Relaties
alle pijlers
pdd-nos
dinsdag 11 januari 2011 om 22:19
hey hey
een goede avond
ik ben een vrouw van 23 en ik heb nu 3 maanden een relatie met een man van 27 die ook pdd-nos heeft.
heb me er al helemaal oin verdiept. maar het is idd heel erg moeilijk om met zo iemand samen te leven.
je moet duidelijkheid geven, heel veel geduld hebben, en je toch in hem in kunnen leven. terwijl hij dat moeilijk kan en dat is soms erg moeilijk en is niet leuk.
zo is het bij mij vriend zo.
hij denkt heel veel na over dingen in het verleden met relatie,s en gevoelens. daar blijft hij dan in hangen in die gedachte en hij kan het dan niet van zich afzetten, met als gevolg hoofpijn en migraine,
en hij dan gaat twijfelen aan onze relatie wat me erg kwetst terwijl hij goed weet dat alles goed gaat en dat hij blij en gelukkig met me is.
weet iemand of dit stukje ook bij pdd-nos hoort? en heeft iemand die een partner heeft met pdd-nos ook zo,n soort ervaring gehad?
ik hoop graag meer te horen.
groetjessss
xxx
annique
een goede avond
ik ben een vrouw van 23 en ik heb nu 3 maanden een relatie met een man van 27 die ook pdd-nos heeft.
heb me er al helemaal oin verdiept. maar het is idd heel erg moeilijk om met zo iemand samen te leven.
je moet duidelijkheid geven, heel veel geduld hebben, en je toch in hem in kunnen leven. terwijl hij dat moeilijk kan en dat is soms erg moeilijk en is niet leuk.
zo is het bij mij vriend zo.
hij denkt heel veel na over dingen in het verleden met relatie,s en gevoelens. daar blijft hij dan in hangen in die gedachte en hij kan het dan niet van zich afzetten, met als gevolg hoofpijn en migraine,
en hij dan gaat twijfelen aan onze relatie wat me erg kwetst terwijl hij goed weet dat alles goed gaat en dat hij blij en gelukkig met me is.
weet iemand of dit stukje ook bij pdd-nos hoort? en heeft iemand die een partner heeft met pdd-nos ook zo,n soort ervaring gehad?
ik hoop graag meer te horen.
groetjessss
xxx
annique
dinsdag 11 januari 2011 om 22:21
hey hey
een goede avond
ik ben een vrouw van 23 en ik heb nu 3 maanden een relatie met een man van 27 die ook pdd-nos heeft.
heb me er al helemaal oin verdiept. maar het is idd heel erg moeilijk om met zo iemand samen te leven.
je moet duidelijkheid geven, heel veel geduld hebben, en je toch in hem in kunnen leven. terwijl hij dat moeilijk kan en dat is soms erg moeilijk en is niet leuk.
zo is het bij mij vriend zo.
hij denkt heel veel na over dingen in het verleden met relatie,s en gevoelens. daar blijft hij dan in hangen in die gedachte en hij kan het dan niet van zich afzetten, met als gevolg hoofpijn en migraine,
en hij dan gaat twijfelen aan onze relatie wat me erg kwetst terwijl hij goed weet dat alles goed gaat en dat hij blij en gelukkig met me is.
weet iemand of dit stukje ook bij pdd-nos hoort? en heeft iemand die een partner heeft met pdd-nos ook zo,n soort ervaring gehad?
ik hoop graag meer te horen.
groetjessss
xxx
annique
een goede avond
ik ben een vrouw van 23 en ik heb nu 3 maanden een relatie met een man van 27 die ook pdd-nos heeft.
heb me er al helemaal oin verdiept. maar het is idd heel erg moeilijk om met zo iemand samen te leven.
je moet duidelijkheid geven, heel veel geduld hebben, en je toch in hem in kunnen leven. terwijl hij dat moeilijk kan en dat is soms erg moeilijk en is niet leuk.
zo is het bij mij vriend zo.
hij denkt heel veel na over dingen in het verleden met relatie,s en gevoelens. daar blijft hij dan in hangen in die gedachte en hij kan het dan niet van zich afzetten, met als gevolg hoofpijn en migraine,
en hij dan gaat twijfelen aan onze relatie wat me erg kwetst terwijl hij goed weet dat alles goed gaat en dat hij blij en gelukkig met me is.
weet iemand of dit stukje ook bij pdd-nos hoort? en heeft iemand die een partner heeft met pdd-nos ook zo,n soort ervaring gehad?
ik hoop graag meer te horen.
groetjessss
xxx
annique
dinsdag 11 januari 2011 om 23:06
Dat hij zit met relaties in het verleden heeft niets met PDD-nos te maken. Het omgaan met gevoelens wel.
