Gezondheid
alle pijlers
Vriendin met kanker
zondag 3 april 2011 om 17:13
Beste allemaal,
Bij een goede vriendin van mij is 3 maanden geleden kanker geconstateerd. Uiteraard zit ze nu in het hele traject van chemokuren, ziekenhuis, goede en minder goede uitslagen (gelukkig nog niet zoveel gehad).
Op dit moment gaat het redelijk met mij (op de dagelijkse huilbuien na
) , ik probeer haar zoveel mogelijk te helpen kaartjes en lieve mailtjes sturen en als het kan langsgaan. Ze heeft gelukkig een lieve man die veel bij haar kan zijn en haar helpt met alles.
Ik merk dat ik het echt moeilijk vind om niet mee zomaar alles met haar te kunnen doen en delen, de fysieke afstand wordt ook een geestelijke afstand. En ik zou zo graag meer willen doen voor haar...Omdat ze zo moe is en natuurlijk aandacht van veel mensen krijgt krijg je nauwelijks persoonlijke feedback op wat je doet (en dat verwacht ik ook helemaal niet) maar het maakt me soms wel onzeker, of ik wel de juiste dingen doe. Ik voel me ontzettend op de zijlijn gezet terwijl ik maar wat graag het spel in zou willen, vechten voor een doelpunt...
Daarom zou het fijn vinden als er mensen zijn die ongeveer hetzelfde meemaken of meegemaakt hebben. Die er misschien iets over zou willen vertellen, hoe zij het hebben aangepakt en beleefd hebben!
Liefs, Patricia
Bij een goede vriendin van mij is 3 maanden geleden kanker geconstateerd. Uiteraard zit ze nu in het hele traject van chemokuren, ziekenhuis, goede en minder goede uitslagen (gelukkig nog niet zoveel gehad).
Op dit moment gaat het redelijk met mij (op de dagelijkse huilbuien na
) , ik probeer haar zoveel mogelijk te helpen kaartjes en lieve mailtjes sturen en als het kan langsgaan. Ze heeft gelukkig een lieve man die veel bij haar kan zijn en haar helpt met alles.Ik merk dat ik het echt moeilijk vind om niet mee zomaar alles met haar te kunnen doen en delen, de fysieke afstand wordt ook een geestelijke afstand. En ik zou zo graag meer willen doen voor haar...Omdat ze zo moe is en natuurlijk aandacht van veel mensen krijgt krijg je nauwelijks persoonlijke feedback op wat je doet (en dat verwacht ik ook helemaal niet) maar het maakt me soms wel onzeker, of ik wel de juiste dingen doe. Ik voel me ontzettend op de zijlijn gezet terwijl ik maar wat graag het spel in zou willen, vechten voor een doelpunt...
Daarom zou het fijn vinden als er mensen zijn die ongeveer hetzelfde meemaken of meegemaakt hebben. Die er misschien iets over zou willen vertellen, hoe zij het hebben aangepakt en beleefd hebben!
Liefs, Patricia
zondag 3 april 2011 om 17:27
Je voelt je machteloos, denk ik en dat is heel vervelend. Ik denk dat je het gewoon goed doet door veel van je te laten horen. Meer kun je helaas niet doen. Ik heb vaker met dit bijltje gehakt en kanker is gewoon een rotziekte! Dat jij je rot voelt voor je vriendin is logisch.
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
zondag 3 april 2011 om 17:29
quote:Saaar schreef op 03 april 2011 @ 17:22:
En hoe gaat het met haar??
Wat een ikke ikke ikke posting. Jij vechten voor een doelpunt, zij vechten voor haar leven.
Met jou gaat het redelijk lees ik.
Nee, met jou gaat het goed, jij bent niet ziek.
Saaar, dit is wel een beetje kort door de bocht.
TO wil er juist zijn voor haar vriendin en voelt zich gefrustreerd dat ze niet méér kan doen.
Natuurlijk is het voor die vriendin verschrikkelijk, en daarom komt TO hier ook met haar vraag. IPV vriendin er mee "lastig te vallen"..
Daarnaast vraagt ze om mensen die haar situatie herkennen.. Ze vraagt niet om een aai over haar bol of om haar "gelijk".
@TO, ik heb gelukkig nog nooit in deze situatie gezeten.. Maar dit lijkt mij het beste: Doe wat je kunt voor je vriendin. Wees er voor haar als ze je nodig heeft, en respecteer dat jullie vriendschap nu naar de achtergrond is verhuisd. Zeg bv dat je haar mist maar dat je snapt dat ze geen tijd heeft en dat je aan haar denkt (en van haar houdt?). Laat gewoon zien dat je er staat.. Maar dat je je niet zult opdringen.
Zolang jij een goede vriendin blijft (telefoontjes, kaartjes, emailtjes, eventueel langsgaan, een keertje koken voor haar gezin), heb je niets om onzeker over te zijn. Het is niet dat ze dat niet waardeert, maar als je zo veel hebt om je zorgen over te maken is dankjewel zeggen niet het eerste wat je te binnen schiet..
En hoe gaat het met haar??
Wat een ikke ikke ikke posting. Jij vechten voor een doelpunt, zij vechten voor haar leven.
Met jou gaat het redelijk lees ik.
Nee, met jou gaat het goed, jij bent niet ziek.
Saaar, dit is wel een beetje kort door de bocht.
TO wil er juist zijn voor haar vriendin en voelt zich gefrustreerd dat ze niet méér kan doen.
Natuurlijk is het voor die vriendin verschrikkelijk, en daarom komt TO hier ook met haar vraag. IPV vriendin er mee "lastig te vallen"..
Daarnaast vraagt ze om mensen die haar situatie herkennen.. Ze vraagt niet om een aai over haar bol of om haar "gelijk".
@TO, ik heb gelukkig nog nooit in deze situatie gezeten.. Maar dit lijkt mij het beste: Doe wat je kunt voor je vriendin. Wees er voor haar als ze je nodig heeft, en respecteer dat jullie vriendschap nu naar de achtergrond is verhuisd. Zeg bv dat je haar mist maar dat je snapt dat ze geen tijd heeft en dat je aan haar denkt (en van haar houdt?). Laat gewoon zien dat je er staat.. Maar dat je je niet zult opdringen.
Zolang jij een goede vriendin blijft (telefoontjes, kaartjes, emailtjes, eventueel langsgaan, een keertje koken voor haar gezin), heb je niets om onzeker over te zijn. Het is niet dat ze dat niet waardeert, maar als je zo veel hebt om je zorgen over te maken is dankjewel zeggen niet het eerste wat je te binnen schiet..
zondag 3 april 2011 om 17:29
Natuurlijk is het een ikke ikke posting, ik wil namelijk ook met mensen praten over mijn gevoelens in dit geheel, dit gaat ook helemaal niet over haar!!! Of mag ik er zelf geen gevoelens over hebben? Mag ik me er niet kut onder voelen? Ik zou graag willen weten hoe andere mensen dit hebben ervaren.
En met dat spel en doelpunt bedoel ik haar gevecht voor haar leven. Waar ik haar met heel mijn hart zou willen helpen!
Het gaat trouwens goed met haar, de vooruitzichten zijn zover dat kan goed.
En met dat spel en doelpunt bedoel ik haar gevecht voor haar leven. Waar ik haar met heel mijn hart zou willen helpen!
Het gaat trouwens goed met haar, de vooruitzichten zijn zover dat kan goed.
zondag 3 april 2011 om 17:30
Ik denk dat je het even de tijd moet geven, Patricia. Ze is ziek en alles draait bij haar om het proces van beter worden, angst, wanhoop. Misschien dat je haar eerlijk moet vragen hoe zij met jouw contact om wil gaan, hoe ze het liefst benaderd wil worden. Moeilijk, ook voor niet directe omgeving. Sterkte.
zondag 3 april 2011 om 17:32
Inderdaad veel ikke.
Ik krijg het idee dat je veel waardering wilt voor wat je allemaal doet. Ook al zeg je van niet.
Jij moet helemaal geen doelpunt willen scoren. Het is haar gevecht en van de zijlijn moet je haar steunen.
Het gaat nu om haar, niet om jou. Wat niet zegt dat je je niet rot mag voelen. Maar zet jezelf niet als slachtoffer neer
Ik krijg het idee dat je veel waardering wilt voor wat je allemaal doet. Ook al zeg je van niet.
Jij moet helemaal geen doelpunt willen scoren. Het is haar gevecht en van de zijlijn moet je haar steunen.
Het gaat nu om haar, niet om jou. Wat niet zegt dat je je niet rot mag voelen. Maar zet jezelf niet als slachtoffer neer
zondag 3 april 2011 om 17:33
quote:Chatterly schreef op 03 april 2011 @ 17:30:
Ik denk dat je het even de tijd moet geven, Patricia. Ze is ziek en alles draait bij haar om het proces van beter worden, angst, wanhoop. Misschien dat je haar eerlijk moet vragen hoe zij met jouw contact om wil gaan, hoe ze het liefst benaderd wil worden. Moeilijk, ook voor niet directe omgeving. Sterkte.
Dat dus..
Als je haar gewoon vraagt wat zij het liefste heeft, dan hebben beide partijen geen teleurstelling..
Sommigen willen juist rust, en anderen hebben veel behoefte aan steun en contact..
Ik denk dat je het even de tijd moet geven, Patricia. Ze is ziek en alles draait bij haar om het proces van beter worden, angst, wanhoop. Misschien dat je haar eerlijk moet vragen hoe zij met jouw contact om wil gaan, hoe ze het liefst benaderd wil worden. Moeilijk, ook voor niet directe omgeving. Sterkte.
Dat dus..
Als je haar gewoon vraagt wat zij het liefste heeft, dan hebben beide partijen geen teleurstelling..
Sommigen willen juist rust, en anderen hebben veel behoefte aan steun en contact..
zondag 3 april 2011 om 17:33
quote:patriciavanw schreef op 03 april 2011 @ 17:29:
Natuurlijk is het een ikke ikke posting, ik wil namelijk ook met mensen praten over mijn gevoelens in dit geheel, dit gaat ook helemaal niet over haar!!! Of mag ik er zelf geen gevoelens over hebben? Mag ik me er niet kut onder voelen? Ik zou graag willen weten hoe andere mensen dit hebben ervaren.
En met dat spel en doelpunt bedoel ik haar gevecht voor haar leven. Waar ik haar met heel mijn hart zou willen helpen!
Het gaat trouwens goed met haar, de vooruitzichten zijn zover dat kan goed.
Ja, je mag je er zeker rot over voelen.
Je zou harteloos zijn wanneer dat niet zo zou zijn.
Mijn probleem is dat je eerst schrijft dat je vriendin ziek is, maar je direct erna vermeld dat het met jou redelijk gaat.
Kom op zeg, je vriendin heeft kanker, hartstikke ziek.
Jij bent verdrietig.
Zie je het verschil?
Natuurlijk is het een ikke ikke posting, ik wil namelijk ook met mensen praten over mijn gevoelens in dit geheel, dit gaat ook helemaal niet over haar!!! Of mag ik er zelf geen gevoelens over hebben? Mag ik me er niet kut onder voelen? Ik zou graag willen weten hoe andere mensen dit hebben ervaren.
En met dat spel en doelpunt bedoel ik haar gevecht voor haar leven. Waar ik haar met heel mijn hart zou willen helpen!
Het gaat trouwens goed met haar, de vooruitzichten zijn zover dat kan goed.
Ja, je mag je er zeker rot over voelen.
Je zou harteloos zijn wanneer dat niet zo zou zijn.
Mijn probleem is dat je eerst schrijft dat je vriendin ziek is, maar je direct erna vermeld dat het met jou redelijk gaat.
Kom op zeg, je vriendin heeft kanker, hartstikke ziek.
Jij bent verdrietig.
Zie je het verschil?
Ja, dat vind ik echt.
zondag 3 april 2011 om 17:33
zondag 3 april 2011 om 17:33
zondag 3 april 2011 om 17:34
quote:Chatterly schreef op 03 april 2011 @ 17:30:
Ik denk dat je het even de tijd moet geven, Patricia. Ze is ziek en alles draait bij haar om het proces van beter worden, angst, wanhoop. Misschien dat je haar eerlijk moet vragen hoe zij met jouw contact om wil gaan, hoe ze het liefst benaderd wil worden. Moeilijk, ook voor niet directe omgeving. Sterkte.Eens.
Ik denk dat je het even de tijd moet geven, Patricia. Ze is ziek en alles draait bij haar om het proces van beter worden, angst, wanhoop. Misschien dat je haar eerlijk moet vragen hoe zij met jouw contact om wil gaan, hoe ze het liefst benaderd wil worden. Moeilijk, ook voor niet directe omgeving. Sterkte.Eens.
Ja, dat vind ik echt.
zondag 3 april 2011 om 17:36
Toen ik kanker had, wilde ik juist graag eens even niet over die rotziekte hoeven praten. Gewoon een kopje thee kunnen drinken en het hebben over triviale dingen.
Het weer, kinderen, mode weet ik veel, maar liever niet weer over mijn ziekte. Dat was al beladen genoeg en ik had liever afleiding.
Heb je hier wat aan?
Het weer, kinderen, mode weet ik veel, maar liever niet weer over mijn ziekte. Dat was al beladen genoeg en ik had liever afleiding.
Heb je hier wat aan?
zondag 3 april 2011 om 17:38
quote:patriciavanw schreef op 03 april 2011 @ 17:33:
@Sweetsummer: Dankjewel. Dat is inderdaad een hele belangrijke, respecteren dat de vriendschap op de achtergrond komt te staan. Ik ben daar heel boos over (tegen mezelf alleen, voordat mensen rare dingen gaan denken) maar eigenlijk moet ik nu accepteren dat het zo is...Ben je boos op haar of op de omstandigheden? Vindt je eigenlijk diep in je hart dat ze jou laat vallen nu?
@Sweetsummer: Dankjewel. Dat is inderdaad een hele belangrijke, respecteren dat de vriendschap op de achtergrond komt te staan. Ik ben daar heel boos over (tegen mezelf alleen, voordat mensen rare dingen gaan denken) maar eigenlijk moet ik nu accepteren dat het zo is...Ben je boos op haar of op de omstandigheden? Vindt je eigenlijk diep in je hart dat ze jou laat vallen nu?
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 3 april 2011 om 17:39
Oke, misschien niet helemaal wat ik bedoelde met dit topic.
Ik had graag reacties gekregen van mensen die ongeveer hetzelfde meemaken, ik hoef niet te horen wat ik wel of niet mag voelen, schrijven, of doen. Maar blijkbaar vinden mensen het fijner om kritiek te uiten op de manier waarop ik mijn gedachten beschrijf. Ik begrijp goed dat zij doodziek is en dat dat veel erger is dan mijn verdriet, maar ik heb mijn verdriet wel en wil daar graag over praten...
Ik had graag reacties gekregen van mensen die ongeveer hetzelfde meemaken, ik hoef niet te horen wat ik wel of niet mag voelen, schrijven, of doen. Maar blijkbaar vinden mensen het fijner om kritiek te uiten op de manier waarop ik mijn gedachten beschrijf. Ik begrijp goed dat zij doodziek is en dat dat veel erger is dan mijn verdriet, maar ik heb mijn verdriet wel en wil daar graag over praten...
zondag 3 april 2011 om 17:40
quote:klaasje73 schreef op 03 april 2011 @ 17:36:
Toen ik kanker had, wilde ik juist graag eens even niet over die rotziekte hoeven praten. Gewoon een kopje thee kunnen drinken en het hebben over triviale dingen.
Het weer, kinderen, mode weet ik veel, maar liever niet weer over mijn ziekte. Dat was al beladen genoeg en ik had liever afleiding.
Heb je hier wat aan?
Ik denk dat dat bij iedereen anders is. Je hoort wel eens dat sommige mensen het juist vervelend vinden als het onderwerp heel erg ontweken wordt. Ik denk dat TO dit het beste gewoon kan vragen. Duidelijkheid voorkomt veel gedoe..
en @ jou klaasje
Toen ik kanker had, wilde ik juist graag eens even niet over die rotziekte hoeven praten. Gewoon een kopje thee kunnen drinken en het hebben over triviale dingen.
Het weer, kinderen, mode weet ik veel, maar liever niet weer over mijn ziekte. Dat was al beladen genoeg en ik had liever afleiding.
