Relatie redden, hoe?

Haha, weegschalen, ja was even even grappig om als derde in de rij aan te schuiven met een ex als weegschaal.

Maar gelukkig kan ik dat dan wel weer snel loslaten



Zo maar weer slapen, morgen weer een dag! Hopelijk weer wat kracht en lachen op het werk en dan slaan we ons er zo wel doorheen!

Misschien heb je wel gelijk HBG, heb inderdaad af en toe sterk het gevoel dat we emotioneel aan lijntje gehouden worden. Lijken we net weer een beetje sterk, beginnen ze weer overnieuw...

Hier wil ik tot half juni geen contact, behoudens strict noodzakelijke omtrent huis. Zelfs dan probeert hij te vissen naar hoe het met me gaat, maar moet even niets laten weten. Moet eerst mezelf vinden.





Yellow

Waarom belt zijn moeder jou? Moet je ook niet afstand van haar nemen? Ook via haar blijf je aan hem verbonden en op de hoogte van zijn gedrag (en andersom).

Maar dat maakt je gevoel van vandaag niet minder, dus laat je lekker gaan.



Noa, wat lekker op vakantie! Ga je echt helemaal alleen? Of alleen in een groep? Dat laatste heb ik in ver verleden wel eens gedaan en vond het eigenlijk altijd wel heel gezellig.

Ik denk dat die mannen niet willen praten, omdat ze zelf de antwoorden ook niet hebben. Ik heb wel redelijk met mn ex gepraat, maar antwoorden niet gekregen. Elke x was er weer een andere reden.. Achteraf smoesjes, maar dat zag ik toen nog niet..

En ook die van mij stond weer op de stoep toen ik mn leven weer op orde had, eigen huisje, boel op de rit! Toen begon ie me opeens te missen.. Of was het toch het feit dat ik mn leven opeens beter voor elkaar had dan dat hij dat had?



Heb hem nu al tijdje niet gesproken, en voelt goed! Wel gezien met qday, maar genegeert, net zoals hij mij.. Ergens hoop ik wel dat hij over een maandje weer op de stoep staat, en dat ik dan kan zeggen (want ik heb het idee dat ik dat nu kan): Sorry, het is te laat.. Je hebt je kansen gehad en ontzettend verprutst! Dit is nu mijn leven, en daar hoort hij niet meer in thuis!



Ben nu alleen wel erg in de modus dat een andere vent, gewoon even voor de 'heb' erg fijn zou zijn! Met mooi weer relaxen, en tja gewoon alles kunnen doen wat ik mis! Maar ach, ik kan het ook alleen en met mn vriendinnen!



@ Wejo, slaap je nog steeds ergens anders? Goed van je! Als je dat je rust geeft die je even nodig hebt!



@ Noa, lichamelijk wel in orde? (Las laatst iets over ziekenhuis). Wel super van je vakantie! De Antillen zijn super!



En YL, probeer erboven te blijven staan! Wat een lul van een vent.. Maar weet je, het is jou zaak niet meer.. Hij moet vertellen wat ie wil thuis, wil hij zn affaire geheim houden voor zn moeder, moet hij dat doen! (Ik geloof altijd er nog wel in dat het ooit wel uitkomt en hij dan erger voor lul staat). Maar laat hem zn ding doen, praten wil hij niet, dan toch niet? Jij hebt het niet nodig, maar ik weet dat het tijd kost.. Tijd om te weten dat je op heel veel dingen nooit een antwoord zult krijgen.. Maar op een moment komt het, de acceptatie, wacht daarop.. Jou moment komt ook!

quote:PoIIy schreef op 04 mei 2011 @ 01:42:

Misschien heb je wel gelijk HBG, heb inderdaad af en toe sterk het gevoel dat we emotioneel aan lijntje gehouden worden. Lijken we net weer een beetje sterk, beginnen ze weer overnieuw...





.Ja en altijd met hetzelfde smoesje "hoe gaat het" niet dat ze

dat binnen de relatie interesseerde maar nu wel.

O, o, o wat zijn we bezorgd en ook zo'n cliche:

"Als ik iets voor je kan doen"

Moet je eigenlijk antwoorden: Ja zeker kan je iets doen, de

tuin moet omgespit worden, de auto gewassen en ik kom

500 euro tekort voor een belastingaanslag.



Wedden dat het erg stil wordt

@ HBG. Hahaha, dat is een goede! "Ja schat, de tuin mag nog worden omgespit, m'n auto moet nog gewassen etc". Ik verwacht dat eigenlijk ook, dat die van mij op een gegeven moment wel weer met hangende pootjes terug komt....Maar ja, dan is het mooi te laat denk ik dan maar...



