Relaties
alle pijlers
Verscheurd door verdriet
zondag 6 februari 2011 om 16:13
Hallo allemaal,
Ik heb voor de eerste keer heel erg veel liefdesverdriet. Ik heb 2,5 jaar een vriend gehad en het laatste jaar ging hij me steeds rotter behandelen. Daar wil ik verder niet op in gaan (hij sloeg me niet, voor het geval je dat denkt). Nu heb ik het 2 maanden geleden daarom uitgemaakt. Dat vond ik heel moeilijk, ik wilde het namelijk niet. Aan de ene kant gaf mij het idee dat ik heel veel voor hem betekende, aan de andere kant liet hij me keihard vallen.
Mijn vrienden en familie zeggen dat ik er goed aan gedaan heb bij hem weg te gaan, en dat geloof ik zelf ook. Maar ik hou nog steeds van hem en ik heb nog steeds ongelofelijk veel verdriet ervan. Achteraf bezien zat het bij hem helemaal niet diep, die hele relatie. Hij vond me een blok aan zijn been en hield me alleen maar omdat hij het leuk vond te kunnen zeggen dat ik zijn vriendin ben en dat hij seks met me kon hebben. Bij mij zat het wel heel diep, ik was ervan overtuigd dat hij de liefde van mijn leven was. We kenden elkaar toen we iets kregen ook al 3 jaar.
We zitten op de universiteit en volgen dezelfde colleges, aangezien we precies dezelfde studie doen. Ik zie hem dus elke dag in de trein en bij colleges. Hij gaat nog wel met iedereen om waar ik mee omga. Ik vind het heel moeilijk om dit te 'handelen' omdat hij er altijd is en ik hem het liefst in de armen zou willen vliegen. Maar dat kan niet, want dat zou niet goed voor me zijn en hij is boos dat ik het heb uitgemaakt (hoe durfde ze! denkt hij).
Sorry dat het zo'n lang verhaal geworden is maar ik moest dit gewoon kwijt. Ik heb dit wel aan mijn vrienden verteld maar die zeggen "hij heeft ons nooit iets misdaan dus wij gaan gewoon vrolijk met hem om". Zij kunnen me dus niet helpen. En mijn ouders vinden dat ik die klootzak gewoon moet negeren en begrijpen niet waarom ik nog van hem hou.
Hoe moet ik hier in godsnaam mee omgaan? Ik weet niet hoe ik van het verdriet af kan komen.
Alvast bedankt
Ik heb voor de eerste keer heel erg veel liefdesverdriet. Ik heb 2,5 jaar een vriend gehad en het laatste jaar ging hij me steeds rotter behandelen. Daar wil ik verder niet op in gaan (hij sloeg me niet, voor het geval je dat denkt). Nu heb ik het 2 maanden geleden daarom uitgemaakt. Dat vond ik heel moeilijk, ik wilde het namelijk niet. Aan de ene kant gaf mij het idee dat ik heel veel voor hem betekende, aan de andere kant liet hij me keihard vallen.
Mijn vrienden en familie zeggen dat ik er goed aan gedaan heb bij hem weg te gaan, en dat geloof ik zelf ook. Maar ik hou nog steeds van hem en ik heb nog steeds ongelofelijk veel verdriet ervan. Achteraf bezien zat het bij hem helemaal niet diep, die hele relatie. Hij vond me een blok aan zijn been en hield me alleen maar omdat hij het leuk vond te kunnen zeggen dat ik zijn vriendin ben en dat hij seks met me kon hebben. Bij mij zat het wel heel diep, ik was ervan overtuigd dat hij de liefde van mijn leven was. We kenden elkaar toen we iets kregen ook al 3 jaar.
We zitten op de universiteit en volgen dezelfde colleges, aangezien we precies dezelfde studie doen. Ik zie hem dus elke dag in de trein en bij colleges. Hij gaat nog wel met iedereen om waar ik mee omga. Ik vind het heel moeilijk om dit te 'handelen' omdat hij er altijd is en ik hem het liefst in de armen zou willen vliegen. Maar dat kan niet, want dat zou niet goed voor me zijn en hij is boos dat ik het heb uitgemaakt (hoe durfde ze! denkt hij).
