Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
maandag 25 april 2011 om 18:05
Wijffie toch, abc-tje... Ik wou dat ik dichterbij woonde, dan kwam ik op ziekenbezoek!
Maris, beetje hersteld?
Zon, mijn bips is bepaald het enige lichaamsdeel dat NIET zo gelukkig met het weekend was... Pfieuw!
Vandaag heel vroeg opgestaan, vanaf 6:30 aan de waterkant gezeten en heel veel gevangen. Daarna nog rondgereden, de karpers zijn heel hard aan het paaien, prachtig! Zo mooi vind ik dat! We wilden nog doorgaan vanmiddag en vanavond maar zijn allebei een beetje moe dus we hangen al een poosje lekker binnen en we hebben net besloten dat we er niet meer uitgaan. Genoeg buiten geweest dit weekend, en morgen moet er weer gewerkt worden. Ik zag de foto die Liefman vanochtend van me had gemaakt en schrok wel een beetje: Zie er best wel moe uit.
Dus het is goed zo. Lekker op tijd naar bed.
Maris, beetje hersteld?
Zon, mijn bips is bepaald het enige lichaamsdeel dat NIET zo gelukkig met het weekend was... Pfieuw!
Vandaag heel vroeg opgestaan, vanaf 6:30 aan de waterkant gezeten en heel veel gevangen. Daarna nog rondgereden, de karpers zijn heel hard aan het paaien, prachtig! Zo mooi vind ik dat! We wilden nog doorgaan vanmiddag en vanavond maar zijn allebei een beetje moe dus we hangen al een poosje lekker binnen en we hebben net besloten dat we er niet meer uitgaan. Genoeg buiten geweest dit weekend, en morgen moet er weer gewerkt worden. Ik zag de foto die Liefman vanochtend van me had gemaakt en schrok wel een beetje: Zie er best wel moe uit.
Dus het is goed zo. Lekker op tijd naar bed.
maandag 25 april 2011 om 22:48
Ik kwam even snel kijken hier, moet morgen weer om 6.15 in de auto zitten.
Abc: Meis wat een teleurstelling dat het zo loopt. Ik hoop zo voor je dat dit allemaal niet voor niets is, en dat je binnen afzienbare tijd echt het resultaat in je armen zal hebben.
Inderdaad wel jammer dat je zo ver weg woont, als je bij ons in het ziekenhuis zou liggen, zou ik wel regelmatig even bij je naar binnen wippen.
Heel veel sterkte de komende dagen, en goed voor jezelf zorgen. Ennnuh dat werk komt ooit nog weer wel een keer hoor!
Voor de andere meiden sorry dat ik niet op iedereen reageer, maar ik ga echt slapen nu, anders komt het niet goed.
Tot snel weer!
Abc: Meis wat een teleurstelling dat het zo loopt. Ik hoop zo voor je dat dit allemaal niet voor niets is, en dat je binnen afzienbare tijd echt het resultaat in je armen zal hebben.
Inderdaad wel jammer dat je zo ver weg woont, als je bij ons in het ziekenhuis zou liggen, zou ik wel regelmatig even bij je naar binnen wippen.
Heel veel sterkte de komende dagen, en goed voor jezelf zorgen. Ennnuh dat werk komt ooit nog weer wel een keer hoor!
Voor de andere meiden sorry dat ik niet op iedereen reageer, maar ik ga echt slapen nu, anders komt het niet goed.
Tot snel weer!
dinsdag 26 april 2011 om 08:00
Het was inderdaad leuk geweest als we wat dichter bij elkaar gewoond hadden. Niet alleen nu (ik ben nu niet op mijn best) maar sowieso.
Ik heb goed geslapen, van half elf tot half zeven ongeveer. En toch ben ik nog moe, alles kost me zoveel moeite, niks aan zo.
Werk ze allemaal weer na dit mooie lange paasweekend. Ik ga mijn baas even bellen, hij zal wel verbaasd zijn.