Ik zou vooral niet met hem omgaan als patiënt; zoals je het nu omschrijft is hij dat voor jou wel.
Als hij na 3 maanden al negatieve gevoelens op je uit en jou daarmee in onzekerheid brengt zou ik me afvragen of dit wel de relatie is die je wil.
Sterkte!
Ik zou vooral niet met hem omgaan als patiënt; zoals je het nu omschrijft is hij dat voor jou wel.
Als hij na 3 maanden al negatieve gevoelens op je uit en jou daarmee in onzekerheid brengt zou ik me afvragen of dit wel de relatie is die je wil.
Sterkte!
dinsdag 11 januari 2011 om 23:15
Ik heb geen ervaring in een relatie met iemand die pdd-nos heeft, wel met een familielid. Hij is erg gelukkig met zijn relatie, en is totaal niet bezig met relaties en gevoelens uit het verleden. Hij heeft juist moeite met dingen te verwerken, het liefst denkt hij er helemaal niet aan. Iedereen met pdd-nos is anders, alleen de grote lijnen komen overeen. Mensen met pdd-nos hebben het allemaal in verschillende gradaties. Dus tja, ik denk dat dat onzekere wat jouw vriend heeft, en het zoveel bezig zijn met ervaringen uit het verleden, meer bij zijn persoonlijkheid hoort.
In het eerste jaar van een relatie, (als die langer dan een jaar duurt) wordt de relatie gevormd. Ik ben het eens met vlindervrij, dat als het nu al voor zoveel problemen zorgt tussen jullie, (of dat nou zijn persoonlijkheid is of de pdd-nos), zou ik me idd af vragen of dit is wat ik wil. Iemand verandert niet zomaar, zoals hij nu zijn negatieve gevoelens en onzekerheid op jou projecteert, blijft hij dat waarschijnlijk doen.
Groetjes
In het eerste jaar van een relatie, (als die langer dan een jaar duurt) wordt de relatie gevormd. Ik ben het eens met vlindervrij, dat als het nu al voor zoveel problemen zorgt tussen jullie, (of dat nou zijn persoonlijkheid is of de pdd-nos), zou ik me idd af vragen of dit is wat ik wil. Iemand verandert niet zomaar, zoals hij nu zijn negatieve gevoelens en onzekerheid op jou projecteert, blijft hij dat waarschijnlijk doen.
Groetjes
dinsdag 11 januari 2011 om 23:42
Je leert iemand niet kennen door je in te lezen. Dat vertroebelt je beeld. Nu weet je al tegen welke problemen je aan kan lopen, voor je weet of dat ook voor jouw vriend geldt en of jij die dingen in het dagelijks leven ook daadwerkelijk als probleem zou zien.
Mijn zoon heeft pdd-nos en vrienden. Vrienden die zich nooit hebben verdiept in wat pdd-nos nou precies is en toch weten hoe ze met hem om moeten gaan. Gewoon omdat ze hem de moeite vinden en hem door de jaren heen hebben leren kennen. Daar kan geen boek over pdd-nos tegenop.
Mijn zoon heeft pdd-nos en vrienden. Vrienden die zich nooit hebben verdiept in wat pdd-nos nou precies is en toch weten hoe ze met hem om moeten gaan. Gewoon omdat ze hem de moeite vinden en hem door de jaren heen hebben leren kennen. Daar kan geen boek over pdd-nos tegenop.
dinsdag 11 januari 2011 om 23:47
heey dank je.
ja het is allemaal zo moeilijk
soms is hij zichzelf en blij vrolijk en zichzelf.
en dan de volgende dag is hij weer down piekert hij over die dingen en idd het niet kunnen verwerken ervan.