Sorry dat het zo'n lang verhaal geworden is maar ik moest dit gewoon kwijt. Ik heb dit wel aan mijn vrienden verteld maar die zeggen "hij heeft ons nooit iets misdaan dus wij gaan gewoon vrolijk met hem om". Zij kunnen me dus niet helpen. En mijn ouders vinden dat ik die klootzak gewoon moet negeren en begrijpen niet waarom ik nog van hem hou.
Hoe moet ik hier in godsnaam mee omgaan? Ik weet niet hoe ik van het verdriet af kan komen.
Alvast bedankt
zondag 6 februari 2011 om 16:25
Dat kost tijd, veel tijd Blue. Nu zie je alleen maar de dingen die leuk waren terug en de minder leuke, minder fraaie dingen bagetaliseer je.
Hij heeft jou rot behandeld, hij heeft jou alleen maar gebruikt. Dit schrijf je zelf en jij bent verdrietig om hem.
Je zou hartstikke kwaad moeten worden op hem. Waarom kon hij niet gewoon zeggen dat de liefde van zijn kant op was. Waarom behandelde hij jou zo rot..
Jij bent meer waard, hij verdient jou niet.
Neem de tijd om te rouwen en laat je in de toekomst nooit meer zo behandelen.
Sterkte
Hij heeft jou rot behandeld, hij heeft jou alleen maar gebruikt. Dit schrijf je zelf en jij bent verdrietig om hem.
Je zou hartstikke kwaad moeten worden op hem. Waarom kon hij niet gewoon zeggen dat de liefde van zijn kant op was. Waarom behandelde hij jou zo rot..
Jij bent meer waard, hij verdient jou niet.
Neem de tijd om te rouwen en laat je in de toekomst nooit meer zo behandelen.
Sterkte
zondag 6 februari 2011 om 16:41
To, hoe weet je dat hij het zo zag van 'leuk om een vriendin te hebben en voor de sex'? Heeft hij dat echt uitgesproken, of denk je dat zelf? Wat bedoel je met dat hij je keihard heeft laten vallen?
Liefdesverdriet, zeker de eerste keer, is vreselijk! Maar echt meid, je komt er wel overheen. Dat zal iedereen hier beamen.
Liefdesverdriet, zeker de eerste keer, is vreselijk! Maar echt meid, je komt er wel overheen. Dat zal iedereen hier beamen.
zondag 6 februari 2011 om 16:50
@Bosaapje: Heel erg bedankt voor je medeleven. Ik weet ook niet waarom ik niet boos ben ipv verdrietig. Als ik hem zie lopen word ik vaak wel geergerd en denk ik: 'godsamme wat is hij een klootzak, ik hoop dat hij eens flink op z'n bek gaat en nog veel ellende te verduren krijgt'. Maar tegelijkertijd mis ik hem ook en ben ik verdrietig om wat hij heeft gedaan....
@Nastik: Je hoeft niet alles letterlijk te nemen, het is maar een titel... wat had ik dan moeten zetten: "Ik voel me niet zo lekker"?
@intheheart; Ik ga goed om met een vriend van hem en die heeft mij dat verteld (met bewijs erbij). Het was ook wel erg te merken moet ik zeggen. Hij wilde ook alleen maar met me afspreken voor seks. En met keihard laten vallen... tja.. elke keer geruststellende en lieve woorden zeggen, terwijl zijn daden daar juist het tegenovergestelde van waren. Hoe ik me voelde maakte hem helemaal geen zak uit. Hij heeft me zo vaak letterlijk laten staan. Bedankt voor je reactie!
@Nastik: Je hoeft niet alles letterlijk te nemen, het is maar een titel... wat had ik dan moeten zetten: "Ik voel me niet zo lekker"?
@intheheart; Ik ga goed om met een vriend van hem en die heeft mij dat verteld (met bewijs erbij). Het was ook wel erg te merken moet ik zeggen. Hij wilde ook alleen maar met me afspreken voor seks. En met keihard laten vallen... tja.. elke keer geruststellende en lieve woorden zeggen, terwijl zijn daden daar juist het tegenovergestelde van waren. Hoe ik me voelde maakte hem helemaal geen zak uit. Hij heeft me zo vaak letterlijk laten staan. Bedankt voor je reactie!
zondag 6 februari 2011 om 17:09
quote:Nastik schreef op 06 februari 2011 @ 16:34:
Liefdesverdriet is klote, ja. Maar gaat gelukkig ook over.
