Even mopperen

11-03-2011 10:35 216 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn man zit in het buitenland voor zijn werk (regelmatig).. nu dus ook weer.. En die ukkel belt gewoon weg niet even (of stuurt een SMS-je) of wat dan ook.. Dus heb ik hem al 2 dagen niet gesproken..

Bah ! Ik kan daar niet zo goed tegen.. En een echt excuus heeft ie niet.. hij denkt er gewoon niet aan.. Hij is niet zo van de gevoelens (zegt hij zelf vaak zat).. en wacht 9 van de 10 keer totdat ik hem bel.. en dit keer heb ik dat dus niet gedaan.. Ik zit niet in het buitenland.. hij ..



Ik verwacht geen uitgebreide verhalen maar gewoon even kort 's avonds een babbeltje.. via skype zodat het ook nog eens niets kost..



Ik weet hoe zijn dagen eruit zien, zijn globale planning que eten etc. en snap dus werkelijk niet dat hij niet even 5 minuten pakt om een berichtje te sturen.. als is het maar hoi hoe gaat het ?



Aan de ene kant weet ik dat hij gewoon geen gevoelsman is maar toch..



Nu ben ik dus verdrietig en chagrijnig .. en ben ik staat om een giftig sms-je te sturen.. maar weet ook wel dat het niets op zal lossen..



Door het opschrijven alleen al voel ik al wat opluchting..



Iemand nog tips hoe ik dit nu aan kaarten ZONDER direct in allerlei verwijten te storten ?
Alle reacties Link kopieren
Ik zou het wel zo doen ja. Kinderachtig misschien, maar met praten kom je er blijkbaar niet met hem.
Alle reacties Link kopieren
Ik ook Luna

Gewoon leuk een dagje plannen met de kindjes.

Jammer alleen dat je zijn gezicht niet kan zien als hij in een stil huis thuiskomt
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Alle reacties Link kopieren
quote:flint schreef op 11 maart 2011 @ 17:46:



Ook al is je man misschien moeilijk in de omgang, hij kan bepaalde dingen toch gewoon 'aanleren'? Hoe moeilijk is het om (...).



Lees anders het boek Way of the superior man eens, TO, van David Deida. Is ook online te lezen. Je moet dan helaas wel even door de wat opgeklopte Amerikaanse toon heezien. Maar het gaat om de inhoud, en ik heb geen redenen om te menen dat wat Deida over en voor mannen schrijft ergens niet zou kloppen. Bovenal leert hij de mannelijke lezer om zichzelf en vrouwen in relaties beter te begrijpen, om zo zijn eigen relatie meer inhoud te kunnen geven.



Deida grijpt de essentie van het verschil in macht tussen man en vrouw binnen een monogame relatie.



Want dat is het natuurlijk gewoon weeral: een machtsverschil maakt dat TO hier aan het kortste eind trekt.



Of je man zo'n boek wil lezen is weer een ander verhaal.
Alle reacties Link kopieren
quote:Frankie33 schreef op 11 maart 2011 @ 18:25:



Want dat is het natuurlijk gewoon weeral: een machtsverschil maakt dat TO hier aan het kortste eind trekt.





Ik weet niet of het een machtsverschil is hoor

Ik vermoed eerder een ontzettende plaat voor de kop van de Polderman!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Alle reacties Link kopieren
Maar liever gek nog

dan de plaat voor de kop van de Polderman

want daar wordt ie alleen maar slechter van
Alle reacties Link kopieren
het is geen machtsverschil domweg onvermogen om je in te leven in de behoeften van een ander..



ik even eten mensen ! Laterrr
Alle reacties Link kopieren
Dat man van TO het bewust zo doet is niet wat ik met machtsverschil bedoel. Het ligt subtieler. Kennelijk kan hij zich die plaat voor zijn kop veroorloven. En zelfs om dat niet te hoeven zien. Daar gaat het om.
Alle reacties Link kopieren
quote:poldervrouw schreef op 11 maart 2011 @ 12:28:

[...]





Klopt.. hij is heel erg op zichzelf.. ik heb niet voor niets 2 autistische kinderen..



Een insinuatie om U tegen te zeggen.

Je vult veel dingen in voor meerder mensen. Jammer.

