Kinderen
alle pijlers
Denkbeeldige vriendjes...
maandag 14 februari 2011 om 16:04
Mijn dochter van bijna 3 heeft in de loop der maanden een heel scala aan denkbeeldige vriendjes gekregen.
Ontzettend grappig om te zien hoe ze hier mee bezig is. Twan (die het vaakste langskomt en ook mag blijven slapen) wordt werkelijk overal mee naartoe gesleept en ze kan zich de hele dag ermee vermaken. Het neemt nu echter wel zulke vormen aan dat Twan ook een koekje moet en Twan moet ook poepen op de wc. Twan moet ook tandenpoetsen en als ze gaat slapen moet Twan mee. Dan hebben we nog Dushi (zo heet de hond van mijn moeder)... Dushi is nu dus ook het denkbeeldige hondje van mijn dochter. Soms zegt ze zelfs vanuit het niks "Stil Dushi! Niet blaffen"... Of "Mama Dushi staat bij de deur, jij Dushi naar binnen laten? Zo heb ik nog wel tientallen voorbeelden.
Ik maak me geen zorgen, maar soms is het net of de personen en beesten die ze verzint echt aanwezig zijn. Tenminste voor haar.
In hoeverre is het hebben van denkbeeldige vriendjes normaal? Waar moeten wij de grens trekken. Of moet ik denkbeeldige Twan zijn tanden blijven poetsen?
Ze zijn nu samen aan het ganzenborden.... Dat wilde Twan graag... Hahaha, het moet niet gekker worden!
Ontzettend grappig om te zien hoe ze hier mee bezig is. Twan (die het vaakste langskomt en ook mag blijven slapen) wordt werkelijk overal mee naartoe gesleept en ze kan zich de hele dag ermee vermaken. Het neemt nu echter wel zulke vormen aan dat Twan ook een koekje moet en Twan moet ook poepen op de wc. Twan moet ook tandenpoetsen en als ze gaat slapen moet Twan mee. Dan hebben we nog Dushi (zo heet de hond van mijn moeder)... Dushi is nu dus ook het denkbeeldige hondje van mijn dochter. Soms zegt ze zelfs vanuit het niks "Stil Dushi! Niet blaffen"... Of "Mama Dushi staat bij de deur, jij Dushi naar binnen laten? Zo heb ik nog wel tientallen voorbeelden.
Ik maak me geen zorgen, maar soms is het net of de personen en beesten die ze verzint echt aanwezig zijn. Tenminste voor haar.
In hoeverre is het hebben van denkbeeldige vriendjes normaal? Waar moeten wij de grens trekken. Of moet ik denkbeeldige Twan zijn tanden blijven poetsen?
Ze zijn nu samen aan het ganzenborden.... Dat wilde Twan graag... Hahaha, het moet niet gekker worden!
maandag 14 februari 2011 om 16:24
Ja en heel snel klaar! Het is ook heel schattig, maar soms dan vraag ik me echt af of het niet veel te ver gaat. Alle vriendjes passen in haar hand en ze weet precies welke ze waar heeft neergezet. Ze vergeet er nooit 1. Soms een beetje eng dus.
Misschien heb ik wel teveel the sixth sense gekeken haha... Maar goed vandaar dus mijn vraag tot in welke mate is het hebben van denkbeeldige vriendjes normaal?
Misschien heb ik wel teveel the sixth sense gekeken haha... Maar goed vandaar dus mijn vraag tot in welke mate is het hebben van denkbeeldige vriendjes normaal?
maandag 14 februari 2011 om 16:27
Ik had vroeger ook een denkbeeldig vriendinnetje. Weet ik zelf nog maar vaag iets van. Maar mijn moeder vertelde dat ik een keer in een draaimolentje zat, met mijn 'vriendin' dus, en op een gegeven moment kwam er een ander kindje naast mij zitten. Ik in tranen, 'want daar zat mijn vriendin al'. Dus tja, ik kan alleen maar bevestigen dat dat vriendinnetje voor mij dus ook echt aanwezig was, net zoals de vriendjes van je dochter. Alleen had ik er dus maar één. Ik weet eigenlijk niet hoe lang het heeft geduurd, maar in ieder geval niet langer dan een jaar en het was over voor ik naar de kleuterschool ging.
maandag 14 februari 2011 om 16:31
Ik vind het niet normaal. Mijn zoon had een denkbeeldig vriendje en ik ben een gesprek met hem aangegaan, dat het de bedoeling was dat hij vriendjes maakte met echte mensen die hij aan kon raken. Het verweer was dat zijn vriendje van hem hield. Ik heb gesteld dat als dat werkelijk zo was , dat dat vriendje zou begrijpen dat het beter voor hem was om te gaan.
Een week later heb ik nog eens naar dat vriendje gevraagd en dat vriendje had het begrepen en was vertrokken.
Ik moet er niets van hebben.
Een week later heb ik nog eens naar dat vriendje gevraagd en dat vriendje had het begrepen en was vertrokken.
Ik moet er niets van hebben.
maandag 14 februari 2011 om 16:42
Ik weet niet wanneer het te ver gaat, maar ik ken ook wel een leuk verhaal. Mijn broer had ook een denkbeeldig vriendje vroeger (het zou wat zijn als hij dat nu op 25-jarige leeftijd nog had), en dat werd ook steeds extremer. Het vriendje zat ook aan tafel, dus niemand anders 'kon' op die stoel zitten, en dergelijke. Toen Sinterklaas kwam en weer terug naar Spanje zou gaan, heeft mijn moeder tegen mijn broer gezegd dat het vriendje graag met Sint mee wilde. Broer vond het heel verdrietig, maar nam het als waarheid aan. Dus toen Sinterklaas het land verlaten had is vriendje er nooit meer geweest.
maandag 14 februari 2011 om 16:43
http://www.opvoedadvies.nl/denkbeeldig.htm
Heel normaal hoor Cateau, zeker als je drie bent.
Je kunt natuurlijk je kind er van proberen te overtuigen dat het niet echt is, maar dat zou ik alleen doen als het uit de hand loopt. Je kunt van zoveel dingen 'niets moeten hebben', maar dat gaat een beetje moeilijk omdat kinderen nu eenmaal een eigen persoonlijkheid hebben.
Ik had geen denkbeeldig vriendje, maar was er wel heilig van overtuigd dat mijn knuffels leefden. Kan me dat nog helder voor de geest halen. Ik wist zeker dat als ik mijn ogen dichtdeed, ze allemaal tot leven zouden komen. (Dat was nog voor Toy Story, en die film baseert zich natuurlijk op een zeer herkenbaar gegeven: de rijke fantasie van kinderen)
Dat heeft bij mij ook tot ver in de basisschool aangehouden volgens mij (hoewel ik daar nooit voor uit was gekomen destijds).
Kortom, ik zou het gewoon schattig vinden, als je er maar niet op gaat zitten (die aflevering van the Nanny dat het jongste meisje een vriendinnetje heeft 'Imogen' en dat Fran er op gaat zitten... Oeps...)
O, en ik ben goed terecht gekomen uiteindelijk. Geen schizofrenie of paranormale engigheid :p
Heel normaal hoor Cateau, zeker als je drie bent.
Je kunt natuurlijk je kind er van proberen te overtuigen dat het niet echt is, maar dat zou ik alleen doen als het uit de hand loopt. Je kunt van zoveel dingen 'niets moeten hebben', maar dat gaat een beetje moeilijk omdat kinderen nu eenmaal een eigen persoonlijkheid hebben.
Ik had geen denkbeeldig vriendje, maar was er wel heilig van overtuigd dat mijn knuffels leefden. Kan me dat nog helder voor de geest halen. Ik wist zeker dat als ik mijn ogen dichtdeed, ze allemaal tot leven zouden komen. (Dat was nog voor Toy Story, en die film baseert zich natuurlijk op een zeer herkenbaar gegeven: de rijke fantasie van kinderen)
Dat heeft bij mij ook tot ver in de basisschool aangehouden volgens mij (hoewel ik daar nooit voor uit was gekomen destijds).
Kortom, ik zou het gewoon schattig vinden, als je er maar niet op gaat zitten (die aflevering van the Nanny dat het jongste meisje een vriendinnetje heeft 'Imogen' en dat Fran er op gaat zitten... Oeps...)
O, en ik ben goed terecht gekomen uiteindelijk. Geen schizofrenie of paranormale engigheid :p
Occam's razor
maandag 14 februari 2011 om 16:49
Ik heb niet zo'n boodschap aan al die instituten die het normaal gaan vinden, simpelweg omdat het relatief vaak voor komt.
Het ontkennen van een denkbeeldig vriendje is ook helemaal niet de bedoeling, er voor zorgen dat het vriendje zo snel mogelijk op een andere manier uit het leven van je kind verdwijnt wel. Er lopen meer dan genoeg echte vriendjes in de wereld rond, beter om daar één uit te kiezen.
Het ontkennen van een denkbeeldig vriendje is ook helemaal niet de bedoeling, er voor zorgen dat het vriendje zo snel mogelijk op een andere manier uit het leven van je kind verdwijnt wel. Er lopen meer dan genoeg echte vriendjes in de wereld rond, beter om daar één uit te kiezen.
maandag 14 februari 2011 om 17:18
quote:Cateautje schreef op 14 februari 2011 @ 16:49:
Ik heb niet zo'n boodschap aan al die instituten die het normaal gaan vinden, simpelweg omdat het relatief vaak voor komt.
Het ontkennen van een denkbeeldig vriendje is ook helemaal niet de bedoeling, er voor zorgen dat het vriendje zo snel mogelijk op een andere manier uit het leven van je kind verdwijnt wel. Er lopen meer dan genoeg echte vriendjes in de wereld rond, beter om daar één uit te kiezen.Nee, luister liever naar Cateau om te weten wat normaal is. Wanneer iets vaak voor komt is het normaal. Of jij alles wat normaal is prettig vindt is een tweede, Waarom zou het beter zijn alleen echte vriendjes te hebben? Als het kind in kwestie het denkbeeldige vriendje in kwestie niet tussen echte vriendschappen laat komen. Sommige kinderen vinden het heerlijk af en toe alleen te spelen met goed gezelschap van een zelf bedachte vriend, waar je nooit ruzie mee krijgt.
Ik heb niet zo'n boodschap aan al die instituten die het normaal gaan vinden, simpelweg omdat het relatief vaak voor komt.
Het ontkennen van een denkbeeldig vriendje is ook helemaal niet de bedoeling, er voor zorgen dat het vriendje zo snel mogelijk op een andere manier uit het leven van je kind verdwijnt wel. Er lopen meer dan genoeg echte vriendjes in de wereld rond, beter om daar één uit te kiezen.Nee, luister liever naar Cateau om te weten wat normaal is. Wanneer iets vaak voor komt is het normaal. Of jij alles wat normaal is prettig vindt is een tweede, Waarom zou het beter zijn alleen echte vriendjes te hebben? Als het kind in kwestie het denkbeeldige vriendje in kwestie niet tussen echte vriendschappen laat komen. Sommige kinderen vinden het heerlijk af en toe alleen te spelen met goed gezelschap van een zelf bedachte vriend, waar je nooit ruzie mee krijgt.
maandag 14 februari 2011 om 17:22
quote:lobelia schreef op 14 februari 2011 @ 17:18:
[...]
Nee, luister liever naar Cateau om te weten wat normaal is. Wanneer iets vaak voor komt is het normaal. Of jij alles wat normaal is prettig vindt is een tweede, Waarom zou het beter zijn alleen echte vriendjes te hebben? Als het kind in kwestie het denkbeeldige vriendje in kwestie niet tussen echte vriendschappen laat komen. Sommige kinderen vinden het heerlijk af en toe alleen te spelen met goed gezelschap van een zelf bedachte vriend, waar je nooit ruzie mee krijgt.Ja hoor meid, je hebt helemaal gelijk.
[...]
Nee, luister liever naar Cateau om te weten wat normaal is. Wanneer iets vaak voor komt is het normaal. Of jij alles wat normaal is prettig vindt is een tweede, Waarom zou het beter zijn alleen echte vriendjes te hebben? Als het kind in kwestie het denkbeeldige vriendje in kwestie niet tussen echte vriendschappen laat komen. Sommige kinderen vinden het heerlijk af en toe alleen te spelen met goed gezelschap van een zelf bedachte vriend, waar je nooit ruzie mee krijgt.Ja hoor meid, je hebt helemaal gelijk.
maandag 14 februari 2011 om 17:27
quote:Cateautje schreef op 14 februari 2011 @ 16:49:
Ik heb niet zo'n boodschap aan al die instituten die het normaal gaan vinden, simpelweg omdat het relatief vaak voor komt.
Het ontkennen van een denkbeeldig vriendje is ook helemaal niet de bedoeling, er voor zorgen dat het vriendje zo snel mogelijk op een andere manier uit het leven van je kind verdwijnt wel. Er lopen meer dan genoeg echte vriendjes in de wereld rond, beter om daar één uit te kiezen.
Jij hebt misschien geen boodschap aan wat anderen vinden, maar er zijn genoeg mensen die daar wel wat aan hebben.
Overigens is het heel normaal om een denkbeeldig vriendje/vriendinnetje te hebben. Kinderen hebben nou eenmaal een hele grote fantasie en die fantasie moeten ze ergens kwijt. Of heb je liever dat ze oorlogje spelen en dood op straat gaan liggen?
Ik heb niet zo'n boodschap aan al die instituten die het normaal gaan vinden, simpelweg omdat het relatief vaak voor komt.
Het ontkennen van een denkbeeldig vriendje is ook helemaal niet de bedoeling, er voor zorgen dat het vriendje zo snel mogelijk op een andere manier uit het leven van je kind verdwijnt wel. Er lopen meer dan genoeg echte vriendjes in de wereld rond, beter om daar één uit te kiezen.
Jij hebt misschien geen boodschap aan wat anderen vinden, maar er zijn genoeg mensen die daar wel wat aan hebben.
Overigens is het heel normaal om een denkbeeldig vriendje/vriendinnetje te hebben. Kinderen hebben nou eenmaal een hele grote fantasie en die fantasie moeten ze ergens kwijt. Of heb je liever dat ze oorlogje spelen en dood op straat gaan liggen?
maandag 14 februari 2011 om 17:36
quote:Jurks schreef op 14 februari 2011 @ 17:27:
[...]
Jij hebt misschien geen boodschap aan wat anderen vinden, maar er zijn genoeg mensen die daar wel wat aan hebben.
Overigens is het heel normaal om een denkbeeldig vriendje/vriendinnetje te hebben. Kinderen hebben nou eenmaal een hele grote fantasie en die fantasie moeten ze ergens kwijt. Of heb je liever dat ze oorlogje spelen en dood op straat gaan liggen?Die instituten zijn het in de loop der jaren normaal gaan vinden, simpelweg omdat ze niet weten wat ze er mee aan moeten. Punt is wel dat , als zo'n denkbeeldig vriendje eisen gaat stellen en het kind manipuleert rare dingen te doen , het te laat is om er op een goed manier iets aan te doen e dat kan je maar beter voor zijn.Komt namelijk vaak genoeg voor.
[...]
Jij hebt misschien geen boodschap aan wat anderen vinden, maar er zijn genoeg mensen die daar wel wat aan hebben.
Overigens is het heel normaal om een denkbeeldig vriendje/vriendinnetje te hebben. Kinderen hebben nou eenmaal een hele grote fantasie en die fantasie moeten ze ergens kwijt. Of heb je liever dat ze oorlogje spelen en dood op straat gaan liggen?Die instituten zijn het in de loop der jaren normaal gaan vinden, simpelweg omdat ze niet weten wat ze er mee aan moeten. Punt is wel dat , als zo'n denkbeeldig vriendje eisen gaat stellen en het kind manipuleert rare dingen te doen , het te laat is om er op een goed manier iets aan te doen e dat kan je maar beter voor zijn.Komt namelijk vaak genoeg voor.
maandag 14 februari 2011 om 18:39
quote:Cateautje schreef op 14 februari 2011 @ 17:36:
[...]
Die instituten zijn het in de loop der jaren normaal gaan vinden, simpelweg omdat ze niet weten wat ze er mee aan moeten. Punt is wel dat , als zo'n denkbeeldig vriendje eisen gaat stellen en het kind manipuleert rare dingen te doen , het te laat is om er op een goed manier iets aan te doen e dat kan je maar beter voor zijn.Komt namelijk vaak genoeg voor.
Die instituten zijn dat heus niet zomaar normaal gaan vinden, denk je niet dat er heel veel kindjes een denkbeeldig vriendje hebben? En tegenwoordig? Volgens mij waren er ook heel veel kindjes in de jaren 40, 50, 60, 70 en alle jaren die daarvoor komen, die vast ook een denkbeeldig vriendje hadden.
Ik denk dat als een denkbeeldig vriendje rare eisen gaat stellen dat de ouders best goed in staat zijn om dan in te grijpen.
[...]
Die instituten zijn het in de loop der jaren normaal gaan vinden, simpelweg omdat ze niet weten wat ze er mee aan moeten. Punt is wel dat , als zo'n denkbeeldig vriendje eisen gaat stellen en het kind manipuleert rare dingen te doen , het te laat is om er op een goed manier iets aan te doen e dat kan je maar beter voor zijn.Komt namelijk vaak genoeg voor.
Die instituten zijn dat heus niet zomaar normaal gaan vinden, denk je niet dat er heel veel kindjes een denkbeeldig vriendje hebben? En tegenwoordig? Volgens mij waren er ook heel veel kindjes in de jaren 40, 50, 60, 70 en alle jaren die daarvoor komen, die vast ook een denkbeeldig vriendje hadden.
Ik denk dat als een denkbeeldig vriendje rare eisen gaat stellen dat de ouders best goed in staat zijn om dan in te grijpen.
maandag 14 februari 2011 om 18:51
Ooh wat leuk,
mijn kinderen hadden vroeger ook ritsen denkbeeldige vriendjes. En ze beeldden zichzelf ook vaak in een ander te zijn; een toverkind, ofzo.
Prachtig, een rijke fantasie heb je de rest van je leven iets aan.
Het zijn nog steeds fantasierijke kinderen, en de denkbeeldige vriendenkring is vanzelf verdwenen.
Wij hebben er nooit een punt van gemaakt, gingen er ook niet helemaal in mee, we lieten ze gewoon.
Als de denkbeeldige vrienden hen hadden gemanipuleerd, en de kinderen psychopatische trekjes waren gaan vertonen, had ik dat wel gemerkt. Hahahaha.
Dat je van zoiets leuks en onschuldigs ook al een probleem kan maken, ongelooflijk!
mijn kinderen hadden vroeger ook ritsen denkbeeldige vriendjes. En ze beeldden zichzelf ook vaak in een ander te zijn; een toverkind, ofzo.
Prachtig, een rijke fantasie heb je de rest van je leven iets aan.
Het zijn nog steeds fantasierijke kinderen, en de denkbeeldige vriendenkring is vanzelf verdwenen.
Wij hebben er nooit een punt van gemaakt, gingen er ook niet helemaal in mee, we lieten ze gewoon.
Als de denkbeeldige vrienden hen hadden gemanipuleerd, en de kinderen psychopatische trekjes waren gaan vertonen, had ik dat wel gemerkt. Hahahaha.
Dat je van zoiets leuks en onschuldigs ook al een probleem kan maken, ongelooflijk!
maandag 14 februari 2011 om 19:01
maandag 14 februari 2011 om 19:28
Mijn zusje heeft een hele vriendengroep gehad die denkbeeldig waren. Ze is er gewoon overheen gegroeid, op een dag waren ze gewoon weg. Waar ze waren? 1 was op vakantie en besloot toch maar om te blijven, want de zon scheen daar altijd! De 2de vond mijn zusje toch niet meer zo leuk want haar echte vriendinnetje was toch gezelliger. Ze had geen tijd voor allebei hoor! De rest had ze ook prachtige verhalen over, wereldreis etc.
Volgens mij is het zo onschuldig! Kinderen komen ook in aanraking met 'echte' kinderen en dat contact gaat zo snel, andere interactie. Komt allemaal weer goed.
Volgens mij is het zo onschuldig! Kinderen komen ook in aanraking met 'echte' kinderen en dat contact gaat zo snel, andere interactie. Komt allemaal weer goed.
maandag 14 februari 2011 om 21:14
Nou dochter en Twan liggen lekker te slapen. Samen onder de douche geweest en al.
