Thuis
alle pijlers
Een Goed Baasje zijn
donderdag 13 januari 2011 om 18:10
Ik wil een Goed Baasje zijn.
Daarom ben ik even de kluts kwijt. In het kort; ik heb een paard en een pony. Het paard is 22 jaar en wordt vrolijk en vitaal ouder, en de pony van mijn dochter, een onverwoestbare Shet van 13, is nu voor de derde keer in een half jaar spierbevangen.
Spierbevangen betekend letterlijk dat de spieren verzuren door teveel suikers in de voeding.
Geef de pony ander voer, zou je dan denken. Maar dat gaat niet lukken omdat het fout gaat in haar stofwisseling en de suikers niet goed worden afgebroken.
Ik heb vandaag van de dierenarts het advies gekregen mijn kleine Shetmeisje in te laten slapen.
Ze is een brave, goedgemutste en een beetje ondeugende kinderpony die het eigenlijk altijd heel goed heeft gedaan in mijn ponylessen en voor een koetsje. Ik merkte de laatste tijd dat ze nukkig was, probeerde de kindjes te bijten en ook dreigde met haar achterbeen. Niks voor haar. De dierenarts heeft geconstateerd dat ze zoveel pijn heeft dat ze gevoelig is voor elke aanraking.
Natuurlijk moet ik haar laten gaan, want ik wil een Goed Baasje zijn. Waarom is het dan zo verdomd moeilijk?
Nu ben ik toch weer bezig met een "reddingsactie", ik ga proberen of ik haar een jaartje kan laten lopen op een sobere wei met schuilstal en een paar andere Shetten. In de hoop dat ze opknapt. Dat de medicatie aanslaat.
Maar ja, moet je dat wel willen. Vraag ik me dan af. Tis oneerlijk. Stom dat je dieren niet gewoon lekker de rest van je leven bij je kan houden.
Daarom ben ik even de kluts kwijt. In het kort; ik heb een paard en een pony. Het paard is 22 jaar en wordt vrolijk en vitaal ouder, en de pony van mijn dochter, een onverwoestbare Shet van 13, is nu voor de derde keer in een half jaar spierbevangen.
Spierbevangen betekend letterlijk dat de spieren verzuren door teveel suikers in de voeding.
Geef de pony ander voer, zou je dan denken. Maar dat gaat niet lukken omdat het fout gaat in haar stofwisseling en de suikers niet goed worden afgebroken.
Ik heb vandaag van de dierenarts het advies gekregen mijn kleine Shetmeisje in te laten slapen.
Ze is een brave, goedgemutste en een beetje ondeugende kinderpony die het eigenlijk altijd heel goed heeft gedaan in mijn ponylessen en voor een koetsje. Ik merkte de laatste tijd dat ze nukkig was, probeerde de kindjes te bijten en ook dreigde met haar achterbeen. Niks voor haar. De dierenarts heeft geconstateerd dat ze zoveel pijn heeft dat ze gevoelig is voor elke aanraking.
Natuurlijk moet ik haar laten gaan, want ik wil een Goed Baasje zijn. Waarom is het dan zo verdomd moeilijk?
Nu ben ik toch weer bezig met een "reddingsactie", ik ga proberen of ik haar een jaartje kan laten lopen op een sobere wei met schuilstal en een paar andere Shetten. In de hoop dat ze opknapt. Dat de medicatie aanslaat.
Maar ja, moet je dat wel willen. Vraag ik me dan af. Tis oneerlijk. Stom dat je dieren niet gewoon lekker de rest van je leven bij je kan houden.
donderdag 13 januari 2011 om 18:16
donderdag 13 januari 2011 om 18:18
donderdag 13 januari 2011 om 18:19
donderdag 13 januari 2011 om 18:19
quote:Nastik schreef op 13 januari 2011 @ 18:18:
[...]
Zonder pijnstilling; ja.
Met pijnstilling; nee
Maar ze zal op den duur resistent worden voor de pijnstilling en het is slecht om een paard continu te "verdoven".Wat een vreselijk dillema.
[...]
Zonder pijnstilling; ja.
Met pijnstilling; nee
Maar ze zal op den duur resistent worden voor de pijnstilling en het is slecht om een paard continu te "verdoven".Wat een vreselijk dillema.
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
donderdag 13 januari 2011 om 18:26
quote:diaantje1971 schreef op 13 januari 2011 @ 18:19:
[...]
Wat een vreselijk dillema.
Maar het is dan toch eigenlijk geen dilemma? Als het paardje nu pijn heeft, niet beter wordt en uiteindelijk resistent zal worden tegen de pijnstillers? Dan heeft het diertje toch geen vooruitzichten?
