Burnout! Het vervolg

Kan het even niet bijhouden. Heb net weer alles gelezen maar voel me net een vergiet. Een voor iedereen.

5x5, arme jongen...hielpen de pijnstillers van de ha een beetje en hebben jullie nog wat kunnen slapen?



Lief, kater?



Dmml, ik ben nog niet begonnen met reintegreren dus kan je niet helpen...je gedachtes en angsten kan ik me trouwens wel heel goed voorstellen... Sterkte, misschien kunnen de andere dames hier er meer zinnigs over zeggen.

Zon, je mag ook alleen je eigen verhaal doen hoor, wij willen ook graag weten hoe het met jou is! Je hoeft niet altijd op iedereen te reageren, dat weet je toch

We vielen allemaal tegen 2 uur in slaap. Tot een uur of 8 hebben de kids geslapen en ik ben net een kwartier weer wakker. Ga zo lekker ontbijten.



Dmml, ik heb ook nog geen ervaring met reïntegreren, hopelijk krijg je van de anderen wat goeie raad.

oh, das dus toch nog een redelijke nacht. Fijn!

Ik heb het idee dat ik het met minder slaap kan doen dan eerst. Herkenbaar?? Sliep ik steeds 10 á 11 uur per nacht, de laatste tijd word ik na 8 á 9 uur wakker, en ben ik ook uitgeslapen. Heb gelukkig ook een goed ritme, lig er meestal tussen 23u en middernacht in, en ben nu meestal tussen 8u en 9u wakker.



Trouwens 5x5, wat je gisteren schreef over geheugen en concentratie is voor mij ook enorm herkenbaar. Het gaat steeds beter, maar in begin was het een drama. Ik was toen een keer in de supermarkt, stond vlakbij de kassa, bedacht me dat ik nog eieren moest. Dus ik laat mn wagentje staan, en ga op pad voor de eieren. Loop ik richting de eieren, ik dacht 'wat moet ik nou ook alweer??' Ik kon het niet meer bedenken!! Zo stom. Door de winkel gedwaald, en uiteindelijk bedacht dat het dan ook wel niet belangrijk zou zijn, dus besloten om terug te gaan naar mn wagentje. Denk je dat ik nog wist waar ik mn wagentje had achtergelaten?!?

Een andere keer zat ik in mn pyjama, huilend op de bank, waren mn ouders hier. Stonden er ineens twee wildvreemde mensen op de stoep. Ik riep: ik doe niet open hoor, ik schaam me dood! Dus mn vader naar de voordeur om te vragen wat ze wilden (en ze weer weg te sturen ) kwamen ze mn oven ophalen die ik via marktplaats had verkocht! Straaaal vergeten dat ze zouden komen, terwijl ik die dag ervoor nog mail-contact had gehad over het tijdstip enzo.

Inmiddels kan ik wel weer redelijk lezen, maar het moet niet te ingewikkelde kost zijn. De eerste maanden kon ik niets lezen omdat ik elke blz dan 6x opnieuw moest doen en het dan nog niet binnenkwam. Films, journaal...het lukte voor geen meter. Ik kijk wel, maar neem niets op (nog steeds maar de helft trouwens, het hele gedoe in Libie, Japan... vraag me geen details want ik heb geen idee. Terwijl we iedere dag samen journaal kijken) Maar ik merk wel vooruitgang, dus ik geloof wel dat het goedkomt Alhoewel ik vorige maand nog vergat dat mn moeder weer voor controle naar het zh moest, foto's van dr borsten. vond ik echt niet leuk van mezelf.



Wat een verhaal

Gelukkig herkenbaar dus! Wel vervelend maar fijn dat het wel beter gast worden!

5x5 wat naar voor je zoontje! Wat is er precies aan de hand? Misschien heb je het al gezegd, maar dat ben ik dan weer vergeten



Ik ben wakker en aangekleed. Ga zo naar vriend toe. Maar heb weer hoofdpijn. Komt echt vanuit mijn nek, zo vervelend! Moet in ieder geval even langs de open dag van die hogeschool. En verder eigenlijk geen plannen. En ik heb genoeg lepels voor die open dag, dus het komt vast goed!

succes en veel plezier chocolate! Vervelend van je hoofdpijn. Ik had de eerste weken ook 24/7 hoofdpijn, heel vervelend. Bij mij zat het juist in mn voorhoofd.



