Relaties
alle pijlers
Is dit de goede keus?
maandag 24 januari 2011 om 22:30
Hoi allemaal, afgelopen vrijdag heb ik tegen mijn partner verteld dat ik wil stoppen met onze relatie, het is niet dat ik het niet meer wil, het is meer dat Ik het niet meer kan.
En waarom kan je het niet meer dan? zouden jullie vragen nou het zit zo.
Vriend en ik zijn nu ongeveer 9 jaar bij elkaar, ik heb uit mijn vorig relatie 3 kinderen, al een jaar of 2/3 is de relatie tussen mijn dochters en hem niet goed en is er veel strijd onderling vooral momenteel tussen mijn jongste van 13 en vriend, en steeds weer zit ik er tussen en krijg van beide kanten dan te horen dat ik meer om de ander zou geven dan om hen. Hulp erbij gezocht en ook gekregen relatie therapie gehad maar dat heeft ook geen zoden aan de dijk gezet.
kortom een stressvolle situatie thuis, maar dat is niet het enigste ook financieel gaat het hier niet echt goed, vriend heeft een eigen zaak en ik werkte daar ook, alleen het gaat niet goed en met niet goed bedoel ik dus ook niet goed. Momenteel heeft ie een flinke schuld bij de bank een flinke schuld bij de belasting en ook nog schuld bij een instantie waar hij zijn spullen huurt. Kortom dikke shit. Tel daar bij op een persoonlijke lening die hij al had voordat ik hem leerde kennen en het bedrag is toch gauw denk ik 150 duizend! euro!!. Maar omdat het zo slecht gaat met het bedrijf is er dus ook geen mogelijkheid om een salaris eruit te halen zodat we toch nog gewoon kunnen blijven eten en drinken, een optie zou kunnen zijn dat ik ergens anders een baan zou kunnen zoeken maar dan moet hij het allemaal alleen doen omdat hij geen geld heeft om iemand in te huren, dus ben ik maar gebleven in de hoop dat het allemaal goed gaat.
Tot van het weekend toen knapte er iets in mij,en bedacht me nu zit ik alweer voor de 3 keer zonder een cent om mijn kindertjes eten te geven maar ik werk me eigen wel een slag in de ronte, al mijn energie heb ik in de zaak gestoken en wat krijg ik ervoor terug helemaal niks noppes nada. Het huishouden deed ik ook elke keer alleen hij doet niet veel bar weinig eigenlijk, opvoeding van de kinderen laat hij aan mij omdat we er toch niet uit komen, vrijdag vertelde hij zelfs dat hij vindt dat opvoeden een machtstrijd is tussen kinderen en ouders . Toen ik hem dus vrijdag vertelde dat ik een huisje voor mezelf ging zoeken en een baantje zei hij doodleuk dat doe je toch niet en dat kun je niet, en je bent ziek
Ik snap dat hij dat waarschijnlijk in al zijn emoties vertelde maar het kwam bij mij wel keihard binnen.
Ik voel me klote voel me leeg en bedenk me is dit een goede keus of is het een vlucht?
En waarom kan je het niet meer dan? zouden jullie vragen nou het zit zo.
Vriend en ik zijn nu ongeveer 9 jaar bij elkaar, ik heb uit mijn vorig relatie 3 kinderen, al een jaar of 2/3 is de relatie tussen mijn dochters en hem niet goed en is er veel strijd onderling vooral momenteel tussen mijn jongste van 13 en vriend, en steeds weer zit ik er tussen en krijg van beide kanten dan te horen dat ik meer om de ander zou geven dan om hen. Hulp erbij gezocht en ook gekregen relatie therapie gehad maar dat heeft ook geen zoden aan de dijk gezet.
kortom een stressvolle situatie thuis, maar dat is niet het enigste ook financieel gaat het hier niet echt goed, vriend heeft een eigen zaak en ik werkte daar ook, alleen het gaat niet goed en met niet goed bedoel ik dus ook niet goed. Momenteel heeft ie een flinke schuld bij de bank een flinke schuld bij de belasting en ook nog schuld bij een instantie waar hij zijn spullen huurt. Kortom dikke shit. Tel daar bij op een persoonlijke lening die hij al had voordat ik hem leerde kennen en het bedrag is toch gauw denk ik 150 duizend! euro!!. Maar omdat het zo slecht gaat met het bedrijf is er dus ook geen mogelijkheid om een salaris eruit te halen zodat we toch nog gewoon kunnen blijven eten en drinken, een optie zou kunnen zijn dat ik ergens anders een baan zou kunnen zoeken maar dan moet hij het allemaal alleen doen omdat hij geen geld heeft om iemand in te huren, dus ben ik maar gebleven in de hoop dat het allemaal goed gaat.