Vanwege de topictitel dacht ik dat er minstens iemand was overleden ofzo. Hemel.
Ehm in het ene geval verlies je je partner en in het andere geval verlies je ook je partner.
Geen idee hoe jij je voelt bij liefdesverdriet maar er zijn een hoop mensen die zich verscheurd voelen dan.
Bij liefdesverdriet kan je ook nog eens niet terugkijken op de leuke tijd, herinneringen ophalen en een plekje in je hart behouden voor de ander. Ook het verleden gaat er aan namelijk.
Want voor de ander bleek de relatie ineens ook helemaal niets te betekenen. En al die jaren samen heb je eigenlijk weggegooid. Terwijl jij zelf wél van die ander hield.
Liefdesverdriet is klote, ja. Maar gaat gelukkig ook over.
Vanwege de topictitel dacht ik dat er minstens iemand was overleden ofzo. Hemel.
Ehm in het ene geval verlies je je partner en in het andere geval verlies je ook je partner.
Geen idee hoe jij je voelt bij liefdesverdriet maar er zijn een hoop mensen die zich verscheurd voelen dan.
Bij liefdesverdriet kan je ook nog eens niet terugkijken op de leuke tijd, herinneringen ophalen en een plekje in je hart behouden voor de ander. Ook het verleden gaat er aan namelijk.
Want voor de ander bleek de relatie ineens ook helemaal niets te betekenen. En al die jaren samen heb je eigenlijk weggegooid. Terwijl jij zelf wél van die ander hield.
zondag 6 februari 2011 om 17:13
Op den duur slijt het verdriet wel want je moet verder. Het heeft geen zin terug te blijven kijken op de leuke dingen die er waren. Het is pijnlijk onder ogen te zien dat de relatie minder voorstelde en je houdt dan nog vast aan de liefde waarvan je dacht dat die er was. Soms duurt het even voor je echt boos kan zijn op de ander. Maar boosheid is wel een emotie waar je in dit geval verder mee komt.
Altijd een beetje slap van de vrienden om te zeggen dat die vriend hen niet iets heeft aangedaan vind ik. Je kan wel laten blijken dat het voor jou natuurlijk ook niet makkelijk is en kijken of er oplossingen voor zijn. En bepaald gedrag bijvoorbeeld ook niet goedkeuren zoals dat een ander bewust pijn wordt gedaan. Maar ja, in principe staan ze er ook buiten.
Je zult het toch zelf een plek moeten zien te geven. Als de ander jou pijn doet ben jij helaas degene die aan het kortste eind trekt.
Vind op den duur een leuke nieuwe vriend, maak het jezelf zo aangenaam mogelijk, doe leuke dingen en fijne dingen voor jezelf en geef jezelf de tijd.
Altijd een beetje slap van de vrienden om te zeggen dat die vriend hen niet iets heeft aangedaan vind ik. Je kan wel laten blijken dat het voor jou natuurlijk ook niet makkelijk is en kijken of er oplossingen voor zijn. En bepaald gedrag bijvoorbeeld ook niet goedkeuren zoals dat een ander bewust pijn wordt gedaan. Maar ja, in principe staan ze er ook buiten.
Je zult het toch zelf een plek moeten zien te geven. Als de ander jou pijn doet ben jij helaas degene die aan het kortste eind trekt.
Vind op den duur een leuke nieuwe vriend, maak het jezelf zo aangenaam mogelijk, doe leuke dingen en fijne dingen voor jezelf en geef jezelf de tijd.
zondag 6 februari 2011 om 18:22
Je kunt je er flink verscheurd door voelen.
Maar als hij je alleen maar wilde voor de seks verdien je echt beter.
Hij is boos omdat hij zijn zin niet krijgt, je hebt hem waarschijnlijk tot nu toe wel zijn zin gegeven.
Niet toegeven, lekker doorgaan met je leven.
Dan is hij maar boos, maar dan toon jij wel dat je meer waard bent dan lustobjectje te zijn.