Ik ben net even lekker in de tuin bezig geweest. Geveegd, wat onkruid weg gehaald en de ramen gelapt. Nu even een uurtje in de ruststand, en dan gaan we even een stukje fietsen en een terrasje pakken. Eind vd middag dan weer even in de ruststand en dan vanavond uit eten.

Doen jullie allemaaaaaaaaaaaaallll???????

Heb vanmorgen weer hard gelopen. Nou ja, hardlopen het was meer strompelen 8x2 min. lopen met 1 min. rust ertussen.

Voel me dan meteen weer iets beter. Nu nog even bankhangen, iets eten en wil straks nog een lange wandeling met de hond gaan maken. Boodschappen doen we vanavond wel.



Ik zou soms willen, dat ik een knopje om kon zetten zodat ik niet de hele tijd blijf piekeren. De opmerkingen van ba blijven toch wel heel erg in mijn hoofd hangen. Ben het er gewoon niet mee eens. En vraag me nu ook echt af hoe andere mensen naar mij kijken.

quote:_maris_ schreef op 19 maart 2011 @ 09:59:

Ik was toen een keer in de supermarkt, stond vlakbij de kassa, bedacht me dat ik nog eieren moest. Dus ik laat mn wagentje staan, en ga op pad voor de eieren. Loop ik richting de eieren, ik dacht 'wat moet ik nou ook alweer??' Ik kon het niet meer bedenken!! Zo stom. Door de winkel gedwaald, en uiteindelijk bedacht dat het dan ook wel niet belangrijk zou zijn, dus besloten om terug te gaan naar mn wagentje. Denk je dat ik nog wist waar ik mn wagentje had achtergelaten?!?



Ik pis bijna in mijn broek hier!

Zo herkenbaar ook hoor, ik heb dat ook zo vaak gehad, maar dat is gelukkig nu wel wat beter.

Ik ben wel eens tot drie keer toe de trap hier op gelopen, om vervolgens dan maar weer naar beneden te gaan, weer te ontdekken waarom ik naar boven moest, en boven te concluderen dat ik nu nog één keer naar beneden ging om te ontdekken wat ik nodig had, het op een briefje te schrijven en met een briefje naar boven te gaan.... Toen kwam het goed. Ik heb ook wel eens drie keer achter elkaar mijn kopje koffie kunnen weggooien... Koud laten worden.



Die maris, echt té grappig!

quote:zonnestraaltje1 schreef op 19 maart 2011 @ 12:33:

Ik zou soms willen, dat ik een knopje om kon zetten zodat ik niet de hele tijd blijf piekeren. De opmerkingen van ba blijven toch wel heel erg in mijn hoofd hangen. Ben het er gewoon niet mee eens. En vraag me nu ook echt af hoe andere mensen naar mij kijken.

Blázen zonnestraal, blázen!!!!



Ik ga effe wat leuks op Hyves zetten, de huisjes waar wij vandaag langs gaan rijden! Gewoon, voor de leuk, voor de Droom! En daarna dan even langs familie. Man is een beetje huiverig, niet voor de zieke, maar voor die andere...

Choc, wanneer ga jij beginnen met die mindfulness? Zó benieuwd! Ken je deze al?

http://www.leren.nl/cursu ... ffectiviteit/mindfulness/



vandaag even rozijnen kopen

Ik heb net wat boodschappen gedaan met dochter bij de drogisterij, ga daarna nog even met haar en m'n moeder en broer de stad in. Even kijken bij de toekomstige woning van m'n broer (hij woont onder begeleiding en moet over een bep. Periode verhuizen naar de binnenstad) en daarna even een paar boodschappen doen met dochterlief (zomerjas en dekbedhoezen). Doe nu eerst even een bakkie bij m'n moeder (en ondertussen op de iPhone haha)

Niet teveel doen hè 5x5

Chocolate, mijn zoontje heeft veel last van z'n oren, gisteren en vannacht dus ook. Veel plezier vandaag!



