Milieu, ons soort kringen, echt?

19-01-2011 09:34 251 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ok, de titel had wat duidelijker gekund, maar hoe, dat weet ik even niet.



Het verbaast me dat hier op het forum gesproken wordt over hoe om te gaan met mensen uit een ander milieu. Zelfs de eigen ouders lijken een probleem.



Ik ben niet anders gewend dan dat er loodgieters, bouwvakkers, dominees en hoogleraren over de vloer komen. En nog steeds ga ik om met een hulp in de huishouding, een kapper, een cardioloog en een curator van een museum.



Niet expres of zo. Je komt mensen tegen en je praat er mee.

Maar hoe doen andere mensen dat, zich tot een eigen milieu beperken?

Ben je bang van mensen met een andere achtergrond? Of kom je ze gewoon niet tegen?



Misschien ben ik te veel een product van een winkeliersmentaliteit. Altijd vriendelijk met iedereen een praatje maken.



Maar bestaat dat dan, een eigen milieu? Gaan de meeste mensen echt alleen maar om met mensen van hetzelfde intellectuele niveau, inkomen, hobby's etc.?
Alle reacties Link kopieren
Raar he?! Ik denk ook nooit in die 'verdelingen'.

Nu moet ik wel zeggen dat de meeste van mijn vrienden nog stammen uit de middelbare schooltijd en daardoor studeer(den) de meeste aan de uni of doen een HBO opleiding... Maar dat is geen 'ingangseis' om vrienden te worden!

De mensen van mijn sportvereniging hebben allemaal een verschillende achtergrond, van MBO tot mensen die uni doen en bij het corps zitten of van adel zijn zegmaar.

Dus, voor mij maakt het iig niet uit!!
Alle reacties Link kopieren
Ik verbaas me ook over het 'neerkijken' naar lagere functies, of het 'opkijken' naar bijvoorbeeld een arts. We moeten allemaal 's ochtends naar het toilet en we gaan uiteindelijk allemaal dood. Zo simpel is het.



Toen ik in het ziekenhuis werkte (kleine afdeling) was iedereen gelijk. Oké, de specialist verdiende veel meer, maar stond ook af te wassen als dat zo uit kwam. En als de schoonmaker de spreekkamers niet goed schoon hield, hadden we met zijn alleen een probleem. Iedereen werd 1x per jaar uitgenodigd voor de bbq bij de specialist en dat was erg gezellig.



Ik ben ook niet van mening dat lager opgeleide mensen 'dommer' zijn. Omdat ze niet verder hebben geleerd wil niet altijd zeggen dat ze daarom niet mee kunnen praten over wat er in de wereld speelt. Net zoals iemand met een hoge opleiding soms ontzettend bot en asociaal kan zijn.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
Alle reacties Link kopieren
Ik moet zeggen dat ik de laatste tijd niet op de koffie ben geweest bij professoren of ambassadeurs. Maar over het algemeen zijn normale mensen welkom in mijn vriendenkring, en daar zitten hoger opgeleiden en lager opgeleide mensen tussen. De klik zit hem in of ik gespreksonderwerpen met die mensen deel (geen winkeliersachtergrond, ik wil nog wel eens verlegen zijn om een koetje of een kalfje). Als het heel lang over mode of voetbal gaat haak ik af. Daarmee zouden er dus bepaalde mensen of zelfs groepen buiten mijn milieu kunnen vallen, vind ik ook vrij logisch. Ik val zelf met hetzelfde gemak buiten het hunne.
Alle reacties Link kopieren
ja dat vind ik dus ook erg...het neerkijken op iemand......



heb vroeger...toen ik 18 was een ex gehad,die van zijn ouders niet met mij om mocht gaan omdat mijn ouders gescheiden waren...zij waren nogal van de koude kak en dachten zo over iedereen die het niet zo goed had als zij,of die anders dachten/deden als zij... goede reden voor mij ook om het uit te maken..want zo ben ik juist helemaal niet.
Puck
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat ik weet om welk topic dit gaat ;). SB ik ga ook om met verschillende mensen, maar door je opleiding en bepaalde activiteiten die ik doe (oa politiek en lid van een vrijwilligers-organisatie) merk je wel degelijk de verschillen.



Het heeft niks met neerkijken of opkijken tegen andere mensen.
Alle reacties Link kopieren
Mamzelle, nou moest ik laatst ook wel schrikken hoor, toen bleek dat iemand waar ik altijd een gezellig praatje mee maak behoorde tot de harde kern Feyenoord supporters. (het type, strak van de pillen, geweld wordt niet geschuwd)



Dus zo open ben ik misschien ook niet.

