Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
vrijdag 8 april 2011 om 20:48
quote:pixie_2 schreef op 08 april 2011 @ 20:07:
Kreeg een mail terug van hem, nadat ik hem woensdag had gemaild.
Zo afstandelijk. Heel raar om zo'n mail te lezen van iemand die voorheen veel anders zijn zinnen formuleerde.
Ik herken hem helemaal niet...was heel zakelijk allemaal.
Ik ben hem gewoon echt kwijt. En dat wist ik al, maar nu wordt ik weer even met de neus op de feiten gedrukt. En dat is zo hard. Want bij alles dat ik doe denk ik nog aan hem.
Dat wordt weer een avond janken... ik weet niet wat ik kan zeggen...Heel veel sterkte..
Kreeg een mail terug van hem, nadat ik hem woensdag had gemaild.
Zo afstandelijk. Heel raar om zo'n mail te lezen van iemand die voorheen veel anders zijn zinnen formuleerde.
Ik herken hem helemaal niet...was heel zakelijk allemaal.
Ik ben hem gewoon echt kwijt. En dat wist ik al, maar nu wordt ik weer even met de neus op de feiten gedrukt. En dat is zo hard. Want bij alles dat ik doe denk ik nog aan hem.
Dat wordt weer een avond janken... ik weet niet wat ik kan zeggen...Heel veel sterkte..
vrijdag 8 april 2011 om 21:17
stom he, dat het je zomaar ineens kan overvallen dat je hem kwijt bent, ook al was je dat al.... hebben we allemaal...
hier ook emoties op en neer... van heel sterk en blij tot onzeker en verdrietig. probeer het maar te accepteren dat het nu even niet anders is... sterkte pixie! je bent niet alleen...
hier ook emoties op en neer... van heel sterk en blij tot onzeker en verdrietig. probeer het maar te accepteren dat het nu even niet anders is... sterkte pixie! je bent niet alleen...
zaterdag 9 april 2011 om 13:02
@ Wejo! Haha, je hebt hem opgewacht Nou, go for it girl! Maak er wat van vanavond! Kijk hoe het loopt of je over "jullie" praat. Het werkt niet altijd om je sterk en onafhankelijk op te stellen, ondank dat dat soms het beste lijkt Gooi je emoties op tafel! Kan hij beslissen wat hij ermee doet, toch?
@ Pixie, Dikke knufffel voor jou! En je bent niet alleen inderdaad, gooi het er maar uit. Ook voor Sproet natuurlijk!, want is lees dat jij ook één groot emotioneel schip bent.
Hier nog geen "contact" van meneer zijn kant hoor! Gisteren de hele dag weggeweest en dan kom je thuis en hoop je toch stiekem dat hij gebeld heeft, maar nee.... Het zal wel weer niet belangrijk zijn in zijn ogen...zucht...e*kel! Net had ik ook even een verdriet-overval-momentje, maar ik ga me nu weer bijeen rapen, trainingsbroek uit enzo haha en wat doen vanmiddag!
@ Pixie, Dikke knufffel voor jou! En je bent niet alleen inderdaad, gooi het er maar uit. Ook voor Sproet natuurlijk!, want is lees dat jij ook één groot emotioneel schip bent.
Hier nog geen "contact" van meneer zijn kant hoor! Gisteren de hele dag weggeweest en dan kom je thuis en hoop je toch stiekem dat hij gebeld heeft, maar nee.... Het zal wel weer niet belangrijk zijn in zijn ogen...zucht...e*kel! Net had ik ook even een verdriet-overval-momentje, maar ik ga me nu weer bijeen rapen, trainingsbroek uit enzo haha en wat doen vanmiddag!
zaterdag 9 april 2011 om 17:57
pfff, even weer een verdriet momentje... en dat wil ik helemaal niet meer om hem hebben... sukkel die hij is... laat me met rust!
ik wil gewoon door met mijn eigen leven en maar zien wat er gebeurd tussen hem en mij... en als dat niet gebeurd dat ik er niet zo veel last van heb. ik zie zo goed zijn negatieve kanten.. dat ik dat niet meer wil... waarom dan nog zo vaak verdrietmomenten en hoop... grrrr, soms ook zo nijdig op mezelf!
leuke dingen gedaan vanmiddag. wilde eerst naar huis, voelde me niet zo happy maar gelukkig trok het bij en heb ik ook nog leuke dingen gekocht voor mezelf!
morgen zomerkleding uitzoeken, een heel karwei want ik heb eigenlijk veel te veel.
ik wil gewoon door met mijn eigen leven en maar zien wat er gebeurd tussen hem en mij... en als dat niet gebeurd dat ik er niet zo veel last van heb. ik zie zo goed zijn negatieve kanten.. dat ik dat niet meer wil... waarom dan nog zo vaak verdrietmomenten en hoop... grrrr, soms ook zo nijdig op mezelf!
leuke dingen gedaan vanmiddag. wilde eerst naar huis, voelde me niet zo happy maar gelukkig trok het bij en heb ik ook nog leuke dingen gekocht voor mezelf!
morgen zomerkleding uitzoeken, een heel karwei want ik heb eigenlijk veel te veel.
zaterdag 9 april 2011 om 18:35
Hier lekker gefietst. Heel bizar, in de buurt van Alphen aan den Rijn. En heb niets meegekregen van wat er gebeurd is.
Vraag me af wat er in mensen omgaat dat je zo iets vreselijks kan doen.
Kreeg wel SMS, "ben jij veilig? moet ik bang zijn?"
Ik blijf niet weten wat ik met die teksten moet. Ze zijn zo nietszeggend en vrij van emotie. Maar ze doen wel iets met me. Fout waarschijnlijk.
Sproet: goed dat je toch hebt doorgezet ondanks je vervelende gevoel. Leven helpt!
Pixie: de afstandelijkheid is een facade. Hij heeft het moeilijk en weet niet hoe hij met je moet omgaan. Probeer het te zien als een blijk van zwakte - jij bent sterker.
Noa: ook al zo vervelend. Ze moeten ook geen beloftes doen als ze ze toch breken... Maar goed dat je niet naast de telefoon zit te wachten.
Wejo: weet niet wat ik je voor vanavond moet zeggen. Sterkte? Succes? Veel plezier? Alles dan maar
Muis: heb jij nu al je date gehad? En zo ja: hoe was het
Vraag me af wat er in mensen omgaat dat je zo iets vreselijks kan doen.
Kreeg wel SMS, "ben jij veilig? moet ik bang zijn?"
Ik blijf niet weten wat ik met die teksten moet. Ze zijn zo nietszeggend en vrij van emotie. Maar ze doen wel iets met me. Fout waarschijnlijk.
Sproet: goed dat je toch hebt doorgezet ondanks je vervelende gevoel. Leven helpt!
Pixie: de afstandelijkheid is een facade. Hij heeft het moeilijk en weet niet hoe hij met je moet omgaan. Probeer het te zien als een blijk van zwakte - jij bent sterker.
Noa: ook al zo vervelend. Ze moeten ook geen beloftes doen als ze ze toch breken... Maar goed dat je niet naast de telefoon zit te wachten.
Wejo: weet niet wat ik je voor vanavond moet zeggen. Sterkte? Succes? Veel plezier? Alles dan maar
Muis: heb jij nu al je date gehad? En zo ja: hoe was het
zaterdag 9 april 2011 om 18:50
Nou, ik ben weer terug en de zaterdag rond deze tijd lijkt altijd wel een beetje een drama-verdriet-jank tijd ofzo. Vanmiddag er heel goed van mezelf (vind ik hihi) op uit geweest, totdat iemand vroeg: "En, heb je al wat van hem gehoord?"
Ik weer tranen, want ik wilde juist vanmiddag even weg zijn om maar niet aan hem te moeten denken!
