Relaties
alle pijlers
Het lijkt over
donderdag 13 januari 2011 om 21:42
@mymelody ik had tot dusver niet het besef in hoeverre mijn acties het vertrouwen van mijn man beschadigt hadden, en ik ben overduidelijk nogal traag van begrip in dat opzicht. En je mag me ook gerust een stomme koe noemen (nogal zachtjes uitgedrukt)
En ja een wake-up call was nodig (al was het handiger als ik dit zelf al veel eerder had ingezien daarmee had ik heel veel pijn kunnen voorkomen.
@leliem gelukkig dat je man dat in ziet. Zijn julie al begonnen met relatietherapie?
En ja een wake-up call was nodig (al was het handiger als ik dit zelf al veel eerder had ingezien daarmee had ik heel veel pijn kunnen voorkomen.
@leliem gelukkig dat je man dat in ziet. Zijn julie al begonnen met relatietherapie?
donderdag 13 januari 2011 om 21:56
@ gelukkigmeisje eerlijkheidshalve vindt ik dat ik ook dat ik meer krijg dan dat ik verdien. Maar deze kans die ik krijg is ook omdat we samen een kind hebben, als dat niet het geval was geweest had ik waarschijnlijk nu al ergens in mijn eentje mezelf voor mijn kop zitten slaan dat ik het zover had laten komen.
We zijn beide afkomstig van gescheiden ouders en weten als geen ander wat het is om daar kind van te zijn en dat willen we ons kind niet aandoen. Maar we blijven niet voor onze zoon bij elkaar als het niet gaat, gaat het niet en als kind tussen 2 ruziemakende ouders zitten is ook geen optie.
We zijn beide afkomstig van gescheiden ouders en weten als geen ander wat het is om daar kind van te zijn en dat willen we ons kind niet aandoen. Maar we blijven niet voor onze zoon bij elkaar als het niet gaat, gaat het niet en als kind tussen 2 ruziemakende ouders zitten is ook geen optie.
donderdag 13 januari 2011 om 23:20
Ik vind het super dat je je openbaring nu niet uit gêne onder stoelen of banken probeert te steken, ik denk wel dat dat in de therapie ook nog veel aan de orde zal komen dus bereid je daar maar vast op voor.
De 25e krijg je waarschijnlijk ook flink wat vragen voor je kiezen maar start de ´behandeling´ dus nog niet echt.... Dat is wel jammer eigenlijk dat het wat op zich laat wachten, want in zijn hoofd speelt er momenteel dus veel en twijfels wil je niet laten groeien.
Heeft het zin om zelf alvast aan het werk te gaan, zoals je ook zegt dat je man zal moeten doen, met misschien een boek over jouw situatie? (een boek van de bieb dan... of misschien op internet vast te zoeken naar artikelen over je uitgavenpatroon en hoe jullie daar beiden de kop voor in het zand hebben gestoken) Dat je bijvoorbeeld nu alvast één avond in de week inpland waarin jullie het met elkaar hebben over wat er gebeurd is, hoe hij daar overdenkt, wat voor oplossingen jullie samen kunnen bedenken en ook altijd wat jullie positief vinden aan elkaar....
De 25e krijg je waarschijnlijk ook flink wat vragen voor je kiezen maar start de ´behandeling´ dus nog niet echt.... Dat is wel jammer eigenlijk dat het wat op zich laat wachten, want in zijn hoofd speelt er momenteel dus veel en twijfels wil je niet laten groeien.
Heeft het zin om zelf alvast aan het werk te gaan, zoals je ook zegt dat je man zal moeten doen, met misschien een boek over jouw situatie? (een boek van de bieb dan... of misschien op internet vast te zoeken naar artikelen over je uitgavenpatroon en hoe jullie daar beiden de kop voor in het zand hebben gestoken) Dat je bijvoorbeeld nu alvast één avond in de week inpland waarin jullie het met elkaar hebben over wat er gebeurd is, hoe hij daar overdenkt, wat voor oplossingen jullie samen kunnen bedenken en ook altijd wat jullie positief vinden aan elkaar....
donderdag 13 januari 2011 om 23:25
vrijdag 14 januari 2011 om 02:23
vrijdag 14 januari 2011 om 10:07
Ik heb net even je vorige topic doorgelezen en daar staat een totaal ander verhaal. Je zegt nu dat voornamelijk jouw liegen het probleem is en dat jij er de aanleiding voor bent dat jullie in de schuldsanering zitten. Dat is heel wat anders dan dat je man opeens niet meer van je houdt en meer vrijheid wil. Dit klinkt misschien hard, maar het roept bij mij wel de vraag op of je het liegen inmiddels achter je kan laten?