Ik heb goed geslapen, van half elf tot half zeven ongeveer. En toch ben ik nog moe, alles kost me zoveel moeite, niks aan zo.
Werk ze allemaal weer na dit mooie lange paasweekend. Ik ga mijn baas even bellen, hij zal wel verbaasd zijn.
dinsdag 26 april 2011 om 11:31
Fijn dat je goed hebt geslapen abc. Dat je nog niet blaakt van energie is wel logisch toch? Het is niet mis wat je lichaam allemaal te verduren krijgt. Kom je de dagen wel wat door? En wat zei je baas, hij schrok er vast van. Fijn dat hij in ieder geval al wel wist van het hele IVF gebeuren...
Hier gaat het niet zo. Ik ben niet naar mn werk. Zag het allemaal niet zitten, zet wel even wat details op hyves.
Hier gaat het niet zo. Ik ben niet naar mn werk. Zag het allemaal niet zitten, zet wel even wat details op hyves.
dinsdag 26 april 2011 om 12:35
Mijn baas viel even compleet stil. Hij wist niet wat hij moest zeggen, was best grappig eigenlijk. Hij was wel bezorgd en vind dat ik heel goed voor mezelf moet zorgen nu. Het is inderdaad wel prettig dat hij alles weet, dat maakt het toch makkelijker. Ik kan gewoon eerlijk tegen hem zijn. Hij zegt tegen de rest van de collega's dat ik in het ziekenhuis lig door extreme bijwerkingen van medicijnen. En dat is nog waar ook. Wat voor medicijnen het waren doet er voor hun niet toe.
Ik kom mijn dagen wel redelijk door. 's morgens komen ze bloedprikken, wegen, bloeddruk meten enzo. Dan mag ik douchen en tegen de tijd dat ik daarvan bijgekomen ben en me begin te vervelen is het lunchtijd. Van eten word ik weer moe dus na de lunch weer suffen/slapen tot het bezoekuur begint. Dat duurt tot acht uur en dan ben ik zo kapot dat ik even uurtje stilte nodig heb voor ik zover ben om mijn pyama aan te doen en mijn tanden te poetsen. Tegen tien uur laatste ronde controles en dan slapen.
Mijn lunch is gebracht. Ik zal na de lunch even op hyves kijken.
Ik kom mijn dagen wel redelijk door. 's morgens komen ze bloedprikken, wegen, bloeddruk meten enzo. Dan mag ik douchen en tegen de tijd dat ik daarvan bijgekomen ben en me begin te vervelen is het lunchtijd. Van eten word ik weer moe dus na de lunch weer suffen/slapen tot het bezoekuur begint. Dat duurt tot acht uur en dan ben ik zo kapot dat ik even uurtje stilte nodig heb voor ik zover ben om mijn pyama aan te doen en mijn tanden te poetsen. Tegen tien uur laatste ronde controles en dan slapen.
Mijn lunch is gebracht. Ik zal na de lunch even op hyves kijken.
dinsdag 26 april 2011 om 13:55
Mijn infuus is afgekoppeld!!! Nu moet ik wel zelf veel drinken anders moet het infuus er toch weer aan. Tweeenhalve liter vocht per dag moet er minimaal in.
Ik mag ook weer een rondje over de gang en vanavond weer. Naar beneden mag nog niet weer, dat was toch wel een beetje te veel van het goede gister.
Ik voel me helemaal vrij nu zonder dat infuus aan mijn hand. Nu kan ik tenminste mezelf weer omkleden en de deur van de wc dicht doen ipv op een kier omdat die infuusstandaard niet mee naar binnen kan.
Ik mag ook weer een rondje over de gang en vanavond weer. Naar beneden mag nog niet weer, dat was toch wel een beetje te veel van het goede gister.