Vreselijk zoiets Nastik. Ik wens je veel sterkte.
[...]
Wat een vreselijk dillema.
Maar het is dan toch eigenlijk geen dilemma? Als het paardje nu pijn heeft, niet beter wordt en uiteindelijk resistent zal worden tegen de pijnstillers? Dan heeft het diertje toch geen vooruitzichten?
Vreselijk zoiets Nastik. Ik wens je veel sterkte.
donderdag 13 januari 2011 om 18:36
Het is lastig als het gaat om de dieren waar je van houd.
Maar is het eerlijk om haar nog langer te lijden omdat jij en je gezin het er moeilijk mee hebben om afscheid te nemen?
Heeft ze de rust en liefde verdiend om te gaan waar ze pijn vrij is?
Kies met pijn in je hart voor het beste van je shetlandmeis en laat haar rustig in slapen.
Maar is het eerlijk om haar nog langer te lijden omdat jij en je gezin het er moeilijk mee hebben om afscheid te nemen?
Heeft ze de rust en liefde verdiend om te gaan waar ze pijn vrij is?
Kies met pijn in je hart voor het beste van je shetlandmeis en laat haar rustig in slapen.
Het gras aan de overkant is niet groen.
donderdag 13 januari 2011 om 18:58
Oooooooh, eigenlijk zijn dit soort moeilijke inhumane beslissingen al een reden om geen dieren te nemen. Je weet dat je er op een dag afscheid van moet nemen en dat doet zo'n pijn. Dieren zijn zo heerlijk ongenuanceerd, zonder aanziens des persoons spreiden zijn hun liefde en aanhankelijkheid ten toon. Zonder er over na te denken, zonder voorbehoud.
Ik hou zo vreselijk van dieren en ben eigenlijk blij dat ik niet in jouw schoenen sta, want ik het zo ook nieeeet weten.
Heel veel, maar dan ook heel veel sterkte en succes!
Ik hou zo vreselijk van dieren en ben eigenlijk blij dat ik niet in jouw schoenen sta, want ik het zo ook nieeeet weten.
Heel veel, maar dan ook heel veel sterkte en succes!
donderdag 13 januari 2011 om 18:58
quote:lunaan schreef op 13 januari 2011 @ 18:43:
Maandag ziekte is te genezen, maar het vergt veel tijd...Daarbij zal je de rest van je Shetjes leven heel goed op haar ratsoen moeten letten.
Succes met de beslissing
Jep, het is maandagziekte. (paardenliefhebber aan je plaatje te zien?)
Ik snap alleen totaal niet waar het vandaan komt. Ze staat in de wintermaanden meestal in de paddock of in de stal en krijgt (van mij) geen krachtvoer. Alleen 3 biksjes als de anderen ook krijgen. Het hooi was dit jaar wel van heel goede kwaliteit, mijn KWPN'er is er een week van aan de schijt geweest. (excuus voor mijn Frans)
Het enige dat ik kan bedenken, is het feit dat ze náást de zadelruimtes staat en praktisch iedereen langs de zéér aandoenlijk bedelende Shet moet als ze hun spullen pakken. En misschien iets toestoppen.
Ik heb in het verleden zelfs paarden verweid omdat ze langs de dijk stonden met een appelboomgaard ernaast en iedere wandelaar of fietser (jaja, Bloesemtochten en Kersenroute) mijn paarden voerde.
Maandag ziekte is te genezen, maar het vergt veel tijd...Daarbij zal je de rest van je Shetjes leven heel goed op haar ratsoen moeten letten.
Succes met de beslissing
Jep, het is maandagziekte. (paardenliefhebber aan je plaatje te zien?)
Ik snap alleen totaal niet waar het vandaan komt. Ze staat in de wintermaanden meestal in de paddock of in de stal en krijgt (van mij) geen krachtvoer. Alleen 3 biksjes als de anderen ook krijgen. Het hooi was dit jaar wel van heel goede kwaliteit, mijn KWPN'er is er een week van aan de schijt geweest. (excuus voor mijn Frans)
Het enige dat ik kan bedenken, is het feit dat ze náást de zadelruimtes staat en praktisch iedereen langs de zéér aandoenlijk bedelende Shet moet als ze hun spullen pakken. En misschien iets toestoppen.
Ik heb in het verleden zelfs paarden verweid omdat ze langs de dijk stonden met een appelboomgaard ernaast en iedere wandelaar of fietser (jaja, Bloesemtochten en Kersenroute) mijn paarden voerde.
donderdag 13 januari 2011 om 19:06
Is het ook niet een kwestie van "teveel" voer en te weinig beweging?
