Relaties
alle pijlers
Is dit de goede keus?
maandag 24 januari 2011 om 22:30
Hoi allemaal, afgelopen vrijdag heb ik tegen mijn partner verteld dat ik wil stoppen met onze relatie, het is niet dat ik het niet meer wil, het is meer dat Ik het niet meer kan.
En waarom kan je het niet meer dan? zouden jullie vragen nou het zit zo.
Vriend en ik zijn nu ongeveer 9 jaar bij elkaar, ik heb uit mijn vorig relatie 3 kinderen, al een jaar of 2/3 is de relatie tussen mijn dochters en hem niet goed en is er veel strijd onderling vooral momenteel tussen mijn jongste van 13 en vriend, en steeds weer zit ik er tussen en krijg van beide kanten dan te horen dat ik meer om de ander zou geven dan om hen. Hulp erbij gezocht en ook gekregen relatie therapie gehad maar dat heeft ook geen zoden aan de dijk gezet.
kortom een stressvolle situatie thuis, maar dat is niet het enigste ook financieel gaat het hier niet echt goed, vriend heeft een eigen zaak en ik werkte daar ook, alleen het gaat niet goed en met niet goed bedoel ik dus ook niet goed. Momenteel heeft ie een flinke schuld bij de bank een flinke schuld bij de belasting en ook nog schuld bij een instantie waar hij zijn spullen huurt. Kortom dikke shit. Tel daar bij op een persoonlijke lening die hij al had voordat ik hem leerde kennen en het bedrag is toch gauw denk ik 150 duizend! euro!!. Maar omdat het zo slecht gaat met het bedrijf is er dus ook geen mogelijkheid om een salaris eruit te halen zodat we toch nog gewoon kunnen blijven eten en drinken, een optie zou kunnen zijn dat ik ergens anders een baan zou kunnen zoeken maar dan moet hij het allemaal alleen doen omdat hij geen geld heeft om iemand in te huren, dus ben ik maar gebleven in de hoop dat het allemaal goed gaat.
Tot van het weekend toen knapte er iets in mij,en bedacht me nu zit ik alweer voor de 3 keer zonder een cent om mijn kindertjes eten te geven maar ik werk me eigen wel een slag in de ronte, al mijn energie heb ik in de zaak gestoken en wat krijg ik ervoor terug helemaal niks noppes nada. Het huishouden deed ik ook elke keer alleen hij doet niet veel bar weinig eigenlijk, opvoeding van de kinderen laat hij aan mij omdat we er toch niet uit komen, vrijdag vertelde hij zelfs dat hij vindt dat opvoeden een machtstrijd is tussen kinderen en ouders . Toen ik hem dus vrijdag vertelde dat ik een huisje voor mezelf ging zoeken en een baantje zei hij doodleuk dat doe je toch niet en dat kun je niet, en je bent ziek
Ik snap dat hij dat waarschijnlijk in al zijn emoties vertelde maar het kwam bij mij wel keihard binnen.
Ik voel me klote voel me leeg en bedenk me is dit een goede keus of is het een vlucht?
En waarom kan je het niet meer dan? zouden jullie vragen nou het zit zo.
Vriend en ik zijn nu ongeveer 9 jaar bij elkaar, ik heb uit mijn vorig relatie 3 kinderen, al een jaar of 2/3 is de relatie tussen mijn dochters en hem niet goed en is er veel strijd onderling vooral momenteel tussen mijn jongste van 13 en vriend, en steeds weer zit ik er tussen en krijg van beide kanten dan te horen dat ik meer om de ander zou geven dan om hen. Hulp erbij gezocht en ook gekregen relatie therapie gehad maar dat heeft ook geen zoden aan de dijk gezet.
kortom een stressvolle situatie thuis, maar dat is niet het enigste ook financieel gaat het hier niet echt goed, vriend heeft een eigen zaak en ik werkte daar ook, alleen het gaat niet goed en met niet goed bedoel ik dus ook niet goed. Momenteel heeft ie een flinke schuld bij de bank een flinke schuld bij de belasting en ook nog schuld bij een instantie waar hij zijn spullen huurt. Kortom dikke shit. Tel daar bij op een persoonlijke lening die hij al had voordat ik hem leerde kennen en het bedrag is toch gauw denk ik 150 duizend! euro!!. Maar omdat het zo slecht gaat met het bedrijf is er dus ook geen mogelijkheid om een salaris eruit te halen zodat we toch nog gewoon kunnen blijven eten en drinken, een optie zou kunnen zijn dat ik ergens anders een baan zou kunnen zoeken maar dan moet hij het allemaal alleen doen omdat hij geen geld heeft om iemand in te huren, dus ben ik maar gebleven in de hoop dat het allemaal goed gaat.