Ik voel me helemaal vrij nu zonder dat infuus aan mijn hand. Nu kan ik tenminste mezelf weer omkleden en de deur van de wc dicht doen ipv op een kier omdat die infuusstandaard niet mee naar binnen kan.
dinsdag 26 april 2011 om 14:09
Jippie voor het infuus-af van Abc!! is toch weer een stap vooruit in je herstel. Kan me voorstellen dat dat bevrijdend voelt. Tsja, met zo weinig energie kom je de dagen inderdaad wel door. Ik had dat de eerste maanden van mn bo ook trouwens. Mensen vroegen constant of ik me niet rot verveelde, maar ik had nergens energie voor, dus tja, dan verveel je je ook niet... Fijn dat je baas zo begripvol is!
Met mij gaat het redelijk. Voel me wel een beetje schuldig dat ik thuis ben gebleven, aan de andere kant beschreef jij het mooi op hyves Abc, niemand heeft er iets aan (en ik vooral niet) als ik nu weer over mn grenzen heen ga. Ik ben maar wat gaan troost-shoppen en verder wat aanrommelen in huis. Het is vandaag een stuk frisser dan de afgelopen dagen vind ik, dus buiten zitten vind ik ook niet zo fijn nu.
Hoe ben jij er verder onder dan Abc? Laat je het allemaal maar over je heen komen of zit er ook wel boosheid / frustratie dat het zo loopt? Dat kan ik me heel goed voorstellen namelijk. Ik heb het soms al als ik hoor dat mensen in mn omgeving zwanger zijn, als ik dan in een negatieve bui ben kan ik het heel oneerlijk vinden dat anderen zomaar zwanger worden en ik niet. En jij moet er nu wel héél veel voor over hebben zeg, phoe. Natuurlijk doe je dat met liefde, maar ik kan me voorstellen dat het soms wel frustrerend is.
Met mij gaat het redelijk. Voel me wel een beetje schuldig dat ik thuis ben gebleven, aan de andere kant beschreef jij het mooi op hyves Abc, niemand heeft er iets aan (en ik vooral niet) als ik nu weer over mn grenzen heen ga. Ik ben maar wat gaan troost-shoppen en verder wat aanrommelen in huis. Het is vandaag een stuk frisser dan de afgelopen dagen vind ik, dus buiten zitten vind ik ook niet zo fijn nu.
Hoe ben jij er verder onder dan Abc? Laat je het allemaal maar over je heen komen of zit er ook wel boosheid / frustratie dat het zo loopt? Dat kan ik me heel goed voorstellen namelijk. Ik heb het soms al als ik hoor dat mensen in mn omgeving zwanger zijn, als ik dan in een negatieve bui ben kan ik het heel oneerlijk vinden dat anderen zomaar zwanger worden en ik niet. En jij moet er nu wel héél veel voor over hebben zeg, phoe. Natuurlijk doe je dat met liefde, maar ik kan me voorstellen dat het soms wel frustrerend is.
dinsdag 26 april 2011 om 20:29
Over het algemeen ben ik er best wel rustig onder trouwens. Het is zo als het is en volgens mij accepteer ik dat wel. Ik doe echt rustig aan, luister naar alle adviezen, weet dat ik de komende weken niet kan werken en qua opbouw (zowel conditie als werk) weer terug bij af ben. Ergens diep van binnen weet ik dat er tranen en frustraties zittenen die zullen er thuis ook nog wel uitkomen. Hier houd ik me sterk.
Zondagavond was ik wel pissig/gefrustreerd/verdrietig. Mijn zus was op bezoek en ze heeft twee seconden gevraagd hoe het ging en verder was ze aan het zeuren dat ze haar op haar buik krijgt van haar zwangerschapshormonen en kramp in haar vingers. Toen ze daar klaar mee was begon ze over de kleur van het lint om de buik van mijn nichtje op een zwart-wit foto. En tot slot kreeg ik nog een sneer dat ik niet op haar berichtje gereageerd had. Ik ben maar voetbal gaan kijken en ben in de negeer modus geschoten. Mijn vriend was hartstikke pissig, maar heeft ook zijn mond gehouden.
