Relaties
alle pijlers
Fysiek geweld (alweer)
maandag 24 december 2007 om 11:24
Mijn vriend heeft gisteren (weer) fysiek geweld gebruikt.
Hij heeft mij geslagen, tenminste dat denk ik, want ik keek de andere kant op (ik was iets onder de Kerstboom aan het leggen). Hij zou kunnen dat hij me geschopt heeft, maar dan had het wel meer pijn gedaan. Ik heb geen blauwe plek, maar ik voel wel precies waar hij mij geslagen heeft.
Aanleiding? We hadden bijna 2 uur ervoor ‘ruzie’ gehad over iets onbenulligd zoals dweilen. Omdat ik ruzie maken compleet onnozel vind had ik al tegen hem gezegd dat hij het maar gewoon moest doen zoals hij het wil. Maar ik merkte al dat hij door bleef drammen. Ik ging er niet meer op in, omdat het echt nergens op sloeg.
Nu had hij een nieuwe aanleiding gevonden om de ruzie op voort te borduren: een telefoongesprek met mijn nicht. Ze vroeg me of ik een bepaalde datum kon om ergens mee naartoe te gaan, maar die datum kon echt niet, omdat we dan een heel weekend weg zijn. Uiteraard kan ik allerlei afspraken verzetten, maar dat niet. Dus ik heb haar vriendelijk bedankt voor de uitnodiging, maar gezegd dat ik die dag echt niet kan. Dat was de aanleiding voor mijn vriend: ik was een ondankbare trut die het niet verdiende om mee te gaan op het weekend. Volgens hem ging ik liever niet mee op het weekend en ging ik liever met mijn nicht mee. Complete onzin natuurlijk, want als ik liever mee ging met mijn nicht had ik het gewoon afgesproken en was ik wel vanaf het weekend meegegaan, om daarna weer terug naar het huisje te komen, niet dan? Maar goed. Hij begon (alweer) tegen me te schreeuwen en me uit te schelden. Ik vroeg hem waarom hij in godsnaam perse ruzie zocht. (want het ging hem volgens mij meer om de ruzie dan om wat er aan de hand was) Hij zei dat ik maar op moest flikkeren en toen heb ik (ik zat bij de kerstboom de beeldjes en cadeautjes weer terug te zetten) zijn cadeautje voor mij naar hem gegooid. En het cadeautje is 2 x 2 cm en ik gooide het express naast hem en ik heb gezegd dat ik het niet van hem hoef, als hij niet normaal tegen me kan doen en mij met respect kan behandelen.
(hij scheld me vaker uit en schreeuwt naar me, wel koopt hij altijd dure cadeau’s waar ik niets om geef en zo ook deze kerst. Ik heb hem al vaak gezegd dat ik geen dure cadeau’s wil maar het respect wat ik verdien, dus daarom gooide ik het)
Maar goed hij heeft me dus geslagen en niet eens zijn excuus aangeboden. Hij is naar boven gegaan en gaan computeren, ik heb op zolder geslapen, omdat ik echt niet bij hem op 1 kamer durf te slapen. Hij is zo onvoorspelbaar.
Wie herkent zoiets? Mijn verstand zeg dat ik moet gaan, maar mijn gevoel zegt van niet. Ik hou van hem, voor de rest hebben wij een hele goede relatie, alleen als hij boos wordt dan doet hij zo vreselijk. Ik zit eraan te denken om van hem te vragen of hij in therapie wil gaan voor zijn driftbuien (om het zo maar even te noemen). Maar hij moet er iets aan doen, anders kan ik echt niet met hem verder.
Hij heeft mij geslagen, tenminste dat denk ik, want ik keek de andere kant op (ik was iets onder de Kerstboom aan het leggen). Hij zou kunnen dat hij me geschopt heeft, maar dan had het wel meer pijn gedaan. Ik heb geen blauwe plek, maar ik voel wel precies waar hij mij geslagen heeft.
Aanleiding? We hadden bijna 2 uur ervoor ‘ruzie’ gehad over iets onbenulligd zoals dweilen. Omdat ik ruzie maken compleet onnozel vind had ik al tegen hem gezegd dat hij het maar gewoon moest doen zoals hij het wil. Maar ik merkte al dat hij door bleef drammen. Ik ging er niet meer op in, omdat het echt nergens op sloeg.