ik vraag me ook wel eens af van kan ik dit wel aan.
maargoed iedereen weet hoe moeilijk het is als je veel van iemand houdt en ben juist iemand die heel positief overal tegenaan kijkt das ook het moeilijke.
greetzzz
xxxx
ja het is allemaal zo moeilijk
soms is hij zichzelf en blij vrolijk en zichzelf.
en dan de volgende dag is hij weer down piekert hij over die dingen en idd het niet kunnen verwerken ervan.
ik vraag me ook wel eens af van kan ik dit wel aan.
maargoed iedereen weet hoe moeilijk het is als je veel van iemand houdt en ben juist iemand die heel positief overal tegenaan kijkt das ook het moeilijke.
greetzzz
xxxx
dinsdag 11 januari 2011 om 23:52
ja idd ik weet nu wat het allemaal inhoudt pdd-nos en ik weet heel goed hoe ik met hem om moet gaan en hoe hij in elkaar steekt en dat waardeerd hij ook dus heb zeer goede mensen kennis om in tezien hoe iemand zijn persoonlijkheid is. het is nooit verkeert als je er nog nooit van hebt gehoort of erin hebt gezeten om wat dingen te lezen wat het allemaal inhoudt en wat het precies inhoud vandaar.
groetjesss
groetjesss
woensdag 12 januari 2011 om 00:07
Hoi Sneaky,
ik ben het niet echt met je eens dat je door het lezen over PDD-nos leert hoe je vriend in elkaar steekt. Zoals alle stoornissen in het autistisch spectrum kan je deze stoornis hebben in allerlei gradaties. Daarnaast bestaat je vriend niet alleen uit zijn stoornis, hij heeft ook nog een persoonlijkheid, een karakter, een hoop bagage van zijn leven tot nu toe etc. Al deze factoren hebben hem gevormd tot wie hij nu is en zijn PDD-nos is daar maar een heel klein gedeelte van.
Goed, dat gezegd hebbende; probeer voor jezelf helder te krijgen waarom je op hem gevallen bent. Wat vind je zo leuk aan hem? En wat zijn de mindere kanten die je tot nu toe bent tegengekomen? Zijn er veel dingen waar je moeite mee hebt? Of die 'mindere' kanten nou voortkomen uit zijn PDD-nos of niet, als ze de overhand krijgen en zwaarder gaan wegen dan de positieve kanten dan kan je er misschien beter mee stoppen.
ik ben het niet echt met je eens dat je door het lezen over PDD-nos leert hoe je vriend in elkaar steekt. Zoals alle stoornissen in het autistisch spectrum kan je deze stoornis hebben in allerlei gradaties. Daarnaast bestaat je vriend niet alleen uit zijn stoornis, hij heeft ook nog een persoonlijkheid, een karakter, een hoop bagage van zijn leven tot nu toe etc. Al deze factoren hebben hem gevormd tot wie hij nu is en zijn PDD-nos is daar maar een heel klein gedeelte van.
Goed, dat gezegd hebbende; probeer voor jezelf helder te krijgen waarom je op hem gevallen bent. Wat vind je zo leuk aan hem? En wat zijn de mindere kanten die je tot nu toe bent tegengekomen? Zijn er veel dingen waar je moeite mee hebt? Of die 'mindere' kanten nou voortkomen uit zijn PDD-nos of niet, als ze de overhand krijgen en zwaarder gaan wegen dan de positieve kanten dan kan je er misschien beter mee stoppen.
woensdag 12 januari 2011 om 00:58
Hoewel ik geen label heb (heb er nooit naar gevraagd/nooit "geestelijke" hulp gehad) behoor ik tot het gevoelige, terughoudende, veel nadenkende type. En tot voor kort benaderde ik gevoelens ook (te) rationeel, dit kon omdat ik onbewust tijdens mijn jeugd dingen was gaan negeren (uit overbelasting denk ik), een veiligheidsschild tegen alles wat maar op gevoelens lijkt.
Op een bepaald moment kwam de vraag "liefde" voorbij, dit in de breedste zin, alles van vriendelijkheid mbt je medemens tot pure haast onmenselijke liefde. Ik kwam er langzaam achter dat er gevoelens onder mijn principes/drijfveren zaten.
