Psyche
alle pijlers
Familie
zondag 27 februari 2011 om 14:35
Ik wil even mijn verhaal van me afschrijven.
De familie van mijn moeders kant is heel klein. 1 oom en tante en zij hebben 2 zoons die ieder ook hun eigen gezin hebben. Ook mijn oma leeft nog.
Ik kan op zich prima opschieten met hen allemaal. De laatste tijd begin ik me echter steeds meer te ergeren aan bepaalde mensen uit deze familie.
Die kant van de familie praat (schreeuwt) heel veel maar zegt weinig. Weinig oprechte interesse en mensen of zaken die "anders" zijn dan de "standaard" altijd een beetje afkraken.
Waar ik me vooral aan stoor is het feit dat ze vanalles roepen maar niets kunnen onderbouwen en dat ze nooit eens spontaan kunnen zijn maar met elke opmerking iemand weer "leuk" belachelijk proberen te maken.
Ik weet niet zo goed hoe ik het moet omschrijven, hoop dat het zo duidelijk is.
Ik heb geen ruzie met hen maar toch stoor ik me er behoorlijk aan.
Gisterenavond was er weer een verjaardag en had ik er ineens genoeg van.
Vrouw van mijn neef zat al de hele tijd rare opmerkingen te maken, tante ook.
"die bank is doorgezakt want er zitten alleen maar dikke mensen op"
"ga jij carnaval vieren? sjonge jonge, ik zal maar niks zeggen want je bent zo saai als wat, dan ben je dadelijk zeker beledigd"
"hou je mond maar, professor"
"heb jij vriendinnen dan?"
Dit zijn enkele opmerkingen (allen tegen mij gericht overigens)
Op een gegeven moment zei ik dat ik vond dat mijn andere neef (de schoonbroer van die vrouw die die opmerkingen maakte) zo veranderd was sinds hij vader geworden was en dat ik hem echt heel lief vond voor zijn kinderen.
Begint die schoonzus weer te roepen: "wat zeg je? je moet eens nadenken voor je wat zegt".
Dus ik "hoezo, is toch gewoon mijn mening".
Echt heel raar. Dus ik vraag of ze kan onderbouwen waarom zij vindt dat hij niet lief is voor zijn kinderen maar dan zit ze heel raar met haar hoofd te schudden en komt er niks uit.
Ik heb het maar opgegeven. Ik word zo moe van dit soort gesprekken. Wat kan ik doen? Want het begint me steeds meer te irriteren. Een keer iemand confronteren of gewoon "laten gaan"?
De familie van mijn moeders kant is heel klein. 1 oom en tante en zij hebben 2 zoons die ieder ook hun eigen gezin hebben. Ook mijn oma leeft nog.
Ik kan op zich prima opschieten met hen allemaal. De laatste tijd begin ik me echter steeds meer te ergeren aan bepaalde mensen uit deze familie.
Die kant van de familie praat (schreeuwt) heel veel maar zegt weinig. Weinig oprechte interesse en mensen of zaken die "anders" zijn dan de "standaard" altijd een beetje afkraken.
Waar ik me vooral aan stoor is het feit dat ze vanalles roepen maar niets kunnen onderbouwen en dat ze nooit eens spontaan kunnen zijn maar met elke opmerking iemand weer "leuk" belachelijk proberen te maken.
Ik weet niet zo goed hoe ik het moet omschrijven, hoop dat het zo duidelijk is.
Ik heb geen ruzie met hen maar toch stoor ik me er behoorlijk aan.
Gisterenavond was er weer een verjaardag en had ik er ineens genoeg van.
Vrouw van mijn neef zat al de hele tijd rare opmerkingen te maken, tante ook.
"die bank is doorgezakt want er zitten alleen maar dikke mensen op"
"ga jij carnaval vieren? sjonge jonge, ik zal maar niks zeggen want je bent zo saai als wat, dan ben je dadelijk zeker beledigd"
"hou je mond maar, professor"
"heb jij vriendinnen dan?"
Dit zijn enkele opmerkingen (allen tegen mij gericht overigens)
Op een gegeven moment zei ik dat ik vond dat mijn andere neef (de schoonbroer van die vrouw die die opmerkingen maakte) zo veranderd was sinds hij vader geworden was en dat ik hem echt heel lief vond voor zijn kinderen.
Begint die schoonzus weer te roepen: "wat zeg je? je moet eens nadenken voor je wat zegt".