Zondagavond was ik wel pissig/gefrustreerd/verdrietig. Mijn zus was op bezoek en ze heeft twee seconden gevraagd hoe het ging en verder was ze aan het zeuren dat ze haar op haar buik krijgt van haar zwangerschapshormonen en kramp in haar vingers. Toen ze daar klaar mee was begon ze over de kleur van het lint om de buik van mijn nichtje op een zwart-wit foto. En tot slot kreeg ik nog een sneer dat ik niet op haar berichtje gereageerd had. Ik ben maar voetbal gaan kijken en ben in de negeer modus geschoten. Mijn vriend was hartstikke pissig, maar heeft ook zijn mond gehouden.
dinsdag 26 april 2011 om 20:39
dinsdag 26 april 2011 om 21:00
OK, ik had me voorgenomen wat minder te ego-posten, maar nu we toch gaan kletsen
Vandaag heb ik 6 uur gewerkt. Ging goed. Ik begon met Pva overleg met lg en bmw en heb aangegeven dat ik nu toch echt wel vind dat mijn belastbaarheid voor 100% mag worden erkend. Lg ging niet akkoord, hij vindt dat ik eerst 40 uur terug moet zijn en dan pas die belasting 100% kan zijn. Ik ben het daar niet mee eens, vind dat het andersom hoort, maar hij vindt dat als hij me 100% effektief beoordeelt, er op papier geen belemmering is om vol te gaan. Mijn opmerking dat het energielevel nu de belemmering is en niet de psyche, hielp niet. Maar we zijn op een compromis uitgekomen van 80%. Omdat ik deze week 6 uur ga werken wilde hij me dus 24 uur beter melden. Snap er niks van. Want die 6 uur is nog niet aangetoond. Dus nu wordt het per vandaag 80% van 25 uur (=20) en vanaf maandag 24 uur betermelding. Ofzo
Nouja, ik probeer het maar te laten, kan mijn lepels wel beter gebruiken.
Want nu heb ik ineens twee (!) opdrachten erbij die allebei druk geven. Het ene heeft een vrij harde deadline, het andere moet "zo snel mogelijk". Ik snap het niet hoor, maar goed, tuurlijk heb ik het geaccepteerd, lekker, knallen! Wel heel nieuw allemaal, één van de twee opdrachten weet ik nul niks nada van, dus moet mezelf eerst nog inwerken en het moet over drie weken af zijn. Met de mededeling van opperbaas dat opdrachtgever als pusherig bekend staat, en als die gaat pushen, ik het moet laten weten. Wat een blootstelling, en het klopt voor mijn gevoel niet helemaal met betoog van lg.
Gek is het, ik vind het heel leuk, heb er zin in, maar het is wel lang geleden hoor, dat er druk bij mij lag, en dat is een raar gevoel. Geen paniek, maar wel even slikken. Alsof we nu voor het echie gaan ofzo. Ik moet mezelf er ook van weerhouden dat ik hiermee wil bewijzen dat ik 100% effektief ben. Ik bemerk ook de ene valkuil na de andere. Bijvoorbeeld dat ik vind dat ik na een uurtje inpraten, alles moet weten en geen vragen meer mag hebben. Ik heb daarom wel (applaus!) meteen tegen opperbaas gezegd dat ik mijn verse kennis een paar uurtjes laat bezinken, dan op ga schrijven en vervolgens even naar hem terugstuur, om te bevestigen dat ik alles heb begrepen omdat ik het allemaal wel erg snel gaat.
Wat ik verder ook merk, is dat men (=lg en hoger) vraagt: Wil je dit doen? En als je dan vraagt wat je rol is, wat er van je wordt verwacht, wat de tijdlijn is, wie er allemaal in het team zitten, dan blijkt dat ze geen flauw benul hebben. Omdat ik daar nu wat kritischer naar kijk (applaus! Zelfbescherming!) zie ik me toch een gáten in onze werkwijze zitten! Ik zie nu ook dat ik die gaten allemaal zelf probeerde te vullen, met bo als gevolg. Dus dat gaan we lekker anders doen vanaf nu. Onduidelijke opdracht, onvolledig werk. Klaar (help me onthouden )
Nou goed, ik heb voorlopig niks te zeuren, rustig zal ik het niet hebben.
