Relaties
alle pijlers
te verschillend?
dinsdag 8 maart 2011 om 20:36
Hij hoeft zich vind ik niet met de opvoeding van jouw kind te bemoeien. Wél zou hij, waar je dochter niet bij is, zijn visie over punten kunnen/ mogen geven waar hij anders over denkt. Dit kan jou ook weer andere inzichten geven, of je kunt hem duidelijk maken waarom je iets op een bepaalde manier doet. Hij zegt zelf dat hij niets van opvoeden weet.
En dat hij het goed van zichzelf vindt dat hij een wasje doet? Zolang de verdeling ongeveer 50% van de hh klusjes voor zijn rekening is, vind ik dat niet meer dan normaal.
En dat hij het goed van zichzelf vindt dat hij een wasje doet? Zolang de verdeling ongeveer 50% van de hh klusjes voor zijn rekening is, vind ik dat niet meer dan normaal.
dinsdag 8 maart 2011 om 20:37
quote:spectral schreef op 08 maart 2011 @ 20:33:
Moet altijd alles opvoedkundige meerwaarde hebben. Was niet handig wat hij zei, maar uit haar plaat gaan met dochter erbij is dat ook niet. Het meisje voelt waarschijnlijk haarfijn aan hoe de verhoudingen thuis liggen....
Dit is een hele goede post, en slaat wel degelijk ergens op. Je vertelt er niet bij in hoeverre jij 'uit je plaat ging' . Misschien verweet je hem van alles en nog wat, op een weinig opvoedkundige manier, terwijl jouw dochter nog voor de TV zat.
Dat valt niet te zien hier op het schermpje
Moet altijd alles opvoedkundige meerwaarde hebben. Was niet handig wat hij zei, maar uit haar plaat gaan met dochter erbij is dat ook niet. Het meisje voelt waarschijnlijk haarfijn aan hoe de verhoudingen thuis liggen....
Dit is een hele goede post, en slaat wel degelijk ergens op. Je vertelt er niet bij in hoeverre jij 'uit je plaat ging' . Misschien verweet je hem van alles en nog wat, op een weinig opvoedkundige manier, terwijl jouw dochter nog voor de TV zat.
Dat valt niet te zien hier op het schermpje
dinsdag 8 maart 2011 om 20:42
Sweetsummer, dat klopt! Als hij het daarna op een normale manier tegen mij had gezegd was er niks aan de hand geweest.
Famke, hij mag ook alles zeggen, ik respecteer en accepteer zijn mening en zoals ik al eerder zei doe ik daar ook veel mee. Ik pas dingen aan omdat hij mij bepaalde dingen van een andere kant laat zien.
Hanshier, ik ben behoorlijk uit mijn plaat gegaan ja. Is zeker niet goed van mij. Hij zei dat ze een grote bek had op het moment dat ik haar duidelijk maakte dat WIJ niet accepteren dat zij een grote mond heeft en bijdehand doet. Als hij het op die manier tegen haar had gezegd had ik mijn mond gehouden. Dan had ik het aan hem over gelaten.
Ik vind alleen dat hij zich op zo'n moment gaat verlagen naar haar niveau
Famke, hij mag ook alles zeggen, ik respecteer en accepteer zijn mening en zoals ik al eerder zei doe ik daar ook veel mee. Ik pas dingen aan omdat hij mij bepaalde dingen van een andere kant laat zien.
Hanshier, ik ben behoorlijk uit mijn plaat gegaan ja. Is zeker niet goed van mij. Hij zei dat ze een grote bek had op het moment dat ik haar duidelijk maakte dat WIJ niet accepteren dat zij een grote mond heeft en bijdehand doet. Als hij het op die manier tegen haar had gezegd had ik mijn mond gehouden. Dan had ik het aan hem over gelaten.
Ik vind alleen dat hij zich op zo'n moment gaat verlagen naar haar niveau
dinsdag 8 maart 2011 om 20:49
Dat probeer ik heel vaak spectral. Gaat vaak ook goed, alleen zijn er ook genoeg momenten waarop het niet goed gaat. Waarop ik dus vind dat hij een belachelijk argument heeft en ik op dat moment achter mijn dochter sta. Omdat ik op dat moment vind dat hij absoluut geen gelijk heeft en omdat ik vind dat mijn dochter mag weten dat ik achter haar sta als een "buitenstaander" dus ongelijk heeft.