Dus ik "hoezo, is toch gewoon mijn mening".
Echt heel raar. Dus ik vraag of ze kan onderbouwen waarom zij vindt dat hij niet lief is voor zijn kinderen maar dan zit ze heel raar met haar hoofd te schudden en komt er niks uit.
Ik heb het maar opgegeven. Ik word zo moe van dit soort gesprekken. Wat kan ik doen? Want het begint me steeds meer te irriteren. Een keer iemand confronteren of gewoon "laten gaan"?
zondag 27 februari 2011 om 14:40
Ken het van mijn ex-schoonfamilie.
Ik ging maar gewoon in de overleef-modus, reageerde nauwelijks als ze iets zeiden, knikte braaf ja en amen en ging zo gauw mogelijk de afwas doen.
Was na zo'n verjaardag altijd wel bek-af.
Ik kan me voorstellen dat je naar de verjaardag van je ouders en oma moet, maar kun je de rest niet afbouwen? Ruim van te voren iets plannen op de verjaardag van oom en tante?
Over het algemeen heeft confronteren weinig zin is mijn ervaring. Zij hebben hun waarheid, jij de jouwe en ze zullen hun gedrag niet zomaar aanpassen omdat ze daar niks bij te winnen hebben.
Sterkte..
Ik ging maar gewoon in de overleef-modus, reageerde nauwelijks als ze iets zeiden, knikte braaf ja en amen en ging zo gauw mogelijk de afwas doen.
Was na zo'n verjaardag altijd wel bek-af.
Ik kan me voorstellen dat je naar de verjaardag van je ouders en oma moet, maar kun je de rest niet afbouwen? Ruim van te voren iets plannen op de verjaardag van oom en tante?
Over het algemeen heeft confronteren weinig zin is mijn ervaring. Zij hebben hun waarheid, jij de jouwe en ze zullen hun gedrag niet zomaar aanpassen omdat ze daar niks bij te winnen hebben.
Sterkte..
zondag 27 februari 2011 om 14:42
Nou jaa, zo hoef je echt niet tegen je te laten praten. Belachelijk. Ik vind dat ze echt te ver gaat. Wat zeg je terug op zulke reacties?
(Over dat laatste: je snapt toch zelf wel dat dat niet gaat over dat hij niet lief zou zijn voor zijn kinderen, maar over het eerste deel: dat hij zo is veranderd..als in eerst was hij niet lief (maar nu wel). Dus dat hoofd schudden snap ik wel als je er zo op reageert.)
(Over dat laatste: je snapt toch zelf wel dat dat niet gaat over dat hij niet lief zou zijn voor zijn kinderen, maar over het eerste deel: dat hij zo is veranderd..als in eerst was hij niet lief (maar nu wel). Dus dat hoofd schudden snap ik wel als je er zo op reageert.)
zondag 27 februari 2011 om 14:44
Als mensen eenmaal in een dergelijk stramien zitten, is het heel erg moeilijk om ze in te laten zien dat ze verkeerd bezig zijn.
Zelf zou ik afstand nemen en me concentreren op de gezellige kant van de familie, tenzij je natuurlijk een knetterend ruzie wilt, want dat is meestal de uitslag van een confrontatie, hoe je het ook aanpakt.
Je familie kun je helaas niet kiezen. Ik wens je er veel geduld mee.
Zelf zou ik afstand nemen en me concentreren op de gezellige kant van de familie, tenzij je natuurlijk een knetterend ruzie wilt, want dat is meestal de uitslag van een confrontatie, hoe je het ook aanpakt.
Je familie kun je helaas niet kiezen. Ik wens je er veel geduld mee.
zondag 27 februari 2011 om 14:53
Bedankt voor de reacties.
Het is niet zo dat ik wil "breken" met de familie. Het blijft toch familie en er zijn ook mensen die wel gewoon leuk zijn.
Ik kan alleen niet tegen dit soort praat. Normaal liet ik het langs me heen glijden maar gisterenavond had ik er ineens genoeg van.
Ik ging toen ook in discussie maar het helpt niet veel. Toch merk ik wel dat het me oplucht om in elk geval mijn mening gezegd te hebben.
Oh ja, de opmerking over dat mijn neef lief is voor zijn kinderen: haar opmerking ging echt daarover. Zij vind dat dus helemaal niet.
Het is niet zo dat ik wil "breken" met de familie. Het blijft toch familie en er zijn ook mensen die wel gewoon leuk zijn.