Maris, klinkt leuk jouw dag, veel plezier!



Later vanmiddag en vanavond komen goeie vrienden van ons, om de laatste dingen voor ons weekend door te bespreken. Helemaal leuk!

Haha nee hoor, komt goed. Allemaal leuke dingen vandaag en ik doe lekker op m'n gemak. M'n moeder is vandaag ook niet zo fit dus we kunnen elkaar een hand geven (alhoewel ik me wel prima voel, net als gisteren)

even klagen..

heb gister mn Iphone in bad laten vallen en is nu overleden bhoehoe..hoe dom is dat?? hij is nu opgehaald door de verzekering en duurt een week of 4 tot ik hm weer terug krijg of een nieuwe. Net bekomen van de schok van mn telefoon breekt mijn horloge spontaan doormidden.....kapot. ben helemaal onthand nu haha geen telefoon en geen horloge.

Nou horlloge heb ik inmiddels een nieuwe, maar ja telefoon koop je niet ff zo snel heb nu wel een oude van mijn man, maar daar raak ik nog niet aan gewend haha



annemie vergat ik gister...gecondoleerd meid.

Zo, ik ben bij vriend thuis! Open dag ging goed, al vond ik het moeilijk me echt te focussen op de voorlichtingen. Daarna nog even boodschappen gedaan, vriend had helemaal niks in huis en is zelf eind van de middag pas thuis. Nu dus lekker even alleen in de ruststand. Alleen jammer dat ik de computer en tv niet aankrijg (vrouwen en techniek...) Maar het is lekker weer, dus denk dat ik gewoon in het zonnetje een boek ga lezen ofzo! En anders liggen hier nog Dondald Ducks vanaf 1997, dus ik vermaak me wel



Zal straks even reageren op de rest!

He he, ik ben er weer. De rust is weer een beetje terug, de afgelopen drie weken alleen maar heen en weer gerend van school naar huis, naar het ziekenhuis en weer terug.

Ik heb nu weer even de tijd om hier bij te lezen en te reageren.

Van de week vroeg er iemand of ik nu echt kan zeggen dat ik een bo gehad heb. Ik denk het wel, maar echt hetzelfde als voorheen denk ik dat ik nooit meer ga worden. Maar ik weet ook niet of ik dat nog wel wil.

Ik ben de afgelopen jaren ook zo veel wijzer en milder geworden, ik denk ook dat mijn lijf door de bo de tijd heeft genomen om alles wat gebeurd is een plaatsje te geven.

Ik heb het gevoel dat ik er nu een beetje vrede mee begin te krijgen, ik kan er nu aan terug denken zonder dat ik gelijk volstroom met die enorme woede. Het is goed zo.



Abc: Was je al begonnen met spuiten? Echt goed voor jezelf zorgen hoor meis, jij bent nu de belangrijkste. Ik hoop zo dat het gaat lukken. Bevalt crs goed? Ga je daar nog steeds iedere week heen?



Lief: Wat fijn dat het lijkt of het de goede kant opgaat met je. Spannend en leuk om naar andere huizen te gaan kijken. Een verhuizing brengt wel heel veel werk met zich mee. Maar ja aan de andere kant zal het waarschijnlijk ook wel wat op lossen.



Marriss: Fijn dat het eerste contact met je baas weer geweest is, en dat het redelijk mee gevallen is. Zo te lezen zit er bij jou toch ook wel wat vooruitgang in, als ik lees dat je vanmiddag en gaat fietsen en een terrasje en vanavond ook nog weg? Heerlijk dat je dat weer kan. Geniet er maar lekker van.



Toffe: Bij jou een beetje ups en downs? Balen van die iphone zeg, hopen dat de verzekering over de brug komt. Hoeveel werk jij nu op het moment? Zijn de problemen met de ba nu al opgelost?



