Kinderen
alle pijlers
RS Infectie
zondag 27 maart 2011 om 20:32
Hallo
Mijn zoontje van 6 weken heeft het RS virus en nu moest hij in het ziekenhuis blijven dus moest hem achterlaten
Heeft iemand hier ervaring mee en hoelang duurde dat? de kinderarts spreekt van dagen...
Ja en weet wel dat het natuurlijk per kind verschilt maar toch goed te lezen wat anderen ervaren hebben.
Mijn zoontje van 6 weken heeft het RS virus en nu moest hij in het ziekenhuis blijven dus moest hem achterlaten
Heeft iemand hier ervaring mee en hoelang duurde dat? de kinderarts spreekt van dagen...
Ja en weet wel dat het natuurlijk per kind verschilt maar toch goed te lezen wat anderen ervaren hebben.
zondag 27 maart 2011 om 22:39
quote:riekie84 schreef op 27 maart 2011 @ 22:27:
Ik zit as we speak ook in het ziekenhuis bij mijn mannetje van 10 maand... Hij heeft geen rs maar wel een hele zware luchtweginfectie. Dit word nu de 4e nacht en al is het een kutstrecher, slapen we met een kleine baby en haar vader op 1 kamer, slaapt mijn mannetje aan een monitor die om het uur begint te piepen en liggen we recht tegenover de zusterpost... Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt hem hier alleen te laten. Wat nou als je kindje s'nachts wakker word? Kom op, hij heeft je echt nodig.. En jij kan toch best een paar nachtjes met wat minder slaapSterkte voor jullie en beterschap voor jullie zoontje
Ik zit as we speak ook in het ziekenhuis bij mijn mannetje van 10 maand... Hij heeft geen rs maar wel een hele zware luchtweginfectie. Dit word nu de 4e nacht en al is het een kutstrecher, slapen we met een kleine baby en haar vader op 1 kamer, slaapt mijn mannetje aan een monitor die om het uur begint te piepen en liggen we recht tegenover de zusterpost... Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt hem hier alleen te laten. Wat nou als je kindje s'nachts wakker word? Kom op, hij heeft je echt nodig.. En jij kan toch best een paar nachtjes met wat minder slaapSterkte voor jullie en beterschap voor jullie zoontje
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 27 maart 2011 om 23:28
Het is verschrikkelijk dat je kind RS heeft. Het is klote dat je daar dan in zo'n kamertje jezelf moet vermaken. Maaaaar: Oh my god.
Op het moment dat je kind je het hardst nodig heeft, ben jij er dus niet; vanwege slaapgebrek?!
Ziek, bang en helemaal alleen in zo'n bed. In een kamer, met (quote) blauwe verlichting constant, de zusterspost vlakbij dus constant stemmen/ geluiden, en dan zonder mammie.
Mijn moeder hart huilt. Sorry maar hier word ik echt onpasselijk van.
Op het moment dat je kind je het hardst nodig heeft, ben jij er dus niet; vanwege slaapgebrek?!
Ziek, bang en helemaal alleen in zo'n bed. In een kamer, met (quote) blauwe verlichting constant, de zusterspost vlakbij dus constant stemmen/ geluiden, en dan zonder mammie.
Mijn moeder hart huilt. Sorry maar hier word ik echt onpasselijk van.
zondag 27 maart 2011 om 23:53
Ik heb het ook gehad met mijn oudste toen hij 11 weken was. Sowieso voor de borstvoeding was ik nodig, maar ook hier geen haar die erover dacht thuis te slapen. Al hadden we hele goede verpleging, die jongen had mij nodig!!
Sterkte, hopelijk knapt hij snel op en heeft hij weinig last van restverschijnselen
Sterkte, hopelijk knapt hij snel op en heeft hij weinig last van restverschijnselen
maandag 28 maart 2011 om 00:08
Sja, mijn jongste kindje had ook RS, of eigenlijk een agressief broertje van, en ik ben er de nachten in het weekend bij geweest, maar door de week niet. Ik was namelijk net bevallen middels een keizersnede (hij was nog geen 3 week toen hij werd opgenomen) en ik had nog 3 kleine kinderen thuis.