Ik merkte trouwens ook (valkuil 2) dat toen mijn bloedsuiker tijdens pva overleg omlaag ging, ik door ging met discussieren en heel snel oververhit raakte in mijn hoofd. Voelde tránen komen nota bene. Dát deed ik dus ook altijd fout. Gewoon door die hypo heen (kan niet Lief!) en met tranen eindigen omdat de hele wereld om me heen draaide en ik nog een hoogbegaafd gesprek probeerde vol te houden. Dus heb nu maar tijdig gezegd dat ik even wat te eten ging halen en het ging me toch een stuk beter af met een reep in mijn handen.
Vandaag heb ik 6 uur gewerkt. Ging goed. Ik begon met Pva overleg met lg en bmw en heb aangegeven dat ik nu toch echt wel vind dat mijn belastbaarheid voor 100% mag worden erkend. Lg ging niet akkoord, hij vindt dat ik eerst 40 uur terug moet zijn en dan pas die belasting 100% kan zijn. Ik ben het daar niet mee eens, vind dat het andersom hoort, maar hij vindt dat als hij me 100% effektief beoordeelt, er op papier geen belemmering is om vol te gaan. Mijn opmerking dat het energielevel nu de belemmering is en niet de psyche, hielp niet. Maar we zijn op een compromis uitgekomen van 80%. Omdat ik deze week 6 uur ga werken wilde hij me dus 24 uur beter melden. Snap er niks van. Want die 6 uur is nog niet aangetoond. Dus nu wordt het per vandaag 80% van 25 uur (=20) en vanaf maandag 24 uur betermelding. Ofzo
Nouja, ik probeer het maar te laten, kan mijn lepels wel beter gebruiken.
Want nu heb ik ineens twee (!) opdrachten erbij die allebei druk geven. Het ene heeft een vrij harde deadline, het andere moet "zo snel mogelijk". Ik snap het niet hoor, maar goed, tuurlijk heb ik het geaccepteerd, lekker, knallen! Wel heel nieuw allemaal, één van de twee opdrachten weet ik nul niks nada van, dus moet mezelf eerst nog inwerken en het moet over drie weken af zijn. Met de mededeling van opperbaas dat opdrachtgever als pusherig bekend staat, en als die gaat pushen, ik het moet laten weten. Wat een blootstelling, en het klopt voor mijn gevoel niet helemaal met betoog van lg.
Gek is het, ik vind het heel leuk, heb er zin in, maar het is wel lang geleden hoor, dat er druk bij mij lag, en dat is een raar gevoel. Geen paniek, maar wel even slikken. Alsof we nu voor het echie gaan ofzo. Ik moet mezelf er ook van weerhouden dat ik hiermee wil bewijzen dat ik 100% effektief ben. Ik bemerk ook de ene valkuil na de andere. Bijvoorbeeld dat ik vind dat ik na een uurtje inpraten, alles moet weten en geen vragen meer mag hebben. Ik heb daarom wel (applaus!) meteen tegen opperbaas gezegd dat ik mijn verse kennis een paar uurtjes laat bezinken, dan op ga schrijven en vervolgens even naar hem terugstuur, om te bevestigen dat ik alles heb begrepen omdat ik het allemaal wel erg snel gaat.
Wat ik verder ook merk, is dat men (=lg en hoger) vraagt: Wil je dit doen? En als je dan vraagt wat je rol is, wat er van je wordt verwacht, wat de tijdlijn is, wie er allemaal in het team zitten, dan blijkt dat ze geen flauw benul hebben. Omdat ik daar nu wat kritischer naar kijk (applaus! Zelfbescherming!) zie ik me toch een gáten in onze werkwijze zitten! Ik zie nu ook dat ik die gaten allemaal zelf probeerde te vullen, met bo als gevolg. Dus dat gaan we lekker anders doen vanaf nu. Onduidelijke opdracht, onvolledig werk. Klaar (help me onthouden )
Nou goed, ik heb voorlopig niks te zeuren, rustig zal ik het niet hebben.