Haha modelvriendje bestaat niet
Hij is serieus bijna de perfecte man hoor, op deze punten na en daarom vraag ik me af of wij niet te verschillend zijn
Haha modelvriendje bestaat niet
Hij is serieus bijna de perfecte man hoor, op deze punten na en daarom vraag ik me af of wij niet te verschillend zijn
dinsdag 8 maart 2011 om 21:55
dinsdag 8 maart 2011 om 22:07
Als jij iemand wil die precies doet wat jij wil, dan verschillen jullie te veel ja. Voor een goede relatie lijkt het me niet, maar als je na 8 maanden veel irritaties hebt dan lijkt de relatie me niet zo goed. Uit je manier van schrijven komt het op mij over alsof je je op allerlei manieren mijlenver boven je vriend verheven voelt. Of je nou echt meer weet of niet, mij lijkt het geen prettige basis voor een gelijkwaardige relatie.
dinsdag 8 maart 2011 om 23:18
ja nog even terug te komen op vershillend! Als hij naar het cafe gaat en drinkt veel! wordt hij onberekenbaar en vervelend,komt nog bij dat hij echt niet zoals mij moet zijn!maar hij sleurt me wel de nacht in,en ik kan daar absoluut niet tegen.En eist dingen o.a. sex op het strand1 en daar geneer ik me voor...mag dat!? Dan krijgen we steevast ruzie als ik dit niet wil.Dus we zijn echt te verschillend.Ben ik dan een vervelend mens.?
woensdag 9 maart 2011 om 02:28
Dit gevoel kan ik me zo goed voorstellen, TO. Je doet t al 7 jaar alleen, kent je dochter door en door en dan opeens iemand die zich overal tegenaan bemoeit. Hoe komt ie aan die wijsheid, wie zegt dat dat wat hij zegt beter is en het zo zou moeten?
Hij neemt een plaats in, hij is de man in huis, weet het beter en van jou wordt verwacht dat je gewoon doet wat hij zegt.......omdat hij de man is.
Ik was allang helemaal gek geworden.
Volgens mij kun je alleen maar door heel duidelijk tegen hem te zijn, duidelijk te maken dat hij zich hier niet mee moet bemoeien, er voor zorgen dat ie een stapje terug doet. Maak hem duidelijk dat ie moet leren hoe met kinderen om te gaan, hij valt er ook gewoon middenin. En laat hem weten dat ie niks hoeft te bewijzen, hij is niet verantwoordelijk voor jouw kind. Want het kan ook zijn dat ie vanuit zijn opvoeding een idee heeft van hoe een man in het gezin zich heeft te gedragen, zoals zijn vader waarschijnlijk. En als ie dan verder nog eigenlijk niks heeft meegemaakt, weet ie ook niet beter.
Dus nu is het tijd voor hem eens verder te kijken dan zijn eigen ervaringen zodat ie erachter komt dat er tussen zwart en wit een gigantisch stuk grijs zit.
Of ga samen iets van een oudercursus doen of zo, weet niet of dat bestaat. Bij mijn eerste baby had ik geen idee hoe dat ging, opvoeden en zo. Toen heb ik een cursus gevolgd, heette volgens mij iets van "Luisteren naar kinderen."
Hij neemt een plaats in, hij is de man in huis, weet het beter en van jou wordt verwacht dat je gewoon doet wat hij zegt.......omdat hij de man is.
Ik was allang helemaal gek geworden.
Volgens mij kun je alleen maar door heel duidelijk tegen hem te zijn, duidelijk te maken dat hij zich hier niet mee moet bemoeien, er voor zorgen dat ie een stapje terug doet. Maak hem duidelijk dat ie moet leren hoe met kinderen om te gaan, hij valt er ook gewoon middenin. En laat hem weten dat ie niks hoeft te bewijzen, hij is niet verantwoordelijk voor jouw kind. Want het kan ook zijn dat ie vanuit zijn opvoeding een idee heeft van hoe een man in het gezin zich heeft te gedragen, zoals zijn vader waarschijnlijk. En als ie dan verder nog eigenlijk niks heeft meegemaakt, weet ie ook niet beter.
Dus nu is het tijd voor hem eens verder te kijken dan zijn eigen ervaringen zodat ie erachter komt dat er tussen zwart en wit een gigantisch stuk grijs zit.