Heb je hier wat aan?
Ik denk dat dat bij iedereen anders is. Je hoort wel eens dat sommige mensen het juist vervelend vinden als het onderwerp heel erg ontweken wordt. Ik denk dat TO dit het beste gewoon kan vragen. Duidelijkheid voorkomt veel gedoe..
en @ jou klaasje
zondag 3 april 2011 om 17:40
quote:klaasje73 schreef op 03 april 2011 @ 17:36:
Toen ik kanker had, wilde ik juist graag eens even niet over die rotziekte hoeven praten. Gewoon een kopje thee kunnen drinken en het hebben over triviale dingen.
Het weer, kinderen, mode weet ik veel, maar liever niet weer over mijn ziekte. Dat was al beladen genoeg en ik had liever afleiding.
Heb je hier wat aan?Denk het niet, hoewel ik je posting wel waardevol vindt hoor. Maar wat jij wilde, hoeft niet voor een ander te gelden. TO kan het haar vriendin vragen, hoe zij haar het beste kan steunen. Dan krijgt ze het antwoord dat ze nodig heeft.
Toen ik kanker had, wilde ik juist graag eens even niet over die rotziekte hoeven praten. Gewoon een kopje thee kunnen drinken en het hebben over triviale dingen.
Het weer, kinderen, mode weet ik veel, maar liever niet weer over mijn ziekte. Dat was al beladen genoeg en ik had liever afleiding.
Heb je hier wat aan?Denk het niet, hoewel ik je posting wel waardevol vindt hoor. Maar wat jij wilde, hoeft niet voor een ander te gelden. TO kan het haar vriendin vragen, hoe zij haar het beste kan steunen. Dan krijgt ze het antwoord dat ze nodig heeft.
zondag 3 april 2011 om 17:43
zondag 3 april 2011 om 17:46
quote:patriciavanw schreef op 03 april 2011 @ 17:39:
Oke, misschien niet helemaal wat ik bedoelde met dit topic.
Ik had graag reacties gekregen van mensen die ongeveer hetzelfde meemaken, ik hoef niet te horen wat ik wel of niet mag voelen, schrijven, of doen. Maar blijkbaar vinden mensen het fijner om kritiek te uiten op de manier waarop ik mijn gedachten beschrijf. Ik begrijp goed dat zij doodziek is en dat dat veel erger is dan mijn verdriet, maar ik heb mijn verdriet wel en wil daar graag over praten...
Ik denk, dat als je dingen anders verwoord had, dat de reacties heel anders waren geweest. Zo kan iedereen begrijpen dat het ontzettend heftig is als je vriendin kanker heeft. En zullen er veel mensen zijn met tips. Alleen, de manier waarop je je post hebt geschreven, komt als lezer over alsof jij hierin het slachtoffer bent. Zo voelt het niet voor je, dat snap ik, maar als lezer aan de andere kant van het beeldscherm staat het er wel zo.
"Mijn vriendin heeft kanker. Met mij gaat het redelijk"
Een eerste reactie is dan "Ehm, ja dus?! En? Sowhat?"
terwijl als je had geschreven. "Mijn vriendin heeft kanker. Ze heeft nu die en die behandeling. Ik vind het heel lastig om met mensen in mijn omgeving hierover te praten, dus dit topic wil ik graag gebruiken om mijn emoties van mij af te schrijven. Op dit moment voel ik me redelijk"
Dat klinkt al heel anders, en lokt dus ook andere reacties uit.
Oke, misschien niet helemaal wat ik bedoelde met dit topic.
Ik had graag reacties gekregen van mensen die ongeveer hetzelfde meemaken, ik hoef niet te horen wat ik wel of niet mag voelen, schrijven, of doen. Maar blijkbaar vinden mensen het fijner om kritiek te uiten op de manier waarop ik mijn gedachten beschrijf. Ik begrijp goed dat zij doodziek is en dat dat veel erger is dan mijn verdriet, maar ik heb mijn verdriet wel en wil daar graag over praten...
Ik denk, dat als je dingen anders verwoord had, dat de reacties heel anders waren geweest. Zo kan iedereen begrijpen dat het ontzettend heftig is als je vriendin kanker heeft. En zullen er veel mensen zijn met tips. Alleen, de manier waarop je je post hebt geschreven, komt als lezer over alsof jij hierin het slachtoffer bent. Zo voelt het niet voor je, dat snap ik, maar als lezer aan de andere kant van het beeldscherm staat het er wel zo.
"Mijn vriendin heeft kanker. Met mij gaat het redelijk"
Een eerste reactie is dan "Ehm, ja dus?! En? Sowhat?"
terwijl als je had geschreven. "Mijn vriendin heeft kanker. Ze heeft nu die en die behandeling. Ik vind het heel lastig om met mensen in mijn omgeving hierover te praten, dus dit topic wil ik graag gebruiken om mijn emoties van mij af te schrijven. Op dit moment voel ik me redelijk"
Dat klinkt al heel anders, en lokt dus ook andere reacties uit.
zondag 3 april 2011 om 17:46
Nou nou mensen, we hoeven niet allemaal over TO heen te vallen, al politiek correct doende.
We snappen allemaal dat het een rotziekte is, maar dat is het ook (hoewel in mindere mate) voor de mensen om de mensen met kanker heen. En ik begrijp dat TO daar haar vriendin niet mee 'lastig' wil vallen, want die heeft het al zwaar genoeg. Ze zoekt hier wat tips en adviezen.
We snappen allemaal dat het een rotziekte is, maar dat is het ook (hoewel in mindere mate) voor de mensen om de mensen met kanker heen. En ik begrijp dat TO daar haar vriendin niet mee 'lastig' wil vallen, want die heeft het al zwaar genoeg. Ze zoekt hier wat tips en adviezen.
zondag 3 april 2011 om 17:46
quote:patriciavanw schreef op 03 april 2011 @ 17:13:Ik merk dat ik het echt moeilijk vind om niet mee zomaar alles met haar te kunnen doen en delen, de fysieke afstand wordt ook een geestelijke afstand.
Ik pik deze zin er even uit omdat het zo herkenbaar is, voor mij vanuit het oogpunt van degene die bezig is met behandelingen. De tijd en energie van je vriendin gaan momenteel zitten in herstellen van behandeling, ziekenhuisbezoeken (het zijn er veel) en nog een beetje normaal aandacht hebben voor haar gezin. Bovendien moet ze het ook geestelijk allemaal nog eens verwerken.
Als patiënt kun je je daar best schuldig over voelen: wéér geen energie en een verjaardag moeten laten schieten, een gesprek met de buurvrouw op straat afgekapt omdat je dat lange staan slecht trekt met die pijn in je rug, voor de derde keer in een week een lift nodig hebben om naar het ziekenhuis te gaan.
Na de behandeling komt er weer meer ruimte voor een bredere kring vrienden en familie, maar nu is de tijd en energie van je vriendin beperkt en kiest ze (terecht) voor zichzelf en haar gezin. Je kunt natuurlijk laten weten dat je er graag voor haar wilt zijn en je hulp aanbieden, maar laat haar verder vooral de ruimte om deze maanden door te komen.
Ik pik deze zin er even uit omdat het zo herkenbaar is, voor mij vanuit het oogpunt van degene die bezig is met behandelingen. De tijd en energie van je vriendin gaan momenteel zitten in herstellen van behandeling, ziekenhuisbezoeken (het zijn er veel) en nog een beetje normaal aandacht hebben voor haar gezin. Bovendien moet ze het ook geestelijk allemaal nog eens verwerken.
Als patiënt kun je je daar best schuldig over voelen: wéér geen energie en een verjaardag moeten laten schieten, een gesprek met de buurvrouw op straat afgekapt omdat je dat lange staan slecht trekt met die pijn in je rug, voor de derde keer in een week een lift nodig hebben om naar het ziekenhuis te gaan.
Na de behandeling komt er weer meer ruimte voor een bredere kring vrienden en familie, maar nu is de tijd en energie van je vriendin beperkt en kiest ze (terecht) voor zichzelf en haar gezin. Je kunt natuurlijk laten weten dat je er graag voor haar wilt zijn en je hulp aanbieden, maar laat haar verder vooral de ruimte om deze maanden door te komen.