Mijn zoontje werd er zo ziek van dat hij na een kleine week over moest naar de kinder-IC om beademd te worden. Toen kon ik er ook niet meer bij blijven, want dat mag daar niet.
Soms kun je nu eenmaal niet bij je kindje blijven. Mijn zoontje lag uiteindelijk 3,5 maand in het ziekenhuis, en 3,5 maand naast hem slapen was het sowieso niet geworden
Maar, als ik toen maar 1 kindje had gehad en wat mobieler en fitter was geweest, dan was ik zeker weten wél bij hem geweest. Ik had nog het geluk dat mijn zoontje 's nachts niet huilde (overdag was ik er wel bij), maar zo ziek was dat hij alleen maar wilde slapen, maar de nachten dat ik er wel was, waren er inderdaad ontroostbare baby's. Het personeel ging daar zo goed mogelijk mee om, maar wegens tijdgebrek kwam het regelmatig voor dat een kindje een klein half uurtje lag te huilen. Dan kwamen ze tussendoor wel af en toe speentje geven en kijken, maar pas na een half uur namen ze het mee naar de zusterpost.
Dus, niet om je een schuldgevoel aan te praten, maar voor je kindje zeg ik dit. Ga naar hem toe en blijf. Het ziekenhuis is boring, zelfs met tv, tijdschriften en boeken, ik heb er 3,5 maand met zoon gezeten. Maar je kindje heeft je nodig, dus dan maar boring.
Mijn zoontje werd er zo ziek van dat hij na een kleine week over moest naar de kinder-IC om beademd te worden. Toen kon ik er ook niet meer bij blijven, want dat mag daar niet.
Soms kun je nu eenmaal niet bij je kindje blijven. Mijn zoontje lag uiteindelijk 3,5 maand in het ziekenhuis, en 3,5 maand naast hem slapen was het sowieso niet geworden
Maar, als ik toen maar 1 kindje had gehad en wat mobieler en fitter was geweest, dan was ik zeker weten wél bij hem geweest. Ik had nog het geluk dat mijn zoontje 's nachts niet huilde (overdag was ik er wel bij), maar zo ziek was dat hij alleen maar wilde slapen, maar de nachten dat ik er wel was, waren er inderdaad ontroostbare baby's. Het personeel ging daar zo goed mogelijk mee om, maar wegens tijdgebrek kwam het regelmatig voor dat een kindje een klein half uurtje lag te huilen. Dan kwamen ze tussendoor wel af en toe speentje geven en kijken, maar pas na een half uur namen ze het mee naar de zusterpost.
Dus, niet om je een schuldgevoel aan te praten, maar voor je kindje zeg ik dit. Ga naar hem toe en blijf. Het ziekenhuis is boring, zelfs met tv, tijdschriften en boeken, ik heb er 3,5 maand met zoon gezeten. Maar je kindje heeft je nodig, dus dan maar boring.
maandag 28 maart 2011 om 00:15
Overigens heeft onze derde ook ruim een week met RS in het ziekenhuis gelegen. Ook toen konden we er niet bij blijven 's nachts omdat we net verhuisd waren naar deze woonplaats en nog geen kip kenden dus oppas regelen lastig was, man dus ook niet zomaar vrij kon nemen van zijn werk, want net nieuwe werkgever, ik ook net bevallen was en mijn nachtrust nodig had, maar bovenal mijn oudste net een dag voor dochter opgenomen werd geopereerd was en me dus ook nodig had. En dan was middelste er nog, die ik steeds maar weer bij een ander kdv-vriendinnetje bracht zodat ik zonder een peuter naar het ziekenhuis kon.
We waren er wel overdag en 's avonds zo lang mogelijk (wisselden mekaar af, man en ik). Maar toen was er dus een moeder met een dochter van 10 maanden met RS, die vond dat wij het he-le-maal verkeerd aanpakten en zich daar tegenaan ging bemoeien. Steeds achter haar gordijntje tegen verpleging verzuchten "geen haar op mijn hoofd die er aan denkt mijn kindje hier ook maar een seconde alleen te laten. Overduidelijk dat dat over ons ging.
Vervolgens sprak ze het ook rechtstreeks tegen mij uit. En ik, vol hormonen, ging ook nog er op in en in de verdediging.
Maar het toppunt was dat ze tegen man zei, die er 's avonds was en met dochter knus op de arm zelf een boek las, dus even niet tegen dochter praatte maar dochter vond het prima, "vind je het moeilijk, contact maken met je kindje?"
GRRRRRRRRRRR
Daar moest ik wel even aan denken toen ik dit topic las.
We waren er wel overdag en 's avonds zo lang mogelijk (wisselden mekaar af, man en ik). Maar toen was er dus een moeder met een dochter van 10 maanden met RS, die vond dat wij het he-le-maal verkeerd aanpakten en zich daar tegenaan ging bemoeien. Steeds achter haar gordijntje tegen verpleging verzuchten "geen haar op mijn hoofd die er aan denkt mijn kindje hier ook maar een seconde alleen te laten. Overduidelijk dat dat over ons ging.
Vervolgens sprak ze het ook rechtstreeks tegen mij uit. En ik, vol hormonen, ging ook nog er op in en in de verdediging.
Maar het toppunt was dat ze tegen man zei, die er 's avonds was en met dochter knus op de arm zelf een boek las, dus even niet tegen dochter praatte maar dochter vond het prima, "vind je het moeilijk, contact maken met je kindje?"
GRRRRRRRRRRR
Daar moest ik wel even aan denken toen ik dit topic las.
maandag 28 maart 2011 om 00:28
Maar wat betreft de vraag van TO dus:
bij dochter duurde het ruim een week, bij zoon 3,5 maand (eerste besmetting + de nasleep er van), dus het kan alle kanten op
Maar zoons geval was extreem hoor, zeer onwaarschijnlijk dat het jullie ook zo vergaat.
Meestal varieert het van een paar dagen tot maximaal 1-2 weken dat je kindje in het ziekenhuis verblijft.
O en @riekie84: veel sterkte en beterschap voor je kindje!
bij dochter duurde het ruim een week, bij zoon 3,5 maand (eerste besmetting + de nasleep er van), dus het kan alle kanten op
Maar zoons geval was extreem hoor, zeer onwaarschijnlijk dat het jullie ook zo vergaat.
Meestal varieert het van een paar dagen tot maximaal 1-2 weken dat je kindje in het ziekenhuis verblijft.
O en @riekie84: veel sterkte en beterschap voor je kindje!
maandag 28 maart 2011 om 09:34
Wat naar is dat!
Ons zoontje is met 4 en 6 weken opgenomen (allebei de keren een week) en begin maart een week. Hij is nu 8 maanden. Begin maart met longontsteking, wel getest op rs virus. Hij heeft aan de zuurstof gelegen en een sonde gehad omdat hij niet meer at of dronk. Prednison en neusdruppels gestart. Hij was met een week weer thuis.
Ik ben alle keren dat hij is opgenomen bij hem gebleven. Alle drie de keren via de HAP en dus plotseling. Ik ben naar huis gegaan, heb spullen gepakt en weer terug gegaan. Man heeft vrij genomen om bij onze andere twee kindjes te blijven.
Heel veel sterkte, het is zo naar om je kleintje daar te zien liggen...
Ons zoontje is met 4 en 6 weken opgenomen (allebei de keren een week) en begin maart een week. Hij is nu 8 maanden. Begin maart met longontsteking, wel getest op rs virus. Hij heeft aan de zuurstof gelegen en een sonde gehad omdat hij niet meer at of dronk. Prednison en neusdruppels gestart. Hij was met een week weer thuis.
Ik ben alle keren dat hij is opgenomen bij hem gebleven. Alle drie de keren via de HAP en dus plotseling. Ik ben naar huis gegaan, heb spullen gepakt en weer terug gegaan. Man heeft vrij genomen om bij onze andere twee kindjes te blijven.
Heel veel sterkte, het is zo naar om je kleintje daar te zien liggen...
maandag 28 maart 2011 om 12:51
Goh wat fijn dat alle mensen hier beter weten wat ik moet doen dan ik zelf. Ik kan prima zelf beslissingen maken en deze opmerkingen hebben niks te maken met mijn gestelde vraag.
Dus begrijp ik niet waar al deze ongevraagde meningen vandaan komen.
Dan erbij slaap ik vannacht weer bij zoonlief, dat zou ik ook gedaan hebben als jullie geen commentaar geleverd zouden hebben.