Of ga samen iets van een oudercursus doen of zo, weet niet of dat bestaat. Bij mijn eerste baby had ik geen idee hoe dat ging, opvoeden en zo. Toen heb ik een cursus gevolgd, heette volgens mij iets van "Luisteren naar kinderen."
woensdag 9 maart 2011 om 06:59
quote:harriet07 schreef op 08 maart 2011 @ 23:18:
ja nog even terug te komen op vershillend! Als hij naar het cafe gaat en drinkt veel! wordt hij onberekenbaar en vervelend,komt nog bij dat hij echt niet zoals mij moet zijn!maar hij sleurt me wel de nacht in,en ik kan daar absoluut niet tegen.En eist dingen o.a. sex op het strand1 en daar geneer ik me voor...mag dat!? Dan krijgen we steevast ruzie als ik dit niet wil.Dus we zijn echt te verschillend.Ben ik dan een vervelend mens.?
En krijgt hij dan vervolgens zijn zin?
Nee dat maakt jou geen vervelend mens,zoals Ruza al zegt heeft hij geen enkel respect voor jou grenzen,maar jijzelf ook niet.
ja nog even terug te komen op vershillend! Als hij naar het cafe gaat en drinkt veel! wordt hij onberekenbaar en vervelend,komt nog bij dat hij echt niet zoals mij moet zijn!maar hij sleurt me wel de nacht in,en ik kan daar absoluut niet tegen.En eist dingen o.a. sex op het strand1 en daar geneer ik me voor...mag dat!? Dan krijgen we steevast ruzie als ik dit niet wil.Dus we zijn echt te verschillend.Ben ik dan een vervelend mens.?
En krijgt hij dan vervolgens zijn zin?
Nee dat maakt jou geen vervelend mens,zoals Ruza al zegt heeft hij geen enkel respect voor jou grenzen,maar jijzelf ook niet.
woensdag 9 maart 2011 om 14:04
Wat wil je met deze relatie? Is het leuk voor tussendoor of wil je echt een leven met hem opbouwen? Als het om het laatste gaat, zul je samen met je vriend moeten gaan kijken hoe je jullie leven samen wilt opbouwen. Daar hoort ook de opvoeding van je dochter bij. Jij bent de ouder, jij bepaalt, maar je zult ook duidelijk moeten maken aan je dochter dat hij ook gerespecteerd moet worden. Dat jij altijd de kant van je dochter kiest, geeft aan haar ook het signaal dat ze hem niet serieus hoeft te nemen. Dat zal nu misschien nog geen probleem zijn, maar dat zal het wel worden. Dan zal zij jullie tegen elkaar uit gaan spelen.
Spreek met hem af dat als hij het ergens niet mee eens is, dat jullie het later bespreken, maar dat zolang je dochter erbij is, jullie 1 front vormen. En dat jouw regels gelden, maar sta wel open voor andere ideeën.
Spreek met hem af dat als hij het ergens niet mee eens is, dat jullie het later bespreken, maar dat zolang je dochter erbij is, jullie 1 front vormen. En dat jouw regels gelden, maar sta wel open voor andere ideeën.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 9 maart 2011 om 14:25
quote:becca009 schreef op 08 maart 2011 @ 19:41:
@ spectral: hij mag zeker wel wat zeggen! We wonen samen dus hij heeft zeker een hoop te vertellen. Ik doe ook veel met zijn mening. Alleen vind ik niet dat hij zich al 100% vader mag gedragen. Ik beslis uiteindelijk. Dit omdat wij net een relatie hebben. Zoiets moet groeien in mijn ogen.Waarom ben je dan gaan samenwonen? HIj mag zich niet 100 % als vader gedragen, hoe mag hij zich dan wel gedragen?
@ spectral: hij mag zeker wel wat zeggen! We wonen samen dus hij heeft zeker een hoop te vertellen. Ik doe ook veel met zijn mening. Alleen vind ik niet dat hij zich al 100% vader mag gedragen. Ik beslis uiteindelijk. Dit omdat wij net een relatie hebben. Zoiets moet groeien in mijn ogen.Waarom ben je dan gaan samenwonen? HIj mag zich niet 100 % als vader gedragen, hoe mag hij zich dan wel gedragen?
woensdag 9 maart 2011 om 19:59
Bedankt allemaal voor de reacties.
Ik heb er nog eens goed over nagedacht.