Ik merkte trouwens ook (valkuil 2) dat toen mijn bloedsuiker tijdens pva overleg omlaag ging, ik door ging met discussieren en heel snel oververhit raakte in mijn hoofd. Voelde tránen komen nota bene. Dát deed ik dus ook altijd fout. Gewoon door die hypo heen (kan niet Lief!) en met tranen eindigen omdat de hele wereld om me heen draaide en ik nog een hoogbegaafd gesprek probeerde vol te houden. Dus heb nu maar tijdig gezegd dat ik even wat te eten ging halen en het ging me toch een stuk beter af met een reep in mijn handen.
dinsdag 26 april 2011 om 21:14
abc, wat fijn dat het infuus eraf is! Wat reageert je zus naar zeg, goed dat je dat hebt genegeerd, al zal dat niet makkelijk zijn geweest. Zorg goed voor je zelf abc, en als dat verdriet er komt 'lekker' laten komen. (ik leef ook met je mee, vind het rot dat je het zo voor je kiezen krijgt).
Mariss, goed dat je thuis bent gebleven, kan me voorstellen dat het moeilijk zou zijn als je met 2 vrijwel onbekenden had moeten werken en als je toch al zo rot voelt ga je je alleen maar rotter voelen als je al niet op je gemakt zit op je werk. Ga je later deze week nog wel?
Annemie, leuk dat je weer even langskwam! (ben alleen even kwijt wat je allemaal geschreven hebt)
Zonnestraal, je klinkt positief!
Ik ben alweer aardig opgeknapt, alleen nog snel moe. Ben de afgelopen dagen vrij actief geweest en 's avonds vrijwel geen puf meer gehad voor de pc. Wel lekker genoten van het weer en de kinderen. Morgen op kraambezoek bij een vriendin en 's avonds dansen, donderdag een paar uurtjes werken, vrijdag psych. Verder gewoon genieten van de kids (oudste heeft nu vakantie).
Mariss, goed dat je thuis bent gebleven, kan me voorstellen dat het moeilijk zou zijn als je met 2 vrijwel onbekenden had moeten werken en als je toch al zo rot voelt ga je je alleen maar rotter voelen als je al niet op je gemakt zit op je werk. Ga je later deze week nog wel?
Annemie, leuk dat je weer even langskwam! (ben alleen even kwijt wat je allemaal geschreven hebt)
Zonnestraal, je klinkt positief!
Ik ben alweer aardig opgeknapt, alleen nog snel moe. Ben de afgelopen dagen vrij actief geweest en 's avonds vrijwel geen puf meer gehad voor de pc. Wel lekker genoten van het weer en de kinderen. Morgen op kraambezoek bij een vriendin en 's avonds dansen, donderdag een paar uurtjes werken, vrijdag psych. Verder gewoon genieten van de kids (oudste heeft nu vakantie).
dinsdag 26 april 2011 om 21:19
Goed bezig Lief!! Je kent je valkuilen en stapt er overheen ipv erin. Vol houden zo! De houding van je lg is wel raar, hij spreekt zichzelf heel erg tegen.
Weer verantwoordelijkheid hebben is fijn, maar ook moeilijk vond ik. Toen ik weer verantwoordelijkheden kreeg, had ik soms wel de neiging om te veel tegelijk te willen en mijn lichaam te negeren. Ik sloeg mijn pauze al weer over en bleef doorgaan. Vorige week toen ik zo in tranen van mijn werk kwam besefte ik dat ineens. Ik werk(te) zo'n 60%, maar voelde me 100% belast. Daar wou ik deze week eens serieus met mijn baas over praten. Door zijn acties met nieuwen en collega naar andere afdeling is de onderbezetting alleen maar groter geworden. Hij beschouwt mij (onbewust) al weer volledig inzetbaar en dat was ik nog niet. En nu wordt het nog weer lastiger. Maar dat is niet mijn probleem en dat laat ik het ook niet worden.