De mensen die een zinnig antwoord gegeven hebben dank je wel! het gaat inmiddels weer stukken beter met zoon en hoop ook echt dat hij snel mee naar huis mag. tot die tijd blijf ik bij hem.
Dus begrijp ik niet waar al deze ongevraagde meningen vandaan komen.
Dan erbij slaap ik vannacht weer bij zoonlief, dat zou ik ook gedaan hebben als jullie geen commentaar geleverd zouden hebben.
De mensen die een zinnig antwoord gegeven hebben dank je wel! het gaat inmiddels weer stukken beter met zoon en hoop ook echt dat hij snel mee naar huis mag. tot die tijd blijf ik bij hem.
maandag 28 maart 2011 om 12:54
quote:Tiza schreef op 28 maart 2011 @ 12:51:
Goh wat fijn dat alle mensen hier beter weten wat ik moet doen dan ik zelf. Ik kan prima zelf beslissingen maken en deze opmerkingen hebben niks te maken met mijn gestelde vraag.
Dus begrijp ik niet waar al deze ongevraagde meningen vandaan komen.
Dan erbij slaap ik vannacht weer bij zoonlief, dat zou ik ook gedaan hebben als jullie geen commentaar geleverd zouden hebben.
De mensen die een zinnig antwoord gegeven hebben dank je wel! het gaat inmiddels weer stukken beter met zoon en hoop ook echt dat hij snel mee naar huis mag. tot die tijd blijf ik bij hem.Gutgut, volgende keer zal ik Ja en Amen zeggen hoor!
Goh wat fijn dat alle mensen hier beter weten wat ik moet doen dan ik zelf. Ik kan prima zelf beslissingen maken en deze opmerkingen hebben niks te maken met mijn gestelde vraag.
Dus begrijp ik niet waar al deze ongevraagde meningen vandaan komen.
Dan erbij slaap ik vannacht weer bij zoonlief, dat zou ik ook gedaan hebben als jullie geen commentaar geleverd zouden hebben.
De mensen die een zinnig antwoord gegeven hebben dank je wel! het gaat inmiddels weer stukken beter met zoon en hoop ook echt dat hij snel mee naar huis mag. tot die tijd blijf ik bij hem.Gutgut, volgende keer zal ik Ja en Amen zeggen hoor!
maandag 28 maart 2011 om 12:59
quote:Tiza schreef op 28 maart 2011 @ 12:51:
Goh wat fijn dat alle mensen hier beter weten wat ik moet doen dan ik zelf. Ik kan prima zelf beslissingen maken en deze opmerkingen hebben niks te maken met mijn gestelde vraag.
Dus begrijp ik niet waar al deze ongevraagde meningen vandaan komen.
Dan erbij slaap ik vannacht weer bij zoonlief, dat zou ik ook gedaan hebben als jullie geen commentaar geleverd zouden hebben.De mensen die een zinnig antwoord gegeven hebben dank je wel! het gaat inmiddels weer stukken beter met zoon en hoop ook echt dat hij snel mee naar huis mag. tot die tijd blijf ik bij hem.
Ja???
Fijn dat het weer wat beter met hem gaat
Goh wat fijn dat alle mensen hier beter weten wat ik moet doen dan ik zelf. Ik kan prima zelf beslissingen maken en deze opmerkingen hebben niks te maken met mijn gestelde vraag.
Dus begrijp ik niet waar al deze ongevraagde meningen vandaan komen.
Dan erbij slaap ik vannacht weer bij zoonlief, dat zou ik ook gedaan hebben als jullie geen commentaar geleverd zouden hebben.De mensen die een zinnig antwoord gegeven hebben dank je wel! het gaat inmiddels weer stukken beter met zoon en hoop ook echt dat hij snel mee naar huis mag. tot die tijd blijf ik bij hem.
Ja???
Fijn dat het weer wat beter met hem gaat
Frankly my dear, I don"t give a damn
maandag 28 maart 2011 om 13:35
Wat vervelend voor jullie dat hij zo ziek is!
Tiza, mijn zoontje heeft toen hij 5 weken oud was een week in het ziekenhuis gelegen met een longontsteking en het RS virus. Hij was zo ziek dat hij alleen maar sliep.
Pas thuis knapte hij echt op, de artsen hadden me al gewaarschuwd; je krijgt geen gezond kind mee naar huis.
Ook bij ons een behoorlijke nasleep van deze twee ziektes.
Het is verschrikkelijk om je kindje achter te laten, wij hebben ons opgesplitst, man bleef bij mijn zoontje in het ziekenhuis. Ik bleef bij ons zoontje bij opa&oma. Mijn oudste zoontje had op dat moment ook een zware longontsteking en had ons ook nodig.
Ik wilde per se dat er altijd iemand bij de baby was.
Maar als je niet kunt afwisselen met je partner vind ik wel dat je ook aan je zelf moet denken. Desnoods ga je overdag een paar uurtjes naar huis, even bij slapen.
Sterkte en heel veel beterschap voor je zoontje.
Tiza, mijn zoontje heeft toen hij 5 weken oud was een week in het ziekenhuis gelegen met een longontsteking en het RS virus. Hij was zo ziek dat hij alleen maar sliep.
Pas thuis knapte hij echt op, de artsen hadden me al gewaarschuwd; je krijgt geen gezond kind mee naar huis.
Ook bij ons een behoorlijke nasleep van deze twee ziektes.
Het is verschrikkelijk om je kindje achter te laten, wij hebben ons opgesplitst, man bleef bij mijn zoontje in het ziekenhuis. Ik bleef bij ons zoontje bij opa&oma. Mijn oudste zoontje had op dat moment ook een zware longontsteking en had ons ook nodig.
Ik wilde per se dat er altijd iemand bij de baby was.
Maar als je niet kunt afwisselen met je partner vind ik wel dat je ook aan je zelf moet denken. Desnoods ga je overdag een paar uurtjes naar huis, even bij slapen.
Sterkte en heel veel beterschap voor je zoontje.
vrijdag 1 april 2011 om 13:05
Ik ben het wel met de reacties eens Tiza, hoe vervelend het ook voor je is. Niemand zegt dat je je kind achter MOET laten. Ik vind je argumenten eerlijk gezegd nogal vreemd. 't Is inderdaad geen pretje en erg saai in het ziekenhuis (en ik spreek uit ervaring). Maar je kind heeft je nodig.
Mijn zoontje heeft RS gehad toen hij 3 weken was. Hij heeft wat extra zuurstof gehad en aan de bewaking gelegen. En hij kreeg sondevoeding omdat hij te zwak was om te drinken. Hij is onze derde. Maar ondanks nog 2 kinderen is het ons gelukt om om en om bij hem te blijven. Gelukkig kon hij 4 dagen later naar huis.
Hij heeft weinig last gehad van een nasleep maar de kinderarts had me gewaarschuwd dat het een week of 6 kon duren voordat hij helemaal hersteld was. Gelukkig was dat dus niet zo.
Beterschap met je zoontje!
Mijn zoontje heeft RS gehad toen hij 3 weken was. Hij heeft wat extra zuurstof gehad en aan de bewaking gelegen. En hij kreeg sondevoeding omdat hij te zwak was om te drinken. Hij is onze derde. Maar ondanks nog 2 kinderen is het ons gelukt om om en om bij hem te blijven. Gelukkig kon hij 4 dagen later naar huis.
Hij heeft weinig last gehad van een nasleep maar de kinderarts had me gewaarschuwd dat het een week of 6 kon duren voordat hij helemaal hersteld was. Gelukkig was dat dus niet zo.
Beterschap met je zoontje!
vrijdag 1 april 2011 om 22:03
Mijn zoontje (n u 6 jaar) heeft al 3 x in het ziekenhuis gelegen met RS.......en ook nog 2 x met het ROTA virus...de pechvogel.
Hij heeft de eerste 2 x met RS er een dag of 4 gelegen. De 3e keer is hij snachts opgenomen en mochten we de avond erna alweer naar huis. Heel lullig gezegd moest er plek gemaakt worden voor nieuwe kindjes. Waren opeens heel veel kindjes met RS die opgenomen moesten worden. Omdat wij thuis zelf een vernevelapparaat hebben konden we hem thuis ook vernevelen. Dus met de nodige medicijnen en instructies konden we de behandeling thuis voort zetten.
Het is heel naar om je kindje zo hulpeloos te zien liggen in het ziekenhuis. Je zou het zo over willen nemen.
Hoop dat je zoontje inmiddels alweer lekker thuis is bij jullie.
Hij was nog wel heel erg klein hé. Tis zonde.
Hij heeft de eerste 2 x met RS er een dag of 4 gelegen. De 3e keer is hij snachts opgenomen en mochten we de avond erna alweer naar huis. Heel lullig gezegd moest er plek gemaakt worden voor nieuwe kindjes. Waren opeens heel veel kindjes met RS die opgenomen moesten worden. Omdat wij thuis zelf een vernevelapparaat hebben konden we hem thuis ook vernevelen. Dus met de nodige medicijnen en instructies konden we de behandeling thuis voort zetten.
Het is heel naar om je kindje zo hulpeloos te zien liggen in het ziekenhuis. Je zou het zo over willen nemen.
Hoop dat je zoontje inmiddels alweer lekker thuis is bij jullie.
Hij was nog wel heel erg klein hé. Tis zonde.
vrijdag 1 april 2011 om 22:12
Over het wel of niet blijven....ik ben alle keren dag en nacht bij hem gebleven. Wilde ik even naar huis om iets van kleren of een boekje ofzo te halen dan wachtte ik tot mijn man of wie dan ook bij mijn zoontje was. Als ik er weer was ging diegene pas weer weg. Hoeveel sudoku's (hoe schrijf je dit?????) ik wel niet gemaakt heb....hahaha.
Persoonlijk vind ik het altijd best zielig die kindjes die alleen liggen. Heb met mijn zoontje een keer op een kamer gelegen met 3 andere kindjes. Er lag ook een baby en die ouders waren er op de hele dag maar een uurtje. Als mijn zoontje sliep en die baby wakker was ging ik maar even bij hem zitten en met hem spelen.
Een kindje...en al helemaal een ziek kindje...heeft de aandacht en liefde van zijn mama (of papa) nodig. Zeker toen mijn zoontje ouder werd vond hij het fijn dat ik er altijd was. Al die vreemde verpleegsters, medicijnen en toeter en bellen. Ik ging zelfs pas douchen in het ziekenhuis als mijn man er was.
Maar ik neem aan dat je gedaan heb wat bij jullie in het gezin het beste was en wat voor jullie het prettigste voelde.
Je bent immers nog niet zo heel lang geleden bevallen. Weet niet of ik na 6 weken ook al dagen in het ziekenhuis bij mijn kindje had kunnen bivakkeren.
De eerste opname was mijn zoontje "al" 5 maanden oud.
Beterschap met je zoontje
Persoonlijk vind ik het altijd best zielig die kindjes die alleen liggen. Heb met mijn zoontje een keer op een kamer gelegen met 3 andere kindjes. Er lag ook een baby en die ouders waren er op de hele dag maar een uurtje. Als mijn zoontje sliep en die baby wakker was ging ik maar even bij hem zitten en met hem spelen.
Een kindje...en al helemaal een ziek kindje...heeft de aandacht en liefde van zijn mama (of papa) nodig. Zeker toen mijn zoontje ouder werd vond hij het fijn dat ik er altijd was. Al die vreemde verpleegsters, medicijnen en toeter en bellen. Ik ging zelfs pas douchen in het ziekenhuis als mijn man er was.
Maar ik neem aan dat je gedaan heb wat bij jullie in het gezin het beste was en wat voor jullie het prettigste voelde.
Je bent immers nog niet zo heel lang geleden bevallen. Weet niet of ik na 6 weken ook al dagen in het ziekenhuis bij mijn kindje had kunnen bivakkeren.
De eerste opname was mijn zoontje "al" 5 maanden oud.
Beterschap met je zoontje
zondag 3 april 2011 om 10:53
Wat vervelend zeg voor je kindje en voor jullie. Mijn ervaring is dat zulke kleine kindjes er erg vatbaar voor zijn. Meestal duurt het een paar dagen voordat ze weer naar huis mogen. Meestal is het wel normaal als de ouders bijv. om en om een nachtje bij hun kindje slapen, die is toch het beste voor het kindje omdat de ouders de meest vertrouwde persoon is. Sterkte met je mannetje!