(qua, daar kom je niet snel achter, als je zoals ik nooit over voetbal praat)
quote:StabiloBoss schreef op 19 januari 2011 @ 09:34:



Maar bestaat dat dan, een eigen milieu? Gaan de meeste mensen echt alleen maar om met mensen van hetzelfde intellectuele niveau, inkomen, hobby's etc.?



Ik heb wel eens een onderzoekje gelezen dat daar zijdelings mee te maken had. Het ging over de samenstelling van wijken. Zouden mensen met verschillende achtergronden meer met elkaar omgaan als villa's tussen woningwetwoningen werden geplaatst? In Barendrecht (meen ik) is dit dus een soort van getest.



Wat bleek? De mensen in de villa's zochten elkaar op, en de mensen in de woningwetwoningen gingen met elkaar om.



De villa's in die wijk brachten bij verkoop minder op dan vergelijkbare villa's elders in Barendrecht.
Alle reacties Link kopieren
Ik ga ook met allerlei mensen om,van directeuren van bedrijven tot kampers en krakers.

De 1 is hoog opgeleid de ander niet en zelf heb ik ook niet meer dan de MAVO en nog een MBO studie.

En weet je laten die directeuren van die bedrijven althans die waar ik mee omga nou net degenen zijn die het minst opgeleid zijn en toch verdienen ze ruim de balkenendenorm en sommige een paar keer de balkenendenorm.
Alle reacties Link kopieren
Mijn vader had er - vooral vroeger - een handje van om mensen te scharen (en af te keuren) onder 'niet ons soort mensen'. Tegenwoordig is hij heel wat milder, maar vroeger werd het niet gewaardeerd dat mijn zusje en ik thuis kwamen met jongens met minder dan vwo en universiteit. Mijn mavo-vriendje (met lang haar, o gruwel) werd niet geaccepteerd. En nu heeft hij een schoonzoon (via mijn universitair geschoolde zusje) die zelfs de mavo niet heeft afgemaakt. Maar voorlopig weet hij van veel dingen meer dan mijn zusje (die ooit eens serieus de vraag heeft gesteld: 'wie is Li Tauwen' )
Ik doe het niet bewust, maar met sommige mensen ga ik niet om. Ik ken geen kampers of krakers. Maar als ik ze zou kennen, zou ik een praatje met ze maken. Ook een winkeliers-achtergrond.



Ik kijk niet op mensen neer, of tegen mensen op. Nou, ja, ik kijk wel neer op sommige mensen die in de gevangenis zitten of veroordeeld zijn.
Alle reacties Link kopieren
Ik ga eigenlijk met heel veel verschillende mensen om. Juist leuk, een beetje afwisseling.



Behalve mensen die echt asociaal/crimineel zijn, daar kan ik niet zoveel mee.
Stressed is just desserts spelled backwards
Alle reacties Link kopieren
Ik heb er geen "last" van, mijn schoonouders wel. Behalve het eeuwige rechtse gezeik wordt er neergekeken op alles wat niet van hun " niveau" is. Mijn schoonmoeder noemt steevast loodgieters, timmermannen, vuilnismannen, kortom, mensen die met hun handen werken, werkmannetjes.

Het was dan ook een hele schok toen mijn man aangaf helemaal niet te willen studeren, maar met zijn handen wilde werken. Er kwam een IQ-test aan te pas om hem ervan te overtuigen dat je met een IQ van 142 "verplicht" was te gaan studeren, dan toch op zijn minst de HTS als er toch iets praktisch gedaan moest worden.

Mijn ouders zijn vanzelfsprekend ook niet goed genoeg, mijn vader is een werkmannetje, maar wel met een goedlopend bedrijf. Mijn moeder is HBO-geschoold, maar heeft niet de "juiste" baan.



Je zou toch denken dat mijn schoonouders uit een goed, welgesteld millieu komen en zelf ook uitermate hooggeschoold zijn. Hun ouders waren havenarbeiders(werkmannetjes!) en mijn schoonmoeder heeft met pijn en moeite de Mulo gehaald en is daarna huisvrouw geworden. Mijn schoonvader heeft een universtitaire studie afgerond, maar niet bepaald een intellectuele baan....
Alle reacties Link kopieren
Om nog even terug te komgen; ik merk het vaak wel hoor. Heb tot 2 keer toe een schoonfamilie gehad die mij niet goed genoeg vond omdat mijn ouders niet gestudeerd hadden (dat ik zelf wel gestudeerd heb maakte niet uit). Ook zijn er een aantal mensen binnen mijn vereniging die er echt op neerkijken hoor (maar die heb je overal.)
Alle reacties Link kopieren
Ik heb wel een bepaald soort mensen om mee heen omdat ik daar mee klik. Ik kan niet goed kletsen over brommers of auto's of Gucci en Prada.