Weer verantwoordelijkheid hebben is fijn, maar ook moeilijk vond ik. Toen ik weer verantwoordelijkheden kreeg, had ik soms wel de neiging om te veel tegelijk te willen en mijn lichaam te negeren. Ik sloeg mijn pauze al weer over en bleef doorgaan. Vorige week toen ik zo in tranen van mijn werk kwam besefte ik dat ineens. Ik werk(te) zo'n 60%, maar voelde me 100% belast. Daar wou ik deze week eens serieus met mijn baas over praten. Door zijn acties met nieuwen en collega naar andere afdeling is de onderbezetting alleen maar groter geworden. Hij beschouwt mij (onbewust) al weer volledig inzetbaar en dat was ik nog niet. En nu wordt het nog weer lastiger. Maar dat is niet mijn probleem en dat laat ik het ook niet worden.
dinsdag 26 april 2011 om 21:28
Spannend Lief. Maar wel leuk spannend, die opdrachten. En ik ben weer onder de indruk van je zelfinzicht! Waarom wilde je minder ego posten? Ben je daarom minder hier de laatste tijd?
Abc, wat een idiote zus heb jij zeg. Ik vind het bewonderenswaardig dat je je stil hebt gehouden. Hopelijk trek je je het niet teveel aan... knap hoor, dat je je zo stoer houdt.
5x5, zo te lezen voel je je wel ok, fijn. Even gemist hoe het er nu voor staat met alle gezondheidsperikelen, wat voor uitslagen / onderzoeken staan nog te wachten?
Zon, hoe is het met jou? Het is weer dinsdag... weer een dip?
Ik moet donderdag weer 2 uurtjes heen. Ga dan ook evalueren met mn collega en een planning maken voor de komende weken. Ik had morgen een afspraak staan bij de pedicure, trek ik net mn agenda open, zie ik dat ik naar bmw moet, damn!
Abc, wat een idiote zus heb jij zeg. Ik vind het bewonderenswaardig dat je je stil hebt gehouden. Hopelijk trek je je het niet teveel aan... knap hoor, dat je je zo stoer houdt.
5x5, zo te lezen voel je je wel ok, fijn. Even gemist hoe het er nu voor staat met alle gezondheidsperikelen, wat voor uitslagen / onderzoeken staan nog te wachten?
Zon, hoe is het met jou? Het is weer dinsdag... weer een dip?
Ik moet donderdag weer 2 uurtjes heen. Ga dan ook evalueren met mn collega en een planning maken voor de komende weken. Ik had morgen een afspraak staan bij de pedicure, trek ik net mn agenda open, zie ik dat ik naar bmw moet, damn!
dinsdag 26 april 2011 om 21:36
Misschien is het juist wel heel stom dat ik me zo stoer houd. Ik negeer nog steeds (weer?) een gedeelte van mijn gevoelens en sluit me af voor bepaalde mensen.
Maar, en dat is echt wel een grote stap vooruit, ik negeer de lichamelijke dingen niet en doe me niet beter voor dan ik me lichamelijk voel. Emoties negeer ik nog wel, maar daar ben ik me van bewust, dus dat is ook wel een stapje vooruit.
*Ik vind het moeilijk jullie complimenten en knuffels gewoon te accepteren. Ik ben nog heel hard op zoek naar de slechte dinfen in mezelf.*
Maar, en dat is echt wel een grote stap vooruit, ik negeer de lichamelijke dingen niet en doe me niet beter voor dan ik me lichamelijk voel. Emoties negeer ik nog wel, maar daar ben ik me van bewust, dus dat is ook wel een stapje vooruit.
*Ik vind het moeilijk jullie complimenten en knuffels gewoon te accepteren. Ik ben nog heel hard op zoek naar de slechte dinfen in mezelf.*
dinsdag 26 april 2011 om 21:43
Oh maris, wat dapper... De pedicure, daar ben ik báng voor! Ik zou eens moeten gaan, maar ben bang dat het pijn gaat doen... Misschien toch nog niet helemaal goed met mijn psyche hè?