Sterkte verder.
Alle reacties Link kopieren
hans.. niet dat het je wat aangaat.. maar het is zo.. diagnose liegt niet..en dat geeft verder niet ..Het etiketje is in deze niet belangrijk.. wel een verklaring, geen excuus.. En dat het erfelijk is weten we ook met zijn allen..
Alle reacties Link kopieren
quote:julia_van_henegouwen schreef op 11 maart 2011 @ 11:18:

[...]



Dat kan dan net zo goed voor hem gelden.Blijkbaar heeft de man van Poldervrouw er geen probleem mee, dus waarom zou hij dan veranderen?
Alle reacties Link kopieren
quote:HansHier schreef op 11 maart 2011 @ 18:37:

[...]





Een insinuatie om U tegen te zeggen.

Je vult veel dingen in voor meerder mensen. Jammer.

Sterkte verder.Hans, je hebt geen flauw idee waarover je het hebt. Het is al lang wetenschappelijk aangetoond dat autisme erfelijk is. Als je twee autisten om je heen hebt zie je heus overeenkomsten. Wat dan niet automatisch betekent dat Polderman ook autistisch is, maar de trekken, die (her)ken je.



Ik geloof niet dat het met machtsverhoudingen of plaat-voor-de-kop te maken heeft, maar het simpelweg niet zien, zich niet kunnen inleven in de ander. En natuurlijk ook een dosis koppigheid. Want als Polderman zo intelligent is, kan hij wel aanleren eens per dag zijn vrouw te bellen. Het padje moet ingesleten worden zeggen we hier altijd. Na een tijdje zit het in het systeem.
Alle reacties Link kopieren
Het is ook niet willen en kunnen zien.. Daar zal morgen toch echt over gesproken gaan worden..
quote:HansHier schreef op 11 maart 2011 @ 18:37:

[...]





Een insinuatie om U tegen te zeggen.

Je vult veel dingen in voor meerder mensen. Jammer.

Sterkte verder.



Het is haar éigen mán nota bene!

Ze kent hem al 17 jaar.

Wat zit jij nou te bazelen?

Ze weet waar ze over praat hoor.
Alle reacties Link kopieren
Poldervrouw, je schreef al dat ik je begreep. Toen wist ik nog niet dat je man autistisch is. Ik heb zelf een autistische zoon, en zijn vader is dat ook. Misschien dat ik daarom zo goed aanvoelde hoe moeilijk dit voor je is. Ik ben bang dat je dit gedrag niet gaat veranderen. Bij mij waren er ook zaken waar ik steeds weer tegenaan liep. Ik heb zoveel gesprekken gehad waarin ik op een redelijke manier probeerde uit te leggen wat zijn gedrag met mij deed. Steeds kreeg ik het sociaal gewenste antwoord te horen: je hebt gelijk, ik zal het anders doen. Maar dat gebeurde gewoon niet.Op een gegeven moment begon ik door te krijgen dat hij echt geen rekening met mijn gevoel ging houden. Volgens mij zat dat gewoon niet in hem. En ik werd steeds bozer van binnen, op het laatst was de sfeer thuis echt niet leuk meer.En net als jij was ik ook degene die de kar trok. Ik zag in dat ik twee keuzes had: zijn gedrag leren accepteren en er mee leren leven of een punt achter de relatie zetten. ( we hadden ook al twee keer therapie gehad). Ik heb na 17 jaar gekozen om alleen verder te gaan. Niet omdat ik geen liefde meer voor hem voelde, maar omdat ik niet kon of wilde accepteren dat ik er alleen voor stond. Achteraf is het voor mij een hele goede beslissing geweest. Ik heb me enorm eenzaam gevoeld binnen die relatie. Ik begreep ook niet dat iemand wel kan functioneren in zijn baan, en daar wel sociaal kan zijn, maar niet begrijpt dat vrouw en kinderen aandacht nodig hebben, dat je ze moet koesteren.

Het contact met hem is er nog stees, en dat is goed. Maar omdat ik niet langer een relatie met hem heb, zijn er ook geen verwachtigen meer. Dus kan ik niet teleurgesteld worden door hem. Het heeft echt veel pijn gedaan, en ik heb me ook heel schuldig gevoeld. Vooral omdat ik goed besefte dat zijn gedrag door zijn autisme kwam. Maar ik accepteerde al zoveel van zijn autistische trekken, en ik kon dit er gewoon niet meer bij hebben.