Zonnestraal:Het is zo herkenbaar, dat die vervelende gedachten zo in je hoofd blijven hangen. Is het een idee dat je ze opschrijft? Probeer ze anders om te buigen naar een positieve gedachte, je bent een supersterke vrouw, je mag zijn wie je bent, je mag trots zijn op jezelf hoe een ander ook over je denkt of tegen je aankijkt.



5x5:Vervelend dat je zoontje zo veel oorpijn heeft. Het is zo zielig he, en je kan er niets aan doen dat is nog het meest frustrerend. Ik begrijp dat je met jou zelf wel redelijk gaat?

Het gebrek aan concentratie is ook voor mij zo verschrikkelijk herkenbaar, het verhaal van marriss zou mijn verhaal kunnen zijn. Gelukkig gaat dat nu weer heel veel beter, anders zou ik het leren helemaal wel kunnen vergeten.



Chocolate: Welkom, ik heb de afgelopen tijd niet zoveel tijd gehad om bij te lezen, dus ik kan inhoudelijk nog niet echt op jou reageren. Van nu af aan ga ik proberen om het weer een beetje bij te houden.



Dmml: Zoals je misschien al begrepen hebt, ben ik weer fultime aan het werk na een bo. Het gevoel wat je beschrijft is voor mij wel heel herkenbaar.

Ik vergeleek het met schaatsen. Ik zei: Ik ben een keer door het ijs gezakt, en ik durf er nu niet meer op, ik ben constant aan het zoeken waar het wak zit. Toch ben ik toch weer dat ijs opgegaan en na verloop van tijd, durf je steeds weer vrijer te bewegen.

Met andere woorden, de tijd leert dat het steeds beter gaat, en dat je steeds meer aankan.



Ps: Ik had van de week een negen voor mijn eerste anatomietoets, ondanks alle toestanden. Toch een lekker gevoel dat ik het nog steeds kan.

Ik ben er ook weer. Heerlijke dag gehad! Vanmorgen lekker in de tuin gewerkt (niet heel intensief hoor, blad vegen, beetje onkruid wieden en ramen lappen) en daarna stuk gefietst samen, met 2 x een lange zit-pauze in de zon Was echt genieten! Waren tegen half 4 thuis, en gingen om half 7 de deur weer uit, dus nog 3 uur lang kunnen relaxen... gelezen, op de bank gelegen, muziek geluisterd, gedoucht... en toen uit eten. Was leuk en gezellig. Vriend is nu nog bij vrienden, ik heb mn jurkje verruild voor mn pyjama. Ga zo lekker naar bed, ben nu ook wel moe (maar gewoon 'goed' moe) mn schouders en nek doen wel erg pijn...



Annemie, wat goed dat je nog steeds hier meeleest en op iedereen reageert zeg! Naast dat ik me voor kan stellen dat je er weinig tijd voor hebt, kan ik me indenken dat je er niet zoveel behoefte meer aan hebt, nu je officieel durft te zeggen dat je een bo hebt gehád. Wow, ik vind het zó gaaf om te lezen hoe je er nu in staat! Je bent echt een voorbeeld, ik denk voor ons allemaal, als ik even zo vrij mag zijn om ook voor de rest te spreken Wij dromen er ook van om te kunnen zeggen dat weer fulltime werken, en dan ook nog een 9 kunnen halen op een toets terwijl er in de privesfeer ook nog allerlei heftige dingen gebeuren. En door jouw verhaal, wordt de droom voor ons weer wat realistischer. Dankjewel!



5x5, hoe is het nu met zn oortjes? Hopelijk geen pijn meer, ik duim voor een goeie, lange nacht voor jullie allevier! Is de sfeer nog steeds goed na jullie goede gesprek van laatst?