Tot van het weekend toen knapte er iets in mij,en bedacht me nu zit ik alweer voor de 3 keer zonder een cent om mijn kindertjes eten te geven maar ik werk me eigen wel een slag in de ronte, al mijn energie heb ik in de zaak gestoken en wat krijg ik ervoor terug helemaal niks noppes nada. Het huishouden deed ik ook elke keer alleen hij doet niet veel bar weinig eigenlijk, opvoeding van de kinderen laat hij aan mij omdat we er toch niet uit komen, vrijdag vertelde hij zelfs dat hij vindt dat opvoeden een machtstrijd is tussen kinderen en ouders . Toen ik hem dus vrijdag vertelde dat ik een huisje voor mezelf ging zoeken en een baantje zei hij doodleuk dat doe je toch niet en dat kun je niet, en je bent ziek
Ik snap dat hij dat waarschijnlijk in al zijn emoties vertelde maar het kwam bij mij wel keihard binnen.
Ik voel me klote voel me leeg en bedenk me is dit een goede keus of is het een vlucht?
maandag 24 januari 2011 om 23:45
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 januari 2011 @ 23:25:
[...]
O.
Dus hij heeft ze allemaal - mede - grootgebracht/ groot zien worden?
Welke rol heeft hij eigenlijk gehad? Mede- opvoeder? Of bepaalde jij de grote lijnen?
Wonen jullie in zijn huis? Hoe hebben jullie een en ander geregeld?In princiepe bepaalde ik dat omdat hij natuurlijk zijn zaak had en ik toen nog thuis was met de kinderen en hij vaak laat thuis was. En ja we wonen in zijn huis, en er is eigenlijk niets geregeld
[...]
O.
Dus hij heeft ze allemaal - mede - grootgebracht/ groot zien worden?
Welke rol heeft hij eigenlijk gehad? Mede- opvoeder? Of bepaalde jij de grote lijnen?
Wonen jullie in zijn huis? Hoe hebben jullie een en ander geregeld?In princiepe bepaalde ik dat omdat hij natuurlijk zijn zaak had en ik toen nog thuis was met de kinderen en hij vaak laat thuis was. En ja we wonen in zijn huis, en er is eigenlijk niets geregeld
maandag 24 januari 2011 om 23:46
quote:mens2011 schreef op 24 januari 2011 @ 23:43:
Ik had gehoopt dat hij een goede oplossing zou vinden voor zijn bedrijf, en nee natuurlijk het bedrijf stoppen kan niet maar trekken aan een dood paard ook niet. Het is het ene gat vullen nu met de andere, er moet wel brood op de plank komen. En ik zou niet eens willen dat hij een week vrij was want dat kan hij helemaal niet dan wordt hij gillend gek.
Hij had al 3 jaar eerder moeten bedenken dat deze zaak geen goede afloop had, en aan de bel moeten trekken maar om nu de ene leverancier de schuld van de andere over te laten nemen zodat die schuld weg is is toch geen optie zo bouw je bij de ander weer een schuld op.
Kan best wel snappen hoor dat hij zijn kindje verliest als de zaak op de fles gaat maar je kan ook eens de voor en de nadelen afwegen. straks heeft ie helemaal niets meer geen zaak en geen gezin is dat dan de tol die je moet betalen als ondernemer, nee ik ken ook andere nl
Toevallig net zolang geleden als dat de problemen zijn ontstaan.
Heel begrijpelijk dat je bij zware financiele problemen in de stress zit en dat dat invloed heeft op het hele gezin. Kan het zijn dat jij daardoor negatief bent gaan kijken en het leuke niet meer ziet? Ooit, 3 jaar geleden was ie wel nog leuk.
