verpesten van relatie

Hee,



Hebben jullie er ook wel eens last van dat je een jongen heel erg leuk vind, maar het juist daardoor gaat verpesten? Ik baal van mezelf op dit moment, maar ik heb dat dus wel gedaan afgelopen week..

Het begon in december, toen ik een hele leuke jongen leerde kennen. Ik ging met m mee naar huis, en werd de volgende ochtend gelukkig wakker. Daarna spraken we eens in de twee, drie weken af. Wat eigenlijk nergens op sloeg, aangezien ik denk dat we nog geen kilometer van elkaar afwonen. Maar toch, we maakten niet meer tijd voor elkaar. We smsten wel elke dag, en kwamen elkaar sowieso wel redelijk vaak tegen, aangezien we lid zijn van dezelfde studentenvereniging..

Hij vertelde wel steeds aan mijn vriendinnen en zijn vrienden hoe leuk ik was, en dat hij het stom vond dat we elkaar zo weinig zagen, maar nooit tegen mij.. Waardoor ik onzeker werd, en ik hem dat gevoel ook nooit gaf..

Anyway, het was dus steeds best onzeker, en halverwege maart had ik er genoeg van : het werd óf we gingen elkaar vaker zien, en naar een relatie toewerken, óf we stopten ermee. Omdat we het allebei niet zo goed wisten, en redelijk twijfelden over wat we wilden hebben we besloten om er dan maar mee te kappen.

Het duurde ongeveer een week voor we weer naar elkaar smsten, af en toe een smsje over hoe het ging en wat we gedaan hadden, en af en toe een sms in de trant van ‘ik mis je’, wanneer er weer teveel gedronken was.

Vorige week had ik met vriendinnen afgesproken, en ik wist dat hij een verjaardag had. Op een gegeven moment was ik best dronken, en heb ik hem overgehaald hem te zien. Ik weet niet meer precies hoe het allemaal is gegaan, ik weet dat we eerst een gesprek hebben gehad, en toen gezoend hebben. Dat gesprek liep al niet heel erg lekker, want ik voel me gewoon redelijk onzeker bij hem. Ik krijg van hem gewoon niet het gevoel dat hij me heel erg leuk vindt, terwijl hij dat wel tegen zijn en ook mijn vrienden verteld.. Daar hadden we het dus over, maar volgens mij was dat wel weer goed. Anyway, toen werd hij gebeld, en hij noemde me ‘dat’. Hierop ben ik boos weggefietst, want dat vond ik kut.. Aldus de redenatie van het bier van die avond. Daarna heb ik hem een aantal dronken smsjes gestuurd, over dat ik het arelaxed vond dat hij me zo noemde, en ook dat hij echt zn best moest doen.

Vervolgens kreeg ik van hem de volgende ochtend het bericht dat ik ook niet positief was en bla bla bla, alleen had ik geen zin in ruzie, dus heb ik hem gebeld. Hij was echter nog steeds pissig (begrijpelijk, schijnbaar heb ik zijn vrienden uitgescholden), maar vandaag heb ik hem weer een sms gestuurd.

Ik weet alleen écht niet wat ik hiermee aanmoet, want ik vind hem redelijk leuk, alleen heb ik niet het kriebelige gevoel dat ik bij anderen wel heb gehad. Alleen waren dat jongens die ik niet ‘had’, om het even heel erg hard te zeggen.. Dus misschien dat dat ook wel gewoon de spanning was. Ik vind t echt heel erg moeilijk om te beseffen of ik hem nou leuk vind of niet, en waarom ik hem dan weg lijk te duwen als hij te dichtbij komt, maar als hij dan ‘weg’ is, ik hem wel weer terugwil..



Damn, ik wilde het even heel erg kort samenvatten, maar dat lukt niet helemaal… Hoop dat jullie wel een beetje een beeld van de situatie hebben, en me advies kunnen geven, want ik maak mezelf hier helemaal gek mee!



X

Woops, naar aanleiding van alle reacties mijn stuk nog maar eens doorgelezen en ik kom echt een beetje vreemd over.. Dit klinkt alsof ik constant dronken bent en er trots op ben..

Dat is het echt niet hoor, maar ik vond gewoon dat het duidelijker was om mijn staat erbij te vermelden.



Zucht, misschien ben ik inderdaad wel gewoon nog niet zo volwassen als ik wil zijn

Het is geen corps hoor, en ik studeer pedagogische wetenschappen en ben 20.. Nu ik wat meer gelezen heb, ben ik erachter dat ik over het algemeen in een hele andere levensfase zit dan de meesten hier, en dus ook tegen hele andere dilemma's aanloop..

Aan de ene kant wil ik me heel erg gaan verdedigen tegen het beeld dat jullie (terecht naar aanleiding van mijn eerste post) van mij hebben, maar aan de andere kant weet ik niet of dat het nou zozeer beter maakt..