Ik merkte aan mezelf dat ik hier wel over mezelf schreef en weinig op anderen reageerde. En dat vond ik een beetje jammer van mezelf. Kom maar, met de strafpunten, ik zou me daar niet druk moeten maken... Ik heb ook duidelijk minder behoefte aan uitgebreid schrijven trouwens. Blijkbaar kan ik het redelijk in mijn hoofd af, terwijl ik het voorheen echt nog even weg moest schrijven om structuur te krijgen.
Abc, zou je zeggen dat je dus nog niet 100% mentaal inzetbaar bent naar aalnleiding van het feit dat je zo hard van start ging? Want dat is dan ook mijn onzichtbare valkuil en daar moet ik dan voor gaan waken. Want ik denk echt dat ik dat wel ben, maar ja, als ik eerlijk ben... Die deadline... Af en toe is het wel even *gloek* hoor.
Ik heb overigens wel met een grappig gezicht aan lg gevraagd of ik me nu in deze twee opdrachten moest gaan bewijzen dat ik 100% OK ben...
5x5, je was toch bij de MDL geweest? Hoe ging dat?
Ik merkte aan mezelf dat ik hier wel over mezelf schreef en weinig op anderen reageerde. En dat vond ik een beetje jammer van mezelf. Kom maar, met de strafpunten, ik zou me daar niet druk moeten maken... Ik heb ook duidelijk minder behoefte aan uitgebreid schrijven trouwens. Blijkbaar kan ik het redelijk in mijn hoofd af, terwijl ik het voorheen echt nog even weg moest schrijven om structuur te krijgen.
Abc, zou je zeggen dat je dus nog niet 100% mentaal inzetbaar bent naar aalnleiding van het feit dat je zo hard van start ging? Want dat is dan ook mijn onzichtbare valkuil en daar moet ik dan voor gaan waken. Want ik denk echt dat ik dat wel ben, maar ja, als ik eerlijk ben... Die deadline... Af en toe is het wel even *gloek* hoor.
Ik heb overigens wel met een grappig gezicht aan lg gevraagd of ik me nu in deze twee opdrachten moest gaan bewijzen dat ik 100% OK ben...
5x5, je was toch bij de MDL geweest? Hoe ging dat?
dinsdag 26 april 2011 om 22:11
Kwartet.
Trouwens, abc, ik denk dat het heel gezond is dat je in bepaalde situaties je psychische reactie uitstelt, want je moet wel op dat moment functioneren naar wat je nodig hebt. Ik vergelijk dat maar met een vroegere grotbewoner, die moest ook eerst schieten als zijn maat door een beer werd bedreigd, en daarna pas bedenken dat hij misschien toch wel geschokt was...
Het punt is dat je (we) zo bang bent weer dezelfde fout te maken als toen. Echter, je hebt geleerd, je bent je ervan bewust dat je iets doet dat je niet mag negeren en je zorgt ervoor dat het wel gepaste aandacht krijgt. Namelijk, dat je met jezelf afspreekt dat het uitgesteld wordt maar dat het nog wel moet mag komen.
En nu ga ik echt.
Trouwens, abc, ik denk dat het heel gezond is dat je in bepaalde situaties je psychische reactie uitstelt, want je moet wel op dat moment functioneren naar wat je nodig hebt. Ik vergelijk dat maar met een vroegere grotbewoner, die moest ook eerst schieten als zijn maat door een beer werd bedreigd, en daarna pas bedenken dat hij misschien toch wel geschokt was...
Het punt is dat je (we) zo bang bent weer dezelfde fout te maken als toen. Echter, je hebt geleerd, je bent je ervan bewust dat je iets doet dat je niet mag negeren en je zorgt ervoor dat het wel gepaste aandacht krijgt. Namelijk, dat je met jezelf afspreekt dat het uitgesteld wordt maar dat het nog wel moet mag komen.
En nu ga ik echt.