Nu laat je het klinken als een optie, dat hij straks geen gezin meer heeft. Vrijdag heb je het hem toch al ontnomen? Of twijfel je? Ook voor twijfel is een reden.
Wat valt er te redden, wat zou je willen? Probeer in oplossingen te denken, constructief bezig te zijn. Allebei.
Ik had gehoopt dat hij een goede oplossing zou vinden voor zijn bedrijf, en nee natuurlijk het bedrijf stoppen kan niet maar trekken aan een dood paard ook niet. Het is het ene gat vullen nu met de andere, er moet wel brood op de plank komen. En ik zou niet eens willen dat hij een week vrij was want dat kan hij helemaal niet dan wordt hij gillend gek.
Hij had al 3 jaar eerder moeten bedenken dat deze zaak geen goede afloop had, en aan de bel moeten trekken maar om nu de ene leverancier de schuld van de andere over te laten nemen zodat die schuld weg is is toch geen optie zo bouw je bij de ander weer een schuld op.
Kan best wel snappen hoor dat hij zijn kindje verliest als de zaak op de fles gaat maar je kan ook eens de voor en de nadelen afwegen. straks heeft ie helemaal niets meer geen zaak en geen gezin is dat dan de tol die je moet betalen als ondernemer, nee ik ken ook andere nl
Toevallig net zolang geleden als dat de problemen zijn ontstaan.
Heel begrijpelijk dat je bij zware financiele problemen in de stress zit en dat dat invloed heeft op het hele gezin. Kan het zijn dat jij daardoor negatief bent gaan kijken en het leuke niet meer ziet? Ooit, 3 jaar geleden was ie wel nog leuk.
Nu laat je het klinken als een optie, dat hij straks geen gezin meer heeft. Vrijdag heb je het hem toch al ontnomen? Of twijfel je? Ook voor twijfel is een reden.
Wat valt er te redden, wat zou je willen? Probeer in oplossingen te denken, constructief bezig te zijn. Allebei.
maandag 24 januari 2011 om 23:48
quote:mens2011 schreef op 24 januari 2011 @ 23:43:
Ik had gehoopt dat hij een goede oplossing zou vinden voor zijn bedrijf, Vanaf afgelopen vrijdag? Serieus? en nee natuurlijk het bedrijf stoppen kan niet maar trekken aan een dood paard ook niet. Oké........wat had dan wel gekund? Een niet-lopend bedrijf verkoop je ook niet door. Stoppen kan niet......wat dan wel? Of weet jij dat zelf ook niet? Het is het ene gat vullen nu met de andere, er moet wel brood op de plank komen. En ik zou niet eens willen dat hij een week vrij was want dat kan hij helemaal niet dan wordt hij gillend gek.
Hij had al 3 jaar eerder moeten bedenken dat deze zaak geen goede afloop had, en aan de bel moeten trekken maar om nu de ene leverancier de schuld van de andere over te laten nemen zodat die schuld weg is is toch geen optie zo bouw je bij de ander weer een schuld op.
Kan best wel snappen hoor dat hij zijn kindje verliest als de zaak op de fles gaat maar je kan ook eens de voor en de nadelen afwegen. straks heeft ie helemaal niets meer geen zaak en geen gezin is dat dan de tol die je moet betalen als ondernemer, nee ik ken ook andere nlIk hoor niets over geen liefde aan jou, over te weinig aandacht, over slechte sex, over ruzies, over ................ ben je bang dat je financieel mee ten onder gaat en wil je nu van die boot af?
Ik had gehoopt dat hij een goede oplossing zou vinden voor zijn bedrijf, Vanaf afgelopen vrijdag? Serieus? en nee natuurlijk het bedrijf stoppen kan niet maar trekken aan een dood paard ook niet. Oké........wat had dan wel gekund? Een niet-lopend bedrijf verkoop je ook niet door. Stoppen kan niet......wat dan wel? Of weet jij dat zelf ook niet? Het is het ene gat vullen nu met de andere, er moet wel brood op de plank komen. En ik zou niet eens willen dat hij een week vrij was want dat kan hij helemaal niet dan wordt hij gillend gek.
Hij had al 3 jaar eerder moeten bedenken dat deze zaak geen goede afloop had, en aan de bel moeten trekken maar om nu de ene leverancier de schuld van de andere over te laten nemen zodat die schuld weg is is toch geen optie zo bouw je bij de ander weer een schuld op.
Kan best wel snappen hoor dat hij zijn kindje verliest als de zaak op de fles gaat maar je kan ook eens de voor en de nadelen afwegen. straks heeft ie helemaal niets meer geen zaak en geen gezin is dat dan de tol die je moet betalen als ondernemer, nee ik ken ook andere nlIk hoor niets over geen liefde aan jou, over te weinig aandacht, over slechte sex, over ruzies, over ................ ben je bang dat je financieel mee ten onder gaat en wil je nu van die boot af?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 24 januari 2011 om 23:49
Volgens mij zijn er drie problemen
1. financiele
2. opvoedkundige
3. relationele
Die moet je eerst ontrafelen, want ze lopen nu door elkaar. Die financiele moet je zsm oplossen, zoek werk ergens anders en zorg voor een inkomen en als jij en de kinderen willen ontsnappen aan een faillissement of schuldsanering rest je eigenlijk niks anders dan apart te gaan wonen
Die relationele problemen ontstaan niet ineens, hij is natuurlijk al langer jouw vriend dus het is verbazingwekkend dat je nu pas realiseert hoe hij bijv. aankijkt tegen taakverdeling en opvoeding van kinderen
Die opvoedkundige zijn primair jouw verantwoordelijkheid jij bent de ouder en jij stelt de regels/grenzen waar de kinderen zich aan moeten houden.
1. financiele
2. opvoedkundige
3. relationele
Die moet je eerst ontrafelen, want ze lopen nu door elkaar. Die financiele moet je zsm oplossen, zoek werk ergens anders en zorg voor een inkomen en als jij en de kinderen willen ontsnappen aan een faillissement of schuldsanering rest je eigenlijk niks anders dan apart te gaan wonen
Die relationele problemen ontstaan niet ineens, hij is natuurlijk al langer jouw vriend dus het is verbazingwekkend dat je nu pas realiseert hoe hij bijv. aankijkt tegen taakverdeling en opvoeding van kinderen
Die opvoedkundige zijn primair jouw verantwoordelijkheid jij bent de ouder en jij stelt de regels/grenzen waar de kinderen zich aan moeten houden.
maandag 24 januari 2011 om 23:50
quote:mens2011 schreef op 24 januari 2011 @ 23:45:
[...]
en er is eigenlijk niets geregeld
Méén je niet? En je bent al eens gescheiden....... dan wéét je toch als geen ander hoe belangrijk het is om dat soort dingen te regelen?
Jij verwijt hem nu dingen ( slecht regelen van zijn zaak ) wat je ook wel op je eigen bordje mag leggen; je hebt het voor jou en je kindjes ( vind je het goed als ik ze voortaan kinderen noem; kindjes klinkt nog zo onder de 6 ) ook maar slecht geregeld.
[...]
en er is eigenlijk niets geregeld
Méén je niet? En je bent al eens gescheiden....... dan wéét je toch als geen ander hoe belangrijk het is om dat soort dingen te regelen?
Jij verwijt hem nu dingen ( slecht regelen van zijn zaak ) wat je ook wel op je eigen bordje mag leggen; je hebt het voor jou en je kindjes ( vind je het goed als ik ze voortaan kinderen noem; kindjes klinkt nog zo onder de 6 ) ook maar slecht geregeld.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 24 januari 2011 om 23:52
Je vraagt hier of het de goede keus is. Wanneer mensen iets zeggen, ben je je keus aan het verdedigen. Dat zegt genoeg. Jij vindt dit de goede keus. Gezien jij met de gevolgen moet leven, is dat het belangrijkste. Wat wij ervan vinden doet er niet toe... (in mijn ogen ).
Misschien kun je je tijd beter besteden aan het zoeken naar een nieuwe baan.