Ik kan het helemaal mis hebben, maar ik voel bij jou ook dat eenzame gevoel, en pijn, vooral veel pijn. Want volgens mij weet je diep in je hart ook dat hij niet gaat veranderen. Iedereen kan je hier goede tips geven, maar de man is autistisch. Hij begrijpt het gewoon niet, ook al zegt hij van wel. Het zit niet in hem. Enorm frustrerend, want voor jou is het niet te begrijpen dat hij zich zo gedraagt. En dat hij in deze geen rekening houd met je gevoel.

Ik wou echt dat ik je een goede tip kon geven om hieruit te komen. Helaas heb ik die niet.Lieve poldervrouw: Zorg goed voor jezelf, en probeer de balans tussen wat goed voor je is en niet, zuiver te houden. Laat het niet doorslaan naar de verkeerde kant: jij heel veel geven en hij heel veel nemen. En deze is voor jou:rose:
Alle reacties Link kopieren
Intussen hem "gesproken".. toch wat gezegd. hij snapte er niets van.. hij was druk en dat moest ik maar begrijpen..



Tuurlijk snap ik dat hij druk is.. Hij is daar niet voor het mooie weer.. maar dan nog kan je een berichtje sturen.. dan weet ik dat ik niet online hoef te blijven (je blijft toch wachten s avonds.. dat doe je normaal ook.. en als ik niet weet waarom niet, wacht ik dus ) dat is onze afspraak..hij komt terug in het hotel en dan hebben we even kort contact.. maar als je dan 2 dagen zonder opgaaf van reden niets hoort dan mag ik toch vragen waarom ?



Hoe dan ook.. verbijstering en verbazing aan de andere kant.. en vooral niet zeggen joh.. vervelend dat je het zo ziet maar het was niet mijn bedoeling... etc.. nee . alleen maar de bal bij mij leggen en vooral pissig zijn.. dat ik zijn gezellige gesprekje durfde te verknallen..



IK moet snappen dat hij druk is.. dat MOET ik toch snappen ?IK moet begrijpen dat ie nergens tijd heeft kunnen vinden om 1 regel te sms-en.. IK moet niet zeuren dat er 2 dagen geen contact is .. HIJ heeft nergens last van.. HIJ had niets te melden,.. dus hoeft hij geen contact te leggen..



Het zal dus wel aan mij liggen... blijkbaar stel ik hele rare en onredelijke eisen
Alle reacties Link kopieren
quote:mezelfgevonden schreef op 11 maart 2011 @ 20:10:

Poldervrouw, je schreef al dat ik je begreep. En deze is voor jou:rose:En dat is nou precies waar ik bang voor ben.. dat dit mijn toekomst is.. dat dit is wat er gebeurt.. en dat wil ik niet.. ik wil niet alleen verder, ik wil niet zonder de vader van mijn kinderen verder..
Alle reacties Link kopieren
en ik weet dat hij niet zal veranderen.. dat hij vooral boos op mij is omdat ik het waag hem aan te spreken op sociaal gedrag.. dat ik begrip vraag voor iets waar hij eenvoudig geen begrip voor kán opbrengen.. alleen zijn kant is legitiem.. de mijne niet..
Alle reacties Link kopieren
Lieve Poldervrouw.het ligt niet aan jou!

Ik herhaal, het ligt niet aan jou!



Maar vrouw, laat je nou morgen niet weer met een kluitje in het riet sturen.

Laat je niet omver kletsen als hij zegt dat het allemaal niet zo is, dat je je niet moet aanstellen, en dat het allemaal aan jou ligt!



En zeg maar tegen hem dat je bang bent voor de toekomst, dat je oprecht niet weet of je zo verder wil.

Kunnen, dat lukt vast wel, maar willen?



Tuurlijk wil je niet verder zonder de vader van je kinderen, maar je wilt ook niet dat dit niet gaat veranderen.



Leg hem uit dat je het op deze manier niet langer pikt

Dat je op deze manier geen toekomst ziet in jullie huwelijk

Dat is geen dreigen, dat is de waarheid....toch?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Alle reacties Link kopieren
Natuurlijk wil je niet alleen verder,zonder de vader van je kinderen. Dat wou ik ook niet. Dat heeft me ook het meeste verdriet gedaan, dat mijn kinderen niet opgroeiden in een gezin met een vader en een moeder. Maar op het laatst was ik alleen nog maar boos, en kinderen in zo'n sfeer op laten groeien is ook geen ideale situatie. Ik heb me er heel lang tegen verzet, we zijn ruim 18 jaar bij elkaar geweest. Het is de meeste moeilijke beslissing die ik ooit heb genomen. Maar het heeft wel rust gebracht voor mij en de kinderen.
Alle reacties Link kopieren
quote:poldervrouw schreef op 11 maart 2011 @ 20:18:

[...]

