Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
maandag 10 januari 2011 om 19:52
Hallo meiden! Sorry dat ik er een paar dagen niet was. Moest even in RL aan die relatie "werken". Daarom geen tijd om ongezien te forummen (dat hou ik toch graag voor mezelf tov ex).
@Avril: Geen probleem natuurlijk dat je hier je verhaal komt doen! Haak gezellig aan. Hoe meer zielen, hoe meer herkenbaarheid onderling, hoe meer vreugd (?). Nou ja, in ieder geval steun .
@Brugge: Rot om te lezen dat je je zo rot voelt en zo slecht slaapt. Maar je komt sterk en nuchter over, dus het zal wel slijten toch? Gelukkig tikt de tijd vanzelf weg. Meer kun je niet doen.
@Mootje: Ook al gezoend?! Goed bezig! Wel een beetje balen dat je je er niet goed bij voelde, maar misschien is het toch een klein beetje afleiding? Hoop het voor je. Las alweer goede tips van iedereen voor de omgang met Brenda, niks aan toe te voegen. Lekker laten aanmodderen.
@Anoniem: Genoeg leuke huisjes op het oog dus? Klinkt goed. Straks weer een eigen plek, heerlijk. Succes met zoeken nog!
@Amy: Fijn dat je nog steeds je heldere adviezen geeft! Ik lees ze met plezier en denk steeds meer: ja, gelukkig worden met iemand, wat is er op tegen?! Zo klinkt het zo heerlijk eenvoudig. En in principe is het dat ook, als je beide maar wil (heikel puntje). Anders acceptatie dus.
@Avril: Geen probleem natuurlijk dat je hier je verhaal komt doen! Haak gezellig aan. Hoe meer zielen, hoe meer herkenbaarheid onderling, hoe meer vreugd (?). Nou ja, in ieder geval steun .
@Brugge: Rot om te lezen dat je je zo rot voelt en zo slecht slaapt. Maar je komt sterk en nuchter over, dus het zal wel slijten toch? Gelukkig tikt de tijd vanzelf weg. Meer kun je niet doen.
@Mootje: Ook al gezoend?! Goed bezig! Wel een beetje balen dat je je er niet goed bij voelde, maar misschien is het toch een klein beetje afleiding? Hoop het voor je. Las alweer goede tips van iedereen voor de omgang met Brenda, niks aan toe te voegen. Lekker laten aanmodderen.
@Anoniem: Genoeg leuke huisjes op het oog dus? Klinkt goed. Straks weer een eigen plek, heerlijk. Succes met zoeken nog!
@Amy: Fijn dat je nog steeds je heldere adviezen geeft! Ik lees ze met plezier en denk steeds meer: ja, gelukkig worden met iemand, wat is er op tegen?! Zo klinkt het zo heerlijk eenvoudig. En in principe is het dat ook, als je beide maar wil (heikel puntje). Anders acceptatie dus.
maandag 10 januari 2011 om 19:54
O ja en Avril: wat een bizarre situatie al een jaar twijfel! En dan niet weten waarom..erg moeilijk. Wat moet je daar nou mee?! Lijkt mij ook niet echt een leefbare situatie, zo kun je toch nooit onbezorgd genieten van je samenzijn? Misschien toch eens een pauze inlassen ofzo..? Kijken wat er dan gebeurt? Of vind je dat teveel risico?
maandag 10 januari 2011 om 20:03
Update:
Bij mij en ex is niet zo heel veel veranderd na dit weekend. Het was gezellig, ben twee ipv een nachtje gebleven en dat vond ex ook fijn (was zijn voorstel en het kwam mij ook handiger uit ivm vervoer). We hebben ook wel gepraat. Nog steeds twijfel bij hem, maar hij wil proberen. Niks veranderd dus. Verder is alle contact als vanouds met een raar donderwolkje erboven, niet geheel onbezorgd meer.
Ex vertelde dat hij vooral bang is weer in de sleur terecht te komen zoals die was toen we nog iets hadden. Hij zei het gevoel te hebben nooit meer iets spontaan te kunnen doen, omdat ik dan alleen zat. Dit klopt wel (mijn fout). Ik voelde me dan afgewezen en baalde dat ik niks te doen had (mijn vrienden zijn wel planners, dus dat moet meestal iets eerder vastgelegd). Achteraf denk ik: wat maakt een avond alleen uit? Niks natuurlijk. Hij heeft gelijk daarin vind ik. We hadden elkaar wat meer vrij moeten laten. Feit blijft: als je dat dwars zit moet je dat aangeven. Ex realiseert zich dat. Ook nog erover gehad dat hij natuurlijk zelf ook makkelijk iets aan die sleur had kunnen doen. Dat zag hij nu ook wel zei die. Hij wil nu rustig aan afspreken (bv 1 keer in de 2 weken) om leuke dingen te doen samen. Ik weet nog steeds niet goed of ik daarmee kan leven. Ik vind nog steeds dat hij iets enthousiaster erin mag duiken en zijn best mag doen, aangezien hij me nogal klote behandeld heeft. Heb wel spijtbetuigingen gehad, maar ik voel het ergens niet zo. Het zijn maar woorden..
Ingewikkeld dus! Ik ga proberen alles bij hem te laten en af te wachten hoe het nu gaat. Ex zei: laat je verrassen. Dus ben benieuwd.
Het vervelendste vond ik dit weekend nog wel dat ik opeens zelf een heel erge weerstand voelde met vlagen. Moest er om huilen ook nog en heb m dus verteld dat ik dat voelde. Hij begreep het wel.
Bij mij en ex is niet zo heel veel veranderd na dit weekend. Het was gezellig, ben twee ipv een nachtje gebleven en dat vond ex ook fijn (was zijn voorstel en het kwam mij ook handiger uit ivm vervoer). We hebben ook wel gepraat. Nog steeds twijfel bij hem, maar hij wil proberen. Niks veranderd dus. Verder is alle contact als vanouds met een raar donderwolkje erboven, niet geheel onbezorgd meer.