Maar als hij je alleen maar wilde voor de seks verdien je echt beter.
Hij is boos omdat hij zijn zin niet krijgt, je hebt hem waarschijnlijk tot nu toe wel zijn zin gegeven.
Niet toegeven, lekker doorgaan met je leven.
Dan is hij maar boos, maar dan toon jij wel dat je meer waard bent dan lustobjectje te zijn.
zondag 6 februari 2011 om 19:05
Je houdt niet van hem. Alleen maar van het ideaalbeeld van hem. Waaraan hij dus in de eeuwigheid niet gaat voldoen.
Weet je waarom ik zo zeker weet dat je niet van hem houdt? Pas als je net zo veel van hem zou houden zonder een exclusieve relatie zou ik je geloven. Maar dan zou je niet zo'n liefdesverdriet hebben.
Lullig om te zeggen, maar dit is egocentrisch verdriet. Heel menselijk, daar niet van. Ook heel logisch om door elkaar geschud te zijn na jaren van hoge verwachtingen die keer op keer grof teleurgesteld werden. Jij verdiende beter, dat is ongetwijfeld waar. Een reden dus, om als partner helemaal niet van hem te houden en blij te zijn dat je van hem af bent.
Wat jou nog pijn doet is de confrontatie met de jaren die voor jou verloren zijn maar voor hem kennelijk 'kassa'. Dat is zo oneerlijk, dat ik me kan voorstellen dat je denkt dat maar één ding dit kan en ook móét goedmaken: hij, en dan wél op een eerlijke manier. Maar dat gaat niet gebeuren en dat weet je best. Waarschijnlijk heb je al te lang gewacht met het uit te maken en neem je jezelf dat nu kwalijk. En wil je daardoor nóg liever die verloren tijd goedgemaakt zien. Door hem. En dat gaat dus niet gebeuren en jij weet dat. Toch moet je direct of indirect nog met hem geconfronteerd worden. Je hebt er dus belang bij hem positief te zien.
Daarom denk ik dat jouw 'liefde' voor hem eerder verkapte haat is.
Ik hoop dat het je lukt om hem zo snel mogelijk totaal onbelangrijk te maken.
Weet je waarom ik zo zeker weet dat je niet van hem houdt? Pas als je net zo veel van hem zou houden zonder een exclusieve relatie zou ik je geloven. Maar dan zou je niet zo'n liefdesverdriet hebben.
Lullig om te zeggen, maar dit is egocentrisch verdriet. Heel menselijk, daar niet van. Ook heel logisch om door elkaar geschud te zijn na jaren van hoge verwachtingen die keer op keer grof teleurgesteld werden. Jij verdiende beter, dat is ongetwijfeld waar. Een reden dus, om als partner helemaal niet van hem te houden en blij te zijn dat je van hem af bent.
Wat jou nog pijn doet is de confrontatie met de jaren die voor jou verloren zijn maar voor hem kennelijk 'kassa'. Dat is zo oneerlijk, dat ik me kan voorstellen dat je denkt dat maar één ding dit kan en ook móét goedmaken: hij, en dan wél op een eerlijke manier. Maar dat gaat niet gebeuren en dat weet je best. Waarschijnlijk heb je al te lang gewacht met het uit te maken en neem je jezelf dat nu kwalijk. En wil je daardoor nóg liever die verloren tijd goedgemaakt zien. Door hem. En dat gaat dus niet gebeuren en jij weet dat. Toch moet je direct of indirect nog met hem geconfronteerd worden. Je hebt er dus belang bij hem positief te zien.
Daarom denk ik dat jouw 'liefde' voor hem eerder verkapte haat is.
Ik hoop dat het je lukt om hem zo snel mogelijk totaal onbelangrijk te maken.
zondag 6 februari 2011 om 19:49
@ Paekzwart: Bedankt voor je medeleven, wat een mooi verwoord antwoord
@ champoepel: Jij ook heel erg bedankt!