Op een bepaald vroeg ik mij rationeel (waar uiteindelijk ook weer gevoelens onder bleken te zitten) af of een relatie met een vrouw (ik ben een man) mogelijk was (zonder ooit een relatie gehad te hebben) waar je eerst vertrouwen opbouwd, eerst de emotionele link creeert, voor je aan seks begint. Dit heeft mij er toe gezet een viva account te maken en er een topic over te maken. Dit heeft heel veel reacties gegenereerd, en het voelde soms alsof er 10 vrouwen om mee heen stonden die mij dingen aan het vertellen waren (ik word al nerveus van een vrouw, laat staan 10). Dit heeft mijn schild dusdanig overbelast dat ik nacht niet heb kunnen slapen (en daarna op veel vlakken gevoeliger werd en sommige dingen weer begon te zien/voelen) en versneld de realiteit onder ogen moest zien.
Gevoelens kun je niet rationeel verklaren, in contact komen met je gevoelens verteld je veel over jezelf, dingen die je rationeel niet kunt verklaren.
Ik weet niet een twee drie een methode om een emotionele overbelasting te veroorzaken, ook zou ik dat niet doen zonder te weten of dat wel verstandig is. Maar als je werkelijk moeite wil doen, probeer hem "in contact" met gevoelens te brengen.
Voor mij kwam ook de realisatie dat de basis van een eventuele relatie moest gezocht worden in gevoelens en het kunnen delen van die gevoelens.
Maar dit alles is heel persoonlijk, en ik heb het nog niet uitgeprobeerd (om een relatie te vormen met een vrouw), ik wou gebalanceerd aan een relatie beginnen, dus heb ik bepaalde vragen voor een eventuele relatie gesteld (ik ben trouwens 24 jaar oud).
Je kunt misschien je vriend zover te krijgen op het viva forum actief te worden, misschien ziet hij dan de zaken eens vanuit een ander perspectief. Je ziet dan de verschillende kanten van (vooral) vrouwen en een andere manier om met emoties om te gaan.
Beetje lang verhaal, maar ik geef graag een volledig beeld
Op een bepaald moment kwam de vraag "liefde" voorbij, dit in de breedste zin, alles van vriendelijkheid mbt je medemens tot pure haast onmenselijke liefde. Ik kwam er langzaam achter dat er gevoelens onder mijn principes/drijfveren zaten.
Op een bepaald vroeg ik mij rationeel (waar uiteindelijk ook weer gevoelens onder bleken te zitten) af of een relatie met een vrouw (ik ben een man) mogelijk was (zonder ooit een relatie gehad te hebben) waar je eerst vertrouwen opbouwd, eerst de emotionele link creeert, voor je aan seks begint. Dit heeft mij er toe gezet een viva account te maken en er een topic over te maken. Dit heeft heel veel reacties gegenereerd, en het voelde soms alsof er 10 vrouwen om mee heen stonden die mij dingen aan het vertellen waren (ik word al nerveus van een vrouw, laat staan 10). Dit heeft mijn schild dusdanig overbelast dat ik nacht niet heb kunnen slapen (en daarna op veel vlakken gevoeliger werd en sommige dingen weer begon te zien/voelen) en versneld de realiteit onder ogen moest zien.
Gevoelens kun je niet rationeel verklaren, in contact komen met je gevoelens verteld je veel over jezelf, dingen die je rationeel niet kunt verklaren.
Ik weet niet een twee drie een methode om een emotionele overbelasting te veroorzaken, ook zou ik dat niet doen zonder te weten of dat wel verstandig is. Maar als je werkelijk moeite wil doen, probeer hem "in contact" met gevoelens te brengen.
Voor mij kwam ook de realisatie dat de basis van een eventuele relatie moest gezocht worden in gevoelens en het kunnen delen van die gevoelens.
Maar dit alles is heel persoonlijk, en ik heb het nog niet uitgeprobeerd (om een relatie te vormen met een vrouw), ik wou gebalanceerd aan een relatie beginnen, dus heb ik bepaalde vragen voor een eventuele relatie gesteld (ik ben trouwens 24 jaar oud).
