Psyche
alle pijlers
Ik ben zo bang... deel 7
zondag 19 december 2010 om 10:13
Deel 7 alweer.... en het leven blijft een achtbaan.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van praten over werk tot problemen met kolven, van tumorbevriezen tot hondenfoto's, van kerstballen tot iPhones: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 6 staat hier.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van praten over werk tot problemen met kolven, van tumorbevriezen tot hondenfoto's, van kerstballen tot iPhones: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 6 staat hier.
vrijdag 14 januari 2011 om 20:09
Soms sluit je je af voor vreselijke berichten. Ik ken het Bo. Dan is het leven opeens te zwaar om te dragen en dan zet er een soort zelfbescherming in werking. Kort na mijn zusje stierf er een goede kennis van me. Ik wist dat zij kanker had, maar ik had al genoeg op mijn bordje op dat moment. Net mijn zwager verloren aan darmkanker en mijn zusje ernstig ziek. Ik kon het er niet bij hebben. Ik heb die kennis nog een keer gezien tot ik een paar maanden later hoorde dat zij twee weken daarvoor was overleden en al gecremeerd. Geen kaartje gekregen en er had geen advertentie in de krant gestaan. Ik wist het dus niet eens. Ik heb er gek genoeg ook nooit spijt van gehad dat het zo is gegaan, terwijl het toch niet echt mijn stijl is. Soms is het teveel allemaal. Hoe sterk je ook bent, soms kom je aan je grenzen. Tot daar en niet verder lijkt je onderbewustzijn te zeggen.
Maar voor jou is dit wel een vreselijk bericht.
Wat lief zijn die honden toch he. Saar kruipt naast me op de bank (ohoh) en komt dan zooooo lief tegen me aan liggen en legt ze haar kop op mijn schoot.. Heerlijk. Terwijl ze weet dat ze niet op de bank mag, maar die blik in haar ogen. Dan smelt ik helemaal.
Hoe fout eigenlijk.
Maar voor jou is dit wel een vreselijk bericht.
Wat lief zijn die honden toch he. Saar kruipt naast me op de bank (ohoh) en komt dan zooooo lief tegen me aan liggen en legt ze haar kop op mijn schoot.. Heerlijk. Terwijl ze weet dat ze niet op de bank mag, maar die blik in haar ogen. Dan smelt ik helemaal.
Hoe fout eigenlijk.
vrijdag 14 januari 2011 om 20:27
Ik lach me rot om die whatsapp. Mijn broer kwam erbij te staan, die heeft hem dus ook. Dus ik begin met hem te chatten en uiteindelijk vraagt hij wie ik eigenlijk ben???
Ik dus: " je zus Zoeb". Hij zegt:" Ik heb helemaal geen zus die zo heet, mijn zus heet...."
Zit ik gewoon met een vreemde te chatten. Ik lig natuurlijk dubbel. Uiteindelijk geeft hij toe helemaal geen zus te hebben, maar hij dacht dat hij in de maling werd genomen. Dus toen verzon hij maar even een zus. Zegt hij net dat ik zijn zus wel mag zijn, want hij vind me leuk.
Nou een broer meer of minder maakt niet zoveel uit.
Ik dus: " je zus Zoeb". Hij zegt:" Ik heb helemaal geen zus die zo heet, mijn zus heet...."
Zit ik gewoon met een vreemde te chatten. Ik lig natuurlijk dubbel. Uiteindelijk geeft hij toe helemaal geen zus te hebben, maar hij dacht dat hij in de maling werd genomen. Dus toen verzon hij maar even een zus. Zegt hij net dat ik zijn zus wel mag zijn, want hij vind me leuk.
Nou een broer meer of minder maakt niet zoveel uit.
vrijdag 14 januari 2011 om 20:30
Zoeb, dat heb ik ook met de hondjes hoor 
Ze liggen nu allebei aan mijn voeten te slapen, zo lief....
En je hebt gelijk, soms kunnen dingen er gewoon niet meer bij in je hoofd.
Dat heb ik nu ook een beetje (heel erg). Maar toch ga ik, maandag.
Hij was namelijk erg lief voor me altijd en ik wil graag bij het afscheid zijn. Maar het verdriet zelf komt niet echt binnen.
Ik ga lekker nog een filmpje kijken nu en dan naar bed; Ro ligt er al in!
Die is kapot.
Tot morgen
Ze liggen nu allebei aan mijn voeten te slapen, zo lief....
En je hebt gelijk, soms kunnen dingen er gewoon niet meer bij in je hoofd.
Dat heb ik nu ook een beetje (heel erg). Maar toch ga ik, maandag.
Hij was namelijk erg lief voor me altijd en ik wil graag bij het afscheid zijn. Maar het verdriet zelf komt niet echt binnen.
Ik ga lekker nog een filmpje kijken nu en dan naar bed; Ro ligt er al in!
Die is kapot.
Tot morgen
vrijdag 14 januari 2011 om 20:33
O Bo wat afschuwelijk. Heel veel sterkte voor jullie gewenst, natuurlijk moet je gaan. Wat Ro betreft kan ik me er zeker iets bij voorstellen, dit is ook exact het gevoel dat ik erbij krijg, al weet ik best dat het zo niet werkt, ik denk toch wat een zonde.... maar je moet het denk ik in je eigen bol hebben meegemaakt om een zelfmoord te begrijpen, mij krijg je het niet uitgelegd.
In jouw leven komt er wel heel veel op je bordje, er zijn hele volksstammen die nog niet een tiende meemaken in hun 85 jarige leven. Eerlijk delen is iets wat niet bestaat en dat sucks ontzettend.
In jouw leven komt er wel heel veel op je bordje, er zijn hele volksstammen die nog niet een tiende meemaken in hun 85 jarige leven. Eerlijk delen is iets wat niet bestaat en dat sucks ontzettend.
vrijdag 14 januari 2011 om 20:53
Je markers gedaald Bo, wat heerlijk. Eindelijk eens goed nieuws.
Markers, markers, markers, ze staan bijna centraal in ons leven, alhoewel ik weet dat het niet alles zaligmakend is.
Geniet ervan. En ik kan Ro goed begrijpen, dat hij niet bij een begrafenis zijn wil van iemand die zichzelf van het leven beroofd heeft.
Zoals iemand al zei, jij vecht en hij zoekt een andere uitweg. Triest, heel triest.
Markers, markers, markers, ze staan bijna centraal in ons leven, alhoewel ik weet dat het niet alles zaligmakend is.
Geniet ervan. En ik kan Ro goed begrijpen, dat hij niet bij een begrafenis zijn wil van iemand die zichzelf van het leven beroofd heeft.
Zoals iemand al zei, jij vecht en hij zoekt een andere uitweg. Triest, heel triest.
vrijdag 14 januari 2011 om 21:18
Lieve Bo,
Wat ben ik blij dat je markers zijn gedaald, zeg! Eindelijk!!!! Gefeliciteerd!
En natuurlijk gecondoleerd.
Wat liggen verdriet en vreugde dan dicht bij elkaar, hé? Vind het alleen jammer dat je het eigenlijk niet hier in jouw topic neer wilde zetten vanwege mij. Wil je dat nooit meer doen? Dit is jóuw topic!
En natuurlijk komt dit hard bij je aan, dat is logisch toch?
En ik had ook geen 'begrip' voor zelfmoord, vond het altijd zo'n egoïstische daad. Maar wij kunnen als 'buitenstaanders' niet in iemands hoofd kijken. Depressieve mensen zien écht geen andere uitweg en zijn er heilig van overtuigd dat iedereen beter af is zonder hen.
Ik zal moeten accepteren dat hij dit zélf heeft gewild, voor hem was het leven ondragelijk geworden. Ondanks dat hij enorm veel van mij, zijn familie, vrienden en honden hield. Voor een ander blijven leven kan niet. Dus ik sta er inmiddels iets anders tegenover.
Wat ben ik blij dat je markers zijn gedaald, zeg! Eindelijk!!!! Gefeliciteerd!
En natuurlijk gecondoleerd.
Wat liggen verdriet en vreugde dan dicht bij elkaar, hé? Vind het alleen jammer dat je het eigenlijk niet hier in jouw topic neer wilde zetten vanwege mij. Wil je dat nooit meer doen? Dit is jóuw topic!
En natuurlijk komt dit hard bij je aan, dat is logisch toch?
En ik had ook geen 'begrip' voor zelfmoord, vond het altijd zo'n egoïstische daad. Maar wij kunnen als 'buitenstaanders' niet in iemands hoofd kijken. Depressieve mensen zien écht geen andere uitweg en zijn er heilig van overtuigd dat iedereen beter af is zonder hen.
Ik zal moeten accepteren dat hij dit zélf heeft gewild, voor hem was het leven ondragelijk geworden. Ondanks dat hij enorm veel van mij, zijn familie, vrienden en honden hield. Voor een ander blijven leven kan niet. Dus ik sta er inmiddels iets anders tegenover.
anoniem_43579 wijzigde dit bericht op 14-01-2011 21:20
Reden: typefoutje...
Reden: typefoutje...