Uhhmm... rest is niet blijven hangen, sorry. Morgen weer. Truste allemaal

Oh ja, wat ik ook nog even wilde vertellen (want ik zit ermee merk ik, het zit steeds in mn hoofd)



Gisteren had ik dus een collega op bezoek. Zij heeft een jaar in ons team gewerkt, zit nu een kamer verderop. We zijn nog wel close, hebben op werkgebied ook wel met elkaar te maken. Maar zij werkt dus nu in een ander team. Zij vertelde gisteren, nadat ik er naar vroeg, hoe het ervoor staat op de afdeling waar ik werk. En jawel, ik was er al bang voor... het is er (sorry, ff ongenuanceerd) een dikke bende

Het was al hectisch en rommelig de laatste tijd, er was ook een vacature gekomen voor een assistent (had een half jaar eerder gemoeten!) Toen ben ik plotseling weggevallen, en ja.... heb een bende achtergelaten.... dat wreef mn lg er ook al in toen ie hier bij me was. Tsja, wat denk je, dat ik alles keurig netjes afrond, alles op orde, en dan bedenk dat ik wel even een half jaar thuis kan gaan zitten?? hij vond het nodig me te vertellen dat mijn collega enórm veel werk heeft moeten verrichten om dat wat ik had achter gelaten, weer wat op orde te krijgen... bovendien, de helft van mijn werk zat in mn hoofd, omdat ik geen tijd meer had om het te rapporteren. Dus als ik een telefoontje kreeg over klant X, dan was ik daar bijv. die week ervoor geweest, dus had ik mn hoofd van hoe & wat. Voor mn collega, is de naam van klant X echter chinees... en omdat ik niet meer rapporteerde (ivm tijdgebrek) kon zij het niet nazoeken in het systeem, en moest dus tig telefoontjes plegen en dossiers napluizen om erachter te komen wie klant X is, en wat hij wil.

Goed, er is toen een assistent gekomen (middels die vacature) en een invaller voor mij. Mn vervanger is niet echt geschikt voor deze baan, en er was natuurlijk ook maar weinig tijd om hem in te werken, evenals voor de assistent. Nou ja, dit wist ik allemaal al, en was ook wel een logisch vervolg na het wegvallen van mij. Vervelend, maar so be it.

Vervolgens schijnt mijn lg contact te hebben gezocht met een oud-collega van ons (die op een beetje een rare manier is weg gegaan, 4 jaar geleden) om te vragen of hij niet terug wil komen, en ons team aan wil gaan sturen!! Zo, patsboem, zonder overleg met het team... Dit is natuurlijk totaal verkeerd gevallen bij mijn 2 (vaste) collega's en bleek uiteindelijk de druppel waardoor één van die twee rond kerst óók thuis kwam te zitten met spanningsklachten. Zij is inmiddels weer op halve krachten aan het werk, maar collega zei gister dat het nog niet goed gaat en ze er slecht uitziet... Kortom, het team waar ik in terecht kom als ik terugkom:

1. vaste collega. Werkt op halve krachten, net terug van 'halve' bo

2. vaste collega. Goed, sterk iemand (ook al eens een jaar thuis gezeten met bo) de enige waar ik momenteel op durf te vertrouwen...

3. invaller voor mij, niet geschikt voor het werk, ligt ook niet lekker in het team

4. assistent, werkt op halve krachten omdat ze niet alles kan/mag

En dan dus strubbelingen met onze lg... die zijn er altijd al (hij is gewoon geen mensen-mens, een hork... dat heb ik hier ook al meermalen verteld) Ik voel me ook niet veilig bij hem ofzo, durf niet op hem te vertrouwen, dat hij mij goed gaat begeleiden in mijn re-integratie. Het is me meer dan duidelijk dat hij niks snapt van een bo. Hij snapt ook niets van mijn ba en gaat tegen zijn adviezen in. Ik ben enorm bang dat hij me ertoe gaat 'dwingen' om te hard van stapel te gaan lopen.



Ik maak me zorgen... ik denk echt dat het voor mijn herstel 100x beter is als ik in een stabiel team terechtkom, en niet in een gestresst, halfgebakken team dat ook nog eens enorme strubbelingen heeft met de lg... Ik ga me dat aantrekken, ik voel me verantwoordelijk, en ik ben momenteel enórm gevoelig voor sfeer...