Je kunt misschien je vriend zover te krijgen op het viva forum actief te worden, misschien ziet hij dan de zaken eens vanuit een ander perspectief. Je ziet dan de verschillende kanten van (vooral) vrouwen en een andere manier om met emoties om te gaan.
Beetje lang verhaal, maar ik geef graag een volledig beeld
Ik beschik nog steeds over de benodigde mannelijke onderdelen, ondanks dat het forum er soms anders over denkt 
woensdag 12 januari 2011 om 01:12
Vraagtekenxy,
Hoe bedoel je je hebt eventuele vragen aan een relatie gesteld? Je bent achter gevoelens gekomen, je hebt jezelf beter leren kennen. Liefde kun je niet verklaren, je kunt niet verklaren waarom je van iemand houdt. Want je kunt je gevoelens niet verklaren.
Beetje lang dit..mijn punt is: Waarom wacht je niet gewoon af tot je iemand leert kennen die je leuk vind, en als dat dan wat wordt, om dan vragen te stellen aan de relatie?
Gevoelig en terughoudend hoeven geen slechte eigenschappen te zijn in een relatie. Terughoudend wordt wel minder naarmate je naar iemand toe groeit, en gevoelig is altijd beter als macho:-)
Hoe bedoel je je hebt eventuele vragen aan een relatie gesteld? Je bent achter gevoelens gekomen, je hebt jezelf beter leren kennen. Liefde kun je niet verklaren, je kunt niet verklaren waarom je van iemand houdt. Want je kunt je gevoelens niet verklaren.
Beetje lang dit..mijn punt is: Waarom wacht je niet gewoon af tot je iemand leert kennen die je leuk vind, en als dat dan wat wordt, om dan vragen te stellen aan de relatie?
Gevoelig en terughoudend hoeven geen slechte eigenschappen te zijn in een relatie. Terughoudend wordt wel minder naarmate je naar iemand toe groeit, en gevoelig is altijd beter als macho:-)
woensdag 12 januari 2011 om 01:12
Vraagtekenxy,
Hoe bedoel je je hebt eventuele vragen aan een relatie gesteld? Je bent achter gevoelens gekomen, je hebt jezelf beter leren kennen. Liefde kun je niet verklaren, je kunt niet verklaren waarom je van iemand houdt. Want je kunt je gevoelens niet verklaren.
Beetje lang dit..mijn punt is: Waarom wacht je niet gewoon af tot je iemand leert kennen die je leuk vind, en als dat dan wat wordt, om dan vragen te stellen aan de relatie?
Gevoelig en terughoudend hoeven geen slechte eigenschappen te zijn in een relatie. Terughoudend wordt wel minder naarmate je naar iemand toe groeit, en gevoelig is altijd beter als macho:-)
Hoe bedoel je je hebt eventuele vragen aan een relatie gesteld? Je bent achter gevoelens gekomen, je hebt jezelf beter leren kennen. Liefde kun je niet verklaren, je kunt niet verklaren waarom je van iemand houdt. Want je kunt je gevoelens niet verklaren.
Beetje lang dit..mijn punt is: Waarom wacht je niet gewoon af tot je iemand leert kennen die je leuk vind, en als dat dan wat wordt, om dan vragen te stellen aan de relatie?
Gevoelig en terughoudend hoeven geen slechte eigenschappen te zijn in een relatie. Terughoudend wordt wel minder naarmate je naar iemand toe groeit, en gevoelig is altijd beter als macho:-)
woensdag 12 januari 2011 om 01:18
quote:ashley1983 schreef op 12 januari 2011 @ 01:12:
Vraagtekenxy,
Hoe bedoel je je hebt eventuele vragen aan een relatie gesteld? Je bent achter gevoelens gekomen, je hebt jezelf beter leren kennen. Liefde kun je niet verklaren, je kunt niet verklaren waarom je van iemand houdt. Want je kunt je gevoelens niet verklaren.
Beetje lang dit..mijn punt is: Waarom wacht je niet gewoon af tot je iemand leert kennen die je leuk vind, en als dat dan wat wordt, om dan vragen te stellen aan de relatie?