% gewijzigd
"Please God, if you can't make me thin, make my friends fat!"
vrijdag 14 januari 2011 om 21:31
Het is wat jij zegt Netje, je moet het hebben meegemaakt om er over te kunnen oordelen. En ik denk ook dat je het niet zomaar doet. Maar het is zo verdomd oneerlijk dat de een zo graag wil blijven en de ander het zichzelf ontneemt.
Wat lekker he Bo, die balen vacht aan en op je voeten.
Zo, dat Ro eerder op bed ligt dan jij gebeurt ook niet vaak.
Wat lekker he Bo, die balen vacht aan en op je voeten.
Zo, dat Ro eerder op bed ligt dan jij gebeurt ook niet vaak.
vrijdag 14 januari 2011 om 22:33
Dat is het ook Zoebie... zo ontzettend oneerlijk!!!!
en Gelukkeling (en eventueel anderen) ik voel me ook echt niet aangevallen, hoor! Probeerde meer uit te leggen dat ik er nu anders tegenover sta omdat het mij is overkomen dat mijn geliefde zelfmoord heeft gepleegd. En ik voel me ook echt wel in de steek gelaten door hem. Maar hij had zo'n rust toen ik hem een dag later zag. En die rust zou hij bij leven nooit gevonden hebben....
Ik ben ook nog nooit depressief geweest, maar mijn (vroegere) beste vriendin is manisch depressief en mijn lief had winterdepressies. Zij hebben mij geprobeerd uit te leggen wat er in hun hoofd omging. Het is alleen heel moeilijk uit te leggen als iemand nooit die gevoelens heeft gehad.
en Gelukkeling (en eventueel anderen) ik voel me ook echt niet aangevallen, hoor! Probeerde meer uit te leggen dat ik er nu anders tegenover sta omdat het mij is overkomen dat mijn geliefde zelfmoord heeft gepleegd. En ik voel me ook echt wel in de steek gelaten door hem. Maar hij had zo'n rust toen ik hem een dag later zag. En die rust zou hij bij leven nooit gevonden hebben....
Ik ben ook nog nooit depressief geweest, maar mijn (vroegere) beste vriendin is manisch depressief en mijn lief had winterdepressies. Zij hebben mij geprobeerd uit te leggen wat er in hun hoofd omging. Het is alleen heel moeilijk uit te leggen als iemand nooit die gevoelens heeft gehad.
"Please God, if you can't make me thin, make my friends fat!"
zaterdag 15 januari 2011 om 00:19
Ja, als dat verbrandt komt er alleen water en koolstof vrij, niks ergs gelukkig. Maar het is wel weer genoeg nu. Want het is toch wel raar dat de boeren nu 'voor de zekerheid' hun oogst niet mogen verkopen...
Ik begrijp het ook wel hoor Bo, dat Ro niet naar die begrafenis gaat. Ik snap zijn beweegreden ook wel. Maar ik zou zelf later spijt hebben dat ik geen gedag had gezegd. Maar soms past het er gewoon niet meer bij, zoals zoebie al zegt. Ik hoop dat je wel ergens heen kunt met het verdriet dat je voelt. De eerste personen die je leerde kennen in Frankrijk, da's toch een stukje herinnering dat is overleden. Veel sterkte!
Ik ga maar eens kijken of vriend naar bed wil. Ik wel namelijk...
Slaap lekker allemaal!
Ik begrijp het ook wel hoor Bo, dat Ro niet naar die begrafenis gaat. Ik snap zijn beweegreden ook wel. Maar ik zou zelf later spijt hebben dat ik geen gedag had gezegd. Maar soms past het er gewoon niet meer bij, zoals zoebie al zegt. Ik hoop dat je wel ergens heen kunt met het verdriet dat je voelt. De eerste personen die je leerde kennen in Frankrijk, da's toch een stukje herinnering dat is overleden. Veel sterkte!
Ik ga maar eens kijken of vriend naar bed wil. Ik wel namelijk...
Slaap lekker allemaal!
zaterdag 15 januari 2011 om 09:12
zaterdag 15 januari 2011 om 09:22
zaterdag 15 januari 2011 om 10:05
zaterdag 15 januari 2011 om 10:14
Je moet even op je brief kijken waar de simkaart bij zat Zoeb. Daar zitten twee vakjes op die je weg moet krassen. Daar zit een vier cijferige code bij en die moet je dan kiezen volgens mij.
De simlock ontgrendel code is volgens mij nooit 0000, omdat iedereen dan jouw sim zou kunnen gebruiken.
De simlock ontgrendel code is volgens mij nooit 0000, omdat iedereen dan jouw sim zou kunnen gebruiken.
Je moet soms vallen om weer leren op te staan