Tot van het weekend toen knapte er iets in mij,en bedacht me nu zit ik alweer voor de 3 keer zonder een cent om mijn kindertjes eten te geven maar ik werk me eigen wel een slag in de ronte, al mijn energie heb ik in de zaak gestoken en wat krijg ik ervoor terug helemaal niks noppes nada. Het huishouden deed ik ook elke keer alleen hij doet niet veel bar weinig eigenlijk, opvoeding van de kinderen laat hij aan mij omdat we er toch niet uit komen, vrijdag vertelde hij zelfs dat hij vindt dat opvoeden een machtstrijd is tussen kinderen en ouders . Toen ik hem dus vrijdag vertelde dat ik een huisje voor mezelf ging zoeken en een baantje zei hij doodleuk dat doe je toch niet en dat kun je niet, en je bent ziek
Ik snap dat hij dat waarschijnlijk in al zijn emoties vertelde maar het kwam bij mij wel keihard binnen.
Ik voel me klote voel me leeg en bedenk me is dit een goede keus of is het een vlucht?
maandag 24 januari 2011 om 22:35
Als je iets wilt, kun je het ook.
Ik zou beginnen om een andere baan te zoeken, als je die hebt weet je ook wat je kunt betalen voor woonruimte.
Als alleenstaande ouder heb je volgens mij ook recht op bepaalde toeslagen, maar daar weten andere forummers waarschijnlijk wel wat meer over.
Alle begin is moeilijk hoor, heel veel sterkte met je beslissingen!
Ik zou beginnen om een andere baan te zoeken, als je die hebt weet je ook wat je kunt betalen voor woonruimte.
Als alleenstaande ouder heb je volgens mij ook recht op bepaalde toeslagen, maar daar weten andere forummers waarschijnlijk wel wat meer over.
Alle begin is moeilijk hoor, heel veel sterkte met je beslissingen!
“Don’t look back – you’re not going that way.”
maandag 24 januari 2011 om 22:35
Ik denk dat het allebei is, zowel een vlucht als een hele goede keuze.
Je kinderen verdienen rust in huis, warm eten en een bed en een moeder die rust heeft. Jij bent de enige die daarvoor kan zorgen, dus bedenk voor jezelf hoe je dit gaat oplossen.
Kom je er niet uit, zoek hulp, een maatschappelijk werkster etc.
Ga alvast op zoek naar een baan, die zal je hard nodig hebben.
Veel succes/sterkte
Je kinderen verdienen rust in huis, warm eten en een bed en een moeder die rust heeft. Jij bent de enige die daarvoor kan zorgen, dus bedenk voor jezelf hoe je dit gaat oplossen.
Kom je er niet uit, zoek hulp, een maatschappelijk werkster etc.
Ga alvast op zoek naar een baan, die zal je hard nodig hebben.
Veel succes/sterkte
maandag 24 januari 2011 om 22:39
Wat je ook gaat doen... niet door blijven modderen!! Als jij uit de zaak zou stappen en een baan zou zoeken zou het al aardig wat rust geven. En dat hij dan alles in zn eentje moet doen? Zo te horen is de zaak een bodemloze put en kan hij daar beter mee stoppen.
Hij steunt jou op geen enkel vlak zo te lezen... ik denk dat je een goede beslissing neemt om voor jezelf te gaan zorgen.
Hij steunt jou op geen enkel vlak zo te lezen... ik denk dat je een goede beslissing neemt om voor jezelf te gaan zorgen.
maandag 24 januari 2011 om 22:42
maandag 24 januari 2011 om 22:43
Denk dat ik eigenlijk een beetje bang ben wat de omgeving wel niet zou denken en dan met name zijn fam. Als ik straks weg ben en hij er helemaal niet meer uit komt dan gaat zijn bedrijf op de schop en zit hij helemaal in de goot. Zou graag willen dat ze begrepen waarom ik wegga, en dat ik niet over 1 nacht ijs ben gegaan want dit speelt al wel een jaar of 3.
