Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
donderdag 11 november 2010 om 11:47
quote:muisje23 schreef op 11 november 2010 @ 11:31:
Ben zo bang dat de "eerste" date tegen gaat vallen..Aangezien hij degene was die de punt zette en weer is beginnen te twijfelen..Ook ik heb mijn twijfels, maar die vallen heel gek weg als die ander opeens niet meer wil(de).Hij twijfeld nu dus al voordat jullie begonnen zijn met 'opnieuw' daten?
Ben zo bang dat de "eerste" date tegen gaat vallen..Aangezien hij degene was die de punt zette en weer is beginnen te twijfelen..Ook ik heb mijn twijfels, maar die vallen heel gek weg als die ander opeens niet meer wil(de).Hij twijfeld nu dus al voordat jullie begonnen zijn met 'opnieuw' daten?
donderdag 11 november 2010 om 12:07
Wil niet vervelend klinken maar weet uit ervaring dat je beide met de goede bedoelingen opnieuw een relatie instapt, maar uiteindelijk toch weer op dezelfde punten blijft steken. Maar dat hoeft uiteraard niet voor jullie te betekenen. In ieder geval blijven communciteren, maar als hij nu alweer twijfelt zou ik er nog wel over nadenken, want het doet best veel pijn als het voor de 2e x uit gaat.
donderdag 11 november 2010 om 12:10
Ja, daar ben ik me van bewust inderdaad Vlinder72. Ik ben alleen zo bang dat als we nu elkaar niet positief benaderen, de gevoelens over een paar maanden helemaal weg zijn. Klinkt heel raar, want natuurlijk zeg je dan: dan was het ook goed! Maar ik geloof er ergens in dat je ook wel weer naar elkaar toe kunt groeien...of is dat naief haha.
donderdag 11 november 2010 om 12:11
quote:vlinder72 schreef op 11 november 2010 @ 12:07:
Wil niet vervelend klinken maar weet uit ervaring dat je beide met de goede bedoelingen opnieuw een relatie instapt, maar uiteindelijk toch weer op dezelfde punten blijft steken. Maar dat hoeft uiteraard niet voor jullie te betekenen. In ieder geval blijven communciteren, maar als hij nu alweer twijfelt zou ik er nog wel over nadenken, want het doet best veel pijn als het voor de 2e x uit gaat.Hier tegenovergestelde ervaring. Na relatie van 7 jaar (woonden toen samen) na veel gedoe uit elkaar gegaan. Bleken elkaar niet te kunnen missen en zijn weer bij elkaar gekomen, binnenkort 25 jaar samen. Hebben toch best nog wel eens moeilijkheden gehad, maar de basis is goed nu. Communicatie is het toverwoord.
Wil niet vervelend klinken maar weet uit ervaring dat je beide met de goede bedoelingen opnieuw een relatie instapt, maar uiteindelijk toch weer op dezelfde punten blijft steken. Maar dat hoeft uiteraard niet voor jullie te betekenen. In ieder geval blijven communciteren, maar als hij nu alweer twijfelt zou ik er nog wel over nadenken, want het doet best veel pijn als het voor de 2e x uit gaat.Hier tegenovergestelde ervaring. Na relatie van 7 jaar (woonden toen samen) na veel gedoe uit elkaar gegaan. Bleken elkaar niet te kunnen missen en zijn weer bij elkaar gekomen, binnenkort 25 jaar samen. Hebben toch best nog wel eens moeilijkheden gehad, maar de basis is goed nu. Communicatie is het toverwoord.
donderdag 11 november 2010 om 12:17
Zo'n 2 maanden
In oktober de beslissing genomen, huis verkocht maar wel daar alletwee blijven wonen omdat we nog niets anders hadden (hij op zolder). Met oud-en-nieuw ging ik naar vrienden van ons, in een opwelling vroeg hij op het laatste moment of hij ook mee kon gaan, als vrienden. Lange rit in de auto, heel gezellig en vertrouwd. 's Nachts in een bed belandt en dat is zo gebleven.