@ Frankie33: Wat je zegt vind ik heel interessant. Zo had ik het zelf nooit bekeken! Op het moment dat ik het uitmaakte voelde ik me ook nog eens heel rot om hem; ik was toen nog bang dat hij er nog verdriet van kon hebben. Maar na een maandje was het me wel heel duidelijk dat het voor hem eerder een opluchting was dan verdriet. Dat was voor mij ook echt nog een trap na; ik voelde me alsof ik er niet toe deed. Alsof ik niet de moeite waard was om bij te zijn als het om innerlijk gaat. Ik heb inderdaad (veel) te lang gewacht met uitmaken. Ik zat er zelf helemaal doorheen en was compleet verward over de hele relatie. Toen hij het op een gegeven moment ECHT te bont had gemaakt en ik zelfs door hem in gevaar gebracht werd heb ik er na 2 weken een streep onder gezet nadat hij zelfs na die gebeurtenis nog mij kwalijk ging nemen dat ik boos op hem was. Ik was de tijd dat we een relatie hebben blijkbaar verblind door liefde. En als ik er nu aan denk dat hij iemand anders leuk zou vinden, word ik kotsmisselijk. Ik heb het idee dat hij nog steeds eigenlijk bij mij hoort, al weet ik natuurlijk dat het helemaal geen toekomst heeft. Dat ga ik ook niet proberen. Maar de dag dat ik hem met een ander meisje zie lopen zal heel pijnlijk zijn, omdat ik van nature ook helaas jaloers van aard ben. Het idee dat hij een ander meisje krijgt dat hij beter zou behandelen dan dat hij mij gedaan heeft zou me echt pijn doen. Want ik ben eigenlijk helemaal niet het type dat over zich heen laat lopen; als bijvoorbeeld die vervelende populaire meisjes de huichelaar uit liepen te hangen bij mij op de middelbare school pikte ik dat echt niet. En op andere momenten kan ik wel voor mezelf opkomen, maar in de liefde kon ik dat niet en dat neem ik mezelf ook wel kwalijk. Ik heb hem wel tientallen keren met tranen in mijn ogen gevraagd of hij zijn gedrag wilde veranderen, maar dat heeft hij niet gedaan. Meer dan dat kon ik er uit mijn oogpunt toen niet aan doen, ik was bang om hem kwijt te raken... stom stom stom! Maar het was dan ook mijn eerste diepgaande relatie en hij was degene met wie ik al zoveel jaren close om ging. Dan ben je ook wel bang voor het verdriet dat je gaat krijgen als de relatie stukloopt.
Ik denk dat er echt een grond van waarheid in je antwoord zit, nogmaals bedankt ervoor
@ champoepel: Jij ook heel erg bedankt!
@ Frankie33: Wat je zegt vind ik heel interessant. Zo had ik het zelf nooit bekeken! Op het moment dat ik het uitmaakte voelde ik me ook nog eens heel rot om hem; ik was toen nog bang dat hij er nog verdriet van kon hebben. Maar na een maandje was het me wel heel duidelijk dat het voor hem eerder een opluchting was dan verdriet. Dat was voor mij ook echt nog een trap na; ik voelde me alsof ik er niet toe deed. Alsof ik niet de moeite waard was om bij te zijn als het om innerlijk gaat. Ik heb inderdaad (veel) te lang gewacht met uitmaken. Ik zat er zelf helemaal doorheen en was compleet verward over de hele relatie. Toen hij het op een gegeven moment ECHT te bont had gemaakt en ik zelfs door hem in gevaar gebracht werd heb ik er na 2 weken een streep onder gezet nadat hij zelfs na die gebeurtenis nog mij kwalijk ging nemen dat ik boos op hem was. Ik was de tijd dat we een relatie hebben blijkbaar verblind door liefde. En als ik er nu aan denk dat hij iemand anders leuk zou vinden, word ik kotsmisselijk. Ik heb het idee dat hij nog steeds eigenlijk bij mij hoort, al weet ik natuurlijk dat het helemaal geen toekomst heeft. Dat ga ik ook niet proberen. Maar de dag dat ik hem met een ander meisje zie lopen zal heel pijnlijk zijn, omdat ik van nature ook helaas jaloers van aard ben. Het idee dat hij een ander meisje krijgt dat hij beter zou behandelen dan dat hij mij gedaan heeft zou me echt pijn doen. Want ik ben eigenlijk helemaal niet het type dat over zich heen laat lopen; als bijvoorbeeld die vervelende populaire meisjes de huichelaar uit liepen te hangen bij mij op de middelbare school pikte ik dat echt niet. En op andere momenten kan ik wel voor mezelf opkomen, maar in de liefde kon ik dat niet en dat neem ik mezelf ook wel kwalijk. Ik heb hem wel tientallen keren met tranen in mijn ogen gevraagd of hij zijn gedrag wilde veranderen, maar dat heeft hij niet gedaan. Meer dan dat kon ik er uit mijn oogpunt toen niet aan doen, ik was bang om hem kwijt te raken... stom stom stom! Maar het was dan ook mijn eerste diepgaande relatie en hij was degene met wie ik al zoveel jaren close om ging. Dan ben je ook wel bang voor het verdriet dat je gaat krijgen als de relatie stukloopt.