Ander lijkt therapie voor jou (los van de relatietherapie) me ook een goed idee.
Ander lijkt therapie voor jou (los van de relatietherapie) me ook een goed idee.
vrijdag 14 januari 2011 om 10:16
Sterker nog: door zo'n topic te openen schilder je je man af als een wat onverantwoordelijke man die wel heel makkelijk de stekker uit jullie huwelijk trekt. Terwijl hij best een goede reden heeft om in ieder geval te overwegen om voor zichzelf te kiezen. Niet eerlijk, maar ook niet zo netjes.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
vrijdag 14 januari 2011 om 10:20
quote:BWitched schreef op 14 januari 2011 @ 10:16:
Sterker nog: door zo'n topic te openen schilder je je man af als een wat onverantwoordelijke man die wel heel makkelijk de stekker uit jullie huwelijk trekt. Terwijl hij best een goede reden heeft om in ieder geval te overwegen om voor zichzelf te kiezen. Niet eerlijk, maar ook niet zo netjes.Eens!
Sterker nog: door zo'n topic te openen schilder je je man af als een wat onverantwoordelijke man die wel heel makkelijk de stekker uit jullie huwelijk trekt. Terwijl hij best een goede reden heeft om in ieder geval te overwegen om voor zichzelf te kiezen. Niet eerlijk, maar ook niet zo netjes.Eens!
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
vrijdag 14 januari 2011 om 10:22
Hoi Gamina, fijn dat jullie nu een stuk duidelijker hebben waar belangrijke problemen liggen en je man jou dat duidelijk kon maken. Klinkt positief dat jij voornamelijk en ook je man samen nu relatietherapie gaan doen. Maar het feit dat je ziet dat de geldzorgen een groot deel jouw verantwoordelijkheid zijn en daar wat aan moet doen is positief.
Verder denk ik dat je als partners altijd samen de financiën zoveel mogelijk in de gaten moet houden en een soort van veiligheidselementen in moet bouwen, zeker als één van beide er problemen mee heeft. Dit zodat het in de toekomst makkelijker voorkomen kan worden en/of eerder ontdekt.
Misschien zijn daar nog wel meer tips over te vinden. Succes!
Verder denk ik dat je als partners altijd samen de financiën zoveel mogelijk in de gaten moet houden en een soort van veiligheidselementen in moet bouwen, zeker als één van beide er problemen mee heeft. Dit zodat het in de toekomst makkelijker voorkomen kan worden en/of eerder ontdekt.
Misschien zijn daar nog wel meer tips over te vinden. Succes!
vrijdag 14 januari 2011 om 15:19
@gamina, een groot deel van het vertouwen in mijn man is weg. Over een paar jaar wil hij graag een huis kopen. Maar ik heb wel mijn twijfels hierover. Een koophuis is een grote verantwordelijkheid en aangezien hij onverantwoord met geld is geweest, wil ik daar nog niet aan denken. Eerst uit de schulden, daarna aan onze relatie werken en een tijdje afwachten om te kijken of hij niet weer terug in zijn oude gedrag valt. Hij wilde graag aan relatietherapie meewerken, maar na een tijdje vond ik het niet meer nodig eigenlijk. Ik heb een paar diepe gesprekken met hem gehad, hij gaf toe dat hij fout is geweest en ik zie dat hij zo zijn best doet. En omdat we nog steeds in de schulden zitten vond ik dat een therapeut verder niet veel kon helpen.
@inthehearth: ik wilde ook gelijk bij hem weg gaan toen ik hoorde wat hij gedaan had; het was een dubbele klap: de manier waarop die schulden zijn ontstaan en de schuldsanerig. Ik ben zelf altijd voorzichtig met geld geweest. Ik kwam er achter toen het te laat was. Maar we zijn getrouwd in gemeenschap van goederen en dat betekent dat in geval van scheiding ik de helft van de schulden op mijn bordje krijg voorgeschoteld. Dat zie ik niet zitten. Mijn liefde voor hem is minder geworden en ik zit te denken of ik goed heb gedaan om te blijven. Maar ik wacht even af totdat de schulden afgelost zijn en dan kijk ik verder of er nog genoeg liefde is tussen ons.