Nu had hij een nieuwe aanleiding gevonden om de ruzie op voort te borduren: een telefoongesprek met mijn nicht. Ze vroeg me of ik een bepaalde datum kon om ergens mee naartoe te gaan, maar die datum kon echt niet, omdat we dan een heel weekend weg zijn. Uiteraard kan ik allerlei afspraken verzetten, maar dat niet. Dus ik heb haar vriendelijk bedankt voor de uitnodiging, maar gezegd dat ik die dag echt niet kan. Dat was de aanleiding voor mijn vriend: ik was een ondankbare trut die het niet verdiende om mee te gaan op het weekend. Volgens hem ging ik liever niet mee op het weekend en ging ik liever met mijn nicht mee. Complete onzin natuurlijk, want als ik liever mee ging met mijn nicht had ik het gewoon afgesproken en was ik wel vanaf het weekend meegegaan, om daarna weer terug naar het huisje te komen, niet dan? Maar goed. Hij begon (alweer) tegen me te schreeuwen en me uit te schelden. Ik vroeg hem waarom hij in godsnaam perse ruzie zocht. (want het ging hem volgens mij meer om de ruzie dan om wat er aan de hand was) Hij zei dat ik maar op moest flikkeren en toen heb ik (ik zat bij de kerstboom de beeldjes en cadeautjes weer terug te zetten) zijn cadeautje voor mij naar hem gegooid. En het cadeautje is 2 x 2 cm en ik gooide het express naast hem en ik heb gezegd dat ik het niet van hem hoef, als hij niet normaal tegen me kan doen en mij met respect kan behandelen.
(hij scheld me vaker uit en schreeuwt naar me, wel koopt hij altijd dure cadeau’s waar ik niets om geef en zo ook deze kerst. Ik heb hem al vaak gezegd dat ik geen dure cadeau’s wil maar het respect wat ik verdien, dus daarom gooide ik het)
Maar goed hij heeft me dus geslagen en niet eens zijn excuus aangeboden. Hij is naar boven gegaan en gaan computeren, ik heb op zolder geslapen, omdat ik echt niet bij hem op 1 kamer durf te slapen. Hij is zo onvoorspelbaar.
Wie herkent zoiets? Mijn verstand zeg dat ik moet gaan, maar mijn gevoel zegt van niet. Ik hou van hem, voor de rest hebben wij een hele goede relatie, alleen als hij boos wordt dan doet hij zo vreselijk. Ik zit eraan te denken om van hem te vragen of hij in therapie wil gaan voor zijn driftbuien (om het zo maar even te noemen). Maar hij moet er iets aan doen, anders kan ik echt niet met hem verder.
maandag 24 december 2007 om 11:39
Je zegt: voor de rest hebben wij een goede relatie.
Vertel me, wát kan het gescheld, het getreiter en het fysieke geweld dusdanig compenseren dat je kan spreken van een goede relatie.
Natuurlijk, it takes two to tango, maar er zijn zoveel grenzen al overschreden. En je merkt het niet, want steeds schuif je de grens ongemerkt voor jezelf een stukje op: het is toch je vriend waar je van houdt en waar je ook voor in de relatie geïnvesteerd hebt...
Hij moet iets doen aan zijn buien omdat je anders niet met hem verder kunt? Ik ben van mening dat jij iets moet doen aan het feit dat jij je grenzen kwijt bent, anders kan je niet met jezelf verder, laat staan met iemand anders, laat helemáál staan met iemand zoals jouw vriend...
Vertel me, wát kan het gescheld, het getreiter en het fysieke geweld dusdanig compenseren dat je kan spreken van een goede relatie.
Natuurlijk, it takes two to tango, maar er zijn zoveel grenzen al overschreden. En je merkt het niet, want steeds schuif je de grens ongemerkt voor jezelf een stukje op: het is toch je vriend waar je van houdt en waar je ook voor in de relatie geïnvesteerd hebt...
Hij moet iets doen aan zijn buien omdat je anders niet met hem verder kunt? Ik ben van mening dat jij iets moet doen aan het feit dat jij je grenzen kwijt bent, anders kan je niet met jezelf verder, laat staan met iemand anders, laat helemáál staan met iemand zoals jouw vriend...
maandag 24 december 2007 om 11:42
Meis, niemand verdiend het om geslagen te worden. Ik zou niet zeggen koffers pakken en wegwezen, al zou dat nu misschien de beste oplossing zijn.