Ik wil gewoon voor mij en mijn kids een leuke plek waar we lekker kunnen wonen en geen gezeik meer over geld oid. Mag niet achteruit kijken he maar o o wat wil ik mezelf toch wel eens voor mijn kop slaan dat ik mijn baan heb opgegeven om bij hem te gaan werken
Ik wil gewoon voor mij en mijn kids een leuke plek waar we lekker kunnen wonen en geen gezeik meer over geld oid. Mag niet achteruit kijken he maar o o wat wil ik mezelf toch wel eens voor mijn kop slaan dat ik mijn baan heb opgegeven om bij hem te gaan werken
maandag 24 januari 2011 om 22:52
quote:Aubrey schreef op 24 januari 2011 @ 22:43:
Zoals ik het lees, is het een geldkwestie. TO vindt dat ze meer verdient dan dit. De eerste jaren was de partner goed genoeg, nu het minder gaat en de jongste een lastige puber is die moeder en vriend tegen elkaar uitspelen kan vriend het veld ruimen.
Ik las dat vriend net zo goed termen gebruikt als: je geeft meer om hem/haar dan om mij.
Dat is pas kinderachtig! Van een puber kun je het verwachten, van een volwassen vent toch niet?
Zoals ik het lees, is het een geldkwestie. TO vindt dat ze meer verdient dan dit. De eerste jaren was de partner goed genoeg, nu het minder gaat en de jongste een lastige puber is die moeder en vriend tegen elkaar uitspelen kan vriend het veld ruimen.
Ik las dat vriend net zo goed termen gebruikt als: je geeft meer om hem/haar dan om mij.
Dat is pas kinderachtig! Van een puber kun je het verwachten, van een volwassen vent toch niet?
maandag 24 januari 2011 om 23:00
het is niet alleen een geld kwestie hoor het is het hele plaatje. Ben al zolang in mijn hoofd hiermee bezig maar elke keer weer gedacht ach het komt wel goed maar nu ik ben op kapot helaas.
Ik heb vorig jaar al een burn out gehad en er met moeite weer uit gekropen ( ook geen hulp van hem gehad) dat wil ik niet nog een keer mee maken.
Ik wil gewoon weer de gezellige moeder zijn die ik vroeger was die niet alleen maar werkt werkt en nog eens werkt die geen tijd heeft voor haar kindjes, omdat ik na het werk ook nog de nodige dingen moet doen. Ik hoop dat het me lukt.
Ik heb vorig jaar al een burn out gehad en er met moeite weer uit gekropen ( ook geen hulp van hem gehad) dat wil ik niet nog een keer mee maken.
Ik wil gewoon weer de gezellige moeder zijn die ik vroeger was die niet alleen maar werkt werkt en nog eens werkt die geen tijd heeft voor haar kindjes, omdat ik na het werk ook nog de nodige dingen moet doen. Ik hoop dat het me lukt.
maandag 24 januari 2011 om 23:04
quote:Aubrey schreef op 24 januari 2011 @ 22:43:
Zoals ik het lees, is het een geldkwestie. TO vindt dat ze meer verdient dan dit. De eerste jaren was de partner goed genoeg, nu het minder gaat en de jongste een lastige puber is die moeder en vriend tegen elkaar uitspelen kan vriend het veld ruimen.
Hier lijkt het inderdaad wel op, dit dacht ik tenminste ook. En dat klopt natuurlijk niet.
Wat me opvalt verder is de opmerking van vriend dat ze toch geen andere woning gaat zoeken. TO, ben jij van de dreigementen/ emotionele chantage? Waarom moet jij een andere woning zoeken eigenlijk, en niet hij?
Zoals ik het lees, is het een geldkwestie. TO vindt dat ze meer verdient dan dit. De eerste jaren was de partner goed genoeg, nu het minder gaat en de jongste een lastige puber is die moeder en vriend tegen elkaar uitspelen kan vriend het veld ruimen.