Ja, ik haat die beloftes van hem die hij toch niet nakomt! En het stomme is, dat ik er dus al een beetje rekening mee hield natuurlijk. Misschien moet ik plan B alvast uit gaan werken ofzo...Hmm, misschien ook weer wat te voorbarig, het weekend is nog niet voorbij tenslotte. Ook zo stom, ik dacht voor vanavond een afspraak te hebben, totdat ik er ineens achterkom dat dat dus volgende week is...Hmmm....Dus dan maar vroeg m'n bed in ofzo? Nou ja, ik heb besloten dat ik zo eerst m'n dakterras ga schrobben.....schoonmaken schijnt te helpen
Ik heb ook moeite met die afstandelijkheid van hem en ik zie het inderdaad ook als een teken van zwakte...Inderdaad niet wetende hoe hij met je om moet gaan. Wat een losers eigenlijk! Ik riep ook aan de telefoon van: Het interesseert je blijkbaar geen bal hoe het met mij en ons huisdier gaat. Maar toen zei hij dat dat hem zeker wel interesseerde, dus vermoedelijk interesseert het ze zeker wel, maar....Kunnen ze er niet mee omgaan als het op gevoel aankomt. Nou ja, zwak dus en wij, althans ik kan daar niks mee. Moet ik dan ruiken dat je wel met ons bezig bent?!??
Ik herken die van mij ook niet meer hoor. Ik mis ook de man die hij was niet hoe hij nu is. Nee, ik mis de man die tot aan de dag van zijn vertrek de kamer met me ronddanste, me met een grote bos bloemen ineens kon verrassen, ik mis de man die betrokken was....en nu?? Het lijkt nu wel een emotioneel geblokkeerd wezen en ik kan me gewóón niet voorstellen dat hij daar zelf gelukkig mee is!
Ben benieuwd hoe het etentje van Wejo gaat?!
Ik weer tranen, want ik wilde juist vanmiddag even weg zijn om maar niet aan hem te moeten denken!
Ja, ik haat die beloftes van hem die hij toch niet nakomt! En het stomme is, dat ik er dus al een beetje rekening mee hield natuurlijk. Misschien moet ik plan B alvast uit gaan werken ofzo...Hmm, misschien ook weer wat te voorbarig, het weekend is nog niet voorbij tenslotte. Ook zo stom, ik dacht voor vanavond een afspraak te hebben, totdat ik er ineens achterkom dat dat dus volgende week is...Hmmm....Dus dan maar vroeg m'n bed in ofzo? Nou ja, ik heb besloten dat ik zo eerst m'n dakterras ga schrobben.....schoonmaken schijnt te helpen
Ik heb ook moeite met die afstandelijkheid van hem en ik zie het inderdaad ook als een teken van zwakte...Inderdaad niet wetende hoe hij met je om moet gaan. Wat een losers eigenlijk! Ik riep ook aan de telefoon van: Het interesseert je blijkbaar geen bal hoe het met mij en ons huisdier gaat. Maar toen zei hij dat dat hem zeker wel interesseerde, dus vermoedelijk interesseert het ze zeker wel, maar....Kunnen ze er niet mee omgaan als het op gevoel aankomt. Nou ja, zwak dus en wij, althans ik kan daar niks mee. Moet ik dan ruiken dat je wel met ons bezig bent?!??
Ik herken die van mij ook niet meer hoor. Ik mis ook de man die hij was niet hoe hij nu is. Nee, ik mis de man die tot aan de dag van zijn vertrek de kamer met me ronddanste, me met een grote bos bloemen ineens kon verrassen, ik mis de man die betrokken was....en nu?? Het lijkt nu wel een emotioneel geblokkeerd wezen en ik kan me gewóón niet voorstellen dat hij daar zelf gelukkig mee is!
Ben benieuwd hoe het etentje van Wejo gaat?!
zondag 10 april 2011 om 01:46
Nou ze is weer thuis hoor. 10 minuten voor de afgesproken tijd stond hij hier voor de deur. We waren een kwartier te vroeg bij het restaurant maar waren wel gelijk aan de beurt. Beetje over koetjes en kalfjes gekletst, gewoon gezellig. Hij stelde voor om nog een biosje te doen, ow leuk, doen we! Ook daar weer een gezellige tijd samen gehad. Voor zover een bioscoop gezellig is, wordt zo weinig gezegd 
Daarna kwamen we thuis en werd ik uitgenodigd voor nog een kop thee, ik zeg weer geen nee. Goed en wel geinstalleerd op de bank, stelde hij weer een vraag waaruit discussie kwam en hup, daar waren ze weer. De ouwe koeien. Neeee dit wil ik niet. Een paar keer niet gereageerd of aangegeven dat ik geen discussie wilde, maar beide bleven we doorgaan. Conclusie, we begrijpen elkaar niet. Waarom begrijpen we elkaar niet. Ik zet hem onder druk zegt hij. Hij wil kijken hoe het loopt als we elkaar soms vrijblijvend zien, ik kan dat niet. Ik kan hem niet loslaten als we elkaar vrijblijvend zien. Hem onder druk zetten heeft geen zin, dan haakt hij af. Uiteindelijk aangegeven dat het beter was om naar huis te gaan. In de gang hield hij me nog wel even vast, ik had weer tranen natuurlijk. Vervolgens kwam er nog een uitspraak; als het niet meer goed komt (de rest weet ik niet meer, weet ook niet meer waarom hij het zei) het enige dat ik dan hoor, er is nog hoop! Hij hoopt ook dat het goed komt? Hij stelde zelf voor het gesprek morgen voort te zetten als ik behoefte had omdat we nu allebei moe zijn. Maar als ik daar geen behoefte aan had begreep hij het. We konden elkaar eventueel ook een tijdje niet zien, maar daar leek hij niet heel erg achter te staan. Goed, avond eindigde dus gewoon ronduit k*t. Wat nu? Morgen gaan praten? Hem laten voelen dat ik voor mezelf kies en niks laten horen (wat ik liever niet wil maar misschien wel beter is)? Mijn gevoelens op papier proberen te zetten in de hoop dat we elkaar dan begrijpen? Wat kunnen we er aan doen om elkaar wel te begrijpen? Waarom kunnen we dat niet? Wordt weer een lange nacht vrees ik... Het voelt voor beide kanten zo "gedwongen", terwijl het juist zo ongedwongen zou moeten zijn.
Daarna kwamen we thuis en werd ik uitgenodigd voor nog een kop thee, ik zeg weer geen nee. Goed en wel geinstalleerd op de bank, stelde hij weer een vraag waaruit discussie kwam en hup, daar waren ze weer. De ouwe koeien. Neeee dit wil ik niet. Een paar keer niet gereageerd of aangegeven dat ik geen discussie wilde, maar beide bleven we doorgaan. Conclusie, we begrijpen elkaar niet. Waarom begrijpen we elkaar niet. Ik zet hem onder druk zegt hij. Hij wil kijken hoe het loopt als we elkaar soms vrijblijvend zien, ik kan dat niet. Ik kan hem niet loslaten als we elkaar vrijblijvend zien. Hem onder druk zetten heeft geen zin, dan haakt hij af. Uiteindelijk aangegeven dat het beter was om naar huis te gaan. In de gang hield hij me nog wel even vast, ik had weer tranen natuurlijk. Vervolgens kwam er nog een uitspraak; als het niet meer goed komt (de rest weet ik niet meer, weet ook niet meer waarom hij het zei) het enige dat ik dan hoor, er is nog hoop! Hij hoopt ook dat het goed komt? Hij stelde zelf voor het gesprek morgen voort te zetten als ik behoefte had omdat we nu allebei moe zijn. Maar als ik daar geen behoefte aan had begreep hij het. We konden elkaar eventueel ook een tijdje niet zien, maar daar leek hij niet heel erg achter te staan. Goed, avond eindigde dus gewoon ronduit k*t. Wat nu? Morgen gaan praten? Hem laten voelen dat ik voor mezelf kies en niks laten horen (wat ik liever niet wil maar misschien wel beter is)? Mijn gevoelens op papier proberen te zetten in de hoop dat we elkaar dan begrijpen? Wat kunnen we er aan doen om elkaar wel te begrijpen? Waarom kunnen we dat niet? Wordt weer een lange nacht vrees ik... Het voelt voor beide kanten zo "gedwongen", terwijl het juist zo ongedwongen zou moeten zijn.