Ik heb (helaas) in hetzelfde schuitje gezeten 3 jaar geleden. Einde relatie en het hele contact verbroken. Het is bij mij 1 malig gebeurd, maar dat is al teveel natuurlijk. Nu sinds 4 maanden contact, en sinds een maand of 2 een relatie aan het opbouwen. Zijn ''buien'' hadden te maken met adhd en heeft hiervoor medicatie en therapie sinds een jaartje. Op dit moment herken ik hem niet meer en is ie ontzettend veranderd.
Ik wens je ontzettend veel sterkte met het besluit, en hopelijk komen jullie eruit. Maar slaan mag niet gebeuren, nooit niet !
Ik heb (helaas) in hetzelfde schuitje gezeten 3 jaar geleden. Einde relatie en het hele contact verbroken. Het is bij mij 1 malig gebeurd, maar dat is al teveel natuurlijk. Nu sinds 4 maanden contact, en sinds een maand of 2 een relatie aan het opbouwen. Zijn ''buien'' hadden te maken met adhd en heeft hiervoor medicatie en therapie sinds een jaartje. Op dit moment herken ik hem niet meer en is ie ontzettend veranderd.
Ik wens je ontzettend veel sterkte met het besluit, en hopelijk komen jullie eruit. Maar slaan mag niet gebeuren, nooit niet !
maandag 24 december 2007 om 11:44
Dit gebeurt vaker?
Hij hoort je niet te slaan, zo simpel is het. Dat hoef je niet te accepteren. En dan kan hij verder nóg zo lief doen, hij slaat je wel. Het is niet voor niks dat je tegen hem zegt dat je 'geen dure cadeaus, maar respect wil', dat zeg je niet omdat je het gevoel hebt dat hij je zo respecteert.
Ofwel; hij respecteert je niet, hij slaat je, hij mishandelt je! Het is tijd om te gaan lijkt me zo... Sterkte!
Hij hoort je niet te slaan, zo simpel is het. Dat hoef je niet te accepteren. En dan kan hij verder nóg zo lief doen, hij slaat je wel. Het is niet voor niks dat je tegen hem zegt dat je 'geen dure cadeaus, maar respect wil', dat zeg je niet omdat je het gevoel hebt dat hij je zo respecteert.
Ofwel; hij respecteert je niet, hij slaat je, hij mishandelt je! Het is tijd om te gaan lijkt me zo... Sterkte!
maandag 24 december 2007 om 11:50
Ik ben nooit mishandeld dus ik weet niet hoe het voelt om dan tóch bij je lief te willen blijven. In mijn laatste relatie is mijn vriend echter twee keer vreemdgegaan én bleef maar naar andere vrouwen kijken op een maniert die ik niet leuk vond. Ik merkte dat ik toen ook mijn grenzen op ging schuiven, zo van 'hij heeft er spijt van, het gebeurt niet meer en we hebben het verder zo fijn'... jaja... Geen enkele relatie is perfect, dus als je het 95% van de tijd Goed kunt hebben is dat geweldig, er zijn echter een paar dingen die in die overige 5% verder ECHT ABSOLUUT niet kunnen. Vreemdgaan (vaker dan 1 keer) en slaan horen daar wat mij betreft bij.
Wegwezen, wegwezen, wegwezen. Je bent beter af zonder hem, hoe pijn het ook doet, maar dan kun je tenminste iemand vinden die wel respect voor je heeft.
Wegwezen, wegwezen, wegwezen. Je bent beter af zonder hem, hoe pijn het ook doet, maar dan kun je tenminste iemand vinden die wel respect voor je heeft.
maandag 24 december 2007 om 12:11
Wat mij al genoeg zegt is jouw hele relaas over hoe het gisteren zover kwam. Alsof je dat hoeft uit te leggen. Lieve schat, het maakt niet uit WAT er gezegd of gedaan is, hij heeft gewoon met z'n handen van jou af te blijven. En je dan op een moment, dat je het helemaal niet verwacht of aan ziet komen, even een tik te geven, echt onbegrijpelijk!!!
Dit kan dus echt niet, dat snap je hopelijk wel? Ik zou 'm vandaag nog de deur uit zetten of zelf gaan en misschien dat therapie een oplossing is maar dat zal de toekomst dan leren en misschien, heel misschien, kan je hem daarna nog 's een kans geven, maar nu moet je actie ondernemen. Dit kun je echt niet over je kant laten gaan.
