Mijn man heeft kanker (2)
maandag 31 december 2007 om 00:25
maandag 31 december 2007 om 11:11
Vanmorgen werd ik wakker met een heel koud gevoel van binnen. Met mijn ochtendhoofd kon ik niet zo snel plaatsen waar dit nare gevoel vandaan kwam, tot er in de verte wat vuurwerk werd afgestoken.
Oh, ja. Vanavond is het oudjaarsavond.
Vandaag is de laatste dag van het laatste jaar waarin Hero nog geleefd heeft.
Vanaf morgen zal het hele jaar, en alle jaren die zullen volgen, Hero-loos zijn.
Dag 2007, met je samen wakker worden, portje op de bank, chemo, knuffelen in een ziekenhuisbed, Ben&Jerry's met 1 lepel, regenbogen, bestralingen, Hero onder een lantaarnpaal, lieve sms-jes, champagne uit de fles, ja-woord, liefdesnest, keiharde meezing-muziek, samen kijken hoe Mopsey slaapt, knuffelen, mooie gesprekken, torens van Duplo, bossen rode rozen met één witte, liefdevol zwijgen, brieven, hoofd scheren, gitaarspelen voor Mopsey, wall-of-hope, en ogen die stralen.
Hallo 2008, en met allesomvattende leegte.
Ik meld me af op het forum vandaag. Vandaag is de laatste dag van het jaar waarin Hero leefde. De laatste dag van het jaar waarin hij stierf. De laatste dag van het laatste Hero-jaar. En ik ga er afscheid van nemen.
Oh, ja. Vanavond is het oudjaarsavond.
Vandaag is de laatste dag van het laatste jaar waarin Hero nog geleefd heeft.
Vanaf morgen zal het hele jaar, en alle jaren die zullen volgen, Hero-loos zijn.
Dag 2007, met je samen wakker worden, portje op de bank, chemo, knuffelen in een ziekenhuisbed, Ben&Jerry's met 1 lepel, regenbogen, bestralingen, Hero onder een lantaarnpaal, lieve sms-jes, champagne uit de fles, ja-woord, liefdesnest, keiharde meezing-muziek, samen kijken hoe Mopsey slaapt, knuffelen, mooie gesprekken, torens van Duplo, bossen rode rozen met één witte, liefdevol zwijgen, brieven, hoofd scheren, gitaarspelen voor Mopsey, wall-of-hope, en ogen die stralen.
Hallo 2008, en met allesomvattende leegte.
Ik meld me af op het forum vandaag. Vandaag is de laatste dag van het jaar waarin Hero leefde. De laatste dag van het jaar waarin hij stierf. De laatste dag van het laatste Hero-jaar. En ik ga er afscheid van nemen.
Wat wilde ik nou toch typen?
maandag 31 december 2007 om 11:17
Iedere keer is het weer erger dan ik me kan voorstellen, het verlies van jouw Hero. En iedere keer weer hoop ik dat het je steunt alle woorden hier, terwijl het voor mijn gevoel zo weinig is. Zo nietig naast jouw grote verlies.
Maar weet je Mims, 2007 is wel het jaar geweest waarin ik door jouw Hero anders naar het leven ben gaan kijken, meer ben gaan genieten van het Nu. Iets dat ik meeneem naar 2008!
Maar liever had ik gezien dat jij en Mops jullie Hero mee hadden kunnen meenemen naar 2008...
Maar weet je Mims, 2007 is wel het jaar geweest waarin ik door jouw Hero anders naar het leven ben gaan kijken, meer ben gaan genieten van het Nu. Iets dat ik meeneem naar 2008!
Maar liever had ik gezien dat jij en Mops jullie Hero mee hadden kunnen meenemen naar 2008...
maandag 31 december 2007 om 11:37
Daar ben ik heel blij om, Fussie. Fijn om te horen, dank je.
En inderdaad; toen Hero heel erg ziek in het ziekenhuis lag, stuurde hij zijn ouders, die van hem een dagje de frisse lucht op moesten zoeken, een sms-je met de tekst; "geniet, geniet, geniet, en oh ja...geniet!".