Ex vertelde dat hij vooral bang is weer in de sleur terecht te komen zoals die was toen we nog iets hadden. Hij zei het gevoel te hebben nooit meer iets spontaan te kunnen doen, omdat ik dan alleen zat. Dit klopt wel (mijn fout). Ik voelde me dan afgewezen en baalde dat ik niks te doen had (mijn vrienden zijn wel planners, dus dat moet meestal iets eerder vastgelegd). Achteraf denk ik: wat maakt een avond alleen uit? Niks natuurlijk. Hij heeft gelijk daarin vind ik. We hadden elkaar wat meer vrij moeten laten. Feit blijft: als je dat dwars zit moet je dat aangeven. Ex realiseert zich dat. Ook nog erover gehad dat hij natuurlijk zelf ook makkelijk iets aan die sleur had kunnen doen. Dat zag hij nu ook wel zei die. Hij wil nu rustig aan afspreken (bv 1 keer in de 2 weken) om leuke dingen te doen samen. Ik weet nog steeds niet goed of ik daarmee kan leven. Ik vind nog steeds dat hij iets enthousiaster erin mag duiken en zijn best mag doen, aangezien hij me nogal klote behandeld heeft. Heb wel spijtbetuigingen gehad, maar ik voel het ergens niet zo. Het zijn maar woorden..
Ingewikkeld dus! Ik ga proberen alles bij hem te laten en af te wachten hoe het nu gaat. Ex zei: laat je verrassen. Dus ben benieuwd.
Het vervelendste vond ik dit weekend nog wel dat ik opeens zelf een heel erge weerstand voelde met vlagen. Moest er om huilen ook nog en heb m dus verteld dat ik dat voelde. Hij begreep het wel.
maandag 10 januari 2011 om 20:16
maandag 10 januari 2011 om 20:20
Paars Jurkje: ik weet PRECIES wat je bedoelt! Dat is Adele met we could have had it all. VREEEEEEESELIJK!!!!
Amy: Dank je wel zeg, voor je lieve woorden. Schiet er helemaal van vol! Kan de laatste tijd ook niet zo heel veel hebben, maar ben al wat stabieler dan paar weken terug. Er zit dus toch verbetering in!
Hoi Avril en welkom hier! Helaas helaas! Een en al herkenbaarheid. Jouw ex klinkt als mijn ex. Mijn ex twijfelde ook al twee jaar over of hij eigenlijk wel echt verder wilde met mij. En idd, ook hij heeft geen vergelijkingsmateriaal qua relaties en ik heb ook vaak gedacht dat dat meespeelde. Ik kan me voorstellen dat je in een rotsituatie zit nu zeg. Au! Dat doet pijn als je lieffie twijfelt. In mijn situatie voerde het de druk alleen maar op. Ik voelde die druk altijd en had altijd het idee auditie te moeten doen. Dat werkt natuurlijk averechts en daar raakte ik dan weer zo gefrustreerd van. Uiteindelijk was ik alleen nog maar met mijn ex bezig en hoe we samen het roer om konden gooien. Helaas was ik eigenlijk degene die wilde veranderen, ervoor wilde gaan en hij niet. En dat werkt niet. Je kunt niet in je eentje een relatie met zijn tweeen voortzetten.
Mijn vriend heeft in de afgelopen 2 jaar regelmatig aangegeven dat hij bijv. meer tijd voor zichzelf wilde etc. Maar vervolgens deed hij hier zelf ook niet veel aan. Ja, hij heeft wel een aantal keer geopperd om tijdelijk op zichzelf te gaan wonen en 1 x heeft hij dat ook gedaan, maar daar voelde voornamelijk ik me zo ellendig over dat hij binnen een week weer terug was. Achteraf gezien denk ik: we hadden inderdaad tijdelijk moeten gaan latten. Dan hadden we meer rust gehad en tijd voor onszelf en konden we duidelijker zien hoe de situatie in elkaar zat. Dan is er ook ruimte om te zien wat je WEL hebt, ruimte om elkaar te missen etc. Ik geloof ook echt dat er toen nog ruimte was om het goed te laten komen tussen ons. Maar de gedachte alleen al dat hij "weg" zou gaan kon ik totaal niet handelen, dus ik heb elke keer lopen lullen als brugman om hem maar hier te houden. Dat heeft hij ook gedaan met als gevolg dat er bijna niks meer over was van de relatie.
Ik hoop natuurlijk van harte dat het bij jullie anders gaat, wij zijn hele andere mensen dan dat jullie zijn, dus het is helemaal niet gezegd natuurlijk dat het bij jullie ook zo gaat.
Amy: Dank je wel zeg, voor je lieve woorden. Schiet er helemaal van vol! Kan de laatste tijd ook niet zo heel veel hebben, maar ben al wat stabieler dan paar weken terug. Er zit dus toch verbetering in!
Hoi Avril en welkom hier! Helaas helaas! Een en al herkenbaarheid. Jouw ex klinkt als mijn ex. Mijn ex twijfelde ook al twee jaar over of hij eigenlijk wel echt verder wilde met mij. En idd, ook hij heeft geen vergelijkingsmateriaal qua relaties en ik heb ook vaak gedacht dat dat meespeelde. Ik kan me voorstellen dat je in een rotsituatie zit nu zeg. Au! Dat doet pijn als je lieffie twijfelt. In mijn situatie voerde het de druk alleen maar op. Ik voelde die druk altijd en had altijd het idee auditie te moeten doen. Dat werkt natuurlijk averechts en daar raakte ik dan weer zo gefrustreerd van. Uiteindelijk was ik alleen nog maar met mijn ex bezig en hoe we samen het roer om konden gooien. Helaas was ik eigenlijk degene die wilde veranderen, ervoor wilde gaan en hij niet. En dat werkt niet. Je kunt niet in je eentje een relatie met zijn tweeen voortzetten.