In oktober de beslissing genomen, huis verkocht maar wel daar alletwee blijven wonen omdat we nog niets anders hadden (hij op zolder). Met oud-en-nieuw ging ik naar vrienden van ons, in een opwelling vroeg hij op het laatste moment of hij ook mee kon gaan, als vrienden. Lange rit in de auto, heel gezellig en vertrouwd. 's Nachts in een bed belandt en dat is zo gebleven.
donderdag 11 november 2010 om 12:19
He muisje!
Wat een vervelende situatie! Allereerst wil ik je veel sterkste wensen.
Ik predik wel vaker op dit forum voor het redden van een relatie en het niet scheiden als je denkt dat het niet goed gaat. Ik weet namelijk uit eigen ervaring dat het in veel gevallen best mogelijk is om je relatie te redden, als je het allebei maar wilt.
Ons is het in ieder geval gelukt.
Ik ben namelijk van mening dat mensen snel geneigd zijn om een relatie als redelijk vrijblijvend te zien. Niet leuk? Nou, dan gaan we toch uit elkaar?
Maar zo zit ik niet in elkaar. Als ik met alles op moet houden wat ik even niet leuk vind, dan kan ik helemaal niets meer doen. Je bent bij elkaar, hebt ooit voor elkaar gekozen, dus dan moet je ook je best doen om er iets van te maken. Ook als het even tegen zit.
Natuurlijk denk ik niet dat iedere relatie te redden is. In sommige situaties ben je echt beter af zonder je partner. Maar in de meeste situaties kan het dal waar je samen in terecht komt best beperkt blijven tot een tijdelijke dip, in plaats van uit te groeien tot een permanente breuk.
En zelfs als het uiteindelijk toch misgaat, dan kun je in ieder geval jezelf in de spiegel aankijken met de wetenschap dat je er echt ALLES aan gedaan hebt.
Ik heb op dit topic wat dingen al gepost. Ik wil ze hier met alle liefde herhalen, maar dat voegt wellicht niets toe.
Misschien wil je ze lezen. Heb je nog vragen, dan zal ik ze graag beantwoorden.
Succes!!!
Wat een vervelende situatie! Allereerst wil ik je veel sterkste wensen.
Ik predik wel vaker op dit forum voor het redden van een relatie en het niet scheiden als je denkt dat het niet goed gaat. Ik weet namelijk uit eigen ervaring dat het in veel gevallen best mogelijk is om je relatie te redden, als je het allebei maar wilt.
Ons is het in ieder geval gelukt.
Ik ben namelijk van mening dat mensen snel geneigd zijn om een relatie als redelijk vrijblijvend te zien. Niet leuk? Nou, dan gaan we toch uit elkaar?
Maar zo zit ik niet in elkaar. Als ik met alles op moet houden wat ik even niet leuk vind, dan kan ik helemaal niets meer doen. Je bent bij elkaar, hebt ooit voor elkaar gekozen, dus dan moet je ook je best doen om er iets van te maken. Ook als het even tegen zit.
Natuurlijk denk ik niet dat iedere relatie te redden is. In sommige situaties ben je echt beter af zonder je partner. Maar in de meeste situaties kan het dal waar je samen in terecht komt best beperkt blijven tot een tijdelijke dip, in plaats van uit te groeien tot een permanente breuk.
En zelfs als het uiteindelijk toch misgaat, dan kun je in ieder geval jezelf in de spiegel aankijken met de wetenschap dat je er echt ALLES aan gedaan hebt.
Ik heb op dit topic wat dingen al gepost. Ik wil ze hier met alle liefde herhalen, maar dat voegt wellicht niets toe.
Misschien wil je ze lezen. Heb je nog vragen, dan zal ik ze graag beantwoorden.
Succes!!!
donderdag 11 november 2010 om 12:19
Wij hebben nou gewoon een goed, gezellig als vanouds contact namelijk. Hij geeft alleen elke keer zijn twijfels aan en ik de mijne. Daar praten we dan over, maar uiteindelijk blijft het misschien toch gewoon een gevoel. We zaten beiden namelijk volledig vast in de situatie toen we samenwoonden. Erg veel aan de hand op persoonlijk vlak en er niet meer uitkomen door verschillende karakters (ik een prater, hij totaal niet).