Misschien kun je je tijd beter besteden aan het zoeken naar een nieuwe baan.
dinsdag 25 januari 2011 om 07:48
Lijkt me zeker niet verkeerd om in deze situatie in ieder geval eerst afstand te nemen.... Er gaat iets niet goed: in alle opzichten lopen jullie beiden achter de feiten aan, zowel financieel als in het opvoedingsgedeelte.
Als je geen uitweg meer ziet, is het verstandig om (tijdelijk) afstand te nemen. Vanuit die positie kun je alsnog je keuze bijstellen of doorzetten. Succes en sterkte met alles.
Als je geen uitweg meer ziet, is het verstandig om (tijdelijk) afstand te nemen. Vanuit die positie kun je alsnog je keuze bijstellen of doorzetten. Succes en sterkte met alles.
Only dead fish go with the flow
dinsdag 25 januari 2011 om 08:55
Ik hoor niets over geen liefde aan jou, over te weinig aandacht, over slechte sex, over ruzies, over ................ ben je bang dat je financieel mee ten onder gaat en wil je nu van die boot af?
Nee ik ben niet bang dat ik financieel ten onder ga want dat ga ik niet, dus dat is het niet. Het bedrijf loopt al heel lang niet goed en de tijd die ik hier heb aangegeven klopt waarschijnlijk niet. Toen ik hem leerde kennen had hij het bedrijf net opgestart, en moest het allemaal nog van de grond komen. Ik werkte toen al een paar uurtjes in de week dus als er bij hem dan geen geld binnen kwam toen was ik er altijd nog om voor ons nog een beetje te kunnen zorgen.
Ik denk dat het bij mij allemaal gewoon teveel wordt. De liefde tussen ons staat op een zeer laag pitje gedeeltelijk door de stress, maar ook omdat we constant op elkaars lip zitten. Ik probeer hem dat te vertellen maar blijkbaar komt het niet goed over. Ik zou het liefste ergens anders gaan werken maar ook dat is niet bespreekbaar omdat hij steeds roept dat hij het zonder mijn inzet in de aak niet red, maar ondertussen redt hij het met mij erbij ook niet. Ik voel me zo in een hoek gedrukt, en ik kan hem niet meer bereiken. Ik zou het liefste gewoon blijven maar soms moet je keuzes maken, hoe zeer die ook doen. Moet toch voor mijn kinderen een veilige basis creëren en de kar alleen trekken kan ik niet meer, en volgens mij kan hij dat ook niet meer. En samen komen we er niet uit. Heb hem vrijdag verteld hoe ik erin sta en dat ik de toekomst echt heel erg zwart zie, en ik niet meer weet hoe ik eruit moet komen.
Moet idd proberen de dingen te scheiden maar het hangt als een molensteen om mijn nek die financieel shit
Nee ik ben niet bang dat ik financieel ten onder ga want dat ga ik niet, dus dat is het niet. Het bedrijf loopt al heel lang niet goed en de tijd die ik hier heb aangegeven klopt waarschijnlijk niet. Toen ik hem leerde kennen had hij het bedrijf net opgestart, en moest het allemaal nog van de grond komen. Ik werkte toen al een paar uurtjes in de week dus als er bij hem dan geen geld binnen kwam toen was ik er altijd nog om voor ons nog een beetje te kunnen zorgen.
Ik denk dat het bij mij allemaal gewoon teveel wordt. De liefde tussen ons staat op een zeer laag pitje gedeeltelijk door de stress, maar ook omdat we constant op elkaars lip zitten. Ik probeer hem dat te vertellen maar blijkbaar komt het niet goed over. Ik zou het liefste ergens anders gaan werken maar ook dat is niet bespreekbaar omdat hij steeds roept dat hij het zonder mijn inzet in de aak niet red, maar ondertussen redt hij het met mij erbij ook niet. Ik voel me zo in een hoek gedrukt, en ik kan hem niet meer bereiken. Ik zou het liefste gewoon blijven maar soms moet je keuzes maken, hoe zeer die ook doen. Moet toch voor mijn kinderen een veilige basis creëren en de kar alleen trekken kan ik niet meer, en volgens mij kan hij dat ook niet meer. En samen komen we er niet uit. Heb hem vrijdag verteld hoe ik erin sta en dat ik de toekomst echt heel erg zwart zie, en ik niet meer weet hoe ik eruit moet komen.