Mijn vriend heeft in de afgelopen 2 jaar regelmatig aangegeven dat hij bijv. meer tijd voor zichzelf wilde etc. Maar vervolgens deed hij hier zelf ook niet veel aan. Ja, hij heeft wel een aantal keer geopperd om tijdelijk op zichzelf te gaan wonen en 1 x heeft hij dat ook gedaan, maar daar voelde voornamelijk ik me zo ellendig over dat hij binnen een week weer terug was. Achteraf gezien denk ik: we hadden inderdaad tijdelijk moeten gaan latten. Dan hadden we meer rust gehad en tijd voor onszelf en konden we duidelijker zien hoe de situatie in elkaar zat. Dan is er ook ruimte om te zien wat je WEL hebt, ruimte om elkaar te missen etc. Ik geloof ook echt dat er toen nog ruimte was om het goed te laten komen tussen ons. Maar de gedachte alleen al dat hij "weg" zou gaan kon ik totaal niet handelen, dus ik heb elke keer lopen lullen als brugman om hem maar hier te houden. Dat heeft hij ook gedaan met als gevolg dat er bijna niks meer over was van de relatie.
Ik hoop natuurlijk van harte dat het bij jullie anders gaat, wij zijn hele andere mensen dan dat jullie zijn, dus het is helemaal niet gezegd natuurlijk dat het bij jullie ook zo gaat.
maandag 10 januari 2011 om 20:22
@muisje: oh wacht, mijn vraag is mosterd.... je had al een up date geplaatst!
Jullie hebben wel goed kunnen praten. Het blijf natuurlijk moeilijk. Hopelijk zie jij dat rustig aan afspreken ook echt zitten en werkt het voor jullie beiden.
Jullie hebben wel goed kunnen praten. Het blijf natuurlijk moeilijk. Hopelijk zie jij dat rustig aan afspreken ook echt zitten en werkt het voor jullie beiden.
anoniem_118875 wijzigde dit bericht op 10-01-2011 20:25
Reden: @muisje
Reden: @muisje
% gewijzigd
maandag 10 januari 2011 om 20:30
Muisje, wat een ontwikkelingen!!!!
2 nachtjes slapen nog wel op zijn voorstel!
Toch kan ik me wel voorstellen dat je ook weerstand voelt, je bent natuurlijk voorzichtig geworden.
Ik snap ook dat je graag zou willen dat hij wat enthousiaster is... mijn ex stelde toen ook voor om 1 x in de 2 weken wat leuks te doen en voor mij voelde dat ook alsof hij de nieuwe poging niet serieus nam.
Maar goed, jouw ex en mijn ex zijn misschien wel beetje hetzelfde, ze willen wel, maar vooral heel rustig. Zijn ook voorzichtig geworden.
Het is aan jou idd om te bepalen of jij dit ook wil. Mss is het in het begin moeilijk voor je maar went het. Je zou het kunnen proberen natuurlijk.
En verder? Gezellige dingen gedaan? Sex met de ex ook?
maar ook serieus gepraat?
Avril, jullie wonen dus niet samen? Mijn ex was hetzelfde, die was in zijn daden ook gewoon alsof hij er volledig voor ging. Ik vond het altijd heel kwetsend om te bedenken dat hij zo twijfelde. Alsof je niet goed genoeg bent, wat je ook probeert. En ik heb het heel lang geprobeerd. Uiteindelijk wil je toch iemand die voor je gaat toch?
Merk je dat jij verandert bent door de houding van je vriend? Ben je onzekerder geworden over jezelf, pas je je meer aan aan je vriend of probeer je altijd leuk te zijn/doen?
2 nachtjes slapen nog wel op zijn voorstel!
Toch kan ik me wel voorstellen dat je ook weerstand voelt, je bent natuurlijk voorzichtig geworden.
Ik snap ook dat je graag zou willen dat hij wat enthousiaster is... mijn ex stelde toen ook voor om 1 x in de 2 weken wat leuks te doen en voor mij voelde dat ook alsof hij de nieuwe poging niet serieus nam.
Maar goed, jouw ex en mijn ex zijn misschien wel beetje hetzelfde, ze willen wel, maar vooral heel rustig. Zijn ook voorzichtig geworden.
Het is aan jou idd om te bepalen of jij dit ook wil. Mss is het in het begin moeilijk voor je maar went het. Je zou het kunnen proberen natuurlijk.
En verder? Gezellige dingen gedaan? Sex met de ex ook?
maar ook serieus gepraat?Avril, jullie wonen dus niet samen? Mijn ex was hetzelfde, die was in zijn daden ook gewoon alsof hij er volledig voor ging. Ik vond het altijd heel kwetsend om te bedenken dat hij zo twijfelde. Alsof je niet goed genoeg bent, wat je ook probeert. En ik heb het heel lang geprobeerd. Uiteindelijk wil je toch iemand die voor je gaat toch?
Merk je dat jij verandert bent door de houding van je vriend? Ben je onzekerder geworden over jezelf, pas je je meer aan aan je vriend of probeer je altijd leuk te zijn/doen?
maandag 10 januari 2011 om 20:32
quote:_avril_ schreef op 10 januari 2011 @ 16:35:
"Wat is zijn dingetje? Want hij twijfelt."
Dat is dus de vraag waar hij geen antwoord op weet. Daar kan ik hem niet bij helpen, dus moet ik wel afstand nemen. Of hij het zelf ooit uitvogelt, ik denk dat ik me daar niet meer mee bezig moet houden. Om de reden dat ik heb moeten concluderen, dat ik er niet gelukkig van word en misschien zelfs ongelukkig.
Kan het niet zijn dat jullie (of een van jullie) het gevoel hebben dat er 'iets' niet goed is en dat je nu probeert je vinger te leggen op wat er mis is?
Kun je niet beter werken met wat jullie WEL hebben?
Waar ik op aanstuur is dus niet een directe verandering in de situatie, maar vooral een verandering in manier van denken.