Ik denk dat er echt een grond van waarheid in je antwoord zit, nogmaals bedankt ervoor
zondag 6 februari 2011 om 21:47
Californiablue, ik begrijp precies hoe je je voelt. Als je meer inzicht wilt krijgen in de psyche van dit soort mannen, lees dan eens mijn reacties op het topic 'Ingestort na rotrelatie' vanaf pagina 15 a 16. Je gaat deze man er niet mee kunnen beinvloeden. Knoop dat in je oren. Maar je kunt wel dergelijke parasieten leren herkennen in de toekomst. Want dit wens ik geen enkele vrouw toe.
Dikke knuffel van mij.
Dikke knuffel van mij.
zondag 6 februari 2011 om 22:02
Ook een knuffel van mij. Liefdesverdriet kan je inderdaad verscheuren en kapotmaken van binnen. Maar het is ook zaak om weer grip op je leven te krijgen. Uiteindelijk is het zo dat wat hij ook doet/vindt/zegt geen invloed meer zou moeten hebben op jou, en wie jij bent als persoon. Ik weet zelf ook nog niet hoe je op dat punt moet komen, maar probeer niet teveel aan jezelf te twijfelen of te blijven hangen in het verleden. Je moet proberen vooruit te gaan. Heel veel sterkte.
maandag 7 februari 2011 om 16:24
quote:Frankie33 schreef op 06 februari 2011 @ 19:05:
Weet je waarom ik zo zeker weet dat je niet van hem houdt? Pas als je net zo veel van hem zou houden zonder een exclusieve relatie zou ik je geloven. Maar dan zou je niet zo'n liefdesverdriet hebben.Ik ben het niet altijd met je eens, maar dit is een opmerking waar veel mensen nog een puntje aan kunnen zuigen. Ik ben het er helemaal mee eens.
Weet je waarom ik zo zeker weet dat je niet van hem houdt? Pas als je net zo veel van hem zou houden zonder een exclusieve relatie zou ik je geloven. Maar dan zou je niet zo'n liefdesverdriet hebben.Ik ben het niet altijd met je eens, maar dit is een opmerking waar veel mensen nog een puntje aan kunnen zuigen. Ik ben het er helemaal mee eens.
maandag 7 februari 2011 om 20:01
quote:californiablue schreef op 06 februari 2011 @ 16:13:
Hallo allemaal,
Ik heb voor de eerste keer heel erg veel liefdesverdriet. Ik heb 2,5 jaar een vriend gehad en het laatste jaar ging hij me steeds rotter behandelen. Daar wil ik verder niet op in gaan (hij sloeg me niet, voor het geval je dat denkt). Nu heb ik het 2 maanden geleden daarom uitgemaakt. Dat vond ik heel moeilijk, ik wilde het namelijk niet. Aan de ene kant gaf mij het idee dat ik heel veel voor hem betekende, aan de andere kant liet hij me keihard vallen.
Mijn vrienden en familie zeggen dat ik er goed aan gedaan heb bij hem weg te gaan, en dat geloof ik zelf ook. Maar ik hou nog steeds van hem en ik heb nog steeds ongelofelijk veel verdriet ervan. Achteraf bezien zat het bij hem helemaal niet diep, die hele relatie. Hij vond me een blok aan zijn been en hield me alleen maar omdat hij het leuk vond te kunnen zeggen dat ik zijn vriendin ben en dat hij seks met me kon hebben. Bij mij zat het wel heel diep, ik was ervan overtuigd dat hij de liefde van mijn leven was. We kenden elkaar toen we iets kregen ook al 3 jaar.
