestaan en al meer ingeleverd. Is er nog genoeg basis en heb jij er vertrouwen in dat die terugkomt.
Ik denk dat je dat vertrouwen alleen kunt hebben wanneer hij werkelijk bereid is iets te veranderen. Dat wil niet zeggen dat hij dat vanaf morgen ineens kán, maar hij moet het wel willen en daarmee al een minimale inspanning moeten kunnen maken.
Verder ben ik het eens met Liselore.
Edit, nu heb ik alles gelezen.
Wanneer je stopt met een ander te steunen? Ik denk wanneer het ten koste van jezelf gaat. Echt ten koste van jezelf en niet met 2 maanden indammen. Jij hebt hier eerder voorgestaan en al meer ingeleverd. Is er nog genoeg basis en heb jij er vertrouwen in dat die terugkomt.
Ik denk dat je dat vertrouwen alleen kunt hebben wanneer hij werkelijk bereid is iets te veranderen. Dat wil niet zeggen dat hij dat vanaf morgen ineens kán, maar hij moet het wel willen en daarmee al een minimale inspanning moeten kunnen maken.
Verder ben ik het eens met Liselore.