Gevoelig en terughoudend hoeven geen slechte eigenschappen te zijn in een relatie. Terughoudend wordt wel minder naarmate je naar iemand toe groeit, en gevoelig is altijd beter als macho:-)Ik snap nu ook wel dat een relatie een gevoelskwestie is (mijn account is een week oud, zolang is het dus geleden, dus niet vreemd dat ik nog geen relatie heb), ik probeer alleen een beeld te schetsen wat voor effect het heeft als je hele leven al gedachten over je gevoelens heen bouwt. De conclusie is dus, rationele gedachten zijn leuk, maar rationele gedachten bovenop gevoelens zijn altijd slechter dan de gevoelens onderkennen, plus je krijgt vreemde problemen.
Vraagtekenxy,
Hoe bedoel je je hebt eventuele vragen aan een relatie gesteld? Je bent achter gevoelens gekomen, je hebt jezelf beter leren kennen. Liefde kun je niet verklaren, je kunt niet verklaren waarom je van iemand houdt. Want je kunt je gevoelens niet verklaren.
Beetje lang dit..mijn punt is: Waarom wacht je niet gewoon af tot je iemand leert kennen die je leuk vind, en als dat dan wat wordt, om dan vragen te stellen aan de relatie?
Gevoelig en terughoudend hoeven geen slechte eigenschappen te zijn in een relatie. Terughoudend wordt wel minder naarmate je naar iemand toe groeit, en gevoelig is altijd beter als macho:-)Ik snap nu ook wel dat een relatie een gevoelskwestie is (mijn account is een week oud, zolang is het dus geleden, dus niet vreemd dat ik nog geen relatie heb), ik probeer alleen een beeld te schetsen wat voor effect het heeft als je hele leven al gedachten over je gevoelens heen bouwt. De conclusie is dus, rationele gedachten zijn leuk, maar rationele gedachten bovenop gevoelens zijn altijd slechter dan de gevoelens onderkennen, plus je krijgt vreemde problemen.
Ik beschik nog steeds over de benodigde mannelijke onderdelen, ondanks dat het forum er soms anders over denkt
woensdag 12 januari 2011 om 01:24
Ik bedoelde het niet aanvallend. Iedereen heeft problemen in meer of mindere mate.
Ik denk ook (te veel) na over mijn gevoelens. Je krijgt er idd vreemde problemen van. Wat ik wel geleerd heb; wacht dingen af, laat het over je heen komen, voor je er (teveel) over na denkt. Door teveel te denken ontneem je jezelf het genieten van bepaalde dingen.
Makkelijker gezegd als gedaan, ik weet het.
Ik denk ook (te veel) na over mijn gevoelens. Je krijgt er idd vreemde problemen van. Wat ik wel geleerd heb; wacht dingen af, laat het over je heen komen, voor je er (teveel) over na denkt. Door teveel te denken ontneem je jezelf het genieten van bepaalde dingen.
Makkelijker gezegd als gedaan, ik weet het.
woensdag 12 januari 2011 om 01:35
Ik ervaar het ook niet aanvallend, maar ik hou gewoon niet van verkeerde/niet volledige informatie
Je kunt beter je zwakheden onderkennen dan er een veiligheidsschild omheen bouwen, maar omdat sommige dingen nog uit je jeugd stammen is het soms moeilijk om ze te vinden.
Je kunt beter je zwakheden onderkennen dan er een veiligheidsschild omheen bouwen, maar omdat sommige dingen nog uit je jeugd stammen is het soms moeilijk om ze te vinden.
Ik beschik nog steeds over de benodigde mannelijke onderdelen, ondanks dat het forum er soms anders over denkt
woensdag 12 januari 2011 om 01:48
De neiging tot veel nadenken is niet iets waar ik zomaar mee ben begonnen, dat loopt al mijn hele leven. Het hoort bij mij, mijn fout was om verkeerd met gevoelens om te gaan. Dit is al begonnen toen ik kind was en dan ben je er minder bewust van.