Moet idd proberen de dingen te scheiden maar het hangt als een molensteen om mijn nek die financieel shit
dinsdag 25 januari 2011 om 09:08
Je vriend heeft een eenmanszaak met 150.000 euro schuld, waarin de partner ook nog moet meewerken om de boel draaiende te houden (en dus geen andere inkomsten binnenbrengt). Bovendien is je vriend blijkbaar ook nog eens laks met facturen.
Die zaak is een zinkend schip en als je niet uitkijkt sleurt hij jou en je gezin rechtstreeks mee de schuldsanering in. Het beste wat je kunt doen is inderdaad een baan zoeken, ook in het belang van je man. Dat jullie niets geregeld hebben (ongelofelijk) is in dit geval een zegen, dan brengt er straks in ieder geval nog iemand iets binnen als de schuldeisers het beu zijn. Dat punt kan nooit ver weg zijn.
Door uit de zaak te stappen zal je vriend onder ogen moeten zien waar hij mee bezig is en maatregelen moeten nemen. Je kunt het soort oogkleppengedrag dat hij vertoont mogelijk blijven maken tot je er zelf aan onderdoor gaat, maar dat is in niemands belang.
Ik zeg, baan zoeken, zelfstandig gaan wonen, jouw financiën loskoppelen van die van hem, rust in de tent brengen voor je kinderen en dan eens verder kijken of je relatie nog te redden is. Ik kan me voorstellen dat je in deze puinhoop van geld-, huishoudelijke en opvoedstress door de bomen het bos niet meer ziet.
Dat je man zijn droom wil waarmaken zou nooit moeten betekenen dat jij in een nachtmerrie moet leven.
Heel veel sterkte!
Die zaak is een zinkend schip en als je niet uitkijkt sleurt hij jou en je gezin rechtstreeks mee de schuldsanering in. Het beste wat je kunt doen is inderdaad een baan zoeken, ook in het belang van je man. Dat jullie niets geregeld hebben (ongelofelijk) is in dit geval een zegen, dan brengt er straks in ieder geval nog iemand iets binnen als de schuldeisers het beu zijn. Dat punt kan nooit ver weg zijn.
Door uit de zaak te stappen zal je vriend onder ogen moeten zien waar hij mee bezig is en maatregelen moeten nemen. Je kunt het soort oogkleppengedrag dat hij vertoont mogelijk blijven maken tot je er zelf aan onderdoor gaat, maar dat is in niemands belang.
Ik zeg, baan zoeken, zelfstandig gaan wonen, jouw financiën loskoppelen van die van hem, rust in de tent brengen voor je kinderen en dan eens verder kijken of je relatie nog te redden is. Ik kan me voorstellen dat je in deze puinhoop van geld-, huishoudelijke en opvoedstress door de bomen het bos niet meer ziet.
Dat je man zijn droom wil waarmaken zou nooit moeten betekenen dat jij in een nachtmerrie moet leven.
Heel veel sterkte!
dinsdag 25 januari 2011 om 09:51
mikoshin: ik heb expres niets geregeld omdat ik toen uit mijn scheiding ook met een enorme schulden post ben blijven zitten, na 3 jaar schuldsanering was ik ervan verlost en heb mezelf toen voorgenomen dat dit nooit meer ging gebeuren, vriend heeft al wel eens een paar keer gevraagd of ik niet bij hem in de zaak wilde maar dat zag ik en zie ik nog steeds niet zitten. Vandaar dat erf dus ook niets is geregeld.is misschien stom van me maar ja het is nou een maal zo gelopen.
Mooie woorden van je trouwens misschien moet ik jouw laatste zinnetje maar eens kopiëren en het hem laten lezen, ga idd maar eens een baan zoeken en hopen dat ik snel wat vindt en een huisje en dan maar weer eens verder denken.
Mooie woorden van je trouwens misschien moet ik jouw laatste zinnetje maar eens kopiëren en het hem laten lezen, ga idd maar eens een baan zoeken en hopen dat ik snel wat vindt en een huisje en dan maar weer eens verder denken.