Ik vind dat ik al best veel van mijn vriend accepteer. Even voor de duidelijkheid: het is niet zo dat hij helemaal niks mag zeggen. Het is al vaker gebeurd dat als hij iets tegen mijn dochter zegt, ik het er niet mee eens ben, maar wel mijn mond hou om het op een later moment met hem te bespreken.
Alleen zijn er ook momenten dat hij dingen zegt of doet wat ik echt belachelijk vind en dan kan ik mijn mond niet houden. Dan zeg ik wel op een rustige manier dat ik het daar niet mee eens ben, of vraag hem waarom mijn dochter dan (bijvoorbeeld) iets niet mag. Hij komt dan met antwoorden als: gewoon, ik vind het niet nodig, of ik mocht dat vroeger ook niet. Dat zijn voor mij geen goede redenen om een kind iets te verbieden en op zo'n moment sta ik dus achter mijn dochter.
Ik vind dat hij 7 jaar opvoeden van een kind mist. Hier moet hij in groeien en hij kan niet van de 1 op de andere dag alles weten dat begrijp ik ook. Niet 1 ouder weet alles en zal het perfect doen, maar een kind vanaf dag 1 bij je hebben is anders dan na 7 jaar er bij komen.
Aikidoka, ik wil niet iemand die precies doet wat ik wil.
Ik voel me zeker niet beter dan hem, ik ben dat ook zeker niet. In mijn ogen zijn wij gelijk, in alles op het punt van mijn dochter na. Zoals ik al eerder aangaf vind ik dat hij daar in moet groeien.
Rastafun, dat is dus ook wat bij mij irritaties op wekt. Hij is totaal niet dominant en ziet zichzelf ook niet als een betere persoon, alleen is het soms met dit soort dingen dat hij denkt en zeker weet dat hij het goed doet terwijl ik er dan zeker van ben dat het niet zo is.
Rosanna, voor mijn dochter is het duidelijk dat zij ook naar zijn huisregels te luisteren heeft. Ze weet dat dat de meeste van die regels door mij gemaakt zijn en omdat vriend bij ons woont heeft ze ook naar hem te luisteren wanneer hij wat zegt.
Alleen weet ze ook precies aan te voelen wanneer ik het ergens niet mee eens ben en dan begint ze ons uit te spelen.
Voor mij is hij geen tussendoortje anders was ik niet met hem samen gaan wonen. Dan had hij mijn dochter sowieso al nooit gezien. Ik wil serieus een toekomst met hem, ik weet alleen niet hoe ik van deze irritaties af moet komen.
Zoals je laatste zin voelt het voor mij ook. Het is en blijft mijn kind, mijn regels, maar ik sta zeker open voor zijn ideeen en het is niet zo dat hij niks over haar te vertellen heeft. De rest moet groeien.
Caviahaar, hij mag zich gedragen als stiefvader, hij is haar vader niet.
Ik heb er nog eens goed over nagedacht.
Ik vind dat ik al best veel van mijn vriend accepteer. Even voor de duidelijkheid: het is niet zo dat hij helemaal niks mag zeggen. Het is al vaker gebeurd dat als hij iets tegen mijn dochter zegt, ik het er niet mee eens ben, maar wel mijn mond hou om het op een later moment met hem te bespreken.
Alleen zijn er ook momenten dat hij dingen zegt of doet wat ik echt belachelijk vind en dan kan ik mijn mond niet houden. Dan zeg ik wel op een rustige manier dat ik het daar niet mee eens ben, of vraag hem waarom mijn dochter dan (bijvoorbeeld) iets niet mag. Hij komt dan met antwoorden als: gewoon, ik vind het niet nodig, of ik mocht dat vroeger ook niet. Dat zijn voor mij geen goede redenen om een kind iets te verbieden en op zo'n moment sta ik dus achter mijn dochter.
Ik vind dat hij 7 jaar opvoeden van een kind mist. Hier moet hij in groeien en hij kan niet van de 1 op de andere dag alles weten dat begrijp ik ook. Niet 1 ouder weet alles en zal het perfect doen, maar een kind vanaf dag 1 bij je hebben is anders dan na 7 jaar er bij komen.
Aikidoka, ik wil niet iemand die precies doet wat ik wil.
Ik voel me zeker niet beter dan hem, ik ben dat ook zeker niet. In mijn ogen zijn wij gelijk, in alles op het punt van mijn dochter na. Zoals ik al eerder aangaf vind ik dat hij daar in moet groeien.
