Psyche
alle pijlers
schoonzus verzint allergie
zondag 20 maart 2011 om 16:35
hallo
mijn schoonzus heeft in de zes jaar dat ik haar ken steeds nieuwe dingen die ze niet kan eten omdat ze er niet goed op reageert. De afgelopen maanden betreft het een "tarwe allergie" en iedereen moet zich aanpassen. Wanneer we uit eten gaan doet ze er uren over om iets uit te zoeken van de menukaart, want "met al haar andere "allergieen" moet rekening gehouden worden. ze wil er steeds maar aandacht voor en het stoort me enorm. In onze familie hebben we veel met beperkingen te maken gehad vanwege ernstige ziektes en het stoort me dat zij het verzint, er veel aandacht voor vraagt en dat we er allen rekening mee moeten houden. Mijn blinde, alleenstaande oom bijvoorbeeld oom is zwaar diabeet en heeft een ECHTE glutenallergie, hij kan bijna niets eten. En dat is maar een van de voorbeelden waar ik mee te maken heb. Na al dit geklaag over mijn schoonzus komt er wel bij dat ik me zorgen maak om haar theatrale gedrag. zo vertelt e ook da ze verkracht is: dit is erg zorgelijk, want als ze echt verkracht is, is het erg, als ze het verzint heeft ze ook een groot probleem.
Heeft iemand een idee wat dit zou kunnen zijn, in het normale leven functioneert ze best goed overigens. Tis het theatrale waar ik me zorgen om maak en me, zoals je gemerkt heb, ook aan erger. Als je zelf veel meegemaakt hebt in het leven is het erg als mensen om je heen dingen verzinnen om aandacht te krijgen. Het leven kan op zich al erg genoeg zijn, je hoeft er geen dingen bij te verzinnen. wees blij dat je niets hebt meegemaakt zou ik zo zeggen. Kan iemand me verder helpen dit te begrijpen? ik stoor me er echt aan, maar maak me ook best zorgen om haar.
mijn schoonzus heeft in de zes jaar dat ik haar ken steeds nieuwe dingen die ze niet kan eten omdat ze er niet goed op reageert. De afgelopen maanden betreft het een "tarwe allergie" en iedereen moet zich aanpassen. Wanneer we uit eten gaan doet ze er uren over om iets uit te zoeken van de menukaart, want "met al haar andere "allergieen" moet rekening gehouden worden. ze wil er steeds maar aandacht voor en het stoort me enorm. In onze familie hebben we veel met beperkingen te maken gehad vanwege ernstige ziektes en het stoort me dat zij het verzint, er veel aandacht voor vraagt en dat we er allen rekening mee moeten houden. Mijn blinde, alleenstaande oom bijvoorbeeld oom is zwaar diabeet en heeft een ECHTE glutenallergie, hij kan bijna niets eten. En dat is maar een van de voorbeelden waar ik mee te maken heb. Na al dit geklaag over mijn schoonzus komt er wel bij dat ik me zorgen maak om haar theatrale gedrag. zo vertelt e ook da ze verkracht is: dit is erg zorgelijk, want als ze echt verkracht is, is het erg, als ze het verzint heeft ze ook een groot probleem.
Heeft iemand een idee wat dit zou kunnen zijn, in het normale leven functioneert ze best goed overigens. Tis het theatrale waar ik me zorgen om maak en me, zoals je gemerkt heb, ook aan erger. Als je zelf veel meegemaakt hebt in het leven is het erg als mensen om je heen dingen verzinnen om aandacht te krijgen. Het leven kan op zich al erg genoeg zijn, je hoeft er geen dingen bij te verzinnen. wees blij dat je niets hebt meegemaakt zou ik zo zeggen. Kan iemand me verder helpen dit te begrijpen? ik stoor me er echt aan, maar maak me ook best zorgen om haar.
zondag 20 maart 2011 om 20:05
Nee hoor, helemaal niet. Het kan best zijn dat je schoonzus ongelukkig is en/of een persoonlijkheidsstoornis heeft. Ik ga er vanuit dat je dat goed ziet. Het is alleen niet zo belangrijk.
Of het probleem bij jou ligt? Ligt eraan wat je als probleem ziet. Háár probleem kun je in ieder geval niks aan veranderen. Blijft over jouw probleem: je ergernis en zorgen.
Het is denk ik belangrijk om goed duidelijk te krijgen waarom je zo met haar bezig bent, op een vrij negatieve manier. Wat je zelf al aangeeft: je wilt je gevoel helder krijgen. Zo kun je er vervolgens afstand van nemen. De manier waarop je dat nu doet, helpt haar m.i. geen steek verder. En het enige wat het jou oplevert is ergernis en frustratie.