Maar goed, we zijn pas een paar weken uit elkaar..
Maar goed, we zijn pas een paar weken uit elkaar..
donderdag 11 november 2010 om 12:22
Ja Amygdala, zo ben ik dus ook! Het ging pas een paar maandjes niet lekker meer en er was dus ook veel aan de hand. Ik denk dan; barre tijden, maar we redden het wel. Alleen hij denkt daar anders over blijkbaar (nu dan twijfel, oke). Ik ben zelf van mening dat je dan steeds weer opnieuw relaties kunt beeindigen, het blijft niet altijd 1 groot feest...toch?
donderdag 11 november 2010 om 12:27
Realiseer je dat iedere dag dat je bij elkaar bent een keuze moet is. Je moet niets. Je wil bij elkaar zijn om je eigen leven (en dat van de ander) mooier te maken.
Dat betekent niet dat je dan maar op moet houden als het een dagje tegen zit. Maar wel dat je dus iedere dag opnieuw kunt kiezen om iets moois van jullie leven te maken, samen te groeien, te huilen, te genieten, ruzie te maken en het weer goed te maken.
Dat lijkt soms niet zo, omdat je met een koophuis zit, huisdieren, kinderen, je gewend bent aan je huidige leventje. Maar waarom zou je in deze beperkingen denken? Ook voor dat huis, die kinderen en dat leventje heb je gekozen.
Denk aan de keuzes die je hebt en geniet van elkaar.
Heb je mijn posts op het andere topic gelezen? Misschien kun je dit samen met hem bespreken.
Ik vind het in ieder geval hartstikke knap van je dat je kijkt wat je mogelijkheden zijn, in plaats van je onmogelijkheden. Hopelijk kan hij openstaan voor de mogelijkheid om te kijken of wat jullie hadden weer terug kan komen.
Dat betekent niet dat je dan maar op moet houden als het een dagje tegen zit. Maar wel dat je dus iedere dag opnieuw kunt kiezen om iets moois van jullie leven te maken, samen te groeien, te huilen, te genieten, ruzie te maken en het weer goed te maken.
Dat lijkt soms niet zo, omdat je met een koophuis zit, huisdieren, kinderen, je gewend bent aan je huidige leventje. Maar waarom zou je in deze beperkingen denken? Ook voor dat huis, die kinderen en dat leventje heb je gekozen.
Denk aan de keuzes die je hebt en geniet van elkaar.
Heb je mijn posts op het andere topic gelezen? Misschien kun je dit samen met hem bespreken.
Ik vind het in ieder geval hartstikke knap van je dat je kijkt wat je mogelijkheden zijn, in plaats van je onmogelijkheden. Hopelijk kan hij openstaan voor de mogelijkheid om te kijken of wat jullie hadden weer terug kan komen.
donderdag 11 november 2010 om 12:28
Klinkt romantisch sassafras en twee maanden is ook niet lang vind ik! Wij zijn beiden nog vrij jong en ongebonden (27, geen huis gekocht, geen kinderen)..Ik heb ergens ook het gevoel dat hij het een klein beetje warm krijgt: is dit het??!! Maar we hebben nu dus besloten trouw te zijn aan elkaar en te kijken wat er nog in zit...maar hoe doe je dat in de praktijk op een opbouwende manier?
Ik kan me zo voorstellen dat onze eerste nieuwe date niet is wat we ervan verwachten (geen spetters, geen vonken), want ja; je kent elkaar toch. En dat het dan zo tegen gaat vallen!! Maar misschien moeten we meer tijd nemen om even alleen te zijn..? Lastig.