Rastafun, dat is dus ook wat bij mij irritaties op wekt. Hij is totaal niet dominant en ziet zichzelf ook niet als een betere persoon, alleen is het soms met dit soort dingen dat hij denkt en zeker weet dat hij het goed doet terwijl ik er dan zeker van ben dat het niet zo is.
Rosanna, voor mijn dochter is het duidelijk dat zij ook naar zijn huisregels te luisteren heeft. Ze weet dat dat de meeste van die regels door mij gemaakt zijn en omdat vriend bij ons woont heeft ze ook naar hem te luisteren wanneer hij wat zegt.
Alleen weet ze ook precies aan te voelen wanneer ik het ergens niet mee eens ben en dan begint ze ons uit te spelen.
Voor mij is hij geen tussendoortje anders was ik niet met hem samen gaan wonen. Dan had hij mijn dochter sowieso al nooit gezien. Ik wil serieus een toekomst met hem, ik weet alleen niet hoe ik van deze irritaties af moet komen.
Zoals je laatste zin voelt het voor mij ook. Het is en blijft mijn kind, mijn regels, maar ik sta zeker open voor zijn ideeen en het is niet zo dat hij niks over haar te vertellen heeft. De rest moet groeien.
Caviahaar, hij mag zich gedragen als stiefvader, hij is haar vader niet.
woensdag 9 maart 2011 om 20:23
woensdag 9 maart 2011 om 20:52
woensdag 9 maart 2011 om 20:58
quote:superstar_2 schreef op 09 maart 2011 @ 06:59:
[...]
En krijgt hij dan vervolgens zijn zin?
Nee dat maakt jou geen vervelend mens,zoals Ruza al zegt heeft hij geen enkel respect voor jou grenzen,maar jijzelf ook niet.Daar zit ook weer veel wijsheid in. Je wordt behandeld zoals je je laat behandelen.
[...]
En krijgt hij dan vervolgens zijn zin?
Nee dat maakt jou geen vervelend mens,zoals Ruza al zegt heeft hij geen enkel respect voor jou grenzen,maar jijzelf ook niet.Daar zit ook weer veel wijsheid in. Je wordt behandeld zoals je je laat behandelen.
donderdag 10 maart 2011 om 11:08
donderdag 10 maart 2011 om 11:37
quote:becca009 schreef op 09 maart 2011 @ 20:56:
Was misschien niet zo'n nette zin, maar wat ik bedoel is dat ik vind dat hij niet na 8 maanden kan verwachten haar vader te zijn. Denk dat ik het zo wat beter uit leg of niet?Hmm, blijf het raar vinden. Wat ik lees, is dat jij vooral verwacht dat hij zich niet als een vader gedraagt. Daarmee maak je het vooral voor je kind verwarrend en niet duidelijk, volgens mij hebben kinderen behoefte aan consequentie. Als je vriend zich de ene keer wel mag bemoeien maar de andere keer niet, is dat niet echt stabiel te noemen. Vind het vooral oneerlijk naar je kind en je vriend toe. Dus nee, ik vind het geen betere uitleg omdat je als je gaat samenwonen verwacht dat iemand deel uitmaakt van het gezin, gewoon voor 100 %.
Was misschien niet zo'n nette zin, maar wat ik bedoel is dat ik vind dat hij niet na 8 maanden kan verwachten haar vader te zijn. Denk dat ik het zo wat beter uit leg of niet?Hmm, blijf het raar vinden. Wat ik lees, is dat jij vooral verwacht dat hij zich niet als een vader gedraagt. Daarmee maak je het vooral voor je kind verwarrend en niet duidelijk, volgens mij hebben kinderen behoefte aan consequentie. Als je vriend zich de ene keer wel mag bemoeien maar de andere keer niet, is dat niet echt stabiel te noemen. Vind het vooral oneerlijk naar je kind en je vriend toe. Dus nee, ik vind het geen betere uitleg omdat je als je gaat samenwonen verwacht dat iemand deel uitmaakt van het gezin, gewoon voor 100 %.
donderdag 10 maart 2011 om 11:42
@ Hanshier: Behoorlijk offtopic maar:
In zekere zin doen slachtoffers dat ook, alleen is het geen bewust gedrag, maar een bepaalde houding waardoor agressors "aanvoelen" dat die persoon kwetsbaar is en zich niet zal (kunnen) verweren.
