Fase?? Peuter

Mijn zoontje van bijna 3 is de laatste tijd zo dreinerig en zeurderig.. ik word er eerlijk gezegd gewoon gek van!

Ik zie hem het liefste even verdwijnen af en toe.

Maar als ik thuis ben is het de hele dag mama,mama, ik moet kijken..

Hij speelt nooit lang zelf.

Zeurt om snoepjes, ijsjes etc.

Ik word er echt af en toe gillend gek van..

Herkenbaar??

Ik ben echt dol op hem maar merk dat ik er de laatste tijd even weinig aan vind. Omdat ik alleenstaand ben, vind ik het ook wel eens zwaar. Wel gaat hij af en toe naar zijn vader.

Ik ben op zoek naar een baan, wil graag weer aan de slag. Soms denk ik ook echt had ik maar een baan. Ik wil dolgraag weer wat doen naast het moederschap, alleen moeder zijn is niks voor mij maar door omstandigheden is het zo gelopen.

Ik voel me wel eens slecht dat ik zo denk, maar het is gewoon echt geen zonnetje in huis momenteel. Ja als hij zijn zin krijgt, maar er hoeft maar wat mis te lopen en er volgt een driftbuitje o.i.d.

Nu hoor ik ook alweer: mama mama

En echt ik ben dol op hem. Soms denk ik zou hij niet gewoon verwend zijn, omdat ik er meestal voor hem was sinds zijn geboorte? Je gaat aan jezelf twijfelen, of je het misschien fout hebt gedaan.

Als hij geen aandacht krijgt, zoekt hij negatieve.. dus gaat dingen doen die niet mogen.

Ik ben benieuwd naar jullie reacties.. en misschien hebben jullie nog tips?

Ik moet erbij zeggen dat hij ook regelmatig last had van oorontstekingen.

Maar dat ging op zich goed de laatste winter.

Nu heeft hij wel een virus en daardoor ook oorpijn, ik ben vrijdag bij de dokter geweest maar een antibioticakuur was niet meteen nodig, omdat het pas net was begonnen en hij ook verkouden was (dus viraal).

Ik vergeet dat ook wel eens, dus misschien is hij zo dwars en dreinerig daardoor..

Hij gaat twee ochtenden (van 2,5 uur) naar de peuterspeelzaal. Ik plan mijn officiële afspraken al vaak op die twee ochtenden.

En af en toe doe ik iets voor mezelf

Erg creatief ben ik niet, wel gaan we af en toe kleien, waterverven dat soort dingen. Iedere dag al een uur naar buiten, wandelen; naar de speeltuin.

Ik heb alleen het idee dat ik de hele dag met hem bezig ben of bezig moet. En hij verwacht elke dag dat we "iets" gaan doen. Als ik een keer een krant wil lezen, wil hij ineens op schoot of slaat er tegenaan.

Hij is wel druk van zichzelf en kan zich maar kort concentreren. Maar Pien jij hebt je oordeel al weer klaar. Het zal wel aan de ouder liggen en ik kan niks aan.

Hij wordt binnenkort geobserveerd op de peuterspeelzaal, omdat ze er daar ook tegenaan lopen. En kijk eens, die hebben ervoor geleerd.

Omdat hij dus ook heel druk kan zijn en slecht corrigeerbaar is. Het is verder een schat van een kind, is ook heel sociaal en open.

quote:zusenzoo schreef op 21 februari 2011 @ 18:30:

Ik denk zo maar uit de kliene stukjes die je hier schrijft, dat je best wat consequenter kan zijn, kan dat kloppen?



En vraag eens hulp aan het CB die hebben ook goede opvoedcursussen en daar kan je best wat aanhebben en ontmoet je lotgenoten.



Zo, kleine ligt in bed

Ik ben wel consequent, nee is bij mij ook echt nee. Maar hij luistert gewoon slecht zeg maar. Wel krijgt hij dan straf, dus moet op de trap en daarna zeggen wat niet mocht en mij aankijken daarbij. Wat hij dus ook niet wilde.