Ik kan me zo voorstellen dat onze eerste nieuwe date niet is wat we ervan verwachten (geen spetters, geen vonken), want ja; je kent elkaar toch. En dat het dan zo tegen gaat vallen!! Maar misschien moeten we meer tijd nemen om even alleen te zijn..? Lastig.
donderdag 11 november 2010 om 12:30
quote:muisje23 schreef op 11 november 2010 @ 12:19:
Wij hebben nou gewoon een goed, gezellig als vanouds contact namelijk. Hij geeft alleen elke keer zijn twijfels aan en ik de mijne. Daar praten we dan over, maar uiteindelijk blijft het misschien toch gewoon een gevoel. We zaten beiden namelijk volledig vast in de situatie toen we samenwoonden. Erg veel aan de hand op persoonlijk vlak en er niet meer uitkomen door verschillende karakters (ik een prater, hij totaal niet).
Maar goed, we zijn pas een paar weken uit elkaar..
Let erop: praten is niet de enige manier van communiceren. Je kunt zielsgelukkig met elkaar zijn als jij kan kwebbelen en hij altijd degene is die de tuin schoffelt en je band plakt. Als je maar weet wat je aan elkaar hebt en weet dat je er voor elkaar bent.
In deze moeilijke tijd zul je echter wel moeten praten om elkaars wensen/behoeften aan elkaar duidelijk te maken.
Wij hebben nou gewoon een goed, gezellig als vanouds contact namelijk. Hij geeft alleen elke keer zijn twijfels aan en ik de mijne. Daar praten we dan over, maar uiteindelijk blijft het misschien toch gewoon een gevoel. We zaten beiden namelijk volledig vast in de situatie toen we samenwoonden. Erg veel aan de hand op persoonlijk vlak en er niet meer uitkomen door verschillende karakters (ik een prater, hij totaal niet).
Maar goed, we zijn pas een paar weken uit elkaar..
Let erop: praten is niet de enige manier van communiceren. Je kunt zielsgelukkig met elkaar zijn als jij kan kwebbelen en hij altijd degene is die de tuin schoffelt en je band plakt. Als je maar weet wat je aan elkaar hebt en weet dat je er voor elkaar bent.
In deze moeilijke tijd zul je echter wel moeten praten om elkaars wensen/behoeften aan elkaar duidelijk te maken.
donderdag 11 november 2010 om 12:31
quote:muisje23 schreef op 11 november 2010 @ 12:22:
Ja Amygdala, zo ben ik dus ook! Het ging pas een paar maandjes niet lekker meer en er was dus ook veel aan de hand. Ik denk dan; barre tijden, maar we redden het wel. Alleen hij denkt daar anders over blijkbaar (nu dan twijfel, oke). Ik ben zelf van mening dat je dan steeds weer opnieuw relaties kunt beeindigen, het blijft niet altijd 1 groot feest...toch?
Helemaal mee eens. Er is geen enkele partner te vinden waarmee elke dag van de rest van je leven alles soepel verloopt. Om een relatie goed te houden (en nu we kinderen hebben, vind ik die "plicht" nog zwaarder wegen) moet je je best doen. Tijd nemen voor elkaar, dingen doen voor elkaar. En als er wat is dan moet je het óf uitpraten en er een oplossing voor verzinnen óf je moet er overheen kunnen stappen. In ieder geval moet je niet steeds ouwe koeien uit de sloot halen.
Begrijp me goed, ik wil niet zeggen dat je nooit mag gaan scheiden, want als de basis niet goed is, dan werkt bovenstaande allemaal niet. Maar ga niet scheiden zonder dat je onderzocht hebt of er herstel mogelijk is.
Ja Amygdala, zo ben ik dus ook! Het ging pas een paar maandjes niet lekker meer en er was dus ook veel aan de hand. Ik denk dan; barre tijden, maar we redden het wel. Alleen hij denkt daar anders over blijkbaar (nu dan twijfel, oke). Ik ben zelf van mening dat je dan steeds weer opnieuw relaties kunt beeindigen, het blijft niet altijd 1 groot feest...toch?
Helemaal mee eens. Er is geen enkele partner te vinden waarmee elke dag van de rest van je leven alles soepel verloopt. Om een relatie goed te houden (en nu we kinderen hebben, vind ik die "plicht" nog zwaarder wegen) moet je je best doen. Tijd nemen voor elkaar, dingen doen voor elkaar. En als er wat is dan moet je het óf uitpraten en er een oplossing voor verzinnen óf je moet er overheen kunnen stappen. In ieder geval moet je niet steeds ouwe koeien uit de sloot halen.