Dat betekent natuurlijk niet dat slachtoffers schuldig zijn, maar wel dat je minder snel slachtoffer wordt als je je bewust bent van bepaalde signalen die je uitzend.
En in relaties betekent dat grenzen stellen, bewaken en de consequentie nemen dat bij het (herhaaldelijk) overschrijden van je grenzen door je partner je relatie onhoudbaar wordt. En in die zin geld dat je door je partner behamdeld wordt zoals je je laat behandelen, want als je je niet zo laat behandelen dan stopt je relatie.
on topic:
Het is vast niet je bedoeling, maar ik vind dat je je nogal laatdunkend uitlaat over je vriend. Daarmee lijk je een scheve machtsverhouding te creeeren. Ik kan me voorstellen dat hij na 8 maanden nog geen volledige vaderrol heeft, en zeker als er nog contact is met de biovader, dat zaken die niet met huisregels te maken hebben vooral in overleg met hem gaan.
Hou er wel rekening mee dat het leven van je vriend ook nogal plotseling is veranderd, dat hij ook ineens een kind in zijn leven heeft gekregen en niet de tijd heeft gehad om er in te groeien. Ik denk zeker dat het goed is om wel met je vriend te blijven praten en jullie ideeen over opvoeding met elkaar te bespreken. Want idd kinderen weten feilloos ouders tegen elkaar uit te spelen. ( Dat doen ze ook bij biologische ouders, maar bij "stiefen" is het vaak succesvoller, omdat het kind daar een bepaalde machtspositie heeft, juist omdat de ouder het kind altijd boven de partner zal stellen).
In zekere zin doen slachtoffers dat ook, alleen is het geen bewust gedrag, maar een bepaalde houding waardoor agressors "aanvoelen" dat die persoon kwetsbaar is en zich niet zal (kunnen) verweren.
Dat betekent natuurlijk niet dat slachtoffers schuldig zijn, maar wel dat je minder snel slachtoffer wordt als je je bewust bent van bepaalde signalen die je uitzend.
En in relaties betekent dat grenzen stellen, bewaken en de consequentie nemen dat bij het (herhaaldelijk) overschrijden van je grenzen door je partner je relatie onhoudbaar wordt. En in die zin geld dat je door je partner behamdeld wordt zoals je je laat behandelen, want als je je niet zo laat behandelen dan stopt je relatie.
on topic:
Het is vast niet je bedoeling, maar ik vind dat je je nogal laatdunkend uitlaat over je vriend. Daarmee lijk je een scheve machtsverhouding te creeeren. Ik kan me voorstellen dat hij na 8 maanden nog geen volledige vaderrol heeft, en zeker als er nog contact is met de biovader, dat zaken die niet met huisregels te maken hebben vooral in overleg met hem gaan.
Hou er wel rekening mee dat het leven van je vriend ook nogal plotseling is veranderd, dat hij ook ineens een kind in zijn leven heeft gekregen en niet de tijd heeft gehad om er in te groeien. Ik denk zeker dat het goed is om wel met je vriend te blijven praten en jullie ideeen over opvoeding met elkaar te bespreken. Want idd kinderen weten feilloos ouders tegen elkaar uit te spelen. ( Dat doen ze ook bij biologische ouders, maar bij "stiefen" is het vaak succesvoller, omdat het kind daar een bepaalde machtspositie heeft, juist omdat de ouder het kind altijd boven de partner zal stellen).
donderdag 10 maart 2011 om 12:00
Ik snap je wel, denk ik.
In eerste instantie gelden jouw regels wat betreft opvoeding van je dochter. Helemaal mee eens.
Wil hij nou ineens "vadertje" gaan spelen? Ik zou dat ook niet pikken.
Ik vind dat vriend eerst met jou moet overleggen als hij jouw dochter iets wil verbieden, als het over dingen gaat waar nog geen duidelijkheid over is.
Daarna zou een nieuwe regel kunnen gaan gelden als jullie het daar samen over eens zijn.
In eerste instantie gelden jouw regels wat betreft opvoeding van je dochter. Helemaal mee eens.
Wil hij nou ineens "vadertje" gaan spelen? Ik zou dat ook niet pikken.
Ik vind dat vriend eerst met jou moet overleggen als hij jouw dochter iets wil verbieden, als het over dingen gaat waar nog geen duidelijkheid over is.
Daarna zou een nieuwe regel kunnen gaan gelden als jullie het daar samen over eens zijn.