Dit kan dus echt niet, dat snap je hopelijk wel? Ik zou 'm vandaag nog de deur uit zetten of zelf gaan en misschien dat therapie een oplossing is maar dat zal de toekomst dan leren en misschien, heel misschien, kan je hem daarna nog 's een kans geven, maar nu moet je actie ondernemen. Dit kun je echt niet over je kant laten gaan.
maandag 24 december 2007 om 12:24
Oh meid, wat een situatie.. bah! Fysiek geweld is al vreselijk. Als degene van wie je houdt het tegen je gebruikt maakt helemaal vreselijk.
Wat moet je gespannen leven met zo'n jongen die ineens heel agressief kan worden, voortdurend op je hoede of je niets verkeerd zegt of doet.
Er moet iets gebeuren. Je geeft aan dat je nog veel van hem houdt en dat je gevoel zegt dat je niet bij hem weg wilt gaan. Dan denk ik dat er echt hulp gezocht moet worden voor zijn woede aanvallen. Ik weet niet of hij zelf inziet dat het verkeerd is? Hij bood je geen excuses aan, las ik? Ziet hij zelf niet in dat het mensonterend is? Je bent zijn meisje en daar hoort hij lief voor te zijn. Iedereen heeft wel eens ruzie, maar dit is mishandeling...
Kun je met hem praten hierover? Of wordt hij dan weer boos? Als hij niet de moeite wilt nemen om aan zijn probleem te werken dan is het echt een l*l. ( dat vindt ik hem al.. het spijt me)
Mocht hij doorgaan en niet in therapie willen. ( deze woede-uitbarstingen zullen vast een oorzaak hebben van een onverwerkt probleem) dan lijkt het mij verstandig dat je je eigen weg inslaat zonder een vriend die je slaat. Hier ga je kapot aan op den duur.
Sterkte meid (f)
Wat moet je gespannen leven met zo'n jongen die ineens heel agressief kan worden, voortdurend op je hoede of je niets verkeerd zegt of doet.
Er moet iets gebeuren. Je geeft aan dat je nog veel van hem houdt en dat je gevoel zegt dat je niet bij hem weg wilt gaan. Dan denk ik dat er echt hulp gezocht moet worden voor zijn woede aanvallen. Ik weet niet of hij zelf inziet dat het verkeerd is? Hij bood je geen excuses aan, las ik? Ziet hij zelf niet in dat het mensonterend is? Je bent zijn meisje en daar hoort hij lief voor te zijn. Iedereen heeft wel eens ruzie, maar dit is mishandeling...
Kun je met hem praten hierover? Of wordt hij dan weer boos? Als hij niet de moeite wilt nemen om aan zijn probleem te werken dan is het echt een l*l. ( dat vindt ik hem al.. het spijt me)
Mocht hij doorgaan en niet in therapie willen. ( deze woede-uitbarstingen zullen vast een oorzaak hebben van een onverwerkt probleem) dan lijkt het mij verstandig dat je je eigen weg inslaat zonder een vriend die je slaat. Hier ga je kapot aan op den duur.
Sterkte meid (f)
maandag 24 december 2007 om 12:30
De reacties hier snap ik goed. Als een vriendin van mij met dit verhaal aan zou komen zou ik precies hetzelfde zeggen. Jullie hebben helemaal gelijk.
De vorige keer dat hij geweld gebruikte is inmiddels meer dan een jaar geleden. We hadden ook een ruzie en die eindigde ermee dat hij mijn keel dichtkneep en dan echt erg hard. Ik had de striemen en krassen van zijn nagels in mijn hals staan. Ik ben kokhalzend naar boven gevlucht. En ben daar erg van geschrokken.
We hebben dan uiteindelijk helemaal uitgepraat, en zoals in elk soortgelijk verhaal heeft hij beloofd dat hij me nooit meer aan zou raken en zoiets echt nooit meer zou gebeuren. Dus tot gisteren.
Daarom zit ik zo in de knoop met mijn gevoel en verstand. De rest van onze relatie is erg goed. Hij heeft alleen echt een verkeerde manier van zijn boosheid uiten. Hij schreeuwt snel en tettert de hele tijd door en geeft mij geen kans om ergens op te reageren. Uiteraard irriteert mij dat ernorm, want ik vind dat geen eerlijke manier van ruzie maken. Als ik ergens van 'beschuldigd' word vind ik dat ik daar iets op mag zeggen, maar dat lukt me dus niet. Of eigenlijk nooit.
We stuurden elkaar net tegelijk een sms dat we erover moesten praten. Ik heb hem een brief geschreven, zodat ik toch mijn zegje kan doen, zonder onderbroken te worden. En ik wil deze relatie best een kans geven en dat is dan alleen omdat ik ontzettend veel van hem hou en we voor de rest een hele fijne relatie hebben. Maar daar staat wel tegenover dat hij echt iets gaat doen aan zijn 'buien' en ik vind dat hij (of wij) in therapie gaan. Want als hij echt boos wordt, lapt hij toch alle 'ruzie maak regels' aan zijn laars en schreeuwt en scheld hij toch weer. Dat weet ik nu al.
Ik vind het erg moeilijk, maar ik ga echt mijn grens stellen en eisen stellen. Ik doe namelijk erg veel voor hem, sta altijd voor hem klaar en behandel hem altijd met respect. En dat wil ik zelf ook. Hoe moeilijk het ook is, als hij me dat niet kan geven, dan kan ik niets anders doen dan gaan. Hoe mooi het ook zou kunnen zijn, ik ga niet wachten totdat hij volgend jaar weer uit zijn vel springt en dat het weer gebeurt en dan misschien nog wel erger.
De vorige keer dat hij geweld gebruikte is inmiddels meer dan een jaar geleden. We hadden ook een ruzie en die eindigde ermee dat hij mijn keel dichtkneep en dan echt erg hard. Ik had de striemen en krassen van zijn nagels in mijn hals staan. Ik ben kokhalzend naar boven gevlucht. En ben daar erg van geschrokken.
We hebben dan uiteindelijk helemaal uitgepraat, en zoals in elk soortgelijk verhaal heeft hij beloofd dat hij me nooit meer aan zou raken en zoiets echt nooit meer zou gebeuren. Dus tot gisteren.
Daarom zit ik zo in de knoop met mijn gevoel en verstand. De rest van onze relatie is erg goed. Hij heeft alleen echt een verkeerde manier van zijn boosheid uiten. Hij schreeuwt snel en tettert de hele tijd door en geeft mij geen kans om ergens op te reageren. Uiteraard irriteert mij dat ernorm, want ik vind dat geen eerlijke manier van ruzie maken. Als ik ergens van 'beschuldigd' word vind ik dat ik daar iets op mag zeggen, maar dat lukt me dus niet. Of eigenlijk nooit.
We stuurden elkaar net tegelijk een sms dat we erover moesten praten. Ik heb hem een brief geschreven, zodat ik toch mijn zegje kan doen, zonder onderbroken te worden. En ik wil deze relatie best een kans geven en dat is dan alleen omdat ik ontzettend veel van hem hou en we voor de rest een hele fijne relatie hebben. Maar daar staat wel tegenover dat hij echt iets gaat doen aan zijn 'buien' en ik vind dat hij (of wij) in therapie gaan. Want als hij echt boos wordt, lapt hij toch alle 'ruzie maak regels' aan zijn laars en schreeuwt en scheld hij toch weer. Dat weet ik nu al.
Ik vind het erg moeilijk, maar ik ga echt mijn grens stellen en eisen stellen. Ik doe namelijk erg veel voor hem, sta altijd voor hem klaar en behandel hem altijd met respect. En dat wil ik zelf ook. Hoe moeilijk het ook is, als hij me dat niet kan geven, dan kan ik niets anders doen dan gaan. Hoe mooi het ook zou kunnen zijn, ik ga niet wachten totdat hij volgend jaar weer uit zijn vel springt en dat het weer gebeurt en dan misschien nog wel erger.
maandag 24 december 2007 om 12:37
Aster, hoe precies ga jij je grens stellen? Je schrijft "want als hij echt boos wordt, lapt hij toch alle 'ruzie maak regels' aan zijn laars en schreeuwt en scheld hij toch weer. Dat weet ik nu al'.
Ik kijk vanaf de buitenkant en denk: dan dus ook jouw grenzen, want daar komen die regels uit voort. Zoals ik het lees, sta jij de volgende keer weer te constateren dat hij er weer rustig overheen getetterd en getierd is.
En hopelijk blijft het daarbij: ik schrik nogal van het keel-dichtknijp-incident. Jijzelf ook nog steeds?