Wel heb ik pas mijn nicht gesproken, en haar zoontje heeft ADHD en het gedrag wat zij beschreef leek heel erg op dat van mijn zoontje dus schrok best wel. Dit omdat zo n kind zich dan helemaal afgewezen voelt, en niet doorheeft dat het GEDRAG bestraft wordt en hij niet. Hij vraagt ook heel vaak; mama vind je me lief. En dat doet zeer hoor! Ik zeg natuurlijk dat ik hem hardstikke lief vindt. Maar zit soms echt met mijn handen in het haar.

Naar aanleiding van het onderzoek ga ik ook wel tips en eventueel advies krijgen.

Maar wilde hier gewoon even mijn verhaal kwijt. Je hoopt ergens dat het "normaal" is.

quote:sosofie schreef op 21 februari 2011 @ 19:21:

Heb je zelf wel eens oorontsteking gehad?

Als er vrijdag een beginnende oorontsteking geconstateerd is kan dat inmiddels een gierende pijn veroorzaken in zijn oor. In elk geval zal hij zich niet fit voelen nu.

Als mijn kinderen zich gedragen zoals jij beschrijft, laat ik de oren checken. 9 van de 10 keer: oorontsteking.



Ben je wel eens doorverwezen naar een kno-arts?



Yep, hij met 13 maanden zijn zijn neusamandelen verwijderd en oren doorgeprikt. Daarna nog een keer op controle geweest maar kno-arts zag verdere behandeling niet in. Hij heeft daarna nog wel een paar keer oorontsteking gehad maar ik werd steeds van het kastje naar de muur gestuurd. Ik kon nooit meteen bij de KNO terecht, dus eerst langs huisarts. Dan kreeg hij een kuur en een paar dagen later kwam ik daar en was er niks meer aan de hand.

Bij de huisarts werd later geconstateerd dat er toch nog vocht in zijn oren zat.. maar kno sprak dit tegen. Tsja..

Ik ga nu nooit meer naar de KNO maar naar de huisarts. Hij heeft het nu 1x gehad deze winter. Dit is dan de tweede keer.

Eerst deed zijn rechteroor zeer, nu is het zijn linker. Maar als het van een verkoudheid is dan heeft AB toch geen zin heb ik me laten vertellen? De keren dat hij oorontsteking had waar hij een kuur voor kreeg was het een bacteriele infectie, omdat hij niet neusverkouden was.

Nu is hij echt al ruim een week verkouden. Begon met hoge koorst hoesten. Toen even niks en toen werd hij vrijdag ineens wakker met hoge koorts. Hij slaapt verder wel weer. Na dagen paracetamol en neussprayen.

Maar als het morgen nog niet over is ga ik gewoon weer langs. Voor mijn gevoel is dit gewoon oorpijn van een virus, wat ik zelf ook wel heb als ik heel verkouden ben.

@Sientje: daar heb je wel een punt. Want regelmatig betrap ik mezelf erop dat ik me toch wel erger en denk had ik maar vast die baan (ik zit nu in een reintegratietraject en ondertussen kijk ik al maanden om me heen, maar parttime is heel weinig te vinden hier.. of werk wat ik niet zoek). Wil wel graag een baan waarin ik me gelukkig voel. Een topbaan hoeft zeker niet. eerst maar weer eens beginnen, ik kan later altijd nog doorleren en doorstromen.

En geloof me, ik ben echt gek op mijn zoontje, maar ik ben gewoon geen moeder die altijd maar thuis wil zijn. Het kriebelt nu echt bij mij om wat anders te doen ernaast.

Geduld, ja een slecht punt van mij. Ook gezien dingen die ik aan mijn hoofd heb (familiezaken, omgang ex is lastig..hij heeft verslavingsproblemen).

Ik heb een depressie gehad door alle dingen, waar ik nog herstellende van ben. Ik heb mijn goede dagen, mijn slechte dagen. En werk zou er voor mij ook aan bijdragen dat ik me wat zinvoller voel, even niet moeder zijn maar andere dingen aan je hoofd. En heb genoeg hersens, daar ligt het niet aan. Maar door omstandigheden is het allemaal blijven liggen.