Hier lijkt het inderdaad wel op, dit dacht ik tenminste ook. En dat klopt natuurlijk niet.
Wat me opvalt verder is de opmerking van vriend dat ze toch geen andere woning gaat zoeken. TO, ben jij van de dreigementen/ emotionele chantage? Waarom moet jij een andere woning zoeken eigenlijk, en niet hij?
maandag 24 januari 2011 om 23:04
quote:Bianca40 schreef op 24 januari 2011 @ 22:53:
TO... praat je hier over met hem? Want je bent duidelijk aan het eind van je Latijn... en terecht! Als je nou het gevoel zou krijgen dat jullie SAMEN gaan proberen om er uit te komen, zou dat helpen?Juist dat gevoel mis ik hij zegt dat hij er samen met mij uit wil komen alleen ik zie geen een aanwijzing dat het zo is.Vorige week had ik een hele stapel facturen gemaakt zodat er weer wat geld binnen zou komen ik heb ze aan hem laten zien en hij ging ermee akkoord dus ik stuur ze op. Komt ie vanmiddag klagen dat ze helemaal niet goed zijn en dat ik alles fout heb gedaan en dat hij ze nu allemaal weer opnieuw moet maken en dat hij daar geen tijd voor heeft omdat het druk is op de zaak en ik er tussenuit naai. Ik weet wel ook hij heeft zijn emoties maar zo ging het veel vaker
TO... praat je hier over met hem? Want je bent duidelijk aan het eind van je Latijn... en terecht! Als je nou het gevoel zou krijgen dat jullie SAMEN gaan proberen om er uit te komen, zou dat helpen?Juist dat gevoel mis ik hij zegt dat hij er samen met mij uit wil komen alleen ik zie geen een aanwijzing dat het zo is.Vorige week had ik een hele stapel facturen gemaakt zodat er weer wat geld binnen zou komen ik heb ze aan hem laten zien en hij ging ermee akkoord dus ik stuur ze op. Komt ie vanmiddag klagen dat ze helemaal niet goed zijn en dat ik alles fout heb gedaan en dat hij ze nu allemaal weer opnieuw moet maken en dat hij daar geen tijd voor heeft omdat het druk is op de zaak en ik er tussenuit naai. Ik weet wel ook hij heeft zijn emoties maar zo ging het veel vaker
maandag 24 januari 2011 om 23:07
Mannen die een eigen zaak hebben, en ook koste wat het koste willen volhouden, hoe slecht het ook gaat, doen dat vaak omdat ze geen baas boven zich dulden. Ze geven de voorkeur aan hun ego boven een stabiel inkomen. Datzelfde ego is verantwoordelijk voor het alles in hun omgeving ondergeschikt maken aan die zaak/ henzelf.
Natuurlijk ga je weg bij deze man. Natuurlijk bouw je een eigen leven op dat wél stabiel is en ingericht naar jouw wensen en die van je kinderen. Natuurlijk ben je bestand tegen wat 'men' er ook van mag vinden en zeggen. Praten doen de mensen toch wel. Kwaad worden doet je partner toch wel. Why care? Het is jouw leven.
Natuurlijk ga je weg bij deze man. Natuurlijk bouw je een eigen leven op dat wél stabiel is en ingericht naar jouw wensen en die van je kinderen. Natuurlijk ben je bestand tegen wat 'men' er ook van mag vinden en zeggen. Praten doen de mensen toch wel. Kwaad worden doet je partner toch wel. Why care? Het is jouw leven.
maandag 24 januari 2011 om 23:08
quote:Madhe schreef op 24 januari 2011 @ 23:04:
[...]
Hier lijkt het inderdaad wel op, dit dacht ik tenminste ook. En dat klopt natuurlijk niet.
Wat me opvalt verder is de opmerking van vriend dat ze toch geen andere woning gaat zoeken. TO, ben jij van de dreigementen/ emotionele chantage? Waarom moet jij een andere woning zoeken eigenlijk, en niet hij?ik moet een ander huis zoeken omdat het bedrijf aan huis zit. En nee ik ben niet van de emotionele chantage daar ben ik juist tegen!!. Maar ik had het hem de laatste paar maanden al wel duidelijk gemaakt dat het zo niet langer kon en ik er anders een punt achter zou zetten.