Ik kijk vanaf de buitenkant en denk: dan dus ook jouw grenzen, want daar komen die regels uit voort. Zoals ik het lees, sta jij de volgende keer weer te constateren dat hij er weer rustig overheen getetterd en getierd is.
En hopelijk blijft het daarbij: ik schrik nogal van het keel-dichtknijp-incident. Jijzelf ook nog steeds?
maandag 24 december 2007 om 12:37
Hoeveelste rotkerst ga je in met hem? Je weet wel, dat feest waarin je viert dat je samen bent en dat het goed is in huis.
Ik heb acht rotkersten achter de rug, en op een gegeven moment is het slaan een uitzondering geworden, maar dan nog bleef het op je tenen lopen, de buien, het onvoorspelbare. Nee, hij had geen therapie nodig, hij was niet gek, hij kon het zelf wel oplossen of ik moest maar normaal doen tegen hem.
Zelfs al zal hij in therapie gaan dan heb je het over een jarenplan voordat je iets van resultaat zult gaan zien. Nog even afgezien van het feit dat jullie in een bepaalde modus terecht zijn gekomen en die is heel moeilijk te doorbreken. Zou hij bereid zijn tot het slikken van medicatie? Blijvend?
Misschien ga je nu nog niet weg, maar ooit ga je, dit hou je niet de rest van je leven vol -denk ik-
Hij kan leren zichzelf iets meer in te houden, maar 180 graden omdraaien.... denk niet dat er een therapie is die dát kan bewerkstelligen.
Ik heb acht rotkersten achter de rug, en op een gegeven moment is het slaan een uitzondering geworden, maar dan nog bleef het op je tenen lopen, de buien, het onvoorspelbare. Nee, hij had geen therapie nodig, hij was niet gek, hij kon het zelf wel oplossen of ik moest maar normaal doen tegen hem.
Zelfs al zal hij in therapie gaan dan heb je het over een jarenplan voordat je iets van resultaat zult gaan zien. Nog even afgezien van het feit dat jullie in een bepaalde modus terecht zijn gekomen en die is heel moeilijk te doorbreken. Zou hij bereid zijn tot het slikken van medicatie? Blijvend?
Misschien ga je nu nog niet weg, maar ooit ga je, dit hou je niet de rest van je leven vol -denk ik-
Hij kan leren zichzelf iets meer in te houden, maar 180 graden omdraaien.... denk niet dat er een therapie is die dát kan bewerkstelligen.
maandag 24 december 2007 om 12:38
Ik kan (gelukkig) niet spreken vanuit eigen ervaring, maar ben je nu niet bezig hem te verdedigen? Is dat niet een klassieke fase binnen fysiek geweld?
Ik kan gewoon níet begrijpen, dat je zegt verder een goede relatie te hebben. Je kunt jezelf niet zijn bij hem. Als jij iets wilt zeggen, mag je niet uitpraten. Als hij zich irriteert of boos wordt om iets, gaat hij tetteren, schelden en daagt je gewoon uit. Jouw kalmte kan weleens als een rode lap op hem werken. Hij heeft je na zo'n ruzie al eens bijna gewurgd en nu slaat ie je zonder dat jullie blikken elkaar kruisen. Tot slot zeg je, dat hij je niet respecteert.
Wáar zit dan die 'verder goede relatie'?
Ik vind, dat je net zo goed voor jezelf moet gaan zorgen als je blijkbaar voor hem doet. Dat zou je een veel krachtigere vrouw maken in mijn ogen. Dit verdien je niet. Niemand trouwens.
Ik kan gewoon níet begrijpen, dat je zegt verder een goede relatie te hebben. Je kunt jezelf niet zijn bij hem. Als jij iets wilt zeggen, mag je niet uitpraten. Als hij zich irriteert of boos wordt om iets, gaat hij tetteren, schelden en daagt je gewoon uit. Jouw kalmte kan weleens als een rode lap op hem werken. Hij heeft je na zo'n ruzie al eens bijna gewurgd en nu slaat ie je zonder dat jullie blikken elkaar kruisen. Tot slot zeg je, dat hij je niet respecteert.
Wáar zit dan die 'verder goede relatie'?
Ik vind, dat je net zo goed voor jezelf moet gaan zorgen als je blijkbaar voor hem doet. Dat zou je een veel krachtigere vrouw maken in mijn ogen. Dit verdien je niet. Niemand trouwens.
maandag 24 december 2007 om 13:09
Als hij je de eerste keer slaat, is HIJ de eikel.