Wel over winkelen in de h&m, stappen, studeren, het onderwijs etc. Daardoor heb ik automatisch meer mensen in mijn kring die bijvoorbeeld ook in het onderwijs zitten etc. Maar dat heeft niks te maken met dat ik die andere mensen minder vind, het klikt gewoon niet.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je er haast niet aan ontkomt dat je in bepaalde kringen verkeerd door waar je bent op gegroeid, studies, interesse en werk. Ik kom nu eenmaal niet op een surinaamse verjaardag of ik maak geen deel uit van de harde kern van ajax. M'n vrienden zijn bijna allemaal hbo+ en erg 'wit'. Heb ik ze daar bewust op uitgezocht? Kijk ik neer op andere sociale kringen? Nee hoor helemaal niet. Volgens mij is het oorzaak en gevolg. Zolang je openstaat en geïnteresseerd bent is het prima.
Alle reacties Link kopieren
Naar aanleiding van de villa's: in mijn achterstandwijkje kregen we gisteren een brief over overlast van kinderen. Feit: er is hier overlast van kinderen. De manier waarop die jongens met elkaar omgaan, zie ik mijn kinderen niet graag met ze optrekken. Dus toch iets van ons soort mensen en hun soort mensen. Toch laat ik ze wel spelen met die jongens en komt er één van hen soms ook nog wel over de vloer. Ik denk dat kinderen heel goed zelf kunnen leren wie er wel goed bij ze past en wie niet (slopen en onbehoorlijkheid in huis daargelaten). Ergerde me vroeger ook groen en geel aan mijn moeder die bepaalde mensen niet goed genoeg voor ons vond.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind een praatje maken niet hetzelfde als 'omgaan met'.



En er zijn subgroepen in de samenleving waar ik nauwelijks of geen contact mee heb. En dat vind ik ook niet jammer.



Dat wil niet zeggen dat ik daar op neer kijk, of juist naar op kijk.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
Alle reacties Link kopieren
Waarom zou er meteen een label van je beter of je minder voelen aan hangen als je het over milieu hebt?



Je hebt nu eenmaal vaak het meest gemeen met mensen met een vergelijkbare achtergrond. Natuurlijk kun je met iedereen 'een praatje' maken, maar om een geslaagde relatie met iemand aan te gaan heb je toch echt meer raakvlakken nodig. Een vergelijkbaar ontwikkelingsniveau (ik zeg expres niet opleidingsniveau) en overeenkomende interesses helpen daar enorm bij.



Je kunt toch niet ontkennen dat sommige mensen slimmer of dommer zijn? Misschien niet leuk voor de dommen, maar dat zijn gewoon de feiten. Iedereen zoekt mensen op waarbij hij zich op zijn gemak voelt en die passen binnen zijn referentiekader.

Bij ouders of schoonouders kom je inderdaad soms door omstandigheden in een ander milieu terecht en dat kan flink schuren omdat er niet aan wederzijdse verwachtingen wordt voldaan. Dat kan voor beide partijen gewoon heel vervelend zijn.



Ik zie me nog zitten bij mijn eerste vriendje thuis, waar iedereen boerde aan tafel, ze zo plat praatten dat ik ze nauwelijks verstond, waar André van Duin het toppunt van leuk was, waar studerende vrouwen en buitenlanders fenomenen waren die eigenlijk niet zouden mogen bestaan en waar ze ketchup een groente vonden. Ouders uit Maaskantje, zeg maar.

Verder waren ze best lief, maar ik toch wel blij dat dat niet de opa en oma van mijn kinderen zijn geworden.
Alle reacties Link kopieren
Hoe meer je in een eigen "kringetje" verblijft, hoe meer je de verschillen ziet, denk ik.

Ik heb een erg gemengde vrienden/ kennissengroep, mede doordat mijn ouders na de basisschool, zoor mij kozen voor een scholengemeenschap i.p.v. het stedelijk gymnasium (wat de bs adviseerde) Ze (mijn ouders) vonden het tijd worden dat ik in een realistische maatschappij zou stappen.