En dat is nou precies waar ik bang voor ben.. dat dit mijn toekomst is.. dat dit is wat er gebeurt.. en dat wil ik niet.. ik wil niet alleen verder, ik wil niet zonder de vader van mijn kinderen verder..



Maar dit IS je toekomst. Hoe je er ook tegen aan kijkt. Of je bij hem blijft of niet. Dit is je toekomst: je leert het accepteren, maar dat maakt het leven er ook niet makkelijker op en je blijft altijd met een frustrerend gevoel zitten.En je bent altijd boos van binnen ook al doe je nog zo je best om hem te accepteren zoals hij is. Of je gaat uiteindelijk weg bij hem omdat je zo niet verder kunt.

En ik begrijp dat beide toekomstbeelden je angstig maken.

Maar meer smaken zijn er niet volgens mij.
Alle reacties Link kopieren
Maar als je het accepteerd dan krijg je er toch geen frustraties meer van?

Het enige dat ik je mee kan geven is, bewaak je eigen grenzen. Hij hoeft niet te voldoen aan de normen van de buitenwereld en iedereen om je heen. Maar laat hem niet over je eigen grenzen heen gaan want dat zal je (op een bepaald moment) opbreken. Berust erin of zoek een oplossing die voor jullie beiden werkt. Bijv. als jij iets van hem wilt horen ga je niet zitten wachten maar bel je even.
Alle reacties Link kopieren
quote:poldervrouw schreef op 11 maart 2011 @ 12:28:

[...]





Klopt.. hij is heel erg op zichzelf.. ik heb niet voor niets 2 autistische kinderen.. Ach, zolang je maar niet zo iemand wordt die "huilie doet" over erg op zichzelf zijnde, asociale kinderen, terwijl ze willens en wetens kinderen hebben gemaakt met een erg op zichzelf zijnde, asociale man. (En nee, het wordt niet zieliger met een diagnose. Zichtbaar gedrag = zichtbaar gedrag.)
Alle reacties Link kopieren
Frisia, dat is op zijn zachts gezegd een erg kortzichtige opmerking. Zelf heb ik niet geweten dat mijn ex autistisch was. En hij kwam zeker niet associaal over. Hij had wel wat vreemde trekjes, maar hij is geen nederlander en ik heb dat toegeschreven aan zijn land van herkomst.

Net als bij Poldervrouw kon ik best leven met hem en toen we met zijn tweeen waren, was er weinig aan de hand. Bovendien weet je niet van te voren dat er probleem kinderen komen. Het probleem is dat zowel mijn ex als Polderman niet thuis geeft op het moment dat je steun nodig hebt. Ook al geef je het 10000000 keer aan. En dat breekt je op een gegeven moment op. Heeft niets met 'huilie'te maken. Belachelijk om zoiets te gaan roepen. Poldervrouw is juist iemand die niet zeurt en van aanpakken weet, thuis de boel regelt en draaiende houdt en graag wil dat ze de moeilijkheden die daarbij komen met haar man kan delen.
quote:Friia schreef op 12 maart 2011 @ 00:59:

[...]



Ach, zolang je maar niet zo iemand wordt die "huilie doet" over erg op zichzelf zijnde, asociale kinderen, terwijl ze willens en wetens kinderen hebben gemaakt met een erg op zichzelf zijnde, asociale man. (En nee, het wordt niet zieliger met een diagnose. Zichtbaar gedrag = zichtbaar gedrag.)Wat een domme reactie. Net alsof autistische kinderen asociaal zijn. Lekker kortzichtig.
Alle reacties Link kopieren
quote:Friia schreef op 12 maart 2011 @ 00:59:

[...]



Ach, zolang je maar niet zo iemand wordt die "huilie doet" over erg op zichzelf zijnde, asociale kinderen, terwijl ze willens en wetens kinderen hebben gemaakt met een erg op zichzelf zijnde, asociale man. (En nee, het wordt niet zieliger met een diagnose. Zichtbaar gedrag = zichtbaar gedrag.)





(wat een dommigheid....)

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven