Werk & Studie
alle pijlers
Werk je te hard?
dinsdag 29 maart 2011 om 19:36
Wie heeft er (ook) weleens het gevoel te hard te werken? Ik wel. Ik heb een meer dan fulltime baan en geen kinderen. Op zich dus alle tijd om me op mijn werk te storten, maar ik word er weleens moe van, dat harde werken. Zeker als ik door mijn baan niet meer toekom aan sport, koken, vrienden zien, boeken lezen, naar de film, administratie, opruimen in huis en familiebezoek. Dan vind ik het gewoon niet leuk meer!
Herkenbaar? En zo ja, hoeveel werk je dan? Enne, tips?
Herkenbaar? En zo ja, hoeveel werk je dan? Enne, tips?
dinsdag 29 maart 2011 om 19:41
Herkenbaar hoor! Ik sta op papier voor 40 uur maar ik maak erg veel over uren de laatste tijd. Ik werk ook nog eens onregelmatig en heb het gevoel vooral de laatste 2 maanden alleen maar te werken en te slapen. Nu heb ik door de vele over uren een week vrij genomen om tot rust te komen.
Ik overweeg nu ook om 1 dag in de week minder te gaan werken.
Ik overweeg nu ook om 1 dag in de week minder te gaan werken.
Het gras aan de overkant is niet groen.
dinsdag 29 maart 2011 om 19:42
Ik heb wel van die momenten, maar zodra ik me zo voel stel ik mijn prioriteiten bij en maak weer tijd voor andere dingen. Ik werk officieel 36 uur, worden er makkelijk 40 per week. Vind mijn werk hartstikke leuk, ben bezig carrière op te bouwen, dus beetje overwerk is oké. Maar verdien geen tonnen, heb geen zware leidinggevende functie, dus het moet wel binnen de perken blijven.
dinsdag 29 maart 2011 om 19:46
Ik heb ook tijden te hard gewerkt. Doorgaan en doorgaan. En als ik moe was, zei ik tegen mezelf: kom op zeg, schop onder je kont, doorgaan!! Eerst was het: ik ga vanavond vroeg naar bed, dan ben ik er morgen wel weer. En later had ik ook de weekenden nodig om bij te komen van mn werk. Ik zegde feestjes af, geen energie. Sporten? Nu even niet, ik heb er geen puf voor. Ik zag niet dat mn accu leger en leger raakte... totdat ik er op een dag letterlijk bij ben neergevallen. Ik kon niet meer op mn benen staan, overgeven, trillen, zweten, hartkloppingen, en vooral: huuuuiiiilen!!! Ik kón niet meer. Inmiddels zijn we ruim 5 maanden verder en ben ik nog steeds niet weer aan het werk geweest. Ik wilde dat ik eerder naar mn lichaam had geluisterd, eerder op de rem had getrapt, eerder een paar stappen terug had gedaan... dan had ik misschien geen burn-out gehad!
Mijn tip? Bovenstaande goed lezen, tot je door laten dringen en er -indien nodig- conclusies uit trekken / iets mee doen....
Mijn tip? Bovenstaande goed lezen, tot je door laten dringen en er -indien nodig- conclusies uit trekken / iets mee doen....
dinsdag 29 maart 2011 om 19:47
Ik heb fulltime gewerkt (werk nu even niet), veel overwerken en kwam kapot thuis en geen puf om nog iets te doen. Dus ja herkenbaar.
In die tijd ben ik wel steeds meer gaan: delegeren op het werk, vaker nee zeggen, strakke planning maken en aan houden, als collega's langskomen met vragen en het duurt te lang ze in plannen voor een ander moment, bespreken met collega's en evt. leidinggevende en samen oplossingen verzinnen. Geen tijd verspillen aan zaken waar ik geen invloed op heb, prioriteitenlijstjes maken (wat is belangrijk en moet nu, wat is belangrijk en kan later, wat is niet belangrijk maar moet toch gebeuren, wat is niet belangrijk en hoeft niet te gebeuren).
Tja, dit soort dingen dus allemaal.
In die tijd ben ik wel steeds meer gaan: delegeren op het werk, vaker nee zeggen, strakke planning maken en aan houden, als collega's langskomen met vragen en het duurt te lang ze in plannen voor een ander moment, bespreken met collega's en evt. leidinggevende en samen oplossingen verzinnen. Geen tijd verspillen aan zaken waar ik geen invloed op heb, prioriteitenlijstjes maken (wat is belangrijk en moet nu, wat is belangrijk en kan later, wat is niet belangrijk maar moet toch gebeuren, wat is niet belangrijk en hoeft niet te gebeuren).
Tja, dit soort dingen dus allemaal.
dinsdag 29 maart 2011 om 19:48
Voor ik moeder werd had ik ook een handje van (te) veel werken. Werkte over en nam het mee naar huis. Nu doe ik dat echt niet meer. Ik vind werken leuk maar na mijn contractsuren is het idd tijd voor mij, m'n man en bovenal mijn kindje. Ik wil ook niet dat ik straks terug kijk op mijn leven en dan alleen meer knal hard heb gewerkt. Ik houd veel te veel van andere dingen zoals lekker koken/eten, terrasjes pikken en ontspannen met een boek bijvoorbeeld. Je leeft maar 1 keer (ws) dus dat leven wil ik persoonlijk niet verspillen aan alleen maar werken, er is zoveel meer dan dat!
dinsdag 29 maart 2011 om 19:51
Ik werk nu wisselende uren. De ene week heb ik er dus meer last van dan de andere.
Het schilt wel dat ik nu een aantal dagen achter elkaar werk en dan ook twee dagen achter elkaar vrij ben. Eerst had ik af en toe een vrij dagje tussendoor, wat niet genoeg rust in mijn hoofd bracht om van die dag te genieten.
Eigenlijk zou ik het liefst 32 uur werken. 4 dagen en dan lekker 3 dagen vrij. Genoeg werken om mezelf nuttig te voelen en mijn eigen dingetjes te doen, ideaal. Daar 'werk' ik dus nog naartoe!
Het schilt wel dat ik nu een aantal dagen achter elkaar werk en dan ook twee dagen achter elkaar vrij ben. Eerst had ik af en toe een vrij dagje tussendoor, wat niet genoeg rust in mijn hoofd bracht om van die dag te genieten.
Eigenlijk zou ik het liefst 32 uur werken. 4 dagen en dan lekker 3 dagen vrij. Genoeg werken om mezelf nuttig te voelen en mijn eigen dingetjes te doen, ideaal. Daar 'werk' ik dus nog naartoe!
dinsdag 29 maart 2011 om 19:56
Helemaal niet herkenbaar. Ik werk bewust maar 4 dagen. Ben elke vrijdag vrij.
En dan heb ik nog een werkster ook. Heerlijk. Verdien echt niet veel maar maak gewoon keuzes.
Besteed veel vrije tijd aan mijn vrijwilligerswerk ( met dieren). Heb dus genoeg te doen. Met dieren werken is mijn passie. Ik heb ooit een burn out gehad en sindsdien kies ik bewust voor mezelf.
En dan heb ik nog een werkster ook. Heerlijk. Verdien echt niet veel maar maak gewoon keuzes.
Besteed veel vrije tijd aan mijn vrijwilligerswerk ( met dieren). Heb dus genoeg te doen. Met dieren werken is mijn passie. Ik heb ooit een burn out gehad en sindsdien kies ik bewust voor mezelf.
dinsdag 29 maart 2011 om 20:18
Ik werkte geen extra uren, maar wel keihard, sloeg nog wel eens een pauze over, nam extra werk op me en dat gecombineerd met een sausje van weinig taakduidelijkheid etc... heeft bij mij ook geleid tot overspannen zijn. En nu zit ik sinds een maandje thuis en voel ik me steeds ongelukkiger worden.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 29 maart 2011 om 20:20
Voor mij een andere optie dan die in de poll genoemd staan dus, 'ik werkte gewoon mijn contracturen maar door flinke stress ben ik overspannen (of burn-out, geen idee)'.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 29 maart 2011 om 20:22
Mijn keuze staat er niet echt tussen.
Ik ben van ruin 80 uur werken in de week terug gegaan naar 65 uur werken in de week, en dit is voor mij goed te doen. Scheelt misschien dat ik 2 banen heb die beiden heel afwisselend en verschillend zijn en ik daar ook veel energie uithaal.
Daarnaast doe ik ook de administratie van de zaken van mijn exvriend, moet ik mijn eigen huis onderhouden en sport ik min. 3x per week.
Moe? vrijwel nooit, en als ik dat ben dan vrees ik dat ik ziek ga worden.
X sam
Ik ben van ruin 80 uur werken in de week terug gegaan naar 65 uur werken in de week, en dit is voor mij goed te doen. Scheelt misschien dat ik 2 banen heb die beiden heel afwisselend en verschillend zijn en ik daar ook veel energie uithaal.
Daarnaast doe ik ook de administratie van de zaken van mijn exvriend, moet ik mijn eigen huis onderhouden en sport ik min. 3x per week.
Moe? vrijwel nooit, en als ik dat ben dan vrees ik dat ik ziek ga worden.
X sam
dinsdag 29 maart 2011 om 20:26
quote:Summerdance schreef op 29 maart 2011 @ 19:42:
Nee niet herkenbaar
Ik werk 36 uur en die 36 uur werk ik dan ook kei en kei hard.
Maar als ik de deur dicht trek is het ME time
Helemaal mee eens! En dan is het echt niet zo dat ik om 5 uur alles uit mijn handen laat vallen, maar gemiddeld werk ik gewoon 40 uur in de week.
Je bent er toch zelf bij als je zoveel werkt? Waarom doe je het? Krijg je je werk niet af? Dan moet je wat harder werken en als dat niet kan is het teveel werk voor jouw uren en moet er iemand bij. En als je baas dat niet wil, wordt het misschien tijd om een andere baan te zoeken.
Nee niet herkenbaar
Ik werk 36 uur en die 36 uur werk ik dan ook kei en kei hard.
Maar als ik de deur dicht trek is het ME time
Helemaal mee eens! En dan is het echt niet zo dat ik om 5 uur alles uit mijn handen laat vallen, maar gemiddeld werk ik gewoon 40 uur in de week.
Je bent er toch zelf bij als je zoveel werkt? Waarom doe je het? Krijg je je werk niet af? Dan moet je wat harder werken en als dat niet kan is het teveel werk voor jouw uren en moet er iemand bij. En als je baas dat niet wil, wordt het misschien tijd om een andere baan te zoeken.
dinsdag 29 maart 2011 om 20:28
Oh ja, ik werk veel een hard, meer dan 40 uur en heb nog kinderen ook.(zit nu ook te werken eigenlijk)
Ik heb ook een functie die echt fulltime is (en fulltime betekent dan niet 40 uur, maar eigenlijk 'altijd'). Maar ik heb er lol in en heb het thuis ook prima geregeld, kan vrij eenvoudig thuiswerken. En als ik paar dagen veel gewerkt heb en op vrijdagmiddag naar huis ga, kijkt niemand daar van op.
Het zit hem in de balans vinden, en soms is die balans kwijt, dan zeg ik al mijn afspraken af en doe een heel weekend niks en ga een week vroeg naar bed.
Ik heb ook een functie die echt fulltime is (en fulltime betekent dan niet 40 uur, maar eigenlijk 'altijd'). Maar ik heb er lol in en heb het thuis ook prima geregeld, kan vrij eenvoudig thuiswerken. En als ik paar dagen veel gewerkt heb en op vrijdagmiddag naar huis ga, kijkt niemand daar van op.
Het zit hem in de balans vinden, en soms is die balans kwijt, dan zeg ik al mijn afspraken af en doe een heel weekend niks en ga een week vroeg naar bed.
dinsdag 29 maart 2011 om 20:29
@ maris, succes je komt weer terug en dan sterker, je lijf heeft tijd nodig om de roofbouw die je jaren gepleegd hebt weer te verwerken en aan te sterken. Het schijnt een maand per jaar dat je te ver gegaan bent te kosten voor je er weer bent.
Ik werkte altijd 50+ uur. Helaas werkt mijn lichaam niet meer mee, mijn evenwicht is ergens onderweg gesneuveld...??? Ik moet rust nemen en ik moet terug schakelen. Hoe moeilijk dat ook is. Maar dan leer je wel heel snel wat echt van belang is.
Als je sociale leven verdwijnt als sneeuw onder de zon. Dat is het teken om heel goed te kijken naar hoe belangrijk werk is.
Ik werkte altijd 50+ uur. Helaas werkt mijn lichaam niet meer mee, mijn evenwicht is ergens onderweg gesneuveld...??? Ik moet rust nemen en ik moet terug schakelen. Hoe moeilijk dat ook is. Maar dan leer je wel heel snel wat echt van belang is.
Als je sociale leven verdwijnt als sneeuw onder de zon. Dat is het teken om heel goed te kijken naar hoe belangrijk werk is.
dinsdag 29 maart 2011 om 20:33
Heb altijd 40 uur en meer gewerkt (ben nu 39) en omdat mijn werk zo ontzettend leuk en afwisselend is, heb ik er zelden moeite mee. Daarnaast sport ik minimaal 5 keer per week en heb ik een man, huis, vrienden en hobby's. Ik heb gewoon veel energie en heb weinig slaap nodig, dat scheelt denk ik wel.
Nu ik (ongepland) 5 maanden zwanger ben, heb ik iets minder energie, maar nog altijd meer dan de gemiddelde leeftijdgenoot denk ik. Ik heb een leidinggevende functie met veel verantwoordelijkheden en hoop dat ik dat na mijn zwangerschap kan blijven uitvoeren met minimaal 32 uur per week.
Nu ik (ongepland) 5 maanden zwanger ben, heb ik iets minder energie, maar nog altijd meer dan de gemiddelde leeftijdgenoot denk ik. Ik heb een leidinggevende functie met veel verantwoordelijkheden en hoop dat ik dat na mijn zwangerschap kan blijven uitvoeren met minimaal 32 uur per week.
dinsdag 29 maart 2011 om 20:42
quote:Sgaaaaaaaaaapie_returns schreef op 29 maart 2011 @ 20:29:
@ maris, succes je komt weer terug en dan sterker, je lijf heeft tijd nodig om de roofbouw die je jaren gepleegd hebt weer te verwerken en aan te sterken. Het schijnt een maand per jaar dat je te ver gegaan bent te kosten voor je er weer bent.
Ik werkte altijd 50+ uur. Helaas werkt mijn lichaam niet meer mee, mijn evenwicht is ergens onderweg gesneuveld...??? Ik moet rust nemen en ik moet terug schakelen. Hoe moeilijk dat ook is. Maar dan leer je wel heel snel wat echt van belang is.
Als je sociale leven verdwijnt als sneeuw onder de zon. Dat is het teken om heel goed te kijken naar hoe belangrijk werk is.Was dat maar waar... Dan was ik er nu vanaf geweest. Ik zit in dezelfde situatie als Maris. Ik werk inmiddels wel weer, nu ongeveer 20 uur per week, maar het gaat nog steeds met ups en downs. Eén ding weet ik inmiddels wel zeker, fulltime werken gaat me niet meer lukken en wil ik ook niet meer (dat komt ook door energiegebrek door meerdere chronische ziektes). Mijn lichaam heeft me heel hard terug gefloten en vanaf nu luister ik daar (meestal ) naar.
@ maris, succes je komt weer terug en dan sterker, je lijf heeft tijd nodig om de roofbouw die je jaren gepleegd hebt weer te verwerken en aan te sterken. Het schijnt een maand per jaar dat je te ver gegaan bent te kosten voor je er weer bent.
Ik werkte altijd 50+ uur. Helaas werkt mijn lichaam niet meer mee, mijn evenwicht is ergens onderweg gesneuveld...??? Ik moet rust nemen en ik moet terug schakelen. Hoe moeilijk dat ook is. Maar dan leer je wel heel snel wat echt van belang is.
Als je sociale leven verdwijnt als sneeuw onder de zon. Dat is het teken om heel goed te kijken naar hoe belangrijk werk is.Was dat maar waar... Dan was ik er nu vanaf geweest. Ik zit in dezelfde situatie als Maris. Ik werk inmiddels wel weer, nu ongeveer 20 uur per week, maar het gaat nog steeds met ups en downs. Eén ding weet ik inmiddels wel zeker, fulltime werken gaat me niet meer lukken en wil ik ook niet meer (dat komt ook door energiegebrek door meerdere chronische ziektes). Mijn lichaam heeft me heel hard terug gefloten en vanaf nu luister ik daar (meestal ) naar.
dinsdag 29 maart 2011 om 20:51
Ik herken dit heel erg, sterker nog.. ik zit ook in zo'n periode dat ik dus echt genoeg heb van mijn werk. Ik heb maandenlang genegeerd wat mijn lichaam me wilde vertellen: dat het me allemaal te veel werd op het werk. Toen ik daar eindelijk mee bij mijn baas durfde aan te kloppen werd er nauwelijks gereageerd, en toen ik uiteindelijk voor mezelf koos omdat ik echt niet meer kon, de hele dag huilde en me diep ellendig voelde door alles, namen ze me nog niet eens serieus. Ben dus momenteel op zoek naar een andere baan, na 4.5 jaar. Altijd kei hard gewerkt. Maar ik heb wel het idee dat de maatschappij enorm aan het verharden is, dat goed niet goed genoeg meer is. En dat levert soms een enorme druk op mensen.
dinsdag 29 maart 2011 om 21:08
quote:Mariska76 schreef op 29 maart 2011 @ 20:26:
[...]
Helemaal mee eens! En dan is het echt niet zo dat ik om 5 uur alles uit mijn handen laat vallen, maar gemiddeld werk ik gewoon 40 uur in de week.
Je bent er toch zelf bij als je zoveel werkt? Waarom doe je het? Krijg je je werk niet af? Dan moet je wat harder werken en als dat niet kan is het teveel werk voor jouw uren en moet er iemand bij. En als je baas dat niet wil, wordt het misschien tijd om een andere baan te zoeken.Helemaal niet mee eens! Elke avond dat wij met zn allen tot 7-8 uur zitten te werken roepen er mensen dat we nodig naar huis moeten. Ja, dat zouden wij (collega's en ik) ook wel willen, maar kunnen toch moeilijk zomaar het werk laten vallen, want morgen weer een dag vol nieuw werk. Overuren horen volgens mijn baas bij het vak, en ik wil dit doen, de overuren (vaak 60-65h/ week werken bij een contract van 38h) neem ik dan voor lief. Wil niet zeggen dat ik er blij mee ben. Mijn baas vindt voor mij 20 anderen die dit er ook gewoon voor over hebben. Ik had mijn baan nog leuker gevonden zonder de overuren, maar ik neem ze voor lief, dus ja, ik ben er zelf bij, en nee, ik kan het toch niet veranderen.
[...]
Helemaal mee eens! En dan is het echt niet zo dat ik om 5 uur alles uit mijn handen laat vallen, maar gemiddeld werk ik gewoon 40 uur in de week.
Je bent er toch zelf bij als je zoveel werkt? Waarom doe je het? Krijg je je werk niet af? Dan moet je wat harder werken en als dat niet kan is het teveel werk voor jouw uren en moet er iemand bij. En als je baas dat niet wil, wordt het misschien tijd om een andere baan te zoeken.Helemaal niet mee eens! Elke avond dat wij met zn allen tot 7-8 uur zitten te werken roepen er mensen dat we nodig naar huis moeten. Ja, dat zouden wij (collega's en ik) ook wel willen, maar kunnen toch moeilijk zomaar het werk laten vallen, want morgen weer een dag vol nieuw werk. Overuren horen volgens mijn baas bij het vak, en ik wil dit doen, de overuren (vaak 60-65h/ week werken bij een contract van 38h) neem ik dan voor lief. Wil niet zeggen dat ik er blij mee ben. Mijn baas vindt voor mij 20 anderen die dit er ook gewoon voor over hebben. Ik had mijn baan nog leuker gevonden zonder de overuren, maar ik neem ze voor lief, dus ja, ik ben er zelf bij, en nee, ik kan het toch niet veranderen.
dinsdag 29 maart 2011 om 21:16
Ik herken het zeker, ik ben wel net minder gaan werken (van 60 uur naar 45 ) en ik vind mijn werk zoooo heerlijk. Ik heb het voordeel dat ik verschillende banen heb (ben freelancer) en dat ik nooit 5 dagen achter elkaar hetzelfde doe, ook niet dezelfde werktijden heb.
Maar dan nog, afgelopen halfjaar ben ik verhuisd, liefdesverdriet te over, en heb ik ook geprobeerd tegen elke sociale verplichting ja te zeggen. En dat breekt op. Zeker met een onregelmatig slaapritme.Dus nu doe ik het anders, ben ik liever voor mezelf, probeer ik zonder schuldgevoel een dagje helemaal NIETS te doen...
Maar dan nog, afgelopen halfjaar ben ik verhuisd, liefdesverdriet te over, en heb ik ook geprobeerd tegen elke sociale verplichting ja te zeggen. En dat breekt op. Zeker met een onregelmatig slaapritme.Dus nu doe ik het anders, ben ik liever voor mezelf, probeer ik zonder schuldgevoel een dagje helemaal NIETS te doen...
dinsdag 29 maart 2011 om 21:19
sgaaaaaapie_returns, ik heb gehoord dat het net zo lang duurt om er weer bovenop te komen als de tijd dat je achteraf gezien de eerste klachten had. Dat is lang. Erg lang.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