Of het probleem bij jou ligt? Ligt eraan wat je als probleem ziet. Háár probleem kun je in ieder geval niks aan veranderen. Blijft over jouw probleem: je ergernis en zorgen.
Het is denk ik belangrijk om goed duidelijk te krijgen waarom je zo met haar bezig bent, op een vrij negatieve manier. Wat je zelf al aangeeft: je wilt je gevoel helder krijgen. Zo kun je er vervolgens afstand van nemen. De manier waarop je dat nu doet, helpt haar m.i. geen steek verder. En het enige wat het jou oplevert is ergernis en frustratie.
zondag 20 maart 2011 om 20:11
aureel: mijn ergernis: ik ken de oorzaak en wijt deze aan mezelf. Ik ben er mee bezig omdat worstel met wat ik zou moeten doen. Je ziet het gebeuren (tis een ander gezin dus je ziet de patronen daar soms betere dan die in je eigen gezin), maar je ziet ook dat ze er last van heeft. Ze is niet gelukkig en het wordt steeds erger. en ja dat is haar verantwoordelijkheid. Maar dat voelt te kort door de bocht.
Ik vind je reacties trouwens erg prettig. Tis gewoon therapie voor NOP! En bijna lachwekkend hoe het ook altijd weer (deels) bij jezelf terugkomt. Wat doe je voor werk. ben je coach?
Ik vind je reacties trouwens erg prettig. Tis gewoon therapie voor NOP! En bijna lachwekkend hoe het ook altijd weer (deels) bij jezelf terugkomt. Wat doe je voor werk. ben je coach?
zondag 20 maart 2011 om 20:21
Oh dank je, ja zoiets is idd mijn werk, goed geraden!
Ik snap wel dat het voelt als te kort door de bocht maar echt, het is en blijft haar verantwoordelijkheid. Het enige dat je kunt doen is standby staan en als je het gevoel hebt dat ze open staat voor hulp/gesprek: toeslaan.
En je ergeren is dan niet constructief, maar wel heel menselijk en normaal. Volgens mij ben je er goed mee bezig dit op een rijtje te krijgen.
Ik snap wel dat het voelt als te kort door de bocht maar echt, het is en blijft haar verantwoordelijkheid. Het enige dat je kunt doen is standby staan en als je het gevoel hebt dat ze open staat voor hulp/gesprek: toeslaan.
En je ergeren is dan niet constructief, maar wel heel menselijk en normaal. Volgens mij ben je er goed mee bezig dit op een rijtje te krijgen.
zondag 20 maart 2011 om 20:27
quote:friendly schreef op 20 maart 2011 @ 19:49:
aureel: ik zal het zeker anders verwoorden. Wil alleen mijn eigen gevoel helder krijgen.
Meds: een ander zou ook makkelijk de behoefte kunnen hebben mij te helpen. Ik heb bijzondere angsten, neigingen en patronen. Iedereen heeft wel wat, maar de mate waarin het destructief is, is van belang. En ja wat ik destructief vind hoeft zij nog niet zo te vinden. Zou jij alleen helpen wanneer gevraagd?Ja natuurlijk. En dan alleen als het gaat over praktische dingen, bij psychische problemen verwijs je door naar een deskundige lijkt me als iemand er om vraagt. Ik zie dat je zelf nogal wat issues hebt, ben je niet gewoon aan het projecteren?
aureel: ik zal het zeker anders verwoorden. Wil alleen mijn eigen gevoel helder krijgen.
Meds: een ander zou ook makkelijk de behoefte kunnen hebben mij te helpen. Ik heb bijzondere angsten, neigingen en patronen. Iedereen heeft wel wat, maar de mate waarin het destructief is, is van belang. En ja wat ik destructief vind hoeft zij nog niet zo te vinden. Zou jij alleen helpen wanneer gevraagd?Ja natuurlijk. En dan alleen als het gaat over praktische dingen, bij psychische problemen verwijs je door naar een deskundige lijkt me als iemand er om vraagt. Ik zie dat je zelf nogal wat issues hebt, ben je niet gewoon aan het projecteren?
zondag 20 maart 2011 om 20:28
quote:friendly schreef op 20 maart 2011 @ 19:59:
aureel en meds: jullie denken eigenlijk dat het probleem bij mij ligt begrijp ik. Oke.
Maar alles overziend, denken jullie dan ook dat mijn schoonzus gewoon gelukkig is? Zeg maar , gewoon regulier? En dat ik het me inbeeld?Ik weet het niet. Ik weet wel dat zij baas is over haar eigen geluk, en dat dat jouw helemaal niks aangaat. Ik zou me eerder druk maken over mijn eigen geluk als ik jou was
aureel en meds: jullie denken eigenlijk dat het probleem bij mij ligt begrijp ik. Oke.