Je voelt je niet prettig bij de situatie en je bent geneigd te zoeken naar wat er mis is. Daarbij ben je geneigd uit het oog te verliezen wat je wel hebt samen. Je beeld raakt vertroebeld en het wordt moeilijker te genieten.
Wij hebben zelf het roer drastisch omgegooid en zijn ons gaan richten op wat we in een relatie belangrijk vinden. We hebben het verleden totaal los gelaten. We bleken elkaar eigenlijk al tijd tijd al behoorlijk veel te bieden van wat we belangrijk vinden in een relatie. Niet zo gek, we zijn natuurlijk ook ooit bij elkaar gekomen.
Feitelijk hebben we nu de relatie die we altijd wilden hebben, zonder de fouten die we indertijd beiden maakten.
"Wat is zijn dingetje? Want hij twijfelt."
Dat is dus de vraag waar hij geen antwoord op weet. Daar kan ik hem niet bij helpen, dus moet ik wel afstand nemen. Of hij het zelf ooit uitvogelt, ik denk dat ik me daar niet meer mee bezig moet houden. Om de reden dat ik heb moeten concluderen, dat ik er niet gelukkig van word en misschien zelfs ongelukkig.
Kan het niet zijn dat jullie (of een van jullie) het gevoel hebben dat er 'iets' niet goed is en dat je nu probeert je vinger te leggen op wat er mis is?
Kun je niet beter werken met wat jullie WEL hebben?
Waar ik op aanstuur is dus niet een directe verandering in de situatie, maar vooral een verandering in manier van denken.
Je voelt je niet prettig bij de situatie en je bent geneigd te zoeken naar wat er mis is. Daarbij ben je geneigd uit het oog te verliezen wat je wel hebt samen. Je beeld raakt vertroebeld en het wordt moeilijker te genieten.
Wij hebben zelf het roer drastisch omgegooid en zijn ons gaan richten op wat we in een relatie belangrijk vinden. We hebben het verleden totaal los gelaten. We bleken elkaar eigenlijk al tijd tijd al behoorlijk veel te bieden van wat we belangrijk vinden in een relatie. Niet zo gek, we zijn natuurlijk ook ooit bij elkaar gekomen.
Feitelijk hebben we nu de relatie die we altijd wilden hebben, zonder de fouten die we indertijd beiden maakten.
maandag 10 januari 2011 om 20:39
Hallo meiden,ook ik breek even in
Wilde jullie even zeggen,dat jullie ieder voor zich goed bezig zijn.
Het gaat met vallen en opstaan,maar zo is het hele leven.
Ook IK zit met een relatie-kwestie , te lang en ingewikkeld verhaal om hier in een paar woorden neer te typen.
Ook ben ik wat ouder dan jullie,56 om precies te zijn.
Waarom ik even inbreek,is omdat ik Amy wil vragen, of ik haar persoonlijk mag benaderen??
Ik weet zeker,dat het gaat lukken om jullie leven weer op de rails te krijgen,alleen of met ex.
Ik wens iedereen heel veel geluk toe.
Wilde jullie even zeggen,dat jullie ieder voor zich goed bezig zijn.
Het gaat met vallen en opstaan,maar zo is het hele leven.
Ook IK zit met een relatie-kwestie , te lang en ingewikkeld verhaal om hier in een paar woorden neer te typen.
Ook ben ik wat ouder dan jullie,56 om precies te zijn.
Waarom ik even inbreek,is omdat ik Amy wil vragen, of ik haar persoonlijk mag benaderen??
Ik weet zeker,dat het gaat lukken om jullie leven weer op de rails te krijgen,alleen of met ex.
Ik wens iedereen heel veel geluk toe.
maandag 10 januari 2011 om 20:40
@Brugge: we hebben ergens een hapje gegeten, daarna ergens anders nog wat gedronken. Gisteren bij hem thuis met zijn huisgenoten (die ik natuurlijk ook wel ken, waren al vrienden) een filmpje gekeken en toen 's avonds ook nog maar meegegeten. En dus weer blijven slapen. O ja, en ook sex met de ex ja. Maar dat was eigenlijk niet eens zo heftig. Er stond teveel negativiteit in de weg geloof ik. Alsof we beiden ons niet helemaal durfden te geven meer. We hebben ook wel serieus gepraat, maar daar komt dus gewoon uit: rustig proberen.
Wat jullie zeggen over daden die doen lijken alsof iemand er wel volledig voor gaat, dat heeft mijn ex ook. Al zijn wij dus wel al exen, dat is natuurlijk iets heel anders als twijfel binnen een relatie (denk ik). Maar hij haalt me ook aan en zegt dat ie het fijn vindt dat ik er ben. Ik vraag me soms af: mist hij niet gewoon iemand? Hij zegt zelf dat dat het niet is, maar hij kan zich echt letterlijk aan me vastklampen. Dat kan ook wel ons verschil zijn; ik kom dichterbij door te praten, hij misschien door te knuffelen? Verwarrend iig.
Wat jullie zeggen over daden die doen lijken alsof iemand er wel volledig voor gaat, dat heeft mijn ex ook. Al zijn wij dus wel al exen, dat is natuurlijk iets heel anders als twijfel binnen een relatie (denk ik). Maar hij haalt me ook aan en zegt dat ie het fijn vindt dat ik er ben. Ik vraag me soms af: mist hij niet gewoon iemand? Hij zegt zelf dat dat het niet is, maar hij kan zich echt letterlijk aan me vastklampen. Dat kan ook wel ons verschil zijn; ik kom dichterbij door te praten, hij misschien door te knuffelen? Verwarrend iig.
maandag 10 januari 2011 om 20:44
quote:roxy54 schreef op 10 januari 2011 @ 20:39:
Waarom ik even inbreek,is omdat ik Amy wil vragen, of ik haar persoonlijk mag benaderen??