Als jij bij hem blijft nu hij je voor een tweede keer geslagen heeft, ben je zelf dom als je bij hem blijft. Het komt misschien hard over, maar zo is het wel.
En ik geloof dat het een stuk makkelijker is om nog een keer te slaan als je het eenmaal gedaan hebt. Zoek een vent die wel respect voor je heeft!
Sterkte meis.
Als jij bij hem blijft nu hij je voor een tweede keer geslagen heeft, ben je zelf dom als je bij hem blijft. Het komt misschien hard over, maar zo is het wel.
En ik geloof dat het een stuk makkelijker is om nog een keer te slaan als je het eenmaal gedaan hebt. Zoek een vent die wel respect voor je heeft!
Sterkte meis.
maandag 24 december 2007 om 13:24
quote:Aster schreef op 24 december 2007 @ 12:30:
We hebben dan uiteindelijk helemaal uitgepraat, en zoals in elk soortgelijk verhaal heeft hij beloofd dat hij me nooit meer aan zou raken en zoiets echt nooit meer zou gebeuren.
Die belofte is niet echt gelukt he. Je zit in een vreselijk benarde en benauwde situatie. Maar er is 1 oplossing:
GAAN!
We hebben dan uiteindelijk helemaal uitgepraat, en zoals in elk soortgelijk verhaal heeft hij beloofd dat hij me nooit meer aan zou raken en zoiets echt nooit meer zou gebeuren.
Die belofte is niet echt gelukt he. Je zit in een vreselijk benarde en benauwde situatie. Maar er is 1 oplossing:
GAAN!
maandag 24 december 2007 om 15:21
Mijn nu man heeft mij ook een keer geslagen. 1x om precies te zijn. Hij had er vreselijk veel spijt van, maar het is wel gebeurd. Na een aantal weken waarin ik helemaal niets met hem te maken wilde hebben, zijn we weer gaan praten. Voordat het uiteindelijk goed kwam, heb ik hem heel duidelijk uitgelegd dat hij het precies nog 1x kon doen. En als dat ooit zou gebeuren, dat ik hem dan direct aan zou geven en dan voor de eerste keer ook meteen.
Daarna heeft hij nog 2 of 3 x met opgeheven hand tegenover me gestaan. En op die momenten heb ik hem er direct aan herinnerd dat hij de keuze had: niet slaan of wel slaan maar meteen een aangifte voor 2x mishandeling. Hij heeft me nooit meer geslagen.
Geef je grens aan, heel duidelijk, en accepteer niet dat hij er nog een keer overheen gaat. Jouw slaan is zijn keuze, maar wat jij er mee doet is de jouwe.
Daarna heeft hij nog 2 of 3 x met opgeheven hand tegenover me gestaan. En op die momenten heb ik hem er direct aan herinnerd dat hij de keuze had: niet slaan of wel slaan maar meteen een aangifte voor 2x mishandeling. Hij heeft me nooit meer geslagen.
Geef je grens aan, heel duidelijk, en accepteer niet dat hij er nog een keer overheen gaat. Jouw slaan is zijn keuze, maar wat jij er mee doet is de jouwe.
maandag 24 december 2007 om 17:32
Ben je sterk in je woorden?
Ik bedoel het echt niet goed te praten voor hem!
Maar dat zie je wel vaker dat de ene sterk is in zijn of haar woorden en de ander niet weet wat hij of zij er mee moet en dan rare onverantwoordelijk dingen gaat doen als tegen reactie.
Het is zeker niet goed dat hij dat doet en ik snap wel dat je niet meteen je relatie op zegt! Het is heel lastig ! Je houd van iemand en je ziet opeens een andere kant die hij niet echt is , of hoe je het ook wilt noemen!
Dus ik geloof je wel als je over zijn lieve kant spreekt!
Maar er moet wel echt iets veranderen! Want dit kan natuurlijk niet zo!
Sterkte meissie!
X Zon
Ik bedoel het echt niet goed te praten voor hem!
Maar dat zie je wel vaker dat de ene sterk is in zijn of haar woorden en de ander niet weet wat hij of zij er mee moet en dan rare onverantwoordelijk dingen gaat doen als tegen reactie.