Toen was ik daar erg verdietig over (al mijn vriendinnen gingen naar het gym en ik dus naar het gym op scholengemeenschap).



Nu ben ik ze ontzettend dankbaar!



Heb nog twee vriendinnen van toen, die leven echt wel in een hele andere wereld dan ik. Ik hou van ze (door onze lange vriendschapsband), maar wanneer ik ze nu zou tegenkomen zouden het waarschijnlijk nooit vriendinnen van mij worden. Op veel fronten vind ik ze erg kortzichtig en juist stereotiep denken.
Alle reacties Link kopieren
Mijn vrienden komen wel uit dezelfde achtergrond als ik (religieus gezien dan), maar hebben allemaal verschillend werk. In de bouw, onderwijs, zorg, kantoor. En opgeleid van LBO-Universiteit. Het zijn wel allemaal, tja, hoe zeg je dat... 'nette' mensen. Ik ken geen harde kern Feyenoordsupporters, ook geen Tokkie-achtige personen of mensen die drugs gebruiken.

Ik heb nooit over Feyenoordsupporters of Tokkies gedacht als 'niet mijn soort mensen', maar in zekere zin zijn ze dat dus wel, denk ik.
..
Alle reacties Link kopieren
Mijn beste vriendin al 17 jaar komt van het kamp.

Ja we zijn verschillend maar dat maakt het juist zo leuk.

We hebben een totaal andere smaak wat betreft kleding en inrichting van het huis,maar we kunnen na 17 jaar nog vreselijk lachen met elkaar en als ik haar nodig heb al is het midden in de nacht dan staat ze voor me klaar.
Klinkt allemaal wel heel leuk en genereus en progressief, maar is het in de praktijk ook zo?

Zelfs op het schoolplein heb je kliekjes vorming, of moeders/vaders die zich van de rest distantiëren.



Ik ben onlangs gastouder geworden. Omdat ik dat al jaren wilde. Noem het een beperkte droom, keuze, weet ik veel. Maar ik wil dit echt. Ik heb een opleiding gedaan en ben begonnen. Ik vind de vrijheid heerlijk. Maar ik heb me tot op de dag van vandaag moeten verdedigen voor mijn keuze. Want je komt uit de hulpverlening en hebt gestudeerd wat zonde voor je studie en werkervaring, blabla. Maar ik kies voor de rust. En voor mijn gezin. En voor wat IK zelf echt leuk vind. Op DIT moment, en daarover ben ik niemand verantwoording schuldig. Helaas blijkt het toch dat er nu meer mensen op mij neerkijken.



Mijn oudste zit op het gym en daar is 80 procent van de ouders hoogleraar. De andere 20 procent is op zijn minst DR. Of IR.

Ik heb HBO, maar werk op MBO niveau. Met kleine kinderen. Zonder enorm wereldverbeterend doel voor ogen te hebben.

En daardoor, serieus, pas ik er niet tussen. Dat vindt mijn dochter zelf heel erg. Soms snap ik het. Als ik zie wat mijn dochter en haar vriendinnen hun dromen zijn, dan denk ik ook: ga ervoor en doe niet wat ik heb gedaan ( ik was oa heel jong moeder).

Maar vergeet tevens niet waar je vandaan komt. Want neerkijken op mensen is het ergste wat je kunt doen.



Ik heb mensen uit alle rangen en standen om mij heen, maar wel vaak daterend uit mijn studie of middelbare schooltijd.

Want mensen die ik nu leer kennen die gepromoveerd zijn, komen echt niet bij mij een kopje koffie drinken. Die hebben hun soort mensen om zich heen. Terwijl vriendinnen van vroeger, die toevallig nu ook gepromoveerd zijn, daar weer heel anders over denken. Aangezien die mij al jaren kennen. Dus dan vallen een heleboel vooroordelen gewoon al weg.



Maar het ons ken ons milieu is zeker een ding. En we doen er allemaal wel in meer of mindere mate, bewust of onbewust, aan mee...
Alle reacties Link kopieren
quote:lolapaloeza schreef op 19 januari 2011 @ 10:03:

Ik vind een praatje maken niet hetzelfde als 'omgaan met'.



Nee natuurlijk niet, maar het is het begin van omgaan met.

Als je geen praatje maakt, is er ook geen start voor een contact.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan trouwens wel hartstikke opkijken tegen mensen die veel bereikt hebben, of daar nog mee bezig zijn.

Dan gaat het niet perse om geld of succes, maar ook daar kan ik bewondering voor hebben.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven