Thuis
alle pijlers
hond heeft kanker
vrijdag 18 februari 2011 om 21:23
gisteren te horen gekregen,dat mijn jackrussel van 11 een grote gezwel heeft in zijn blaas . hij plaste opeens heel veel,maar verder is hij gewoon nog heel druk en eet gewoon goed. hij laat alleen plasjes lopen. ik heb valium voor hem meegekregen om zijn blaasspieren beter te laten werken,en ontstekingsremmende medicijnen. ik vind het zo erg om mijn beste maatje straks te moeten missen.paar maanden geleden al mijn kat die had nierproblemen. ik vind het zo moeilijk om een keuze te maken waarneer het genoeg voor hem is. ik wil hem niet laten lijden. iemand ervaring met deze kanker bij honden? wat is het beloop?
vrijdag 18 februari 2011 om 21:27
Kanker heeft altijd een verschillend verloop, zowel bij mensen als dieren.
Waar ligt de grens? Dat kan niemand hier voor jou zeggen behalve jijzelf. Wij kennen jouw hond niet en we zien hem ook niet. Ik hoop dat jij je eigen hond gewoon goed kent. Als je hem scherp blijft observeren dan kun je zelf zien of hij het goed heeft of niet, of hij het opgeeft of niet. En soms geeft een hond helemaal niet op (en dat is ook een typische jack russel eigenschap) en dan moet jij het voor hem doen. De afweging maken of de goede momenten nog op kunnen tegen de slechte.
Het is een hele moeilijke kwestie waar iedere honden of katteneigenaar vroeger of later tegen aan loopt. Altijd weer.
Ik begrijp dat zijn blaas niet meer te behandelen is?
Heel veel sterkte. Met wat je te wachten staat, de tijd die je nog met hem rest, met het nemen van de juiste beslissing.
Waar ligt de grens? Dat kan niemand hier voor jou zeggen behalve jijzelf. Wij kennen jouw hond niet en we zien hem ook niet. Ik hoop dat jij je eigen hond gewoon goed kent. Als je hem scherp blijft observeren dan kun je zelf zien of hij het goed heeft of niet, of hij het opgeeft of niet. En soms geeft een hond helemaal niet op (en dat is ook een typische jack russel eigenschap) en dan moet jij het voor hem doen. De afweging maken of de goede momenten nog op kunnen tegen de slechte.
Het is een hele moeilijke kwestie waar iedere honden of katteneigenaar vroeger of later tegen aan loopt. Altijd weer.
Ik begrijp dat zijn blaas niet meer te behandelen is?
Heel veel sterkte. Met wat je te wachten staat, de tijd die je nog met hem rest, met het nemen van de juiste beslissing.
vrijdag 18 februari 2011 om 21:42
bedankt voor jullie reactie's! inderdaad een jackrussel is een hondje die niet gauw op geeft. ik weet uit ervaring dat je niet weet hoe lang het duurd. ik had deze diagnose ook niet verwacht,omdat hij nog vol energie zit. opereren kan niet want het zit te ver in zijn blaas. het is mijn beste maatje,altijd vrolijk als je thuis bent. ik hoop zo dat ik hem nog een tijdje kan verwennen.
vrijdag 18 februari 2011 om 21:46
quote:djinnie schreef op 18 februari 2011 @ 21:42:
bedankt voor jullie reactie's! inderdaad een jackrussel is een hondje die niet gauw op geeft. ik weet uit ervaring dat je niet weet hoe lang het duurd. ik had deze diagnose ook niet verwacht,omdat hij nog vol energie zit. opereren kan niet want het zit te ver in zijn blaas. het is mijn beste maatje,altijd vrolijk als je thuis bent. ik hoop zo dat ik hem nog een tijdje kan verwennen.Zielig, verwen hem nog maar goed
bedankt voor jullie reactie's! inderdaad een jackrussel is een hondje die niet gauw op geeft. ik weet uit ervaring dat je niet weet hoe lang het duurd. ik had deze diagnose ook niet verwacht,omdat hij nog vol energie zit. opereren kan niet want het zit te ver in zijn blaas. het is mijn beste maatje,altijd vrolijk als je thuis bent. ik hoop zo dat ik hem nog een tijdje kan verwennen.Zielig, verwen hem nog maar goed
vrijdag 18 februari 2011 om 23:34
Sterkte Djinnie. Ik weet hoe zwaar het is om dan ook nog je lieve huisdier aan kanker te verliezen. Onze eerste Border Collie kreeg leukemie. Hoe ironisch hé. Het was de hond die we kregen na het overlijden van Nienke. En hij was pas 8 jaar. Gelukkig is het lieve beest thuis gestorven toen wij bij haar waren. Het ging opeens heel erg snel. Soms kan het leven rare dingen doen.
vrijdag 18 februari 2011 om 23:56
Mijn hondje Douschka had ook een gezwel, op haar baarmoeder, en dat drukte weer op haar darmen. Daardoor kon ze alleen nog maar van die hele dunne drollen draaien en koste het haar veel moeite. De dierenarts heeft prednison gegeven zodat we een dagje hadden om echt afscheid te nemen, langer wilden we haar niet laten lijden. Weet precies hoe het voelt! Het moeilijkste was om haar kwispelend de auto te zien inspringen op weg naar de dierenarts.. Ik wens je heel veel sterkte! Is het inoperabel?
zaterdag 19 februari 2011 om 10:57
hij is de nacht gelukkig goed doorgekomen. alleen het was vanochtend moeilijk te zien of hij echt plaste. gelukkig heb ik nou een week vakantie en kan ik nou goed op hem letten. hij verliest wel iederekeer een beetje bloed en lekt urine,maar verder is hij nog druk met stokken bezig en eten doet hij ook nog goed. zijn medicijnen moeten ook nog aanslaan. ik neem zoiezo maandag wel contact met de dierenarts om gewoon nog wat extra advies te krijgen. zij heeft ook gezegt ik moet het nog een week aankijken en anders moet ik hem inlaten slapen. ik heb zoveel steun van hem gekregen toen mijn vriend iets meer als twee jaar geleden is overleden. je moest er altijd uit, en hij maakte me altijd weer aan het lachen. ik heb nog een hond dus ik ben benieuwd hoe die straks gaat reageren. straks ga ik lekker met ze naar het park en krijgen ze nog een lekkere bot van mij.
zaterdag 19 februari 2011 om 11:00
ja dat blijft vrelijk dat je weet dat het zijn laatste rit is!quote:eefje1980 schreef op 18 februari 2011 @ 23:56:
Mijn hondje Douschka had ook een gezwel, op haar baarmoeder, en dat drukte weer op haar darmen. Daardoor kon ze alleen nog maar van die hele dunne drollen draaien en koste het haar veel moeite. De dierenarts heeft prednison gegeven zodat we een dagje hadden om echt afscheid te nemen, langer wilden we haar niet laten lijden. Weet precies hoe het voelt! Het moeilijkste was om haar kwispelend de auto te zien inspringen op weg naar de dierenarts.. Ik wens je heel veel sterkte! Is het inoperabel?
Mijn hondje Douschka had ook een gezwel, op haar baarmoeder, en dat drukte weer op haar darmen. Daardoor kon ze alleen nog maar van die hele dunne drollen draaien en koste het haar veel moeite. De dierenarts heeft prednison gegeven zodat we een dagje hadden om echt afscheid te nemen, langer wilden we haar niet laten lijden. Weet precies hoe het voelt! Het moeilijkste was om haar kwispelend de auto te zien inspringen op weg naar de dierenarts.. Ik wens je heel veel sterkte! Is het inoperabel?
zaterdag 19 februari 2011 om 11:03
dat is inderdaad wel erg toevallig. ook nog veel te jong.quote:Zoebie schreef op 18 februari 2011 @ 23:34:
Sterkte Djinnie. Ik weet hoe zwaar het is om dan ook nog je lieve huisdier aan kanker te verliezen. Onze eerste Border Collie kreeg leukemie. Hoe ironisch hé. Het was de hond die we kregen na het overlijden van Nienke. En hij was pas 8 jaar. Gelukkig is het lieve beest thuis gestorven toen wij bij haar waren. Het ging opeens heel erg snel. Soms kan het leven rare dingen doen.
Sterkte Djinnie. Ik weet hoe zwaar het is om dan ook nog je lieve huisdier aan kanker te verliezen. Onze eerste Border Collie kreeg leukemie. Hoe ironisch hé. Het was de hond die we kregen na het overlijden van Nienke. En hij was pas 8 jaar. Gelukkig is het lieve beest thuis gestorven toen wij bij haar waren. Het ging opeens heel erg snel. Soms kan het leven rare dingen doen.
zaterdag 19 februari 2011 om 11:05
inderdaad je wil hem niet laten lijden! het blijft zwaar omdat het zo lang je maatje is geweestquote:Bianca2612 schreef op 18 februari 2011 @ 22:21:
Ik heb ook een hond met kanker gehad. Ze was toen 16 jaar en niet operabel maar ze had geen pijn. Toen ze op een ochtend door haar achterpoten zakte, wist ik dat het tijd was om afscheid te nemen...
Ik heb ook een hond met kanker gehad. Ze was toen 16 jaar en niet operabel maar ze had geen pijn. Toen ze op een ochtend door haar achterpoten zakte, wist ik dat het tijd was om afscheid te nemen...
dinsdag 22 februari 2011 om 17:55
inmiddels is hij vandaag ingeslapen,een hele moeilijke beslissing. ik had vanmiddag nog een uur gewandeld met hem,hij leek dus niet ziek,maar door de tumor kon hij niet meer plassen dus zijn blaas was iederekeer vol. hij had nog geen pijn maar binnenkort zou hij pijn krijgen. het voelt zo rot,heb ik te snel opgegeven? toen ik bij de dierenarts zat ,zat hij nog met een handdoek te spelen! wat zal ik hem missen! allemaal bedankt voor jullie reactie''s
dinsdag 22 februari 2011 om 18:51
Sterkte Djinnie. Wat een moeilijke beslissing is het toch om te nemen he.
Maar als ik dit zo lees heb je je hondje héél veel pijn en ellende bespaard. Wees daar zo ontzettend blij om. Je hoeft je echt, echt, echt niet af te vragen of je niet had moeten wachten, of je het niet te snel hebt beslist. Want dat heb je niet. Je bent alle pijn voor geweest. En dat is het mooiste laatste cadeautje wat je je hond hebt kunnen geven. Een waardige en pijnloze dood.
Maar als ik dit zo lees heb je je hondje héél veel pijn en ellende bespaard. Wees daar zo ontzettend blij om. Je hoeft je echt, echt, echt niet af te vragen of je niet had moeten wachten, of je het niet te snel hebt beslist. Want dat heb je niet. Je bent alle pijn voor geweest. En dat is het mooiste laatste cadeautje wat je je hond hebt kunnen geven. Een waardige en pijnloze dood.
dinsdag 22 februari 2011 om 21:21
Sterkte Djinnie.
Afgelopen november heb ik onze hond in moeten laten slapen, die had maagkanker en uitzaaiingen naar de lymfklieren. Maar wat de oorzaak ook is: het blijft rot om je dier af te moeten geven. Om ze los te moeten laten.
Jouw hondje heeft nu niet of nauwelijks pijn gehad. Pijn is voor dieren ook anders als voor mensen denk ik wel eens: probeer een hond maar eens uit te leggen wat het is, waar het vandaan komt en wat je er tegen kunt doen. Dat gaat niet, zo'n dier kent dan alleen de pijn. En jouw goede zorgen. Dat jouw hondje tot het eind zo speels was, is imho een blessing in disguise. En dat hij speels kon en mocht zijn tot het eind is wel iets dat hij aan jou te danken heeft. Hou je daar aan vast meissie, je hebt het heel goed gedaan!!! Veel sterkte!!
Afgelopen november heb ik onze hond in moeten laten slapen, die had maagkanker en uitzaaiingen naar de lymfklieren. Maar wat de oorzaak ook is: het blijft rot om je dier af te moeten geven. Om ze los te moeten laten.
Jouw hondje heeft nu niet of nauwelijks pijn gehad. Pijn is voor dieren ook anders als voor mensen denk ik wel eens: probeer een hond maar eens uit te leggen wat het is, waar het vandaan komt en wat je er tegen kunt doen. Dat gaat niet, zo'n dier kent dan alleen de pijn. En jouw goede zorgen. Dat jouw hondje tot het eind zo speels was, is imho een blessing in disguise. En dat hij speels kon en mocht zijn tot het eind is wel iets dat hij aan jou te danken heeft. Hou je daar aan vast meissie, je hebt het heel goed gedaan!!! Veel sterkte!!
woensdag 23 februari 2011 om 18:55
bedankt allemaal voor jullie lieve berichtjes! ik heb afgelopen nacht zo slecht geslapen,ik zag iederekeer zijn lieve kopje voor me de volgende dag ging de andere hond kijken bij zijn mand,hij vond het vreemd dat de drukte makertje er niet meer is! het is zo stil in huis. ik weet dat ik hem pijn heb bespaard,maar het voelt of ik hem heb verraden,omdat hij op dat moment nog genoot van zijn wandelingetjes!