Uit mijn geheugen kwam dit naar voren, ergens opgedoken uit oude verhalen over de karrepaarden die de maandag ziekte juist kregen omdat ze het hele weekend stil stonden te eten en dan maandags weer moesten werken.
Misschien is dat ook een probleem voor haar? Dat ze niet genoeg werkt om haar eten te "verwerken"
Uit mijn geheugen kwam dit naar voren, ergens opgedoken uit oude verhalen over de karrepaarden die de maandag ziekte juist kregen omdat ze het hele weekend stil stonden te eten en dan maandags weer moesten werken.
Misschien is dat ook een probleem voor haar? Dat ze niet genoeg werkt om haar eten te "verwerken"
donderdag 13 januari 2011 om 19:25
Ik kan me ook voorstellen dat dit moeilijk is. Ik kan er ook niet bij dat dit probleem niet op te lossen is. Misschien moet je toch eerst eens informeren bij een dierenarts die op de holistische wijze werkt, zoals Eric Laarakkers.
En waarom zou je het voeren niet beperken tot grof natuurhooi? Dat vinden ze hardstikke lekker en daar zitten weinig eiwitten en fructaan in.
En waarom zou je het voeren niet beperken tot grof natuurhooi? Dat vinden ze hardstikke lekker en daar zitten weinig eiwitten en fructaan in.
donderdag 13 januari 2011 om 19:47
Wat een rotnieuws!
Mijn paard heeft dit ook gehad, was echt al een oud beestje (gered van de slacht om een fijne oude dag te krijgen) en de eerste keer dacht ik; met medicijnen krijg ik hem wel weer op de been. Goede voeding, een weiland wat verder achteraf zodat ik controle had over zijn voeding, en het leek of dit allemaal ging helpen.
Helaas kwam de maandagziekte na een maand of 3 weer net zo hard terug en heb ik hem in laten slapen.
Vind het zo zielig als zo'n beestje pijn heeft...
Wil jou heel veel succes en sterkte wensen, wat jij ook besluit!
Mijn paard heeft dit ook gehad, was echt al een oud beestje (gered van de slacht om een fijne oude dag te krijgen) en de eerste keer dacht ik; met medicijnen krijg ik hem wel weer op de been. Goede voeding, een weiland wat verder achteraf zodat ik controle had over zijn voeding, en het leek of dit allemaal ging helpen.
Helaas kwam de maandagziekte na een maand of 3 weer net zo hard terug en heb ik hem in laten slapen.
Vind het zo zielig als zo'n beestje pijn heeft...
Wil jou heel veel succes en sterkte wensen, wat jij ook besluit!
donderdag 13 januari 2011 om 19:49
donderdag 13 januari 2011 om 20:50
Hoi Nastik,
Van heel kort gras in deze koude donker periode kunnen met name de sobere rassen (waartoe een Shet behoord) bevangen raken. Er zit nml relatief veel suiker in het korte gras. ik heb zelf twee IJslanders en ook dit ras moet erg sober gehouden worden. Insuline problemen hebben die van mij gelukkig niet, maar wel helaas last van (staart en manen) eczeem. En daarom moet ik erg oppassen dat ze niet te veel suiker binnen krijgen. Krijgen ze nog meer jeuk van en/of kan omslaan naar bevangenheid. Een oplossing heb ik niet voor je, maar ik weet wel dat het beter kán worden. Het één en ander kan je lezen op IJslanderfora.
Heel veel sterkte!
Grtjs
Jilzzz
Van heel kort gras in deze koude donker periode kunnen met name de sobere rassen (waartoe een Shet behoord) bevangen raken. Er zit nml relatief veel suiker in het korte gras. ik heb zelf twee IJslanders en ook dit ras moet erg sober gehouden worden. Insuline problemen hebben die van mij gelukkig niet, maar wel helaas last van (staart en manen) eczeem. En daarom moet ik erg oppassen dat ze niet te veel suiker binnen krijgen. Krijgen ze nog meer jeuk van en/of kan omslaan naar bevangenheid. Een oplossing heb ik niet voor je, maar ik weet wel dat het beter kán worden. Het één en ander kan je lezen op IJslanderfora.
Heel veel sterkte!
Grtjs
Jilzzz
vrijdag 14 januari 2011 om 16:18
Het is het bevroren gras met name, dat vol zit met fructaan (wat een ramp is voor sobere rassen). Ik zou daarom de pony niet meer op gras laten maar in een paddock. Om te voorkomen dat hij zand gaat eten, zou ik hem natuurhooi voeren, een 3x per dag, en geregeld gekookt lijnzaad geven. Hiermee is het grasprobleem al een beetje opgelost.