Ik kan alleen niet tegen dit soort praat. Normaal liet ik het langs me heen glijden maar gisterenavond had ik er ineens genoeg van.
Ik ging toen ook in discussie maar het helpt niet veel. Toch merk ik wel dat het me oplucht om in elk geval mijn mening gezegd te hebben.
Oh ja, de opmerking over dat mijn neef lief is voor zijn kinderen: haar opmerking ging echt daarover. Zij vind dat dus helemaal niet.
zondag 27 februari 2011 om 14:55
Af en toe wil ik dat ik meteen een passend antwoord klaar heb. Een rake opmerking.
Ik vraag me af waarom de sfeer altijd zo negatief moet zijn en zo "afzeikerig".
Waarom kun je nooit eens spontaan zijn en zeggen dat iemand er leuk uit ziet of dat je het cadeautje wat je van iemand gekregen hebt leuk vindt!?!
Ik vraag me af waarom de sfeer altijd zo negatief moet zijn en zo "afzeikerig".
Waarom kun je nooit eens spontaan zijn en zeggen dat iemand er leuk uit ziet of dat je het cadeautje wat je van iemand gekregen hebt leuk vindt!?!
zondag 27 februari 2011 om 14:59
Ik zou niet meer naar die verjaardagen gaan.
Het klinkt niet alsof je daar voor je lol bent.
Vreselijk die mensen die zo raar tegen je doen.
Als je wel gaat, gewoon negeren die mensen. Als ze iets zeggen, loop dan even naar de keuken of de gang in.
Dat klinkt bot, maar reageren op hun te domme opmerkingen heeft ook geen zin.
Het klinkt niet alsof je daar voor je lol bent.
Vreselijk die mensen die zo raar tegen je doen.
Als je wel gaat, gewoon negeren die mensen. Als ze iets zeggen, loop dan even naar de keuken of de gang in.
Dat klinkt bot, maar reageren op hun te domme opmerkingen heeft ook geen zin.
zondag 27 februari 2011 om 15:08
quote:karen84 schreef op 27 februari 2011 @ 14:55:
[...]
Ik vraag me af waarom de sfeer altijd zo negatief moet zijn en zo "afzeikerig".
[...]
In de familie van mijn moeder is dat ook de toon waarop men met elkaar omgaat. Men denkt bij hen heel erg vanuit een soort vijandsdenken, heel wantrouwig en achterdochtig. Niets wordt positief opgevat of krijgt het voordeel van de twijfel.
Het hangt ervan af hoeveel energie het je kost en hoeveel energie je eraan wilt besteden wat je wel en niet doet in zo'n omgeving.
[...]
Ik vraag me af waarom de sfeer altijd zo negatief moet zijn en zo "afzeikerig".
[...]
In de familie van mijn moeder is dat ook de toon waarop men met elkaar omgaat. Men denkt bij hen heel erg vanuit een soort vijandsdenken, heel wantrouwig en achterdochtig. Niets wordt positief opgevat of krijgt het voordeel van de twijfel.
Het hangt ervan af hoeveel energie het je kost en hoeveel energie je eraan wilt besteden wat je wel en niet doet in zo'n omgeving.
zondag 27 februari 2011 om 15:09
Ik herken die negativiteit wel, daar ga je helaas niks aan veranderen. Gewoon toch je mening geven (en hopen dat andere mensen die niet in het dominerende groepje zitten erin meegaan), negeren of niet meer gaan lijken me de enige opties.
Maar los daarvan vind ik hoe er tegen je gepraat wordt. Dat zou ik echt niet accepteren. Ze heeft geen enkel recht zo tegen je te praten.
Maar los daarvan vind ik hoe er tegen je gepraat wordt. Dat zou ik echt niet accepteren. Ze heeft geen enkel recht zo tegen je te praten.
zondag 27 februari 2011 om 15:42
Ik heb het wel eens meegemaakt, alleen maar negatieve opmerking, tegen het kwetsende aan.
Ik heb het volgende gezegd/gevraagd:
"Goh vind je het niet erg vermoeiend om altijd maar zo negatief te zijn?"
Hij stond met een bek vol tanden, geen negatief woord meer gehoord de rest van de avond.
Ik heb het volgende gezegd/gevraagd:
"Goh vind je het niet erg vermoeiend om altijd maar zo negatief te zijn?"
Hij stond met een bek vol tanden, geen negatief woord meer gehoord de rest van de avond.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
zondag 27 februari 2011 om 16:39