zondag 10 april 2011 om 08:42
@wejo; ik zou iig eerst voor mezelf de dingen op papier zetten. dan heb je het vr jezelf op een rijtje en kun je altijd nog kijken of je het daar mee gaat doen of toch een gesprek. neem dan je brief mee zodat je die evt nog kunt geven aan hem mocht je het gevoel hebben niet goed uit je woorden te zijn gekomen...
en wat denk jij te willen? jullie belanden toch weer in een (oude) situatie die je niet meer wilde... lastig hoor.
hier nog een:ik heb hem een vriendschapverzoek gedaan op fb. vrijdag. nu nog niks van gehoord... en het lijkt zo belangrijk..
zo stom, want diep in min hart vind ik het voor mij iig onvergeeflijk dat i zich zo snel na een relatie van 3 jaar weer kon geven aan een ander. ( meisje van 27, hij is 44.... midlife crisis? nogmaals; ik zie zoveel punten in hem waardoor ik denk: ik wil jou niet meer. ik wil dat leven van jou niet meer.... maar tegelijkertijd mis ik hem gruwelijk, ja de man die hij was, niet die hij nu is.. en de signalen die hij afgaf tijdens ons laatste gesprek. zijn da signalen om een deurtje open te houden of is dat wat ik er in wil zien... ik moet door met mijn eigen leven, kan me niet voorstellen hoe het weer zal lukken samen, hoewel ik het nog wel een kans wil geven. met de kans dat het fout gaat. maar dan weet ik het wel 100% zeker. ik vind het zo slecht dat hi zichzelf niet ziet, hoe hij is. hij dnkt dat ie zich altijd wegcijfert voor een ander, problemen vaneen ander op wil lossen, iedereen tevreden wil houden... maar ik en een groot aantal mensen om hem heen zien het tegenoverstelde... egoistisch en vooral doen wat hij wil...
hij legt de verantwoordelikheid van dingen die niet goed gaan bij een ander, nooit bij zichzelf... en ik moet hem de tijd geven t medio juni. dan heeft ie zijn doel bereikt en dan wist ie niet meer hoe hij zijn leven oest inkleden zei hij. hij noemde onze relatie gelijkwaardig en dat ie bij mij zichzelf kon zijn... ( en ik dan?) maar goed, geef ik het die kans, zet ik mezelf daarop in of is het beter het contact te minimaliseren voor het geval dat hij niet meer kansen ziet voor ons... ik denk da jullie het laatste zullen zeggen. alleen het gevoel van hem kwijt zijn en de opwinding die ik voel in mij bij de gedachte hem weer te gaan zien maakt me wisselvallig in wat ik wil en voel..
hoe vergeef je hem wat ie me heeft aangedaan..? hij moet mij wel heel graag erugwillen en daar ook moeite voor willen doen. maar wie weet wil ie liever dat jonge ding erug, ook al is zij al terug naar haar ex.... gevoelens gaan van hoop en afwachting naar angst en onzekerheid..
maar ik ga lekker door.. leuke dingen gepland en ga straks mijn zomerkleding uitzoeken. ben ik wel een paar uur mee bezig// witerkleding zo goed als opbergen... even stofzuigen en vanmiddag in de zon met een goed boek..
volgende week zaterdag loop ik de bloesemroute in de betuwe. 40km door boomgaarden en plekken waar je normaal gesproken niet mag en kunt komen... lekker hoofd leeg laten waaien! iemand zin om mee te doen?
en wat denk jij te willen? jullie belanden toch weer in een (oude) situatie die je niet meer wilde... lastig hoor.
hier nog een:ik heb hem een vriendschapverzoek gedaan op fb. vrijdag. nu nog niks van gehoord... en het lijkt zo belangrijk..
zo stom, want diep in min hart vind ik het voor mij iig onvergeeflijk dat i zich zo snel na een relatie van 3 jaar weer kon geven aan een ander. ( meisje van 27, hij is 44.... midlife crisis? nogmaals; ik zie zoveel punten in hem waardoor ik denk: ik wil jou niet meer. ik wil dat leven van jou niet meer.... maar tegelijkertijd mis ik hem gruwelijk, ja de man die hij was, niet die hij nu is.. en de signalen die hij afgaf tijdens ons laatste gesprek. zijn da signalen om een deurtje open te houden of is dat wat ik er in wil zien... ik moet door met mijn eigen leven, kan me niet voorstellen hoe het weer zal lukken samen, hoewel ik het nog wel een kans wil geven. met de kans dat het fout gaat. maar dan weet ik het wel 100% zeker. ik vind het zo slecht dat hi zichzelf niet ziet, hoe hij is. hij dnkt dat ie zich altijd wegcijfert voor een ander, problemen vaneen ander op wil lossen, iedereen tevreden wil houden... maar ik en een groot aantal mensen om hem heen zien het tegenoverstelde... egoistisch en vooral doen wat hij wil...
hij legt de verantwoordelikheid van dingen die niet goed gaan bij een ander, nooit bij zichzelf... en ik moet hem de tijd geven t medio juni. dan heeft ie zijn doel bereikt en dan wist ie niet meer hoe hij zijn leven oest inkleden zei hij. hij noemde onze relatie gelijkwaardig en dat ie bij mij zichzelf kon zijn... ( en ik dan?) maar goed, geef ik het die kans, zet ik mezelf daarop in of is het beter het contact te minimaliseren voor het geval dat hij niet meer kansen ziet voor ons... ik denk da jullie het laatste zullen zeggen. alleen het gevoel van hem kwijt zijn en de opwinding die ik voel in mij bij de gedachte hem weer te gaan zien maakt me wisselvallig in wat ik wil en voel..
hoe vergeef je hem wat ie me heeft aangedaan..? hij moet mij wel heel graag erugwillen en daar ook moeite voor willen doen. maar wie weet wil ie liever dat jonge ding erug, ook al is zij al terug naar haar ex.... gevoelens gaan van hoop en afwachting naar angst en onzekerheid..
maar ik ga lekker door.. leuke dingen gepland en ga straks mijn zomerkleding uitzoeken. ben ik wel een paar uur mee bezig
// witerkleding zo goed als opbergen... even stofzuigen en vanmiddag in de zon met een goed boek..volgende week zaterdag loop ik de bloesemroute in de betuwe. 40km door boomgaarden en plekken waar je normaal gesproken niet mag en kunt komen... lekker hoofd leeg laten waaien! iemand zin om mee te doen?
zondag 10 april 2011 om 10:28
quote:sproet35 schreef op 10 april 2011 @ 08:42:
@wejo; ik zou iig eerst voor mezelf de dingen op papier zetten. dan heb je het vr jezelf op een rijtje en kun je altijd nog kijken of je het daar mee gaat doen of toch een gesprek. neem dan je brief mee zodat je die evt nog kunt geven aan hem mocht je het gevoel hebben niet goed uit je woorden te zijn gekomen...
en wat denk jij te willen? jullie belanden toch weer in een (oude) situatie die je niet meer wilde... lastig hoor.
hier nog een:ik heb hem een vriendschapverzoek gedaan op fb. vrijdag. nu nog niks van gehoord... en het lijkt zo belangrijk..