Je hebt gelijk met dat "hoe gaat het...?" Ik heb tegen die van mij geschreeuwd dat het hem blijkbaar geen bal interesseert hoe het écht met mij gaat....Ik kan het me ook niet voorstellen, want als er iemand verantwoordelijk is voor mijn toestand van dit moment, dan is HIJ het wel! Iets wat hij overigens ontkende hoor...Volgens hem interesseerde het hem echt wel....Ja, ja...



@ Polly en Mootje. Ik ga inderdaad alleen in een groep en begin er nu wel heel veel zin in te krijgen. Volgens mij zijn de Antillen nu net wat ik even nodig heb

Ik moest inderdaad voor wel iets ernstigs naar het ziekenhuis. Er is een biopt afgenomen en over ong. 2 weken krijg ik dan de uitslag. Best wel spannend, maar met name omdat de uitslag net voor de vakantie komt. Wilde me die vakantie alleen niet onthouden.

Vond het ook wel zwaar om zonder ex naar het ziekenhuis te gaan, maar aan de andere kant ook wel weer een overwinning om alleen te zijn geweest. Nou ja, we shall see en bovendien denk ik nog steeds dat het hem geen bal interesseert hoe het met mij gaat.

En zoals Sproet zei afgelopen weekend: "Je kan hem wel berichten, maar misschien krijg je wel weer geen antwoord of niet de reactie waarop je hoopt en dan voel je je weer kl*te", dus dan maar niet inlichten, toch?



@ Mootje Ik weet wel zeker dat die mannen de antwoorden niet hebben. Die van mij zei alleen (als hij al wat zei): "Ja, ik weet het gewoon niet, ik weet het niet...." Op een gegeven moment werd ik daar zo gefrustreerd van dat ik maar heb besloten gewoon niet meer met hem te praten, omdat ik toch niet de antwoorden krijg die ik graag zou willen of misschien wel weer geen antwoord krijg en dan weer zoveel frustratie voel dat dat niet goed is voor mezelf.



@ Polly We moeten inderdaad dat lijntje doorbreken. Ik vind het ook onwijs moeilijk, maar ik ben te goed en te leuk om aan het lijntje gehouden te worden (hihi, dit is echt heel wat uit mijn mond hoor ). Gisteren toen ik me niet goed voelde toen wilde ik hem weer bellen, maar ik zeg dan maar telkens op dat ik toch weer teleurgesteld ga worden als ik weer contact met hem opneem, dus dan maar niet.....Hoe moeilijk dat ook is hoor!

quote:noaa73 schreef op 04 mei 2011 @ 09:06:

@ HBG. Hahaha, dat is een goede! "Ja schat, de tuin mag nog worden omgespit, m'n auto moet nog gewassen etc". Ik verwacht dat eigenlijk ook, dat die van mij op een gegeven moment wel weer met hangende pootjes terug komt....Maar ja, dan is het mooi te laat denk ik dan maar...



!



Hangende pootjes?

Grappig dat hoop ik ook eigenlijk bij mijn ex al is het maar

voor mijn gevoel van eigenwaarde



Maar in de praktijk vinden ze vaak wel weer een nieuwe

vlam of redden zich prima zonder partner.

noaa Ik hoop dat alles goed blijkt te zijn ivm ziekenhuis. Kan me voorstellen dat het eng was om alleen te gaan.

@ HBG Ik denk dat die van mij zich prima redt, zonder partner...Ach, al is het alleen maar lekker om af en toe te denken, toch? Ik denk nu eigenlijk dat dit van mij daar eigenlijk te trots voor is om dat te doen, het weer terugkomen met hangende pootjes.... Misschien zou hij wel terug willen komen, maar ja, dan wordt het allemaal wel erg ingewikkeld voor hem, dus...Dan doen we maar niks Sorry, maar zo schijnen mannen te denken en die van mij is bovendien nogal laks, dus ik kijk nergens meer raar van op....Sterker nog, ik zal er hoogst waarschijnlijk nooit van opkijken, want het gaat niet gebeuren



Thnx YL! Tja, ik dacht maar zo: Toen ik een half jaar geleden aan hetzelfde geopereerd moest worden toen moest meneer die dag ook zonodig werken, dus tja...Of ik er nu dan wel wat aan had gehad? Aan de andere kant was het wel een fijn idee geweest als hij nu ook even mentaal had kunnen ondersteunen , alhoewel hij op dat gebied nogal gehandicapt schijnt te zijn geworden de laatste tijd



Hoe is het vandaag met jou?

Je hebt gelijk met dat "hoe gaat het...?" Ik heb tegen die van mij geschreeuwd dat het hem blijkbaar geen bal interesseert hoe het écht met mij gaat....Ik kan het me ook niet voorstellen, want als er iemand verantwoordelijk is voor mijn toestand van dit moment, dan is HIJ het wel! Iets wat hij overigens ontkende hoor...Volgens hem interesseerde het hem echt wel....Ja, ja...

Heb ik inderdaad ook gedaan, had ook weinig indruk... Overigens voelt hij zich wel erg verantwoordelijk en schuldig over mijn gevoel. Wil nog van alles doen om me beter te doen voelen, terwijl ik me er alleen maar slechter door voel. Waarom wil je wel 200km rijden om mij een fietspomp cadeau te doen, en niet gewoon om bij me te zijn?

Zelfde als: "ik hou nog van je", dan roep ik dat als je echt van me zou houden dat je me dit niet zou aandoen...



Noa: spannende tijden dus. In zenuwen wachten op uitslag op biopt, en dan positieve zenuwen over vakantie.

Waar ga je heen op de Antillen (en voor het biopt duimen we allemaal voor je).





k weet wel zeker dat die mannen de antwoorden niet hebben. Die van mij zei alleen (als hij al wat zei): "Ja, ik weet het gewoon niet, ik weet het niet...." Op een gegeven moment werd ik daar zo gefrustreerd van dat ik maar heb besloten gewoon niet meer met hem te praten, omdat ik toch niet de antwoorden krijg die ik graag zou willen of misschien wel weer geen antwoord krijg en dan weer zoveel frustratie voel dat dat niet goed is voor mezelf.



Ook heel herkenbaar. Alleen zeg ik dan natuurlijk weer dat ik het niet snap dat je zo'n beslissing neemt als je het zelf niet weet. Snap ik ook echt niet.

Mijn visie momenteel:

1. Je bent een man, staat achter je beslissing, spreekt me streng toe, en zegt duidelijk "ga verder met leven, dit wordt hem niet meer"

of

2. Je bent een man, hebt spijt van je beslissing, wilt dat het goedkomt, en zegt duidelijk "het spijt me, dit en dit is er allemaal gebeurd", en kijkt dan samen of er iets te repareren valt.

Maar het gedrag van deze mannen, vind ik eigenlijk niet manwaardig...

Ook heel herkenbaar. Alleen zeg ik dan natuurlijk weer dat ik het niet snap dat je zo'n beslissing neemt als je het zelf niet weet. Snap ik ook echt niet.

Mijn visie momenteel:

1. Je bent een man, staat achter je beslissing, spreekt me streng toe, en zegt duidelijk "ga verder met leven, dit wordt hem niet meer"

of

2. Je bent een man, hebt spijt van je beslissing, wilt dat het goedkomt, en zegt duidelijk "het spijt me, dit en dit is er allemaal gebeurd", en kijkt dan samen of er iets te repareren valt.

Maar het gedrag van deze mannen, vind ik eigenlijk niet manwaardig...



@ Polly! Ik ben het zó met je eens! Ik snap het ook niet dat je zo'n grote beslissing neemt als je er zelf niet eens voor 100% achter staat. Ik vraag me ook af of die mannen wel over de consequenties hebben nagedacht en dat is wat ik die van mij nu eigenlijk wil laten voelen: " Zo, en dit betekent het nu om weer alleen door het leven te gaan zonder mij" (nu nog duimen dat hij dat ook zó voelt... )

Maar zullen we het wel ooit snappen? Misschien wel niet, omdat we het zelf wel nooit zo zouden doen....? Blijkbaar weten die mannen het gewoon echt niet en kiezen ze dan maar voor de (op dit moment voor hen) makkelijkste weg door gewoon 'weg te rennen'. Die van mij heeft niet eens op mijn brief van 5 kantjes gereageerd...Wat voor loser ben je dan?!



Uitslag biopt is vrijdag over een week....Idd best wel weer spannend! Hopen dat ik met een lekker gevoel naar Curacao kan!

Polly, idd, er zijn maar 2 opties!

En toch hebben wij allemaal mannen die zelf een optie 3 hebben bedacht..



Met mij gaat het wel beter hoor Noaa, lief dat je het vroeg . Was het leuk met Sproetje?

Ik zal aan je denken hoor met de biopt, en als ik maar iets kan doen om je mentaal te steunen moet je het zeggen hoor

"relatie redden,hoe?" is gesloten omdat deze vol zit, maar gaat verder in het topic :"relatie redden, hoe?deel 2".



Met vriendelijke groet,

Moderator viva forum.