Maar alles overziend, denken jullie dan ook dat mijn schoonzus gewoon gelukkig is? Zeg maar , gewoon regulier? En dat ik het me inbeeld?Ik weet het niet. Ik weet wel dat zij baas is over haar eigen geluk, en dat dat jouw helemaal niks aangaat. Ik zou me eerder druk maken over mijn eigen geluk als ik jou was
zondag 20 maart 2011 om 20:29
Dank aureel, ik doe nu toch wat voor haar realiseer ik me na jouw woorden
Ik zoek uit wat haar gedrag/problematiek het mij doet, ruim zo goed als ik kan mij eigen frustraties uit de weg en ben alert op mijn eigen paradigma's en behoeften. Als ze dan ooit hulp nodig heeft, of en opening geeft, zit ik op dat moment hopelijk niet in mijn eigen toneelstuk maar ben er echt voor haar. Met deze discussie in mijn achter hoofd.
Dus, jij (en de rest ook) hebt me echt geholpen.
Dank daarvoor.
Ik zoek uit wat haar gedrag/problematiek het mij doet, ruim zo goed als ik kan mij eigen frustraties uit de weg en ben alert op mijn eigen paradigma's en behoeften. Als ze dan ooit hulp nodig heeft, of en opening geeft, zit ik op dat moment hopelijk niet in mijn eigen toneelstuk maar ben er echt voor haar. Met deze discussie in mijn achter hoofd.
Dus, jij (en de rest ook) hebt me echt geholpen.
Dank daarvoor.
zondag 20 maart 2011 om 20:30
quote:friendly schreef op 20 maart 2011 @ 20:11:
aureel: mijn ergernis: ik ken de oorzaak en wijt deze aan mezelf. Ik ben er mee bezig omdat worstel met wat ik zou moeten doen. Je ziet het gebeuren (tis een ander gezin dus je ziet de patronen daar soms betere dan die in je eigen gezin), maar je ziet ook dat ze er last van heeft. Ze is niet gelukkig en het wordt steeds erger. en ja dat is haar verantwoordelijkheid. Maar dat voelt te kort door de bocht.
Hoe weet je dat zo zeker? Het lijkt mij dat jij in haar schoenen niet gelukkig zou zijn, maar dat zegt niks over hoe zij zich voelt. Niemand is in staat in het hart van een ander te kijken, jij ook niet.
Ik vind je reacties trouwens erg prettig. Tis gewoon therapie voor NOP! En bijna lachwekkend hoe het ook altijd weer (deels) bij jezelf terugkomt. Wat doe je voor werk. ben je coach?
aureel: mijn ergernis: ik ken de oorzaak en wijt deze aan mezelf. Ik ben er mee bezig omdat worstel met wat ik zou moeten doen. Je ziet het gebeuren (tis een ander gezin dus je ziet de patronen daar soms betere dan die in je eigen gezin), maar je ziet ook dat ze er last van heeft. Ze is niet gelukkig en het wordt steeds erger. en ja dat is haar verantwoordelijkheid. Maar dat voelt te kort door de bocht.
Hoe weet je dat zo zeker? Het lijkt mij dat jij in haar schoenen niet gelukkig zou zijn, maar dat zegt niks over hoe zij zich voelt. Niemand is in staat in het hart van een ander te kijken, jij ook niet.
Ik vind je reacties trouwens erg prettig. Tis gewoon therapie voor NOP! En bijna lachwekkend hoe het ook altijd weer (deels) bij jezelf terugkomt. Wat doe je voor werk. ben je coach?
zondag 20 maart 2011 om 20:35
Los van het verkrachtingsverhaal...
Ik ben heel erg allergisch. Waaronder voor noten en steenvruchten. Mijn schoonfamilie (maar ook mijn eigen familie wel eens) vergeten altijd hoe het precies zit. Dan halen ze een perentaart omdat ze denken dat ik alleen allergisch ben voor appel. Lief, maar daar kan ik ook niet tegen. Ze vergissen zich vaak, zeggen elke keer 'oh, ik wist niet dat je dáár ook allergisch voor was!'
Moraal van mijn verhaal: misschien gaat het bij jullie ook wel zo.
Ik ben heel erg allergisch. Waaronder voor noten en steenvruchten. Mijn schoonfamilie (maar ook mijn eigen familie wel eens) vergeten altijd hoe het precies zit. Dan halen ze een perentaart omdat ze denken dat ik alleen allergisch ben voor appel. Lief, maar daar kan ik ook niet tegen. Ze vergissen zich vaak, zeggen elke keer 'oh, ik wist niet dat je dáár ook allergisch voor was!'