zo stom, want diep in min hart vind ik het voor mij iig onvergeeflijk dat i zich zo snel na een relatie van 3 jaar weer kon geven aan een ander. ( meisje van 27, hij is 44.... midlife crisis? nogmaals; ik zie zoveel punten in hem waardoor ik denk: ik wil jou niet meer. ik wil dat leven van jou niet meer.... maar tegelijkertijd mis ik hem gruwelijk, ja de man die hij was, niet die hij nu is.. en de signalen die hij afgaf tijdens ons laatste gesprek. zijn da signalen om een deurtje open te houden of is dat wat ik er in wil zien... ik moet door met mijn eigen leven, kan me niet voorstellen hoe het weer zal lukken samen, hoewel ik het nog wel een kans wil geven. met de kans dat het fout gaat. maar dan weet ik het wel 100% zeker. ik vind het zo slecht dat hi zichzelf niet ziet, hoe hij is. hij dnkt dat ie zich altijd wegcijfert voor een ander, problemen vaneen ander op wil lossen, iedereen tevreden wil houden... maar ik en een groot aantal mensen om hem heen zien het tegenoverstelde... egoistisch en vooral doen wat hij wil...
hij legt de verantwoordelikheid van dingen die niet goed gaan bij een ander, nooit bij zichzelf... en ik moet hem de tijd geven t medio juni. dan heeft ie zijn doel bereikt en dan wist ie niet meer hoe hij zijn leven oest inkleden zei hij. hij noemde onze relatie gelijkwaardig en dat ie bij mij zichzelf kon zijn... ( en ik dan?) maar goed, geef ik het die kans, zet ik mezelf daarop in of is het beter het contact te minimaliseren voor het geval dat hij niet meer kansen ziet voor ons... ik denk da jullie het laatste zullen zeggen. alleen het gevoel van hem kwijt zijn en de opwinding die ik voel in mij bij de gedachte hem weer te gaan zien maakt me wisselvallig in wat ik wil en voel..
hoe vergeef je hem wat ie me heeft aangedaan..? hij moet mij wel heel graag erugwillen en daar ook moeite voor willen doen. maar wie weet wil ie liever dat jonge ding erug, ook al is zij al terug naar haar ex.... gevoelens gaan van hoop en afwachting naar angst en onzekerheid..
maar ik ga lekker door.. leuke dingen gepland en ga straks mijn zomerkleding uitzoeken. ben ik wel een paar uur mee bezig// witerkleding zo goed als opbergen... even stofzuigen en vanmiddag in de zon met een goed boek..
volgende week zaterdag loop ik de bloesemroute in de betuwe. 40km door boomgaarden en plekken waar je normaal gesproken niet mag en kunt komen... lekker hoofd leeg laten waaien! iemand zin om mee te doen?
Ga zo maar beginnen met alles op papier te zetten. Vreemd genoeg wel goed geslapen. Ik merk gewoon aan alles wat hij doet en zegt dat hij me niet los wil/kan laten, maar hij durft het gewoon niet nog een keer te proberen. Hij is leeg zegt ie. Natuurlijk heeft ie nog geen externe hulp gezocht. Zou zo graag willen dat wij konden praten op een manier waarop we elkaar wel begrijpen. Ik heb dit echt nog nooit eerder met vriendjes gehad. Hij is echt een egoist, zit zichzelf steeds in te dekken en ik, ik heb het (voor mijn gevoel, zoals hij het formuleert) allemaal gedaan. Zal er vandaag nog wel op terug komen maar pas eind van de dag. Het heeft nu geen zin om weer op de stoep te staan, kan hij ook nog even een paar uur nadenken. Iemand een idee hoe je zo'n communicatieprobleem oplost? In mijn ogen communiceren, maar hij zegt, we hebben die nu al, hoe moet dat gaan als er echt iets is en we zijn 40?
Sproet, denk dat ik in jou geval eieren voor mn geld zou kiezen. Je moet je afvragen of je hem wil vergeven wat hij je heeft aangedaan. Zou je niet altijd bang blijven dat hij het je nog eens flikt? Voorlopig heb je nog niks gehoord en loopt hij dus niet heel erg hard voor je... Moeilijk allemaal hoor. Succes met het uitzoeken van je kleding. Zal je inderdaad wel een paar uur kosten!
@wejo; ik zou iig eerst voor mezelf de dingen op papier zetten. dan heb je het vr jezelf op een rijtje en kun je altijd nog kijken of je het daar mee gaat doen of toch een gesprek. neem dan je brief mee zodat je die evt nog kunt geven aan hem mocht je het gevoel hebben niet goed uit je woorden te zijn gekomen...
en wat denk jij te willen? jullie belanden toch weer in een (oude) situatie die je niet meer wilde... lastig hoor.
hier nog een:ik heb hem een vriendschapverzoek gedaan op fb. vrijdag. nu nog niks van gehoord... en het lijkt zo belangrijk..
zo stom, want diep in min hart vind ik het voor mij iig onvergeeflijk dat i zich zo snel na een relatie van 3 jaar weer kon geven aan een ander. ( meisje van 27, hij is 44.... midlife crisis? nogmaals; ik zie zoveel punten in hem waardoor ik denk: ik wil jou niet meer. ik wil dat leven van jou niet meer.... maar tegelijkertijd mis ik hem gruwelijk, ja de man die hij was, niet die hij nu is.. en de signalen die hij afgaf tijdens ons laatste gesprek. zijn da signalen om een deurtje open te houden of is dat wat ik er in wil zien... ik moet door met mijn eigen leven, kan me niet voorstellen hoe het weer zal lukken samen, hoewel ik het nog wel een kans wil geven. met de kans dat het fout gaat. maar dan weet ik het wel 100% zeker. ik vind het zo slecht dat hi zichzelf niet ziet, hoe hij is. hij dnkt dat ie zich altijd wegcijfert voor een ander, problemen vaneen ander op wil lossen, iedereen tevreden wil houden... maar ik en een groot aantal mensen om hem heen zien het tegenoverstelde... egoistisch en vooral doen wat hij wil...
hij legt de verantwoordelikheid van dingen die niet goed gaan bij een ander, nooit bij zichzelf... en ik moet hem de tijd geven t medio juni. dan heeft ie zijn doel bereikt en dan wist ie niet meer hoe hij zijn leven oest inkleden zei hij. hij noemde onze relatie gelijkwaardig en dat ie bij mij zichzelf kon zijn... ( en ik dan?) maar goed, geef ik het die kans, zet ik mezelf daarop in of is het beter het contact te minimaliseren voor het geval dat hij niet meer kansen ziet voor ons... ik denk da jullie het laatste zullen zeggen. alleen het gevoel van hem kwijt zijn en de opwinding die ik voel in mij bij de gedachte hem weer te gaan zien maakt me wisselvallig in wat ik wil en voel..
hoe vergeef je hem wat ie me heeft aangedaan..? hij moet mij wel heel graag erugwillen en daar ook moeite voor willen doen. maar wie weet wil ie liever dat jonge ding erug, ook al is zij al terug naar haar ex.... gevoelens gaan van hoop en afwachting naar angst en onzekerheid..
maar ik ga lekker door.. leuke dingen gepland en ga straks mijn zomerkleding uitzoeken. ben ik wel een paar uur mee bezig
// witerkleding zo goed als opbergen... even stofzuigen en vanmiddag in de zon met een goed boek..volgende week zaterdag loop ik de bloesemroute in de betuwe. 40km door boomgaarden en plekken waar je normaal gesproken niet mag en kunt komen... lekker hoofd leeg laten waaien! iemand zin om mee te doen?
Ga zo maar beginnen met alles op papier te zetten. Vreemd genoeg wel goed geslapen. Ik merk gewoon aan alles wat hij doet en zegt dat hij me niet los wil/kan laten, maar hij durft het gewoon niet nog een keer te proberen. Hij is leeg zegt ie. Natuurlijk heeft ie nog geen externe hulp gezocht. Zou zo graag willen dat wij konden praten op een manier waarop we elkaar wel begrijpen. Ik heb dit echt nog nooit eerder met vriendjes gehad. Hij is echt een egoist, zit zichzelf steeds in te dekken en ik, ik heb het (voor mijn gevoel, zoals hij het formuleert) allemaal gedaan. Zal er vandaag nog wel op terug komen maar pas eind van de dag. Het heeft nu geen zin om weer op de stoep te staan, kan hij ook nog even een paar uur nadenken. Iemand een idee hoe je zo'n communicatieprobleem oplost? In mijn ogen communiceren, maar hij zegt, we hebben die nu al, hoe moet dat gaan als er echt iets is en we zijn 40?
Sproet, denk dat ik in jou geval eieren voor mn geld zou kiezen. Je moet je afvragen of je hem wil vergeven wat hij je heeft aangedaan. Zou je niet altijd bang blijven dat hij het je nog eens flikt? Voorlopig heb je nog niks gehoord en loopt hij dus niet heel erg hard voor je... Moeilijk allemaal hoor. Succes met het uitzoeken van je kleding. Zal je inderdaad wel een paar uur kosten!
zondag 10 april 2011 om 10:53
het is pas een week geleden dat ik hem gesproken heb, hij zit er ook nog flink door heen... is ook niet het type voor snelle actie. zei me eerst sterker te willen worden voordat hij contact met me op zou nemen.. en natuurlijk is het een eikel dat ie dat nu niet al doet. maar goed, we zijn niet allemaal hetzelfde enne tis een man he...
hij denkt het nu nog wel allemaal zelf op te kunnen lossen en richt zich op zijn doel in juni... daarna wordt het denk ik pas moeilijk voor hem. tegen die tijd hoop ik hem niet meer zo in mijn hoofd te hebben en mijn eigen leven weer lekker te leven. ik zie wel of hij daar dan nog in wil.. en of ik dat nog wil... !
hij denkt het nu nog wel allemaal zelf op te kunnen lossen en richt zich op zijn doel in juni... daarna wordt het denk ik pas moeilijk voor hem. tegen die tijd hoop ik hem niet meer zo in mijn hoofd te hebben en mijn eigen leven weer lekker te leven. ik zie wel of hij daar dan nog in wil.. en of ik dat nog wil... !
zondag 10 april 2011 om 17:55
quote:PoIIy schreef op 09 april 2011 @ 18:35:
Pixie: de afstandelijkheid is een facade. Hij heeft het moeilijk en weet niet hoe hij met je moet omgaan. Probeer het te zien als een blijk van zwakte - jij bent sterker.
Ik heb het natuurlijk de afgelopen dagen een beetje kunnen relativeren. Ik ben degene die hem in eerste instantie gevraagd heeft afstand te houden. Nadat hij mij smste (wat hij netjes vroeg overigens, of het mocht). Heb ik hem terug gemaild. Hij mailde niet gelijk terug omdat hij het naar eigen zeggen superdruk heeft gehad. En de zakelijke toon is puur om afstand te bewaren. Want wanneer hij meer gevoel en emotie in die mails legt zie ik dat als hoop dat het ooit nog goed komt. Ik moet me er gewoon bij neer leggen dat het niet meer is wat het ooit is geweest. Wie weet kunnen we over een tijd weer gewoon contact met elkaar hebben. Maar voor nu is het eigelijk heel goed dat hij zo reageert heeft.
Gisteren en vandaag lekker genoten van het mooie weer en zag zelfs tijdens het boodschappen doen een aangename man lopen. Ik kan het gewoon ook langzaam loslaten, als ik al oog heb voor ander mannelijk schoon! (of was het misschien gewoon het mooie weer) Er is hoop! Voor ons allemaal!
Pixie: de afstandelijkheid is een facade. Hij heeft het moeilijk en weet niet hoe hij met je moet omgaan. Probeer het te zien als een blijk van zwakte - jij bent sterker.
Ik heb het natuurlijk de afgelopen dagen een beetje kunnen relativeren. Ik ben degene die hem in eerste instantie gevraagd heeft afstand te houden. Nadat hij mij smste (wat hij netjes vroeg overigens, of het mocht). Heb ik hem terug gemaild. Hij mailde niet gelijk terug omdat hij het naar eigen zeggen superdruk heeft gehad. En de zakelijke toon is puur om afstand te bewaren. Want wanneer hij meer gevoel en emotie in die mails legt zie ik dat als hoop dat het ooit nog goed komt. Ik moet me er gewoon bij neer leggen dat het niet meer is wat het ooit is geweest. Wie weet kunnen we over een tijd weer gewoon contact met elkaar hebben. Maar voor nu is het eigelijk heel goed dat hij zo reageert heeft.
Gisteren en vandaag lekker genoten van het mooie weer en zag zelfs tijdens het boodschappen doen een aangename man lopen. Ik kan het gewoon ook langzaam loslaten, als ik al oog heb voor ander mannelijk schoon! (of was het misschien gewoon het mooie weer) Er is hoop! Voor ons allemaal!
zondag 10 april 2011 om 18:25
@ Wejo. Aah, wat jammer dat het niet zo is gelopen als je had gehoopt. Heel stom, maar het klinkt herkenbaar....Wij hadden een paar weken geleden ook afgesproken en toen ook een hele gezellige, onwijs leuke dag gehad, maar aan het einde legde ik hem voor om het nog een keer te proberen en daar is meneer nu nog steeds over aan het nadenken.
Communiceren is altijd moeilijk en blijkt altijd een probleem tussen mannen en vrouwen denk ik. Eigenlijk moet je steeds nagaan of je goed begrijpt wat hij nu gezegd heeft en andersom. Dan pas weet je of hij het goed begrepen heeft.
Hier nog weinig nieuws aan de horizon. Voel me vandaag weer eenzaam en rot Hij heeft nog steeds niks van zich laten horen en that s*cks! Ik ben de hele dag nu al gespannen, omdat ik bang ben dat hij inderdaad niks van zich zal laten horen en ik dus echt over moet naar Plan B en plan B voelt nu ook even niet goed gewoon! Dit kan gewoon niet zo eindigen, dat kan en mag gewoon niet! Heb maar wel alvast m'n brief geschreven...Vond het nu niet meer zo voorbarig ineens...
Heb zelfs al met de gedachten gelopen om hem dan maar te bellen, maar dat moet ik gewoon niet doen!! Zeggen jullie het ook nog even hihi
Nou, ik ga zo een hapje eten...Opwarmmaaltijd, terwijl ik vroeger altijd zo van het koken voor ons samen was...Voelt zo'n maaltijd ineens ook weer rot...Nou ja, heb gewoon m'n dag even niet geloof ik.
@ Sproet. Leuk de Betuwewandelroute! Misschien moeten wij sowieso maar met elkaar gaan afspreken. Facebook is ook zo'n ding....hij staat daar nog steeds als mijn relatie aangemerkt en telkens als ik dat verdomde FB opstart, word ik er weer mee geconfronteerd! Word er zelfs een beetje agressief van als ik het zie, maar laat het wel braaf staan...
Dat mag hij lekker verwijderen
Communiceren is altijd moeilijk en blijkt altijd een probleem tussen mannen en vrouwen denk ik. Eigenlijk moet je steeds nagaan of je goed begrijpt wat hij nu gezegd heeft en andersom. Dan pas weet je of hij het goed begrepen heeft.
Hier nog weinig nieuws aan de horizon. Voel me vandaag weer eenzaam en rot Hij heeft nog steeds niks van zich laten horen en that s*cks! Ik ben de hele dag nu al gespannen, omdat ik bang ben dat hij inderdaad niks van zich zal laten horen en ik dus echt over moet naar Plan B en plan B voelt nu ook even niet goed gewoon! Dit kan gewoon niet zo eindigen, dat kan en mag gewoon niet! Heb maar wel alvast m'n brief geschreven...Vond het nu niet meer zo voorbarig ineens...
Heb zelfs al met de gedachten gelopen om hem dan maar te bellen, maar dat moet ik gewoon niet doen!! Zeggen jullie het ook nog even hihi Nou, ik ga zo een hapje eten...Opwarmmaaltijd, terwijl ik vroeger altijd zo van het koken voor ons samen was...Voelt zo'n maaltijd ineens ook weer rot...Nou ja, heb gewoon m'n dag even niet geloof ik.
@ Sproet. Leuk de Betuwewandelroute! Misschien moeten wij sowieso maar met elkaar gaan afspreken. Facebook is ook zo'n ding....hij staat daar nog steeds als mijn relatie aangemerkt en telkens als ik dat verdomde FB opstart, word ik er weer mee geconfronteerd! Word er zelfs een beetje agressief van als ik het zie, maar laat het wel braaf staan...
Dat mag hij lekker verwijderen
zondag 10 april 2011 om 18:34
zondag 10 april 2011 om 18:34
ben even helemaal overde rooie.... check even facebook of hij mijn uitnodiging heeft geaccepteerd en lees dat ie een goed/leuk gesprek heeft gehad en daarna lekker heeft geslapen...
en natuurlijk denk ik dat dat met die andere vrouw moet zijn geweest.. met haar wel! ben vreselijk aan het invullen en kan het maar niet loslaten.... zo verdrietig, weet even niet wat te doen... denken dat het met een ander ook kan zijn geweest? ik hoop nog steeds dat ie in de toekomst weer voo mij zou kunnen gaan.. dt is nog zo belangrijk voor mij... terwijl ik echt ook zo goed weet dat ik dat ook niet meer kan... ik word gek van die gevoelens en gedachtes. ik wil niet dat ie mijn leven nog zo beinvloed. ik doe wel allerlei dingen maar ook om mezelf, mijn omgeving maar vooral ook hem te laten weten dat ik het echt wel red zonder hem....
terwijl i eigenlijk zo vreselijk gekwetst ben dat ie na 3 jaar relatie met mij, na 1 maand alweer zijn lichaam aan en aner kan geven... het lichaam wat ik liefhad...
wie heeft raad...
en natuurlijk denk ik dat dat met die andere vrouw moet zijn geweest.. met haar wel! ben vreselijk aan het invullen en kan het maar niet loslaten.... zo verdrietig, weet even niet wat te doen... denken dat het met een ander ook kan zijn geweest? ik hoop nog steeds dat ie in de toekomst weer voo mij zou kunnen gaan.. dt is nog zo belangrijk voor mij... terwijl ik echt ook zo goed weet dat ik dat ook niet meer kan... ik word gek van die gevoelens en gedachtes. ik wil niet dat ie mijn leven nog zo beinvloed. ik doe wel allerlei dingen maar ook om mezelf, mijn omgeving maar vooral ook hem te laten weten dat ik het echt wel red zonder hem....
terwijl i eigenlijk zo vreselijk gekwetst ben dat ie na 3 jaar relatie met mij, na 1 maand alweer zijn lichaam aan en aner kan geven... het lichaam wat ik liefhad...
wie heeft raad...
zondag 10 april 2011 om 18:43
quote:sproet35 schreef op 10 april 2011 @ 18:34:
ben even helemaal overde rooie.... check even facebook of hij mijn uitnodiging heeft geaccepteerd en lees dat ie een goed/leuk gesprek heeft gehad en daarna lekker heeft geslapen...
en natuurlijk denk ik dat dat met die andere vrouw moet zijn geweest.. met haar wel! ben vreselijk aan het invullen en kan het maar niet loslaten.... zo verdrietig, weet even niet wat te doen... denken dat het met een ander ook kan zijn geweest? ik hoop nog steeds dat ie in de toekomst weer voo mij zou kunnen gaan.. dt is nog zo belangrijk voor mij... terwijl ik echt ook zo goed weet dat ik dat ook niet meer kan... ik word gek van die gevoelens en gedachtes. ik wil niet dat ie mijn leven nog zo beinvloed. ik doe wel allerlei dingen maar ook om mezelf, mijn omgeving maar vooral ook hem te laten weten dat ik het echt wel red zonder hem....
terwijl i eigenlijk zo vreselijk gekwetst ben dat ie na 3 jaar relatie met mij, na 1 maand alweer zijn lichaam aan en aner kan geven... het lichaam wat ik liefhad...
wie heeft raad... Ik voel met je mee sproet. Vreselijk dit. Eigenlijk moet je hem niet willen volgen op facebook/hyves/twitter e.d. Dat bespaard je zulke ontdekkingen waar jij je dan de rest van de avond ontzettend klote over voelt. Aan de andere kant zegt die post genoeg over hem. Dat hij je na 1 maand al met dat andere meisje zo goed kan 'praten', bevestigd maar weer dat hij je niet waard is. Hoe moeilijk dat ook is...je bent beter af zonder hem sproet!
ben even helemaal overde rooie.... check even facebook of hij mijn uitnodiging heeft geaccepteerd en lees dat ie een goed/leuk gesprek heeft gehad en daarna lekker heeft geslapen...
en natuurlijk denk ik dat dat met die andere vrouw moet zijn geweest.. met haar wel! ben vreselijk aan het invullen en kan het maar niet loslaten.... zo verdrietig, weet even niet wat te doen... denken dat het met een ander ook kan zijn geweest? ik hoop nog steeds dat ie in de toekomst weer voo mij zou kunnen gaan.. dt is nog zo belangrijk voor mij... terwijl ik echt ook zo goed weet dat ik dat ook niet meer kan... ik word gek van die gevoelens en gedachtes. ik wil niet dat ie mijn leven nog zo beinvloed. ik doe wel allerlei dingen maar ook om mezelf, mijn omgeving maar vooral ook hem te laten weten dat ik het echt wel red zonder hem....
terwijl i eigenlijk zo vreselijk gekwetst ben dat ie na 3 jaar relatie met mij, na 1 maand alweer zijn lichaam aan en aner kan geven... het lichaam wat ik liefhad...
wie heeft raad... Ik voel met je mee sproet. Vreselijk dit. Eigenlijk moet je hem niet willen volgen op facebook/hyves/twitter e.d. Dat bespaard je zulke ontdekkingen waar jij je dan de rest van de avond ontzettend klote over voelt. Aan de andere kant zegt die post genoeg over hem. Dat hij je na 1 maand al met dat andere meisje zo goed kan 'praten', bevestigd maar weer dat hij je niet waard is. Hoe moeilijk dat ook is...je bent beter af zonder hem sproet!
zondag 10 april 2011 om 18:45
niet meer facebook checken,helemaal geen contact meer zoeken, ik weet wel dat dat beter zou zijn, alleen ben ik zo sterk niet...
en ik ben ook zo boos op hem.. dat ik nog steeds kruip voor hem. hem niet boos wil maken voor het geval dat... en ik zie het echt niet meer gebeuren, niet van mijn kant ook... waarom lijkt het dan dat mijn wereld stopt zonder hem. en alleen maar door zo'n stom berichtje. zou ie het expres er op zetten omdat ie wel weet dat ik het dan zal lezen en me onzeker ga voelen?
is het zo'n rat? ik begrijp hem helemaal niet meer. ben er ook via via achter gekomen at ie ander en terug is naar haar ex en 27 jaar is... hij is 44... midlifecrisis? waar is ie mee bezig. wil hem zo graag laten weten wat ik van hem vind!!!!!!!!!!!!
en ik ben ook zo boos op hem.. dat ik nog steeds kruip voor hem. hem niet boos wil maken voor het geval dat... en ik zie het echt niet meer gebeuren, niet van mijn kant ook... waarom lijkt het dan dat mijn wereld stopt zonder hem. en alleen maar door zo'n stom berichtje. zou ie het expres er op zetten omdat ie wel weet dat ik het dan zal lezen en me onzeker ga voelen?
is het zo'n rat? ik begrijp hem helemaal niet meer. ben er ook via via achter gekomen at ie ander en terug is naar haar ex en 27 jaar is... hij is 44... midlifecrisis? waar is ie mee bezig. wil hem zo graag laten weten wat ik van hem vind!!!!!!!!!!!!
zondag 10 april 2011 om 18:48
Thnx Pixie! Wat moet ik toch zonder jullie?!? Geeft me zoveel steun gewoon. Nee, ik moet niet zelf gaan bellen. Hij is nu aan de beurt, maar ja.....Hij belt niet!!!
Ja, dat koken...:-S Ik baalde zo toen ik net die opwarmmaaltijd zat op te eten en de buren op het onderterras gezellig met de family aan het bbq-en waren....Weet niet, voel me vandaag zielig
@ Sproet, Ik heb geen raad, maar ik merk wel dat jij dingen in gaat vullen voor hem. Je weet nl. niet of hij een goed gesprek heeft gehad met die andere vrouw, want dat vul jij nu voor hem in. Ik heb dat ook gedaan, dat invullen, en ik merkte dat ik daar nog ongelukkiger van werd, dan ik al was. En soms vallen dingen gewoon écht mee. Maar ik begrijp dat hij jou nog niet heeft geaccepteerd?? Ach, we kunnen er ook niks mee, met die kerels....
Ik had vandaag echt een dieptepunt...Ben naar het graf van mijn vader geweest en voordat ik daar al was, was ik al heel erg aan het janken. Zelfs zo erg, dat een vreemde vrouw, die net haar man was verloren, me heeft staan troosten
*schaam* .... Ach, nou ja, huilen op een begraafplaats is niet zo gek, toch? Ik zal er ook wel heel zielig uit hebben gezien
Ja, dat koken...:-S Ik baalde zo toen ik net die opwarmmaaltijd zat op te eten en de buren op het onderterras gezellig met de family aan het bbq-en waren....Weet niet, voel me vandaag zielig
@ Sproet, Ik heb geen raad, maar ik merk wel dat jij dingen in gaat vullen voor hem. Je weet nl. niet of hij een goed gesprek heeft gehad met die andere vrouw, want dat vul jij nu voor hem in. Ik heb dat ook gedaan, dat invullen, en ik merkte dat ik daar nog ongelukkiger van werd, dan ik al was. En soms vallen dingen gewoon écht mee. Maar ik begrijp dat hij jou nog niet heeft geaccepteerd?? Ach, we kunnen er ook niks mee, met die kerels....
Ik had vandaag echt een dieptepunt...Ben naar het graf van mijn vader geweest en voordat ik daar al was, was ik al heel erg aan het janken. Zelfs zo erg, dat een vreemde vrouw, die net haar man was verloren, me heeft staan troosten
*schaam* .... Ach, nou ja, huilen op een begraafplaats is niet zo gek, toch? Ik zal er ook wel heel zielig uit hebben gezien
zondag 10 april 2011 om 18:50
@ Sproet
Ja, dat is wel een goede tip van Pixie. Eigenlijk moet je hem verwijderen van facebook etc. Tip: Als je hem blokkeert, dan kan jij ook niet meer op zijn pagina komen, dus...dan is het net of hij virtueel niet me er bestaat en echt waar (ik spreek uit ervaring), het geeft je zóveel rust! Dus: Doen, want je weet dat hij niet goed voor je is, dus kwel jezelf niet zo!
Ja, dat is wel een goede tip van Pixie. Eigenlijk moet je hem verwijderen van facebook etc. Tip: Als je hem blokkeert, dan kan jij ook niet meer op zijn pagina komen, dus...dan is het net of hij virtueel niet me er bestaat en echt waar (ik spreek uit ervaring), het geeft je zóveel rust! Dus: Doen, want je weet dat hij niet goed voor je is, dus kwel jezelf niet zo!
zondag 10 april 2011 om 18:58
quote:sproet35 schreef op 10 april 2011 @ 18:47:
dank je pixie.. ik weet ook dat hij niet goed is. hij kan geen enkele relatie vasthouden... en ik heb me echt zo vaak eenzaam en onbegrepen gevoeld in de relatie.. en toch doet het me nog zo veel... ben helemaal overstuur...
Dat komt omdat jij waarschijnlijk heel veel energie in de relatie hebt gestopt. Dan is het logisch dat dit je zo'n pijn doet. Hij lijkt zomaar door te kunnen gaan zonder rekening te houden met gevoelens van anderen. Je hebt tijd nodig dit los te kunnen laten. Maar als het eenmaal een beetje beter met je gaat, zul je zien dat je ook kracht uit andere dingen kunt halen. En voorzichtig weer een beetje gelukkig kunt zijn en kan accepteren dat je zonder hem nog sterker bent. Ik weet dat dit allemaal als hele verre toekomstmuziek klinkt, maar probeer hier naar te leven en niet te blijven hangen in het verleden en wat er gebeurt is. Dat maakt jou alleen maar sterker.
En natuurlijk mag je ook je verdriet hebben, want je laat 3 jaar relatie niet zomaar achter je. Probeer afleiding te zoeken wanneer je je klote voelt.
Sterkte!
dank je pixie.. ik weet ook dat hij niet goed is. hij kan geen enkele relatie vasthouden... en ik heb me echt zo vaak eenzaam en onbegrepen gevoeld in de relatie.. en toch doet het me nog zo veel... ben helemaal overstuur...
Dat komt omdat jij waarschijnlijk heel veel energie in de relatie hebt gestopt. Dan is het logisch dat dit je zo'n pijn doet. Hij lijkt zomaar door te kunnen gaan zonder rekening te houden met gevoelens van anderen. Je hebt tijd nodig dit los te kunnen laten. Maar als het eenmaal een beetje beter met je gaat, zul je zien dat je ook kracht uit andere dingen kunt halen. En voorzichtig weer een beetje gelukkig kunt zijn en kan accepteren dat je zonder hem nog sterker bent. Ik weet dat dit allemaal als hele verre toekomstmuziek klinkt, maar probeer hier naar te leven en niet te blijven hangen in het verleden en wat er gebeurt is. Dat maakt jou alleen maar sterker.
En natuurlijk mag je ook je verdriet hebben, want je laat 3 jaar relatie niet zomaar achter je. Probeer afleiding te zoeken wanneer je je klote voelt.
Sterkte!
zondag 10 april 2011 om 19:01
quote:noaa73 schreef op 10 april 2011 @ 18:48:
Thnx Pixie! Wat moet ik toch zonder jullie?!? Geeft me zoveel steun gewoon. Nee, ik moet niet zelf gaan bellen. Hij is nu aan de beurt, maar ja.....Hij belt niet!!!
Ja, dat koken...:-S Ik baalde zo toen ik net die opwarmmaaltijd zat op te eten en de buren op het onderterras gezellig met de family aan het bbq-en waren....Weet niet, voel me vandaag zielig
@ Sproet, Ik heb geen raad, maar ik merk wel dat jij dingen in gaat vullen voor hem. Je weet nl. niet of hij een goed gesprek heeft gehad met die andere vrouw, want dat vul jij nu voor hem in. Ik heb dat ook gedaan, dat invullen, en ik merkte dat ik daar nog ongelukkiger van werd, dan ik al was. En soms vallen dingen gewoon écht mee. Maar ik begrijp dat hij jou nog niet heeft geaccepteerd?? Ach, we kunnen er ook niks mee, met die kerels....
Ik had vandaag echt een dieptepunt...Ben naar het graf van mijn vader geweest en voordat ik daar al was, was ik al heel erg aan het janken. Zelfs zo erg, dat een vreemde vrouw, die net haar man was verloren, me heeft staan troosten
*schaam* .... Ach, nou ja, huilen op een begraafplaats is niet zo gek, toch?
Ik zal er ook wel heel zielig uit hebben gezien :-DLaat je maar gaan als je verdriet hebt. Ik merk dat het mij heel erg helpt als je je er aan kan overgeven. Dat helpt echt in het verwerkingsproces!
Thnx Pixie! Wat moet ik toch zonder jullie?!? Geeft me zoveel steun gewoon. Nee, ik moet niet zelf gaan bellen. Hij is nu aan de beurt, maar ja.....Hij belt niet!!!
Ja, dat koken...:-S Ik baalde zo toen ik net die opwarmmaaltijd zat op te eten en de buren op het onderterras gezellig met de family aan het bbq-en waren....Weet niet, voel me vandaag zielig
@ Sproet, Ik heb geen raad, maar ik merk wel dat jij dingen in gaat vullen voor hem. Je weet nl. niet of hij een goed gesprek heeft gehad met die andere vrouw, want dat vul jij nu voor hem in. Ik heb dat ook gedaan, dat invullen, en ik merkte dat ik daar nog ongelukkiger van werd, dan ik al was. En soms vallen dingen gewoon écht mee. Maar ik begrijp dat hij jou nog niet heeft geaccepteerd?? Ach, we kunnen er ook niks mee, met die kerels....
Ik had vandaag echt een dieptepunt...Ben naar het graf van mijn vader geweest en voordat ik daar al was, was ik al heel erg aan het janken. Zelfs zo erg, dat een vreemde vrouw, die net haar man was verloren, me heeft staan troosten
*schaam* .... Ach, nou ja, huilen op een begraafplaats is niet zo gek, toch?
Ik zal er ook wel heel zielig uit hebben gezien :-DLaat je maar gaan als je verdriet hebt. Ik merk dat het mij heel erg helpt als je je er aan kan overgeven. Dat helpt echt in het verwerkingsproces!
zondag 10 april 2011 om 19:01
Hi YL !
Ja, dat kan ook. Ik heb dit ook ooit gedaan, mijn Hyves helemaal verwijderd, en toen gewoon een nieuwe Hyves aangemaakt met alleen maar de mensen die ik er echt op wilde. Kreeg daarna nog wel eens van ex (ja, we moesten helaas nog wat afhandelen) wel eens het verwijt dat ik 'onvindbaar' was...Ja, schat, dat was nou ook juist de bedoeling en met name voor JOU! ghehe
In het geval van Sproet kan ik je alleen maar zeggen dat je dan wel sterk genoeg moet zijn om niet alsnog bij hem te gaan kijken, want dan kan je beter inderdaad maar gewoon 'onvindbaar' zijn en blijven.
NB. heb wel net gekeken of ik nog een FB-relatie met hem heb....okay, ben geen haar beter dus
Ja, dat kan ook. Ik heb dit ook ooit gedaan, mijn Hyves helemaal verwijderd, en toen gewoon een nieuwe Hyves aangemaakt met alleen maar de mensen die ik er echt op wilde. Kreeg daarna nog wel eens van ex (ja, we moesten helaas nog wat afhandelen) wel eens het verwijt dat ik 'onvindbaar' was...Ja, schat, dat was nou ook juist de bedoeling en met name voor JOU! ghehe
In het geval van Sproet kan ik je alleen maar zeggen dat je dan wel sterk genoeg moet zijn om niet alsnog bij hem te gaan kijken, want dan kan je beter inderdaad maar gewoon 'onvindbaar' zijn en blijven.
NB. heb wel net gekeken of ik nog een FB-relatie met hem heb....okay, ben geen haar beter dus
zondag 10 april 2011 om 19:05
noa, hij kan me toch gewoon even laten weten dat ie ht geen goed idee vind ipv me weer negeren!
heb je zin om mee te lopen? komende zaterdag, geldermalsen, 40km...
ik word alweer beetje rustiger dankzij jullie, idd ik vul veel te veel in.. ben alleen zo vreselijk bang zonder hem te moeten, als hij nou mijn eigen keus was, zou het anders zijn. nu praat ik ook tegen mezelf: je weet niet met wie hij sprak, je ziet hem binnenkrt weer en dan kijk je maar wat er gebeurd.. geef het tijd, die hebben jullie beiden nodig. nu kan het sowieso niet... maar help, ws ben ik er alleen op die manier mee bezig...
en hij zei dat ie ander hem na 1 maand helemaal leeggezogen had... maar ook dat ie verstandelijk wel wist dat het beter was zo maar gevoelsmatig nog niet... dat we contact zouden houden.. waarom an niet accepteren op facebook?
@noa; moest je huilen om je vader of om gewoon alles? het is ook een trieste plek vaak. zeker als je je niet happy voelt
heb vandaag ook geen goede dag. hij is te veel in mijn hoofd en ik word gek van onzekerheid...wat brengt de toekomst.. zit er nog toekomst in hem en mij... ik moet hem eigenlijk de volgende keer laten weten wat ik werkelijk denk ipv aardig tegen hem te doen... hij is een wolf in schaapskleding... wie zegt nu tegen zijn ex dat ie een ander heeft gehad... beetje dom.. ik zou nooit vertellen dat de ander het alweer uit heeft gemaakt. zet je jezelf wel heel erg voor schut. en at ie mijn mails niet meer las.. zo kwetsend, of denkt ie gewoon niet na over wat zoiets kan doen. ik heb hem oook niet gezgd dat ik al de foto's waar hij op stond, verwijderd heb uit mijn compu?
heb je zin om mee te lopen? komende zaterdag, geldermalsen, 40km...
ik word alweer beetje rustiger dankzij jullie, idd ik vul veel te veel in.. ben alleen zo vreselijk bang zonder hem te moeten, als hij nou mijn eigen keus was, zou het anders zijn. nu praat ik ook tegen mezelf: je weet niet met wie hij sprak, je ziet hem binnenkrt weer en dan kijk je maar wat er gebeurd.. geef het tijd, die hebben jullie beiden nodig. nu kan het sowieso niet... maar help, ws ben ik er alleen op die manier mee bezig...
en hij zei dat ie ander hem na 1 maand helemaal leeggezogen had... maar ook dat ie verstandelijk wel wist dat het beter was zo maar gevoelsmatig nog niet... dat we contact zouden houden.. waarom an niet accepteren op facebook?
@noa; moest je huilen om je vader of om gewoon alles? het is ook een trieste plek vaak. zeker als je je niet happy voelt
heb vandaag ook geen goede dag. hij is te veel in mijn hoofd en ik word gek van onzekerheid...wat brengt de toekomst.. zit er nog toekomst in hem en mij... ik moet hem eigenlijk de volgende keer laten weten wat ik werkelijk denk ipv aardig tegen hem te doen... hij is een wolf in schaapskleding... wie zegt nu tegen zijn ex dat ie een ander heeft gehad... beetje dom.. ik zou nooit vertellen dat de ander het alweer uit heeft gemaakt. zet je jezelf wel heel erg voor schut. en at ie mijn mails niet meer las.. zo kwetsend, of denkt ie gewoon niet na over wat zoiets kan doen. ik heb hem oook niet gezgd dat ik al de foto's waar hij op stond, verwijderd heb uit mijn compu?