Begrijp me goed, ik wil niet zeggen dat je nooit mag gaan scheiden, want als de basis niet goed is, dan werkt bovenstaande allemaal niet. Maar ga niet scheiden zonder dat je onderzocht hebt of er herstel mogelijk is.
donderdag 11 november 2010 om 12:31
quote:muisje23 schreef op 11 november 2010 @ 12:28:
Ik kan me zo voorstellen dat onze eerste nieuwe date niet is wat we ervan verwachten (geen spetters, geen vonken), want ja; je kent elkaar toch. En dat het dan zo tegen gaat vallen!! Maar misschien moeten we meer tijd nemen om even alleen te zijn..? Lastig.
Zo'n eerste date is raar. Onwennig. Misschien onprettig.
Maar lach erom en neem de tijd voor elkaar.
Ik kan me zo voorstellen dat onze eerste nieuwe date niet is wat we ervan verwachten (geen spetters, geen vonken), want ja; je kent elkaar toch. En dat het dan zo tegen gaat vallen!! Maar misschien moeten we meer tijd nemen om even alleen te zijn..? Lastig.
Zo'n eerste date is raar. Onwennig. Misschien onprettig.
Maar lach erom en neem de tijd voor elkaar.
donderdag 11 november 2010 om 12:43
Het is voor mij moeilijk de angst alsnog gekwetst te worden aan de kant te zetten..ik denk nu namelijk dat het meer van mijn kant komt. Maar ik heb geleerd; niet voor anderen denken!
De situatie is nu voornamelijk zo: ik mis 'm en wil goedmaken. Los van of de relatie nog zou werken. Dat is dan voor latere zorg.. Hij mist mij eigenlijk niet (zegt hij) en wil tijd om na te denken, maar mij ook nog niet loslaten, want er zit misschien nog zo veel in. Ondertussen hebben we het heel veel over wat er anders zou moeten en hoe het beter zou kunnen. We proberen allebei aan onszelf te werken. Toch staat er wel een date in het verschiet..
Ik wil er eigenlijk voor waken dat ik niet volledig zijn speelbal word, maar dat vind ik moeilijk.
De situatie is nu voornamelijk zo: ik mis 'm en wil goedmaken. Los van of de relatie nog zou werken. Dat is dan voor latere zorg.. Hij mist mij eigenlijk niet (zegt hij) en wil tijd om na te denken, maar mij ook nog niet loslaten, want er zit misschien nog zo veel in. Ondertussen hebben we het heel veel over wat er anders zou moeten en hoe het beter zou kunnen. We proberen allebei aan onszelf te werken. Toch staat er wel een date in het verschiet..
Ik wil er eigenlijk voor waken dat ik niet volledig zijn speelbal word, maar dat vind ik moeilijk.
donderdag 11 november 2010 om 12:53
Knap, jij weet dit van jezelf!!!
Doe eens gek, en zeg dit tegen hem!
Praat voor jezelf. Betrek het op jouw eigen gevoel, over hoe jij je voelt en wat zijn gedrag voor invloed heeft op jouw gevoel. Pas er voorop dat je niet met een vingertje naar hem gaat wijzen. De insteek moet niet zijn dat hij iets fout doet (of jij), maar dat jullie allebei op een andere manier in de situatie staan en moeten proberen de neuzen dezelfde kant op te krijgen.
Doe eens gek, en zeg dit tegen hem!
Praat voor jezelf. Betrek het op jouw eigen gevoel, over hoe jij je voelt en wat zijn gedrag voor invloed heeft op jouw gevoel. Pas er voorop dat je niet met een vingertje naar hem gaat wijzen. De insteek moet niet zijn dat hij iets fout doet (of jij), maar dat jullie allebei op een andere manier in de situatie staan en moeten proberen de neuzen dezelfde kant op te krijgen.