Volgende dilemma. Deze week komt mn lg weer. Ik kan doen of ik van niets weet, en klakkeloos vragen hoe het in mn team gaat. Ik weet zeker, ken hem langer dan vandaag, dat hij de hele boel bagatelliseert en doet of er niets/weinig aan de hand is. Ik kan ook zeggen dat ik van collega (die er gister was, zij heeft in ons team gewerkt maar nu niet meer) heb gehoord dat het allemaal nogal moeizaam verloopt momenteel. Maar dat voelt A. alsof ik mn collega verlink, en B. dan voelt hij zich op z'n tenen getrapt dat ik hem dat voor de voeten gooi (echt, ik ken die man)

Pffffffff.... ik zit ermee!

Ik ga het in ieder geval wél met de ba bespreken, maar dat duurt nog 3 weken....



Zo. Fijn om het even op te schrijven.Hoeplijk heeft iemand de puf om dit enorme verhaal te lezen en erop te reageren.



Dan ga ik nu echt slapen.

Wat fijn Annemie, dat je nu wel kunt zeggen dat je het kunt afsluiten en met vrede op die periode kunt terugkijken. Wat Maris al zegt, je bent absoluut een voorbeeld voor ons.



Maris, dat klinkt als een heerlijke dag!



Wij hebben ook een prima dag gehad, vanochtend met dochterlief naar de drogisterij, toen door naar m'n moeder, daar wat gedronken en daarna met z'n vieren (m'n broer er ook bij) naar wat zijn nieuwe stekkie gaat worden in de toekomst. (als het apartementencomplex er staat dus, haha). Er staat daar ook een ander complex waar het open huis was (vanwege open dag van de zorg). Daar lekker wat gedronken, taart gegeten en rondleiding gehad. Toen nog wat boodschappen in de stad gedaan, nieuwe zomerjas voor dochter, 2 dekbedhoezen voor dochter (ze krijgt over een tijdje een groter bed) en daarna weer door naar huis. Ong. een half uur later stonden goeie vrienden van ons alweer op de stoep, met hun gaan we een weekend weg volgende week (en met hun 3 kinderen) en moesten we nog eea bespreken. Het wordt een heel gevarieerd gezelschap , want zij heeft 2 pubers (van haar en haar ex) en zij en haar vriend hebben samen een baby (bijna dreumes) en dan onze kinderen.



Met de jongste gaat het weer wat beter. Hij viel vanavond gelukkig makkelijk in slaap en we hebben hem maar 1 x gehoord. We hebben film gekeken net en ga zo m'n bed lekker in. Morgen een rustig bijkomdagje.

Heb niet super geslapen maar ook moe van gisteren denk ik. Helaas moet manlief even weg dus zal straks iets moeten verzinnen wat de kinderen bezighoud en ik ben een beetje inspiratioos. Hopelijk kunnen de kinderen zich een beetje in de tuin vermaken. Gisteravond belde de vriend van m'n moeder of we zin hadden om daar te eten dus daar gaan we vanmiddag heen, das wel gezellig!

Maris, wat een lastige situatie op je werk. Is idd geen lekkere start zo. Ik zou denk ik niet met je lg bespreken wat je hebt gehoord van je collega. Met de ba bespreken lijkt me wel prima, jammer alleen dat dat nog 3 weken duurt. Verder is het toch even afwachten, je bent er nog niet en zit je nu druk te maken om een situatie waarvan je nog niet weet hoe het gaat lopen. want ik kan me best voorstellen dat dat moeilijk is om los te laten.



Ik zal je zeggen dat ik ook absoluut niet weet wat er bij ons inmiddels speelt als ik terugkom maar heb er express niet naar gevraagd. Er waren in de tijd dat ik ziek thuis kwam te zitten veel onzekerheden over de toekomst van het bedrijf. Verder is er nu een collega met zwangerschapsverlof, 1 collega is uitgevallen door ziekte (weet niet of ze alweer volledig aan het werk is) en 1 is aan het reïntegreren. Er zou ook een nieuwe functieverdeling komen wb een aantal collega's en ik ben benieuwd of er nu al meer bekend is over de toekomst van ons bedrijf. Maar ik ben bang dat er veel veranderd is (en hou me nog maar even op afstand uit zelfbescherming)