En als er dankzij die mooie stoere man van mij, die zo intens het leven heeft geleefd, er mensen zijn die hun eigen leven net iets meer zijn gaan waarderen, dan weet ik zeker dat er daar bij de sterren iemand met een hele brede grijns op zijn snuit zit.
En inderdaad; toen Hero heel erg ziek in het ziekenhuis lag, stuurde hij zijn ouders, die van hem een dagje de frisse lucht op moesten zoeken, een sms-je met de tekst; "geniet, geniet, geniet, en oh ja...geniet!".
En als er dankzij die mooie stoere man van mij, die zo intens het leven heeft geleefd, er mensen zijn die hun eigen leven net iets meer zijn gaan waarderen, dan weet ik zeker dat er daar bij de sterren iemand met een hele brede grijns op zijn snuit zit.
Wat wilde ik nou toch typen?
maandag 31 december 2007 om 15:12
Alle kracht en wijsheid op deze laatste dag van het jaar. Veel mooie regenbogen voor 2008 en ik weet zeker dat 2008 niet Hero-loos zal zijn. Wel heel leeg, dat wel; maar hij leeft echt voort in jouw en Mops' hart en inmiddels ook door jouw prachtige teksten. En ondanks dat velen Hero niet gekend hebben ga ik ervan uit dat hij ook in ons hart voortleeft door de kracht die jij uitstraalt.
maandag 31 december 2007 om 19:25
ach lieve liefste mims....stil ben ik,...ik weet niet wat te zeggen. Als kroonstuk op een vreselijk moeilijke maand moet deze dag zijn. Het einde van het jaar waarin je samen met je grote liefde was. Het jaar waarin je hem moets laten gaan. Vanaf morgen speelde het allemaal al vorig jaar. Lieverd, ik denk aan je, kijk tijdens de buitenbbq een paar keer naar boven en hoop dat er rond 12 uur voor jou een ster te voorschijn komt die je warmte in je hart kan geven.kus.
maandag 31 december 2007 om 20:04
Liefste Mimsey,
Wat een hartverscheurend idee, de laatste uren van het laatste jaar waarin Hero leefde. Ik kan niet zeggen hoe verschrikkelijk ik dat voor je vind.
Je zegt dat het je goed doet als je hoort dat mensen vanwege jouw en Hero's verhaal anders naar hun leven kijken. Nou, dan durf ik het wel te zeggen (normaal gesproken zou ik dat niet doen, omdat het zo'n praatje voor de vaak lijkt), maar ook ik kijk anders tegen mijn leven en de mensen om mij heen aan, vanwege Hero. Ik probeer van iedere dag iets moois te maken, want het kan zo ineens de laatste zijn. Dat wist ik al, maar door jouw verhalen over Hero realiseer ik me dat maar eens te meer: later is nu. Ik had alleen zo graag gewild dat jij deze les niet had hoeven uitdragen, want dat zou immers betekenen dat jij en Hero vanavond gewoon samen champagne uit de fles zouden kunnen drinken....
Liefs, Marie
(PS: ik heb speciaal voor deze reactie mijn motto verwijderd, maar weet niet zeker of dat ook gelukt is. Indien niet, dan vergeef mij voor mijn in dit verband knullige motto.....)
Wat een hartverscheurend idee, de laatste uren van het laatste jaar waarin Hero leefde. Ik kan niet zeggen hoe verschrikkelijk ik dat voor je vind.
Je zegt dat het je goed doet als je hoort dat mensen vanwege jouw en Hero's verhaal anders naar hun leven kijken. Nou, dan durf ik het wel te zeggen (normaal gesproken zou ik dat niet doen, omdat het zo'n praatje voor de vaak lijkt), maar ook ik kijk anders tegen mijn leven en de mensen om mij heen aan, vanwege Hero. Ik probeer van iedere dag iets moois te maken, want het kan zo ineens de laatste zijn. Dat wist ik al, maar door jouw verhalen over Hero realiseer ik me dat maar eens te meer: later is nu. Ik had alleen zo graag gewild dat jij deze les niet had hoeven uitdragen, want dat zou immers betekenen dat jij en Hero vanavond gewoon samen champagne uit de fles zouden kunnen drinken....
Liefs, Marie
(PS: ik heb speciaal voor deze reactie mijn motto verwijderd, maar weet niet zeker of dat ook gelukt is. Indien niet, dan vergeef mij voor mijn in dit verband knullige motto.....)
.
maandag 31 december 2007 om 20:12
Morgen de eerste dag van 2008. Een jaar vol prachtige herinneringen die jullie nog mochten maken, een jaar vol eenzame en waardeloze dagen, maar ook een jaar vol dagen van vriendschap en liefde. Van dagen die voorbijgaan zonder vreugde, van verdriet en van verlangen, maar ook van blijdschap om de man die je hebt gekend en die een hoop mensen geraakt heeft. Een jaar vol trots op jouw Hero, een Hero die er altijd zal zijn voor jou en je meisje.
Een jaar waarin je je gesteund gaat voelen door zijn aanwezigheid en door de fijne vriendinnen die je hier hebt leren kennen als ik het zo hoor.
Mag ik zeggen dat ik hoop dat het voor jou een 'goed' jaar zal worden? En ik geloof dat jij wel weet hoe ik dat bedoel....
Een jaar waarin je je gesteund gaat voelen door zijn aanwezigheid en door de fijne vriendinnen die je hier hebt leren kennen als ik het zo hoor.
Mag ik zeggen dat ik hoop dat het voor jou een 'goed' jaar zal worden? En ik geloof dat jij wel weet hoe ik dat bedoel....
maandag 31 december 2007 om 20:13
Mimsemeisje,
Vandaag niet alleen veel óver je gepraat, maar vooral heel veel aan je gedacht. Aan jou, aan Mopsey met haar lieve staartjes, aan wat ik allemaal aan jou bewonder. Aan de liefde en aan verdriet.
Gek is dat, ik ken je eigenlijk helemaal niet, maar toch ook weer wel. In het rijtje:
Wie ging er weg, wie kwam erbij
Wat ik deed, deed ik het goed?
waar ik op een dag als vandaag niet aan ontkom, hoorden jij en Hero er onherroepelijk bij. Hij ging weg, maar jij, jij kwam er voor zoveel mensen die jou hier hebben leren kennen, bij. Mimsey de onverzettelijke. Mimsey de ongelooflijk vergevingsgezinde. Mimsey de heldin.
Méér dan wat ook, gun ik jou en Mopsey een jaar met sterren. Met regenbogen. Met zeewind waarin je zijn stem hoort fluisteren. En met stilte waarin je de kracht die voor ons zo duidelijk is, maar die je zelf misschien niet altijd kunt horen, terugvindt. Ik wens je liefde, en gezondheid, en voorspoed, heel veel voorspoed.
Vandaag niet alleen veel óver je gepraat, maar vooral heel veel aan je gedacht. Aan jou, aan Mopsey met haar lieve staartjes, aan wat ik allemaal aan jou bewonder. Aan de liefde en aan verdriet.
Gek is dat, ik ken je eigenlijk helemaal niet, maar toch ook weer wel. In het rijtje:
Wie ging er weg, wie kwam erbij
Wat ik deed, deed ik het goed?
waar ik op een dag als vandaag niet aan ontkom, hoorden jij en Hero er onherroepelijk bij. Hij ging weg, maar jij, jij kwam er voor zoveel mensen die jou hier hebben leren kennen, bij. Mimsey de onverzettelijke. Mimsey de ongelooflijk vergevingsgezinde. Mimsey de heldin.
Méér dan wat ook, gun ik jou en Mopsey een jaar met sterren. Met regenbogen. Met zeewind waarin je zijn stem hoort fluisteren. En met stilte waarin je de kracht die voor ons zo duidelijk is, maar die je zelf misschien niet altijd kunt horen, terugvindt. Ik wens je liefde, en gezondheid, en voorspoed, heel veel voorspoed.
Am Yisrael Chai!
maandag 31 december 2007 om 20:28
Ik zit weer op het dak, de Eerste Helmersstraat beneden
Zestien sigaretten en een zee van tijd
Als de sterren blijven hangen, blijf ik zitten waar ik zit
Ik reken af en sta bij niemand in het krijt
Ik zit hier elk jaar een keer, mijn rug tegen de muur
En denk aan wat de tussentijd mij bracht
Wie is er weg, wie kwam er bij?
Wat ik deed, deed ik het goed?
Hoe komt het, dat het leven naar me lacht?
En ik zit weer op het dak, mijn lief
Zoals elk jaar een keer
En ik dank de dag, dat ik je zag
Want daar komt het wel op neer
Het mooie, of wrange, of ikweeteigenlijkniethoeikdatmoetnoemen, is dat ik vandaag bij het luisteren van het refrein automatisch aan jou en Hero moest denken. Aan hoe jij de dag dankt, dat jij hem zag.
Ik heb van 1 man heel veel gehouden. En tegen hem zei ik vaak: soms zou ik willen dat jij jezelf zou kunnen zien hoe ik jou zie. En dát lieve Mimsey, is voor mij een van de meest bijzondere gebeurtenissen van dit jaar. Dat jij mij hebt laten zien hoe jij hem zag. Dat ik even mocht meekijken door jouw ogen en mocht zien hoe jij hem zag met jouw hart. En daarom dank ik vandaag, op deze dag van de balans opmaken, de dag dat ik jóu zag.
Zestien sigaretten en een zee van tijd
Als de sterren blijven hangen, blijf ik zitten waar ik zit
Ik reken af en sta bij niemand in het krijt
Ik zit hier elk jaar een keer, mijn rug tegen de muur
En denk aan wat de tussentijd mij bracht
Wie is er weg, wie kwam er bij?
Wat ik deed, deed ik het goed?
Hoe komt het, dat het leven naar me lacht?
En ik zit weer op het dak, mijn lief
Zoals elk jaar een keer
En ik dank de dag, dat ik je zag
Want daar komt het wel op neer
Het mooie, of wrange, of ikweeteigenlijkniethoeikdatmoetnoemen, is dat ik vandaag bij het luisteren van het refrein automatisch aan jou en Hero moest denken. Aan hoe jij de dag dankt, dat jij hem zag.
Ik heb van 1 man heel veel gehouden. En tegen hem zei ik vaak: soms zou ik willen dat jij jezelf zou kunnen zien hoe ik jou zie. En dát lieve Mimsey, is voor mij een van de meest bijzondere gebeurtenissen van dit jaar. Dat jij mij hebt laten zien hoe jij hem zag. Dat ik even mocht meekijken door jouw ogen en mocht zien hoe jij hem zag met jouw hart. En daarom dank ik vandaag, op deze dag van de balans opmaken, de dag dat ik jóu zag.
Am Yisrael Chai!
maandag 31 december 2007 om 20:30
Lieve Mimsey en Mopsey,
wat heeft 2007 naast een mooie momenten jullie, Hero en al jullie geliefden ongenadeloos hard genaaid. Nog even en dan is het 2008. Dat met al het geknal van vanacht maar veel van jullie diepste pijn meegeschoten mag worden; weg, weg van jullie om nooit weer terug te komen. Ik hoop dat 2008 een jaar mag worden waarin jullie van zeer veel liefde, geluk, mooie herinneringen kracht en wondertjes zullen mogen ervaren.
wat heeft 2007 naast een mooie momenten jullie, Hero en al jullie geliefden ongenadeloos hard genaaid. Nog even en dan is het 2008. Dat met al het geknal van vanacht maar veel van jullie diepste pijn meegeschoten mag worden; weg, weg van jullie om nooit weer terug te komen. Ik hoop dat 2008 een jaar mag worden waarin jullie van zeer veel liefde, geluk, mooie herinneringen kracht en wondertjes zullen mogen ervaren.
vandaag ga ik van alles kunnen