[...]
Hier lijkt het inderdaad wel op, dit dacht ik tenminste ook. En dat klopt natuurlijk niet.
Wat me opvalt verder is de opmerking van vriend dat ze toch geen andere woning gaat zoeken. TO, ben jij van de dreigementen/ emotionele chantage? Waarom moet jij een andere woning zoeken eigenlijk, en niet hij?ik moet een ander huis zoeken omdat het bedrijf aan huis zit. En nee ik ben niet van de emotionele chantage daar ben ik juist tegen!!. Maar ik had het hem de laatste paar maanden al wel duidelijk gemaakt dat het zo niet langer kon en ik er anders een punt achter zou zetten.
maandag 24 januari 2011 om 23:25
quote:mens2011 schreef op 24 januari 2011 @ 23:10:
Mijn kinderen zijn 16-13 en 11
O.
Dus hij heeft ze allemaal - mede - grootgebracht/ groot zien worden?
Welke rol heeft hij eigenlijk gehad? Mede- opvoeder? Of bepaalde jij de grote lijnen?
Wonen jullie in zijn huis? Hoe hebben jullie een en ander geregeld?
Mijn kinderen zijn 16-13 en 11
O.
Dus hij heeft ze allemaal - mede - grootgebracht/ groot zien worden?
Welke rol heeft hij eigenlijk gehad? Mede- opvoeder? Of bepaalde jij de grote lijnen?
Wonen jullie in zijn huis? Hoe hebben jullie een en ander geregeld?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 24 januari 2011 om 23:26
quote:mens2011 schreef op 24 januari 2011 @ 23:08:
[...]
Maar ik had het hem de laatste paar maanden al wel duidelijk gemaakt dat het zo niet langer kon en ik er anders een punt achter zou zetten.
Hoe had het anders gekund volgens jou? Zomaar stoppen met zijn werk lijkt me geen optie. Jouw kinderen die stoppen met puberen ook niet.
dat hij een week vakantie neemt en gezellige dingen gaat doen met jou is dat ook al niet.
Wat verwacht(te) je van hem? Gewoon, concreet?
[...]
Maar ik had het hem de laatste paar maanden al wel duidelijk gemaakt dat het zo niet langer kon en ik er anders een punt achter zou zetten.
Hoe had het anders gekund volgens jou? Zomaar stoppen met zijn werk lijkt me geen optie. Jouw kinderen die stoppen met puberen ook niet.
dat hij een week vakantie neemt en gezellige dingen gaat doen met jou is dat ook al niet.
Wat verwacht(te) je van hem? Gewoon, concreet?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 24 januari 2011 om 23:43
Ik had gehoopt dat hij een goede oplossing zou vinden voor zijn bedrijf, en nee natuurlijk het bedrijf stoppen kan niet maar trekken aan een dood paard ook niet. Het is het ene gat vullen nu met de andere, er moet wel brood op de plank komen. En ik zou niet eens willen dat hij een week vrij was want dat kan hij helemaal niet dan wordt hij gillend gek.
Hij had al 3 jaar eerder moeten bedenken dat deze zaak geen goede afloop had, en aan de bel moeten trekken maar om nu de ene leverancier de schuld van de andere over te laten nemen zodat die schuld weg is is toch geen optie zo bouw je bij de ander weer een schuld op.
Kan best wel snappen hoor dat hij zijn kindje verliest als de zaak op de fles gaat maar je kan ook eens de voor en de nadelen afwegen. straks heeft ie helemaal niets meer geen zaak en geen gezin is dat dan de tol die je moet betalen als ondernemer, nee ik ken ook andere nl
Hij had al 3 jaar eerder moeten bedenken dat deze zaak geen goede afloop had, en aan de bel moeten trekken maar om nu de ene leverancier de schuld van de andere over te laten nemen zodat die schuld weg is is toch geen optie zo bouw je bij de ander weer een schuld op.
Kan best wel snappen hoor dat hij zijn kindje verliest als de zaak op de fles gaat maar je kan ook eens de voor en de nadelen afwegen. straks heeft ie helemaal niets meer geen zaak en geen gezin is dat dan de tol die je moet betalen als ondernemer, nee ik ken ook andere nl