Ik voel me soms een mislukkeling, als ik kijk naar mijn oud-studiegenootjes. Die (bijna) allemaal een goede baan hebben, getrouwd. Voor de buitenwereld het perfecte leventje, al weet ik heus wel dat ieder huisje zijn kruisje heeft.

Maar het voelt gewoon dat ik nu pas echt kan beginnen ofzo. En alles tien jaar later doe als de rest..

Maar nu dwaal ik af!

Thanks Sofie.. ik doe al vaak wat leuks, eendjes voeren, naar de speeltuin e.d. maar hij heeft gewoon momenteel wat lastig.-snel huilen gedrag. Misschien toch ook van die oren hoor! Als hij zich niet lekker voelt is het geen wonder dat hij huilerig en dreinerig wordt. En ja oorontsteking doet ook ontzettend pijn, heb het zelf eens gehad, ging maar niet over.. en ik werd er ook echt niet vrolijk van.

Ik geniet ook wel maar je hebt dagen dat je inderdaad wat in een negatieve spiraal zit. Dat ik echt denk; ga maar even weg ofzo (wat niet kan natuurlijk). Maar dat is snel weer over.

Hij was overigens een huilbaby en had (verborgen)reflux, voorkeurshouding, daar toen alleen maar zorgen om gehad (kreeg medicijnen etc) en daarna de break up, familieproblemen, lastige ex.. noem het maar op. het is gewoon net of je maar door gedenderd bent al die jaren. Gewoon veel stress gehad.

Misschien kan je daarom ook wel minder hebben. Dat denk ik soms. Maar hij is ook wel erg druk vergeleken bij andere kinderen. Ik hou daarom niet minder van hem, dat zeker niet! Maar het is wel eens vermoeiend, omdat ik hsp ben. En weer veel tijd nodig heb om indrukken te verwerken, voor mijn gevoel kom ik daar weinig aan toe.

Je bent zelf ook sneller overprikkeld dus. En daarbij een kind die wel heel druk is, maar dus ook niet teveel prikkels kan hebben. Had hij als kind al.. snel van slag.. heel duidelijk structuur nodig.

Hij heeft bijvoorbeeld ook als er iets op zijn kamer staat wat er normaal niet staat, dan moet dat weg. Maar dat is misschien een fase.

bovendien heeft hij gewoon ook erg behoefte aan veiligheid, omdat wij al uit elkaar zijn gegaan. En hoe klein ook, dat nemen ze mee. Juist daarom verlangen ze naar extra structuur en dus veiligheid. Ik geef hem dat allemaal wel, maar soms luistert hij gewoon erg slecht. Misschien is het inderdaad normaal voor de leeftijd.

Maar het is niet leuk als hij gaat rennen door een winkel en niet wil luisteren als je zegt ophouden. Dan zet ik hem vervolgens in het wagentje en brullen. Dan is hij echt boos tot aan het hysterische toe :-S

En dan mensen kijken och wat zielig. Er ging zich zelfs eens iemand mee bemoeien, en toen had ik wel zoiets rot op. Het klinkt heel zielig, maar ik vind ik moet consequent zijn en mijn nee is ook echt een nee.. Ik waarschuw 1 of 2 keer. Wordt er niet geluisterd dan volgt er een sanctie. Ik moet wel, want hij heeft heel duidelijk regels nodig.

Maar vergeleken bij andere kindjes die ik zie is hij gewoon nogal aanwezig en druk, en onstuimig enz.

Dat er een beetje pit in zit, helemaal niet erg. Maar soms heb ik het er echt moeilijk mee.

Hij is echt wel eens zo boos, dat hij mij wil slaan of een trap(je) wil geven. Dat tolereer ik natuurlijk niet. Maar vandaar dat ik dan denk oei. Dat is echt niet leuk voor jou als moeder!