Moraal van mijn verhaal: misschien gaat het bij jullie ook wel zo.
zondag 20 maart 2011 om 21:35
maandag 21 maart 2011 om 10:49
quote:dubiootje schreef op 20 maart 2011 @ 21:35:
Ik krijg idee dat je nogal overgevoelig en allergisch reageert op je schoonzus.
Verder ben ik het met je eens. Friendly, het siert je dat je betrokken bent bij je schoonzus en niet wilt dat ze ongelukkig is... maar waak er vooral voor te overhaaste conclusies te trekken.
Ik vind de posts van Aureel erg sterk en ben het daar inhoudelijk ook zeer mee eens, dus daar wil ik me graag bij aansluiten. Ik ben onder de indruk, Aureel!
Ik krijg idee dat je nogal overgevoelig en allergisch reageert op je schoonzus.
Verder ben ik het met je eens. Friendly, het siert je dat je betrokken bent bij je schoonzus en niet wilt dat ze ongelukkig is... maar waak er vooral voor te overhaaste conclusies te trekken.
Ik vind de posts van Aureel erg sterk en ben het daar inhoudelijk ook zeer mee eens, dus daar wil ik me graag bij aansluiten. Ik ben onder de indruk, Aureel!
maandag 21 maart 2011 om 17:28
dubiootje, fiorah,
ik erger me er inderdaad aan, niet netjes maar het is wel zo. Ben er maar liever eerlijk over. Je zou kunnen zeggen dat ik allergisch ben voor haar theatrale gedrag. Ik bedoel, de allergie kan terecht zijn, de manier waarop ze er mee om gaat is theatraal (naar mijn mening). Mijn man (haar broer) vindt het ook storend. Het gaat echter wel verder dan dat, veel van haar belevenissen zijn verzonnen en dus twijfelen we ook aan de allergieen. Dat is niet meer dan menselijk denk ik.
Het patroon dat zich ontvouwt en langzaam verergert maakt dat we ons zo'n zorgen maken. Niets doen voelt niet goed, en we hebben het gevoel dat we het stadium van een prettig en goed gesprek hierover voorbij zijn.We hebben daarvoor in het verleden het spel te vaak meegespeelt om genante situaties te voorkomen. Niet goed, maar wel gebeurd. Je overziet in het begin ook niet dat het eerste leugentje/overdrijvinkje waar je iemand op betrapt één van de vele in een reeks zal zijn. We zitten in het stadium dat we voelen dat ze verder afglijdt, dat haar fantasien steeds belangrijker voor haar worden en ook dat ze feitelijk in een isolement zit, maar dit laat ze niet zien. De verhalen over haar vele vrienden zijn legio, maar we zien of spreken nooit iemand. en als we er een treffen blijkt uit het contact dat de goede vriend niet meer dan een vluchtige kennis is. Maar goed, de reacties hier brengen me ook aan het twijfelen. Misschien valt het mee, maar ik denk echt van niet.
Het is niet zo dat ik hier dag en nacht mee zit, of dat het een obsessie is. Maar ik wil wel oprecht weten wat anderen hier van denken vandaar mijn post. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.
ik erger me er inderdaad aan, niet netjes maar het is wel zo. Ben er maar liever eerlijk over. Je zou kunnen zeggen dat ik allergisch ben voor haar theatrale gedrag. Ik bedoel, de allergie kan terecht zijn, de manier waarop ze er mee om gaat is theatraal (naar mijn mening). Mijn man (haar broer) vindt het ook storend. Het gaat echter wel verder dan dat, veel van haar belevenissen zijn verzonnen en dus twijfelen we ook aan de allergieen. Dat is niet meer dan menselijk denk ik.
Het patroon dat zich ontvouwt en langzaam verergert maakt dat we ons zo'n zorgen maken. Niets doen voelt niet goed, en we hebben het gevoel dat we het stadium van een prettig en goed gesprek hierover voorbij zijn.We hebben daarvoor in het verleden het spel te vaak meegespeelt om genante situaties te voorkomen. Niet goed, maar wel gebeurd. Je overziet in het begin ook niet dat het eerste leugentje/overdrijvinkje waar je iemand op betrapt één van de vele in een reeks zal zijn. We zitten in het stadium dat we voelen dat ze verder afglijdt, dat haar fantasien steeds belangrijker voor haar worden en ook dat ze feitelijk in een isolement zit, maar dit laat ze niet zien. De verhalen over haar vele vrienden zijn legio, maar we zien of spreken nooit iemand. en als we er een treffen blijkt uit het contact dat de goede vriend niet meer dan een vluchtige kennis is. Maar goed, de reacties hier brengen me ook aan het twijfelen. Misschien valt het mee, maar ik denk echt van niet.
Het is niet zo dat ik hier dag en nacht mee zit, of dat het een obsessie is. Maar ik wil wel oprecht weten wat anderen hier van denken vandaar mijn post. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.