Natuurlijk mag dat, Roxy. Mail maar naar amygdala6@gmail.com. Geldt ook voor de rest trouwens.
Goed dat je hier komt. Ik hoop dat ik (of iemand anders) je kan helpen.
Waarom ik even inbreek,is omdat ik Amy wil vragen, of ik haar persoonlijk mag benaderen??
Natuurlijk mag dat, Roxy. Mail maar naar amygdala6@gmail.com. Geldt ook voor de rest trouwens.
Goed dat je hier komt. Ik hoop dat ik (of iemand anders) je kan helpen.
maandag 10 januari 2011 om 20:50
quote:Brugge schreef op 10 januari 2011 @ 20:30:
Avril, jullie wonen dus niet samen? Mijn ex was hetzelfde, die was in zijn daden ook gewoon alsof hij er volledig voor ging. Ik vond het altijd heel kwetsend om te bedenken dat hij zo twijfelde. Alsof je niet goed genoeg bent, wat je ook probeert. En ik heb het heel lang geprobeerd. Uiteindelijk wil je toch iemand die voor je gaat toch?
Merk je dat jij verandert bent door de houding van je vriend? Ben je onzekerder geworden over jezelf, pas je je meer aan aan je vriend of probeer je altijd leuk te zijn/doen?
Nee, we wonen niet samen. Mijn vriend doet niet alsof, hij is zoals hij is, doet zoals hij het voelt. En doet niet alsof hij ervoor gaat, daarom vertelt hij over zijn twijfel, om niet te doen alsof. Het is zeker niet goed voor je zelfvertrouwen, als je erover nadenkt voel je als vrouw toch al gauw dat je niet goed genoeg bent of ergens in tekort schiet. Aangezien hij dit altijd ontkent en (gelukkig maar) niet dingen heeft gezegd in de trant van 'je doet niet dit genoeg, of dat vind ik niet leuk aan je of ik heb meer vrijheid nodig' heb nooit het gevoel gehad me te moeten aanpassen aan hem. Ik doe niet extra leuk of gezellig, ook niet minder. Dit is misschien het punt wat ik het naarst vind aan alles, hij is iemand waarbij ik mezelf kan zijn, zelfs in deze situatie ben ik gewoon mezelf. Ik doe niet iets speciaals, doe me niet anders voor. Dat vind ik zo fijn aan met hem zijn, dit is denk ik de eerste relatie waarin ik dat zo voel.
Wat zal dat voor jou moeilijk geweest zijn, als je samenwoont is het helemaal lastig, dat in je eigen vertrouwde omgeving het gevoel hebt je aan te moeten passen aan de ander. Heeft hij ooit kunnen benoemen wat het nou was voor hem?
Avril, jullie wonen dus niet samen? Mijn ex was hetzelfde, die was in zijn daden ook gewoon alsof hij er volledig voor ging. Ik vond het altijd heel kwetsend om te bedenken dat hij zo twijfelde. Alsof je niet goed genoeg bent, wat je ook probeert. En ik heb het heel lang geprobeerd. Uiteindelijk wil je toch iemand die voor je gaat toch?
Merk je dat jij verandert bent door de houding van je vriend? Ben je onzekerder geworden over jezelf, pas je je meer aan aan je vriend of probeer je altijd leuk te zijn/doen?
Nee, we wonen niet samen. Mijn vriend doet niet alsof, hij is zoals hij is, doet zoals hij het voelt. En doet niet alsof hij ervoor gaat, daarom vertelt hij over zijn twijfel, om niet te doen alsof. Het is zeker niet goed voor je zelfvertrouwen, als je erover nadenkt voel je als vrouw toch al gauw dat je niet goed genoeg bent of ergens in tekort schiet. Aangezien hij dit altijd ontkent en (gelukkig maar) niet dingen heeft gezegd in de trant van 'je doet niet dit genoeg, of dat vind ik niet leuk aan je of ik heb meer vrijheid nodig' heb nooit het gevoel gehad me te moeten aanpassen aan hem. Ik doe niet extra leuk of gezellig, ook niet minder. Dit is misschien het punt wat ik het naarst vind aan alles, hij is iemand waarbij ik mezelf kan zijn, zelfs in deze situatie ben ik gewoon mezelf. Ik doe niet iets speciaals, doe me niet anders voor. Dat vind ik zo fijn aan met hem zijn, dit is denk ik de eerste relatie waarin ik dat zo voel.
Wat zal dat voor jou moeilijk geweest zijn, als je samenwoont is het helemaal lastig, dat in je eigen vertrouwde omgeving het gevoel hebt je aan te moeten passen aan de ander. Heeft hij ooit kunnen benoemen wat het nou was voor hem?
maandag 10 januari 2011 om 20:57
@Roxy: sterkte!
@muisje: hoe voel je je nu eigenlijk, na deze dagen met ex?
@Amy: de denkwijze die jij omschrijft is meer mijn denkwijze, maar hij denkt misschien anders. Ik vind dat hij zelf moet ontdekken hoe het werkt bij hem. Misschien kan ik hem wel eens een andere vraag stellen, die zich richten op het positieve.
@muisje: hoe voel je je nu eigenlijk, na deze dagen met ex?
@Amy: de denkwijze die jij omschrijft is meer mijn denkwijze, maar hij denkt misschien anders. Ik vind dat hij zelf moet ontdekken hoe het werkt bij hem. Misschien kan ik hem wel eens een andere vraag stellen, die zich richten op het positieve.
maandag 10 januari 2011 om 21:11
@ Avril: Hoe voel ik me...dubbel. Ik verwacht nou toch op een of andere manier elke keer een bericht van zijn kant. Nou ben ik daar sowieso vrij ongeduldig in, maar omdat we dit weekend dan bepaald hebben dat we het rustig aan proberen denk ik toch; mis me dan! Deel met me! Vertel me hoe vanmiddag je activiteit was! Gewoon zoals normaal zeg maar..Ik voel me toch een beetje; leuk als hij zin heeft om me te zien. Terwijl ik ook wel een standpunt heb hoor: niet genoeg input (voor mijn gevoel) van zijn kant vanaf nu en ik stop. Het kan niet te vrijblijvend worden, want daar heb ik niks aan. Daarbij: hij had een anders, dus hij heeft wat goed te maken. Daar blijf ik bij. Snap dat dat nu nog niet aan de orde is, maar als hij ooit weer oprecht gaat willen dan moet er echt nog wel iets gebeuren voor ik weer oprecht durf.
Ex en ik staan er volgens mij gewoon ook heel anders in. Ik denk dat hij denkt (oke, niet voor hem denken, maar toch even): het is uit en misschien zit er toch nog iets in. Ik denk: het is nog niet helemaal uit en misschien komt het weer helemaal goed. Klein verschil, maar in beleving wel een groot verschil denk ik!
Ex en ik staan er volgens mij gewoon ook heel anders in. Ik denk dat hij denkt (oke, niet voor hem denken, maar toch even): het is uit en misschien zit er toch nog iets in. Ik denk: het is nog niet helemaal uit en misschien komt het weer helemaal goed. Klein verschil, maar in beleving wel een groot verschil denk ik!
maandag 10 januari 2011 om 21:20
Avril, je geeft aan dat jij ook zo denkt als ik beschrijf, maar hij wellicht anders denkt. Pas op dat je dit niet voor je vriend gaat invullen.
Probeer de komende tijd gewoon eens positief met elkaar om te gaan. Te vragen waar hij zin in heeft en langzaamaan zelf de communicatie die kant op te sturen. Je hoeft niet altijd zwaar te praten. Je kunt ook positief doen om het de goede kant op te duwen.
Probeer de komende tijd gewoon eens positief met elkaar om te gaan. Te vragen waar hij zin in heeft en langzaamaan zelf de communicatie die kant op te sturen. Je hoeft niet altijd zwaar te praten. Je kunt ook positief doen om het de goede kant op te duwen.
maandag 10 januari 2011 om 21:20
@muisje, ik hoop dat je goed je grenzen voor jezelf bewaakt. Het is niet de bedoeling, dat je nu enorm in je hoofd gaat zitten piekeren en denken: waarom belt hij niet, waarom hoor ik niets van hem, oh yeah hij laat iets van zich horen! Ik hoop dat je bij deze afspraken een vorm vindt, die echt voor je werkt en waar je tevreden mee bent, je goed bij voelt (zo klinkt het nu nog niet helemaal). Dat laatste verschil wat je noemt, dat is inderdaad in beleving een heel groot verschil tussen jullie beiden. De verwachtingen zijn wat dat betreft niet op één lijn (denk ik).
maandag 10 januari 2011 om 21:26
quote:Amygdala schreef op 10 januari 2011 @ 21:20:
Avril, je geeft aan dat jij ook zo denkt als ik beschrijf, maar hij wellicht anders denkt. Pas op dat je dit niet voor je vriend gaat invullen. Ik probeer ook niet voor hem in te vullen. Ik merk wel dat hij misschien zich erg focust op twijfel en wat die twijfel dan is. Maar ik laat dat aan hem, hij moet dat uitzoeken voor zichzelf (of niet).quote:Probeer de komende tijd gewoon eens positief met elkaar om te gaan. Te vragen waar hij zin in heeft en langzaamaan zelf de communicatie die kant op te sturen. Je hoeft niet altijd zwaar te praten. Je kunt ook positief doen om het de goede kant op te duwen.Ik begon in dit topic met zeggen dat ik afstand wil nemen... Je benadering is op zich niet verkeerd. Maar ik denk dat ik nu meer doorsla naar, wat Brugge ook al noemde, het willen dat iemand geen twijfels heeft. En misschien is het dan niet goed meer voor mij om met hem te zijn.... misschien.
Avril, je geeft aan dat jij ook zo denkt als ik beschrijf, maar hij wellicht anders denkt. Pas op dat je dit niet voor je vriend gaat invullen. Ik probeer ook niet voor hem in te vullen. Ik merk wel dat hij misschien zich erg focust op twijfel en wat die twijfel dan is. Maar ik laat dat aan hem, hij moet dat uitzoeken voor zichzelf (of niet).quote:Probeer de komende tijd gewoon eens positief met elkaar om te gaan. Te vragen waar hij zin in heeft en langzaamaan zelf de communicatie die kant op te sturen. Je hoeft niet altijd zwaar te praten. Je kunt ook positief doen om het de goede kant op te duwen.Ik begon in dit topic met zeggen dat ik afstand wil nemen... Je benadering is op zich niet verkeerd. Maar ik denk dat ik nu meer doorsla naar, wat Brugge ook al noemde, het willen dat iemand geen twijfels heeft. En misschien is het dan niet goed meer voor mij om met hem te zijn.... misschien.
maandag 10 januari 2011 om 21:28
@Avril: ik weet het. Maar ik zou even niet weten hoe! Eerder in "het proces" heb ik een wekelijkse belafspraak ingesteld. Dat werkte wel op zich, dan hoefde ik me iig niet de rest van de week af te vragen waarom ik niks van hem hoorde. Hij vond het ook wel wennen, want voor hem was er dus ook een "grens".
Maar om dat nu weer te doen...het wordt zo gemaakt allemaal. Ik wilde zelf eigenlijk proberen het gewoon los te laten en te kijken wat er gebeurt...
Wat zou jij doen? Want je hebt wel gelijk hoor. Op een of andere manier krijg ik de situatie maar niet onder "controle" voor zover dat nodig is.
Maar om dat nu weer te doen...het wordt zo gemaakt allemaal. Ik wilde zelf eigenlijk proberen het gewoon los te laten en te kijken wat er gebeurt...
Wat zou jij doen? Want je hebt wel gelijk hoor. Op een of andere manier krijg ik de situatie maar niet onder "controle" voor zover dat nodig is.
maandag 10 januari 2011 om 21:28
He Avril, ik bedoel ook niet dat ik denk dat jouw vriend je in de maling neemt en ik bedoelde ook niet dat mijn ex een toneelstukje opvoerde. Maar ik bedoel: zijn woorden zeiden dat hij twijfelde, zijn daden lieten daar geen spoor van blijken. Idd, gewoon heel lief en aanhankelijk en behulpzaam.
Dat wilde ik ook tegen Mootje zeggen: ik vond zijn woorden ook altijd zo belangrijk, legde hem soms zelfs woorden in zijn mond om maar gerustgesteld te worden. Maar volgens mij zei Amy hier in het topic: waarom wil je het zo graag horen? Jullie hadden al "ja" maar deden "nee". En inderdaad, het is eigenlijk veel belangrijker dat zijn daden zeggen dat jullie "ja" zijn. Nou... weet niet of ik het zo helder neerzet. Misschien kan Amy het nog een keer voor je herhalen hahahaha.
En nou, ex en ik hebben even afstand en ook niet zoveel contact. Mijn ex was sowieso geen prater dus echt horen wat het nou was voor hem komt misschien nog. Als ik nu terugkijk denk ik dat hij de "druk" misschien niet aankon. Hij zit erg met zichzelf in de knoop door allerlei omstandigheden en kon mij daarbij ook niet geven wat ik graag wilde. Hij deed enorm zijn best, maar gaf me niet het juiste (Amy's bankrekening theorie) en andersom ook.
En ja muisje, klein verschil in benoemen, maar groot verschil in beleving denk ik!
Ik vind je wel wat rustiger overkomen in je berichtje nu Mootje. Hoop dat je dat vast kan houden!
Dat wilde ik ook tegen Mootje zeggen: ik vond zijn woorden ook altijd zo belangrijk, legde hem soms zelfs woorden in zijn mond om maar gerustgesteld te worden. Maar volgens mij zei Amy hier in het topic: waarom wil je het zo graag horen? Jullie hadden al "ja" maar deden "nee". En inderdaad, het is eigenlijk veel belangrijker dat zijn daden zeggen dat jullie "ja" zijn. Nou... weet niet of ik het zo helder neerzet. Misschien kan Amy het nog een keer voor je herhalen hahahaha.
En nou, ex en ik hebben even afstand en ook niet zoveel contact. Mijn ex was sowieso geen prater dus echt horen wat het nou was voor hem komt misschien nog. Als ik nu terugkijk denk ik dat hij de "druk" misschien niet aankon. Hij zit erg met zichzelf in de knoop door allerlei omstandigheden en kon mij daarbij ook niet geven wat ik graag wilde. Hij deed enorm zijn best, maar gaf me niet het juiste (Amy's bankrekening theorie
) en andersom ook.En ja muisje, klein verschil in benoemen, maar groot verschil in beleving denk ik!
Ik vind je wel wat rustiger overkomen in je berichtje nu Mootje. Hoop dat je dat vast kan houden!
maandag 10 januari 2011 om 21:41
Hoi avril,
Je verwoordt het allemaal prima, heel herkenbaar ook. Maar een oplossing heb ik ook niet. Ik denk dat het goed is im even afstand te nemen, maar hoeveel ruimte heeft hij nodig om een besluit te nemen. Treffend ook dat je vriend inderdaad geen lange relatie heeft gehad. En wat je omschrjft over het leerproces van meerdere wat langere relaties, dat je geduldiger wordt eb minder in de stress schiet herken ik ook. Jammer dat je vriend niet goed kan aangeven wat er mis is, zo kun je ook niet echt verder!
Ik voel me behoorlijk nutteloos nu, wat kan ik je adviseren? Ik vind het heel sterk van je dat je je geluk niet langer wil laten afhangen van hem en voorjezelf probeert te kiezen. Misschien beseft hij dan dat hij je echt mist en er voor wil gaan.
Dat afstand nemen hoe doe je dat? Wonen jullie wel nog samen enzo?
Je verwoordt het allemaal prima, heel herkenbaar ook. Maar een oplossing heb ik ook niet. Ik denk dat het goed is im even afstand te nemen, maar hoeveel ruimte heeft hij nodig om een besluit te nemen. Treffend ook dat je vriend inderdaad geen lange relatie heeft gehad. En wat je omschrjft over het leerproces van meerdere wat langere relaties, dat je geduldiger wordt eb minder in de stress schiet herken ik ook. Jammer dat je vriend niet goed kan aangeven wat er mis is, zo kun je ook niet echt verder!
Ik voel me behoorlijk nutteloos nu, wat kan ik je adviseren? Ik vind het heel sterk van je dat je je geluk niet langer wil laten afhangen van hem en voorjezelf probeert te kiezen. Misschien beseft hij dan dat hij je echt mist en er voor wil gaan.
Dat afstand nemen hoe doe je dat? Wonen jullie wel nog samen enzo?
maandag 10 januari 2011 om 21:42
quote:muisje23 schreef op 10 januari 2011 @ 21:28:
@Avril: ik weet het. Maar ik zou even niet weten hoe! Eerder in "het proces" heb ik een wekelijkse belafspraak ingesteld. Dat werkte wel op zich, dan hoefde ik me iig niet de rest van de week af te vragen waarom ik niks van hem hoorde. Hij vond het ook wel wennen, want voor hem was er dus ook een "grens".
Maar om dat nu weer te doen...het wordt zo gemaakt allemaal. Ik wilde zelf eigenlijk proberen het gewoon los te laten en te kijken wat er gebeurt...
Wat zou jij doen? Want je hebt wel gelijk hoor. Op een of andere manier krijg ik de situatie maar niet onder "controle" voor zover dat nodig is.Wat ik zou doen? Dat is altijd lastig te zeggen natuurlijk. Ik zou in ieder geval net als jij nu even afwachten wat hij doet. Hij wil het rustig aan doen, oke, laat maar zien wat hij daarmee bedoelt en hoe hij het ziet. Als jij je daarbij goed voelt, dus hoe hij nu met je om zal gaan (en daar zal je hem dan de tijd en ruimte voor moeten geven) dan kun je vanuit daar verder kijken. Maar als dit niet voor je werkt, dan moet je je conclusies trekken, alleen al om jezelf te beschermen en bij jezelf en jouw wensen en grenzen te blijven. Het is namelijk zo makkelijk om jezelf te verliezen en te vergeten wat jij wilt, als je zo aanpast aan zijn wensen om hem maar bij je te houden. Dus houd je gevoel in de gaten, en loop daar niet voor weg. Kijk jezelf zo nu en dan eens in de spiegel aan (hoeft niet letterlijk) en bedenk; ben ik blij met deze situatie? En zo nee, wat kan ik daaraan doen?
@Avril: ik weet het. Maar ik zou even niet weten hoe! Eerder in "het proces" heb ik een wekelijkse belafspraak ingesteld. Dat werkte wel op zich, dan hoefde ik me iig niet de rest van de week af te vragen waarom ik niks van hem hoorde. Hij vond het ook wel wennen, want voor hem was er dus ook een "grens".
Maar om dat nu weer te doen...het wordt zo gemaakt allemaal. Ik wilde zelf eigenlijk proberen het gewoon los te laten en te kijken wat er gebeurt...
Wat zou jij doen? Want je hebt wel gelijk hoor. Op een of andere manier krijg ik de situatie maar niet onder "controle" voor zover dat nodig is.Wat ik zou doen? Dat is altijd lastig te zeggen natuurlijk. Ik zou in ieder geval net als jij nu even afwachten wat hij doet. Hij wil het rustig aan doen, oke, laat maar zien wat hij daarmee bedoelt en hoe hij het ziet. Als jij je daarbij goed voelt, dus hoe hij nu met je om zal gaan (en daar zal je hem dan de tijd en ruimte voor moeten geven) dan kun je vanuit daar verder kijken. Maar als dit niet voor je werkt, dan moet je je conclusies trekken, alleen al om jezelf te beschermen en bij jezelf en jouw wensen en grenzen te blijven. Het is namelijk zo makkelijk om jezelf te verliezen en te vergeten wat jij wilt, als je zo aanpast aan zijn wensen om hem maar bij je te houden. Dus houd je gevoel in de gaten, en loop daar niet voor weg. Kijk jezelf zo nu en dan eens in de spiegel aan (hoeft niet letterlijk) en bedenk; ben ik blij met deze situatie? En zo nee, wat kan ik daaraan doen?
maandag 10 januari 2011 om 21:48
quote:paarsjurkje schreef op 10 januari 2011 @ 21:41:
Hoi avril,
Je verwoordt het allemaal prima, heel herkenbaar ook. Maar een oplossing heb ik ook niet. Ik denk dat het goed is im even afstand te nemen, maar hoeveel ruimte heeft hij nodig om een besluit te nemen. Treffend ook dat je vriend inderdaad geen lange relatie heeft gehad. En wat je omschrjft over het leerproces van meerdere wat langere relaties, dat je geduldiger wordt eb minder in de stress schiet herken ik ook. Jammer dat je vriend niet goed kan aangeven wat er mis is, zo kun je ook niet echt verder!
Ik voel me behoorlijk nutteloos nu, wat kan ik je adviseren? Ik vind het heel sterk van je dat je je geluk niet langer wil laten afhangen van hem en voorjezelf probeert te kiezen. Misschien beseft hij dan dat hij je echt mist en er voor wil gaan.
Dat afstand nemen hoe doe je dat? Wonen jullie wel nog samen enzo?
Hij heeft niet om ruimte gevraagd om een besluit te nemen. Ik heb voor mezelf besloten dat ik even afstand van hem nodig heb, om voor mezelf te kijken wat ik met de situatie wil. Zoals ik aan muisje adviseer, ik heb mezelf gevraagd of ik hier nu gelukkig van word. En het antwoord is nu nee. En wat ik er nu aan kan doen? Ik denk dat ik het beter weet als ik even afstand neem. We wonen niet samen (ben nu toevallig wel bij hem thuis, hij is er niet).
Om wat meer achtergrond info te geven *knip*
Hoi avril,
Je verwoordt het allemaal prima, heel herkenbaar ook. Maar een oplossing heb ik ook niet. Ik denk dat het goed is im even afstand te nemen, maar hoeveel ruimte heeft hij nodig om een besluit te nemen. Treffend ook dat je vriend inderdaad geen lange relatie heeft gehad. En wat je omschrjft over het leerproces van meerdere wat langere relaties, dat je geduldiger wordt eb minder in de stress schiet herken ik ook. Jammer dat je vriend niet goed kan aangeven wat er mis is, zo kun je ook niet echt verder!
Ik voel me behoorlijk nutteloos nu, wat kan ik je adviseren? Ik vind het heel sterk van je dat je je geluk niet langer wil laten afhangen van hem en voorjezelf probeert te kiezen. Misschien beseft hij dan dat hij je echt mist en er voor wil gaan.
Dat afstand nemen hoe doe je dat? Wonen jullie wel nog samen enzo?
Hij heeft niet om ruimte gevraagd om een besluit te nemen. Ik heb voor mezelf besloten dat ik even afstand van hem nodig heb, om voor mezelf te kijken wat ik met de situatie wil. Zoals ik aan muisje adviseer, ik heb mezelf gevraagd of ik hier nu gelukkig van word. En het antwoord is nu nee. En wat ik er nu aan kan doen? Ik denk dat ik het beter weet als ik even afstand neem. We wonen niet samen (ben nu toevallig wel bij hem thuis, hij is er niet).
Om wat meer achtergrond info te geven *knip*
anoniem_118875 wijzigde dit bericht op 27-02-2011 15:01
Reden: privacy
Reden: privacy
% gewijzigd