@inthehearth: ik wilde ook gelijk bij hem weg gaan toen ik hoorde wat hij gedaan had; het was een dubbele klap: de manier waarop die schulden zijn ontstaan en de schuldsanerig. Ik ben zelf altijd voorzichtig met geld geweest. Ik kwam er achter toen het te laat was. Maar we zijn getrouwd in gemeenschap van goederen en dat betekent dat in geval van scheiding ik de helft van de schulden op mijn bordje krijg voorgeschoteld. Dat zie ik niet zitten. Mijn liefde voor hem is minder geworden en ik zit te denken of ik goed heb gedaan om te blijven. Maar ik wacht even af totdat de schulden afgelost zijn en dan kijk ik verder of er nog genoeg liefde is tussen ons.
vrijdag 14 januari 2011 om 19:27
quote:Letgo schreef op 14 januari 2011 @ 10:07:
Ik heb net even je vorige topic doorgelezen en daar staat een totaal ander verhaal. Je zegt nu dat voornamelijk jouw liegen het probleem is en dat jij er de aanleiding voor bent dat jullie in de schuldsanering zitten. Dat is heel wat anders dan dat je man opeens niet meer van je houdt en meer vrijheid wil. Dit klinkt misschien hard, maar het roept bij mij wel de vraag op of je het liegen inmiddels achter je kan laten?
.
Dat klopt vandaar eigenlijk ook dit nieuwe topic om dus duidelijk aan te kunnen geven wat er werkelijk aan de hand is, we zijn er dus eigenlijk pas sinds een paar dagen achter dat mijn man die kriebels kreeg wegens het geschade vertrouwen dat was namelijk voor hem ook niet duidelijk. Door veel praten je gevoel opschrijven en dat aan de ander laten lezen, hij leest trouwens ook mee in dit topic, zijn we er dus achter gekomen wat er nou werkelijk dwars zat ( ik weet dat dit voor een buitenstaander mischien een sommetje van 1+1 lijkt maar dat was voor ons dus niet het geval)
Dus het was niet een kwestie van liegen maar simpelweg niet weten wat het probleem was omdat hij dat dus in eerste instantie ook niet aan kon geven, omdat hij het zelf ook niet wist.
quote:BWitched schreef op 14 januari 2011 @ 10:16:
Sterker nog: door zo'n topic te openen schilder je je man af als een wat onverantwoordelijke man die wel heel makkelijk de stekker uit jullie huwelijk trekt. Terwijl hij best een goede reden heeft om in ieder geval te overwegen om voor zichzelf te kiezen. Niet eerlijk, maar ook niet zo netjes.
En ik wil bij deze dus best wel even weerleggen dat dat zo is dat is ie niet. Maar dat lijkt me wel heel duidelijk uit het feit dat ie het nog steeds een kans geeft (ik heb tegen hem ook gezegd dat als de rollen omgedraaid zouden zijn ik echt niet zou kunnen zeggen of ik hetzelfde zou kunnen) En daarom het dit topic ook 'de zaken zijn anders' omdat dat ook absoluut zou is. HIJ is NIET degene die mij in de steek wou laten. Ik ben degene die HEM in de steek heeft gelaten.
quote:biol schreef op 14 januari 2011 @ 10:20:
[...]
Eens!
en terecht.
quote:Paekzwart schreef op 14 januari 2011 @ 10:22:
Verder denk ik dat je als partners altijd samen de financiën zoveel mogelijk in de gaten moet houden en een soort van veiligheidselementen in moet bouwen, zeker als één van beide er problemen mee heeft. Dit zodat het in de toekomst makkelijker voorkomen kan worden en/of eerder ontdekt.