Cateautje, sorry maar al zou ik het willen ik kan haar denkbeeldige vriendjes niet van de aardbodem vegen. Ze heeft het hartstikke gezellig. Ze speelt overigens ook heerlijk met andere echte kinderen. Ze krijgt geen rare opdrachten. Al denk ik dat de tijd snel gaat komen dat Twan de schuld gaat krijgen van stoute dingen maar dat hoort er denk ik ook bij.
Mijn vraag is alleen in hoeverre ik het spelletje mee moet blijven spelen. Want ik moet toegeven... Twan is behoorlijk aanwezig in ons huis haha!
Cateautje, sorry maar al zou ik het willen ik kan haar denkbeeldige vriendjes niet van de aardbodem vegen. Ze heeft het hartstikke gezellig. Ze speelt overigens ook heerlijk met andere echte kinderen. Ze krijgt geen rare opdrachten. Al denk ik dat de tijd snel gaat komen dat Twan de schuld gaat krijgen van stoute dingen maar dat hoort er denk ik ook bij.
Mijn vraag is alleen in hoeverre ik het spelletje mee moet blijven spelen. Want ik moet toegeven... Twan is behoorlijk aanwezig in ons huis haha!
dinsdag 15 februari 2011 om 09:59
Hahahaha, ja Twan mijn denkbeeldige zoon met Barry hahaha!
Nee ons neefje heet Twan en is 1 van Liens beste vriendjes. Maar goed, als de echte Twan er dus niet is, dan is denkbeeldige Twan er wel. En denkbeeldige Twan begint een beetje op mijn zenuwen te werken. Hij moet alles wat Lien ook moet. Om nog maar niet te spreken van Dushi de denkbeeldige hond die volgens Lien toch echt buiten moet poepen... Natuurlijk net ´s avonds als ze net naar bed moet...
Werk ik niet mee dan volgt er een knap staaltje theatraal vertoon.
Ik heb al even gegoogled en het is natuurlijk normaal om denkbeeldige vriendjes te hebben. Zag zelfs staan dat het goed is voor kinderen, maar wat is het af en toe vermoeiend voor de ouders zeg haha! Ipv van 1 kind heb ik nu 5 kinderen en een hond.... En natuurlijk nog een baby in de buik van Lien, want die heeft mama ook... (Och wat is het eigenlijk schattig ook!)
Nee ons neefje heet Twan en is 1 van Liens beste vriendjes. Maar goed, als de echte Twan er dus niet is, dan is denkbeeldige Twan er wel. En denkbeeldige Twan begint een beetje op mijn zenuwen te werken. Hij moet alles wat Lien ook moet. Om nog maar niet te spreken van Dushi de denkbeeldige hond die volgens Lien toch echt buiten moet poepen... Natuurlijk net ´s avonds als ze net naar bed moet...
Werk ik niet mee dan volgt er een knap staaltje theatraal vertoon.
Ik heb al even gegoogled en het is natuurlijk normaal om denkbeeldige vriendjes te hebben. Zag zelfs staan dat het goed is voor kinderen, maar wat is het af en toe vermoeiend voor de ouders zeg haha! Ipv van 1 kind heb ik nu 5 kinderen en een hond.... En natuurlijk nog een baby in de buik van Lien, want die heeft mama ook... (Och wat is het eigenlijk schattig ook!)
dinsdag 15 februari 2011 om 10:14
Ik denk dat een denkbeeldig vriendje niet héél veel verschilt van een lievelingspop die 'opgevoed' wordt, of te eten krijgt of straf (wat het kind die ochtend van vader of moeder gehad heeft), enzovoort. Natuurlijk moet je het in de gaten houden, maar het lijkt mij vooralsnog niet iets om je zorgen over te maken.
dinsdag 15 februari 2011 om 10:21
Oh ik heb het denkbeeldige hekje tussen de keuken en de woonkamer nog niet eens opgenoemd. Als dochter niet wil dat we naar haar toe komen dan trekt ze een denkbeeldig hekje dicht tussen keuken en de woonkamer. Compleet met tssssssss geluid. Ze weet precies wanneer ze hem dicht heeft gedaan, want ze vergeet nooit om het hekje ook weer open te doen. Als we tikkertje spelen en ze wil zich snel onder de trap verstoppen, dan scheurt ze ook als een dolle het hekje dicht, zodat wij niet onder de trap kunnen komen.
Waar haalt ze het toch vandaan??
Waar haalt ze het toch vandaan??