We zitten op de universiteit en volgen dezelfde colleges, aangezien we precies dezelfde studie doen. Ik zie hem dus elke dag in de trein en bij colleges. Hij gaat nog wel met iedereen om waar ik mee omga. Ik vind het heel moeilijk om dit te 'handelen' omdat hij er altijd is en ik hem het liefst in de armen zou willen vliegen. Maar dat kan niet, want dat zou niet goed voor me zijn en hij is boos dat ik het heb uitgemaakt (hoe durfde ze! denkt hij).
Sorry dat het zo'n lang verhaal geworden is maar ik moest dit gewoon kwijt. Ik heb dit wel aan mijn vrienden verteld maar die zeggen "hij heeft ons nooit iets misdaan dus wij gaan gewoon vrolijk met hem om". Zij kunnen me dus niet helpen. En mijn ouders vinden dat ik die klootzak gewoon moet negeren en begrijpen niet waarom ik nog van hem hou.
Hoe moet ik hier in godsnaam mee omgaan? Ik weet niet hoe ik van het verdriet af kan komen.
Alvast bedankthe bah geef jezelf de tijd!Het is uit omdat jij beter verdient en op een dag beter zal krijgen.Isoleer jezelf niet omdat jullie dezelfde vrienden hebben!!Tolereer hem maar gewoon en zorg dat je goed ontspant.
Hallo allemaal,
Ik heb voor de eerste keer heel erg veel liefdesverdriet. Ik heb 2,5 jaar een vriend gehad en het laatste jaar ging hij me steeds rotter behandelen. Daar wil ik verder niet op in gaan (hij sloeg me niet, voor het geval je dat denkt). Nu heb ik het 2 maanden geleden daarom uitgemaakt. Dat vond ik heel moeilijk, ik wilde het namelijk niet. Aan de ene kant gaf mij het idee dat ik heel veel voor hem betekende, aan de andere kant liet hij me keihard vallen.
Mijn vrienden en familie zeggen dat ik er goed aan gedaan heb bij hem weg te gaan, en dat geloof ik zelf ook. Maar ik hou nog steeds van hem en ik heb nog steeds ongelofelijk veel verdriet ervan. Achteraf bezien zat het bij hem helemaal niet diep, die hele relatie. Hij vond me een blok aan zijn been en hield me alleen maar omdat hij het leuk vond te kunnen zeggen dat ik zijn vriendin ben en dat hij seks met me kon hebben. Bij mij zat het wel heel diep, ik was ervan overtuigd dat hij de liefde van mijn leven was. We kenden elkaar toen we iets kregen ook al 3 jaar.
We zitten op de universiteit en volgen dezelfde colleges, aangezien we precies dezelfde studie doen. Ik zie hem dus elke dag in de trein en bij colleges. Hij gaat nog wel met iedereen om waar ik mee omga. Ik vind het heel moeilijk om dit te 'handelen' omdat hij er altijd is en ik hem het liefst in de armen zou willen vliegen. Maar dat kan niet, want dat zou niet goed voor me zijn en hij is boos dat ik het heb uitgemaakt (hoe durfde ze! denkt hij).
Sorry dat het zo'n lang verhaal geworden is maar ik moest dit gewoon kwijt. Ik heb dit wel aan mijn vrienden verteld maar die zeggen "hij heeft ons nooit iets misdaan dus wij gaan gewoon vrolijk met hem om". Zij kunnen me dus niet helpen. En mijn ouders vinden dat ik die klootzak gewoon moet negeren en begrijpen niet waarom ik nog van hem hou.
Hoe moet ik hier in godsnaam mee omgaan? Ik weet niet hoe ik van het verdriet af kan komen.
Alvast bedankthe bah geef jezelf de tijd!Het is uit omdat jij beter verdient en op een dag beter zal krijgen.Isoleer jezelf niet omdat jullie dezelfde vrienden hebben!!Tolereer hem maar gewoon en zorg dat je goed ontspant.