Misschien zijn daar nog wel meer tips over te vinden. Succes!
dat is dus inderdaad iets wat anders moet openheid van zaken, daar hebben we op geen enkel vlak problemen mee alleen met de financien
quote:citronella schreef op 14 januari 2011 @ 12:22:
waarom stel je in hemelsnaam je man een ultimatum, als jullie door jouw toedoen in de schuldsanering zitten? is er geen aardig manier om erachter te komen of hij met je wil verhuizen naar het midden van het land?De hele schuldsanering deed op dat moment even niet ter zaken dat was niet waarom ik hem dat heb gevraagd, waar we nu wonen kan ik niet aarden (terwijl ik altijd tegen mezelf heb gezegd van wel) We wonen 7 hoog terwijl ik hoogtevrees heb, ik ben minstens 2 keer per uur bang dat hetzij mijn kind hetzij mijn kat uit het raam valt (terwijl we op alle ramen van die dievensloten hebben zitten die je normaalgesproken op een deur doet) ik heb een hekel aan dit huis en het huis lijkt voor mijn gevoel een hekel aan mij te hebben, ik wou weten waar ik in de toekomst naar toe kon leven, het maakt me niet uit hoe lang het duurt als ik maar wist wat de keus was, dan was dat onderwerp voor mij af, en had ik in dat opzicht rust. (dit is een onderwerp wat we samen al vele malen hadden besproken maar er kwam nooit een eenduidig antwoord)
Ik heb net even je vorige topic doorgelezen en daar staat een totaal ander verhaal. Je zegt nu dat voornamelijk jouw liegen het probleem is en dat jij er de aanleiding voor bent dat jullie in de schuldsanering zitten. Dat is heel wat anders dan dat je man opeens niet meer van je houdt en meer vrijheid wil. Dit klinkt misschien hard, maar het roept bij mij wel de vraag op of je het liegen inmiddels achter je kan laten?
.
Dat klopt vandaar eigenlijk ook dit nieuwe topic om dus duidelijk aan te kunnen geven wat er werkelijk aan de hand is, we zijn er dus eigenlijk pas sinds een paar dagen achter dat mijn man die kriebels kreeg wegens het geschade vertrouwen dat was namelijk voor hem ook niet duidelijk. Door veel praten je gevoel opschrijven en dat aan de ander laten lezen, hij leest trouwens ook mee in dit topic, zijn we er dus achter gekomen wat er nou werkelijk dwars zat ( ik weet dat dit voor een buitenstaander mischien een sommetje van 1+1 lijkt maar dat was voor ons dus niet het geval)
Dus het was niet een kwestie van liegen maar simpelweg niet weten wat het probleem was omdat hij dat dus in eerste instantie ook niet aan kon geven, omdat hij het zelf ook niet wist.
quote:BWitched schreef op 14 januari 2011 @ 10:16:
Sterker nog: door zo'n topic te openen schilder je je man af als een wat onverantwoordelijke man die wel heel makkelijk de stekker uit jullie huwelijk trekt. Terwijl hij best een goede reden heeft om in ieder geval te overwegen om voor zichzelf te kiezen. Niet eerlijk, maar ook niet zo netjes.
En ik wil bij deze dus best wel even weerleggen dat dat zo is dat is ie niet. Maar dat lijkt me wel heel duidelijk uit het feit dat ie het nog steeds een kans geeft (ik heb tegen hem ook gezegd dat als de rollen omgedraaid zouden zijn ik echt niet zou kunnen zeggen of ik hetzelfde zou kunnen) En daarom het dit topic ook 'de zaken zijn anders' omdat dat ook absoluut zou is. HIJ is NIET degene die mij in de steek wou laten. Ik ben degene die HEM in de steek heeft gelaten.
quote:biol schreef op 14 januari 2011 @ 10:20:
[...]
Eens!
en terecht.
quote:Paekzwart schreef op 14 januari 2011 @ 10:22:
Verder denk ik dat je als partners altijd samen de financiën zoveel mogelijk in de gaten moet houden en een soort van veiligheidselementen in moet bouwen, zeker als één van beide er problemen mee heeft. Dit zodat het in de toekomst makkelijker voorkomen kan worden en/of eerder ontdekt.
Misschien zijn daar nog wel meer tips over te vinden. Succes!
dat is dus inderdaad iets wat anders moet openheid van zaken, daar hebben we op geen enkel vlak problemen mee alleen met de financien
quote:citronella schreef op 14 januari 2011 @ 12:22:
waarom stel je in hemelsnaam je man een ultimatum, als jullie door jouw toedoen in de schuldsanering zitten? is er geen aardig manier om erachter te komen of hij met je wil verhuizen naar het midden van het land?De hele schuldsanering deed op dat moment even niet ter zaken dat was niet waarom ik hem dat heb gevraagd, waar we nu wonen kan ik niet aarden (terwijl ik altijd tegen mezelf heb gezegd van wel) We wonen 7 hoog terwijl ik hoogtevrees heb, ik ben minstens 2 keer per uur bang dat hetzij mijn kind hetzij mijn kat uit het raam valt (terwijl we op alle ramen van die dievensloten hebben zitten die je normaalgesproken op een deur doet) ik heb een hekel aan dit huis en het huis lijkt voor mijn gevoel een hekel aan mij te hebben, ik wou weten waar ik in de toekomst naar toe kon leven, het maakt me niet uit hoe lang het duurt als ik maar wist wat de keus was, dan was dat onderwerp voor mij af, en had ik in dat opzicht rust. (dit is een onderwerp wat we samen al vele malen hadden besproken maar er kwam nooit een eenduidig antwoord)
vrijdag 14 januari 2011 om 19:35
quote:leliem schreef op 14 januari 2011 @ 15:19:
@gamina, een groot deel van het vertouwen in mijn man is weg. Over een paar jaar wil hij graag een huis kopen. Maar ik heb wel mijn twijfels hierover. Een koophuis is een grote verantwordelijkheid en aangezien hij onverantwoord met geld is geweest, wil ik daar nog niet aan denken. Eerst uit de schulden, daarna aan onze relatie werken en een tijdje afwachten om te kijken of hij niet weer terug in zijn oude gedrag valt. Hij wilde graag aan relatietherapie meewerken, maar na een tijdje vond ik het niet meer nodig eigenlijk. Ik heb een paar diepe gesprekken met hem gehad, hij gaf toe dat hij fout is geweest en ik zie dat hij zo zijn best doet. En omdat we nog steeds in de schulden zitten vond ik dat een therapeut verder niet veel kon helpen.
Volkomen logisch dat je daar nog niet aan wilt denken, ik hoop voor hem, maar voornamelijk voor jou dat hij niet meer terugvalt in zijn gedrag. Hij zou op die manier waarschijnlijk het beste verspelen wat hem ooit is overkomen namelijk JOU.
En zou is het voor mij en mijn man net zo. Ik mag god op mijn blote knieen danken dat ik met hem getrouwd ben en niet met willekeurig een ander anders was, want dan had ik er allang uitgelegen, en dat is terecht.
Ik wil dus nou juist nu in therapie om er nu wat aan te doen nu uit te vinden waarom ik doe wat ik doe, en daar wat aan te doen. Want nooit maar dan ook NOOIT meer mag ik dit mijn man aandoen.
@gamina, een groot deel van het vertouwen in mijn man is weg. Over een paar jaar wil hij graag een huis kopen. Maar ik heb wel mijn twijfels hierover. Een koophuis is een grote verantwordelijkheid en aangezien hij onverantwoord met geld is geweest, wil ik daar nog niet aan denken. Eerst uit de schulden, daarna aan onze relatie werken en een tijdje afwachten om te kijken of hij niet weer terug in zijn oude gedrag valt. Hij wilde graag aan relatietherapie meewerken, maar na een tijdje vond ik het niet meer nodig eigenlijk. Ik heb een paar diepe gesprekken met hem gehad, hij gaf toe dat hij fout is geweest en ik zie dat hij zo zijn best doet. En omdat we nog steeds in de schulden zitten vond ik dat een therapeut verder niet veel kon helpen.
Volkomen logisch dat je daar nog niet aan wilt denken, ik hoop voor hem, maar voornamelijk voor jou dat hij niet meer terugvalt in zijn gedrag. Hij zou op die manier waarschijnlijk het beste verspelen wat hem ooit is overkomen namelijk JOU.
En zou is het voor mij en mijn man net zo. Ik mag god op mijn blote knieen danken dat ik met hem getrouwd ben en niet met willekeurig een ander anders was, want dan had ik er allang uitgelegen, en dat is terecht.
Ik wil dus nou juist nu in therapie om er nu wat aan te doen nu uit te vinden waarom ik doe wat ik doe, en daar wat aan te doen. Want nooit maar dan ook NOOIT meer mag ik dit mijn man aandoen.