Het is zeker niet goed dat hij dat doet en ik snap wel dat je niet meteen je relatie op zegt! Het is heel lastig ! Je houd van iemand en je ziet opeens een andere kant die hij niet echt is , of hoe je het ook wilt noemen!
Dus ik geloof je wel als je over zijn lieve kant spreekt!
Maar er moet wel echt iets veranderen! Want dit kan natuurlijk niet zo!
Sterkte meissie!
X Zon
maandag 24 december 2007 om 17:48
Aangifte doen bij de politie en vertrekken, naar familie of een vriendin. Misschien moet hij ook het huis uit. In sommige plaatsen pakken ze het zo aan dat de dader het huis uit moet ipv het slachtoffer. Je keel dichtknijpen (heb je daarvan aangifte gedaan, ben je ermee naar de huisarts geweest) vind ik nog erger dan slaan of schoppen, dat is eigenlijk een directe poging tot moord.
maandag 24 december 2007 om 17:49
Aster,
denk maar eens goed na over die woorden van Mamzelle
en verder zou ik je willen aanraden het topic Oogkleppen te gaan lezen.
(ik weet het, veel pagina's)
Zelf denk ik dat je beter kunt gaan. Je bent nu al je grenzen aan het opschuiven en dat proces breekt je een keer op. Denk je echt dat hij nooit meer boos zal worden? Ergens in jullie relatie ontbreekt het respect voor elkaar en nog belangrijker, het respect voor jezelf.
liefs Zonlicht
denk maar eens goed na over die woorden van Mamzelle
en verder zou ik je willen aanraden het topic Oogkleppen te gaan lezen.
(ik weet het, veel pagina's)
Zelf denk ik dat je beter kunt gaan. Je bent nu al je grenzen aan het opschuiven en dat proces breekt je een keer op. Denk je echt dat hij nooit meer boos zal worden? Ergens in jullie relatie ontbreekt het respect voor elkaar en nog belangrijker, het respect voor jezelf.
liefs Zonlicht
maandag 24 december 2007 om 17:55
Aster, net als Zonlicht denk ik dat je bij Oogkleppen, wazen, beentheredonethats veel herkenning zult vinden. Daar weten we allemaal hoe moeilijk grenzen stellen is. En dan hebben we het niet eens over het verbreken van een relatie, wat nog een stap verder gaat.
Sterkte meis. Je oogkleppen zijn nu (even?) af. Maak er gebruik van. Een heldere Kerst gewenst.
Sterkte meis. Je oogkleppen zijn nu (even?) af. Maak er gebruik van. Een heldere Kerst gewenst.
zondag 12 december 2010 om 16:58
Ik ging mijzelf eens loepen (leuk trouwens) en zag dit topic.
Dit verhaal staat ook op mijn weblog.
Maar goed: ik lees dit en jullie recaties en denk: waarom luisterde ik niet?
Sinds eind 2008 ( ja nog 1 rotkerst na dit verhaal) zijn wij uit elkaar. Dat jaar (eind 2008 weer een jaar later) heeft hij idd weer fysiek geweld gebruik. Maar dat is niet de reden dat we uit elkaar zijn. Uiteindelijk ging hij dus ook nog eens vreemd en was voor mij de maat vol.
En ik kan alleen maar zeggen: wat een bevrijding!
Het heeft me 1,5 jaar therapie gekost, zeker 10.000 euro verlies op het huis en onwijs veel frustratie.
Maar heb er veel van geleerd.
Enne oja: wie interesse heeft in de weblog, dan kan ik het adres wel in een PBtje sturen.
Dit verhaal staat ook op mijn weblog.
Maar goed: ik lees dit en jullie recaties en denk: waarom luisterde ik niet?
Sinds eind 2008 ( ja nog 1 rotkerst na dit verhaal) zijn wij uit elkaar. Dat jaar (eind 2008 weer een jaar later) heeft hij idd weer fysiek geweld gebruik. Maar dat is niet de reden dat we uit elkaar zijn. Uiteindelijk ging hij dus ook nog eens vreemd en was voor mij de maat vol.
En ik kan alleen maar zeggen: wat een bevrijding!
Het heeft me 1,5 jaar therapie gekost, zeker 10.000 euro verlies op het huis en onwijs veel frustratie.
Maar heb er veel van geleerd.
Enne oja: wie interesse heeft in de weblog, dan kan ik het adres wel in een PBtje sturen.