Ik beschik nog steeds over de benodigde mannelijke onderdelen, ondanks dat het forum er soms anders over denkt
woensdag 12 januari 2011 om 09:22
quote:sneakytje schreef op 11 januari 2011 @ 22:19:
je moet duidelijkheid geven, heel veel geduld hebben, en je toch in hem in kunnen leven. terwijl hij dat moeilijk kan en dat is soms erg moeilijk en is niet leuk.
zo is het bij mij vriend zo.
hij denkt heel veel na over dingen in het verleden met relatie,s en gevoelens. daar blijft hij dan in hangen in die gedachte en hij kan het dan niet van zich afzetten, met als gevolg hoofpijn en migraine,
en hij dan gaat twijfelen aan onze relatie wat me erg kwetst terwijl hij goed weet dat alles goed gaat en dat hij blij en gelukkig met me is.Dat duidelijk moeten zijn herken ik bij mijzelf; ik heb zelf PDD/NOS. En vast blijven zitten aan gedachten herken ik ook. Bij mij zijn dat niet vaak negatieve gedachten, vaker neutrale en positieve gedachten.
je moet duidelijkheid geven, heel veel geduld hebben, en je toch in hem in kunnen leven. terwijl hij dat moeilijk kan en dat is soms erg moeilijk en is niet leuk.
zo is het bij mij vriend zo.
hij denkt heel veel na over dingen in het verleden met relatie,s en gevoelens. daar blijft hij dan in hangen in die gedachte en hij kan het dan niet van zich afzetten, met als gevolg hoofpijn en migraine,
en hij dan gaat twijfelen aan onze relatie wat me erg kwetst terwijl hij goed weet dat alles goed gaat en dat hij blij en gelukkig met me is.Dat duidelijk moeten zijn herken ik bij mijzelf; ik heb zelf PDD/NOS. En vast blijven zitten aan gedachten herken ik ook. Bij mij zijn dat niet vaak negatieve gedachten, vaker neutrale en positieve gedachten.
World of Warcraft: Legion
woensdag 12 januari 2011 om 09:38
Ik ben ook bekend met pdd-nos en aanverwante stoornissen en relaties waar dit in speelt.
Ik denk dat je vooral moet genieten samen en praten als je iets van hem niet begrijpt of snapt. boeken zegen namelijk niets over hoe dingen specifiek bij hem werken.
Laat verder zijn stemmingswisselingen jou niet beinvloeden of onzeker maken. accepteer het maar ga er niet in mee.
Ik denk dat je vooral moet genieten samen en praten als je iets van hem niet begrijpt of snapt. boeken zegen namelijk niets over hoe dingen specifiek bij hem werken.
Laat verder zijn stemmingswisselingen jou niet beinvloeden of onzeker maken. accepteer het maar ga er niet in mee.
woensdag 12 januari 2011 om 09:48
Ik heb ook een relatie gehad met een man die pdd nos had.
Het was geen succes. De eerste twee mnd ging het goed en had hij veel energie door de verliefdheid we hadden goede gesprekken, het klikte enorm. Vervolgens kreeg hij wisselende stemmingen, had buien waarin hij angstig, achterdochtig en warrig was. Hij was sociaal onhandig, stelde mijn familieleden vrijpostige vragen en ik ging me voor hem schamen.
En hij zei dat het nooit beter zou worden, wat op mij heel passief overkwam. Hij was op zichzelf gericht en niet meer op ons, vroeg steeds meer aandacht en moest ik me steeds aanpassen. Ik ging me een hulpverlener voelen en dat wilde ik niet, ik wilde een gelijkwaardige relatie.
Hij wilde dat ik een boek over de aandoening zou lezen maar dat wilde ik niet want dat leek me niet de oplossing. Ik heb er een punt achter gezet.
Het was geen succes. De eerste twee mnd ging het goed en had hij veel energie door de verliefdheid we hadden goede gesprekken, het klikte enorm. Vervolgens kreeg hij wisselende stemmingen, had buien waarin hij angstig, achterdochtig en warrig was. Hij was sociaal onhandig, stelde mijn familieleden vrijpostige vragen en ik ging me voor hem schamen.
En hij zei dat het nooit beter zou worden, wat op mij heel passief overkwam. Hij was op zichzelf gericht en niet meer op ons, vroeg steeds meer aandacht en moest ik me steeds aanpassen. Ik ging me een hulpverlener voelen en dat wilde ik niet, ik wilde een gelijkwaardige relatie.
Hij wilde dat ik een boek over de aandoening zou lezen maar dat wilde ik niet want dat leek me niet de oplossing. Ik heb er een punt achter gezet.
